பூசணி விதை
பூசணி விதை என்பது (Pumpkin seed) பெபிட்டா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது (மெக்சிகன் எசுபானியா பெபிட்டா டி கலாபாசா, 'ஸ்குவாஷின் சிறிய விதை'). இதில் பூசணி அல்லது பரங்கிக்காய் உள்ளிட்ட சில பிற பயிர்களின் உண்ணக்கூடிய விதைகளடங்கும். விதைகள் பொதுவாக தட்டையாகவும், ஈரச்சு சமச்சீருடன் முட்டை வடிவமாகவும், வெள்ளை வெளிப்புற உமிப்பைக் கொண்டுள்ளன. மேலும் உமி அகற்றப்பட்ட விதை வெளிர் பச்சை நிறத்தில் இருக்கும். சில பூசணி சாகுபடி வகைகள் வெளி உறையினைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இவற்றின் உண்ணக்கூடிய விதைகளுக்காக மட்டுமே இவை வளர்க்கப்படுகின்றன.[1] விதைகள் ஊட்டச்சத்துடன், சக்தி நிறைந்தவை. குறிப்பாக பூசணி விதையில் அதிக கொழுப்பு (குறிப்பாக லினோலிக் அமிலம் மற்றும் ஒலிக் அமிலம்) புரதம், உணவு நார்ச்சத்து மற்றும் ஏராளமான நுண்ணூட்டச்சத்துக்களைக் கொண்டுள்ளது. பூசணி விதை என்பது விதையுறையுடனோ அல்லது விதையுறை இல்லாத முழு விதையைக் குறிக்கலாம். மேலும் பொதுவாக சிற்றுண்டியாகப் வறுத்து பூசணி விதைகள் பயன்படுத்தப்படுறது.
உணவு வகைகள்
[தொகு]
பூசணி விதைகள் மெக்சிகன் உணவு வகைகளில் ஒரு பொதுவான மூலப்பொருளாக வறுத்தெடுக்கப்பட்டு சிற்றுண்டியாக பரிமாறப்படுகின்றன.[2] அவை சூரியகாந்தி விதைகள் போன்று பூசணி விதையும் வணிக ரீதியாக உற்பத்தி செய்யப்பட்டு விற்பனைச்செய்யப்படுகிறது. பூசணி விதைகள் ஆண்டு முழுவதும் கிடைக்கிறது. பெபிடாசு அமெரிக்காவில் இவற்றின் எசுபானியப் பெயரால் அறியப்படுகின்றன.
குக்குர்பிட்டா பேரினத்தை சேர்ந்த பூசணியினை முதன்முதலில் வளர்த்ததற்கான சான்றுகள் 8000-10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே கிடைக்கின்றன. இது மக்காச்சோளம் மற்றும் பொதுவான பீன்சு போன்ற பிற பயிர்களின் இனப்பெருக்கம் சுமார் 4,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இருந்ததாக கூறுகிறது. பூசணியின் வடிவம், நிறமாற்றங்கள் கு. பெப்போ சிற்றினத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இனப்பெருக்கம் மூலம் 8,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நிகழ்ந்தது என்பதைக் ஆய்வுகள் குறிக்கிறது.[3][4] பயிர் வளர்ப்பு பற்றிய விவசாய அறிவை வளர்ப்பதற்கான செயல்முறை 5000-6500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இடையமெரிக்காவில் நடந்தது. இதில் பரங்கிகாய் முதலில் வளர்க்கப்பட்டது. மக்காச்சோளம் இரண்டாவதாகவும், இதைத் தொடர்ந்து பீன்சு, என மூன்று சகோதர பயிர்களும் விவசாய அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறின.[5][6]
மோல் போன்ற சுவைச்சாறு உணவுகளில் இவை ஒரு மூலப்பொருளாக பயன்படுத்தப்பட்டன. இவை மெக்சிகன் எசுபானிய மொழியில் பிபியன் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. பூசணி விதைகளால் செய்யப்பட்ட சல்சா, சிகில், பாக் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது யுகதானின் பாரம்பரிய உணவாகும்.[7][8] ஒரு சமையல் கலைஞர் பாணியில் பெபிடாசைப் பயன்படுத்தும் ஒரு மெக்சிகன் சிற்றுண்டி பெபிடோரியா என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. லேசாக வறுத்த, உப்பிடப்பட்ட, விதையுறை நீக்கப்படாத பூசணி விதைகள் கிரேக்கத்தில் பிரபலமாக உள்ளன.
இசுடைரியன் எண்ணெய் பூசணி விதைகளிலிருந்து பெறப்படும் எண்ணெய் ஆகும். இது மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா உணவுகளிலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.[9][10] பூசணி விதைகளை பயன்படுத்தி விதை வெண்ணெயாகவும் தயாரிக்கலாம். பூசணி விதைகளை நடுநிலை ஆல்ககாலில் ஊறவைக்கலாம். பின்னர் இது ஒரு ஈவ் டி வை உற்பத்தி செய்ய வடிகட்டப்படுகிறது.
ஊட்டச்சத்து
[தொகு]உலர்ந்த, வறுத்த பூசணி விதைகள் 2% நீர், 49% கொழுப்பு, 15% மாவுச்சத்து, மற்றும் 30% புரதம் கொண்டுள்ளன (அட்டவணை). விதைகளின் ஆற்றல் அடர்த்தியான (2,401 kJ அல்லது 574 kcal) ஒரு வளமான மூலமாகும் (தினசரி மதிப்பில் 20%, டி. வி, அல்லது புரதத்தின் உயர்ந்தது, உணவு நார்ச்சத்து, நியாசின், இரும்பு, துத்தநாகம், மாங்கனீசு, மெக்னீசியம், பொட்டாசியம் மற்றும் பாஸ்பரஸ் (அட்டவணை). விதைகள் மிதமான மூலமாகும் (ID1) ரிபோஃப்ளேவின், ஃபோலேட், பான்டோதெனிக் அமிலம் மற்றும் சோடியம் (டேபிள்). பூசணி விதைகளில் உள்ள முக்கிய கொழுப்பு அமிலங்கள் லினோலிக் அமிலம் மற்றும் ஒலிக் அமிலம் ஆகும், இதில் பால்மிடிக் அமிலம் மற்றும் ஸ்டியரிக் அமிலம் குறைந்த அளவில் உள்ளன (அட்டவணையில் மூலமாகும்).
மத்திய ஐரோப்பா சமையல் சிறப்பு மற்றும் முக்கியமான ஏற்றுமதிப் பொருளாக விளங்கும் பூசணி விதை எண்ணெய், உணவு வகைகளில் சாலட் மற்றும் சமையல் எண்ணெயாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சி. மாக்சிமா பெபிடாசில் உள்ள கொழுப்பு அமில உள்ளடக்கத்தின் வரம்புகள் பின்வருமாறு:
| நிறைவுறாக் கொழுப்பு | கொழுப்பு அமிலத்தின் பெயர் | சதவீத வரம்பு |
|---|---|---|
| (14:0) | மிரிஸ்டிக் அமிலம் | 0.003–0.056 |
| (16:0) | பால்மிடிக் அமிலம் | 1.6–8.0 |
| (16:1) | பால்மிட்டோலிக் அமிலம் | 0.02–0.10 |
| (18:0) | ஸ்டியரிக் அமிலம் | 0.81–3.21 |
| (18:1) | ஒலிக் அமிலம் | 3.4–19.4 |
| (18:2) | லினோலெயிக் அமிலம் | 5.1–20.4 |
| (18:3) | லினோலெனிக் அமிலம் | 0.06–0.22 |
| (20:0) | அராக்கிடிக் அமிலம் | 0.06–0.21 |
| (20:1) | கடோலிக் அமிலம் | 0–0.035 |
| (22:0) | பெகொனிக் அமிலம் | 0.02–0.12 |
மொத்த நிறைவுறா கொழுப்பு அமில செறிவு, பூசணி விதையில் 9 முதல் 21% வரை உள்ளது.[11]
மொத்த கொழுப்பு உள்ளடக்கம் 11 முதல் 52% வரை இருந்தது. எண்ணெயில் பிரித்தெடுக்கப்பட்ட ஆல்பா-டோகோபெரோலின் அளவைப் பொறுத்து, கு. மாக்சிமா பயிரிடப்பட்ட விதைகளில் உள்ள வைட்டமின் ஈ உள்ளடக்கம் 4 முதல் 19 மி. கி/100 கிராம் பெபிட்டா வரை இருந்தது.[11]
பாரம்பரிய மருத்துவம்
[தொகு]பூசணி விதைகள் ஒரு காலத்தில் பாரம்பரிய மருத்துவத்தில் டீனியா சோலியம் போன்ற நாடா புழுக்களை வெளியேற்றுவதற்கு ஒரு ஆன்டிகெல்மித்திக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.[12] இது 1863 முதல் 1936 வரை ஐக்கிய நாடுகளின் பார்மகோபியாவில் ஒரு ஒட்டுண்ணி எதிர்ப்பு மருந்தாக விதைகளைப் பட்டியலிடப்படுவதற்கு வழிவகுத்தது.[13]
சந்தை
[தொகு]ஒரு உணவு தயாரிப்பு மூலப்பொருள் அல்லது சிற்றுண்டியாக இவற்றின் பல்துறை பயன் காரணமாக, பூசணி விதைகள் பயன்பாடு ஆண்டுதோறும் 13% வளர்ச்சியடைந்து 2020 முதல் 2024 வரை 631 மில்லியன் டாலர்களை எட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ Song, Y.; Li, J.; Hu, X.; Ni, Y.; Li, Q. (2011). "Structural characterization of a polysaccharide isolated from Lady Godiva pumpkins (Cucurbita pepo lady godiva)". Macromolecular Research 19 (11): 1172–1178. doi:10.1007/s13233-011-1102-7.
- ↑ "Pepitas (Pumpkin Seeds)". GourmetSleuth.com. Archived from the original on January 16, 2010. Retrieved 11 February 2013.
- ↑ Smith, Bruce D. (May 1997). "The Initial Domestication of Cucurbita pepo in the Americas 10,000 Years Ago". Science journal 276 (5314): 932–934. doi:10.1126/science.276.5314.932.
- ↑ "Cucurbitaceae—Fruits for Peons, Pilgrims, and Pharaohs". University of California at Los Angeles. Archived from the original on October 16, 2013. Retrieved September 2, 2013.
- ↑ Landon, Amanda J. (2008). "The "How" of the Three Sisters: The Origins of Agriculture in Mesoamerica and the Human Niche". Nebraska Anthropologist: 110–124. http://digitalcommons.unl.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1039&context=nebanthro.
- ↑ Bushnell, G. H. S. (1976). "The Beginning and Growth of Agriculture in Mexico". Philosophical Transactions of the Royal Society 275 (936): 117–120. doi:10.1098/rstb.1976.0074. Bibcode: 1976RSPTB.275..117B.
- ↑ Wyrick, Jason (2016-11-01). Vegan Mexico: Soul-Satisfying Regional Recipes from Tamales to Tostadas (in ஆங்கிலம்). Andrews Mcmeel+ORM. ISBN 978-1-941252-22-2.
- ↑ Stupak, Alex; Rothman, Jordana (2015-10-20). Tacos: Recipes and Provocations: A Cookbook (in ஆங்கிலம்). Clarkson Potter/Ten Speed. ISBN 978-0-553-44730-9.
- ↑ Fürnkranz, Michael; Lukesch, Birgit; Müller, Henry; Huss, Herbert; Grube, Martin; Berg, Gabriele (2012). "Microbial Diversity Inside Pumpkins: Microhabitat-Specific Communities Display a High Antagonistic Potential Against Phytopathogens". Microbial Ecology 63 (2): 418–428. doi:10.1007/s00248-011-9942-4. பப்மெட்:21947430. Bibcode: 2012MicEc..63..418F. https://archive.org/details/sim_microbial-ecology_2012-02_63_2/page/418.
- ↑ Košťálová, Zuzana; Hromádková, Zdenka; Ebringerová, Anna (August 2009). "Chemical Evaluation of Seeded Fruit Biomass of Oil Pumpkin (Cucurbita pepo L. var. Styriaca)". Chemical Papers 63 (4): 406–413. doi:10.2478/s11696-009-0035-5. Bibcode: 2009ChPap..63..406K.
- ↑ 11.0 11.1 Stevenson, David G.; Eller, Fred J.; Wang, Liping; Jane, Jay-Lin; Wang, Tong; Inglett, George E. (2007). "Oil and Tocopherol Content and Composition of Pumpkin Seed Oil in 12 Cultivars". Journal of Agricultural and Food Chemistry 55 (10): 4005–13. doi:10.1021/jf0706979. பப்மெட்:17439238. Bibcode: 2007JAFC...55.4005S. https://lib.dr.iastate.edu/fshn_ag_pubs/6. The data are found in Tables 1–3 on pp. 4006–4010 of this USDA reference பரணிடப்பட்டது 2011-08-14 at the வந்தவழி இயந்திரம்.
- ↑ Zhang, H; Liu, C; Zheng, Q (December 2019). "Development and application of anthelminthic drugs in China". Acta Tropica 200. doi:10.1016/j.actatropica.2019.105181. பப்மெட்:31542370.
- ↑ Lim, Tong Kwee (2012). "Cucurbita moschata". Edible Medicinal and Non-medicinal Plants. Vol. 2. Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. p. 277. ISBN 978-90-481-8660-0.