நியாசம் (சடங்கு)
நியாசம் (Nyasa) என்பது இந்து சமயத்தில் காணப்படும் ஒரு கோட்பாடாகும்.[1] ஒரு மந்திரத்தின் குறிப்பிட்ட பகுதிகளை உச்சரித்துக்கொண்டே, உடலின் பல்வேறு பாகங்களைத் தொடுவதை இச்சடங்கு உள்ளடக்கியுள்ளது.[2] உடலின் மீது மந்திரங்களை இவ்வாறு பொருத்துவது, ஒருவரின் சொந்த உடலுக்குள்ளேயே தெய்வீகத்தை ஒதுக்குவதாகவோ அல்லது நிலைநிறுத்துவதாகவோ கருதப்படுகிறது. உதாரணமாக, ஒரு சிற்பி — ஒரு சாதகராகவும் யோகியாகவும் திகழும்போது — அவருக்குத் தேவைப்படும் கருவிகள் அல்லது வழிமுறைகளின் ஒரு பகுதியாக நியாசம் அமைகிறது.[3][4]
ஒவ்வொரு மந்திரமும் ஒரு குறிப்பிட்ட நியாசத்துடன் தொடர்புடையது. நியாசங்களில் பல்வேறு வகைகள் உள்ளன.[2] அவற்றுள் மிக முக்கியமானவை கர நியாசம் மற்றும் அங்க நியாசம் ஆகியனவாகும். கர நியாசம் என்பது கரத்தால் தொடுதல். அங்க நியாசம் என்பது உடலால் தொடுதல்.
சடங்கு கையேடுகளில் நியாச மந்திரங்களுக்கு முன் பொதுவாக ஏழு என்ற எண் எழுதப்படுகிறது. இது மந்திரத்திற்கு முன் ஏழு பீச்சாக்சரங்கள் (புனித எழுத்துக்கள்) உச்சரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.[5]
சிறீவித்யா பின்பற்றுபவர்கள் மாத்ருக நியாசத்தைப் பயிற்சி செய்கிறார்கள்.
யோகா பயிற்சியில் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் வின்யாசா என்ற சொல், 'வைத்தல்' என்று பொருள்படும் 'நியாசா' என்ற சொல்லிலிருந்தும், 'ஒரு சிறப்பு வழியில்' என்று பொருள்படும் 'வி' என்ற சொல்லிலிருந்தும் உருவானது.[6]
அகிர்புத்ன்ய சம்கிதை, நியாசாவை அடைக்கலம் தேடும் ஒரு பக்திச் செயல் என்று விவரிக்கிறது.[7]
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ Jon Jahnke (2005). Reflections on speculative ontology and language use in Tantric ritual practice. University of Wisconsin. p. 3.
- 1 2 "Nyasa -- divinity in the body". Shiva Shakti Mandalam. Retrieved 30 October 2013.
- ↑ Stella Kramrisch (1976). The Hindu Temple, Volume 2. Motilal Banarsidass. p. 343. ISBN 9788120802223.
- ↑ David Gordon White (2000). Tantra in Practice. Motilal Banarsidass. p. 509. ISBN 9788120817784.
- ↑ Douglas Renfrew Brooks (1992). Auspicious Wisdom: The Texts and Traditions of Srividya Sakta Tantrism in South India. SUNY Press. p. 241. ISBN 9780791411452.
- ↑ Rea, Shiva (2012-11-13). "Consciousness in Motion: Vinyasa". Yoga Journal (in அமெரிக்க ஆங்கிலம்). Retrieved 2024-05-19.
- ↑ Schrader, Friedrich Otto (1916). Introduction to the Pañcaratra and the Ahirbudhnya samhita by F. Otto Schrader. Robarts - University of Toronto. Adyar, Madras Adyar Library. p. 128.