பாரங்கே
| பிலிப்பீன்சு அரசியலின் ஒரு பகுதி |
| பிலிப்பீன்சு அரசியல் |
|---|
 |
பாரங்கே (ஆங்கிலம்: Barangay (Brgy, Bgy) பிலிப்பினோ: Balangay) என்பது பிலிப்பீன்சு நாட்டின் மிகச்சிறிய நிர்வாகப் பிரிவு ஆகும். முன்னாள் வரலாற்றுப் பேரரசுகளின் பெயரால் பெயரிடப்பட்ட நவீன பாரங்கேகள் என்பவை, நகரங்கள் மற்றும் நகராட்சிகளின் அரசியல் துணைப்பிரிவுகளாகச் செயல்படுகின்றன. இவை கிராமங்கள், மாவட்டங்கள், சுற்றுப்புறங்கள், சிற்றூர்கள், புறநகர்ப் பகுதிகள் அல்லது பெருநகரப் பிரிவுகளுக்கு (Boroughs) இணையானவை ஆகும்.
பாரங்கே என்ற சொல் பாலங்காய் (Balangay) என்ற சொல்லிலிருந்து உருவானது. இது ஆஸ்திரோனேசிய மக்கள் பிலிப்பீன்சுக்கு இடம்பெயர்ந்தபோது பயன்படுத்திய ஒரு வகை படகு ஆகும்.
பிலிப்பைன்ஸில் உள்ள தன்னாட்சி நகரங்கள் உட்பட அனைத்து நகரங்களும் மற்றும் நகராட்சிகளும் அரசியல் அடிப்படையில் பாரங்கேகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன; இதற்கு விதிவிலக்காக இலோகோஸ் நோர்டேயில் உள்ள ஆடம்ஸ் (Adams) மற்றும் பலவானில்[1] உள்ள கலயான் (Kalayaan) ஆகிய நகராட்சிகள் மட்டுமே உள்ளன. இவை ஒவ்வொன்றும் தலா ஒரு பாரங்கேயை மட்டுமே கொண்டுள்ளன.
நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக, பாரங்கேக்கள் சில நேரங்களில் அதிகாரப்பூர்வமற்ற முறையில் புரோக் (purok - ஆங்கிலத்தில்: "மண்டலம்")[2] எனப்படும் சிறிய பகுதிகளாகவோ அல்லது வீடுகளின் கூட்டமைப்பைக் கொண்ட பாரங்கே மண்டலங்களாகவோ பிரிக்கப்படுகின்றன. மேலும், வெகு தொலைவில் அமைந்துள்ள கிராமப்புறப் பகுதிகளான பிராந்திய பிரதேசங்கள் சித்தியோகள் (Sitio) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. 2026 ஏப்ரல் நிலவரப்படி, நாடு முழுவதும் 42,010 பாரங்கேக்கள் உள்ளன.
வரலாறு
[தொகு]16-ஆம் நூற்றாண்டில் பிலிப்பீன்சுக்கு முதல்முறையாக எசுப்பானியர்கள் வந்தடைந்தபோது, அங்கு நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட பாரங்கேக்கள் என்றழைக்கப்பட்ட கிராமங்கள் இருப்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தனர். பாரங்கே என்பது ஒரு தகலாகு மொழிச் சொல்லாக[3] இருந்தாலும், எசுப்பானிய ஆட்சி மணிலாவில் அதிகாரத்தை வலிமை படுத்தியதால்,[4] பாரங்கே எனும் சொல் பிலிப்பீன்சு முழுவதும் பரவியது.
முதன்முதலில் உருவான பாரங்கேக்கள் சுமார் 50 முதல் 100 குடும்பங்களைக் கொண்ட சிறிய சமூகங்களாகவே தொடங்கின. எசுப்பானியர்களுடனான தொடர்பு ஏற்பட்ட காலத்திற்குள், பல பாரங்கேக்கள்[5] பெரிய சமூகங்களாக வளர்ச்சி பெற்றிருந்தன.
அமைப்பு
[தொகு]| வகை | பிலிப்பினோ | நிர்வாகத் தலைவர் |
பிலிப்பினோ | எண்ணிக்கை[6] |
|---|---|---|---|---|
| மாகாணம் | Lalawigan/Probinsya | ஆளுநர் | Punong lalawigan/Gobernador | 82 |
| பெருநகரம் | Lungsod/Siyudad | மேயர் | Punong lungsod/Alkalde | 149 |
| நகராட்சிகள் | Bayan/Munisipalidad | மேயர் | Punong bayan/Alkalde | 1,493 |
| பாரங்கே | Barangay | பாரங்கே தலைவர் | Punong barangay | 42,011 |
மேலும் காண்க
[தொகு]நூல்கள்
[தொகு]- Renato Constantino. (1975) The Philippines: A Past Revisited (volume 1). பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 971-8958-00-2
- Mamuel Merino, O.S.A., ed., Conquistas de las Islas Filipinas (1565–1615), Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Cientificas, 1975.
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ "Socio-Economic and Physical Profile" (PDF). The 2018-2027 Comprehensive Land Use Plan. Municipality of Kalayaan. p. 7. Archived (PDF) from the original on 2022-10-15. Retrieved 2022-10-15.
- ↑ Congress of the Philippines (October 30, 2017). "Republic Act No. 10955 – An Act Dividing Barangay Dumalneg in the Province of Ilocos Norte into Three (3) Distinct and Independent Barangays to be Known as Barangay Kalaw, Barangay Cabaritan and Barangay Quibel" (PDF). The Official Gazette of the Republic of the Philippines. Retrieved August 13, 2019.
- ↑ William Henry Scott (1994). Barangay: sixteenth-century Philippine culture and society. Ateneo de Manila University Press. pp. 4–5. ISBN 9789715501354.
- ↑ William Henry Scott (1994). Barangay: sixteenth-century Philippine culture and society. Ateneo de Manila University Press. pp. 135–136. ISBN 9789715501354.
- ↑ Woods, Damon (2017). The Myth of the Barangay and Other Silenced Histories. E. de los Santos St., UP Campus, Diliman, Quezon City: University of the Philippines Press. pp. 117–153. ISBN 978-971-542-821-7.
- ↑ Mapa, Claire Dennis (January 30, 2025). "Fourth Quarter 2024 PSGC Updates: Correction of the Names of Three Barangays". Philippine Statistics Authority. Retrieved March 22, 2025.
