ஜுயோங் கணவாயின் மேக நடைப்பாதை

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

ஆள்கூறுகள்: 40°17′20″N 116°04′05″E / 40.289°N 116.068°E / 40.289; 116.068

வடக்கிலிருந்து மேக நடைபாதையின் காட்சி

ஜுயோங்குவானில் உள்ள மேக நடைபாதை (Cloud Platform at Juyongguan) என்பது மத்திய பெய்ஜிங்கிலிருந்து வடமேற்கில் சுமார் 60 கிலோமீட்டர் (37 மைல்) தொலைவில், பெய்ஜிங் நகராட்சியின் சாங்பிங் மாவட்டத்தில், சீனப் பெருஞ்சுவரின் ஜுயோங்குவான் கணவாயில் குவாங்கோ பள்ளத்தாக்கில் 14 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் கட்டடக்கலை அம்சமாகும். இந்த அமைப்பு ஒரு நுழைவாயில் போல தோற்றமளித்தாலும், இது முதலில் மூன்று வெள்ளை பகோடக்கள் அல்லது தாது கோபுரங்களுக்கான தளமாக இருந்தது. அதன் வழியாக ஒரு பாதை இருந்தது, ஒரு வகை கட்டமைப்பு "கடக்கும் சாலை கோபுரம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த தளம் அதன் புத்த சிற்பங்களுக்கும், ஆறு மொழிகளில் உள்ள புத்த கல்வெட்டுகளுக்கும் புகழ் பெற்றது. ஏப்ரல் 1961 இல் சீன மக்கள் குடியரசின் அரச மன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்ட தேசிய மட்டத்தில் பாதுகாக்கப்பட்ட 180 முக்கிய வரலாற்று மற்றும் கலாச்சார தளங்களின் முதல் தொகுப்பில் சேர்க்கப்பட்ட 98 வது தளமாகும். [1]

வரலாறு[தொகு]

மேக நடைபாதையின் தெற்கே அரை-எண்கோண வளைவு

1342 மற்றும் 1345 க்கு இடையில், யுவான் வம்சத்தின் பேரரசர் ஹுய்சோங் ஆட்சியின் போது, இந்தத் தளம் கட்டப்பட்டது. இது பௌத்த யோங்மிங் பாக்ஸியாங் கோயிலின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. இது தலைநகரான தாது (நவீன பெய்ஜிங்) க்கு வடமேற்கே உள்ள ஜுயோங்குவான் கணவாயில் அமைந்துள்ளது. தலைநகரில் இருந்து கோடைகால தலைநகரான வடக்கில் ஷாங்க்டு செல்லும் பாதை இந்த கணவாய் வழியாக சென்றது. எனவே பேரரசர் கோவிலின் வழியாக வருடத்திற்கு இரண்டு முறையாவது செல்வார். கோயிலில் வடக்கு வாயில் மற்றும் தெற்கு வாயில் இருந்தது. கோயிலின் தெற்கு வாயிலின் உள்ளே மூன்று வெள்ளை தாது கோபுரத்தை தாங்கி நிற்கும் மேடையும் கட்டப்பட்டது. [குறிப்பு 1] இதன் அடியில் செல்லும் பாதை பாதசாரிகளையும் வண்டிகளையும் கோவிலுக்குள் செல்ல அனுமதிக்கும் அளவுக்கு அகலமாக இருந்தது. [2] [3]

1343 ஆம் ஆண்டில், ஜுயோங்குவானில் "கடக்கும் சாலை கோபுரம்" நிறைவடைந்ததை நினைவுகூரும் வகையில் இரண்டு சிற்பத்தூண்களில் கல்வெட்டுகளை எழுதியதற்காக ஓயாங் சுவான் என்பவருக்கு 50 டேல் வெள்ளி வழங்கப்பட்டதாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், மேடையின் மேற்கு சுவரில் உள்ள சிறிய சீனக் கல்வெட்டு சிசெங் சகாப்தத்தின் 5 வது ஆண்டின் (1345) 9 வது மாதத்தில் தேதியிடப்பட்டுள்ளது. எனவே செதுக்கல்களையும் கல்வெட்டுகளையும் முடிக்க இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் ஆக வேண்டும் [4]

சிங் வம்ச அறிஞர் கு யான்வு (1613-1682) இதன் கட்டுமானம் 1326 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். இதன் அடிப்படையில் யுவான் வரலாறு பதிவாகியுள்ளது. யுவான் வரலாற்றின் அடிப்படையில் இங்குள்ள பாறைகளில் மேற்கு காட்டுமிராண்டிகளின் (அதாவது திபெத்தியன்) மொழியில் தாரணிகளை செதுக்க உதுமன் என்ற உய்குர் அதிகாரி அனுப்பப்பட்டார் எனத் தெரிகிறது. மேற்கு காட்டுமிராண்டிகளின் மொழி (அதாவது திபெத்தியன் ) இங்குள்ள பாறைகளில். இருப்பினும், இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கல்வெட்டுகள் மேக நடைபாதையில் உள்ள கல்வெட்டுகள் அல்ல. எனவே நவீன ஆய்வுகள் மேக நடைபாதை கட்டமைப்பை 1342 அல்லது 1343 வரை நிர்மாணிக்கிறது. [5]

பெய்ஜிங்கில் உள்ள பஹாய் கோயிலில் நின்று கொண்டிருந்த ஒரு வளைவின் மேல் ("கடக்கும் சாலை கோபுரம்") அடுக்குத் தூபி

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. {{cite web}} வார்ப்புருவை பயன்படுத்துகையில் title = , url = என்பவற்றைக் கட்டாயம் குறிப்பிடவேண்டும்."". State Administration of Cultural Heritage. மூல முகவரியிலிருந்து 2012-06-09 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  2. Murata 1957
  3. Song Guoxi (宋国熹); Meng Guangchen (孟广臣) (1993). 八达岭史话. Guangming Daily. பக். 72–73. 
  4. Murata 1957
  5. Murata 1957

ஆதாரங்கள்[தொகு]

  • Li, Song (2006), "From the Northern Song to the Qing", in Howard, Angela Falco (ed.), Chinese Sculpture, Yale University Press, ISBN 9780300100655
  • Murata, Jirō (村田治郎) (1957), Chü-Yung-Kuan: The Buddhist Arch of the Fourteenth Century A.D. at the Pass of the Great Wall Northwest of Peking, Kyoto University Faculty of Engineering

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]