உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

புரூணை

தொடுப்புகளைத் தொகு
கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
புர்ருணை தாருசலாம்
Brunei Darussalam
Negara Brunei Darussalam
கொடி of புரூணை
கொடி
சின்னம் of புரூணை
சின்னம்
குறிக்கோள்: 
  • الدائمون المحسنون بالهدى  (அரபு)
  • Ad-dāʾimūna al-muḥsinūna bi-l-hudā
  • (Sentiasa membuat kebajikan dengan petunjuk Allah)
  • "இறைவனின் வழிகாட்டுதலுடன் எப்போதும் சேவையில்"
நாட்டுப்பண்: 
  • Allah Peliharakan Sultan
  • "சுல்தானை இறைவன் ஆசீர்வதிக்கட்டும்."
அமைவிடம்: புரூணை  (பச்சை)

in தென்கிழக்காசியாவில்

தலைநகரம்பண்டார் செரி பெகாவான்
4°53.417′N 114°56.533′E / 4.890283°N 114.942217°E / 4.890283; 114.942217
பெரிய நகர்தலைநகர்
அதிகாரபூர்வ மொழிமலாய்[1]
ஏனைய மொழிகளும்
வட்டார மொழிகளும்[2][3][4]
அதிகாரபூர்வ வரிவடிவங்கள்
இனக் குழுகள்
(2025)[6]
சமயம்
(2023)[7]
மக்கள்புரூணை
அரசாங்கம்ஒற்றியாட்சி இசுலாமிய முழுமையான முடியாட்சி
• சுல்தானும் பிரதமரும்
அசனல் போல்கியா
• முடிக்குரிய இளவரசரும் மூத்த அமைச்சரும்
அல்-முத்ததீ பில்லா
சட்டமன்றம்சட்டப்பேரவை[a]
உருவாக்கம்
அண். 1363 அல்லது 1368
17 செப்டம்பர் 1888
• அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு தன்னாட்சி வழங்கப்பட்டது; ஆட்சிப் பகுதி ஐக்கிய இராச்சியத்தின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டிற்கு மாற்றப்பட்டது.
29 செப்டம்பர் 1959
8 திசம்பர் 1962
• காப்பரசின் முடிவு
1 சனவரி 1984
பரப்பு
• மொத்தம்
5,765[11] km2 (2,226 sq mi) (164-ஆவது)
• நீர் (%)
8.6
மக்கள் தொகை
• 2025 மதிப்பீடு
458,600[6] (175-ஆவது)
• 2021 கணக்கெடுப்பு
440,715[12]
• அடர்த்தி
72.11/km2 (186.8/sq mi) (134-ஆவது)
மொ.உ.உ. (கொ.ஆ.ச.)2026 மதிப்பீடு
• மொத்தம்
Increase $43.830 பில்லியன்[13] (137-ஆவது)
• தலைவிகிதம்
Increase $97,858[13] (7-ஆவது)
மொ.உ.உ. (பெயரளவு)2025 மதிப்பீடு
• மொத்தம்
Increase $16.01 பில்லியன்[13] (139-ஆவது)
• தலைவிகிதம்
Increase $34,970[13] (31-ஆவது)
மமேசு (2023)Increase 0.837[14]
அதியுயர் · 60-ஆவது
நாணயம்புரூணை டாலர் (BND)
நேர வலயம்ஒ.அ.நே+8 (புரூணை சீர்நேரம்)
அழைப்புக்குறி+673
ஐ.எசு.ஓ 3166 குறியீடுBN
இணையக் குறி.bn[15]
  1. ^ 080 கிழக்கு மலேசியாவில் இருந்து

புரூணை (Brunei,[b] அதிகாரபூர்வமாக புரூணை தாருசலாம் (Brunei Darussalam) என்பது தென்கிழக்காசியாவில், போர்னியோ தீவின் வடக்குக் கரையில் அமைந்துள்ள ஒரு நாடு. தென்சீனக் கடலில் உள்ள அதன் கடற்கரையைத் தவிர, இது மலேசியாவின் சரவாக் மாநிலத்தால் முழுமையாகச் சூழப்பட்டுள்ளது, மேலும் இதன் பிரதேசம் சரவாக்கின் இலிம்பாங் மாவட்டத்தால் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. போர்னியோ தீவில் முழுமையாக அமைந்துள்ள ஒரே இறையாண்மை கொண்ட நாடு புருணை ஆகும்; தீவின் மீதமுள்ள பகுதி, பல நிலப்பரப்புகளைக் கொண்ட அதன் அண்டை நாடுகளான மலேசியா, இந்தோனேசியா ஆகியவற்றிற்கு இடையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 2025 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நாட்டின் மக்கள்தொகை 466,330 ஆக இருந்தது, இது ஆசியாவிலேயே மிகக் குறைந்த மக்கள்தொகை கொண்ட நாடாகும்.[16] இவர்களில் சுமார் 64,409 பேர் தலைநகரமும் மிகப்பெரிய நகரமுமான பண்டார் செரி பெகாவானில் வசிக்கின்றனர். புரூணையின் அதிகாரப்பூர்வ மொழி மலாய் மொழி ஆகும், மேலும் சன்னி இசுலாம் இந்நாட்டின் அரச சமயமாகும், இருப்பினும் மற்ற சமயங்களும் பெயரளவிற்கு சகித்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. புருணை அரசாங்கம் சுல்தானால் ஆளப்படும் ஒரு முழுமையான முடியாட்சியாகும். இது ஆங்கிலப் பொதுச் சட்டத்தையும், சரியா உட்பட இசுலாமியத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட நீதித்துறையையும் இணைத்துச் செயல்படுத்துகிறது.

சுல்தான் போல்க்கியாவின் (1485–1528) ஆட்சியில் புரூணை சுல்தானகம் அதன் உச்சத்தில் இருந்தபோது, ​​தற்கால சரவாக், சபா உட்பட போர்னியோவின் பெரும்பகுதி, அத்துடன் சுலு தீவுக்கூட்டம், போர்னியோவின் வடமேற்கு முனையில் உள்ள தீவுகள் ஆகியவற்றின் மீது அந்த அரசு கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தோனேசியாவில் உள்ள செலூராங் மலை,[17] அல்லது கிழக்கு சபாவில் உள்ள செரூடாங் ஆறு[18] என அறிஞர்கள் நம்பும் செலூடாங் மீதான அதன் வரலாற்றுக் கட்டுப்பாட்டிற்கான உரிமைகோரல்களும் உள்ளன. 1521-இல் மகெல்லன் படையெடுப்பின் எஞ்சியிருந்த குழுவினர் புரூணையின் கடல்சார் நாட்ட்டைப் பார்வையிட்டனர். புரூணை 1578-இல் காசுட்டிலியன் போரில் எசுப்பானியாவுக்கு எதிராகப் போரிட்டது.

19-ஆம் நூற்றாண்டில், புரூணைப் பேரரசு வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. சுல்தானகம் கூச்சிங்கை ஜேம்சு புரூக்கிற்கு விட்டுக்கொடுத்து அவரை வெள்ளை இராசாவாக நியமித்தது. சபாவை பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ பட்டய நிறுவனத்திற்கு விட்டுக்கொடுத்தது. 1888-இல், புரூணை ஒரு பிரித்தானியக் காப்பரசாக மாறியது, 1906-இல் ஒரு பிரித்தானியப் பிரதிநிதி குடியேற்ற மேலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது சப்பானிய ஆக்கிரமிப்புக்குப் பிறகு, 1959-இல் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு எழுதப்பட்டது. 1962-இல், இந்தோனேசிய-மலேசியா மோதலுடன் மறைமுகமாகத் தொடர்புடைய, முடியாட்சிக்கு எதிரான ஒரு சிறிய ஆயுதக் கிளர்ச்சி பிரித்தானியாவின் உதவியுடன் முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது, இது விடுதலைக்கு ஆதரவான புரூணை மக்கள் கட்சிக்குத் தடை விதிக்க வழிவகுத்தது. மலேசியக் கூட்டமைப்பு உருவாக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது அதில் சேராமல் இருக்க சுல்தான் எடுத்த முடிவிலும் இந்தக் கிளர்ச்சி தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. 1984 சனவரி 1 அன்று புரூணை ஒரு முழுமையான இறையாண்மை கொண்ட நாடாக மாறியபோது, ​​புரூணை மீதான பிரித்தானியாவின் காப்பரசு முடிவுக்கு வந்தது.

1967 முதல் சுல்தான் அசனல் போல்கியாவால் புரூணை வழிநடத்தப்பட்டு வருகிறது. நாட்டின் ஓரவை சட்டமன்றமான சட்டசபை, வெறும் ஆலோசனை வழங்கும் அமைப்பாகவே உள்ளது, மேலும் அதன் அனைத்து உறுப்பினர்களும் சுல்தானால் நியமிக்கப்படுகிறார்கள். நாட்டின் செல்வம் அதன் விரிவான பெட்ரோலியம், இயற்கை எரிவளி வயல்களிலிருந்து பெறப்படுகிறது. 1990கள்/2000களில் ஏற்பட்ட பொருளாதார வளர்ச்சி, புரூணையை ஒரு தொழில்மயமான நாடாக மாற்றியுள்ளது; 1999 இற்கும் 2008 இற்கும் இடையில் இதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 56% அதிகரித்துள்ளது. சுல்தான் போல்கியா குடும்பம், குடிமக்களுக்கு வீட்டுவசதி, சுகாதாரம், கல்வி ஆகியவற்றில் இலவச அல்லது குறிப்பிடத்தக்க மானியங்களை வழங்குவதன் மூலம் ஒரு நலன்புரி அரசை வழங்கி அரசியல் உறுதிநிலையைப் பராமரிக்கிறது. இது மனித மேம்பாட்டுச் சுட்டெண்ணில் "மிக உயர்ந்த" இடத்தைப் பெற்றுள்ளது, தென்கிழக்காசிய நாடுகளில் சிங்கப்பூருக்குப் பிறகு இது இரண்டாவது மிக உயர்ந்த இடமாகும். சிங்கப்பூருடன் நாணயப் பரிமாற்ற ஒப்பந்தம் உட்பட நெருங்கிய உறவுகளை இது பேணி வருகிறது. அனைத்துலக நாணய நிதியத்தின்படி, வாங்கும் ஆற்றல் சமநிலையின் அடிப்படையில் தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் புரூணை உலகில் ஏழாவது இடத்தில் உள்ளது. புரூணை ஐக்கிய நாடுகள், உலக வணிக அமைப்பு, கிழக்கு ஆசிய கூட்டமைப்பு, இசுலாமிய ஒத்துழைப்பு அமைப்பு, கூட்டுசேரா இயக்கம், பொதுநலவாய நாடுகள், தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பு (ஆசியான்) ஆகிய அமைப்புகளில் உறுப்பினராக உள்ளது.

பொது

[தொகு]

புரூணை பேரரசின் உச்சத்தில், சுல்தான் போல்கியா (1485-1528 ஆட்சி) போர்னியோவின் பெரும்பாலான பகுதிகளின் மீது கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

இன்றைய சரவாக் மற்றும் சபா, அத்துடன் போர்னியோவின் வடகிழக்கு முனையில் உள்ள சுலு தீவுக்கூட்டம் (Sulu Archipelago) உட்பட பல பகுதிகள் புரூணை பேரரசின் ஆளுமையின் கீழ் இருந்தன. பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டின் மணிலா பகுதியும் இந்தப் பேரரசின் கீழ் இருந்தது.[17]

புரூணை சுல்தானகத்தின் வீழ்ச்சி

[தொகு]

19-ஆம் நூற்றாண்டில், ​​புரூணை பேரரசு வீழ்ச்சி அடையத் தொடங்கியது. புரூணை சுல்தானகம் சரவாக்கை (கூச்சிங்) ஜேம்ஸ் புரூக்கிற்கு விட்டுக் கொடுத்து; அவரை வெள்ளை ராஜாவாக நியமித்தது.

மேலும் அது சபா மாநிலத்தைப் பிரித்தானிய வடக்கு போர்னியோ நிறுவனத்திடம் (British North Borneo Chartered Company) ஒப்படைத்தது. தன்னுடைய நிலப் பகுதிகளை ​​புரூணைவிட்டுக் கொடுத்ததனால் காலப் போக்கில் வீழ்ச்சி அடைந்தது.

சுல்தான் அசனல் போல்கியா

[தொகு]

1888-இல், புரூணை நாடு பிரித்தானியர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது. இரண்டாம் உலகப் போரின் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்னர், 1959-இல் ஒரு புதிய அரசியலமைப்பு எழுதப்பட்டது. 1962-இல், முடியாட்சிக்கு எதிரான ஒரு சிறிய ஆயுதக் கிளர்ச்சி நடந்தது. ஆங்கிலேயர்களின் உதவியுடன் அந்தக் கிளர்ச்சி முடிவுக்கு வந்தது.

1967-ஆம் ஆண்டு முதல் சுல்தான் அசனல் போல்கியாவால் (Hassanal Bolkiah) புரூணை வழிநடத்தப்பட்டு வருகிறது. 1984 சனவரி 1-ஆம் தேதி, பிரித்தானியர்களிடம் இருந்து சுதந்திரம் பெற்றது.

மேலும் காண்க

[தொகு]

குறிப்புகள்

[தொகு]
  1. ↑ சட்டப்பேரவைக்கு சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம் இல்லை.[8] இதன் பங்கு ஆலோசனை வழங்குவது மட்டுமே என்பதால், அது ஒரு சட்டமன்றமாகக் கருதப்படுவதில்லை.[9][10]
  2. ↑ /bruːˈnaɪ/ (கேட்கⓘ) broo-NY; Malay: [brunaɪ] ⓘ

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. ↑ Deterding, David; Athirah, Ishamina (22 July 2016). "Brunei Malay". Journal of the International Phonetic Association (கேம்பிறிட்ஜ் பல்கலைக்கழகப் பதிப்பகம்) 47: 99–108. doi:10.1017/S0025100316000189. பன்னாட்டுத் தர தொடர் எண்:0025-1003. https://www.cambridge.org/core/journals/journal-of-the-international-phonetic-association/article/brunei-malay/37436246DB8F85B1EAA498E5389A3D49. பார்த்த நாள்: 15 May 2022.
  2. ↑ "Brunei". Ethnologue (Free All). Ethnologue. 19 February 1999. Archived from the original on 21 April 2021. Retrieved 30 December 2013.
  3. ↑ McLellan, J., Noor Azam Haji-Othman, & Deterding, D. (2016). The Language Situation in Brunei Darussalam. In Noor Azam Haji-Othman., J. McLellan & D. Deterding (Eds.), The use and status of language in Brunei Darussalam: A kingdom of unexpected linguistic diversity (pp. 9–16). Singapore: Springer.
  4. ↑ "Language". Information Department, Prime Minister's Office, Brunei Darussalam. Archived from the original on 2 May 2026. Retrieved 2 May 2026.
  5. ↑ "Writing contest promotes usage, history of Jawi script". The Brunei Times. 22 October 2010 இம் மூலத்தில் இருந்து June 12, 2012 அன்று. பரணிடப்பட்டது.. https://web.archive.org/web/20120612065057/http://www.bt.com.bn/news-national/2010/10/22/writing-contest-promotes-usage-history-jawi-script.
  6. 1 2 "Population". Retrieved 9 April 2026.
  7. ↑ "Brunei Darussalam". Archived from the original on 24 September 2021. Retrieved 9 April 2026.
  8. ↑ "Brunei Darussalam" (PDF). United Nations. p. 4. Archived (PDF) from the original on 9 October 2022. Retrieved 27 August 2022.
  9. ↑ "Brunei: Freedom in the World 2020 Country Report". Freedom House. Archived from the original on 27 August 2022. Retrieved 27 August 2022.
  10. ↑ "Brunei". United States Department of State. Archived from the original on 28 September 2022. Retrieved 27 August 2022.
  11. ↑ "Brunei-Muara District" (PDF). Information.gov.bn (2nd ed.). Information Department, Prime Minister's Office, Brunei Darussalam. 2010. p. 8. ISBN 978-99917-49-24-2. Archived (PDF) from the original on 2 June 2022. Retrieved 3 May 2024.
  12. ↑ "deps mofe". Archived from the original on 2 November 2023. Retrieved 26 August 2025.
  13. 1 2 3 4 "World Economic Outlook Database, April 2025". Archived from the original on 28 April 2025. Retrieved 22 June 2025.
  14. ↑ "Human Development Report 2023/2024" (PDF). ஐக்கிய நாடுகள் வளர்ச்சித் திட்டம். 13 March 2024. Archived (PDF) from the original on 13 March 2024. Retrieved 13 March 2024.
  15. ↑ "Delegation Record for .BN". IANA. Archived from the original on 9 September 2015. Retrieved 6 November 2015.
  16. ↑ "Population". Department of Economic Planning and Development. Archived from the original on 20 March 2017. Retrieved 12 December 2017.
  17. 1 2 Abinales, Patricio N. and Donna J. Amoroso, State and Society in the Philippines. Maryland: Rowman and Littlefield, 2005.
  18. ↑ Saunders 2002, ப. 42.

வெளி இணைப்புகள்

[தொகு]

4°30′N 114°40′E / 4.500°N 114.667°E / 4.500; 114.667

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=புரூணை&oldid=4635960" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது