பண்டைய வரலாறு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

பண்டைய வரலாறு[1] என்பது வரலாற்றை எழுதத் தொடங்கிய காலம் முதல் ஆரம்ப இடைக்காலம் வரை உள்ள காலம் ஆகும். எழுதப்பட்ட வரலாறு என்பது சுமார் 5,000 ஆண்டுகள் ஆகும். சுமேரிய கியூனிஃபார்ம் எழுத்துகளே முதன்முதலில் எழுதப்பட்ட எழுத்துகள் ஆகும்.[2]

பழங்காலம் என்பது கிரேக்க வரலாற்றை எழுதத் தொடங்கிய கி.மு.776ல் இருந்து தொடங்குவதாகக் கருதப்படுகிறது. இது அதன் சமகால நிகழ்வான ரோமாபுரி தோற்றுவிக்கப்பட்ட கி.மு.753 உடன் ஒத்துப்போகிறது. பண்டைய வரலாற்றின் முடிவு காலம் எது என்று குழப்பம் நிலவுகின்றபோதும் ரோம் வீழ்ந்த கி.பி.476 பெரும்பாலானோரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.[3][4] பிளாட்டோவின் கல்விச்சாலை மூடப்பட்ட கி.பி.529,[5] மேலும் பேரரசர் முதலாம் ஜஸ்டினியன் இறந்த கி.பி.565,[6] இசுலாமின் தொடக்கம்,[7] அல்லது சார்லமேனின் எழுச்சி [8] போன்றவையும் பண்டைய வரலாற்றின் முடிவு காலமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.

இந்தியாவில் பண்டைய வரலாறு நடுக்கால அரசுகளின் ஆரம்பகாலத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது. சீனாவில் பண்டைய வரலாறு என்பது கின் வம்சம் வரையிலான காலத்தைக் குறிக்கிறது.

ஆய்வு[தொகு]

வரலாற்று அறிஞர்கள் பண்டைய உலகத்தை நன்கு புரிந்து கொள்ள இரண்டு முக்கிய வழிவகைகளை கொண்டுள்ளனர்: தொல்லியல் மற்றும் மூல நூல்களின் ஆய்வு. தகவலின் தோற்றத்திற்கு நெருக்கமான மூல நூல்கள் அல்லது ஆய்வின் கீழ் உள்ள யோசனையே முதன்மை ஆதாரங்கள் ஆகும்.[9][10] இரண்டாம் நிலை ஆதாரங்கள் அடிக்கடி முதன்மை ஆதாரங்களை மேற்கோள் காட்டியோ, கருத்து தெரிவித்தோ அல்லது முதன்மை ஆதாரங்களில் இருந்து உருவாக்கவோ படுகின்றன.[11]

தொல்பொருள் கள ஆய்வுகள்

ஒரு பகுதி தொல்லியல் கள ஆய்வுக்கு உட்படுத்தபடுவதற்கான காரணங்கள்.

  • கலைப்பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்படுதல்: உள்ளூர் மக்கள் கலைப்பொருட்கள் எடுத்தல்.
  • இலக்கிய ஆதாரங்கள்: பழைய இலக்கிய ஆதாரங்கள் தொல்பொருளியல் ரீதியாக ஆவணப்படுத்தப்படாத குடியேற்ற இடங்களைப் பற்றி தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு தடயங்களை வழங்குதல்.
  • வாய்வழி ஆதாரங்கள்: பல இடங்களில், உள்ளூர் கதைகள் ஒரு பெரிய கடந்த காலத்தைப் பற்றி சில குறிப்புகளைக் கொண்டிருக்கின்றன மற்றும் அவற்றில் பொதுவாக ஓரளவு உண்மையும் உள்ளது.
  • உள்ளூர் அறிவு: பல சந்தர்ப்பங்களில், தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு ஆர்வமுள்ள ஏதாவது ஒன்றை எங்கு கண்டுபிடிப்பதென்று உள்ளூர் மக்களுக்கு உண்மையில் தெரியும்.
  • முந்தைய ஆய்வுகள்: சில இடங்களில், கடந்த காலத்தில் ஒரு ஆய்வு நடத்தப்பட்டு, மேலும் இது ஒரு தெளிவான கல்வி இதழில் பதிவு செய்யப்படுதல்.
  • முந்தைய அகழ்வாய்வுகள்: 20 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்கு முன்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட அகழ்வாய்வுகள், மோசமான முறையில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
  • அறியாமை: கடந்த கால மனித இயல்பின் தன்மை மற்றும் அமைப்பைப் பற்றி உலகின் பல பகுதிகளில் இன்னும் அறியப்படவில்லை.

தொல்லியல்[தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: தொல்லியல்

தொல்லியல் கடந்தகால மனித நடத்தையை விளக்கும் புனரமைக்கும் முயற்சியில் தொல்பொருட்களை அகழ்வாராய்ச்சி மற்றும் ஆய்வு செய்தல் ஆகும்.[12][13][14][15] தொல்பொருள் ஆய்வாளர்கள் கடந்த காலத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் எப்படி இருந்தார்கள் என்பதற்கான தடயங்களை, பழங்கால நகரங்களின் இடிபாடுகளை அகழ்வாய்வதின் மூலம் கண்டுபிடிக்கின்றனர். தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பழங்கால வரலாற்றின் சில முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன :

  • எகிப்திய பிரமிடுகள்:[16] பண்டைய எகிப்தியர்களால் கி.மு. 2600 ஆம் ஆண்டிலிருந்து அவர்களின் அரச குடும்பங்களின் இறுதி ஓய்வு இடங்களாகக் கட்டப்பட்ட மாபெரும் கோபுரங்கள்.
  • ஹரப்பா (பாகிஸ்தான்),[17] மொகஞ்சதாரோ (பாகிஸ்தான்) மற்றும் லோதா (இந்தியா)[18] ஆகிய பண்டைய தெற்கு ஆசிய நகரங்களைப் பற்றிய ஆய்வு.
  • பாம்பே நகரம்:[19] கி.பி. 79 ல் எரிமலை வெடிப்பினால் பாதுகாக்கப்பட்ட ஒரு பண்டைய ரோமானிய நகரம். இது ரோமானியக் கலாசாரத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள உதவுகிறது. மேலும் எட்ருஸ்கன்கள் மற்றும் சம்னைட்டு களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவும் உதவுகிறது.[20]
  • டெரகோட்டா இராணுவம்:[21] பண்டைய சீனாவின் முதல் குயின் பேரரசரின் கல்லறை.
  • மினோஸ் கலோகைரினோஸ் மற்றும் சர் ஆர்தர் ஈவன்சால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட க்னோ சோஸ்.
  • ஹெயின்ரிச் சிலியேமனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ட்ராய்.

ஆதார நூல்கள்[தொகு]

பழங்கால உலகைப் பற்றி அறியப்பட்ட பெரும்பாலானவை பழங்காலத்து வரலாற்றாளர்களின் சொந்தப் பதிவுகளில் இருந்து வருகின்றன. ஒவ்வொரு பண்டைய ஆசிரியரின் ஒருதலைபட்சங்களைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வது முக்கியம் என்றாலும், அவர்களின் பதிவுகள் பண்டைய கடந்த காலத்தை பற்றிய நமது புரிதலுக்கு அடிப்படையாகும். ஹெரோடோடஸ், துசி டைடஸ், அரியன், புளுடார்ச், பாலிபியஸ், சிமா கியான், சல்லுஸ்ட், லிவி, யோசபஸ், சுயேடோனியஸ் மற்றும் டாசிடஸ் ஆகியோர் மிகக் குறிப்பிடத்தகுந்த பண்டைய எழுத்தாளர்களில் சிலராவர்.

பண்டைய வரலாற்றை படிக்கும் ஒரு அடிப்படை சிரமம், பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாறு மனித நிகழ்வுகளின் முழுமையையும் ஆவணப்படுத்த முடியாது. அந்த ஆவணங்களின் ஒரு பகுதி மட்டுமே இன்றைய தினம் கிடைக்கப்பெறுகின்றன.[22] மேலும், இந்த கிடைக்கப்பெறும் பதிவுகளில் இருந்து பெறப்பட்ட தகவலின் நம்பகத்தன்மை கருதப்பட வேண்டும்.[22][23] சிலரே வரலாறுகளை எழுதுவதற்கு திறன் பெற்றவர்களாக இருந்தனர். ஏனெனில் பண்டைய வரலாற்றின் முடிவிற்குப் பிறகு நீண்ட காலம் வரை கல்வியறிவு கிட்டத்தட்ட எந்த கலாச்சாரத்திலும் பரவலாக இல்லை.[24]

முதன் முதலில் அறியப்பட்ட முறைப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்று சிந்தனை பண்டைய கிரேக்கத்தில் ஹலிகர்னசுசின் ஹெரோடோடசில் (484–அண். கி.மு. 425) இருந்து தொடங்கியது. ஏதென்ஸ் மற்றும் ஸ்பார்டாவிற்கும் இடையேயான போரின் பதிவில் துசிடைடஸ் தெய்வீகத் தன்மையை பெரும்பாலும் அகற்றினார்.[25] பிற்கால மேற்கத்திய வரலாற்று எழுத்துக்களுக்கு முன்னோடி அமைக்கும் பகுத்தறிவு அம்சத்தை உருவாக்கினார். ஒரு நிகழ்வின் காரணம் மற்றும் உடனடி தோற்றம் ஆகியவற்றிற்கும் இடையே வேறுபாடு காண்ட முதல் நபரும் இவரே ஆவார்.[25]

ரோமானியப் பேரரசு பண்டைய உலகின் மிக அதிக கல்வியறிவு பெற்ற கலாச்சாரங்களில் ஒன்றாகும்.[26] ஆனால் அதன் மிக பரவலாக வாசிக்கப்பட்ட வரலாற்றாசிரியர்களால் எழுதப்பட்ட பல படைப்புகள் தொலைந்துவிட்டன. உதாரணமாக, லிவி, கி.மு. 1ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஒரு ரோமானிய வரலாற்றாசிரியர் “அப் உர்பே கான்டிடா” (நகர நிறுவலில் இருந்து) என்ற ரோமின் வரலாறை எழுதினார். இது 144 தொகுதிகளாக எழுதப்பட்டது; ஆனால் தற்போது அதில் 35 தொகுதிகள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன. எனினும் மற்ற தொகுதிகளின் குறுகிய சுருக்கங்கள் எஞ்சியுள்ளன. உண்மையில், எந்த பெரிய ரோமானிய வரலாற்றாளரின் பணியின் சிறுபகுதி மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது.

காலவரிசை[தொகு]

வரலாற்றுக்கு முந்தைய பகுதி[தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: வரலாற்றுக்கு முந்தைய பகுதி

வரலாற்றுக்கு முந்தைய பகுதி என்பது மனிதன் வரலாறை எழுதத் தொடங்கியதற்கு முந்தைய காலம் ஆகும். பின் பாலியோலிதிக்கில் ஆரம்பகால மனித இடம்பெயர்வுகள்[27] மூலம் யூரேசியா முழுவதும் 1.8 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஹோமோ எரக்டஸ் இனம் பரவியது. 800,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மத்திய பாலியோலிதிக்கில் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட முறையில் தீ முதன் முதலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. 250,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஹோமோ சேபியன்ஸ் (நவீன மனிதர்கள்) ஆப்பிரிக்காவில் தோன்றினர். 60-70,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், ஹோமோ சேபியன்கள் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து தென் மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் கடலோரப் பாதை வழியாக வெளியேறி, ஆஸ்திரேலியாவை அடைந்தனர். 50,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நவீன மனிதர்கள் ஆசியாவிலிருந்து அருகிலுள்ள கிழக்கிற்கு பரவினர். 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நவீன மனிதர்களால் ஐரோப்பா அடையப்பட்டது. மனிதர்கள் 15,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மேல் பாலியோலித்திக்கில் அமெரிக்காவை அடைந்தனர். கி.மு. 10,000மாவது ஆண்டு , விவசாயத்தின் கண்டுபிடிப்பு மற்றும் பழங்கால சகாப்தத்தின் தொடக்கத்திற்கானதாகக் கொடுக்கப்பட்ட தேதி ஆகும். கி.மு. 10,000 (அண். 11,500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு) வேட்டையாடி உண்பவர்களால் கேபெக்ளி தெபே நிறுவப்பட்டது, இது மனிதன் ஒரே இடத்தில் நிலையாக வாழ ஆரம்பிப்பதற்கு முன் நிறுவப்பட்டது. நெவலி கோரி உடன் இணைந்து, யூரேசிய நியோலித்திக்கைப் புரிந்து கொள்ள இது உதவுகிறது. கி.மு.7 ஆம் நூற்றாண்டில், ஜியாவு கலாச்சாரம் சீனாவில் தொடங்கியது. கி.மு. 5,000ல், பிற்கால நியோலித்திக் நாகரிகங்கள் சக்கரத்தின் கண்டுபிடிப்பு மற்றும் ஆரம்ப கால எழுத்துமுறையின் பரவல் ஆகியவற்றைக் கண்டன. கி.மு. 4,000ல் உக்ரைன்-மால்டோவா-ருமேனியாப் பிராந்தியத்தில் குக்குடீனி-ட்ரைபில்லியன் கலாச்சாரம் உருவாகிறது. கி.மு. 3400 வாக்கில், "ஆரம்ப கால-எழுத்தறிவான" சித்திர எழுத்துக்கள் மத்திய கிழக்கில் பரவியது. [28] ஆரம்ப வெண்கலக் காலம் II எனக் குறிப்பிடப்படும் கி.மு. 30 ஆம் நூற்றாண்டில், மெசபடோமியா மற்றும் பழங்கால எகிப்து எழுத்தறிவுக் காலத்தின் துவக்கத்தைப் பார்த்தன. ஆரம்ப நம்பகமான ஆட்சி சகாப்தங்களின் படி கி.மு. 27 ஆம் நூற்றாண்டில், எகிப்தின் பழைய இராச்சியம் மற்றும் யுருக்கின் முதல் வம்சம் நிறுவப்பட்டது,.

பண்டைய வரலாற்றின் காலவரிசை[தொகு]

மத்திய முதல் பின் வெண்கலக் காலம் வரை[தொகு]

வெண்கலக் காலம் மூன்று கால அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகும். இது உலகின் சில பகுதிகளில் நியோலித்திக் காலத்திற்குப் பின் வருகிறது.

கி.மு. 24 ஆம் நூற்றாண்டில், அக்காடியப் பேரரசு[29][30] மெசபடோமியாவில் நிறுவப்பட்டது.

கி.மு. 22 ஆம் நூற்றாண்டின் எகிப்தின் முதல் இடைநிலை காலமானது கி.மு. 21 முதல் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் அமைந்த எகிப்தின் மத்திய இராச்சியத்தால் பின்தொடரப்படுகிறது. சுமேரிய மறுமலர்ச்சி அண் கி.மு. 21 ஆம் நூற்றாண்டில் உரில் வளர்ந்தது. கி.மு. 18 ஆம் நூற்றாண்டில், எகிப்தின் இரண்டாவது இடைநிலை காலம் தொடங்கியது.

கி.மு. 1600 வாக்கில், மைசெனிய கிரேக்கம் வளர்ந்தது. இந்தக் காலத்தில் சீனாவில் ஷாங்க் வம்சத்தின் ஆரம்பம் வெளிப்பட்டது. மேலும் முழுமையாக வளர்ந்த சீன எழுத்து முறையின் ஆதாரம் கிடைக்கப்பெறுகிறது. கிழக்கு மத்தியதரைக் கடல் பகுதியின் ஹிட்டிட் ஆதிக்கத்தின் ஆரம்பமானது கி.மு. 1600 களில் காணப்படுகிறது. கி.மு. 16 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 11 ஆம் நூற்றாண்டு வரை நைலைச் சுற்றிய பகுதி எகிப்தின் புதிய இராச்சியம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. கி.மு. 1550 மற்றும் கி.மு. 1292 க்கு இடையில், அமர்னா காலம் எகிப்தில் உருவானது.

ஆரம்ப இரும்புக் காலம்[தொகு]

இரும்புக் காலம் என்பது மூன்று கால முறையின் கடைசி பிரதான காலமாகும். இது வெண்கலக் காலத்திற்குப் பின் தொடங்கியது. இதன் தேதியும் சூழலும் நாடு அல்லது புவியியல் பிராந்தியத்தை பொறுத்து மாறுபடுகிறது.

கி.மு. 13 முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், எகிப்தில் ராமேசைஸ் காலம் நிகழ்ந்தது. கி.மு. 1200ல், ட்ரோஜன் போர் நிகழ்ந்ததாக கருதப்படுகிறது.[31] கி.மு. 1180ல், ஹிட்டைட் பேரரசின் சிதைவு ஆரம்பமானது.

ஷாங்க் வம்சத்தின் கடைசி மன்னன் கிமு 1046 ஆம் ஆண்டில் உ தலைமையிலான சோவு படைகளால் பதவியிறக்கம் செய்யப்பட்டார். சோவு வம்சம் விரைவில் சீனாவில் நிறுவப்பட்டது.

பிரக் என்பது பலுசிஸ்தான், பாகிஸ்தானில் உள்ள ஒரு ஆரம்ப இரும்புக்கால தளமாகும். இது கி.மு. 1200 வரை இருந்தது. இந்தக் காலப்பகுதி இந்தியாவிலும் துணைக் கண்டத்திலும் இரும்புக் காலத்தின் ஆரம்பமாகக் கருதப்படுகிறது.

கி.மு. 1000ல், மேனானிய இராச்சியம் மேற்கு ஆசியாவில் தொடங்கியது. கி.மு. 10 முதல் 7 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மெசபடோமியாவில் நியோ-அசிரியப் பேரரசு உருவாக்கப்பட்டது. கி.மு 800 ல் கிரேக்க நகர-மாநிலங்களின் எழுச்சி தொடங்கியது. கி.மு. 776 இல், பதியப்பட்ட முதல் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்கள் நடத்தப்பட்டன.

பாரம்பரிய பழங்காலம்[தொகு]

பாரம்பரிய பழங்காலம் என்பது மத்தியதரைக் கடலைச் சுற்றி மையமாகக் கொண்ட நீண்ட கால கலாசார வரலாற்றைக் குறிக்கும் ஒரு பரந்த சொல்லாகும். இது ஹோமரின் (கி.மு 9ம் நூற்றாண்டு) ஆரம்ப பதிவு செய்யப்பட்ட கிரேக்க கவிதைகளுடன் தோராயமாகத் தொடங்குகிறது. கிறித்தவத்தின் எழுச்சி மற்றும் மேற்கத்திய ரோம சாம்ராச்சியத்தின் (கி.பி. 5ம் நூற்றாண்டு) வீழ்ச்சி ஆகியவற்றில் தொடர்கிறது. பின் பழங்காலமானது பாரம்பரிய பண்பாடு கலைக்கப்படுவதுடன் முடிவுக்கு வந்துள்ளது.

வரலாறு மற்றும் பிரதேசத்தின் இத்தகைய பரந்த மாதிரி பலவிதமான வேறுபாடுடைய கலாச்சாரங்கள் மற்றும் காலங்களை உள்ளடக்கியது. "பாரம்பரிய பழங்காலம்" என்பது பொதுவாக பிற்கால மக்களின் ஒரு சிறந்த பார்வையைக் குறிக்கிறது. எட்கர் ஆலன் போ இவற்றை, "கிரேக்கத்தின் மகிமையானது, ரோமின் ஆடம்பரமானது!" என்று குறிப்பிடுகிறார். 18 மற்றும் 19 ஆம் நூற்றாண்டுகளில், பாரம்பரிய பழங்காலத்திற்கான பயபக்தி, ஐரோப்பாவிலும், அமெரிக்காவிலும் இன்றைவிட அதிகமாக இருந்தது. கிரேக்கம் மற்றும் ரோமின் பழமைக்கான மரியாதை அரசியல், தத்துவம், சிற்பம், இலக்கியம், நாடகம், கல்வி மற்றும் ஏன் கட்டடக்கலை ஆகியவற்றைக் கூட பாதித்தது.

அரசியலில், ரோமானியப் பேரரசரின் பிரசன்னம், சாம்ராஜ்யம் வீழ்ச்சியுற்ற காலத்திற்குப் பிறகும் விரும்பத்தக்கதாக இருந்தது. 800 ஆம் ஆண்டில் சார்லமேன் "ரோமானியப் பேரரசர்" என்று முடிசூட்டிக்கொண்டபோது இந்தப் போக்கு அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. இது புனித ரோமப் பேரரசு உருவாக வழிவகுத்தது. ஒரு பேரரசர் என்பவர் ஒரு தலைவர், அவர் வெறும் அரசரை விட ஒருபடி மேலே இருக்கிறார் என்ற கருத்து இந்த காலத்திலிருந்து தான் தோன்றியது. இந்த அரசியல் இலட்சியத்தில், எப்போதும் முழு நாகரிக உலகையும் தன் அதிகார எல்லைக்குள் கொண்ட ஒரு மாநிலமாக ரோமானியப் பேரரசு இருக்கும்.

இலத்தீன் காவிய கவிதை 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை எழுதப்பட்டு, பரவலாகவும் தொடர்ந்தது. ஜான் மில்டன் மற்றும் ஏன் ஆர்தர் ரிம்பாட் கூட தங்கள் முதல் கவிதைப் படிப்புகளை இலத்தீன் மொழியில் பெற்றனர். காவியக் கவிதை, மேய்ச்சல் வசனம் போன்ற வகைகள், மற்றும் கிரேக்க புராணங்களிலிருந்து எழுத்துக்கள் மற்றும் கருப்பொருளின் முடிவில்லாத பயன்பாடு ஆகியவை மேற்கத்திய இலக்கியத்தில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி விட்டுச் சென்றுள்ளன.

கட்டடக்கலையில், பல கிரேக்க மறுமலர்ச்சிகள் ஏற்பட்டுள்ளன, (இருந்தபோதிலும் பின்புலத்தில் ரோமானியக் கட்டடக்கலை கிரேக்கத்தை விடவும் அதிக ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது). கட்டடக்கலையின் பாரம்பரிய வரிசைகளில் கட்டப்பட்ட பத்திகள் கொண்ட ரோமானியக் கோயில்களைப் போல தோற்றமளிக்கும் முகங்கள் கொண்ட பெரிய பளிங்கு கட்டடங்களைக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நகரத்தைக் காண, ஒருவர் அமெரிக்கத் தலைநகரான வாஷிங்டன், டி.சி.யைக் காணவேண்டும்.

மதரீதியாக புறச் சமயத்திலிருந்து கிறிஸ்தவத்திற்கு இடைவிடாத மாற்றம் ஏற்பட்ட போதிலும், தத்துவத்தில் புனித தோமையர் அக்வினஸின் முயற்சிகள் அரிஸ்டாட்டிலின் சிந்தனையிலிருந்தே பெரும்பாலும் பெறப்பட்டன. தத்துவத்தில் நிலவிய கிரேக்க சிந்தனையை விடவும் கூட ஹிப்போகிரேட்ஸ் மற்றும் காலென் போன்ற கிரேக்க மற்றும் ரோமானிய மேதைகளின் சிந்தனை மருத்துவ நடைமுறையில் அடித்தளம் உருவாக்கியது. பிரஞ்சு நாடக மேடைகளில், மோலியேர் மற்றும் ஜீன் ரேசன் போன்ற துயரவாதிகள் கிரேக்கப் புராண அல்லது பாரம்பரிய வரலாற்றைப் பற்றி நாடகங்கள் எழுதினர். அரிஸ்டாட்டிலின் 'கவிதைகளில்' இருந்து பெறப்பட்ட பாரம்பரிய ஒற்றுமைகளின் கடுமையான விதிகளுக்கு அவைகளை உட்படுத்தினார். பூர்வ கிரேக்கர்கள் எப்படி நடனமாடினார்கள் என்பதைப் பற்றிய ஒரு பிந்தைய நாள் ஆசை இசடோரா டங்கன் தன் வகை பாலட் நடனத்தை உருவாக்கக் காரணமாக அமைந்தது. மறுமலர்ச்சி ஏற்பட பாரம்பரிய பழங்காலத்தை மறுகண்டுபிடித்ததும் ஓரளவுக்குக் காரணமாகும். [32]

கி.மு. 4ம் நூற்றாண்டில் மத்தியத் தரைக்கடல் பகுதி. மஞ்சள் – போனீசிய நகரங்கள், சிவப்பு – கிரேக்க நகரங்கள், சாம்பல் – மற்ற நகரங்கள்.
ஆரம்பகால பாரம்பரிய பண்டைய வரலாறு[தொகு]
  • கி.மு. 776: முதல் பண்டைய ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள், பொதுவாக பாரம்பரிய பழங்காலத்தின் தொடக்கமாகக் கருதப்படுபவை.
  • கி.மு. 753: பண்டைய ரோமின் நிறுவல் (பாரம்பரிய தேதி)[33]
  • கி.மு. 752 : பியே (ஒரு காலத்தில் 'பியாங்கி' என்று ஒலிப்பெயர்க்கப்பட்டது;[34] கி.மு. 721) என்பவர் எகிப்தை கைப்பற்றிய குஷ் அரசர் ஆவார். இவர் எகிப்தின் இருபத்து ஐந்தாவது வம்சத்தை நிறுவினார்.
  • கி.மு. 745: மூன்றாவது திக்லத்-பிலேசர் அசிரியாவின் புதிய மன்னரானார்.[35] அண்டை நாடுகளை வென்றெடுத்து, அசிரியாவை ஒரு பேரரசாக மாற்றினார்.
  • கி.மு. 722: வசந்த மற்றும் இலையுதிர் காலம் எனப்படும் வரலாற்றுப் பகுதி சீனாவில் தொடங்குகிறது; சோவு வம்சத்தின் சக்தி குறைந்து வருகிறது; சிந்தனையின் நூற்றுக்கணக்கான பள்ளிகளின் சகாப்தம் தொடங்குகிறது[36][37]
  • அண். கி.மு. 750: அரேபியா ஃபெலிக்ஸ் பகுதியில் மரிப் அணை உடைந்தது. [38][39][40] மூன்று புதிய அணைகள் சபேயர்களால் கட்டப்பட்டன.[41]
  • அண். கி.மு. 615: மெடியா பேரரசின் எழுச்சி.[42]
  • கி.மு. 612: நினேவே அழிக்கப்பட்டதையும், அசிரியாவின் வீழ்ச்சியையும் குறிக்கும் தேதி.[43][44]
  • கி.மு. 600: பதினாறு மகா ஜனப்பதங்கள் ("பெரிய பகுதிகள்" அல்லது "பெரிய அரசாட்சிகள்") உருவாகின்றன. இந்த மகா ஜனப்பதங்களில் குறிப்பிடத்தக்கவை அரை ஜனநாயகக் குடியரசுகள்.[45]
  • அண். கி.மு. 600: தென் இந்தியாவில் பாண்டிய நாடு[46][47][48]
  • கி.மு. 599: சமண மதத்தின் நிறுவனரான மகாவீரர்[49] மகதப் பேரரசை ஆண்ட குந்தலவணத்தில் ஒரு இளவரசராகப் பிறந்தார்.[50]
  • கி.மு. 563: புத்தமதத்தைத் தோற்றுவித்த சித்தார்த்தா கௌதமா (புத்தர்), ஷாக்ய பழங்குடியினரின் இளவரசனாகப் பிறந்தார். இவர்கள் மகா ஜனபதங்களில் ஒன்றான மகத நாட்டின் சில பகுதிகளை ஆண்டனர்.[51][52]
  • கி.மு. 551: கன்பூசிய மதத்தைத் தோற்றுவித்த கன்பூசியஸ் பிறந்தார்.[53]
  • கி.மு. 550: அகமேனியப் பேரரசு பெரிய சைரஸ் அவர்களால் நிறுவப்பட்டது.[54]
  • கி.மு. 546: பெரிய சைரஸ் லிடியாவின் மன்னரான குரோயேசுசைப் பதவியில் இருந்து தூக்கி எறிகிறார்.[55]
  • கி.மு. 544: பிம்பிசாராரின் கீழ் மேலாதிக்க சக்தியாக மகதா உருவாகிறது.[56]
  • கி.மு. 539: பெரிய சைரஸால்[57] பாபிலோனியப் பேரரசின் வீழ்ச்சி[58][59] மற்றும் யூதர்களின் விடுதலை
  • கி.மு. 529: பெரிய சைரஸின் இறப்பு[60]
  • கி.மு. 525: பாரசீகத்தின் இரண்டாவது கம்பிசஸ் எகிப்தை வெற்றி கொண்டார். [61][62]
  • அண். கி.மு. 512: பாரசீகத்தின் முதலாவது டாரியஸ் (பெரிய டாரியஸ்)[63] கிழக்கு திரேசை அடிமைப்படுத்துகிறார்; மாசிடோனியா தானாக முன்வந்து அடிமைப்படுகிறது; லிபியாவை இணைக்கிறார். பாரசீகப் பேரரசு உச்ச அளவை அடைகிறது
  • கி.மு. 509: ரோமின் கடைசி மன்னனின் வெளியேற்றம்; ரோமானியக் குடியரசு நிறுவப்பட்டது (பாரம்பரிய தேதி)[64][65]
  • கி.மு. 508: ஏதென்ஸில் க்ளிஸ்டெனேஸால் ஜனநாயகம் நிறுவப்பட்டது.[66]
    கி.மு. 500ல் கிழக்கு அரைக்கோளம்.
  • அண். கி.மு. 500: சமஸ்கிருதத்தின் இலக்கணம் மற்றும் உருவியல் நூலான அஷ்டத்யாயியை பனினி மதிப்பீடு செய்கிறார்.[67] பனினியின் தரப்படுத்தப்பட்ட சமஸ்கிருதம் பாரம்பரிய சமஸ்கிருதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
  • கி.மு. 500: பிங்கலா பைனரி வடிவங்களின் கணினி தரவரிசைகளை உருவாக்குகிறார்.[68][69]
  • கி.மு. 490: கிரேக்க நகர-மாநிலங்கள் பாரசீக படையெடுப்பை மரத்தான் போரில் தோற்கடிக்கின்றன[70][71]
  • கி.மு. 480–479: கிரேக்க நகர மாநிலங்கள் பாரசீகர்களை சலாமிஸ் போரிலும், பிளாட்டாயியா போரிலும் தீர்க்கமாக தோற்கடிக்கின்றன, இதனால், கிரேக்கத்திற்கு அனைத்து பாரசீக அச்சுறுத்தல்களுக்கும் ஒரேயடியாக முடிவுக்கு வந்துவிட்டன.[72]
  • கி.மு. 480: ஸ்பார்டாவின் மன்னன் லியோனிடாஸ் ஆகஸ்ட் 10ம் தேதி இறந்தார்.
  • கி.மு. 475: சோவு மன்னர் ஒரு வெறும் தலைவராக மாறிய நேரத்தில், போர் மாநிலங்கள் காலம் சீனாவில் தொடங்குகிறது; சீனா பிராந்திய போர்வீரர்களால் இணைக்கப்பட்டது.[73]
  • அண். கி.மு. 469: சாக்ரடீஸ் பிறந்தார்[74]
  • கி.மு. 465: பாரசீகத்தின் முதலாவது செர்க்ஸசின் கொலை[75]
  • கி.மு. 460: ஏதென்ஸ் மற்றும் ஸ்பார்டாவிற்கு இடையே முதல் பேலோபோனியன் போர்[76]
  • கி.மு. 449: கிரேக்க-பாரசீகப் போர்கள் முடிவடைகின்றன. மாசிடோனியா (பண்டைய இராச்சியம்), த்ரேஸ் மற்றும் ஐயோனியா அகேமேனியப் பாரசீகத்திடம் இருந்து சுதந்திரம் பெறுகின்றன.
  • கி.மு. 447: ஏதென்ஸில் பார்த்தேனோனின் கட்டடம் தொடங்கியது[77][78]
  • கி.மு. 424: நந்த வம்சம் ஆட்சிக்கு வருகிறது.[79]
  • கி.மு. 404: கிரேக்க நகர-மாநிலங்களுக்கு இடையே பெலொபோனேசியன் போர்[80] முடிவடைந்தது
  • கி.மு. 399: பிப்ரவரி 15-கிரேக்க தத்துவவாதி சாக்ரடீஸ்[81] ஏதென்ஸில் ஏதென்ஸ் அதிகாரிகளால் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார், அநீதி மற்றும் இளைஞர்களை கெடுத்தல் ஆகியவற்றிற்காக கண்டிக்கப்படுகிறார்.[82][83] அவர் நாட்டைவிட்டு வெளியேற மறுக்கிறார்; ஹெம்லாக்கைக் குடிப்பதன் மூலம் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்படுகிறார்.
  • அண். கி.மு. 385: சாக்ரட்டீசின் முன்னாள் சீடர் கிரேக்க தத்துவஞானி பிளாட்டோ,[81] ஏதென்ஸில் அகாடமுஸ் என்பவரிடம் இருந்து வாங்கப்பட்ட நிலத்தில், அகாடமியாவில் ஒரு தத்துவ பள்ளியை ஆரம்பிக்கிறார்.[84] – இதுவே பின்னர் அகாடமி என அறியப்படுகிறது.[85] அங்கு ஸ்காலர்ச்கள் என்றழைக்கப்பட்ட, பிளாட்டோ, மற்றும் பின்னைய பள்ளி தலைவர்கள் புகழ்பெற்ற கிரேக்க தத்துவவாதி அரிஸ்டாட்டில் உட்பட அக்கால பல புத்திசாலித்தனமான மாணவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தனர்.
  • கி.மு. 335: கிரேக்க தத்துவஞானி அரிஸ்டாட்டில்[86] பின்னர் லைசியம்[87] (ஏனெனில் இது ஏதென்ஸில் லைசியம் உடற்பயிற்சி தளத்திற்கு[85] அருகில் அமைந்துள்ளது) என்றறியப்பட்ட அவரது தத்துவ பள்ளியை நிறுவி அங்கு கற்பித்தலை ஆரம்பித்தார்.
  • கி.மு. 331: அலெக்ஸாண்டர் பாரசீகத்தின் மூன்றாவது டாரியஸை கவுகமேலா போரில்[88] தோற்கடித்தார்.
  • கி.மு. 326: ஹிடாஸ்பிஸ் ஆற்றின் போரில் அலெக்ஸாண்டர் இந்திய ராஜா போரஸை தோற்கடித்தார்.[89]
    Eastern Hemisphere in 323 BC.
  • கி.மு. 323: பாபிலோனில் அலெக்ஸாந்தர் மரணமடைகிறார்[90]
  • கி.மு. 321: சந்திரகுப்த மவுரியர் மகதாவின் நந்த வம்சத்தின் ஆட்சியை கவிழ்க்கிறார்.[91]
  • கி.மு. 307: கிரேக்க தத்துவஞானி எபிகுரூஸ் தனது தத்துவ பள்ளியான, எபிகுரூஸ் தோட்டத்தை [85] ஏதென்ஸ் சுவர்களுக்கு[92] வெளியே ஆரம்பித்தார்.
  • கி.மு. 305: சந்திரகுப்த மௌரியர் பரோபனிசடை (காபூல்), அரியா (ஹெராத்), அரசோசியா (கனடஹர்) மற்றும் ஜெட்ரோசியா (பலுசிஸ்தான்) ஆகிய சட்ரபிகளை பாபிலோனியாவின் சட்ரப் ஆன செல்யுகஸ் I நிகோடரிடமிருந்து 500 யானைகளுக்குப் பதிலாக கைப்பற்றுகிறார்.[93]
  • அண். கி.மு. 302: சேர, சோழ மற்றும் பாண்டியர்கள் தென்னிந்தியாவில் தனித்தனி பகுதிகளை ஆட்சி செய்கின்றனர் [94]
  • கி.மு. 294: சிடியமின் ஜெனோ, ஏதென்ஸில் ஸ்டோரிசம் தத்துவத்தை கண்டுபிடிக்கிறார்[95] (ஜெனோ மற்றும் அவரது சீடர்கள் தொடர்ந்து ஏதென்ஸ் கூடுமிடத்தின் ஸ்டோவா போயிகிலேக்கு ("வண்ண தாழ்வாரம்")[85] அருகே சந்திப்பார்கள் என்ற உண்மையிலிருந்து இந்த தத்துவம் அதன் பெயரைப் பெறுகிறது.)
  • அண். கி.மு. 252: மவுரிய சாம்ராஜ்யத்தின் பேரரசராக அசோகர் உருவாகிறார்[96]
  • அண். கி.மு. 252: துக் வம்சம் வியட்நாமை வெல்கிறது (அந்நேரத்தில் இது அவு லக் இராச்சியம் என்றழைக்கப்படுகிறது)[97]
  • அண். கி.மு. 249: பண்டைய பாரசீகத்தின் மூன்றாவது சொந்த வம்சமான[98] பார்தியாவின் (அஸ்கனியன்) [99] எழுச்சி
  • அண். கி.மு. 233: அசோகப் பேரரசரின் மரணம்;[100] மவுரிய சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சி[101]
  • கி.மு. 221: சீனப்பெருஞ்சுவரின் கட்டுமானம் தொடங்குகிறது.[102][103]
  • அண். கி.மு. 220: கின் வம்சத்தின் ஆட்சியாளரான கின் ஷி ஹுவாங் சீனாவை ஐக்கியப்படுத்துகிறார் (போர் மாநிலங்களின் காலம் முடிவடைகிறது)[104]
  • அண். கி.மு. 220: சாதவாகன வம்சத்தை நிறுவிய சிமுகா, தென் இந்தியாவின் பகுதியை ஆள்கிறார்[105]
  • கி.மு. 209: நன் யுவே இராச்சியம் சாவோ டோவால் (ட்ரியே வம்சம்) நிறுவப்பட்டது[106]
  • கி.மு. 208: சியோக்னு, மங்கோலிய டொங்கு இனத்திற்குப் பதிலாக மேலாதிக்கப் பழங்குடியினராக மங்கோலியாவின் புல்வெளிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர். பின்னர் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு கழித்து யுயேசிகளை கன்சு என்ற இடத்தில் தோற்கடிக்கின்றனர். அவர்களின் தலைவரின் மண்டை ஓட்டில் இருந்து ஒரு கிண்ணம் தயாரிக்கின்றனர்.[107]
  • அண். கி.மு. 206: லியு பாங் பேரரசராக அறிவிக்கப்படுகிறார்; ஹான் வம்சம் நிறுவப்படுகிறது.[108]
  • கி.மு. 202: சமா போரில் ஹன்னிபாலை சிபியோ ஆப்பிரிக்கானஸ் தோற்கடித்தார் [109][110]
    கி.மு 200ல் கிழக்கு அரைக்கோளம்.
  • கி.மு. 189: ஆர்மீனியாவில் ஆர்டாக்ஸியாத் வம்சம் நிறுவப்பட்டது[111]
  • அண். கி.மு. 184: சுங்கப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது.[112]
  • கி.மு. 149–146: மூன்றாவது மற்றும் இறுதி பியூனிக் போர்;[113] ரோம் மூலம் கார்தேஜ் அழிக்கப்படுகிறது[114]
  • கி.மு. 146: கிரேக்கத்தில் கோரிந்த் ரோம் மூலம் அழிக்கப்பட்டது. ரோமானிய ஆணையம் கிரேக்கம் முழுவதும் உச்ச ஆணையமாகிறது.[115]
  • கி.மு. 140: ஏகாதிபத்தியத் தேர்வுகளின் முதல் அமைப்பு, ஹான் வம்சத்தின் பேரரசர் ஹான் வு டி மூலம் சீனாவில் அதிகாரப்பூர்வமாக நிறுவப்பட்டது.[116]
  • அண். கி.மு. 127: சாங்-கீன் நாகரீகத்தின் மேற்கு நிலங்களை கண்டுபிடிக்கிறார். பட்டு சாலை பாதையில் வணிகம் ஆரம்பமாகிறது.[117][118]
  • கி.மு. 111: நாம் வியட் இராச்சியம் [lower-alpha 1] (ட்ரியேவு வம்சம்) சீனாவின் முதல் வியட்நாம் ஆதிக்கத்தால் அழிக்கப்பட்டது.[106]
    கி.மு. 100ல் கிழக்கு அரைக்கோளம்.
  • கி.மு. 95–55: பெரிய டிக்ரனேஸ் ஆர்மீனியப் பேரரசை ஆட்சி செய்கிறார்.[119]
  • கி.மு. 53: தளபதி சுரேனா தலைமையில், பார்த்தியர்கள் கர்ஹே போரில் ரோமானியப் படையெடுப்பை உறுதியாகத் தோற்கடிக்கின்றனர்.[120][lower-alpha 2][121]
  • கி.மு. 49: ஜூலியஸ் சீசர் மற்றும் பெரிய பாம்பே இடையேயான மோதல் ரோமானிய உள்நாட்டு யுத்தத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.[122]
மத்திய-பாரம்பரிய பண்டைய வரலாறு[தொகு]
  • கி.மு. 44: மார்கஸ் ப்ரூட்டஸ் மற்றும் மற்றவர்களால் ஜூலியஸ் சீசர் கொல்லப்படுக்கிறார்;[122] ரோமானியக் குடியரசின் முடிவும் ரோமானியப் பேரரசின் தொடக்கமும்.
  • கி.மு. 27: ஆக்டேவியன் ரோமன் செனட்டால் பிரின்செப்ஸ் (முதல் குடிமகன்) என பிரகடனம் செய்யப்படுகிறார். அகஸ்டஸ் என்ற தலைப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறார் (பொருள். "ஆகஸ்ட் ஒன்று").
  • கி.மு. 6: நசரேத்தின் இயேசுவின் பிறந்த தேதி என மதிப்பிடப்பட்ட தேதி
  • கி.மு. 5: இயேசு கிறிஸ்து பிறந்தார் (Ussher chronology)
    கி.பி. 1ல் உலகம்.
  • 9: டியூடோபர்க் வனப்பகுதிப் போர், ஏகாதிபத்திய ரோமானிய இராணுவத்தின் இரத்தம் தோய்ந்த தோற்கடிப்பு.
  • 14: அகஸ்டஸ் (ஆக்டேவியன்), பேரரசரின் மரணம். அவரது தத்தெடுத்த மகன் திபெரியஸ் சிம்மாசனத்தில் அமர்கிறார்.
  • 29: இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்படுகிறார்.
  • 69: ரோமில் நான்கு பேரரசர்களின் ஆண்டு
  • 70: டிடுஸின் இராணுவங்கள் மூலம் எருசலேமின் அழிவு
கி.பி. 100ல் உலகம்.
  • 117: ரோமானியப் பேரரசு பேரரசர் டிரஜன் கீழ் அதன் மிகப்பெரிய அளவை அடைகிறது
  • 192: மத்திய வியட்நாமில் சம்பாவின் இராச்சியம்
கி.பி. 200ல் கிழக்கு அரைக்கோளம்.
  • 3 ஆம் நூற்றாண்டு: மலாய் தீபகற்பத்தில் பௌத்த ஸ்ரீவிஜய பேரரசு நிறுவப்பட்டது.
  • 220: ஹான் வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் மூன்று ராச்சியங்கள் காலம் சீனாவில் தொடங்குகிறது.
  • 226: பார்த்தியப் பேரரசின் வீழ்ச்சி மற்றும் சசானியப் பேரரசின் எழுச்சி
  • 238: மூன்றாவது கோர்டியன் (238-244), பிலிப் அரபு (244-249), மற்றும் வலேரியன் (253-260) ஆகியோர் பாரசீகத்தின் முதலாவது சபுரால் தோற்கடிக்கப்படுகின்றனர். வலேரியன் பிடிக்கப்படுகிறார்.
  • 280: பேரரசர் வு ஜின் வம்சத்தை நிறுவுகிறார். அழிவுகர மூன்று ராஜ்யங்கள் காலத்திற்கு பின்னர் சீனாவிற்கு தற்காலிக ஒற்றுமையை வழங்குகிறார்.
பின் பாரம்பரிய பண்டைய வரலாறு[தொகு]
  • 285: பேரரசர் டயோக்லெடியன் ரோமானியப் பேரரசை கிழக்கு மற்றும் மேற்கத்திய பேரரசுகளாக பிரிக்கிறார்
கி.பி. 300ல் உலகம்.
  • 313: ரோமானிய சாம்ராஜ்யம் முழுவதும் மிலன் அரசாணை கிறிஸ்தவத்தை சட்டப்பூர்வமாக்கியது. இதனால் அங்கு கிறிஸ்தவர்களின் மீது முந்தைய அரசால் அனுமதிக்கப்பட்ட துன்புறுத்தல் முடிவடைந்தது.
  • 335: சமுத்திரகுப்தா குப்த சாம்ராஜ்யத்தின் பேரரசராகிறார்
  • 378: அட்ரியானியோப்ல் போர், கிழக்கு ரோமானிய பேரரசர் வாலென்ஸின் கீழ் ரோமானிய இராணுவம் ஜெர்மானிய பழங்குடியினரால் தோற்கடிக்கப்படுகிறது
  • 395: ரோமானிய பேரரசர் முதலாவது தியோடோசியஸ் கிறிஸ்தவத்திற்கு ஆதரவாக எல்லா பல கடவுள் மதங்களையும் சட்டவிரோதமாக்குகிறார்
  • 410: கிமு 390க்குப் பிறகு முதன்முறையாக ரோம் முதலாவது அலரிக்கால் கொள்ளையடிக்கப்படுகிறது
  • அண். 455: ஸ்கந்தகுப்தா இந்தியா மீதான ஒரு இந்திய-ஹெப்தலைட் தாக்குதலைத் தடுக்கிறார்.
  • 476: அரை ஹூனர் மற்றும் அரை ஸ்சிரியன் இனத்தவரும் செர்மானிய ஹெருலியின் தலைவருமான ஒடாசர் கடைசி மேற்கத்திய ரோமானியப் பேரரசர் ரோமுலஸ் அகஸ்டசை பதவி துறக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உட்படுத்துகிறார்; ஒடாசர் ஏகாதிபத்திய சின்னங்களை கான்ஸ்டான்டினோபிளில் இருந்த கிழக்கு ரோமன் பேரரசர் ஜெனோவிற்கு இத்தாலயின் 'டக்ஸ்' (தலைவர்) என்ற தலைப்பிற்கு பதிலாகத் திரும்பிக் கொடுக்கிறார்; பாரம்பரியமாக, ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் முடிவிற்கு மிகவும் அடிக்கடி குறிப்பிடப்பட்ட தேதி (இருப்பினும் கான்ஸ்டான்டினோபிளை அடிப்படையாகக் கொண்ட கிழக்கு ரோமானிய பேரரசு 1453 வரை தொடர்ந்ததும)
  • 529: கிழக்கு ரோமன் பேரரசர் முதலாவது ஜஸ்டினியன் கிழக்கு ரோமானியப் பேரரசு முழுவதிலும் உள்ள பழங்கால பாடசாலைகளை (ஏதென்ஸின் புகழ்பெற்ற அகாடமியையும் மற்றவற்றுடன் சேர்த்து) மூட வேண்டும் என்று ஆணையிட்டார்—இந்த பள்ளிகளின் பல கடவுள் இயல்பு மீது ஜஸ்டினியன் சலிப்படைந்ததால் என கூறப்பட்டது
பாரம்பரிய பண்டைய வரலாற்று முடிவு[தொகு]

பாரம்பரிய பழங்காலத்தில் இருந்து ஆரம்ப நடுக்காலத்திற்கு இடைப்பட்ட மாற்றத்தின் காலம் பின் பழங்காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அந்த மாற்றங்களைக் குறிக்கும் சில முக்கிய தேதிகள்:

  • 293: ரோமானிய பேரரசர் டியோக்லெடியனின் சீர்திருத்தங்கள்
  • 395: ரோம பேரரசு மேற்கு ரோமன் பேரரசு மற்றும் கிழக்கு ரோமன் பேரரசு என பிரிக்கப்படுகிறது
கி.பி. 476ல் கிழக்கு அரைக்கோளம்.
  • 476: மேற்கு ரோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சி
  • 529: ஏதென்ஸில் உள்ள பிளாட்டோனிக் அகாடமி பைசாந்தியப் பேரரசர் முதலாவது ஜஸ்டினியனால் மூடப்படுகிறது
  • 610: இஸ்லாமின் எழுச்சி

பிந்தைய-பாரம்பரியக் காலத்தின் தொடக்கம் (பொதுவாக நடுக்காலம் என்றழைக்கப்படுகிறது) எனப்படுவது ஐரோப்பாவின் வரலாற்றில் ஒரு காலம் ஆகும். இது மேற்கு ரோமன் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின், 500 முதல் 1000 வரையான 5 நூற்றாண்டுகள் ஆகும். முந்தைய பாரம்பரியக் காலத்துடன் இதன் தொடர்ச்சியான அம்சங்களைப் பற்றி “பிந்தைய பழங்காலம்” என்ற தலைப்பின் கீழ் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. பிந்தைய பழங்காலமானது, பெருநில ஐரோப்பா மற்றும் மத்தியதரைக் கடல் உலகத்தில் பாரம்பரிய பழங்காலத்திலிருந்து, நடுக்காலம் வரையுள்ள இடைப்பட்ட நூற்றாண்டுகளாக உள்ளது: பொதுவாக மூன்றாம் நூற்றாண்டின் ரோமானிய பேரரசின் நெருக்கடியில் இருந்து (அண். 284) இஸ்லாமிய வெற்றிகள் மற்றும் ஹெராக்கிளியஸின் கீழ் பைசந்தியப் பேரரசின் மறு-அமைப்பு வரை.

முக்கிய நாகரீகங்கள்[தொகு]

பண்டைய அண்மைக் கிழக்கு நாகரிகத்தின் தொட்டிலாகக் கருதப்படுகிறது. இது தீவிர ஆண்டு முழுவதுமான விவசாயத்தை முதலில் தொடங்கியது; முதல் ஒத்திசைவு எழுதும் அமைப்பு உருவாக்கியது, குயவர் சக்கரம் மற்றும் பின்னர் வாகனம் சக்கரம் மற்றும் ஆலை சக்கரம் கண்டுபிடித்தது, முதல் மையப்படுத்தப்பட்ட அரசாங்கங்கள், சட்ட குறியீடுகள் மற்றும் பேரரசுகளை உருவாக்கியது, அத்துடன் சமூக நிலைப்பாடு, அடிமைப்படுத்தல் மற்றும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட போர் ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்தியது, அது வானியல் மற்றும் கணித துறைகளுக்கு அடித்தளத்தை அமைத்தது.

மெசபடோமியா[தொகு]

மெசபடோமியா என்பது உலகில் அறியப்பட்ட சில ஆரம்பகால நாகரிகங்களில் ஒரு இடமாகும். வண்டல் சமவெளி குடியேற்றமானது உபயிட் காலம் (பிந்தைய கி.மு. 6,000), உருக் காலம் (கி.மு. 4,000) மற்றும் வம்சாவளி காலங்களில் (கி.மு. 3,000) இருந்து கி.மு. 2,000 ஆரம்பத்தில் பாபிலோன் எழுச்சி வரை நீடித்தது . இந்த பொருளாதாரத்தால் உருவாக்கப்பட்ட சேமிக்கக்கூடிய உணவுப்பொருட்களின் உபரி, மக்களுக்கு பயிர் மற்றும் கால்நடைகள் பின்பற்றி நாடோடி வாழ்க்கை வாழ்வதற்குப் பதிலாக ஒரே இடத்தில் வாழ அனுமதித்தது. இது அதிக மக்கட்தொகை அடர்த்திக்கு அனுமதித்தது, இதையொட்டி ஒரு விரிவான உழைப்பு மற்றும் உழைப்புப் பிரிவு தேவைப்பட்டது. இந்த அமைப்பு பதிவுசெய்தல் மற்றும் எழுத்துமுறை முன்னேற்றம் ஆகியவற்றின் தேவைக்கு வழிவகுத்தது (அண். கி.மு. 3500). பாபிலோனியா என்பது பாபிலோனைத் தலைநகராகக் கொண்டு கீழ் மெசபடோமியாவில் (நவீன தெற்கு ஈராக்) அமைந்திருந்த ஒரு அமோரைட் மாநிலம் ஆகும். ஹம்முராபி (சுருக்கமாக 1728-1686 கி.மு., குறுகிய காலவரிசைப்படி) முன்னாள் சாம்ராஜ்ஜியங்கள் சுமேர் மற்றும் அகாட் பிராந்தியங்களில் இருந்து ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கிய போது பாபிலோனியா உருவானது. பண்டைய செமிடிக் மொழி பேசும் மக்களாக அமோரைட்கள் இருந்ததால், பாபிலோனியா அதிகாரப்பூர்வ பயன்பாட்டிற்காக எழுதப்பட்ட அக்கேடியன் மொழியை ஏற்றுக்கொண்டது; அவர்கள் மத பயன்பாட்டிற்கு சுமேரிய மொழியைத் தக்கவைத்துக் கொண்டார்கள். எனினும் அந்த நேரத்தில் சுமேரிய மொழி பேசப்படும் மொழியாக இல்லை. அக்காடிய மற்றும் சுமேரிய கலாச்சாரங்கள் பின்னர் பாபிலோனிய கலாச்சாரத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்தன. இப்பகுதி வெளிப்புற ஆட்சியின் கீழ் கூட ஒரு முக்கியமான கலாச்சார மையமாக நீடித்தது. பாபிலோன் நகரத்தினைப் பற்றிய ஆரம்பகாலக் குறிப்பு அக்காடின் சர்கோன் ஆட்சியின் ஒரு மாத்திரையில் காணப்படுகிறது. இது கி.மு. 23 ஆம் நூற்றாண்டினைச் சேர்ந்ததாகும்.

நியோ-பாபிலோனிய சாம்ராஜ்ஜியம், அல்லது சல்தேயா, 11 வது ("சால்தேயன்") வம்சத்தின் ஆட்சியின் கீழ் கி.மு. 626இல் நபோபோலாசரின் கிளர்ச்சியிலிருந்து கி.மு. 539 ல் பெரிய சைரஸஸின் படையெடுப்பு வரை இருந்தது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இது யூதா மற்றும் எருசலேமின் ராஜ்யத்தை வென்றெடுத்த இரண்டாவது நேபுகாத்நேச்சாரின் ஆட்சியும் இதில் அடக்கம்.

அகாட் ஒரு நகரமாக மத்திய மெசபடோமியாவில் இருந்தது. அகாட் அகாடியப் பேரரசின் தலைநகராக கூட ஆனாது.[123] யூப்ரடீஸின் மேற்கு கரையில் இந்த நகரம் சிபார் மற்றும் கிஷ் (இன்றைய ஈராக்கில், பாக்தாத்தின் மையத்தில் சுமார் 50 கி.மீ. தொலைவில் தென்மேற்கில் உள்ளது) இடையே ஒருவேளை அமைந்திருக்கலாம். ஒரு விரிவான தேடல் இருந்தாலும், துல்லியமான தளம் இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. அக்காட் கி.மு. 24 மற்றும் 22 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் அதன் அதிகாரத்தின் உச்சத்தை அகாட் மன்னன் சர்கோனின் வெற்றிகளை தொடர்ந்து எட்டியது. மொழியியல் ஒருங்கிணைப்பை நோக்கிய அக்காடியப் பேரரசின் கொள்கைகள் காரணமாக அக்காட் அதன் பெயரை முக்கிய செமிடிக் மொழியான அக்காடிய மொழிக்குப் பெயராகக் கொடுத்தது. பழைய பாபிலோனிய காலத்தில் "அக்காடு" ("அக்காட் மொழியில்") சுமேரிய மொழியின் செமிடிக் பதிப்பை பிரதிபலிக்க பயன்படுத்தப்பட்டது.

அசிரியா முதலில் (மத்திய வெண்கல காலத்தில்) மேல் டைகிரிசில் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. அசுர் என்ற பண்டைய நகரத்தின் பெயரால் அது அவ்வாறு அழைக்கப்பட்டது. பிற்பாடு ஒரு ஒரு தேசமாகவும் மற்றும் பேரரசராகவும் அது வளமான செம்பிறை, எகிப்து மற்றும் அனட்டோலியாவின் பெரும்பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தியது. மெசபடோமியாவின் வடக்குப் பகுதி "சரியான அசீரியா" என்றழைக்கப்பட்டது. தெற்குப் பகுதி பாபிலோனியா என்றழைக்கப்பட்டது. அசிரியா நினேவேயைத் தலைநகரமாகக் கொண்டிருந்தது. வரலாற்றில் மூன்று வித்தியாசமான நேரங்களில் அசீரிய ராஜாக்கள் ஒரு பெரிய ராஜ்யத்தை அல்லது காலத்தைக் கட்டுப்படுத்தினார்கள். இவை பழைய (கி.மு. 20 முதல் 15 நூற்றாண்டுகள்), 'மத்திய' (கி.மு. 15 முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டுகள்) மற்றும் நியோ-அசிரியன் (911-612 கி.மு). இதில் கடைசியானது மிகவும் பிரபலமாகவும் மற்றும் சிறந்தமுறையில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டதாகவும் உள்ளது. நகர சுவர்களைக் கீழறுக்க அகழ்தல், வாயில்களை இடித்து கீழே தள்ள கருவிகள், மேலும் மிதவைப்பாலங்களால் ஆற்றைக் கடத்தல் அல்லது வீரர்கள் நீந்த ஊதப்பட்ட தோல்களைக் கொடுக்க பொறியாளர்களின் ஒரு படை ஆகியவற்றை முதன் முதலாக இவர்களே உருவாக்கினார்கள்.[124]

மிதனி அண். கி.மு. 1500ல் வட மெசபடோமியாவில் இருந்த ஒரு இந்திய-ஈரானிய[125] பேரரசு ஆகும். கி.மு. 14ம் நூற்றாண்டில் மிதனி அதன் சக்தியின் உச்சத்தில் இருந்தது. அது இன்றைய தென்கிழக்கு துருக்கி, வடக்கு சிரியா மற்றும் வடக்கு ஈராக்கை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. அதன் தலைநகரான வசுகன்னியை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. வசுகன்னியின் துல்லியமான இடம் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களால் இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை.

பண்டைய பாரசீகம்[தொகு]

முதன்மைக் கட்டுரை: பாரசீகம்

தற்போதைய தென்மேற்கு ஈரானில் அமைந்திருந்த ஒரு பண்டைய நாகரிகத்தின் பெயர் ஏலாம் ஆகும். ஏலாமுடன் தொடர்புடைய தொல்பொருள் சான்றுகள் கி.மு. 5000 அல்லது அதற்கு முந்தையவையாக இருக்கின்றன.[126][127][128][129][130][131][132] கிடைக்கப்பெறுகின்ற எழுத்துப் பதிவுகளின் படி, கி.மு. 3200 இல் இருந்தே இது இருந்திருக்கின்றது. இதன் மூலம் அது உலகின் பழமையான வரலாற்று நாகரிகங்களில் ஒன்றாக இருந்திருப்பதை நம்மால் அறிய முடிகிறது. இது கி.மு. 539 வரை இருந்தது. அதன் கலாச்சாரம் குடியன் பேரரசில் ஒரு முக்கியமான பாத்திரம் வகித்தது. குறிப்பாக அதன் பின்வந்த அகாமெனிட் வம்சத்தின் போது. அப்போது ஏலாமைட் மொழி அதிகாரப்பூர்வ பயன்பாட்டில் இருந்தது. ஈரான் வரலாற்றில் ஏலாமைட் காலம் ஒரு தொடக்கப் புள்ளியாகக் கருதப்படுகிறது.

மெட்ஸ் ஒரு பண்டைய ஈரானிய மக்கள் ஆவர். கி.மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டில் அவர்கள் நியோ-அசிரியப் பேரரசைத் தோற்கடித்து தங்கள் பேரரசை நிறுவினர். அவர்கள் பின்னர் உரர்ட்டுவையும் கவிழ்த்தனர். முதல் ஈரானிய பேரரசின் அடித்தளம் அமைத்ததற்காக மேதியர்கள் பாராட்டப்படுகின்றனர். பெரிய சைரஸால் மேதிஸ் மற்றும் பாரசீகத்தின் ஒரு ஐக்கியப்பட்ட ஈரானிய பேரரசு நிறுவப்பட்டது வரை இதுவே மிக பெரிய பேரரசாக நீடித்தது. சைரஸின் பேரரசு பொதுவாக அகாமெனிட் பாரசீகப் பேரரசு என்றழைக்கப்படுகிறது. சைரஸ் அவரது தாத்தா மற்றும் மேலதிகாரியான மெடியாவின் மன்னர் அஸ்டியாகஸைத் தோற்கடித்ததன் மூலம் இப்பேரரசை நிறுவினார்.

பாரசீகப் பேரரசுகளிலேயே மிகப்பெரியது மற்றும் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது அகமேனிட் பேரரசு ஆகும். ஈரானியர்களின் இரண்டாவது பெரிய பேரரசாக மெடியன் பேரரசு அதைத் தொடர்ந்து வருகிறது. கிரேக்க-பாரசீக போர்களில் கிரேக்க நகர மாநிலங்களின் எதிரியாக, பாபிலோனிய சிறையிருப்பிலிருந்து இஸ்ரேலியர்களை விடுவித்ததற்காக, அதன் வெற்றிகரமான மாதிரியான ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரத்துவ நிர்வாகம், ஹாலிகர்னாஸஸின் கல்லறை (பண்டைய உலகின் ஏழு அதிசயங்களில் ஒன்று) மற்றும் பேரரசின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அராமைக்கை மேற்கொண்டதற்காக மேற்கத்திய வரலாற்றில் இது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பேரரசின் பரந்த அளவு மற்றும் நீண்ட சகிப்புத்தன்மை காரணமாக மொழி, மதம், கட்டடக்கலை, தத்துவம், சட்டம் மற்றும் உலகம் முழுவதும் இன்று வரை உள்ள நாடுகளின் மேல் பாரசீக செல்வாக்கு நீடிக்கிறது. அதன் அதிகாரத்தின் உச்சியில் அகமேனிட் வம்சம் சுமார் 8 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவில் இருந்தது. இன்றைய தேதி வரை உலக மக்கள்தொகையில் மிகப் பெரிய சதவிகிதத்தைக் கொண்டிருந்தது. மூன்று கண்டங்களுக்கு (ஐரோப்பா, ஆசியா மற்றும் ஆப்பிரிக்கா) நீட்டித்திருந்தது. மற்றும் பாரம்பரியப் பழங்காலத்தின் மிகப்பெரிய சாம்ராஜ்யமாக இருந்தது.

கி.மு. 1 ஆம் நூற்றாண்டில் ஈரானிய செல்வாக்கின் புவியியல் அளவீடு. சிவப்பு - பார்திய பேரரசு (பெரும்பாலும் மேற்கத்திய ஈரானியம்), ஆரஞ்சு - மற்ற பகுதிகள், சிதிய ஆதிக்கம் (பெரும்பாலும் கிழக்கு ஈரானியம்).

பார்தியா என்பது தற்கால ஈரானின் வடகிழக்கு பகுதியில் அமைந்திருந்த ஒரு ஈரானிய நாகரிகம் ஆகும். அவர்களது சக்தி ஒரு நாடோடி பழங்குடியினரின் கெரில்லாப் போரின் கலவையை அடிப்படையாகக் கொண்டது ஆகும். அவர்கள் தங்களுக்கு முன்வந்த மற்றும் பின்வந்த பாரசீக பேரரசுகளுடன் அதிகாரத்தில் பொருந்தவில்லை என்றாலும் ஒரு பரந்த பேரரசை உருவாக்க மற்றும் நிர்வகிக்க நிறுவன திறன்களுடன் இருந்தனர். பார்திய சாம்ராஜ்யம் அர்சசிட் வம்சத்தின் தலைமையில் இருந்தது. அது அண்மை கிழக்கு மற்றும் அதற்கு அப்பால் இருந்த குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகளை மீண்டும் இணைத்து ஆட்சி செய்தது. கி.மு 3 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தொடங்கி ஹெலனிய செலுசிட் பேரரசை தோற்கடித்து, அப்புறப்படுத்தியது. இது பண்டைய ஈரானைத் தாயகமாகக் கொண்ட மூன்றாவது வம்சம் (மேதியன் மற்றும் அகமேனிட் வம்சங்களுக்குப் பிறகு) ஆகும். ரோமானிய குடியரசுடன் (பின்னர் ரோம சாம்ராஜ்யம்) பார்தியா பல போர்களைப் புரிந்தது. பின்னர் இது 700 ஆண்டுகளுக்கு நடக்கப்போகிற ரோமானிய-பாரசீக போர்களுக்கு ஆரம்பமாக அமைந்தது.

ஈரானின் மிக முக்கியமான மற்றும் செல்வாக்குமிக்க வரலாற்று காலங்களில் ஒன்றாக சசானிட் பேரரசு கருதப்படுகிறது. இது பிந்தைய பழங்காலத்திற்கு நிகராக நீடித்தது. பல வழிகளில் சசானிட் காலம் பாரசீக நாகரிகத்தின் மிக உயர்ந்த சாதனைகளைக் கண்டது. முஸ்லீம் படையெடுப்பு மற்றும் இஸ்லாமியத் தழுவலுக்கு முன் கடைசி பெரிய ஈரானிய பேரரசாக அமைந்தது. [133] சசானிட் காலங்களில் பாரசீகம் ரோம நாகரிகத்தின் மீது கணிசமாக செல்வாக்குச் செலுத்தியது பாதித்தது.[134] ரோமனியர்கள் பாரசீகர்களுக்கு மட்டுமே சமமானவர்கள் என்ற தகுதியை வழங்கினர். சசானிய கலாச்சார செல்வாக்கு, சாம்ராஜ்யத்தின் பிராந்திய எல்லைகளுக்கு அப்பால் மேற்கு ஐரோப்பாவை அடைந்தது,[135] Africa,[136] சீனா, மற்றும் இந்தியா, உதாரணமாக, ஒரு ஐரோப்பிய மற்றும் ஆசிய நடுக்காலக் கலை உருவாக ஒரு காரணமாக அமைந்தன.[137]


ஆர்மீனியா[தொகு]

ஹிட்டைட் பேரரசின் ஆரம்பகால வரலாறு கி.மு. 17 ஆம் நூற்றாண்டில் முதலில் எழுதப்பட்ட மாத்திரைகள் மூலம் அறியப்படுகிறது. இது முதலில் கி.மு. 17 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம் ஆனால் கி.மு 14 மற்றும் 13 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் செய்யப்பட்ட பிரதிகள் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கின்றன. இந்த மாத்திரைகள் மொத்தமாக அனிட்டா உரை என அழைக்கப்படுகின்றன.[138] குசரா அல்லது குசரின் (தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களால் அடையாளம் காணமுடியாத ஒரு சிறிய நகர-மாநிலம்) மன்னனான பிதனா எப்படி அண்டை நகரான நெசாவை (கனேஷ்) வென்றார் என்பதை இந்த உரை தெரிவிக்கின்றது. இருப்பினும், இந்த மாத்திரைகளின் உண்மையான பொருள் பிதனாவின் மகன் அனிட்டா. இவர் ஹட்டுசா மற்றும் ஜல்புவா (ஜல்பா) உட்பட பல அண்டை நகரங்களை வென்றது பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

முதலாவது ஷல்மனேசரின் (கி.மு. 1270) அசிரிய கல்வெட்டுகள் முதன்முதலில் உருவார்ட்ரி” என்பதை நைரியின் மாநிலங்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகின்றன. நைரி என்பது கி.மு. 13 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 11 ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆர்மேனிய உயர்நிலப்பகுதிகளில் சிறிய இராச்சியங்கள் மற்றும் பழங்குடிப் பகுதிகளின் தளர்வான கூட்டமைப்பு ஆகும். உருவார்ட்ரி வான் ஏரிக்கு அருகே உள்ள பிராந்தியத்தைச் சுற்றி இருந்தது. நைரி மாநிலங்கள் பலமுறையும் அசிரியர்களின் தாக்குதல்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்டன. குறிப்பாக முதலாவது டுகுல்டி-நினுர்டா (அண். கி.மு. 1240), முதலாவது டிக்லத்-பிலேசர் (அண். கி.மு. 1100), அசுர்-பெல்-காலா (அண். கி.மு 1070), இரண்டாவது அடட்-நிராரி (அண். 900), இரண்டாவது டுகுல்டி-நினுர்டா (அண். 890), மற்றும் இரண்டாவது அசுர்னசிர்பல் II (கிமு 883-859) ஆகியவர்களால்.

ஆர்மீனிய இராச்சியமானது கி.மு. 190 முதல் கி.பி. 387 வரையான சுதந்திர நாடாக இருந்தது. ரோமானிய மற்றும் பாரசீகர்களின் ஒரு வாடிக்கையாளர் மாநிலமாக 428 வரை இருந்தது. கி.மு. 95 - கி.மு. 55. இடையே பெரிய டிக்ரனஸ் மன்னரின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. அவரது ஆட்சியில் ஆர்மீனியாவின் ராஜ்யம் பெரிய மற்றும் சக்தி வாய்ந்த பேரரசாக காஸ்பியன் கடலில் இருந்து மத்தியதரைக் கடல் வரை பரவியிருந்தது. இந்த குறுகிய காலத்தில் அது ரோமானிய கிழக்கில் மிக சக்திவாய்ந்த மாநிலமாக கருதப்பட்டது.[139][140]

அரேபியா[தொகு]

கி.பி. 630 களில் இஸ்லாமியம் எழுந்திருக்கும் முன், முன்-இஸ்லாமிய அரேபியாவின் வரலாறு பெரும் விவரிப்பில் அறியப்படவில்லை. அரேபிய தீபகற்பத்தில் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சிகள் சிதறியுள்ளவாறே நடந்துள்ளன; சுதேசிய எழுத்து ஆதாரங்கள் தெற்கு அரேபியாவில் இருந்து கிடைக்கும் பல கல்வெட்டுகள் மற்றும் நாணயங்களுடன் முடிந்து விடுகின்றன. ஏற்கனவே உள்ள பொருள் பிற பாரம்பரியங்களிலிருந்து (எகிப்தியர்கள், கிரேக்கர்கள், பாரசீகர்கள், ரோமனியர்கள் போன்றவர்கள்) முதன்மையாக எழுதப்பட்ட ஆதாரங்களை மற்றும் இஸ்லாமிய அறிஞர்களால் பதிவு செய்யப்பட்ட வாய்வழி மரபுகளையும் கொண்டுள்ளது.

ஹதிராமட் என்ற ராஜ்யம் பற்றி முதலில் அறியப்பட்ட கல்வெட்டுகள் கி.மு. 8 ஆம் நூற்றாண்டில் இருந்து அறியப்படுகின்றன. இது கி.மு. 7 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஒரு வெளி நாகரிகத்தில் கரபில் வடரின் பழைய சபயிக் கல்வெட்டில் குறிப்பிட்டுள்ளது. அதில் ஹதிராமட்டின் ராஜா யடாயில் அவரது கூட்டாளிகளாக இருப்பதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சுமேரியச் சித்திர எழுத்துக் களிமண் மாத்திரைகளில் தில்மன் முதன் முதலில் தோன்றுகிறார். இவை கி.மு 4,000ன் முடிவில் எழுத்தப்பட்டவையாகும். இவை உருக் நகரத்தில் உள்ள பெண் கடவுள் இனன்னாவின் கோவிலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. உரிச்சொல் டில்முன் ஒரு வகை கோடாரி மற்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட அதிகாரியை குறிக்கிறது; கூடுதலாக, டில்முனுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கம்பளிப் பொருட்களின் பட்டியல்கள் உள்ளன.[141]

சபேயன்கள் என்பவர்கள் ஒரு பழைய தென் அரேபிய மொழி பேசிய பண்டைய மக்கள் ஆவர். அவர்கள் கி.மு. 2000 ஆம் ஆண்டு முதல் கி.மு. 8 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இன்றைய தின ஏமனில் தென் மேற்கு அரேபிய தீபகற்பத்தில் வாழ்ந்தனர். சில சபேயன்கள் செங்கடலில் அவர்கள் மேலாதிக்கம் காரணமாக வடக்கு எத்தியோப்பியாவிலும் எரித்திரியாவிலும் அமைந்த டிமுட்டில் வாழ்ந்தார்கள்.[142] அவர்கள் கி.மு. 2000 முதல் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டு வரை நீடித்திருந்தனர். கி.மு. 1 ஆம் நூற்றாண்டில் அது ஹிமையரைட்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஆனால் மன்னர்கள் சபா மற்றும் து-ரய்டனின் முதல் ஹிமையரைட் பேரரசின் சிதைவுக்குப் பின்னர் 2 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் மத்திய சபேயன் இராச்சியம் மீண்டும் காணப்பட்டது. இது இறுதியாக 3 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஹிமையரைட்களால் கைப்பற்றப்பட்டது.

வடி பைஹானின் தெற்கே, வடி மார்க்காவில் ஹாகர் யாகிர் என்ற தலைநகரைக் கொண்டிருந்த பண்டைய இராச்சியம் அவ்சான் ஆகும். அது இப்போது ஹாகர் அஸ்பல் என்ற உள்ளூர் பெயரால் அழைக்கப்படுகின்ற ஒரு செயற்கை மண் மூலம் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு காலத்தில் இது தென் அரேபியாவின் மிக முக்கியமான சிறிய ராஜ்யங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. சபா கரிபில் வாடரின் மன்னரும் முகரிபும் ஆனவரால் கி.மு. 7 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்த நகரம் அழிக்கப்பட்டதாக ஒரு சபேயன் உரை தெரிவிக்கின்றது. அந்த சபேயன் உரை படி, இந்த வெற்றி சபேயன்களுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக உள்ளது.

ஹிம்யர் பண்டைய தென் அரேபியாவில் கி.மு 110 ல் இருந்து ஒரு மாநிலமாக இருந்தது. இது அண். கி.மு. 25ல் சாபா (சேபா) , அண். கி.பி. 200ல் கடபன் மற்றும் அண். கி.பி. 300ல் ஹட்ரமாட் ஆகிய அண்டையப் பகுதிகளை வென்றது. கி.பி. 280ல் சபேயன் இராச்சியத்தை வெற்றிகரமாக கைப்பற்றும் வரையில் சாபாவுக்கு எதிரான அதன் அரசியல் அதிர்ஷ்டங்கள் அடிக்கடி மாறிக்கொண்டே இருந்தன.[143] கி.பி 525 வரை இதுவே அரேபியாவின் ஆதிக்கம் செய்யும் மாநிலமாக இருந்தது. அதன் பொருளாதாரம் விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருந்தது.

வெளிநாட்டு வர்த்தகம் குங்கிலியம் மற்றும் வெள்ளைப்போளம் ஆகியவற்றின் ஏற்றுமதியை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. பல ஆண்டுகளாக அது கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா மற்றும் மத்திய தரைக்கடல் உலகத்தை இணைக்கும் முக்கிய இடைத்தரகராக இருந்தது. பெரும்பாலும் இந்த வர்த்தகம் ஆப்பிரிக்காவில் இருந்து தந்தத்தை ஏற்றுமதி செய்து ரோம சாம்ராஜ்யத்தில் விற்பதில் நடந்தது. ஹிம்யரில் இருந்து கப்பல்கள் தொடர்ந்து கிழக்கு ஆப்பிரிக்க கடற்கரைக்குப் பயணம் மேற்கொண்டன. கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவின் வர்த்தக நகரங்களின் அரசியல் கட்டுப்பாட்டை கணிசமான அளவிற்கு அந்த அரசும் கொண்டிருந்தது.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. WordNet Search - 3.0, "History"
  2. see Jemdet Nasr period, Kish tablet; see also The Origin and Development of the Cuneiform System of Writing, Samuel Noah Kramer, Thirty Nine Firsts In Recorded History, pp 381-383
  3. Clare, I. S. (1906). Library of universal history: containing a record of the human race from the earliest historical period to the present time; embracing a general survey of the progress of mankind in national and social life, civil government, religion, literature, science and art. New York: Union Book. Page 1519 (cf., Ancient history, as we have already seen, ended with the fall of the Western Roman Empire; [...])
  4. United Center for Research and Training in History. (1973). Bulgarian historical review. Sofia: Pub. House of the Bulgarian Academy of Sciences]. Page 43. (cf. ... in the history of Europe, which marks both the end of ancient history and the beginning of the Middle Ages, is the fall of the Western Roman Empire.)
  5. Hadas, Moses (1950). A History of Greek Literature. Columbia University Press. பக். 273. ISBN 0-231-01767-7. https://books.google.com/books?id=dOht3609JOMC&pg=PA273&dq=%22end+of+antiquity%22+%2B+%22529%22. 
  6. Robinson, C. A. (1951). Ancient history from prehistoric times to the death of Justinian. New York: Macmillan.
  7. Breasted, J. H. (1916). Ancient times, a history of the early world: an introduction to the study of ancient history and the career of early man. Boston: Ginn and Company.
  8. Myers, P. V. N. (1916). Ancient History. New York [etc.]: Ginn and company.
  9. "Primary, secondary and tertiary sources". Lib.umd.edu (2008-05-23). மூல முகவரியிலிருந்து 30 December 2009 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  10. "Primary, secondary and tertiary sources". மூல முகவரியிலிருந்து 2005-02-12 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  11. Oscar Handlin et al., Harvard Guide to American History (1954) p. 118-246
  12. Petrie, W. M. F. (1972). Methods & aims in archaeology. New York: B. Blom
  13. Gamble, C. (2000). Archaeology the basics. London: Routledge.
  14. Wheeler, J. R. (1908). Archaeology [a lecture delivered at Columbia University in the series on science, philosophy and art, January 8, 1908]. New York: Columbia University Press.
  15. Barton, G. A. (1900). Archaeology and the Bible. Green fund book, no. 17. Philadelphia: American Sunday-School Union 1816 Chestnut Street.
  16. Watkin, David (2005). A History of Western Architecture (4th ). Laurence King Publishing. பக். 14. ISBN 978-1-85669-459-9. https://books.google.com/?id=39T1zElEBrQC&pg=PA14&dq=giza+pyramids+largest+structures. "The Great Pyramid ... is still one of the largest structures ever raised by man, its plan twice the size of St. Peter's in Rome"
  17. Basham, A. L. Review of A Short History of Pakistan by A. H. Dani (with an introduction by I. H. Qureshi). Karachi: University of Karachi Press. 1967 Pacific Affairs 41(4): 641–643.
  18. S. R. Rao (1985). Lothal. Archaeological Survey of India, 30–31.
  19. Zarmati, Louise (2005). Heinemann ancient and medieval history: Pompeii and Herculaneum. Heinemann. ISBN 1-74081-195-X. http://www.hi.com.au/bookstore/bmoredetail.asp?idval=1220/3978/25002. 
  20. Lobell, Jarrett (July/August 2002). "Etruscan Pompeii". Archaeological Institute of America 55 (4). Retrieved in September 2007.
  21. Jane Portal and Qingbo Duan, The First Emperor: China's Terracotta Arm, British Museum Press, 2007, p. 167
  22. 22.0 22.1 Gardner, P. (1892). New chapters in Greek history, historical results of recent excavations in Greece and Asia Minor. New York: G.P. Putnam's Sons. Page 1+.
  23. Smith, M. S. (2002). The early history of God: Yahweh and the other deities in ancient Israel. The Biblical resource series. Grand Rapids, Mich: William B. Eerdmans Pub. Page xxii – xxiii
  24. Nadin, M. (1997). The civilization of illiteracy. Dresden: Dresden University Press.
  25. 25.0 25.1 Cochrane, Charles Norris. Thucydides and the Science of History, Oxford University Press, 1929. p. 179.
  26. Harris, W. V. (1989). Ancient literacy. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. (cf. ... extent of literacy in the Roman Empire has been investigated, previous writers have generally concluded that a high degree of literacy ...)
  27. H. Liu, F. Prugnolle, A. Manica, F. Balloux, A Geographically Explicit Genetic Model of Worldwide Human-Settlement History. The American Journal of Human Genetics, Volume 79, Issue 2, Pages 230 – 237
  28. Diamond 1999, p. 218
  29. "Akkadian Empire". angelfire.com.
  30. Wells, H. G. (1921). The outline of history, being a plain history of life and mankind New York: Macmillan company. Page 137.
  31. Strauss, Barry S. (2006) The Trojan War: A New History. Simon & Schuster ISBN 0-7432-6441-X
  32. The Renaissance discovery of Classical Antiquity by Roberto Weiss
  33. The Book of the Ancient Romans By Dorothy Mills. Page 21.
  34. Zibelius-Chen, Karola (2006). "Zur Problematik der Lesung des Königsnamens Pi(anch)i.". Der Antike Sudan 17: 127–133. 
  35. Anspacher, A. S. (1912). Tiglath Pileser III: By Abraham S. Anspacher. New York: Columbia University Press.
  36. Shaughnessy, E. L., & Loewe, M. (1999). The Cambridge history of ancient China: From the origins of civilization to 221 B.C. Cambridge: Cambridge Univ. Press.
  37. A history of China By Wolfram Eberhard
  38. The dam was constructed by Luqman, the Adite King of Sdba, in about 1750 BC, to irrigate the valley of Marib.
  39. E.J. Brill's first encyclopaedia of Islam, 1913–1936, Volume 2 By Martijn Theodoor Houtsma
  40. Ocean highways: the geographical record, ed. by C.R. Markham.
  41. A history of engineering in classical and medieval times By Donald Routledge Hill
  42. A. Shapur (2015). Curtis, Vesta Sarkhosh; Stewart, Sarah. eds. Birth of the Persian Empire. I. B. Tauris. பக். 118. ISBN 978-0857710925. https://books.google.co.uk/books?id=eikBAwAAQBAJ&pg=PA119&dq=Median+kingdom%7Cempire&hl=en&sa=X&ei=3PGcVezLLMuxUfTtmpAL&ved=0CEoQ6AEwBg#v=onepage&q=Median%20kingdom%7Cempire&f=false. பார்த்த நாள்: 8 July 2015. 
  43. The Historians' History of the World: Prolegomena; Egypt, Mesopotamia edited by Henry Smith Williams
  44. Hawes, S. (1869). Synchronology of the principal events in sacred and profane history: From the creation of man, to the present time. Boston: S. Hawes.
  45. Hansen, M. H. (2000). A comparative study of thirty city-state cultures: An investigation conducted by the Copenhagen Polis Centre. Copenhagen: Det Kongelike Danske Videnskabernes Selskab.
  46. Rajalakshmi, R. (1983). Tamil polity, c. A.D. 600-c. A.D. 1300. Madurai: Ennes Publications.
  47. A sketch of the dynasties of Southern India By Robert Sewell
  48. Epigraphy By Archaeological Survey of India. Southern Circle
  49. Lord Mahavir and Jain Religion by PK Shah. Ishani, 2009. indianfolklore.org
  50. Benares, the sacred city: sketches of Hindu life and religion By Ernest Binfield Havell. pg 56.
  51. L. S. Cousins (1996), "The dating of the historical Buddha: a review article", Journal of the Royal Asiatic Society (3)6(1): 57–63.
  52. Encyclopaedic Dictionary of Buddhism By Samir Nath
  53. Larned, J. N., In Smith, D. E., In Seymour, C., Shearer, A. H., & In Knowlton, D. C. (1922). The new Larned History for ready reference, reading and research: The actual words of the world's best historians, biographers and specialists; a complete system of history for all uses, extending to all countries and subjects and representing the better and newer literature of history. Springfield, Mass: C.A. Nichols Pub. Co. Page 1730
  54. Cyrus the Great By Jacob Abbott
  55. Johnson, R., Horne, C. F., & Rudd, J. (1904). The Great events by famous historians. London: The National Alumni. Page 376.
  56. S. Wise Bauer, The history of the ancient world: from the earliest accounts to the fall of Rome, p. 489
  57. The life of Cyrus By Cyrus (the great, king of Persia.)
  58. Emil Reich, General history of western nations from 5000 B.C. to 1900 A.D.
  59. Ancient history By Hutton Webster
  60. Cassell's illustrated universal history By Edmund Ollier
  61. Encyclopædia metropolitana; or, System of universal knowledge
  62. The great pyramid Jeezeh By Louis Phillipe McCarty
  63. A history of Persia, Volume 1 By Sir Percy Molesworth Sykes
  64. A pictorial history of ancient Rome: with a sketch of the history of modern Italy. For the use of schools By Samuel Griswold Goodrich. Huntington and Savage, 1849.
  65. A compendium of Italian history from the fall of the Roman empire, tr. and completed to the present time by J.D. Morell. Giovanni Bosco (st.). 1881.
  66. Larned, J. N., In Smith, D. E., In Seymour, C., Shearer, A. H., & In Knowlton, D. C. (1922). The new Larned History for ready reference, reading and research: The actual words of the world's best historians, biographers and specialists; a complete system of history for all uses, extending to all countries and subjects and representing the better and newer literature of history. Springfield, Mass: C.A. Nichols Pub. Co. Page593
  67. Holler, P. (1901). The student's manual of Indian-Vedic-Sanskrit-Prakrut-Pali literature: A system and review, with lists of commentaries, text-editions, and expositions of the books, a chronicle of Indian authors, and other useful appendices. Rajahmundry, India: Kalavati and V.V. presses.
  68. Journal of Indian philosophy, Volume 21 SpringerLink (Online service). D. Reidel., 1993.
  69. Computing science in ancient India By Thammavarapu R. N. Rao, Subhash Kak. Munshiram Manoharlal Publishers, 2000.
  70. The world's great masterpieces By Harry Thurston Peck, Frank Richard Stockton, Julian Hawthorne, Nathan Haskell Dole, Caroline Ticknor. American literary society, 1901
  71. The fifteen decisive battles of the world, from Marathon to Waterloo By Edward Shepherd Creasy (sir.)
  72. Harding, S. B., & Harding, M. S. (1919). Old world background to American history: An elementary history for the grades or junior high school. Chicago: Scott, Foresman and Co
  73. China of the Chinese By Edward Theodore Chalmers Werner
  74. Socrates and the Socratic schools By Eduard Zeller
  75. Epitome of ancient, medieval, and modern history By Karl Ploetz
  76. Williams, H. S. (1908). The historians' history of the world: Greece to the Peloponnesian. London: The Times
  77. Greek buildings: represented by fragments in the British museum By William Richard Lethaby, British Museum
  78. A history of Greece, Volume 6 By George Grote
  79. The early history of India from 600 B.C. to the Muhammadan conquest: including the invasion of Alexander the Great By Vincent Arthur Smith. The Clarendon press, 1904.
  80. History of the Peloponnesian war done into English by Richard Crawley. J.M. Dent & Sons, Ltd., 1914.[தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
  81. 81.0 81.1 Characteristics of the Greek Philosophers: Socrates and Plato By John Philips Potter. J. W. Parker, 1845.
  82. Xenophon's Memorabilia of Socrates: with English notes, critical and explanatory, the Prolegomena of Kühner, Wiggers' Life of Socrates, etc. By Xenophon, Raphael Kühner, Gustav Friedrich Wiggers, Friedrich Schleiermacher. Harper & brothers, 1848.
  83. A life of Socrates By Gustav Friedrich Wiggers. Taylor and Walton, 1840.
  84. The New century book of facts. (1911). Wheeling: Continental. Pg 104
  85. 85.0 85.1 85.2 85.3 A beginner's history of philosophy, Volume 1 By Herbert Ernest Cushman. Houghton Mifflin Company, 1910. Pg 219.
  86. The Americana: a universal reference library, comprising the arts and sciences, literature, history, biography, geography, commerce, etc., of the world, Volume 2 By Frederick Converse Beach, George Edwin Rines. Scientific American compiling department, 1912. "Aristotle", Pg 30
  87. The Catholic encyclopedia: an international work of reference on the constitution, doctrine, discipline, and history of the Catholic Church, Volume 1 By Knights of Columbus. Catholic Truth Committee. Encyclopedia Press, 1907. "Aristotle", Pg 713.
  88. The history of Greece, Volume 9 By William Mitford. Cadell, 1821. "Battle of Gaugamela, commonly called of Arbela", Pg 408
  89. Alexander: a history of the origin and growth of the art of war from the earliest times to the battle of Ipsus, B. C. 301, Volume 2 By Theodore Ayrault Dodge. Houghton, Mifflin and company, 1899. Pg 553.
  90. A history of Greece to the death of Alexander the Great, Volume 1 By John Bagnell Bury. Macmillan, 1902.
  91. History of India, Volume 2 by Romesh Chunder Dutt, Vincent Arthur Smith, Stanley Lane-Poole, Sir Henry Miers Elliot, Sir William Wilson Hunter, Sir Alfred Comyn Lyall. The Grolier Society, 1906. Pg 103
  92. Ridpath library of universal literature. Volume 9 By John Clark Ridpath. The Globe publishing company, 1898. Pg 272
  93. Journal, Volumes 3–5 By Buddhist text and research society, Calcutta, 1895. Pg 26
  94. Lists of inscriptions, and sketch of the dynasties of southern India By Robert Sewell. Pg 141
  95. A beginner's history of philosophy, Volume 1 By Herbert Ernest Cushman. Houghton Mifflin Company, 1910. Pg 244
  96. Gazetteer of the Bombay Presidency. Volume 16. Printed at the Govt. Central Press, 1883. Pg 614
  97. The currency of the Farther East from the earliest times up to the present day, Volume 3 By Sir James Haldane Stewart Lockhart, G. B. Glover. Noronha & co., 1898. Pg 43
  98. A history of Persia, Volume 1 By Sir Percy Molesworth Sykes. Pg 16
  99. Ridpath's History of the world, Volume 2 By John Clark Ridpath. Pg 377
  100. The Sacred books and early literature of the East Edited by Charles Francis Horne. Pg 6
  101. The early history of India. 2nd ed By V.A. Smith. Pg 185
  102. The Wonders of nature and art: comprising nearly three hundred of the most remarkable curiosities and phenomena in the known world By W. Milner, 1839. Pg 150
  103. The great wall of China By William Edgar Geil
  104. The World's History: Oceania, Eastern Asia and the Indian Ocean By Viscount James Bryce Bryce. William Heinemann, 1904. Pg 76
  105. Andhra: history and coinage By Vincent Arthur Smith. Pg 653
  106. 106.0 106.1 Babylonian & oriental record, Volume 3. D. Nutt, 1889. Pg 157
  107. The Great Wall: From Beginning to End. 2007. Pg 152
  108. Americanized Encyclopædia Britannica, revised and amended. The "Examiner", 1890. Pg 1546
  109. Universal pronouncing dictionary of biography and mythology, Volume 2 By Joseph Thomas. Pg 2155
  110. The outline of history: being a plain history of life and mankind By Herbert George Wells. Pg 409
  111. A skeleton outline of Roman history chronologically arranged By Percy Ewing Matheson. Pg 48
  112. The early history of India from 600 B.C. to the Muhammadan conquest By Vincent Arthur Smith. Pg 175
  113. Ancient History for Colleges and High Schools: A history of Rome By Philip Van Ness Myers. Pg 69
  114. Ancient History for Colleges and High Schools: A history of Rome By Philip Van Ness Myers. Pg 71
  115. Ancient History for Colleges and High Schools: A history of Rome By Philip Van Ness Myers. Pg 195
  116. Primitive civilizations By Edith Jemima Simcox. Pg 118
  117. The Academy, Volume 13. J. Murray, 1878. Pg 339
  118. The Rotarian Feb 1938. "Rediscovering the Silk Road", Pg12
  119. Armenia and the Armenians from the earliest times until the great war (1914) By Kévork Aslan. Pg 23
  120. The Historians' History of the World: The Roman republic edited by Henry Smith William. Pg 40
  121. Seven Roman Statesmen of the later republic By Charles Oman. Pg 199
  122. 122.0 122.1 History of Julius Caesar By Jacob Abbott. Harper & Brothers, 1876.
  123. Mish, Frederick C., Editor in Chief. "Akkad." Webster’s Ninth New Collegiate Dictionary. 9th ed. Springfield, MA: Merriam-Webster Inc., 1985. ISBN 0-87779-508-8, ISBN 0-87779-509-6 (indexed), and ISBN 0-87779-510-X (deluxe).
  124. Bertman, Stephen (2005). Handbook to Life in Ancient Mesopotamia. New York: Oxford UP. 
  125. "Mitanni." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online. 9 June 2008 <http://www.britannica.com/EBchecked/topic/385882/Mitanni>
  126. "During two seasons of excavation, Caldwell unearthed 7 different sections of the massive 7000 year old village. He also discovered the oldest known center for copper smelting and bread baking ovens in the world". Answers.com. பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  127. "Archived copy". மூல முகவரியிலிருந்து 2008-05-11 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2008-07-20., Iran recently sent an appeal to a Belgian court asking for the return of nine boxes of smuggled ancient artifacts and a 2800-year-old pin stolen from the exposition "7000 Years of Persian Art".[தொடர்பிழந்த இணைப்பு]
  128. "ICHTO Struggling to Save Susa Acropol". மூல முகவரியிலிருந்து 2004-12-16 அன்று பரணிடப்பட்டது. "The Municipality of Shoush (Susa) accepted a proposal by the cityÕs Cultural Heritage Department for the transfer of an under-construction passenger terminal from the 7,000-year-old city, but conditioned destruction of the terminal to demolition of other constructions and residential units in the area."
  129. "Jiroft Iran - Jiroft archaeology museum - GLOBOsapiens.net". GLOBOsapiens.net<! (2007-10-08). பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  130. "Persia 7000 years of civilisation" by David Abbasi (Siyavash AWESTA), The discovery in Iran of a civilisation old of 7000 turns all the archaeological data’s ups and down.
  131. "The south-western part of Iran was part of the Fertile Crescent where most of humanity's first major crops were grown. 7000 year old jars of wine excavated in the Zagros Mountains and ruins of 7000 year old settlements such as Sialk are further testament to this". Solcomhouse.com. மூல முகவரியிலிருந்து 4 January 2010 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  132. "Archaeologists believe that Jiroft was the origin of Elamite written language in which the writing system developed first and was then spread across the country and reached Susa. The discovered inscription of Jiroft is the most ancient written script found so far". Stonepages.com. பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  133. Hourani, Albert (1991), A History of the Arab Peoples, London: Faber and Faber. ISBN 0-571-22664-7. Page 87.
  134. Bury, J. B. (1923), History Of The Later Roman Empire. p. 109.
  135. Will Durant, p. ??.
  136. "Transoxiana 04: Sasanians in Africa". Transoxiana.com.ar. பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  137. "Iransaga: The art of Sassanians". Artarena.force9.co.uk. பார்த்த நாள் 2010-01-09.
  138. ed. StBoT 18
  139. Time Almanac – Page 724 by Editors of Time Magazine
  140. The New Review – Page 208 edited by Archibald Grove, William Ernest Henley
  141. Crawford, Harriet E. W. (1998). Dilmun and its Gulf neighbours. Cambridge: Cambridge University Press, 5. ISBN 0-521-58348-9
  142. Stuart Munro-Hay, Aksum: An African Civilization of Late Antiquity, 1991.
  143. See, e.g., Bafaqih 1990.


பிழை காட்டு: <ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found, or a closing </ref> is missing

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பண்டைய_வரலாறு&oldid=2557270" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது