புபுட்டன்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
தமன் புபுட்டனில் அமைந்துள்ள 1906 புபுட்டானின் நினைவுச்சின்னம், தென்பசார், பாலி.

புபுட்டன் (Puputan) என்பது சரணடையும்போது அவமானத்தை எதிர்கொள்வதற்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் ஒரு பொதுமக்களின் தற்கொலை சடங்குக்கிற்கான ஒரு பாலினீசிய சொல்லாகும். [1] [2] பாலி வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க புபுட்டன்கள் 1906 மற்றும் 1908 ஆம் ஆண்டுகளில், பாலினியர்கள் டச்சுக்காரர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டபோது இந்தவகையான தற்கொலைகள் நிகழ்ந்தன.

1849[தொகு]

1849 ஆம் ஆண்டு டச்சுக்காரர்களுக்கு எதிரான ஒரு தற்கொலை நிகழ்ச்சியான புபுட்டனில் புலேலெங்கின் இராஜா 400 பின்தொடர்பவர்களுடன் தானும் தற்கொலை கொண்டார். "இலு பெட்டிட் இதழ், 1849.

1906 பதுங் புப்புட்டன்[தொகு]

பதுங் புபுட்டன் 1906

செப்டம்பர் 20, 1906 இல், ராயல் டச்சு கிழக்கிந்திய இராணுவத்தின் கணிசமான படை, ஆறாவது இராணுவ பயணம் என பெயரிடப்பட்டு, ஆளுநர் எம்பி ரோஸ்ட் வான் டோனிங்கனின் கட்டளையின் கீழ் சனூர் கடற்கரையின் வடக்கு பகுதியில் தரையிறங்கியது. [3] [4] செப்டம்பர் 15 ஆம் தேதி சனூரில் டச்சுக்காரர்களின் இரு இடங்கள் மீது பதுங் வீரர்கள் சில தாக்குதல்களை நடத்தினர். மேலும் இன்டரன் கிராமத்தில் சிறிது எதிர்ப்பு ஏற்பட்டது.

கேசிமான்[தொகு]

ஒட்டுமொத்தமாக, படை அதிக எதிர்ப்பின்றி உள்நாட்டிற்குச் செல்ல முடிந்தது, 1906 செப்டம்பர் 20 அன்று கெசிமான் நகருக்கு வந்து சேர்ந்தது. அங்கே, உள்ளூர் மன்னர், பதுங் மன்னரின் அடிமையாக இருந்தவர். ஏற்கனவே அவர் ஒரு பாதிரியாரால் கொல்லப்பட்டார். டச்சுக்காரர்களுக்கு எதிராக ஆயுதமேந்திய எதிர்ப்பை வழிநடத்த மறுத்துவிட்டார். அரண்மனை தீவைத்து எரிக்கப்பட்டது. மேலும், நகரம் வெறிச்சோடியது. [4]

பழி[தொகு]

ஆடை அணிவகுப்பில் இருப்பது போல, பாலி இராணுவம், தென்பசாருக்கு படை அணிவகுத்தது. [4] தென்பசாரிலிருந்து புகை எழுவதையும், அரண்மனைச் சுவர்களுக்குள் இருந்து மேளச்சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே அவர்கள் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தனர்.

அவர்கள் அரண்மனையை அடைந்ததும், நான்கு பேர் சுமந்துவரும் பல்லக்கில் இராஜாவின் தலைமையில் ஒரு அமைதியான ஊர்வலம் நடந்தது. இராஜா பாரம்பரிய வெள்ளை ஆடைகளை அணிந்து, அற்புதமான நகைகளை அணிந்து, சடங்கு கிரிசுக் கத்தியை எடுத்துச் சென்றார். ஊர்வலத்தில் இருந்த மற்றவர்கள் இராஜாவின் அதிகாரிகள், காவலர்கள், பாதிரியார்கள், மனைவிகள், குழந்தைகள் மற்றும் அனைவருமே இதேபோல் உடையணிந்தார்கள். [4] அவர்கள் மரணச் சடங்குகளைப் நடத்திச் சென்றனர். வெள்ளை நிற உடையில் இருந்தனர். அவர்களின் சடங்கு கிரிசுக் கத்தியால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருந்தனர். [5]

ஊர்வலம் டச்சுப் படையினரால் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது. இராஜா பல்லக்கிலிருந்து ஒரு பாதிரியாரால் கீழே இறக்கப்பட்டார். ஊர்வலத்தின் மீதமுள்ளவர்கள் தங்களையும் மற்றவர்களையும் கொல்லத் தொடங்கினர். [4] பெண்கள் கேலிக்கூத்தாக நகைகள் மற்றும் தங்க நாணயங்களை துருப்புக்கள் மீது வீசினர். [4]

ஒரு 'தவறான துப்பாக்கிச் சூடு' மற்றும் ' ஒரு ஈட்டியின் தாக்குதல்' ஆகியவை டச்சுக்காரர்களை துப்பாக்கிகள் மற்றும் பீரங்கிகளால் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தத் தூண்டின. அரண்மனையிலிருந்து அதிகமான மக்கள் வெளிவந்தபோது, சடலங்களின் மேடுகள் உயர்ந்தன. [4] முழு ஊர்வலமும் நூற்றுக்கணக்கானவர்களைக் கொண்டிருந்தது. [5] மேலும் மொத்தம் 1,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. [6]

அரண்மனை வாயிலுக்கு வெளியே செல்லும் பாலினிய பொது மக்களின் மீது டச்சுக்காரர்கள் முதன்முதலில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும், இவர்களிடம் பாரம்பரிய கிரிசு கத்திகள் ஈட்டிகள் மற்றும் கேடயங்ளை மட்டுமே இவைத்திருந்ததாகவும், தப்பிப்பிழைத்தவர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டதாகவும், அல்லது பப்புட்டானின் கட்டளைகளின்படி தங்களைப் பின்பற்றுபவர்களால் கொல்லப்பட்டதாகவும் மாற்று கணக்குகள் விவரிக்கின்றன. [6]

வீரர்கள் விலைமதிப்பற்ற பொருட்கள் மற்றும் சடலங்களையும், எரிந்த அரண்மனையின் இடிபாடுகளையும் அகற்றினர். தென்பசார் அரண்மனை தரைமட்டமாக்கப்பட்டது. [6]

அதே நாளின் பிற்பகலில், இதேபோன்ற நிகழ்வுகள் அருகிலுள்ள பெம்குட்டனின் அரண்மனையிலும் நிகழ்ந்தன. அங்கு இணை ஆட்சியாளர் குஸ்டி கெடே நுகுரா வசித்து வந்தார். பெம்குட்டானில் உள்ள பிரபுக்கள் தங்களை கொள்ளையடிக்கவும், கொல்லவும் அனுமதித்தனர்.

இந்த படுகொலை உள்நாட்டில் "பதுங் புபுட்டன்" என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு இதுவாகும். இந்நிகழ்ச்சியின் நினைவாக தென்பசாரின் மத்திய சதுக்கத்தில் ஒரு பெரிய வெண்கல நினைவுச்சின்னம் அமைக்கப்பட்டது. இது புபுட்டானில் பாலினியர்களின் எதிர்ப்பை மகிமைப்படுத்தியது.

தபனான்[தொகு]

டச்சுப் படை தபனன் இராச்சியத்திற்குத் தொடர்ந்தது. அங்கு மன்னர் குஸ்டி நுகுரா அகுங் மற்றும் அவரது மகன் தப்பி ஓடிவிட்டனர். பின்னர், அவர்கள் டச்சுக்காரர்களிடம் சரணடைந்தனர். மேலும் நெதர்லாந்தின் ஆட்சிப் பகுதியாக மாறுவதற்கான பேச்சுவார்த்தைக்கு முயன்றனர்.

டச்சுக்காரர்கள் அவர்களை அருகிலுள்ள மதுரா தீவு அல்லது லொம்போக்கிற்கு நாடுகடத்த முன்வந்தனர். ஆனால் அவர்கள் இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு சிறையில் தங்களை (புப்புட்டன்) கொல்ல விரும்பினர். [5] [4] அவர்களின் அரண்மனை டச்சுக்காரர்களால் சூறையாடப்பட்டது. [4]

1908 குளுங்குங் புபுட்டன்[தொகு]

1908 ஏப்ரல் 18 ஆம் தேதி குளுங்குங் அரண்மனையில் மற்றொரு புப்புட்டன் ஏற்பட்டது.

தங்களுக்கு ஆதரவாக ஒரு அபின் ஏகபோகத்தை திணிக்க டச்சு முயற்சிக்கு எதிராக ஒரு பாலினியர்களின் கிளர்ச்சியால் இது நிகழ்த்தப்பட்டது. [7] கரங்கசெம் ராஜா ஏகபோகத்தை எதிர்த்தார். இது குளுங்க்குங்கின் தலைநகரில் பாலினிய கலவரத்திற்கு வழிவகுத்தது. [8] கெல்கலில் கலவரம் வெடித்தது. பாலினியர்கள் ஒரு ஜாவானிய அபின் வியாபாரியைக் கொன்றபோது. [8] கலவரத்தைத் தணிக்க டச்சுக்காரர்கள் துருப்புக்களை அனுப்பினர். கெல்கலில், அவர்கள் 100 பாலினியர்களைக் கொன்றன., ராஜாவை குளுங்க்குங்கிற்கு தப்பிச் செல்லுமாறு கட்டாயப்படுத்தினர். [8] பின்னர் டச்சுக்காரர்கள் குளுங்க்குங் நகரத்தில் குண்டுவீச்சு நடத்தினர்.

1908 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 18 ஆம் தேதி நடந்த ஒரு இறுதி மோதலில், 200 பின்தொடர்பவர்களுடன், குலுங்குங்கின் ராஜா தேவா அகுங் ஜம்பே, தனது அரண்மனையிலிருந்து வெளியேறி, வெள்ளை நிற உடையணிந்து, ஒரு புகழ்பெற்ற கிரிசுக்கத்தியுடன் ஆயுதம் ஏந்தியபடி சென்றார். இது எதிரிகளின் மீது பேரழிவை ஏற்படுத்தும் தீர்க்கதரிசனம் என்று கூறினார். [7] இச்சடங்கு விரும்பிய முடிவை நிறைவேற்றத் தவறிவிட்டது. அதற்கு பதிலாக இராஜா ஒரு டச்சு தோட்டாவால் சுடப்பட்டார். [8] உடன்டையாக, இராஜாவின் ஆறு மனைவிகள் பப்புட்டானை தேர்தெடுத்து, தங்களது சொந்த கிரிசுக்கத்தியால் தற்கொலை செய்து கொண்டனர். [8]

1946 மார்கா புபுட்டன்[தொகு]

சுதந்திரப் போராளி I குஸ்டி நுகுரா ராய் 1946 இல் மார்கரனா போரில் டச்சு இராணுவத்திற்கு எதிராக கடைசி பப்புட்டனை ஏற்பாடு செய்தார். அதில் 98 வீரர்கள் அவருடன் இறந்தனர்.

மார்கரனா போர் என்பது நெதர்லாந்து இந்திய ஆட்சி நிர்வாகம் மற்றும் இந்தோனேசியாவின் பாலியின், மார்காவில் நிகழ்ந்த சியுங் வனாரா பட்டாலியனுக்கு எதிராக சமீபத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு போராட்டமாகும்.

மேலும் காண்க[தொகு]

குறிப்புகள்[தொகு]

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

  • History of Puputan Badung. Denpasar Government Municipality Tourism Office. 
  • History of Puputan Badung, page 2. Denpasar Government Municipality Tourism Office. 
  • "Puputan Square". Denpasar Government Municipality Tourism Office. பார்த்த நாள் 13 December 2008.
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=புபுட்டன்&oldid=2903383" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது