உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

செட்டியார்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
1920களில் பாரம்பரிய உடையில் செட்டியார்கள்

செட்டியார் (Chettiar) அல்லது செட்டி (Chetti) என்பது தென்னிந்தியாவில், குறிப்பாக தமிழ்நாடு, கேரளா மற்றும் கர்நாடகம் ஆகிய இந்திய மாநிலங்களில் உள்ள பல வணிக, நெசவு, விவசாய மற்றும் நில உரிமையாளர் சாதிகளால் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பட்டமாகும்.[1][2][3][4]

சொற்பிறப்பு

செட்டியார்/செட்டி என்ற சொல் சமஸ்கிருதம் சொல்லான Śreṣṭha (தேவநாகரி: श्रेष्ठ) அல்லது Śreṣṭhin (தேவநாகரி: श्रेष्ठीन्) என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டது, இதன் பொருள் "மேலானவர்" என்பதாகும். இந்த சொல் பின்னர் பிராகிருத மொழியில் Seṭhī (தேவநாகரி: सेठी) என மாறியது, இறுதியாக நவீன இந்தோ-ஆரிய பழங்குடியினரின் பேச்சுவழக்கில் Śeṭ (தேவநாகரி: शेट) அல்லது Śeṭī (தேவநாகரி: शेटी) ஆனது..[5][6]

வரலாற்றுச் சிறப்பு

செட்டியார் பட்டம் வணிகக் குழுக்கள், விவசாயிகள் மற்றும் கைவினைஞர்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு சமூகங்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளது.[7][8] இந்தப் பட்டம் வெள்ளாளர் சாதியின் சில உட்பிரிவுகளாலும் பயன்படுத்தப்படுகிறது, இது பகுதிகள் மற்றும் தொழில்கள் முழுவதும் அதன் பொருத்துத்திறனை எடுத்துக்காட்டுகிறது.[9]

ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில், செட்டியார்கள், குறிப்பாக நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார், அருவியூர் நகரத்தார்(செட்டியார்) ஆகியோர் தென்னிந்தியாவிலும் தென்கிழக்காசியாவிலும் முக்கியமான வங்கியாளர்கள் மற்றும் நிதியாளர்களாக அங்கீகாரம் பெற்றனர்.[10][11]

பொருளாதார மற்றும் பண்பாட்டு பங்களிப்புகள்

வாணிகம் மற்றும் நிதி

நாட்டு கோட்டை நாகரத்தார் செட்டியார்கள் மேம்பட்ட வங்கி முறையை உருவாக்கினர். ஒப்பந்தக் கடன் நோட்டு (வாக்குறுதி குறிப்பு) போன்ற நிதி கருவிகளை பயன்படுத்தி, இந்தியாவிலிருந்து பர்மா (மியான்மர்), மலேசியா, சிங்கப்பூர் வரை பரந்த கடன் வலையமைப்பை உருவாக்கினர்.[12][13] ஆங்கிலேயர் ஆட்சி காலத்தில் இவர்களை "கிழக்கின் வங்கியாளர்கள்" என்று அழைத்தனர்.

விவசாயம் மற்றும் நெசவுத் தொழில்

வாணிகம் மட்டுமல்லாமல், பல செட்டியார் துணைக்குழுக்கள் விவசாயம் மற்றும் நெசவுத் தொழிலிலும் ஈடுபட்டிருந்தனர். வெள்ளாளர் செட்டியார்கள் (வெள்ளான் செட்டிகள்) வரலாற்றில் பெரிய நிலத்தரணிகளும் வணிகர்களும் ஆவர்.[14][15] தேவாங்க செட்டியார்கள் உயர்தர நெசவுத் துணிகளில் நிபுணர்களாக இருந்தனர்.[16] கந்தங்கி புடவை இன்றும் இவர்களின் கைவினைப் பாரம்பரியத்தை நினைவூட்டுகிறது.[17]

தொண்டு மற்றும் மதம்

செட்டியார்கள் தங்களின் பெருந்தொண்டுகளுக்காகப் புகழப்படுகின்றனர். பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள், ஆலயங்கள் என பல பொதுநல அமைப்புகளை அமைத்தனர். பிள்ளையார்பட்டி கற்பக விநாயகர் கோயில் மற்றும் குன்றக்குடி முருகன் கோயில் போன்றவை செட்டியார் ஆதரவுடன் வளர்ந்த முக்கிய ஆலயங்கள் ஆகும்.[18][19] தென்கிழக்காசியாவிலும் கல்வி, மத மற்றும் சமூக அமைப்புகளை செட்டியார்கள் நிதியுதவி செய்துள்ளனர்.[20]

உணவு கலாசாரம்

தமிழ்நாட்டின் நாகரத்தார் செட்டியார்கள் தங்களின் பிரபலமான செட்டிநாடு சமையல் முறைக்காக அறியப்படுகின்றனர்.

தமிழ்நாட்டில் செட்டியார் பட்டத்தைப் பயன்படுத்தும் சாதிகள்

தமிழ்நாடு அரசு இடவொதுக்கீட்டுப் பட்டியலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள செட்டி, செட்டியார் பட்டத்தைப் பயன்படுத்தும் இனக்குழுவின் பட்டியல்

  • 501 செட்டியார் (701)
  • (அருவியூர் நகரத்தார்) - அரியூர்ச் செட்டியார் (அரிவையூர்ச் செட்டியார், அரியூர் நகரத்தார்) (706)
  • ஆரிய வைசியச் செட்டியார் (கோமட்டிச் செட்டியார், ஆரிய வைசியர், வைசியச் செட்டியார்) (709)
  • பலிஜா நாயுடு (பலிஜா செட்டியார்) (710)
  • பேரி செட்டியார் (711)
  • சோழபுரம் செட்டியார் (714)
  • கொங்குச் செட்டியார் (728)
  • கோட்டைப்புரச் செட்டியார் (733)
  • கோட்டைப்புர வைசியச் செட்டியார் (734)
  • மஞ்சுபுத்திரச் செட்டியார் (மஞ்சுபுத்தூர்ச் செட்டியார்) (737)
  • (நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்) - நாட்டுக் கோட்டைச் செட்டியார் (நாட்டுக் கோட்டை நகரத்தார்) (743)
  • சைவச் செட்டியார் (751)
  • திருவெள்ளறைச் செட்டியார் (758)
  • உலகமாபுரம் செட்டியார் (761)
  • அகரம் வெள்ளாஞ்செட்டியார்[21]
  • கற்பூர செட்டியார்
  • காசுக்கார செட்டியார்
  • பன்னிரண்டாம் செட்டியார் அல்லது உத்தமச் செட்டியார்
  • வல்லநாட்டு செட்டியார்
  • வாணியர், வாணியச் செட்டியார் (கண்டல், கனிகா, தெலிகுலா, செக்கலார் உட்பட)
  • வெள்ளாஞ்செட்டியார்
  • கொங்குச் செட்டியார் (கோயம்புத்தூர் மற்றும் ஈரோடு மாவட்டங்களில் மட்டும்)
  • சாத்துச் செட்டி (தெலுங்குச் செட்டி, இருபத்து நான்கு மனைத் தெலுங்குச் செட்டி உட்பட

குறிப்பிடத்தக்க நபர்கள்

மேலும் பார்க்க

மேற்கோள்கள்

  1. ↑ Chandrabhan Prasad (2010). Caste, Nationalism and Ethnicity. Gyan Publishing House. p. 112. ISBN 978-0-86132-136-0.
  2. ↑ "Chettiar Band, AVM To FM". Outlook. http://www.outlookindia.com/article/chettiar-band-avm-to-fm/282336. 
  3. ↑ "Chettiars reign where wealth meets godliness". The Economic Times இம் மூலத்தில் இருந்து 26 April 2013 அன்று. பரணிடப்பட்டது.. https://archive.today/20130426155725/http://articles.economictimes.indiatimes.com/2003-08-19/news/27516947_1_tamil-nadu-banking-southern-film-industry. 
  4. ↑ "BBMP move shocking: Puttanna Chetty's grandson". http://bangaloremirror.indiatimes.com/bangalore/others/kp-vishwanath-sir-m-puttanna-chetty-town-hall-bbmp/articleshow/28562233.cms. 
  5. ↑ Jalal, Ayesha (1995). Democracy and Authoritarianism in South Asia: A Comparative and Historical Perspective. Cambridge University Press. p. 204. ISBN 978-0-521-47862-5.
  6. ↑ Raychaudhuri, Tapan; Habib, Irfan (1982). The Cambridge Economic History of India: c.1200–c.1750. Cambridge University Press Archive. pp. 27–28. ISBN 978-0-521-22692-9.
  7. ↑ Belle, Carl Vadivella (2017). Thaipusam in Malaysia. Singapore: ISEAS-Yusof Ishak Institute. ISBN 9789814695756.: "செட்டியார்கள் முதலில் சூத்திர சாதியினராக இருந்தாலும், சமீப காலங்களில் அவர்கள் வைசியர்களாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்துள்ளனர்."
  8. ↑ Intirā Pārttacārati (2008). Ramanujar: The Life and Ideas of Ramanuja. Oxford University Press. p. 98. ISBN 978-0-19-569161-0. The Chetti, Vaisya, or merchant caste
  9. ↑ Singh, K. S. (October 2014). People of India: Tamil Nadu. Anthem Press. ISBN 978-1-78308-315-2.
  10. ↑ Rudner, David (1989). "Banker's Trust and the Culture of Banking among the Nattukottai Chettiars of Colonial South India". Modern Asian Studies 23 (3): 417–458. doi:10.1017/S0026749X00009501. https://archive.org/details/sim_modern-asian-studies_1989-07_23_3/page/416. 
  11. ↑ Kudaisya, Medha (2009). "Marwari and Chettiar Merchants. 1850s-1950s: Comparative Trajectories". In Kudaisya, Medha M.; Ng, Chin-Keong (eds.). Chinese and Indian Business: Historical Antecedents. Leiden: BRILL. ISBN 9789004172791.
  12. ↑ Rudner, David (1989). "Banker's Trust and the Culture of Banking among the Nattukottai Chettiars of Colonial South India". Modern Asian Studies 23 (3): 417–458. doi:10.1017/S0026749X00009501. https://archive.org/details/sim_modern-asian-studies_1989-07_23_3/page/416. 
  13. ↑ Kudaisya, Medha M. (2009). "Marwari and Chettiar Merchants. 1850s-1950s: Comparative Trajectories". In Kudaisya, Medha M.; Ng, Chin-Keong (eds.). Chinese and Indian Business: Historical Antecedents. Leiden: BRILL. ISBN 9789004172791.
  14. ↑ Thurston, Edgar (1909). Castes and Tribes of Southern India, Volume 2. Government Press. p. 415.
  15. ↑ Rudner, David (2014). The Chettiar Entrepreneurial Community in Colonial South India. Gyan Publishing House. p. 702. ISBN 978-1-78308-315-2.
  16. ↑ Thurston, Edgar (1909). Castes and Tribes of Southern India, Volume 2. Government Press. p. 415.
  17. ↑ Ganesan, R. (2007). Textiles and Handicrafts of Tamil Nadu. Kaveri Books. ISBN 9788174790665. {{cite book}}: Check |isbn= value: checksum (help)
  18. ↑ Hardgrave, Robert L. (1969). The Nadars of Tamilnad: The Political Culture of a Community in Change. University of California Press. ISBN 9780520014196. {{cite book}}: Check |isbn= value: checksum (help)
  19. ↑ Ramaswamy, Sumathi (2004). The Lost Land of Lemuria: Fabulous Geographies, Catastrophic Histories. University of California Press. ISBN 9780520240311. {{cite book}}: Check |isbn= value: checksum (help)
  20. ↑ Brown, Rajeswary (1993). "Local Suppliers of Credit in the Third World, 1750-1960". In Austin, Gareth; Sugihara, Kaoru (eds.). Chettiar Capital and Southeast Asian Credit Networks in the Inter-War Period. St. Martin's Press. ISBN 9780312084179. {{cite book}}: Check |isbn= value: checksum (help)
  21. ↑ https://www.bcmbcmw.tn.gov.in/bclist.htm
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=செட்டியார்&oldid=4427978" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது