ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III
ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III (மாதிரி வடிவம்)
ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III (மாதிரி வடிவம்)
தரவுகள்
இயக்கம் Heavy-Lift Launch System
அமைப்பு இஸ்ரோ
நாடு  இந்தியா
அளவு
உயரம் 42.4 m
விட்டம் 4.0 m
நிறை 630,000 கிலோகிராம்
படிகள் 2
கொள்திறன்
Payload to LEO 10,000 கிலோகிராம்[1]
Payload to
GTO
4,400 கிலோகிராம் [1][2]
ஏவு வரலாறு
நிலை மேம்பாட்டு நிலையில்
ஏவல் பகுதி சதீஸ் தவான் விண்வெளி மையம்
முதல் பயணம் Scheduled for 2009[2][3]
Boosters (Stage 0) - S-200
No boosters 2
Engines 1 திட எரிபொருள்
Thrust 7698 கிலோ நியூட்டன்
குறித்த உந்தம் 269 வினாடிகள்
எரிநேரம் 108 வினாடிகள்
எரிபொருள் திட எரிபொருள்
First Stage - L-110
Engines 2 விகாஸ்
Thrust 1,600 கிலோ நியூட்டன்
குறித்த உந்தம் 300 sec
எரிநேரம் 220-230 வினாடிகள்
எரிபொருள் UDMH + N2O4
Second Stage - C-25
Engines 1 ICE
Thrust 200 கிலோ நியூட்டன் (20 Tf)
குறித்த உந்தம் 450 வினாடிகள்
எரிநேரம் 720 வினாடிகள்
எரிபொருள் LOX/LH2

ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III (The Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mark III) ஒரு செயற்கைக்கோள் ஏவுகணை ஆகும். இஸ்ரோ (ISRO)வினால் தயாரிக்கப்பட்ட இது ஒரு முறை மட்டுமே ஏவும் மீளப்பாவிக்க இயலாத வகை செலுத்து வாகனம் ஆகும்.[4][5] 5 ஜூன் 2017 அன்று 17:28 மணியளவில் இந்தியாவின் சதீஸ் தவான் விண்வெளி மையத்திலிருந்து ஜிசாட்-19 (GSAT-19) செயற்கைக் கோளுடன் விண்ணில் ஏவப்பட்டது.[6] இந்தச் செலுத்து வாகனத்தின் மூலம் புவிநிலைச் சுற்றுப்பாதைக்குச் செயற்கைக் கோள்களைச் செலுத்த இயலும். மேலும் விண்வெளிக்கு மனிதர்களை அனுப்பவும் இயலும். இச்செலுத்து வாகனத்தின் மூன்றாவது அடுக்கில் கடுங்குளிர் இயந்திரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதன் மூலம் அதிக எடையுடையவற்றை உந்தித் தள்ள இயலும்.[7][8]

வரலாறு[தொகு]

ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III செயற்கைக்கோளின் மேம்பாட்டுப் பணிகள் 2000 ஆண்டுகளில் தொடங்கப்பட்டு முதல் ஏவுதல் 2009 - 2010 என திட்டமிடப்பட்டது. பல்வேறு காரணிகளால் திட்டமிட்டபடி ஏவ இயலாமல் போனது.[9] 15 ஏப்ரல் 2010 ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் II செலுத்து வாகனத்தின் மேலடுக்கு கடுங்குளிர் இயந்திரம் சரியாக இயங்காமல் தோல்வியடைந்ததும் தாமதத்திற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகும்.[9]

கடுங்குளிர் இயந்திர மேம்பாடு[தொகு]

1987 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இன்சாட்-2 வகை செயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் செலுத்த அனுமதி அளித்தது. இவ்வகை செயற்கைக்கோள்களின் எடை 2 டன்களுக்கும் அதிகமாக இருந்ததால் புவிநிலைச் சுற்றுப்பாதைக்குச் செயற்கைக் கோள்களைச் செலுத்த கடுங்குளிர் இயந்திரம் தேவையானதாக இருந்தது. ரஷ்யாவிடமிருந்து இவ்வகை இயந்திரங்களை வாங்க செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தம் அமெரிக்காவின் எதிர்ப்பால் தடைசெய்யப்பட்டது.[10] இதன் காரணமாக ரஷ்யாவின் வடிவமைப்பில் உள்நாட்டிலேயே கடுங்குளிர் இயந்திரம் தயாரிக்கப்பட்டது.[11]

ஒப்பீட்டு செலுத்து வாகனங்கள்[தொகு]

ஜி.எஸ்.எல்.வி மார்க் III செலுத்து வாகனத்தை கீழ்க்கண்ட செலுத்து வாகனங்களுடன் ஒப்பிடலாம்,


மேற்கோள்கள்[தொகு]

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

அறிவியல் சாதனை: இஸ்ரோவின் பாகுபலி, தி இந்து, 2017 சூன் 13

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=ஜி._எஸ்._எல்._வி_மார்க்_III&oldid=2304181" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது