சுகுமார் சென்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
சுகுமார் சென்
Sukumar Sen
படிமம்:Sukumar Sen.jpg
இந்தியத் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர்
பதவியில்
21 மார்ச் 1950 – 19 திசம்பர் 1958
பின்வந்தவர் கல்யாண் சுந்தரம்
தனிநபர் தகவல்
பிறப்பு சனவரி 2, 1898(1898-01-02)
இறப்பு 13 மே 1963(1963-05-13) (அகவை 65)
தேசியம் இந்தியன்
வாழ்க்கை துணைவர்(கள்) கவுரி சென்
பிள்ளைகள் 4
படித்த கல்வி நிறுவனங்கள் வர்த்தமான் நகராட்சி உயர்நிலைப் பள்ளி, மாநிலக் கல்லூரி, கொல்கத்தா
இலண்டன் பல்கலைக்கழகம்
பணி குடிமைப்பணி அதிகாரி
விருதுகள் பத்ம பூசண்

சுகுமார் சென் (Sukumar Sen) (02 ஜனவரி, 1898 - 13 மே, 1963) என்பவர் இந்திய அரசு ஊழியர் ஆவார். இவர் இந்தியாவின் முதல் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் என்ற பெருமையைப் பெறுகிறார். இவர் மார்ச் 21, 1950 முதல் திசம்பர் 19 1958 வரை பணியாற்றினார்.[1] இவரது தலைமையின் கீழ், தேர்தல் ஆணையம் 1951-52 மற்றும் 1957இல் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் இரண்டு பொதுத் தேர்தல்களை வெற்றிகரமாக நடத்தியது. இவர் சூடானில் முதல் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையராகவும் பணியாற்றினார்.

சென், அசோக் குமார் சென் (1913-1996), மத்திய சட்ட அமைச்சர் மற்றும் பிரபல இந்தியச் சட்டத்தரணி ஆகியோரின் மூத்த சகோதரர் ஆவார். இவருடைய மற்றொரு சகோதரர் அமியா குமார் சென், சிறந்த மருத்துவர் ஆவார். இவர் இரவீந்திரநாத் தாகூரை உயிருடன் பார்த்த கடைசி மனிதர்.[2] சென் தாகூரின் கடைசி கவிதையைப் பாதுகாத்தார். இதைக் கவிஞரின் ஆணையில் எழுதி, கொல்கத்தாவில் உள்ள இந்திய அருங்காட்சியகத்திற்கு நன்கொடையாக வழங்கினார்.

சென், ஜனவரி 2, 1899 அன்று ஒரு பெங்காலி பைத்யா-பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவர் அரசு ஊழியர் அக்ஷோய் குமார் சென்னின் மூத்த மகன்.[3] கொல்கத்தாவின் பிரசிடென்சி கல்லூரி மற்றும் இலண்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வி பயின்றார். இவருக்குக் கணிதத்தில் தங்கப்பதக்கம் வழங்கப்பட்டது. 1921ஆம் ஆண்டில், சென் இந்தியக் குடிமைப் பணியில் சேர்ந்தார், மேலும் பல்வேறு மாவட்டங்களில் ஐ.சி.எஸ் அதிகாரியாகவும் நீதிபதியாகவும் பணியாற்றினார். 1947ஆம் ஆண்டில், மேற்கு வங்கத்தின் தலைமைச் செயலாளராக நியமிக்கப்பட்டார். இது பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் ஒரு ஐ.சி.எஸ் அதிகாரி அடையக்கூடிய மிக உயர்ந்த பதவியாகும் தலைமைத் தேர்தல் ஆணையராகப் பிரதிநிதியாக அனுப்பப்பட்டபோதும் அதே தகுதி நிலையில் பணியாற்றி வந்தார். பத்ம பூசண் முதன் முதலில் பெற்றவர்களில் இவரும் ஒருவர்.[4] இவர் கவுரி என்பாரை மணந்தார். இவர்களுக்கு இரண்டு மகன்களும் மகள்களும் உள்ளனர்.

தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர்[தொகு]

வரலாற்றாசிரியர் ராமச்சந்திர குஹா சுகுமார் சென் பற்றி தி இந்துவில் 2002 இல் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பொதுத் தேர்தலின் 50 வது ஆண்டு நினைவு நாளில் எழுதினார்: [5]

[இந்தியாவின் முதல் பொதுத் தேர்தலை விரும்புவதில்] நேருவின் அவசரம் புரிந்துகொள்ளத்தக்கது, ஆனால் தேர்தலைச் சாத்தியமாக்க வேண்டிய மனிதர், இந்திய ஜனநாயகத்தின் வெறித்தனமான கதாநாயகனாக ஒரு மனிதர் அதைச் சற்று எச்சரிக்கையுடன் பார்த்தார். சுகுமார் சென் பற்றி நமக்குக்கு மிகவும் குறைவாகவே தெரியும் என்பது ஒரு பரிதாபம். அவர் எந்த நினைவுக் குறிப்புகளையும் விடவில்லை, எதுவும் இல்லை, காகிதங்களும் இல்லை. . . .

இது செனில் உள்ள கணிதவியலாளராக இருக்கலாம், இது அவரை பிரதமரைக் காத்திருக்கச் சொன்னது. எந்தவொரு அரச அதிகாரியும், நிச்சயமாக எந்த இந்திய அதிகாரியும், இதுபோன்ற ஒரு மகத்தான பணியை அவருக்கு முன் வைக்கவில்லை. முதலாவதாக, வாக்காளர்களின் அளவைக் கவனியுங்கள்: 21 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வயதுடைய 176 மில்லியன் இந்தியர்கள், அவர்களில் 85 சதவீதம் பேர் படிக்கவோ எழுதவோ முடியவில்லை. ஒவ்வொரு வாக்காளரையும் அடையாளம் காண வேண்டும், பெயரிட வேண்டும் மற்றும் பதிவு செய்ய வேண்டும். வாக்காளர்களின் இந்த பதிவு முதல் படியாகும். பெரும்பாலும் படிக்காத வாக்காளர்களுக்குக் கட்சி சின்னங்கள், வாக்குச் சீட்டுகள் மற்றும் வாக்குப் பெட்டிகளை எவ்வாறு வடிவமைத்தார்கள்? பின்னர், வாக்குச் சாவடிகள் கட்டப்பட்டு ஒழுங்காக இடைவெளியைக் கொண்டிருக்க வேண்டும், நேர்மையான மற்றும் திறமையான வாக்குச்சாவடி அதிகாரிகள் நியமிக்கப்பட்டனர். வாக்களிக்கும் கட்சிகள் போட்டியிடும் கட்சிகளின் பெருக்கத்தின் நியாயமான விளையாட்டை அனுமதிக்க, முடிந்தவரை வெளிப்படையானதாக இருக்க வேண்டும். மேலும், பொதுத் தேர்தலுடன் மாநில சட்டமன்றங்களுக்கான தேர்தல்கள் நடைபெறும். இதுதொடர்பாக சுகுமார் செனுடன் இணைந்து பல்வேறு மாகாணங்களின் தேர்தல் ஆணையர்கள், ஐ.சி.எஸ்.

ஒவ்வொரு மாநிலத்துக்கும் இரண்டு பிராந்திய தேர்தல் ஆணையர்கள் மற்றும் ஒரு தலைமைத் தேர்தல் அதிகாரி சுகுமார் சென்னுக்கு உதவினார் என்று டிங்கர் மற்றும் வாக்கர் எழுதுகிறார்கள். இந்தியாவின் முதல் அரசியல் தலைவர்களின் தலையிடுவதைத் தவிர்ப்பதுடன், இந்திய குடிமையியல் சேவையைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதற்கான அவர்களின் முடிவும் (சில சிறிய மாற்றங்களுடன் இந்திய நிர்வாக சேவை என மறுபெயரிடப்பட்டது) சென் மற்றும் அவரது சகாக்களுக்கு பயன்படுத்தப்படும் அதிகாரங்களை மாற்றியமைக்கும் சுதந்திரத்தை அளித்தது பொதுத் தேர்தலின் நோக்கங்களுக்காக முதல் இந்தியத் தேர்தல்களில் ஆங்கிலேயர்களால். நியாஸ் கருத்துரைகள்: [6]

எப்போதுமே வெற்றிகரமாக இல்லாவிட்டாலும், எந்தவொரு தன்னிச்சையான குறுக்கீட்டிற்கும் எதிராக உயர் அதிகாரத்தை பாதுகாக்க நேரு அதைத் தானே எடுத்துக் கொண்டார், மேலும் அது தன்னாட்சி முறையில் செயல்பட அனுமதித்தார்.

இந்த அணுகுமுறை அழகான ஈவுத்தொகையைச் செலுத்தியது. சுகுமார் சென் மற்றும் ஐ.ஏ.எஸ்ஸில் உள்ள அவரது சகாக்கள் உலகளாவிய வயதுவந்தோர் உரிமையின் அடிப்படையில் தேர்தலுக்கான தயாரிப்புகளில் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்திலிருந்து பெறப்பட்ட தேர்தல் இயந்திரங்களை உருவாக்கித் தழுவினர்.

இவர்களின் பதவிகள் பாதுகாப்பானவை மற்றும் அரசியலில் ஈடுபடுவதை எப்போது நிறுத்த வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இவர்களின் அரசியல் எஜமானர் போதுமானதாக இருப்பதால், மத்திய, மாகாண மற்றும் மாவட்ட மட்டங்களில் பணியாற்றும் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகளின் வரிசை முறை காவல்துறை மற்றும் கிராம காவலாளர்களுடன் ஒருங்கிணைந்து வரலாற்றில் மிகப்பெரிய பயிற்சிகளை நிர்வகித்தது தேர்தல் ஜனநாயகம். ஐ.ஏ.எஸ்ஸின் சுயாட்சி மற்றும் ஒருமைப்பாடு எதிர்க்கட்சிகளைத் தேர்தல்களில் பங்கேற்க ஊக்குவிப்பதில் ஒரு முக்கிய அங்கமாக இருந்தது, இதனால் ஜனநாயக பயிற்சியின் நம்பகத்தன்மைக்குப் பங்களித்தது.

மற்ற நடவடிக்கைகள்[தொகு]

15 ஜூன் 1960இல் தொடங்கிய வர்த்தமான் பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் துணைவேந்தராக சென் இருந்தார். உதய் சந்த் மஹ்தாப் மற்றும் மேற்கு வங்கத்தின் அப்போதைய முதலமைச்சர் டாக்டர் பிதன் சந்திர ராய் ஆகியோர் இந்த பல்கலைக்கழகத்தை நிறுவுவதற்கு வசதி செய்தனர். மரியாதைக்குரிய அடையாளமாகவும், வர்த்தமானில் ஜி.டி சாலையில் இருந்து கோலாபாக் செல்லும் சாலையை சென் நினைவினைப் போற்றும் விதமாக சுகுமார் சென் சாலை எனப் பெயரிடப்பட்டது. மேலும் 1953இல் சூடானில் தேர்தலை நடத்தியதற்காக அங்குள்ள ஒரு தெருவிற்கும் இவரது பெயரிடப்பட்டது.

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. "Previous Chief Election Commissioners". Election Commission of India. மூல முகவரியிலிருந்து 2008-11-21 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  2. Life of Rabindranath Tagore (1932–1941)
  3. The Indian And Pakistan Year Book And Who's Who 1950. Bennett Coleman and Co. Ltd.. 1950. https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.15206. பார்த்த நாள்: 16 March 2018. 
  4. "Padma Awards". Ministry of Home Affairs, Government of India (2015).
  5. Ramachandra Guha. "The biggest gamble in history ". The Hindu. 27 January 2002. Retrieved on 4 September 2012.
  6. Ilhan Niaz. "How democracy became possible in India". Dawn. 3 November 2007. Retrieved on 4 September 2012.

ஆதாரங்கள்[தொகு]

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=சுகுமார்_சென்&oldid=3131789" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது