பளபளப்புமானி
 | இந்த article எந்தப் பகுப்பிலும் சேர்க்கப்படவில்லை. சரியான பகுப்புகள் தெரிந்தால், சேர்த்து உதவுங்கள் |
பளபளப்புமானி (Glossmeter) என்பது ஒரு மேற்பரப்பின் சீரான பிரதிபலிப்பு மெருகுத்தன்மையை அளவிடப் பயன்படுத்தப்படும் கருவியாகும்.
மெருகுத்தன்மை என்பது, ஒரு நிரந்தர தீவிரம் மற்றும் குறிப்பிட்ட கோணத்தில் ஒரு ஒளிக்கதிரை மேற்பரப்பின் மீது வீசி, அதற்கு சமமான ஆனால் எதிர்திசை கோணத்தில் பிரதிபலிக்கும் ஒளியின் அளவை அளந்து தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
மெருகுத்தன்மை அளவீட்டிற்கு பலவிதமான வடிவவியல்கள் உள்ளன. இவை அளவிடப்பட வேண்டிய மேற்பரப்பின் வகையைப் பொறுத்து தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன.
பூச்சுகள், நெகிழி போன்ற உலோகமல்லாத பொருட்களில், ஒளியின் ஒரு பகுதி மேற்பரப்பிற்குள் புகுந்து உறிஞ்சப்படுவதாலும் அல்லது அதன் நிறத்தைப் பொறுத்து பரவலாகச் சிதறுவதாலும் ஒளியூட்டும் கோணம் அதிகரிக்கும் போது பிரதிபலிக்கும் ஒளியின் அளவும் அதிகரிக்கிறது.
ஆனால் உலோகங்கள் அதிகமான பிரதிபலிப்பு தன்மையைக் கொண்டதால், அவை கோண மாற்றத்தால் குறைவாகவே பாதிக்கப்படுகின்றன.
வண்ணப்பூச்சு, செராமிக், காகிதம், உலோகங்கள் மற்றும் பிளாஸ்டிக் போன்ற பல்வேறு பொருட்களில் பயன்படுத்தப்படும் க்ளாஸ் மீட்டர்களின் பயன்பாட்டு முறை மற்றும் விவரக்குறிப்புகளை வரையறுக்கும் பல சர்வதேச தொழில்நுட்ப தரநிலைகள் உள்ளன.
பல தொழில்துறைகள் தங்கள் தரக் கட்டுப்பாடு செயல்முறைகளில், தயாரிப்புகளின் மெருகுத்தன்மையை அளந்து, உற்பத்தியில் ஒற்றுமை மற்றும் ஒரே தரத்தை உறுதி செய்ய க்ளாஸ் மீட்டர்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.
வாகனத் தொழில்துறை க்ளாஸ் மீட்டரை அதிகமாகப் பயன்படுத்தும் துறைகளில் ஒன்றாகும்; இதன் பயன்பாடு தொழிற்சாலை உற்பத்தி தளத்திலிருந்து பழுது சரிசெய்யும் பணிமனை வரை விரிந்து காணப்படுகிறது.
வரலாறு
[தொகு]
மெருகுத்தன்மை அளவீட்டுடன் தொடர்புடைய சர்வதேச அளவில் பதிவான பல வெளியீடுகளில், முதன்மையான ஆய்வுகள் (மனப்பூர்வமானதும் கருவி சார்ந்ததும்) லியோனார்ட் ஆர். இங்கர்சால் அவர்களுக்கே ஒப்படைக்கப்படுகின்றன. அவர் 1914ஆம் ஆண்டு காகிதத்தின் ஒளிச்சீற்றத்தை அளவிடும் ஒரு முறையை உருவாக்கினார்.[1]
மெருகுத்தன்மை அளவீட்டுக்காக உருவாக்கப்பட்ட முதன்மையான கருவியாக அறியப்படும் “இங்கர்சால் கிளாரிமீட்டர் ”, சீரான பிரதிபலிப்பில் ஒளி துருவமயமாகும் என்ற கோட்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த கருவியில் 57.5° என்ற வீச்சு மற்றும் பார்வை கோணங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. மேலும், ஒரு துருவமய கூறு பயன்படுத்தி, மொத்த பிரதிபலிப்பிலிருந்து சீரான பிரதிபலிப்பு கூறை கழிக்கும் மாறுபாடு முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. இங்கர்சால் இந்த கருவிக்காக 1917ஆம் ஆண்டு வெற்றிகரமாக காப்புரிமை பெற்றார்.
எல். ஏ. ஜோன்ஸ்
[தொகு]1922ஆம் ஆண்டு, கோனியோஃபோட்டோமெட்ரி பயன்படுத்தி புகைப்படக் காகிதங்களின் மெருகுத்தன்மையை ஆய்வு செய்தபோது, எல். ஏ. ஜோன்ஸ் தனது ஆராய்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு க்ளாஸ் மீட்டரை உருவாக்கினார். இது பார்வை மதிப்பீட்டின் மூலம் வழங்கப்பட்ட மெருகுத்தன்மை மதிப்புகளுடன் அதிக ஒத்திசைவை வழங்கியது.[2]
ஜோன்ஸின் க்ளாஸ் மீட்டர் 45°/0°/45° என்ற வடிவவியலை பயன்படுத்தியது. இதில் மேற்பரப்பு 45° கோணத்தில் ஒளியூட்டப்பட்டு, பிரதிபலிப்பு இரண்டு கோணங்களில் அளவிடப்பட்டு ஒப்பிடப்பட்டது:
- 0° – பரவலான பிரதிபலிப்பு
- 45° – பரவலான + சீரான பிரதிபலிப்பு
மெருகுத்தன்மை ஆய்வுகளில் கோனியோஃபோட்டோமெட்ரிக் அளவீடுகள் முக்கியம் என்பதை முதன்முதலில் வலியுறுத்தியவர் ஜோன்ஸே ஆவார்.
ஏ. ஹெச். ப்ஃபுண்ட்
[தொகு]1925ஆம் ஆண்டு ஏ. ஹெச். ப்ஃபுண்ட் மேற்கொண்ட ஆரம்ப ஆய்வுகள், மாறும் கோண “க்ளாஸிமீட்டர்” ஒன்றின் உருவாக்கத்திற்கு வழிவகுத்தன. இது பின்னர் 1932ஆம் ஆண்டு காப்புரிமை பெற்றது.[3]
ப்ஃபுண்டின் கருவியில், அளவீட்டு கோணம் மாற்றக்கூடியதாக இருந்தாலும், பார்வை கோணம் ஒளியூட்டும் கோணத்துடன் சமமாக வைத்திருந்தது. பிரதிபலித்த ஒளி, பைரோமீட்டர் விளக்கு ஒன்றை ஒளியளவையராக (photometer) பயன்படுத்தி அளவிடப்பட்டது.
இந்த “க்ளாஸிமீட்டர்” தான் முதன்முறையாக கருப்பு கண்ணாடி தரநிலைகளை பிரதிபலிப்பு அமைப்புக்கான அடிப்படையாக பயன்படுத்தியது. மேலும், கோணம் மாற்றக்கூடியதனால், மிகக் குறைந்த சாய்வு கோணங்களில் காணப்படும் ஷீன் அல்லது சீரான மெருகுத்தன்மை அளவீட்டிற்கும் இதைப் பயன்படுத்த முடிந்தது.
ப்ஃபுண்டின் க்ளாஸ் மீட்டர்
[தொகு]இந்த காலகட்டத்தில், இத்துறையில் அதிகரித்த ஆர்வத்தின் காரணமாக, பலரும் தங்களுக்கென தனித்தனி முறைகளுடன் மெருகுத்தன்மை அளவீடு குறித்த ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர். அவற்றில் பெரும்பாலானவை அந்த காலத்திய அறிவியல் இதழ்களில் தொழில்நுட்பக் கட்டுரைகளாக வெளியிடப்பட்டன; சில ஆய்வுகள் காப்புரிமைகளாகவும் மாறின.
ஹண்டர் மற்றும் தரநிலைப்படுத்தல்
[தொகு]1937ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் தேசிய தரநிலைகள் அலுவலகம் சார்பான ஒரு ஆராய்ச்சி திட்டத்தின் பகுதியாக ஹண்டர் மெருகுத்தன்மை நிர்ணயிக்கும் முறைகள் குறித்த ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையை வெளியிட்டார். அதில், அக்காலத்தில் கிடைத்த கருவிகளை (மேற்கூறியவற்றையும் உட்பட) ஆறு விதமான மெருகுத்தன்மை வகைப்பாடுகளுடன் ஒப்பிட்டு விவரித்தார். மேலும், ஒரு தரநிலைப்படுத்தப்பட்ட க்ளாஸ் மீட்டருக்கான பொதுத் தேவைகள் குறித்தும் விளக்கினார்.
மெருகுத்தன்மை அளவீட்டின் தரநிலைப்படுத்தலை ஹண்டர் மற்றும் ASTM (American Society for Testing and Materials) முன்னெடுத்தனர். இதன் விளைவாக 1939ஆம் ஆண்டு ASTM D523 என்ற சீரான மெருகுத்தன்மை அளவீட்டிற்கான தரநிலை சோதனை முறை வெளியிடப்பட்டது. இதில் 60° சீரான கோணத்தில் மெருகுத்தன்மை அளவிடும் முறை சேர்க்கப்பட்டது.
பின்னர் வெளியான பதிப்புகளில் (1951)
- 20° – அதிக மெருகுத்தன்மை
- 85° – மந்தமான அல்லது குறைந்த மெருகுத்தன்மை அளவீட்டு முறைகளும் சேர்க்கப்பட்டன. குறிப்பிட்ட தொழில்துறைகளுக்காக ASTM மேலும் பல மெருகுத்தன்மை தொடர்பான தரநிலைகளையும் உருவாக்கியுள்ளது.
வண்ணப்பூச்சு தொழில்துறை
[தொகு]வண்ணப்பூச்சுத் துறையில், சீரான மெருகுத்தன்மை அளவீடுகள் சர்வதேச தரநிலை ஐ எசு ஓ 2813இன் படி மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்த தரநிலை பின்வரும் தேசிய தரநிலைகளுக்கு சமமானதாகும்:
- ஏ. எசு. டி. எம் 523 (அமெரிக்கா)
- பி. எசு. 3900, பகுதி 5 (இங்கிலாந்து)
- டி. ஐ. என். 67530 (ஜெர்மனி)
- என். பி. டி. 30-064 (பிரான்சு)
- ஏ. எசு. 1580 (ஆத்திரேலியா)
- ஜெ. ஐ. எசு. Z8741 (சப்பான்)
கட்டமைப்பு
[தொகு]ஒரு வழக்கமான க்ளாஸ் மீட்டர் என்பது ஒரு நிலையான இயந்திர அமைப்பைக் கொண்டதாகும். இதில், தரநிலைப்படுத்தப்பட்ட ஒளி மூலத்திலிருந்து ஒரு இணை ஒளிக்கதிர் அளவிட வேண்டிய சோதனை மேற்பரப்பின் மீது வீசப்படுகிறது. மேலும், மேற்பரப்பில் இருந்து பிரதிபலிக்கும் கதிர்களைப் பெறுவதற்காக வடிகட்டப்பட்ட கண்டறியும் கருவி சரியான இடத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ASTM முறையின் படி, ஒளியூட்டம் (இவ்வாறு வரையறுக்கப்பட வேண்டும்:
மூலம்–கண்டறியி இணைப்பு சி. ஐ. இ. ஒளிர்வு செயல்திறன் V(λ) ஐ வழங்கும் வகையில் வர்ணத் திருத்தம் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
இணை ஒளிக்கதிர் சீரான பிரதிபலிப்பு கருவி
[தொகு]மேலே கூறப்பட்ட அளவீட்டு வடிவவியலை பின்பற்றும் பல கருவிகள் வணிக ரீதியாக கிடைக்கின்றன. இந்த கருவிகள் பொதுவாக குறிப்பு தரநிலைகள் பயன்படுத்தி அளவுத்திருத்தம் செய்யப்படுகின்றன.
இந்த குறிப்பு தரநிலைகள் பெரும்பாலும் மிகவும் மென்மையாக மெருகூட்டப்பட்ட, சமமான, கருப்பு கண்ணாடியால் செய்யப்பட்டிருக்கும். இக் கண்ணாடிக்கு சோடியம் D வரிக்கான விலகல் குறியீடு 1.567 ஆகும். இவை ஒவ்வொரு அளவீட்டு வடிவவியலுக்கும் மெருகுத்தன்மை மதிப்பு 100 என நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன.
பயன்பாடுகள்
க்ளாஸ் மீட்டர் பல்வேறு தொழில்துறைகளால் பயன்படுத்தப்படுகிறது. காகித ஆலைகளிலிருந்து வாகனத் தொழில்துறை வரை, மூலப்பொருள் பெறுதல் முதல் இறுதி ஆய்வு வரை உற்பத்தி செயல்முறையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் இது பயன்படுகிறது.
இதன் பயன்பாட்டிற்கான சில எடுத்துக்காட்டுகள் பின்வருமாறு:
- வண்ணப்பூச்சுகள்
- தூள் பூச்சுகள் மற்றும் மரப் பூச்சுகள்
- சேர்க்கைப் பொருட்கள்
- மை
- பிளாஸ்டிக் பொருட்கள்
- வாகன உற்பத்தி, கண்ணாடி மற்றும் யாட்ச் தயாரிப்பு
- விண்வெளி தொழில்துறை
- மென்மையாக மெருகூட்டப்பட்ட கல் மற்றும் உலோகங்கள்
- நுகர்வோர் மின்னணு சாதனங்கள்
- அனோடைஸ் செய்யப்பட்ட உலோகங்கள்
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ Ingersoll, L.R. (1914) A means to measure the glare of paper, Electr. World, 63, 645-647; Ingersoll, R. S. The Glarimeter - An instrument for measuring the gloss of paper, J. Opt. Soc. Am. 5, 213 (1921); Elec. World 63,645 (1914), Elec. World 64, 35 (1915); Paper 27, 18 (Feb. 9, 1921), and U. S. Patent 1225250 (May 8, 1917).
- ↑ Jones, L. A. (1922), "The gloss characteristics of photographic papers", Journal of the Optical Society of America, 6 (2): 140–161, doi:10.1364/JOSA.6.000140; see also Jones (April 7, 1922), "The GLOSS CHARACTERISTICS OF PHOTOGRAPHIC PAPERS", British Journal Photography, 69: 216–218, ISSN 0007-1196.
- ↑ Jones, L. A. (1922), "The gloss characteristics of photographic papers", Journal of the Optical Society of America, 6 (2): 140–161, doi:10.1364/JOSA.6.000140; see also Jones (April 7, 1922), "The GLOSS CHARACTERISTICS OF PHOTOGRAPHIC PAPERS", British Journal Photography, 69: 216–218, ISSN 0007-1196.