பயனர்:எஸ். பி. கிருஷ்ணமூர்த்தி/மணல்தொட்டி

வன வாசத்தின் போது காட்டில் இராமர், சீதை மற்றும் இலக்குவன்

இராமரின் வனவாசம் (Exile of Rama) என்பது இந்து சமயக் காப்பியமான இராமாயணத்தில் இடம்பெறும் ஒரு முக்கிய நிகழ்வாகும்; இது இராமரின் வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்புமுனையாகவும், மிக முக்கியமான காலகட்டமாகவும் திகழ்கிறது. இக்காப்பியத்தில், இராமரின் சிற்றன்னையான கைகேயியின் தூண்டுதலின் பேரில், அவரது தந்தையான தசரதன், இராமரை 14 ஆண்டுகள் வனவாசம் செல்லுமாறு பணிக்கிறார்; அப்போது இராமர் தனது மனைவி சீதை மற்றும் தம்பி இலட்சுமணனுடன் வனத்திற்குச் செல்கிறார். இராமரின் வனவாசம் என்பது, இராவணன் சீதையைக் கடத்தல், அனுமன் மற்றும் சுக்ரீவன் நட்புவாலி வதம், இராவணனுடனான போர், மற்றும் இறுதியில் இராவணனை வதம் செய்து சீதையை மீட்டல் போன்ற நிகழ்வுகள் அமைகிறது; இராவணனை வதம் செய்வதற்காகவே பகவான் விஷ்ணு இராமராக அவதரித்திருந்தார்.

இராமாயணக் காப்பியத்தில், இராமரின் வன வாசத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகள் குறித்து அயோத்தியா காண்டம், ஆரண்ய காண்டம், கிஷ்கிந்தா காண்டம் மற்றும் யுத்த காண்டங்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

பின்னணி

தசரதன் தனது மூன்று மனைவிகள் மற்றும் நான்கு குழந்தைகள், 19ஆம் நூற்றான்டு ஓவியம்

கோசல நாட்டின் இச்வாகு குல மன்னர் தசரதன். அவருக்கு கோசலை கைகேயி மற்றும் சுமித்திரை என மூன்று மனைவியர் இருந்தனர். நடுத்தர வயதை எட்டிய பிறகும் தனக்குக் குழந்தைப் பேறு இல்லாததால், அமைச்சர்களின் ஆலோசனைப்படி, ரிஷ்யசிருங்க முனிவரின் உதவியுடன் புத்திரகாமேஷ்டி யாகம் செய்தார். யாகத் தீயிலிருந்து தோன்றிய அக்னி தேவன் தசரதருக்கு நான்கு புத்திரர்கள் பிறப்பார்கள் என அருள்பாலித்தார். அதன்படி தசரதரின் மூன்று மனைவியர் மூலம் நான்கு மகன்கள் பிறந்தனர்: கோசலைக்கு இராமரும், கைகேயிக்கு பரதரும், சுமித்திரைக்கு இரட்டைப் பிள்ளைகளான இலட்சுமணனும், சத்ருக்கனனும் பிறந்தனர். இராமர் முதலியோர் குரு வசிஷ்டரின் குருகுலத்தில்கல்வி பயின்றனர். தனது கல்வியை நிறைவு செய்த பிறகு, காட்டில் வாழும் அரக்கர்களை அழித்து, முனிவர்களையும் அவர்கள் நடத்தும் யாகங்களையும் காப்பதற்காக, இராமர் தனது தம்பி இலட்சுமணனுடன், விசுவாமித்திரர் முனிவருடன் சென்றார். அங்கு இராமர் மாரீசன், சுபாகு, தாடகை உள்ளிட்ட பல அரக்கர்களை வதம் செய்தார். மிதிலைக்குச் செல்லும் வழியில், கௌதம முனிவரின் மனைவியான அகலிகைக்கு சாபவிமோசனம் பெற அருள்புரிந்தார்.

பின்னர் மிதிலை மன்னர் ஜனகரின் மகளும், இளவரசியுமான சீதைக்கான சுயம்வரம் நிகழ்வில் கலந்துகொள்வதற்காக இராமர் விசுவாமித்திரருடன் மிதிலைக்குச் சென்றனர். சீதையின் சுயம்வரத்திற்கு நிபந்தனையாக வைக்கப்பட்டிருந்த சிவ தனுசை இராமர் உடைத்தார்; அதன் விளைவாக, இராமர் சீதையையும், இலக்குவன் ஊர்மிளாவையும், ஜனகரின் இளைய சகோதரரான குசத்துவஜரின் மகள்களான மாண்டவி மற்றும் சுருதகீர்த்தியை பரதன் மற்றும் சத்துருக்கனன் மணந்துகொண்டனர்.

மந்தரையின் பொறாமை

பரதனுக்கு முடி சூட்ட கைகேயியைத் தூண்டும் மந்தரை

பல ஆண்டுகள் கழித்து, இராமரை அயோத்தியின் இளவரசராகப் பட்டம் சூட்ட தசரதர் முடிவு செய்தார். பட்டாபிசேகத்திற்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டது. இந்நிகழ்வு கைகேயியின் தந்திரம் மிக்க அந்தரங்கத் தோழியான மந்தரை மனதில் பொறாமை தோன்றியது. இதனால் இராமன் அரியணை ஏறுவது குறித்து கைகேயியின் மனதில் ஐயத்தையும் அச்சத்தையும் விதைத்தாள் மந்தரை. கைகேயியின் உணர்ச்சிகளைக் கையாண்டும், அவளது மனத்தடுமாற்றங்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்டும், இராமரின் பட்டாபிசேகமானது, பரதனின் எதிர்காலத்திற்கும், அரண்மனையில் கைகேயிக்குள்ள செல்வாக்கிற்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் என்று மந்தரை தந்திரமாக கையேயியை நம்பவைத்தாள்.

மந்தரையின் இடைவிடாத தூண்டுதலால் உந்தப்பட்ட கைகேயி, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தசரத மன்னர் தனக்கு அளித்திருந்த இரண்டு வரங்களை நிறைவேற்றித் தருமாறு கோரினாள். அந்த வரங்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட கைகேயி, இராமனைப் பதினான்கு ஆண்டுகள் காட்டுக்கு நாடு கடத்துமாறும், அவனுக்குப் பதிலாகப் பரதனை அயோத்தி மன்னராகப் பட்டம் சூட்டுமாறும் தசரதரை வற்புறுத்தினாள்.

சீதையுடன் இராமர் வனவாசம்

இராமர் வனவாசம் செல்வதைக் கண்டு தசரதன் துயரம் அடைதல்

தன் தந்தை தசரத மன்னர் கைகேயிக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும் பொருட்டு, இராமன் மனமுவந்து 14 ஆண்டுகள் வனவாசத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறான். சீதையும், இலக்குவனும் இராமனுடன் வனவாசத்திற்கு உடன் செல்கின்றனர். தங்கள் அன்பிற்குரிய இளவரசனின் பிரிவால் துயருற்ற அயோத்தி மக்கள், இராமன், சீதை மற்றும் இலக்குவனை கண்ணுற்றவாறே தங்கள் துயரத்தை வெளிப்படுத்துகின்றனர்.

துவக்க காலம்

முதல் நாள்

வன வாசத்தின் முதல் நாள் இரவு அன்று, படகோட்டியும், வேடுவனான குகன் இராமர், சீதை மற்றும் இலக்குவனுக்கு தேன் மற்றும் மீன் உணவுகளை வழங்கி, கங்கை ஆற்றின் கரையில் அடைக்கலம் அளித்து பின் அடுத்த நாள் அதிகாலையில் கங்கை ஆற்றை கடக்க படகோட்டினான்.

ஆரம்ப நாட்கள்

சித்திரகூடம் மலைப்பகுதியில் இராமர், சீதை மற்றும் இலக்குவன் குடில் அமைத்து தங்குதல்

வனவாசத்தின் போது இராமன் முதலியோர் சித்திரகூடம் பகுதிக்கு தற்காலிக இருப்பிடம் அமைத்தனர். அங்கு இராமன் முனிவர் பரத்துவாஜரை சந்தித்து, தர்மத்தின் பாதை குறித்தும் ஒரு இளவரசனின் கடமைகள் குறித்தும் அறிவுரை பெறுகிறார். இந்தக் காலகட்டத்தில் பெற்ற போதனைகளும் அனுபவங்களும், இராமன் தர்மத்தை உறுதியாகப் பின்பற்றுவதற்கும், நீதியின் மீது அசைக்க முடியாத பக்தி கொண்டிருப்பதற்கும் அடித்தளமாக அமைந்தன.

தசரதனின் மரணம்

தசரதனின் இறப்பு

இராமரின் வனவாசச் செய்தியுடன் சுமந்திரன் அயோத்திக்கு திரும்பிய பிறகு, தசரதன் மிகுந்த துக்கத்திலும் குற்றவுணர்விலும் உடல்நிலை மேலும் வேகமாக மோசமடைந்து அவனது மரணத்திற்குக் காரணமானது. கேகய நாட்டில் இருந்த பரதன் மற்றும் சத்ருக்கனனையும் வசிட்டர் அயோத்திக்கு வரவழைக்கிறார். கைகேயி பெற்ற வரத்தால் இராமன் வனம் சென்ற வரலாற்றை அறிகிறான் பரதன்.

இராமரை பரதன் சந்தித்தல்

அயோத்தியின் உண்மையான மன்னரான இராமரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் வகையில், பரதன் இராமரின் பாதுகைகளைத் தன் தலையில் சுமந்து அயோத்தி திரும்புதல்

வன வாசம் சென்ற இராமனை சந்திக்க பரதன் முதலியோர் குகனின் துணையுடன், சித்திரகூடம் மலையை அடைந்தனர். இராமர், தன் மனைவி சீதை மற்றும் தம்பி இலக்குமணனுடன் இணைந்து துறவு வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்த வனப்பகுதியில், பரதன் இராமரைச் சந்திக்கிறார். எளிய ஆடையணிந்து, இராமரின் மரப் பாதுகைகளைத் தாங்கியவாறு வரும் பரதன், மிகுந்த பக்தியுடனும் பணிவுடனும் இராமரை அணுகுகிறார். நிகழ்ந்த சம்பவங்களைக் குறித்துத் தனது ஆழ்ந்த துயரத்தை அவர் வெளிப்படுத்துகிறார்; மேலும், இராமரே அயோத்தியின் உரிமையுள்ள மன்னராகத் திரும்பி வந்து ஆட்சிபுரிய வேண்டும் என்ற தனது பேராவலையும் அவர் தெரிவிக்கிறார்.

பரதரின் பக்தி மற்றும் அசைக்க முடியாத விசுவாசத்தால் நெகிழ்ந்துபோன இராமர், தன் தம்பியை அன்புடன் தழுவிக்கொள்கிறார். இராமர் அயோத்திக்குத் திரும்பி வந்து அரியணையில் அமர வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார் பரதன். இருப்பினும், தன் தந்தைக்கு அளித்த வாக்குறுதியாலும், தன் சொந்தமான மான உணர்வாலும் கட்டுண்டிருக்கும் இராமர், வனவாச விரதத்தை முறித்துக்கொள்ள மறுத்துவிடுகிறார். அதற்கு மாறாக, தான் இல்லாத காலத்தில் அயோத்தியை ஆளும் பொறுப்பை பரதனிடம் ஒப்படைக்கிறார். இச்சந்திப்பிற்குப் பின் பரதன் இராமரின் பாதுகைகளை ஏற்றுக்கொண்டு அயோத்தி திரும்பி பாதுகா பட்டாபிசேகம் செய்கிறார்.

அத்திரி மற்றும் அனுசூயாவுடன் சந்திப்பு

பின் இராமர் சீதை மற்றும் இலக்குமணனுடன் இணைந்து அத்திரி முனிவர் மற்றும் அவரது பத்தினி அனுசுயாவை சந்திக்கின்றனர். அந்தச் சந்திப்பு ஆழமான உரையாடல்களால் நிறைந்திருந்தது; அதில் அத்ரியும் அனுசூயாவும் இராமருக்கு ஞானத்தையும் வழிகாட்டுதலையும் வழங்கினர்.

மத்திய காலம்

சரபங்கருடனான சந்திப்பு

தண்டகாரணயத்தில், இராமர், இலட்சுமணன் மற்றும் சீதையுடன், ஆழ்ந்த தியானத்தில் ஈடுபட்டிருந்த முனிவரான சரபங்கரைச் சந்திக்கிறார். இராமரின் பொறுமையாலும், பணிவாலும் கவரப்பட்ட அந்த முனிவர் இராமரை ஆசீர்வதித்தார். இந்தச் சந்திப்பு, துறவறத்தின் மீது இராமர் கொண்டிருந்த மரியாதைக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

சூதிட்சணரைச் சந்தித்தல்

இராமர் முதலியோர் தண்டகராயண்ய காட்டின் மையத்தின் அமைந்த சுதிட்சன முனிவரின் ஆசிரமத்திற்கு செல்கின்றனர். அங்கு தர்மம் (நீதி), கர்மம் (செயல்) ஆகியவற்றின் நுணுக்கங்களையும், பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை பெறுவதற்கான நித்திய தேடல்கள் குறித்து முனிவர் இராமருடன் உரையாடினார். சூதிட்சண முனிவர் பற்றின்மை மற்றும் துறவு ஆகிய கொள்கைகளை விளக்கி, புலன்களின் நிலையற்ற இன்பங்களைக் கடந்து, ஆத்மாவின் நித்திய ஆனந்தத்தில் அடைக்கலம் தேடுமாறு இராமரை வலியுறுத்துகிறார்.

அகஸ்தியருடன் சந்திப்பு

பின் தண்டகாரண்யன் வனப் பகுதியில் இராமர் அங்கு சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான் அகஸ்திய முனிவரை சந்திக்கிறார். அச்சந்திப்பின்போது, அகஸ்திய முனிவர் இராமருக்குத் தெய்வீக ஆயுதங்களை பரிசளித்தார்; அவற்றுள் சாரங்கம் எனும் வலிமைமிக்க வில்லும் அடங்கும்—இவ்வில்லே பிற்காலத்தில் அரக்க மன்னன் இராவணனுக்கு எதிரான போரில் இராமரால் பயன்படுத்தப்பட்டது. அகஸ்தியரின் அறிவுறுத்தலின் பேரில், பின்னர் இராமபிரான் பஞ்சவடி காடடிற்கு சென்றார்.

ஜடாயுவுடன் சந்திப்பு

பஞ்சவடியில் இராமர், இலக்குவன் மற்றும் சீதை ஆகியோருடன் ஜடாயுவை முதன்முதலில் சந்திக்கிறார். ஜடாயு ஒரு உன்னதப் கழுகு; இவர் இராமரின் தந்தையான தசரத மன்னரின் நீண்டகால நண்பரும் ஆவார். காட்டில் வசித்த காலத்தில், ஜடாயு இராமருக்கும் இலக்குவனுக்கும் நெருங்கிய நண்பராகவும் மாறினார்.

சீதையைக் கடத்தல்

இலக்குவன் சூர்ப்பணகையின் மூக்கை வெட்டும் காட்சி

இராமன், சீதை மற்றும் இலக்குவன் பஞ்சவடி காட்டில் தங்கியிருந்த காலத்தில், அரக்க மன்னன் இராவணனின் சகோதரியும், அரக்கியுமான சூர்ப்பணகை அவர்களைச் சந்தித்தாள். இராமரின் அழகிய தோற்றத்தைக் கண்டு மயங்கிய அவள், அவரைத் தன்வசப்படுத்த முயன்றாள். எனினும், தன் மனைவி சீதையின் மீது ஆழ்ந்த பற்றுக்கொண்டிருந்த இராமர், அவளது ஆசை வார்த்தைகளை நிராகரித்தார். இதனால் கடும் கோபமும் அவமானமும் அடைந்த சூர்ப்பணகை, தன் கவனத்தை இலக்குவன் பக்கம் திருப்பினாள். ஆனால் இலக்குவனும் அவளை நிராகரிக்கவே, பொறாமை மேலிட அவள் சீதையைத் தாக்க முற்பட்டாள். அதற்குப் பதிலடியாக, இலக்குவன் மின்னல் வேகத்தில் செயல்பட்டு, சூர்ப்பணகையின் மூக்கு மற்றும் காதுகளை அறுத்து அவளை உருக்குலைத்தான். நடந்தவற்றை சூர்ப்பனகை தன் சகோதரர்களான கரன் மற்றும் தூஷணனிடம் விவரிக்கிறாள்.

கரன் மற்றும் தூஷணனுடன் போர்

ஜனஸ்தானத்தில் இருந்த கரன் மற்றும் தூஷணன் ஆகியோர், இராமன் மற்றும் இலக்குமணனை எதிர்கொள்வதற்காக ஒரு பெரும் படையைத் திரட்டி வந்து போரிட்டனர். போரில் கர-தூஷணர்களின் பெரும் படையும், கர-தூஷ்ணர்களையும் இராமன் கொன்றொழித்தான்.

பொன்மான் மற்றும் சீதை கடத்தல்

இராவணன் துறவி வேடத்தில் சீதையை நெருங்கும் காட்சி

கரன் மற்றும் தூஷணன் ஆகியோரின் இறப்பிற்குப் பிறகு, சூர்ப்பனகை தனது சகோதரனும் இலங்கையின் மன்னனுமான இராவணனிடம் சீதையின் அழகைப் பற்றி எடுத்துரைத்து, அவளைக் கடத்திச் செல்லுமாறு தூண்டினாள். சீதையின் அழகால் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்ட இராவணன், அவளைக் கடத்திச் சென்று திருமணம் செய்து கொள்ள தீர்மானித்தான். உருமாறும் ஆற்றல் கொண்ட அரக்கனும் தனது தூரத்து உறவினனுமான மாரீசனின் உதவியை நாடினான். மாரீசன் ஒரு பொன்மானாக உருமாறிப் பஞ்சவடிக்குச் சென்றான்.

சீதை பொன்மானை பிடித்துத் தர இராமனிடம் வேண்டினாள். சீதையின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக அந்தப் பொன்மானைப் பிடிக்க இராமர் புறப்பட்டார். அந்த மானால் ஏற்படக்கூடிய ஆபத்தை உணர்ந்த இராமர், இலக்குமணனை ஆசிரமத்தில் தங்கியிருந்து, சீதையைப் பாதுகாக்குமாறு அறிவுறுத்தினார். இராமர் அந்த மானைத் துரத்திக்கொண்டு காட்டிற்குள் ஆழமாகச் செல்லச் செல்ல, அந்த மான் தனது மாயாஜால சக்திகளைப் பயன்படுத்தி இராமரைத் தவச்சாலையிலிருந்து வெகுதூரம் இழுத்துச் சென்றது.

இராமர் இல்லாத அந்த நேரத்தில், சீதைக்கு மனதில் அச்சம் ஏற்பட்டது; இராமர் ஏதேனும் ஆபத்தில் சிக்கிக்கொண்டிருக்கலாம் என்று அஞ்சி, அவருக்குத் துணையாகச் செல்லுமாறு இலக்குமணனை அவள் கேட்டுக்கொண்டாள். சீதையைப் பாதுகாப்பதே தனது கடமை என்பதால் இலக்குமணன் முதலில் தயங்கினான்; ஆயினும், சீதையின் தொடர் வற்புறுத்தலுக்கு இறுதியில் இணங்கினான். அங்கிருந்து புறப்படுவதற்கு முன், இலக்குமணன் தவச்சாலையைச் சுற்றி ஒரு பாதுகாப்பு வளையத்தை வரைந்தான்; எந்தச் சூழ்நிலையிலும் அந்த வளையத்தை விட்டு வெளியே காலெடுத்து வைக்கக் கூடாது என்று சீதையை அவன் கடுமையாக அறிவுறுத்தினான்.

இதற்கிடையில் ஆசிரமத்தில் இராமர் மற்று இலக்குவன் இல்லாததையும், சீதை தனிமையில் இருப்பதை அறிந்த இராவணன் அந்நிலையை தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்த நினைத்தான். முனிவர் வேடத்தில் வந்த இராவணன், தவச்சாலையை நெருங்கி, தனக்கு யாசகம் தேவைப்படுவதாகப் பாசாங்கு செய்து, சீதையை அந்தப் பாதுகாப்பு எல்லைக்கு வெளியே வருமாறு வஞ்சகமாக அழைத்தான். இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட இராவணன், சீதையை வலுக்கட்டாயமாக புஷ்பக விமானத்தில் ஏற்றி இலங்கைக்கு கடத்திச் சென்றான்.

ஜடாயு மற்றும் இராவணனின் போர்

இராவணன் ஜடாயுவின் சிறகுகளை வெட்டி வீழ்த்தும் காட்சி, ஓவியம்: இராஜா ரவி வர்மா

இராவணன் சீதையை புஷ்பக விமானத்தில் வான் வழியாகக் கடத்திச் செல்லும் போது, ஜடாயு அதைக் கண்டு, சீதையை மீட்க, இராவணனுடன் கடுமையாக போரிட்டதால், இறகுகளில் படுகாயங்களுடன் தரையில் வீழ்கிறார். சீதையைத் தேடிச் செல்லும் வழியில், இராமனும் இலட்சுமணனும் உயிர் துறக்கும் நிலையில் இருந்த ஜடாயுவைக் கண்டனர். இதற்கிடையில் இராம-இலட்சுமணனர்கள் திரும்பி வந்து, சீதை இல்லாத ஒரு வெற்று குடிலைக் காண்கின்றனர். இராவணனால் சீதை கடத்தப்பட்ட நிகழ்வுகளை ஜடாயு இராம-இலட்சுமணர்களிடம் விவரிக்கிறார். மேலும் இராவணன் சீதையை எந்த திசையில் அழைத்துச் சென்றான் என்பது பற்றிய முக்கியத் தகவலை இராமனுக்கும், இலட்சுமணனுக்கும் கூறி ஜடாயு இறக்கிறார். ஜடாயுவின் உடலுக்கு இராம-இலட்சுமணர்கள் அந்திமச் சடங்குகள் செய்கின்றனர்.

சீதையைத் தேடுதல்

பின் இராமரும், இலக்குமணரும் சீதையைத் தேடிப் பயணத்தைத் தொடரும் வழியில் கபந்தன் எனும் அரக்கனுக்கு சாப விமோசனம் வழங்கினர். அதற்கு நன்றிக்கடனாக, சீதையைத் தேடும் பணியில் உதவக்கூடிய வானரங்களின் தலைவன் சுக்ரீவனுடன் கூட்டணி அமைக்குமாறு கபந்தன் இராமருக்கு அறிவுரை கூறினான். பின்பு இராம-இலக்குவனர்கள் பம்பை ஆற்றின் கரையில் மதங்க முனிவரின் ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்து வந்த முதிய இராம பக்தையான சபரியை சந்தித்து, அவர் வழங்கிய பழங்களை புசித்தனர். சபரி இராம-இலெட்சுமணர்கள் அடுத்து செல்ல வேண்டிய பாதை குறித்தும், சுக்ரீவன் தங்கியிருக்கும் ரிஷ்யமுக பர்வதத்தை அடைவதற்கான வழி குறித்தும் வழிகாட்டினாள்.

அனுமன் மற்றும் சுக்ரீவனுடனான சந்திப்பு

ரிஷியமுக மலையில் தங்கியிருந்த வானர அரசனான சுக்ரீவன் மற்றும் அனுமன், தங்கள் எதிரியான வாலியின் வருகையைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருந்தனர். இராம-இலட்சுமணர்கள் துறவிகள் போல் காட்சியளித்ததால், அனுமன் ஆரம்பத்தில் இராம-இலட்சுமணர்களை எதிரிகளாகத் தவறாக எண்ணுகிறான். பிறகு, அனுமன் அவர்களின் உண்மையான அடையாளத்தை உணர்ந்து, இராமரின் கொள்கைக்கு தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொள்கிறான்.

வானர அரசனான சுக்ரீவன், தனது சிம்மாசனத்தை அநியாயமாகப் பறித்து தன்னை நாடு கடத்திய கொடுங்கோல் சகோதரன் வாலியிடமிருந்து தனது கிஷ்கிந்தை இராச்சியத்தை மீட்க இராமரின் உதவியை நாடுகிறான். இராமரின் வீரத்தையும் நேர்மையையும் அறிந்த சுக்ரீவன், இராம-இலெட்சுமணர்களுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்குகிறான்.

வாலியைத் தோற்கடித்து, தன்னை மீண்டும் சரியான அரசனாக நிலைநிறுத்துவதில் இராமரின் உதவிக்கு ஈடாக, சீதையைத் தேடும் பணியில் சுக்ரீவன் தனது ஆதரவை உறுதியளிக்கிறார். சுக்ரீவன் ஒரு காலத்தில் வானரர்களின் அரசராக, கிஷ்கிந்தா இராச்சியத்தை ஆட்சி செய்து வந்தார். இருப்பினும் அவரது சகோதரன் வாலி, சுக்ரீவனின் நோக்கங்கள் மீது, குறிப்பாக வாலியின் மனைவி தாரை விஷயத்தில் சந்தேகம் கொண்டார். இதனால் வாலி சுக்ரீவனை நாடு கடத்தினான். சுக்ரீவன் ரிஷ்யமுக மலையில் பாதுகாப்புடன் அனுமனுடன் தஞ்சம் புகுந்தார். வாலியை வீழ்த்தி மீண்டும் கிட்கிந்தை இராச்சியத்தை அடைய சுக்ரீவன் முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தான்.

ராமரும் வாலியும்

வாலி மற்றும் சுக்ரீவனின் உருவ ஒற்றுமையால், சுக்ரீவனுக்கும் வாலிக்கும் நடைபெற்ற போரில் யார் சுக்ரீவன், யார் வாலி என்பதை இராமரால் அறிய இயலவில்லை. எனவே மீண்டும் சுக்ரீவன் வாலியுடன் மோதினான்.இச்சமயத்தில் மறைந்திருந்து இராமர் வாலியின் மார்பில் அம்பு எய்தி விழ்த்தினான். வாலியின் மறைவுக்குப் பிறகு, சுக்ரீவன் வானரர்களின் மன்னனாக அரியணை ஏறுகிறான். வாலியின் மகன் அங்கதன் இளவரசனாக முடிசூடப்படுகிறான்.

வானரர்களின் தேடுதல் நடவடிக்கைகள்

சுக்ரீவனின் தலைமையில், இராவணனால் கடத்தப்பட்டு இலங்கைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்ட சீதையைக் கண்டுபிடிப்பதற்காக வானரர்கள் தேடுதல் நடவடிக்கையைத் தொடங்குகிறார்கள். வானரர்கள் காடுகள், மலைகள் மற்றும் கடற்கரைகள் உட்பட பல்வேறு பகுதிகளை ஆராய்ந்து, வழியில் எண்ணற்ற சவால்களையும் கூட்டாளிகளையும் சந்திக்கிறார்கள். இறுதியில் ஜடாயுவின் சகோதரனான சம்பாதியை சந்தித்தனர். சம்பாதி வானரர்களுக்கு சீதையை இராவணன் புட்பக விமானத்தில் இலங்கைக்கு கடத்தி சென்ற விவரத்தை கூறினார்.

வானரக் கூட்டத்தின் மூத்தவரான ஜாம்பவான், சீதையைத் தேடும் பயணத்தின் போது அனுமனை ஊக்குவிப்பதில் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகித்தார். பரந்த கடலைக் கடந்து இலங்கையை அடையும் தனது திறனைப் பற்றி அனுமன் சந்தேகம் தெரிவித்தபோது, ஜாம்பவான், வாயு பகவானின் மகன் என்ற முறையில் அனுமனுக்குள்ள தெய்வீகப் பாரம்பரியத்தையும், அசாதாரண சக்திகளையும் நினைவூட்டுகிறார். ஜாம்பவான் அளித்த ஊக்கம், அனுமனின் நம்பிக்கையையும் உறுதியையும் மீண்டும் தூண்டியது.

அனுமனின் தேடுதல் வேட்டை

இலங்கையின் அரக்க மன்னனான இராவணனால் கடத்திச் செல்லப்பட்ட சீதையைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதே அனுமனின் முக்கியப் பணியாக இருந்தது. கடலுக்கு அப்பால் உள்ள இலங்கையைச் சென்றடைவதற்காக, அனுமன் தனது தெய்வீகச் சக்திகளைப் பயன்படுத்தினார். ஒரு வலிமையான பாய்ச்சலுடன் வானில் உயர்ந்த அனுமன், ஒவ்வொரு பாய்ச்சலிலும் நீண்ட தூரங்களைக் கடந்து கொண்டிருந்தார்.

கடலுக்கு மேலே பறந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது, அனுமன் சுரசை எனும் உயிரினத்தைச் சந்தித்தார். சுரசை தன் வாய்க்குள் நுழையும் எந்தவொரு உயிரினத்தையும் விழுங்கிவிடும் வரத்தைப் பெற்றிருந்தவள். அனுமனை வழிமறித்த சுரசை, தனக்குக் கிடைத்த வரத்தின்படி அனுமன் தன் வாய்க்குள் நுழைய வேண்டும் என்று கோரினாள். மிகுந்த அறிவுக்கூர்மையும் சமயோசிதமும் கொண்ட அனுமன், மிகத் தந்திரமாகத் தனது உடலை மிகப் பிரம்மாண்டமாக விரிவுபடுத்தினார்; சுரசா எவ்வளவுதான் வாயைத் திறந்தாலும், அவளால் அனுமனை விழுங்க இயலவில்லை. அனுமனின் இந்த அறிவுத்திறனைக் கண்டு வியந்த சுரசா, அவரை வாழ்த்தி, அனுமனின் பயணத்தைத் தொடர அனுமதித்தாள்.

இலங்கையை அடைந்ததும், அனுமன் இலங்கையின் காவல் தெய்வமான இலங்கினி தேவியை சந்தித்தார். அந்நியர்கள் இலங்கைக்குள் நுழைவதைத் தடுத்துப் பாதுகாப்பதே தனது கடமை என்பதால், இலங்கினி துவக்கத்தில் அனுமன் நகரத்திற்குள் நுழைவதைத் தடுக்க முயன்றாள். எனினும், இருவருக்கும் இடையே நடந்த ஒரு கடும் போருக்குப் பிறகு, அனுமன் இலங்கினியை வீழ்த்தி, இலங்கையில் நுழைந்தார். அனுமன் இலங்கையில் சந்தித்த முக்கியமானவர் வீடணன் ஆவார். வீடணன் சீதை இருக்கும் அசோக வனம் குறித்து அனுமனுக்கு கூறினார்.

இறுதியாக இலங்கையில் இராவணனால் சிறைவைக்கப்பட்டிருந்த 'அசோக வனத்தில்' சீதையை அனுமன் கண்டடைந்தார். இராமனின் தூதுவனாகச் சீதையை அணுகிய அனுமன், அவளுக்கு நம்பிக்கையையும், தான் நிச்சயம் மீட்கப்படுவோம் என்ற உறுதியையும் அளித்தார். இராமன் அவள் மீது கொண்டிருக்கும் அன்பையும், அவளை மீட்க அவர் கொண்டுள்ள உறுதியையும் அனுமன் சீதையிடம் எடுத்துரைத்தார்; துயரத்தின் பிடியில் சிக்கித் தவித்த சீதையின் மனதிற்கு இது பெரும் ஆறுதலையும், தெம்பையும் அளித்தது. சீதையைச் சந்தித்த பிறகும், இராவணனின் படைகளின் பலத்தை உளவு மூலம் மதிப்பிட்ட பிறகு, இலங்கைக்கு ஒரு பாடம் புகட்ட, அனுமன் தனது வாலில் தீயைப் பற்றவைத்து இலங்கை நகரத்தையே எரித்தார்; இது இலங்கையில் பெரும் குழப்பத்தையும் அழிவையும் ஏற்படுத்தியது. இலங்கை தகனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. தன் பணிகளை முடித்த அனுமன், சீதையின் இருப்பிடம் மற்றும் இலங்கையின் நிலவரம் குறித்த செய்திகளுடன் இராமனிடம் திரும்பினார்.

இலங்கைப் போர்

போருக்கான ஏற்பாடுகள்

அனுமன் இலங்கையில் சீதையை சந்தித்து திரும்பிய பின், இராமன், இலட்சுமணன், சுக்ரீவன், ஜாம்பவான், அங்கதன், அனுமன், நளன், நீலன் மற்றும் பிற வானரப் படைகளுடன் கடலை நோக்கிப் படையெடுத்தனர். கடலைக் கடக்கத் தங்களுக்கு ஒரு வழியை அளிக்குமாறு இராமன் கடல் தேவதையிடம் வேண்டினார்; ஆனால், ஆணவம் கொண்ட கடல் தேவதை, இராமனைப் புறக்கணித்தது. இதனால் கடும் சினமுற்ற இராமன் கடலின் மீது அம்பு எய்ய முற்பட்டபோது, கடல் தேவதை தோன்றி, பாறைகளின் மீது இராமா என்று எழுதி, அவற்றைக் கொண்டு கடலின் குறுக்கே ஒரு பாலத்தைக் கட்ட முடியும் என்று இராமனிடம் கூறியது. இதைச் சாத்தியமாக்க, வானரப் படையில் முதன்மைச் சிற்பிகளாகவும் பொறியாளர்களாகவும் திகழ்ந்த சகோதரர்களான நளன் மற்றும் நீலன் ஆகியோரின் உதவியை இராமன் நாடினார். இராமனின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், நளனும் அவரது குழுவினரும், கடலின் குறுக்கே சேதுபந்தனம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பிரம்மாண்டமான பாலத்தை கடலில் கட்டும் பணியைத் தொடங்கினர்.

வானரங்கள் கூட்டு முயற்சியும்,உறுதியும், தடைகளைத் தகர்த்தெறிவதில் ஒற்றுமைக்கும் கூட்டுழைப்பிற்கும் உள்ள ஆற்றலை வெளிப்படுத்தின. பாலத்தின் கட்டுமானப் பணி தெய்வீகக் கவனத்தையும் ஆதரவையும் ஈர்த்தது. இப்பாலம் இன்று இராமர் பாலம் அல்லது ஆதாமின் பாலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பாலம் கட்டும் பணியைத் தாண்டி, இராவணனுடன் நடைபெறவிருக்கும் போருக்காகத் தனது படையைத் தயார்படுத்திக்கொள்ள இராமன் இக்காலத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டார். அவர் போர்த்தந்திரக் கலந்தாய்வுக் கூட்டங்களை நடத்தினார்; போர் வியூகங்களை மறுஆய்வு செய்தார்; மேலும் தனது படைகளின் மன உறுதியை வலுப்படுத்தினார். பாலத்தின் கட்டுமானம் நிறைவுற்றது, இது சீதையை மீட்பதற்கும், தீமையை அழிப்பதற்கும் அவர் மேற்கொண்ட தேடலின் இறுதிக்கட்டம் நெருங்கிவிட்டதை உணர்த்தியது.

இறுதிப்போர்

போர் தொடங்குவதற்கு முன்னதாக, இராவணனின் தீய நோக்கங்களை எதிர்த்து வீடணன் குரல் கொடுத்தார். அதன் விளைவாக, இராவணனால் இலங்கையிலிருந்து அவமானகரமான முறையில் வெளியேற்றப்பட்ட வீடணன், இராமனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்.

போர் தொடங்குவதற்கு முன்பு, இராமன், இலட்சுமணன் மற்றும் அனுமன், சுக்ரீவன், அங்கதன் ஆகியோர் தலைமையில் அமைந்த வானரப் படைகள் போருக்காகத் தந்திரோபாய ரீதியில் தங்களைத் தயார்படுத்திக்கொண்டன. இராவணனின் சகோதரனான விபீஷணன், இராவணனின் பலம் மற்றும் பலவீனங்கள் குறித்த மிக முக்கியமான தகவல்களை இராமனின் தரப்பிடம் வழங்கினார். இராவணனின் அவையில், வாலியின் மகனும் சிறந்த இராஜதந்திரியுமான அங்கதன், இராவணனிடம் தூது செல்கிறான். அழிவைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு, சீதையை அமைதியான முறையில் திருப்பியளிக்குமாறு வலியுறுத்தி, இராமனின் செய்தியை அங்கதன் இராவணனிடம் எடுத்துரைக்கிறான். அங்கதன் விடுத்த வேண்டுகோளைப் பொருட்படுத்தாமல், இராவணன் பணிந்துபோக மறுக்கிறான். இரு தரப்பினரும் தங்கள் வீரத்தை வெளிப்படுத்தியும், பல்வேறு போர்தந்திரங்களையும் ஆயுதங்களையும் கையாண்டும் போர் தொடங்குகிறது.

இப்போரின் முக்கிய நிகழ்வுகள் பின்வருமாறு:

• **இராவணனின் படைத்தலைவர்கள்:** இந்திரஜித் (மேகநாதன்) மற்றும் கும்பகர்ணன்
• **இலட்சுமணன் மயக்கமடைதல்:** இந்திரஜித்தின் சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்களால் இலட்சுமணன் கடுமையாகக் காயமடைகிறான்; அவனைக் குணப்படுத்த சஞ்சீவி மூலிகையைக் கொண்டுவர அனுமனின் உதவி தேவைப்படுகிறது.
• **கும்பகர்ணனின் வீழ்ச்சி:** தனது நீண்ட உறக்கத்திலிருந்து எழுப்பப்பட்ட கும்பகர்ணன், ஆக்ரோஷமாகப் போரிட்டாலும், இறுதியில் இராமனால் வீழ்த்தப்படுகிறான்.
• **இந்திரஜித்தின் வீழ்ச்சி:** இறுதியாக, இராமனும் இலட்சுமணனும் இந்திரஜித்துடன் ஒரு கடும் போரில் ஈடுபடுகின்றனர். விபீஷணனின் வழிகாட்டுதலோடு, அவர்கள் இந்திரஜித்தின் மாயாஜால வித்தைகளை முறியடித்து அவனைக் கொல்கின்றனர்.
• **இராவணனின் வீழ்ச்சி:** இறுதியில், இராவணன் இராமனால் கொல்லப்படுகிறான். இந்திரனின் தெய்வீகத் தேரில் ஏறிய இராமன், இராவணனுடன் ஒரு கடும் போரில் ஈடுபடுகிறான். இராவணனைக் கொல்ல வேண்டுமானால் அவனது தொப்புள் பகுதியில் அம்பு எய்ய வேண்டும் என்ற இரகசியத்தை விபீஷணன் அப்போது வெளிப்படுத்துகிறான்.

இறுதியில் இராவணனை வீழ்த்தி இராமன் வெற்றி பெறுகிறான்; தீமையின் மீது நன்மையின் பெற்ற வெற்றியைப் போற்றும் வகையில், இராமன் இராவணனைக் கொன்ற அந்த நாளை தற்போது தசரா பண்டிகையாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

அயோத்திக்குத் திரும்புதல்

இராவணனைக் கொன்று சீதையை மீட்ட பிறகு, இராமனின் 14 ஆண்டுகால வனவாசம் நிறைவடையவிருந்த நிலையில், இராமன்-சீதை-இலக்குவன் இறுதியாக அயோத்திக்குத் திரும்பினார். ஒவ்வொரு ஆண்டும், இந்து நாட்காட்டியின் கார்த்திகை மாத அமாவாசை நாளன்று, இராமனும் சீதையும் அயோத்திக்குத் திரும்பியதைக் குறிக்கும் வகையில் தீபாவளி பண்டிகை கொண்டாடப்படுகிறது.

அயோத்தியை அடைந்ததும், இராமனை அயோத்தியின் மன்னராக முடிசூட்டுவதற்கான ஏற்பாடுகள் தொடங்கியது. நகரம் முழுவதும் அலங்காரங்களால் அழகுபடுத்தப்பட்டது; எங்கும் விழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது. இராமனின் முடிசூட்டு விழா மிகுந்த ஆடம்பரத்துடனும் சிறப்போடும் நடத்தப்பட்டது; இதில் முக்கியப் பிரமுகர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் என அனைவரும் கலந்துகொண்டனர். அயோத்தி மன்னராக இராமன் ஆற்றிய ஆட்சி, நீதி, நேர்மை மற்றும் அறநெறி ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது.