சோலோ ஆறு
| சோலோ ஆறு Bengawan Solo ꦧꦼꦔꦮꦤ꧀ꦱꦭ | |
|---|---|
 சோலோ ஆற்றின் வழித்தடம் | |
 | |
| அமைவு | |
| நாடு |  இந்தோனேசியா |
| மாநிலம் | நடுச் சாவகம், கிழக்கு சாவகம் |
| நகரங்கள் | சுராகார்த்தா நிகாவி நகரம், போஜோநெகோரோ |
| சிறப்புக்கூறுகள் | |
| மூலம் | கிழக்கு ஜாவாவின் தெற்கு மலைகள் (சேவு மலைகள்) |
| ⁃ அமைவு | யோகியாக்கார்த்தா சிறப்புப் பகுதி, நடுச் சாவகம், கிழக்கு ஜாவா |
| 2ஆவது மூலம் | மெராபி எரிமலை - மெர்பாபு மலை |
| 3ஆவது மூலம் | லாவு மலை |
| 4ஆவது மூலம் | வில்லிஸ் மலை |
| முகத்துவாரம் | சாவகக் கடல் |
⁃ அமைவு | கிரெசிக் குறுமாநிலம் & (லாமோங்கான் குறுமாநிலம்) |
⁃ ஆள்கூறுகள் | 6°52′38″S 112°33′22″E / 6.877111°S 112.556167°E |
| நீளம் | 600 km (370 mi)[1] |
| வடிநில அளவு | 16,100 km2 (6,200 sq mi)[1] |
| வெளியேற்றம் | |
| ⁃ சராசரி | 684 m3/s (24,155 cu ft/s) |
| வடிநில சிறப்புக்கூறுகள் | |
| வடிநிலம் | பெங்கவான் சோலோ படுகை (DAS230217)[2] |
சோலோ ஆறு (ஆங்கிலம்: Solo River; இந்தோனேசியம்: Sungai Solo) என்பது இந்தோனேசியா சாவகத் தீவில் அமைந்துள்ள நீளமான நதி ஆகும். இது சுமார் 600 கிமீ (370 மைல்) நீளம். கொண்டது.
இந்த ஆறு சுமாத்திரா தீவின் கிழக்கு மற்றும் வடக்குப் பகுதிகளில் வசிப்பவர்கள் மற்றும் விளைநிலங்களுக்கு உதவும் நீர்நிலையாக உள்ளது. இந்த முக்கியத்துவத்தைத் தவிர, இந்த ஆறானது, தொல்மானிடவியல் வட்டங்களில் புகழ்பெற்ற பகுதியாக உள்ளது.
ஆரம்பகால ஹோமினிட் எச்சங்களின் பல கண்டுபிடிப்புகள் (இது 1.5 மில்லியன் ஆண்டுகள் பழமையானது) அதன் பள்ளத்தாக்குகளில் உள்ள பல தளங்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளன.
பொது
[தொகு]சங்கிரானில், ஐரோப்பாவிற்கு வெளியே காணப்பட்ட முதல் ஆரம்பகால மனித புதைபடிவங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டன. இவை,"சாவக மனிதனின்" மண்டை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.[3]
பெங்கவன் சோலோ, கருடா இந்தோனேசியா விமானம் 421-இன் விபத்துக்குள்ளான இடமாக உள்ளது.[4]
நிலவியல்
[தொகு]சோலோ ஆறு (அல்லது பெங்கவன் சோலோ) இரண்டு ஆதாரங்களைக் கொண்டுள்ளது: அவை, மத்திய ஜாவா மற்றும் கிழக்கு ஜாவா எல்லையில் உள்ள லாவு மவுண்டின் எரிமலை, மற்றும் கிதுல் மலை ஆகும். பண்டைய காலங்களில், இந்தோ-ஆஸ்திரேலிய புவித்தட்டின் எழுச்சி அதன் நீரோட்டத்தை வடக்கு நோக்கி திருப்பிவிட்டது.
யோக்யகர்த்தா சிறப்பு பகுதியில் அமைந்துள்ள சாடெங் கடற்கரை, பண்டைய சோலோ நதியின் வாயிலாக அறியப்படுகிறது, இது பழங்காலத்தில் தெற்கு நோக்கி ஓடியது.
ஆற்றின் வழித்தடங்கள்
[தொகு]இது முக்கிய நகரமான சுரகார்த்தா வழியாகச் செல்கிறது (உள்ளூர் மக்களால் சோலோ என்று அழைக்கப்படுகிறது). சோலோ நதிக்கு ஒரு முக்கியமான ஆரம்ப துணை நதி டெங்க்கெங் நதி ஆகும், இது மெராபி மலையில் அதன் மூலத்தைக் கொண்டுள்ளது.[5] இந்த நதி சோலோ வழியாகச் சென்றபின், லாவு மலையைச் சுற்றி வடக்கு நோக்கி பாய்கிறது, பின்னர் கிழக்கு நோக்கி நகாவி பிரதேசத்தில் கிழக்கு சாவகமாக மாறுகிறது.
நாகாவிக்குப் பிறகு நதி மீண்டும் வடக்கு நோக்கித் திரும்பி, மத்திய ஜாவாவின் புளோரா பிரதேசம் மற்றும் கிழக்கு ஜாவாவின் போஜோனெகோரோ பிரதேசம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான எல்லையை உருவாக்குகிறது.
புளோராவில் உள்ள செபு நகரத்திலிருந்து, நதி கிழக்கு நோக்கி திரும்பி போஜோனெகோரோ பிரதேசத்தின் தலைநகரம் வழியாக செல்கிறது. அங்கிருந்து, லாமோங்கன் மற்றும் கிரெசிக் பிரதேசங்கள் வழியாக கிழக்கு நோக்கித் தொடர்கிறது. இந்த ஆற்றுப் படுகையின் கடைசிப் பகுதி பெரும்பாலும் தட்டையான நிலமாக உள்ளது.[6]
சோலோவின் டெல்டா
[தொகு]பெங்கவன் சோலோவின் டெல்டா கிரெசிக் பிரதேசத்தில் உள்ள சிடாயு நகருக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. தற்போதைய டெல்டா மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட கால்வாயால் திருப்பி விடப்படுகிறது. அசல் டெல்டா மதுரா ஜலசந்தியில் பாய்ந்தது.
ஆனால் 1890 ஆம் ஆண்டில் டச்சு ஈஸ்ட் இண்டீஸ் அதிகாரத்தால் சோலோ நதியை சாவகக் கடலுக்கு திருப்பிவிட 12 கி.மீ கால்வாய் செய்யப்பட்டது. இக் கால்வாய் மதுரா ஜலசந்தியை நிரப்புவதில் இருந்து மண் வண்டல் ஏற்படுவதைத் தடுப்பதற்கும் அதன் மூலம் முக்கியமான துறைமுக நகரமான சுரபாயாவுக்கு [6] கடல் அணுகலைத் தடுப்பதற்கும் இது செய்யப்பட்டது.
சோலோ நதி டெல்டாவில் ஒரு பெரிய வண்டல் மண் ஓட்டம் உள்ளது, இது ஆண்டுக்கு 17 மில்லியன் டன் மண்ணை இருப்பு வைக்கிறது. டெல்டாவில் உள்ள இந்த வண்டல் ஒரு கேப்பை உருவாக்குகிறது. இது ஆண்டுக்கு சராசரியாக 70 மீ நீளமான வளர்ச்சியைக் கொண்டுள்ளது. இந்த டெல்டா உஜுங் பங்கா (பாங்கா கேப்) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
வரலாறு
[தொகு]ஒரு காலத்தில் சுந்தலாந்தில் இருந்த பாரிய நதி அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக சோலோ நதி இருந்தது. நதி அமைப்பின் இந்த வடிகால் இன்றைய சுமத்ரா மற்றும் போர்னியோவில் அசாஹான் நதி, மூசி நதி மற்றும் கபுவாஸ் நதி போன்ற முக்கிய நதிகளைக் கொண்டிருந்தது.
கடந்த பனி யுகத்தைத் தொடர்ந்து கடல் மட்டம் உயர்ந்த பின்னர் சுந்தலாந்து நீரில் மூழ்கியபோது இந்த நதி அமைப்பு மறைந்தது.[7]
வள மேலாண்மை
[தொகு]இந்தோனேசியாவில் உள்ள பிராண்டாஸ் மற்றும் பெங்கவன் சோலோ நதிப் படுகைகளின் நீர் வளங்களை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு பிராண்டாஸ் ரிவர் பப்ளிக் கார்ப்பரேஷன் அல்லது பெரம் ஜாசா தீர்த்தா I (பிஜேடி 1) ஐ சார்ந்தது.[8] இது ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட முயற்சி ஆகும். இதில் பின்வருவன செயல்படுத்தப்படுகின்றன.
- பெங்கவன் சோலோ மற்றும் பிராண்டாஸ் நதிப் படுகைகளில் நீர்வளத் தரம் மற்றும் அளவைப் பாதுகாத்தல்
- வெள்ளக் கட்டுப்பாடு
- அந்த நதிகளில் நீர்மின்சார மற்றும் பிற உள்கட்டமைப்புகளை நிர்வகிப்பது.
மையப்படுத்தப்பட்ட மேலாண்மை முயற்சிகளுக்கு முன்னர், பெங்கவன் சோலோ நதி நீர் மாசுபடுவதாக செய்திகள் வந்தன.
கலாச்சாரத்தில்
[தொகு]1940 ஆம் ஆண்டில் கெசாங் மார்டோஹார்டோனோ இசையமைத்த "பெங்கவன் சோலோ" பாடல், நதியை கவிதை ரீதியாக விவரிக்கிறது. இதனால் இந்த நதி ஆசியா முழுவதும் பிரபலமாகிவிட்டது.
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ 1.0 1.1 Land resources information systems in Asia: proceedings of a regional workshop held in Quezon City, the Philippines, 25–27 January 2000. Food and Agriculture Organization. 2000. p. 58. ISBN 9789251045169.
- ↑ "Keputusan Menteri Kehutanan Nomor SK.511/MENHUT-V/2011 Tahun 2011 - Pusat Data Hukumonline".
- ↑ Evolution The Human Story, Evolution The Human Story (2011). Evolution The Human Story. Dorling Kindersley. ISBN 1405361654.
- ↑ Walling, Michael G. (2010). In the Event of a Water Landing. Cutter Publishing.
- ↑ Santoso, Suwito; Kestity Pringgoharjono (2006). The Centhini story: the Javanese journey of life : based on the original Serat Centhini. Marshall Cavendish. p. 148. ISBN 9789812329752.
- ↑ 6.0 6.1 Whitten, Tony; Roehayat Emon Soeriaatmadja; Suraya A. Afiff (1996). The ecology of Java and Bali. Oxford University Press. p. 129. ISBN 9789625930725.
- ↑ Simanjuntak, Truman (2006). Archaeology: Indonesian perspective : R.P. Soejono's festschrift. Yayasan Obor Indonesia. p. 72. ISBN 9789792624991.
- ↑ "Brantas River Public Corporation". Archived from the original on 2008-12-01. Retrieved 2009-11-14.
வெளி இணைப்புகள்
[தொகு]| இந்தோனேசியா ஜாவா முக்கிய ஆறுகள் | |
|---|---|
| ஆறுகள் | |