நீலத்தாடி தேனீ-உண்ணும் பறவை

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
நீலத்தாடி தேனீ-உண்ணும் பறவை
Nyctyornis athertoni - Khao Yai.jpg
உயிரியல் வகைப்பாடு
திணை: விலங்கினம்
தொகுதி: முதுகுநாணி
வகுப்பு: பறவை
வரிசை: கோராசீபோர்மெஸ்
குடும்பம்: Meropidae
பேரினம்: Nyctyornis
இனம்: N. athertoni
இருசொற் பெயரீடு
Nyctyornis athertoni
(Jardine & Selby, 1830)[2]
Nyctyornis athertoni extant map.png
Distribution of the Nyctyornis athertoni
வேறு பெயர்கள்

Merops athertoni
Alcemerops athertoni[3]

நீலத்தாடி தேனீ-உண்ணும் பறவை (blue-bearded bee-eater), அல்லது நைட்ரியார்னீஸ் அட்ரொட்டோனி, (Nyctyornis athertoni) என்பது இந்திய துணைக் கண்டம்,மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் சில பகுதிகளிலும் காணப்படும் தேனீ-உண்ணும் பறவைகளில் ஒரு பெரிய இனமாகும். இந்த இனங்கள் காடுகளில் காணப்படுகின்றன. இது மலாய் மண்டலத்தில் காணப்படுகிறது, தென்மேற்கு இந்தியாவில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் பரவியுள்ளது. அதன் தொண்டையின்  இறகுகள் நீளமாகவும், நீல நிறத்திலும் பெயரைப்போலவே இருக்கும். சிறிய தேனீ உண்பவைகளைப் போல அவை உயர்ந்தவையாகவோ அல்லது சுறுசுறுப்பானவையாகவோ இருக்கவில்லை, அவற்றின் சதுரம் முடிவடைந்து பல வகைகளில் நீளமான மத்திய வால் இறக்கையின் தண்டுகளால் செய்யப்பட்ட "கம்பிகள்" இல்லை.

விளக்கம்[தொகு]

The feathers of the chin are long and sometimes raised up into a "beard".

கன்னத்தின் இறகுகள் நீளமாகவும் சிலநேரங்களில் "தாடி" ஆகவும் எழுப்பப்படுகின்றன. இந்த பறவையின் வால் சதுரவடிவத்தில் முடியும். இந்த பறவை  ஒரு மெல்லிய நெற்றியில், முகம் மற்றும் கன்னம் கொண்ட புல் பச்சை நிறமாகும். தொண்டையின் இறகுகள் நீண்டுபோகும்போது அவை தாடியுடன் தோற்றமளிக்கும். பச்சை அல்லது நீல கோளங்களுடன் ஆலிவ் செய்ய தொப்பை மஞ்சள் நிறமாகும். வடகிழக்கு இந்திய பகுதியை விட தீபகற்ப இந்தியாவில் இந்த பறவைகள் அதிகம் உள்ளன.[4] ஆண் பறவைகளும் பெண் பறவைகளும் ஒரே மாதிரி தோன்றினாலும், ஆண் பறவைகளின் நீல தொண்டை இறகுகளில், பெண் பறவைகளை விட அதிகமான புற ஊதா பிரதிபலிப்பு காட்டப்படுகிறது.[5]

இவ்வகை இனங்கள் லியுட் என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகின்றன. ஜான் அப்டெர்டன் (13 ஆம் லைட் டிராகன்கள், 1827 இல் இறந்தார்) பறவையின் மாதிரி ஒன்றை பெற்றார். 1828 ஆம் ஆண்டில் சர் வில்லியம் ஜார்டின் உடன் இணைந்து வெளியிடப்பட்ட "இயல் நேஷன்ஸ் ஆஃப் ஆரனித்தாலஜி" இல் இனங்கள் விவரிக்கப்பட்டன.[6] ஜார்டைன் மற்றும் செல்பி ஆகியோர் இது இயற்பியல் விளக்கங்களை (தொடர்கள் 1, தொகுதி 2 பாகம் 4, நவம்பர் 1828, தட்டு 58) மற்றும் வகைப்பாடு (செல்ஃபோ சேகரிப்பு, UMZC, 25 / Mer / 7 / b / 2) கச்சார் மாவட்டம் அசாம் என இசி ஸ்டூவர்ட் பேக்கரால் [7] கூறப்பட்டது, ஆனால் சர் NB கின்னேர் பெங்களூரில் பெர்லினில் மறுபரிசீலனை செய்தார், இது ஏர்டெர்ட்டன் பெல்பிஸில் வெளியிடப்பட்டது என்ற உண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவர் செல்விக்கு எழுதியபோது ஒரு பிரெஞ்சு சேகரிப்பாளர் (லெட்செனௌல்ட் என்று கருதப்படுகிறது).[8][9] இருப்பினும் இந்த பகுதியில் இனங்கள் மிகவும் அரிதானவை.[9]

பெயரிடப்பட்ட வடிவம் இந்தியாவிலும், தென்மேற்கு ஆசியாவின் முக்கிய பகுதிகளிலும் காணப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் பிரைச்சிக்கோடாடாஸ் ஹைனானில் இருந்து ஒரு மூலாதாரமாக உள்ளது. வடகிழக்கு இந்தியாவிலிருந்து ஒரு துணை இனப்பெருக்கம் பார்ட்லெட்டி என டபிள்யு. என். கோயெல்ஸ் விவரித்தார், பெயரிடப்பட்ட மக்கள்தொகையில் அடக்கம். [10][11]

விநியோகமும் வாழ்விடமும்[தொகு]

 இந்த இனங்கள் பெரும்பாலும் நடுத்தர உயரங்களில் இருப்பதோடு 2000மீ உயரத்தில் உள்ளவை. தெளிவான இடைவெளியில் நடுத்தர உயரங்களில் மிகவும் அடர்த்தியான காடுகளுக்கு மெல்லிய பொதுவான வாழ்விடமாகும். இது ஒற்றை அல்லது மூன்று சிறிய குழுக்களில் காணப்படுகிறது, மேலும் மிகவும் எளிதில் விநியோகிக்கப்படுகிறது. [14] ஒரு பகுதியிலுள்ள அவர்களின் இருப்பை எளிதில் தவறவிடலாம்.[12] சாத்புரா, மேற்குத்தொடர், கிழக்குத் தாவரம், நீலகிரி, சோட்டா நாக்பூர் மற்றும் துணை-இமாலயன் காடுகள் ஆகியவற்றின் மலைப்பகுதிகளில் இருந்து இது பதிவாகியுள்ளது.[13][14][15]

நடத்தை மற்றும் சூழலியல்[தொகு]

The nest tunnel in a vertical mud bank.

இந்த பறவை சத்தமாக கத்தும். ஆனால் அடிக்கடி கத்த முடியாது. இது சிறிய தேனீ தின்னும் பறவையைப் போல் செயலில் இல்லை. இதன் அழைப்புகள் ஒரு தொடர் அல்லது வெற்று மூக்கு "க்யோ" அழைப்பு அல்லது வறண்ட "கிட்-டிக் ... கிட்-டிக்" போன்ற ஹார்ன்பில் போன்றவை. சோடிகள் கூர்மையான மற்றும் துளையிடும் டூட்களில் ஈடுபடலாம், இது குறுகிய சுருக்க குறிப்புகள் முடிவடையும். [4] இது பறக்கும் விதம் முரட்டுத்தனமாகவும், மிகவும் நாகரிகமானதாகவும் உள்ளது.[16]

இதன் இனப்பெருக்கக் காலம் இந்தியாவில் ஆகஸ்ட் பிப்ரவரி மாதங்களில் நடக்கிறது. இந்த மாதங்களில் உணவு, இனப்பெருக்கம்ஆகியவை அடங்கும். [4] ஒரு மாதம் முன்னதாகவே முட்டை இட கூட்டை உருவாக்க வேண்டும்.  ஒரு சேற்று வங்கியில் உள்ள நான்கு கூழாங்கல் போல வெள்ளை முட்டைகளை கூட்டில் இடும்.[17]

இந்த இனங்கள் முக்கியமாக தேனீக்களை உணவாக ஏற்கின்றன.[18]பெரிய தேனீ (Apis dorsata) காலனிகளின் தற்காப்பு நடத்தையைப் பயன்படுத்துகிறது, இது காளை தேனீக்களின் வெகுஜன வெளியீட்டைத் தூண்டிவிடுகிறது, பின்னர் அவை பறிக்கப்படுவதால் அவை பிடிக்கப்பட்டு சாப்பிடுகின்றன.[19] முக்கியமாக வான்வழி சல்லடைகளைப் பயன்படுத்தினால், அது மரப்பட்டைகளிலிருந்து சேகரிக்கப்படுகிறது.[20] அவை சிலநேரங்களில் கலப்பு இனங்கள் உட்செலுத்துதல் ஆடுகளுடன் தொடர்புபடுத்தலாம்.[21] இப்பறவைகள் எரித்ரினா அல்லது சல்மாலியாவின் மலர்களில் காணப்படும், ஆனால் மலர்கள் ஈர்க்கப்பட்ட தேங்காய்களில் அல்லது பூச்சிகளால் அவை உணவில்லாமல் இருப்பதாக தெரியவில்லை. [17]

ஒரு இரத்த ஒட்டுண்ணியான லுகோசியோஸ்ஸூன் நைட்கோனினைஸ் இந்த இனங்கள்[22] விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் இறகு ஒட்டுண்ணிகள் ப்ரூலியா அறியப்படுகின்றன.[23]

 மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. "Nyctyornis athertoni". பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் பதிப்பு 2013.2. பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கம் (2012). பார்த்த நாள் 26 November 2013.
  2. Jardine, William & P. J. Selby (1830). lllustrations of Ornithology. Volume 2. plate 58.. Edinburgh: W.H.Lizars. https://archive.org/stream/illustrationsofo02jard#page/n21/mode/2up. 
  3. Guenther, A (ed) (1892). Catalogue of the birds in the British Museum. Vol 17. Trustees of the British Museum. https://archive.org/stream/catalogueofbirds17brit#page/88/mode/1up. 
  4. Rasmussen PC & JC Anderton (2005). Birds of South Asia: The Ripley Guide.. 2. Smithsonian Institution & Lynx Edicions. பக். 268. 
  5. Eaton, Muir D.; Scott M. Lanyon (2003). "The ubiquity of avian ultraviolet plumage reflectance". Proc. R. Soc. Lond. B 270 (1525): 1721–1726. doi:10.1098/rspb.2003.2431. பப்மெட்:12965000. 
  6. Jackson, Christine Elisabeth; Peter Davis (2001). Sir William Jardine: a life in natural history. Continuum International. பக். 208. பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண்:0-7185-0164-0. 
  7. Baker, ECS (1922). "Hand-list of the "Birds of India". Part 5.". Journ. Bombay Nat. Hist. Soc. 28: 313–333. 
  8. Kinnear, NB (1925). "Letters and notes: Type-localities". Ibis: 751–753. doi:10.1111/j.1474-919X.1925.tb02952.x. 
  9. Karthikeyan,S; Prasad,JN (1993). "Recent sighting of Bluebearded Bee-eater Nyctyornis athertoni (Jardine & Selby)". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 90 (2): 290–291. 
  10. Storer, R.W. (1988). "Type specimens of birds in the collections of the University of Michigan Museum of Zoology". Miscellaneous Publication, University of Michigan Museum of Zoology 174: 1–69. 
  11. Marien, Daniel (1950). "Notes on some Asiatic Meropidae (birds)". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 49 (2): 151–164. 
  12. Inglis,Charles M (1949). "The Bluebearded Bee-eater (Alcemerops athertoni Jard. & Selby) on the Nilgiris". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 48 (3): 581–582. 
  13. Osmaston, BB (1922). "The occurrence of the Bluebearded Bee-eater Nyctiornis athertoni in the Central Provinces". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 28 (3): 805. 
  14. Hewetson, C (1944). "Bearded Bee-eater (Alcemerops athertoni) in the Central Provinces". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 44 (4): 592–593. 
  15. Ara,Jamal (1951). "Distribution of the Blue-bearded Bee-eater [Nyctiornis athertoni (Jardine & Selby)]". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 50 (1): 175–176. 
  16. Ali S & SD Ripley (1983). Handbook of the birds of India and Pakistan. Volume 4. Oxford University Press. பக். 112–113. 
  17. Blanford, WT (ed) (1895). Fauna of British India. Birds Vol. 3. பக். 115–116. https://archive.org/stream/faunaofbritishin03oate#page/116/mode/1up. 
  18. Deignan HG (1945). "The birds of northern Thailand". Smithsonian Institution Bulletin 186: 208–209. https://archive.org/stream/bulletinunitedst1861945unit#page/209/mode/1up. 
  19. Gerald Kastberger; D.K. Sharma (2000-09-22). "The predator-prey interaction between blue-bearded bee eaters (Nyctyornis athertoni Jardine and Selby 1830) and giant honeybees (Apis dorsata Fabricius 1798)" (பி.டி.எவ்). Apidologie (EDP Sciences) 31 (6): 727–736. doi:10.1051/apido:2000157. http://www.apidologie.org/articles/apido/pdf/2000/06/m0608.pdf. பார்த்த நாள்: 2008-07-27. 
  20. Santharam,V (1999). "Birds foraging on tree trunks". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 96 (3): 468–469. 
  21. Fleming, RL; M A Traylor (1968). "Distributional notes on Nepal birds". Fieldiana 53 (3): 147–203. https://archive.org/stream/distributionalno533flem#page/194/mode/2up. 
  22. Nandi NC (1986). "Leucocytozoon nyctyornis n. sp. from bluebearded bee-eater Nyctyornis athertoni (Jardine and Selby)". Archiv für Protistenkunde 132 (2): 113–117. doi:10.1016/s0003-9365(86)80013-6. 
  23. Williams NS (1981). "The Brueelia (Mallophaga: Philopteridae) of the Meropidae (Aves: Coraciiformes)". Journal of the Kansas Entomological Society 54 (3): 510–518. 

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]