தெற்கு கோவா மாவட்டம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தெற்கு கோவாவின் நெல் வயல்கள்

தெற்கு கோவா மாவட்டம் (ஆங்கிலம்: South Goa district) மேற்கு இந்தியாவில் கொங்கண் மண்டலம் என அழைக்கப்படும் பிராந்தியத்திற்குள் கோவா மாநிலத்தின் இரு மாவட்டங்களில் ஒன்றாகும். இது முற்காலத்தில் போர்த்துகீசியரின் ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்டிருந்தது. இதன் தலைமையகம் மார்கோவாவில் உள்ளது.

கொங்கன் என்று அழைக்கப்படும் பிராந்தியத்திற்குள். இது வடக்கே வடக்கு கோவா மாவட்டம், கிழக்கு மற்றும் தெற்கே கருநாடக மாநிலத்தின் வடகன்னட மாவட்டம், அரபிக்கடல் அதன் மேற்கு கடற்கரையை உருவாக்குகிறது.

இதில் முர்முகாவோ, சால்சேட், கியூபேம் என்ற மூன்று பிரிவுகளை உடையது. முர்முகாவோ, சால்சேட், கியூபெம், கானகோனா, சங்குயெம் உள்ளிட்ட வட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது,

இங்குள்ள மக்களின் கல்வியறிவு வீதம் தேசிய சராசரியை விடவும் அதிகம். இங்கு வாழும் மக்கள் கொங்கணி பேசுகின்றனர். சிலர் மராத்தியும் கன்னடமும் பேசுகின்றனர். இந்தி, ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளைப் புரிந்துகொள்கின்றனர். சிறுபான்மையினர் போர்த்துகீசிய மொழியில் பேசுகின்றனர்.

வரலாறு[தொகு]

போர்த்துகீசியர்கள் 1510 ஆம் ஆண்டில் கோவாவில் ஒரு காலனியை நிறுவி 17 மற்றும் 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் காலனியை அதன் தற்போதைய எல்லைகளுக்கு விரிவுபடுத்தினர். கோவா இந்தியாவுடன் டிசம்பர் 19, 1961 இல் இணைக்கப்பட்டது. கோவா மற்றும் இரண்டு முன்னாள் போர்த்துகீசிய குடியிருப்புகள் கோவா, டாமன் மற்றும் டையு ஆகியவற்றின் யூனியன் பிரதேசமாக மாறியது, மேலும் 1965 ஆம் ஆண்டில் கோவா ஒரே மாவட்டமாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்டது. மே 30, 1987 அன்று கோவா மாநில நிலையை அடைந்தது ( தமனும் தியூவும் ஒரு தனி யூனியன் பிரதேசமாக மாறியது), மற்றும் கோவா வடக்கு கோவா மற்றும் தெற்கு கோவா என இரண்டு மாவட்டங்களாக மறுசீரமைக்கப்பட்டது.

நிர்வாகம்[தொகு]

இந்திய ஆட்சிப் பணி, அதிகாரியான அஜித் ராய்[1], தெற்கு கோவாவின் ஆட்சியர் மற்றும் மாவட்ட நீதிபதியும் ஆவார்.[2] ஒவ்வொரு வட்டத்திற்கும் துணை ஆட்சியர்கள் மற்றும் மம்லதார்கள் உள்ளனர்.

அஜித் ராய், இந்திய ஆட்சிப் பணி, புதிய மாவட்ட ஆட்சியாளர்.

மாவட்டத்தின் தலைமையகம் மட்காவ்.[3]

பிரிவுகள்[தொகு]

மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகம் மட்காவ்.

ஒரு விசாலமான மாவட்ட நிர்வாக தலைமையகம் (ஆட்சியர் அலுவலகம்) மட்காவ், அருகே புறநகரில் அமைந்துள்ளது, இது நகரங்களுக்கு இடையேயான பேருந்து நிலையத்தை ஒட்டியுள்ளது. இதற்கு முன்னாள் அமைச்சரும் சமூக ஆர்வலருமான மாத்தனி சல்தான்ஹா பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளது.[4]

இம்மாவட்டம் ஐந்து பிரிவுகளாகவும், ஐந்து உட்பிரிவுகளையும் கொண்டுள்ளது. போன்டா,, மர்மகோவா (வாஸ்கோட காமா), [மர்மகோவா, கிய்ய்பெம், மற்றும் தர்பந்தோரா; மற்றும் ஏழு வட்டங்கள் – போன்டா, மர்மகோவா, சால்சியேட், (மட்காவ்), கியூபெம், மற்றும் சனகோனா (சௌதி), சாங்க்யும், மற்றும் தர்பந்தோரா

போண்டா வட்டம் ஜனவரி 2015 இல் வடக்கு கோவாவிலிருந்து தெற்கு கோவாவுக்கு மாற்றப்பட்டது.

போக்குவரத்து[தொகு]

மார்காவோ மற்றும் வடக்கு கோவா இடையே அடிக்கடி பேருந்துகள் கிடைக்கின்றன.

மக்கள் தொகை[தொகு]

2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, தென் கோவாவின் மக்கள் தொகை 640,537 ஆகும்.[5] இது மொண்டெனேகுரோ [6] அல்லது அமெரிக்க மாநிலமான வெர்மான்ட் மாநிலத்திற்கு சமமானதாகும்.[7] இது இந்தியாவில் 640 இல் 515 வது இடத்தைப் பெறுகிறது. மாவட்டத்தில் சதுர கிலோமீட்டருக்கு 326 மக்கள் அடர்த்தி (840 / சதுர மைல்) உள்ளது. 2001-2011 தசாப்தத்தில் அதன் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதம் 8.63% ஆகும். தென் கோவாவில் ஒவ்வொரு 1000 ஆண்களுக்கும் 980 fபெண்கள் பாலின விகிதம் உள்ளது, மேலும் கல்வியறிவு விகிதம் 85.53% ஆகும்.[5]

தென் கோவா மாவட்டத்தில் வாழும் பெரும்பான்மையான மக்களின் தாய்மொழி கொங்கனி. மராத்தி கணிசமான எண்ணிக்கையிலான மக்களால் பேசப்படுகிறது. ஆங்கிலம் மற்றும் இந்தி ஆகியவை பெரும்பான்மையான மக்களால் புரிந்து கொள்ளப்படுகின்றன. போர்த்துகீசியம் ஒரு சிறிய எண்ணிக்கையிலான மக்களால் பேசப்படுகிறது மற்றும் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது.

2011 இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் போது, ​​மாவட்டத்தில் 66.44% மக்கள் கொங்கனி, 12.38% இந்தி, 6.45% மராத்தி, 5.98% கன்னடம், 3.39% உருது, 1.00% மலையாளம், 0.86% தெலுகு, 0.55% பெங்காலி, 0.49 % தமிழ், 0.49% குஜராத்தி, 0.44% ஒடியா மற்றும் 0.42% ஆங்கிலம் அவர்களின் முதல் மொழியாகும்.[8]

குறிப்புகள்[தொகு]

இணைப்புகள்[தொகு]

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=தெற்கு_கோவா_மாவட்டம்&oldid=3559052" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது