சேரன் செங்குட்டுவன்
| செங்குட்டுவன் | |
|---|---|
| கடல் பிறகோட்டிய கடலோட்டிய | |
 தென்னிந்தியாவின் பண்டைய சேர நாணயம் (நேப்பியர் அருங்காட்சியகம், திருவனந்தபுரம்) | |
| சேர மன்னர்கள் | |
| ஆட்சிக்காலம் | அண். பொ.ஊ. 180[1] |
| துணைவர் | இளங்கோ வெண்மால் |
| மரபு | சேர மன்னர்கள் |
| தந்தை | நெடுஞ்சேரலாதன்[2] |
| தாய் | சோழ மனக்கிள்ளி[3] |
சேரன் செங்குட்டுவன் (Cenkuttuvan) பண்டைத் தமிழகத்தின் முதன்மையான மூன்று அரச மரபுகளில் ஒன்றான சேர மரபைச் சேர்ந்த ஒரு புகழ் பெற்ற மன்னன் ஆவான். இவன் பொ.ஊ. முதலாம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பகுதியில் சேரநாட்டை ஆண்டதாகக் கருதப்படும் சேரலாதன் என்னும் மன்னனுக்கும், அவன் பட்டத்து அரசியான சோழ நாட்டு இளவரசி மணக்கிள்ளிக்கும் பிறந்த மகன். பதிற்றுப்பத்து பதிகம் இவனது தாயின் தந்தை பெயரை ஞாயிற்றுச் சோழன் எனச் சிலப்பதிகாரம் குறிப்பிடுகிறது. இவனது தாயின் பெயர் 'சோழன் மணக்கிள்ளி' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.[4] மணக்கிள்ளி என்னும் தாயின் பெயரை 'நற்சோணை' என அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். சேரநாடு மிகவும் வலிமை குன்றியிருந்த நேரத்தில் அதன் அரசுப் பொறுப்பை ஏற்ற செங்குட்டுவன் அதனை மீண்டும் ஒரு வலிமை மிக்க நாடாக்கினான்.
சிறுபாணாற்றுப்படை தரும் செய்தி
[தொகு]இயல்தேர்க் குட்டுவன் (சேரன் செங்குட்டுவன்) வடபுல இமயத்து வாங்கு வில் பொறித்தான் என்றும், வஞ்சியில் இருந்துகொண்டு ஆண்டவன் என்றும் குறிப்பிடுகிறது.
இராணுவ வெற்றிகள்
[தொகு]பதிற்றுப்பத்து பாடல் 46:
| “ | கடவுணிலையகல்லோங்கு நெடுவரை வடதிசையெல்லை இமயமாகத் தென்னங்குமரியொடாயிடையரசர் முரசுடைப்பெருஞ்சமந்ததையவார்ப்பெழச் சொல்பலநாட்டைத்தொல்கவினழித்த போரடுதானைப்பொலந் தார்குட்டுவ. | ” |
செங்குட்டுவன் சிறந்த போர்வீரராகப் போற்றப்படுகிறார். அவரது வெற்றிபெற்ற படை, தெற்கில் குமரி முனையிலிருந்து வடக்கில் “தேவர்கள் வாழும் இடம்” எனக் குறிப்பிடப்படும் இமயமலை வரையிலான பரந்த பகுதிகளைக் கைப்பற்றியதாக இலக்கிய மரபுகள் கூறுகின்றன. போர்க்களத்தில் அவர் தனது படையை முன்னின்று வழிநடத்தியதாகவும், அவரது வீரர்கள் எதிரிகளின் எறிகணைகளிலிருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள உறுதியான காளைத்தோலால் செய்யப்பட்ட கேடயங்களைப் பயன்படுத்தியதாகவும் கூறப்படுகிறது.[5]
மோகூர் மன்னன் பழையனுடனான போர்
[தொகு]செங்குட்டுவன் தனது ஆட்சிக்காலத்தில் பாண்டிய சிற்றரசன் மோகூர் பழையனுக்கு எதிராகப் போரிட்டதாக தமிழ் இலக்கியங்களும் வரலாற்று ஆய்வுகளும் குறிப்பிடுகின்றன. பழையனின் எதிரியான அருகைக்கு ஆதரவாக செங்குட்டுவன் தலையிட்ட நிலையில், பிற வேந்தர்கள் மற்றும் வேளிர்களின் ஆதரவைப் பெற்றிருந்த பழையன் தோற்கடிக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. போருக்குப் பின்னர் பழையனின் காவல் மரமான வேம்பு வெட்டப்பட்டு செங்குட்டுவனால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டதாகப் பதிற்றுப்பத்து மரபு குறிப்பிடுகிறது.[6][7]
கொங்கர் செங்களம் போர்
[தொகு]சிலப்பதிகார த்தில் பாடல் 152 -155:
| “ | "நும்போல் வேந்தர் நும்மோடு இகலிக் கொங்கர் செங்களத்துச் கொடுவரிக் கயற்கொடி பகைப்புறத்துத் தந்தனராயினும், ஆங்கவை திசைமுக வேழத்தின் செவியகம் புக்கன”[8] | ” |
செங்குட்டுவன் கொங்கு நாட்டின் மீது படையெடுத்து, கொங்கர்களுடன் போரிட்டு வெற்றி பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இப்போரில் எதிரிகளிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட போர்க்கொடிகள் யானைகளின் காதுகளில் செருகப்பட்டதாகப் பாடல் குறிப்பிடுகிறது. மேலும், கொங்கு நாட்டை வென்ற பின்னர் செங்குட்டுவன் களவேள்வி செய்ததாகவும் வரலாற்று நூல் குறிப்பிடுகிறது.[9][10]
இடும்பில், வியலூர், கொடுகூர் வெற்றிகள்
[தொகு]இடும்பில்
[தொகு]| “ | மாறா வல்வில் இடும்பில் புறத்திறுத்து' (பதிற். சபதிகம்9) என்று பதிற்றுப் பத்தும்,கொடுந்தேர்த்தானையோடு இடும்பில் | ” |
செங்குட்டுவனின் உள்நாட்டுப் போர்களில், கொங்கு நாட்டுப் போருக்குப் பின்னர் இடும்பில் கைப்பற்றப்பட்டதும், வியலூர் மற்றும் கொடுகூர் அழிக்கப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வுகளாகக் கூறப்படுகின்றன. உரையாசிரியர் அடியார்க்குநல்லார், இடும்பில் என்பது தஞ்சை மாவட்டத்தில் இருந்த இடும்பாவனம் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.[11]
வியலூர்
[தொகு]| “ | “கறி வளர் சிலம்பில் துஞ்சும் யானையின் இறு குரல் நெய்தல் வியலூர் எறித்தபின்" | ” |
| “ | உறுபுலி அன்ன வயவர் வீழச் சிறு குரல் தெய்தல் வியலூர் நூறி. | ” |
சிலப்பதிகார அடிகளின் அடிப்படையில், குறிப்பிடப்படும் வியலூர் பாலி அல்லது குடகு நாட்டுப் பகுதியில் அமைந்ததாகக் கருதப்படுகிறது. மிளகு வளர்ப்பு மற்றும் யானைகள் மிகுதியாகக் காணப்பட்ட பகுதி மேல்கரைப் பகுதியாக இருந்ததாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இம்முற்றுகை தொடர்பான செய்தி பதிற்றுப்பத்து பதிகத்திலும் ஒத்த சொற்களில் இடம்பெறுகிறது.
| “ | வியலூர் நூறி, அக்கரை தண்ணிக் கொடுகூர் எறிந்து | ” |
கொடுகூர்
[தொகு]வியலூர் ஒரு கோட்டை நகரமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. வியலூரை அழித்ததைத் தொடர்ந்து, செங்குட்டுவன் கொடுகூரில் மேற்கொண்ட நடவடிக்கையும் பதிற்றுப்பத்து பதிகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அந்தக் குறிப்பின் அடிப்படையில், வியலூரும் கொடுகூரும் ஒரே ஆற்றின் எதிரெதிர் கரைகளில் அமைந்திருந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; வியலூரை அழித்த பின்னர் செங்குட்டுவன் ஆற்றைக் கடந்து கொடுகூரை அடைந்து அதையும் அழித்ததாகச் செய்தி கூறுகிறது.[12]வியலூர் எனப்படும் மற்றொரு இடத்தில் செங்குட்டுவன் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைப் பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இது எழிமலை நன்னனின் நாட்டில் அமைந்த இடமாகவும், நன்னனுக்கு எதிரான போராகவும் இருக்கலாம்.[13][14] கொடுகூரின் "கோட்டை"யும், அது கொங்கு நாட்டில் அமைந்திருந்திருக்கலாம் எனக் கருதப்படும் நிலையில், அழிக்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.[15][13] இப்போரில் கொடுகூர் மற்றும் வியலூரைச் சேர்ந்த நன்னனுக்கு சோழர்களும் பாண்டியர்களும் உதவியதாகவும், செங்குட்டுவன் அவர்களின் கூட்டுப்படையைத் தோற்கடித்து நன்னனின் பகுதிகளைக் கைப்பற்றியதாகவும் குறிப்பிடப்படுகிறது.[16] செங்குட்டுவன் அக்காலத்தில் தென்னிந்தியாவின் வலிமைமிக்க அரசர்களில் ஒருவராக இருந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அவரது அரசாணைகள் வில், மீன் மற்றும் புலி ஆகிய சின்னங்களைக் கொண்டிருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. இத்தகைய குறிப்புகள் செங்குட்டுவனின் அரசியல் மற்றும் இராணுவ முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுவதாகக் கருதப்படுகிறது.[17]
நேரிவாயில் போர்
[தொகு]நேரிவாயிலில் நடைபெற்ற போர் சோழர் அரசுரிமைக்கான போட்டியுடன் தொடர்புடையதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது திருச்சிராப்பள்ளி நகரப் பகுதியில் அமைந்திருந்த பண்டைய உறையூரின் தெற்கு வாயிலுக்கு அருகிலுள்ள ஓர் ஊராகக் குறிப்பிடப்படுகிறது .செங்குட்டுவன், தனது மைத்துனனான கிள்ளிவளவனுக்கு ஆதரவாகப் போரிட்டு, அவருக்கு எதிராக அணிதிரண்ட ஒன்பது சோழ இளவரசர்களையும் ஒரே நாளில் நடைபெற்ற போரில் தோற்கடித்ததாகச் செய்தி கூறுகிறது. இதைத் தொடர்ந்து கிள்ளிவளவன் சோழ மன்னராக முடிசூட்டப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.[18][19]
முதல் வடநாட்டுப் படையெடுப்பு
[தொகு]| “ | "கங்கைப்பேர் யாற்றுக் கடும்புனல் நீத்தம் எங்கோ மகளை ஆட்டிய அந்நாள் ஆரிய மன்னர் ஈரைந்தூற்று வர்க்கு ஒரு நீயாயெ செரு வெங்சோலம் கண் விழித்துக் கண்டது கருங்கட் கூற்றம்". | ” |
| “ | கொங்கணர், கலிங்கர், கொடுங்கரு நாடர் பங்களர், கங்கர், பல்வேற் கட்டியர் வட ஆரிய ரொடு வண்டமிழ் மயக்கத்துள் கடமலை வேட்டம் என் கட்புலம் பிரியாது | ” |
செங்குட்டுவன் தனது தாயாரைக் கங்கையில் நீராட்டுவதற்காக வடநாடு சென்றபோது, அங்கு பல ஆரிய மன்னர்கள் அவனது படையெடுப்பை எதிர்த்ததாகக் கூறப்படுகிறது. கொங்கணர், கலிங்கர், கருநாடர், பங்களர், கங்கர், கட்டியர் உள்ளிட்ட பல்வேறு அரசர்களும் இக்கூட்டத்தில் இடம்பெற்றதாகச் செய்திகள் குறிப்பிடுகின்றன. இவர்களுடன் நடைபெற்ற போரில் செங்குட்டுவன் வெற்றி பெற்றதாகவும், அவனது யானைப்படை தாக்குதல் முக்கியப் பங்கு வகித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. போரில் எதிர்ப்புப் படைகள் சிதறடிக்கப்பட்டதாகவும், கங்கைப் போர்க்களம் கடுமையான மோதலுக்குப் பின்னர் செங்குட்டுவனின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்ததாகவும் இலக்கியச் செய்திகள் விவரிக்கின்றன. இந்த மோதல் கண்ணகிக்காக மேற்கொண்ட பின்னைய வடநாட்டுப் படையெடுப்பிற்கு முந்தைய செங்குட்டுவனின் வடநாட்டுப் போராகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.[20][21]
இரண்டாம் வடநாட்டுப் படையெடுப்பு
[தொகு]{{cquote|"வாய் வாளாண்மையின் வண்தமிழ் இகழ்ந்த காய்வேல் கடக்கைக் கனகனும் விசயனும் ஐம்பத்திருவர் கடுந்தேோரோளரோடு செங்குட்டுவன் தன் சினவலைப்படுதலும் சடையினர் உடையினர் சாம்பற் பூச்சினர்...ஆடுகூத்தர் ஆகி எங்கணும் ஏந்துவாள் ஓதிய"
குயிலாலுவப் போர் அல்லது இரண்டாவது கங்கைப் போர் நிகழ்ச்சி பதிற்றுப்பத்தில் பதிகத்தில் குறிக்கப்பட் டுள்ளது :
| “ | “கடவுட் பத்தினிக் கற்கோள் வேண்டிக் வில் வ் கணையிற் போகி ஆரிய அண்ணலை வீட்டிப் பேரிசை இன்பல் அருவிக் கங்கை மண்ணி இனந்தெரி பல் ஆன் கன்றொடு கொண்டு." | ” |
| “ | "ஆரியர் அலறத் தாக்கிப் பேரிசைத் தொன்றுமுதிர் வடவரை வணங்கு விற்பொறித்து வெஞ்சின வேந்தரைப் பிணித்தோன் வஞ்சி” | ” |
செங்குட்டுவனின் இரண்டாவது வடநாட்டுப் படையெடுப்பு கண்ணகிக்கான பத்தினிக்கல் பெறுவதற்காகவும், கனகன்–விசயன் ஆகியோர் தமிழரசர்களை இகழ்ந்து பேசியதாகக் கூறப்பட்டதற்கும் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக சிலப்பதிகாரம் குறிப்பிடுகிறது. மகதத்தின் நூற்றுவர் கன்னர் உதவியுடன் சேரப் படை கங்கையைக் கடந்து வடகரையை அடைந்தது. குயிலாலுவம் என்ற இடத்தில் கனகன், விசயன் தலைமையில் உத்தரன், விசித்திரன், உருத்திரன், பைரவன், சித்திரசிங்கன், கனுக்கரன், சுவேதன் உள்ளிட்ட அரசர்களின் படைகள் செங்குட்டுவனை எதிர்த்தன. நடைபெற்ற கடுமையான போரில் செங்குட்டுவனின் படைகள் எதிரிப் படைகளைத் தோற்கடித்து, கனகன் மற்றும் விசயனைச் சிறைப்பிடித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. போருக்குப் பின்னர் இமயமலையிலிருந்து கண்ணகிக்கான கல் கொண்டுவரப்பட்டு, கனகன்–விசயர் தலைமீது ஏற்றிக் கொண்டு கங்கை நீராட்டப்பட்டதாகச் செய்தி குறிப்பிடுகிறது. பின்னர் தோல்வியடைந்த வடநாட்டு அரசர்கள் செங்குட்டுவனுக்காக கங்கையின் தென்கரையில் பாடிவீடு அமைத்ததாகவும், வெற்றிக்குப் பின்னர் அவர் தனது நாட்டிற்குத் திரும்பியதாகவும் கூறப்படுகிறது.[22][23]
கடல்சார் சாதனைகள்
[தொகு]| “ | பல்செருக் கடந்த கொல் களிற்று யானைக் கோடுநரல் பெளவம் கலங்க வேலிட்டு உடைதிரைப் பரப்பில் படுகடல் ஒட்டிய வெல்புகழ்க் குட்டுவ. | ” |
| “ | கடும்பரிப் புரவி ஊர்ந்த நின் படுந்திரைப் பனிக்கடல் உழந்த தாளே. | ” |
| “ | "கெடலரும் பல்புகழ் நிலைஇ நீர்புக்குக் கடலொடு உழந்த பனித்துறைப் பரதவ!” | ” |
சேரன் செங்குட்டுவன் கடற்போரில் ஈடுபட்டு வெற்றி பெற்றதாக அகநானூறு, பதிற்றுப்பத்து மற்றும் சிலப்பதிகாரம் உள்ளிட்ட இலக்கியங்களில் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. பதிற்றுப்பத்தில் இடம்பெறும் “நீர்புக்குக் கடலொடு உழந்தான்” என்ற குறிப்பு, செங்குட்டுவன் கடலில் நேரடியாகப் போரிட்டதைக் குறிக்கும் வகையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. கடற்கரைக்கு அருகிலுள்ள தீவில் கோட்டையமைத்து வாழ்ந்த கடற்கொள்ளையர்களைச் செங்குட்டுவனின் வீரர்கள் யானைகளுடன் கடலில் இறங்கி தாக்கி, அவர்களின் பாதுகாப்பை முறியடித்ததாக ஒரு பின்னைய விளக்கம் கூறுகிறது. இச்செயலுடன் தொடர்புடையதாக “கடலோட்டிய வேல்கெழு குட்டுவன்” என்ற பெயரும் பரணரின் பாடல்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது.[24][25] சிலப்பதிகாரத்தில், செங்குட்டுவன் "பரந்த இருண்ட நீர்ப்பரப்பால் சூழப்பட்ட கடம்பைத் தோற்கடித்தவன்" அல்லது "கடலில் இருந்த கடம்பைத் தோற்கடித்தவன்" எனக் குறிப்பிடப்படுகிறார்.[26]
காலம்
[தொகு]இவன் சிலப்பதிகாரக் காப்பியத் தலைவியான கண்ணகிக்குச் சிலை எடுத்தபோது இலங்கையின் முதலாம் கயவாகு மன்னன் சேரநாட்டுக்கு வந்ததாகவும், அவன் பத்தினி (கண்ணகி) வணக்கத்தை இலங்கையில் பரப்பியதாகவும் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் உள்ளதால் செங்குட்டுவன் முதலாம் கயவாகு வாழ்ந்த காலத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பது துணிபு. முதலாம் கயவாகு பொ.ஊ. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவன் என்பது இலங்கை வரலாற்று நூலான மகாவம்சம் போன்ற நூல்களில் இருந்து தெரிய வருவதால், செங்குட்டுவனும் பொ.ஊ. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவன் என்று கூற முடியும். சாதவாகன மன்னன் சிறீசதகர்ணியும் செங்குட்டுவனுக்குச் சம காலத்தில் வாழ்ந்தவனே.
சங்க கால புலவர் மாமூலனார் பொ.ஊ.மு. 4 ஆம் நூற்றாண்டில் மகதத்தை ஆண்ட நந்தர்கள் அவர்களுக்கு பிறகு மகதத்தை ஆண்ட மௌரியர்களின் தமிழக படையெடுப்பு பற்றியும் கூறியுள்ளார். மாமூலனார் முதிய வயதில் சோழன் கரிகாலன் பற்றி பாடியுள்ளார். பரணர் தன் இள வயதில் கரிகாலன் பற்றி பாடியுள்ளார். சேரர்களில் கரிகாலனால் நெடுஞ்சேரலாதன் வெல்லப்பட்ட பிறகு சில காலம் கழித்து அரியணை ஏறுபவன் சேரன் செங்குட்டுவன். செங்குட்டுவன் பற்றி பரணர் பாடியுள்ளார். இதன் மூலம் கரிகாலன் சேரனை விட சில வருடம் முதியவன் என்பது தெளிவாகிறது. சேரன் செங்குட்டுவன் காலம் பொ.ஊ.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு ஆகும்.
தமிழ் இலக்கியங்களில், சிலப்பதிகாரம் அதன் வஞ்சிக் காண்டத்தில் சேரன் செங்குட்டுவன் பற்றிய பல தகவல்களைத் தருகிறது. தமிழ்ப் புலவர் சாத்தனார் மூலம் கண்ணகியின் கதையைக் கேட்டறிந்த சேரன் செங்குட்டுவன், கண்ணகிக்குச் சிலை எடுத்துக் கோயில் அமைக்க எண்ணினான். அதற்காகப் பொதிய மலையில் கல்லெடுத்துக் காவிரி ஆற்றில் நீர்ப்படுத்துவது தனது வீரத்துக்குச் சான்றாகாது என்று எண்ணிய அவன், ஒரு சமயம் தமிழ் மன்னர்களை எள்ளி நகையாடிய வடநாட்டு வேந்தரான கனக விசயரை வென்று, இமயமலையில் கல்லெடுத்து, அவர்கள் தலையிலேயே கற்களைச் சுமப்பித்து கங்கை ஆற்றில் நீர்ப்படுத்திச் சேர நாட்டுக்குக் கொண்டுவந்து சிலை எடுக்க அவன் முடிவு செய்ததாகச் சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது.
இதன்படியே வட நாட்டுக்குப் படை நடத்திச் சென்று, எண்ணியபடியே கனக விசயர் தலையில் கல் சுமப்பித்துக் கண்ணகிக்குச் சிலை எடுத்ததாகவும், மாடலன் என்னும் மறையோனின் அறிவுரைகளைக் கேட்டுச் சினம் தணிந்து கனக விசயரைச் சிறையினின்றும் விடுவித்து, அறச் செயல்களில் ஈடுபடச் செங்குட்டுவன் முடிவு செய்தான் என்பதும், கண்ணகிக்குக் கோயில் எடுத்த விழாவில் கனக விசயர், இலங்கை மன்னன், மாழுவ மன்னன், குடகக் கொங்கர் முதலானோர் கலந்து கொண்டனர் என்பதும் சிலப்பதிகாரம் தரும் தகவல்கள்.[27]
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ Subbarayalu 2014, ப. 49-50.
- ↑ Subbarayalu 2014, ப. 50–51.
- ↑ Sastri 1957, ப. 504-18.
- ↑ 'திகழொளி ஞாயிற்றுச் சோழன் மகள்' என்னும் தொடர் ஞாயிறு குலத்துச் சோழன் என்பதை விளக்குவதாகும். இதனைச் சோழன் பெயர் 'ஞாயிற்றுச் சோழன்' எனச் சிலர் குறிப்பிடுவர். சிலப்பதிகாரம், வஞ்சிக்காண்டம், வாழ்த்துக்காதை, உரைப்பாட்டு மடை 1
- ↑ Sesha Aiyar, K. G. (1937). Chera Kings of the Sangam Period. p. 21 – via Internet Archive.
- ↑ Sesha Aiyar, K. G. (1937). Chera Kings of the Sangam Period. p. 22 – via Internet Archive.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 78–79 – via Internet Archive.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 79 – via Internet Archive.
- ↑ மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி. சேர சோழ பாண்டியன். p. 52. Retrieved 2026-09-10.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 79 – via Internet Archive.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 79 – via Internet Archive.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 80 – via Internet Archive.
- 1 2 Singh 2008, ப. 384-85.
- ↑ Sastri 1958, ப. 114-115.
- ↑ Aiyar 1937, ப. 21-23.
- ↑ Sesha Aiyar, K. G. (1937). Chera Kingsof the Sangam Period.
- ↑ Aiyar, K. G. Sesha Aiyar (1937). Chera Kings of the Sangam Period. London: Luzac & Co. p. 25.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 80–81 – via Internet Archive.
- ↑ மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி. சேர சோழ பாண்டியன். p. 37. Retrieved 2026-09-10.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 82 – via Internet Archive.
- ↑ மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி. சேர சோழ பாண்டியன். p. 39. Retrieved 2026-09-10.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 83–86 – via Internet Archive.
- ↑ மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி. சேர சோழ பாண்டியன். pp. 39–41. Retrieved 2026-09-10.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 77–78 – via Internet Archive.
- ↑ மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி. சேர சோழ பாண்டியன். pp. 38–52. Retrieved 2026-09-10.
- ↑ Ferenczi 2022, ப. 278-79 and 345.
- ↑ அப்பாதுரையார், கா. தென்னாட்டுப் போர்க்களங்கள். p. 86–87 – via Internet Archive.
வெளி இணைப்புகள்
[தொகு]- ஸ்ரீசந்திரன், ஜெ., சிலப்பதிகாரம் மூலமும் தெளிவுரையும், வர்த்தமானன் பதிப்பகம், சென்னை, 2001 (ஒன்பதாம் பதிப்பு).