"நாச்சியார் திருமொழி" பக்கத்தின் திருத்தங்களுக்கிடையேயான வேறுபாடு

Jump to navigation Jump to search
78,006 பைட்டுகள் நீக்கப்பட்டது ,  5 மாதங்களுக்கு முன்
சி
Almighty34ஆல் செய்யப்பட்ட கடைசித் தொகுப்புக்கு முன்நிலையாக்கப்பட்டது
சி (வடிவம் செய்தேன்)
சி (Almighty34ஆல் செய்யப்பட்ட கடைசித் தொகுப்புக்கு முன்நிலையாக்கப்பட்டது)
 
# அவலம் தணி என இறைவனைக் கோரும் பதின்மூன்றாம் பத்தும் அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தப்பாக்களால் ஆனவையே.
# பிருந்தாவனத்தே பரந்தாமனைக் கண்டது பற்றிக்கூறும் இறுதிப் பாடல்களும் அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தப் பாக்களே.
 
 
== பாசுரங்கள் ==
 
=== தனியன் ===
அல்லிநாட் டாமரைமே லாரணங்கி னின்துணைவி
 
மல்லிநா டாண்ட மடமயில் - மெல்லியலாள்,
 
ஆயர் குலவேந்த னாகத்தாள், தென்புதுவை
 
வேயர் பயந்த விளக்கு.
 
 
கோலச் சுரிசங்கை மாயஞ்செவ் வாயின் குணம்வினவும்
 
சீலத் தனள்,தென் திருமல்லி நாடி, செழுங்குழல்மேல்
 
மாலத் தொடைதென் னரங்கருக் கீயும் மதிப்புடைய
 
சோலைக் கிளி,அவள் தூயநற் பாதம் துணைநமக்கே.
{| class="wikitable"
|+
!எண்
!பாசுரம்
!திவ்ய பிரபந்தம் எண்
|-
|1
|தையொரு திங்களும் தரைவிளக்கித் தண்மண்டலமிட்டு மாசிமுன்னாள்,
 
:ஐயநுண் மணற்கொண்டு தெருவணிந்து அழகினுக் கலங்கரித்தனங்க தேவா,
:உய்யவு மாங்கொலோ வென்றுசொல்லி உன்னையு மும்பியையும் தொழுதேன்,
:வெய்யதோர் தழலுமிழ் சக்கரக் கை வேங்கடவற்கென்னை விதிக்கிற்றியே.
|504
|-
|2
|வெள்ளைநுண் மணற்கொண்டு தெருவணிந்து
 
: வெள்வரைப் பதன்முன்னம் துறைபடிந்து, முள்ளுமில் லாச்சுள்ளி யெரிமடுத்து
: முயன்றுன்னை நோற்கின்றேன் காமதேவா, கள்ளவிழ் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு
: கடல்வண்ண னென்பதோர் பேரெழுதி, புள்ளினை வாய்பிளந் தானென்பதோர்
: இலக்கினில் புகவென்னை யெய்கிற்றியே.
|505
|-
|3
|மத்தநன் னறுமலர் முருக்கமலர்
 
: கொண்டுமுப் போதுமுன் னடிவணங்கி, தத்துவ மிலியென்று நெஞ்செரிந்து
: வாசகத் தழித்துன்னை வைதிடாமே, கொத்தலர் பூங்கணை தொடுத்துக்கொண்டு
: கோவிந்த னென்பதோர் பேரேழுதி, வித்தகன் வேங்கட வாணனென்னும்
: விளக்கினில் புகவென்னை விதிக்கிற்றியே
|506
|-
|4
|சுவரில் புராணநின் பேரேழுதிச்
 
: சுறவநற் கொடிகளும் துரங்கங்களும், கவரிப் பிணாக்களும் கருப்புவில்லும்
: காட்டித்தந் தேன்கண்டாய் காமதேவா, அவரைப் பிராயந் தொடங்கிஎன்றும்
: ஆதரித் தெழுந்தவென் தடமுலைகள், துவரைப் பிரானுக்கே சங்கற்பித்துத்
: தொழுதுவைத் தேனொல்லை விதிக்கிற்றியே.
|507
|-
|5
|வானிடை வாழுமவ் வானவர்க்கு
 
: மறையவர் வேள்வியில் வகுத்தஅவி, கானிடைத் திரிவதோர் நரிபுகுந்து
: கடப்பதும் மோப்பதும் செய்வதொப்ப, ஊனிடை யாழிசங் குத்தமர்க்கென்று
: உன்னித் தெழுந்தவென் தடமுலைகள், மானிட வர்க்கென்று பேச்சுப்படில்
: வாழகில் லேன்கண்டாய் மன்மதனே.
|508
|-
|6
|உருவுடை யாரிளை யார்கள்நல்லார்
 
: ஓத்துவல் லார்களைக் கொண்டு,வைகல் தெருவிடை யெதிர்கொண்டு பங்குனிநாள்
: திருந்தவே நோற்கின்றேன் காமதேவா, கருவுடை முகில்வண்ணன் காயாவண்ணன்
: கருவிளை போல்வண்ணன், கமலவண்ணத் திருவுடை முகத்தினில் திருக்கண்களால்
: திருந்தவே நோக்கெனக் கருளுகண்டய்.
|509
|-
|7
|காயுடை நெல்லொடு கரும்பமைத்துக்
 
: கட்டி யரிசி யவலமைத்து, வாயுடை மறையவர் மந்திரத்தால்
: மன்மத னே.உன்னை வணங்குகின்றேன், தேயமுன் னளந்தவன் திரிவிக்கிரமன்
: திருக்கைக ளாலென்னைத் தீண்டும்வண்ணம், சாயுடை வயிறுமென் தடமுலையும்
: தரணியில் தலைப்புகழ் தரக்கிற்றியே.
|510
|-
|8
|மாசுடை யுடம்பொடு தலையுலறி
 
: வாய்ப்புரம் வெளுத்தொரு போதுமுண்டு, தேசுடை திறலுடைக் காமதேவா.
: நோற்கின்ற நோன்பினைக் குறிக்கொள்கண்டாய், பேசுவ தொன்றுண்டிங் கெம்பெருமான்
: பெண்மையைத் தலையுடைத் தாக்கும்வண்ணம் கேசவ நம்பியைக் கால்பிடிப்பாள்
: என்னுமிப் பேறெனக் கருளுகண்டாய்.
|511
|-
|9
|தொழுதுமுப் போதுமுன் னடிவணங்கித்
 
: தூமலர் தூய்த்தொழு தேத்துகின்றேன், பழுதின்றிப் பாற்கடல் வண்ணனுக்கே
: பணிசெய்து வாழப் பெறாவிடில்நான், அழுதழு தலமந்தம் மாவழங்க
: ஆற்றவு மதுவுனக் குறைக்குங்கண்டாய், உழுவதோ ரெருத்தினை நுகங்கொடுபாய்ந்து
: ஊட்டமின் றித்துரந் தாலொக்குமே.
|512
|-
|10
|கருப்புவில் மலர்க்கணைக் காமவேளைக்
 
: கழலிணை பணிந்தங்கோர் கரியலற, மருப்பினை யொசித்துப்புள் வாய்பிளந்த
: மணிவண்ணற் கென்னை வகுத்திடென்று, பொருப்பன்ன மாடம்பொ லிந்துதோன்றும்
: புதுவையர் கோன்விட்டு சித்தன்கோதை, விருப்புடை யின்தமிழ் மாலைவல்லார்
: விண்ணவர் கோனடி நண்ணுவரே.
|513
|-
|11
|நாமமாயிர மேத்தநின்ற
 
: நாராயணாநர னே,உன்னை மாமிதன்மக னாகப்பெற்றா
: லெமக்குவாதை தவிருமே, காமன்போதரு காலமென்றுபங்
: குனிநாள்கடை பாரித்தோம், தீமைசெய்யும் சிரீதரா.எங்கள்
: சிற்றில்வந்து சிதையேலே.
|514
|-
|12
|இன்றுமுற்றும் முதுகுநோவ
 
: இருந்திழைத்தஇச் சிற்றிலை, நன்றும்கண்ணுற நோக்கிநாங்கொளும்
: ஆர்வந்தன்னைத் தணிகிடாய், அன்றுபாலக னாகியாலிலை
: மேல்துயின்றவெம் மாதியாய், என்றுமுன்றனக் கெங்கள்மேலிரக்
: கம்மெழாததெம் பாவமே.
|515
|-
|13
|குண்டுநீருறை கோளரீ.மத
 
: யானைகோள்விடுத் தாய்,உன்னைக் கண்டுமாலுறு வோங்களைக்கடைக்
: கண்களாலிட்டு வாதியேல், வண்டல்நுண்மணல் தெள்ளியாம்வளைக்
: கைகளால்சிர மப்பட்டோ ம், தெண்டிரைக்கடற் பள்ளியாய்.எங்கள்
: சிற்றில்வந்து சிதையேலே.
|516
|-
|14
|பெய்யுமாமுகில் போல்வண்ணா.உன்றன்,
 
: பேச்சும்செய்கையும், எங்களை மையலேற்றி மயக்கவுன்முகம்
: மாயமந்திரந் தான்கொலோ, நொய்யர்பிள்ளைக ளென்பதற்குன்னை
: நோவநாங்களு ரைக்கிலோம், செய்யதாமரைக் கண்ணினாயெங்கள்
: சிற்றில்வந்து சிதையேலே.
|517
|-
|15
|வெள்ளைநுண்மணல் கொண்டுசிற்றில்
 
: விசித்திரப்பட, வீதிவாய்த் தெள்ளிநாங்களி ழைத்தகோல
: மழித்தியாகிலும், உன்றன்மேல் உள்ளமோடி யுருகலல்லால்
: உரோடமொன்று மிலோங்கண்டாய், கள்ளமாதவா.கேசவா.உன்
: முகத்தனகண்க ளல்லவே.
|518
|-
|16
|முற்றிலாதபிள் ளைகளோம்முலை
 
: போந்திலாதோமை, நாடொறும் சிற்றில்மேலிட்டுக் கொண்டுநீசிறி
: துண்டுதிண்ணென நாமது கற்றிலோம்,கட லையடைத்தரக்-
: கர்குலங்களை முற்றவும் செற்று,இலங்கையைப் பூசலாக்கிய
: சேவகா.எம்மை வாதியேல்.
|519
|-
|17
|பேதநன்கறி வார்களோடிவை
 
: பேசினால்பெரி திஞ்சுவை, யாதுமொன்றறி யாதபிள்ளைக
: ளோமைநீநலிந் தென்பயன், ஓதமாகடல் வண்ணா.உன்மண
: வாட்டிமாரொடு சூழறும், சேதுபந்தம் திருத்தினாயெங்கள்
: சிற்றில்வந்து சிதையேலே.
|520
|-
|18
|வட்டவாய்ச்சிறு தூதையோடு
 
: சிறுசுளகும்மண லுங்கொண்டு, இட்டமாவிளை யாடுவோங்களைச்
: சிற்றிலீடழித் தென்பயன், தொட்டுதைத்துநலி யேல்கண்டாய்சுடர்ச்
: சக்கரம்கையி லேந்தினாய், கட்டியும்கைத் தாலின்னாமை
: அறிதியேகடல் வண்ணனே.
|521
|-
|19
|முற்றத்தூடு புகுந்துநின்முகங்
 
: காட்டிப்புன்முறு வல்செய்து, சிற்றிலோடெங்கள் சிந்தையும்சிதைக்
: கக்கடவையோ கோவிந்தா, முற்றமண்ணிடம் தாவிவிண்ணுற
: நீண்டளந்துகொண் டாய்,எம்மைப்- பற்றிமெய்ப்பிணக் கிட்டக்காலிந்தப்
: பக்கம்நின்றவ ரெஞ்சொல்லார்?
|522
|-
|20
|சீதைவாயமு தமுண்டாய்.எங்கள்
 
: சிற்றில்நீசிதை யேல்.என்று, வீதிவாய்விளை யாடுமாயர்
: சிறுமியர்மழ லைச்சொல்லை, வேதவாய்த்தொழி லார்கள்வாழ்வில்லி
: புத்தூர்மன்விட்டு சித்தன்றன், கோதைவாய்த்தமிழ் வல்லவர்குறை
: வின்றிவைகுந்தம் சேர்வரே.
|523
|-
|21
|கோழி யழைப்பதன் முன்னம்
 
: குடைந்துநீ ராடுவான் போந்தோம், ஆழியஞ் செல்வ னெழுந்தான்
: அரவணை மேல்பள்ளி கொண்டாய், ஏழைமை யாற்றவும் பட்டோ ம்
: இனியென்றும் பொய்கைக்கு வாரோம், தோழியும் நானும் தொழுதோம்
: துகிலைப் பணித்தரு ளாயே.
|524
|-
|22
|இதுவென் புகுந்ததிங் கந்தோ.
 
: இப்பொய்கைக் கெவ்வாறு வந்தாய், மதுவின் துழாய்முடி மாலே.
: மாயனே.எங்க ளமுதே, விதியின்மை யாலது மாட்டோ ம்
: வித்தகப் பிள்ளாய். விரையேல், குதிகொண் டரவில் நடித்தாய்.
: குருந்திடைக் கூறை பணியாய்.
|525
|-
|23
|எல்லே யீதென்ன இளமை
 
: எம்மனை மார்காணி லொட்டார், பொல்லாங்கீ தென்று கருதாய்
: பூங்குருந் தேறி யிருத்தி, வில்லாலி லங்கை யழித்தாய்.நீ
: வேண்டிய தெல்லாம் தருவோம், பல்லாரும் காணாமே போவோம்
: பட்டைப் பணித்தரு ளாயே.
|526
|-
|24
|பரக்க விழித்தெங்கும் நோக்கிப்
 
: பலர்குடைந் தாடும் சுனையில், அரக்கநில் லாகண்ண நீர்கள்
: அலமரு கின்றவா பாராய், இரக்கமே லொன்று மிலாதாய்.
: இலங்கை யழித்த பிரானே, குரக்கர சாவ தறிந்தோம்
: குருந்திடைக் கூறை பணியாய்.
|527
|-
|25
|காலைக் கதுவிடு கின்ற
 
: கயலோடு வாளை விரவி, வேலைப் பிடித்தெந்னை மார்கள்
: ஓட்டிலென் னவிளை யாட்டோ , கோலச்சிற் றாடை பலவுங்
: கொண்டுநீ யேறி யிராதே, கோலங் கரிய பிரானே.
: குருந்திடைக் கூறை பணியாய்.
|528
|-
|26
|தடத்தவிழ் தாமரைப் பொய்கைத்
 
: தாள்களெங் காலைக் கதுவ, விடத்தே ளெறிந்தாலே போல
: வேதனை யற்றவும் பட்டோ ம் குடத்தை யெடுத்தேற விட்டுக்
: கூத்தாட வல்லஎங் கோவே, படிற்றையெல் லாம்தவிர்ந் தெங்கள்
: பட்டைப் பணித்தரு ளாயே.
|529
|-
|27
|நீரிலே நின்றயர்க் கின்றோம்
 
: நீதியல் லாதன செய்தாய், ஊரகம் சாலவும் சேய்த்தால்
: ஊழியெல் லாமுணர் வானே, ஆர்வ முனக்கே யுடையோம்
: அம்மனை மார்காணி லொட்டார், போர விடாயெங்கள் பட்டைப்
: பூங்குருந் தேறியி ராதே.
|530
|-
|28
|மாமிமார் மக்களே யல்லோம்
 
: மற்றுமிங் கெல்லாரும் போந்தார், தூமலர்க் கண்கள் வளரத்
: தொல்லையி ராத்துயில் வானே, சேமமே லன்றிது சாலச்
: சிக்கென நாமிது சொன்னோம், கோமள ஆயர்கொ ழுந்தே.
: குருந்திடைக் கூறை பணியாய்.
|531
|-
|29
|கஞ்சன் வலைவைத்த வன்று
 
: காரிரு ளெல்லில் பிழைத்து, நெஞ்சுதுக் கம்செய்யப் போந்தாய்
: நின்றஇக் கன்னிய ரோமை, அஞ்ச உரப்பாள் அசோதை
: ஆணாட விட்டிட் டிருக்கும், வஞ்சகப் பேய்ச்சிபா லுண்ட
: மசிமையி லீ.கூறை தாராய்.
|532
|-
|30
|கன்னிய ரோடெங்கள் நம்பி
 
: கரிய பிரான்விளை யாட்டை, பொன்னியல் மாடங்கள் சூழ்ந்த
: புதுவையர் கோன்பட்டன் கோதை, இன்னிசை யால்சொன்ன மாலை
: ஈரைந்தும் வல்லவர் தாம்போய், மன்னிய மாதவ னோடு
: வைகுந்தம் புக்கிருப் பாரே.
|533
|-
|31
|தெள்ளி யார்பலர் கைதொழும் தேவனார்,
வள்ளல் மாலிருஞ் சோலை மணாளனார்,
பள்ளி கொள்ளு மிடத்தடி கொட்டிட,
கொள்ளு மாகில்நீ கூடிடு கூடலே.
|534
|-
|32
|காட்டில் வேங்கடம் கண்ண புரநகர்,
வாட்ட மின்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன்,
ஓட்ட ராவந்தென் கைப்பற்றி, தன்னோடும்
கூட்டு மாகில்நீ கூடிடு கூடலே.
|535
|-
|33
|பூம கன்புகழ் வானவர் போற்றுதற்
காம கன்,அணி வாணுதல் தேவகி
மாம கன்,மிகு சீர்வசு தேவர்தம்,
கோம கன்வரில் கூடிடு கூடலே.
|536
|-
|34
|ஆய்ச்சி மார்களு மாயரு மஞ்சிட,
பூத்த நீள்கடம் பேறிப் புகப்பாய்ந்து,
வாய்த்த காளியன் மேல்நட மாடிய,
கூத்த னார்வரில் கூடிடு கூடலே.
|537
|-
|35
|மாட மாளிகை சூழ்மது ரைப்பதி
நாடி, நந்தெரு வின்நடு வேவந்திட்டு,
ஓடை மாமத யானை யுதைத்தவன்,
கூடு மாகில்நீ கூடிடு கூடலே.
|538
|-
|36
|அற்ற வன்மரு தம்முறி யநடை
கற்ற வன்,கஞ் சனைவஞ் சனையினால்
செற்ற வன்,திக ழும்மது ரைப்பதி,
கொற்ற வன்வரில் கூடிடு கூடலே.
|539
|-
|37
|அன்றின் னாதன செய்சிசு பாலனும்,
நின்ற நீள்மரு தும்மெரு தும்புள்ளும்,
வென்றி வேல்விறற் கஞ்சனும் வீழ,முன்
கொன்ற வன்வரில் கூடிடு கூடலே.
|540
|-
|38
|ஆவ லன்புட யார்தம் மனத்தன்றி
மேவ லன்,விரை சூழ்துவ ராபதிக்
காவ லன்,கன்று மேய்த்து விளையாடும்,
கோவ லன்வரில் கூடிடு கூடலே.
|541
|-
|39
|கொண்ட கோலக் குறளுரு வாய்ச்சென்று,
பண்டு மாவலி தன்பெரு வேள்வியில்,
அண்ட மும்நில னும்அடி யொன்றினால்,
கொண்ட வன்வரில் கூடிடு கூடலே.
|542
|-
|40
|பழகு நான்மறை யின்பொரு ளாய்,மதம்
ஒழுகு வாரண முய்ய வளித்த,எம்
அழக னாரணி யாய்ச்சியர் சிந்தையுள்,
குழக னார்வரில் கூடிடு கூடலே.
|543
|-
|41
|ஊடல் கூட லுணர்தல் புணர்தலை,
நீடு நின்ற நிறைபுக ழாய்ச்சியர்,
கூட லைக்குழற் கோதைமுன் கூறிய,
பாடல் பத்தும்வல் லார்க்கில்லை பாவமே.
|544
|-
|42
|மன்னு பெரும்புகழ் மாதவன் மாமணி
 
: வண்ணன் மணிமுடி மைந்தன் தன்னை, உகந்தது காரண மாகஎன்
: சங்கிழக் கும்வழக் குண்டே, புன்னை குருக்கத்தி ஞாழல் செருந்திப்
: பொதும்பினில் வாழும் குயிலே, பன்னியெப் போது மிருந்து விரைந்தென்
: பவளவா யன்வரக் கூவாய்.
|545
|-
|43
|வெள்ளை விளிசங் கிடங்கையிற் கொண்ட
 
: விமல னெனக்குருக் காட்டான், உள்ளம் புகுந்தென்னை நைவித்து நாளும்
: உயிர்பெய்து கூத்தாட்டுக் காணும், கள்ளவிழ் செண்பகப் பூமலர் கோதிக்
: களித்திசை பாடுங் குயிலே, மெள்ள விருந்து மிழற்றி மிழற்றாதென்
: வேங்கட வன்வரக் கூவாய்.
|546
|-
|44
|மாதலி தேர்முன்பு கோல்கொள்ள மாயன்
 
: இராவணன் மேல்,சர மாரி தாய்தலை யற்றற்று வீழத் தொடுத்த
: தலைவன் வரவெங்குங் காணேன், போதலர் காவில் புதுமணம் நாறப்
: பொறிவண்டின் காமரங் கேட்டு,உன் காதலி யோடுடன் வாழ்குயி லே.என்
: கருமாணிக் கம்வரக் கூவாய்.
|547
|-
|45
|என்புரு கியின வேல்நெடுங் கண்கள்
 
: இமைபொருந் தாபல நாளும், துன்பக் கடல்புக்கு வைகுந்த னென்பதோர்
: தோணி பெறாதுழல் கின்றேன், அன்புடை யாரைப் பிரிவுறு நோயது
: நீயு மறிதி குயிலே, பொன்புரை மேனிக் கருளக் கொடியுடைப்
: புண்ணிய னைவரக் கூவாய்.
|548
|-
|46
|மென்னடை யன்னம் பரந்துவிளையாடும்
 
: வில்லிபுத் தூருறை வான்றன், பொன்னடி காண்பதோ ராசயி னாலென்
: பொருகயற் கண்ணிணை துஞ்சா, இன்னடி சிலோடு பாலமு தூட்டி
: எடுத்தவென் கோலக் கிளியை, உன்னொடு தோழமை கொள்வன் குயிலே.
: உலகளந் தான்வரக் கூவாய்.
|549
|-
|47
|எத்திசை யுமம ரர்பணிந் தேத்தும்
 
: இருடீகே சன்வலி செய்ய, முத்தன்ன வெண்முறு வற்செய்ய வாயும்
: முலயு மழகழிந் தேன்நான், கொத்தலர் காவில் மணித்தடம் கண்படை
: கொள்ளு மிளங்குயி லே,என் தத்துவ னைவரக் கூகிற்றி யாகில்
: தலையல்லால் கைம்மாறி லேனே.
|550
|-
|48
|பொங்கிய பாற்கடல் பள்ளிகொள் வானைப்
 
: புணர்வதோ ராசயி னால்,என் கொங்கை கிளர்ந்து குமைத்துக் குதுகலித்
: தாவியை யாகுலஞ் செய்யும், அங்குயி லே.உனக் கென்ன மறைந்துறைவு
: ஆழியும் சங்குமொண் தண்டும், தங்கிய கையவ னைவரக் கூவில்நீ,
: சாலத் தருமம் பெறுதி.
|551
|-
|49
|சார்ங்கம் வளைய வலிக்கும் தடக்கைச்
 
: சதுரன் பொருத்த முடையன், நாங்களெம் மில்லிருந் தொட்டிய கச்சங்கம்
: நானு மவனு மறிதும், தேங்கனி மாம்பொழில் செந்தளிர் கோதும்
: சிறுகுயி லே,திரு மாலை ஆங்கு விரைந்தொல்லை கூகிற்றி யாகில்
: அவனைநான் செய்வன காணே.
|552
|-
|50
|பைங்கிளி வண்ணன் சிரீதர னென்பதோர்
 
: பாசத் தகப்பட்டி ருந்தேன், பொங்கொளி வண்டிரைக் கும்பொழில் வாழ்குயி
: லே.குறிக் கொண்டிது நீகேள், சங்கொடு சக்கரத் தான்வரக் கூவுதல்
: பொன்வளை கொண்டு தருதல், இங்குள்ள காவினில் வாழக் கருதில்
: இரண்டத்தொன் றேல்திண்ணம் வேண்டும்.
|553
|-
|51
|அன்றுல கம்மளந் தானை யுகந்தடி-
 
: மைக்கண வன்வலி செய்ய, தென்றலுந் திங்களு மூடறுத் தென்னை
: நலியும் முறைமை யறியேன், என்றுமிக் காவி லிருந்திருந் தென்னைத்
: தகர்த்தாதே நீயும் குயிலே, இன்றுநா ராயண னைவரக் கூவாயேல்
: இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன்.
|554
|-
|52
|விண்ணுற நீண்டடி தாவிய மைந்தனை
 
: வேற்கண் மடந்தை விரும்பி, கண்ணுற வென்கடல் வண்ணனைக் கூவு
: கருங்குயி லே.என்ற மாற்றம், பண்ணுற நான்மறை யோர்புது வைமன்னன்
: பட்டர்பி ரான்கோதை சொன்ன, நண்ணுறு வாசக மாலைவல் லார்நமோ-
: நாராய ணாயவென் பாரே.
|555
|-
|53
|வாரண மாயிரம் சூழவ லம்செய்து,
நாரண நம்பி நடக்கின்றா னென்றெதிர்,
பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறமெங்கும்,
தோரணம் நாட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|556
|-
|54
|நாளைவ துவைம ணமென்று நாளிட்டு,
பாளை கமுகு பரிசுடைப் பந்தற்கீழ்,
கோளரி மாதவன் கோவிந்த னென்பான்,ஓர்
காளைபு குதக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|557
|-
|55
|இந்திர னுள்ளிட்ட தேவர்கு ழாமெல்லாம்,
வந்திருந் தென்னைம கட்பேசி மந்திரித்து,
மந்திரக் கோடியு டுத்திம ணமாலை,
அந்தரி சூட்டக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|558
|-
|56
|நாற்றிசைத் தீர்த்தங்கொ ணர்ந்துந னிநல்கி,
பார்ப்பனச் சிட்டர்கள் பல்லாரெ டுத்தேத்தி,
பூப்புனை கண்ணிப்பு னிதனோ டென்றன்னை,
காப்புநாண் கட்டக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|559
|-
|57
|கதிரொளி தீபம் கலசமு டனேந்தி,
சதிரிள மங்கையர் தாம்வந்தெ திர்கொள்ள,
மதுரையார் மன்ன னடிநிலை தொட்டு,எங்கும்
அதிரப் புகுதக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|560
|-
|58
|மத்தளம் கொட்டவ ரிசங்கம் நின்றூத,
முத்துடைத் தாம நிரைதாழ்ந்த பந்தற்கீழ்
மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து,என்னைக்
கைத்தலம் பற்றக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|561
|-
|59
|வாய்நல் லார்நல்ல மறையோதி மந்திரத்தால்,
பாசிலை நாணல் படுத்துப் பரிதிவைத்து,
காய்சின மாகளி றன்னானென் கைப்பற்றி,
தீவலம் செய்யக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|562
|-
|60
|இம்மைக்கு மேழேழ் பிறவிக்கும் பற்றாவான்,
நம்மையு டையவன் நாராய ணன்நம்பி,
செம்மை யுடைய திருக்கையால் தாள்பற்றி,
அம்மி மிதிக்கக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|563
|-
|61
|வரிசிலை வாள்முகத் தென்னைமார் தாம்வந்திட்டு
எரிமுகம் பாரித்தென் னைமுன்னே நிறுத்தி,
அரிமுக னச்சுதன் கைம்மேலென் கைவைத்து,
பொரிமுகந் தட்டக் கனாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|564
|-
|62
|குங்கும மப்பிக் குளிர்சாந்தம் மட்டித்து,
மங்கல வீதி வலம்செய்து மணநீர்,
அங்கவ னோடு முடஞ்சென்றங் கானைமேல்,
மஞ்சன மாட்டக்க னாக்கண்டேன் தோழீநான்.
|565
|-
|63
|ஆயனுக் காகத்தான் கண்ட கனாவினை,
வேயர் புகழ்வில்லி புத்தூர்க்கோன் கோதைசொல்,
தூய தமிழ்மாலை ஈரைந்தும் வல்லவர்,
வாயுநன் மக்களைப் பெற்று மகிழ்வரே.
|566
|-
|64
|கருப்பூரம் நாறுமோ கமலப்பூ நாறுமோ,
திருப்பவளச் செவ்வாய்தான் தித்தித்தி ருக்கும்மோ,
மருப்பொசித்த மாதவன்றன் வாய்ச்சுவையும் நாற்றமும்,
விருப்புற்றுக் கேட்கின்றேன் சொல்லாழி வெண்சங்கே.
|567
|-
|65
|கடலில் பிறந்து கருதாது, பஞ்சசனன்
உடலில் வளர்ந்துபோ யூழியான் கைத்தலத்
திடரில் குடியேறித் தீய வசுரர்,
நடலைப் படமுழங்கும் தோற்றத்தாய் நற்சங்கே.
|568
|-
|66
|தடவரை யின்மீதே சரற்கால சந்திரன்,
இடையுவா வில்வந்தெ ழுந்தாலே போல்,நீயும்
வடமதுரை யார்மன்னன் வாசுதே வன்கையில்,
குடியேறி வீற்றிருந்தாய் கோலப்பெ ருஞ்சங்கெ.
|569
|-
|67
|சந்திர மண்டலம்போல் தாமோத ரன்கையில்,
அந்தர மொன்றின்றி யேறி யவஞ்செவியில்,
மந்திரம் கொள்வாயே போலும் வலம்புரியே,
இந்திரனு முன்னோடு செல்வத்துக் கேலானே.
|570
|-
|68
|உன்னோ டுடனே யொருகடலில் வாழ்வாரை,
இன்னா ரினையாரென் றெண்ணுவா ரில்லைகாண்,
மன்னாகி நின்ற மதுசூதன் வாயமுதம்,
பன்னாளு முண்கின்றாய் பாஞ்சசன் னியமே.
|571
|-
|69
|போய்த்தீர்த்த மாடாதே நின்ற புணர்மருதம்,
சாய்த்தீர்த்தான் கைத்தலத்தே யேறிக் குடிகொண்டு
சேய்த்தீர்த மாய்நின்ற செங்கண்மால் தன்னுடய
வாய்த்தீர்த்தம் பாய்ந்தாட வல்லாய் வலம்புரியே.
|572
|-
|70
|செங்கமல நாண்மலர்மேல் தேனுகரு மன்னம்போல்
செங்கட் கருமேனி வாசுதே வனுடய,
அங்கைத் தலமேறி அன்ன வசஞ்செய்யும்,
சங்கரையா. உஞ்செல்வம் சாலவ ழகியதே.
|573
|-
|71
|உண்பது சொல்லி லுலகளந்தான் வாயமுதம்,
கண்படை கொள்ளில் கடல்வண்ணன் கைத்தலத்தே,
பெண்படை யாருன்மேல் பெரும்பூசல் சாற்றுகின்றார்,
பண்பல செய்கின்றாய் பாஞ்சசன் னியமே.
|574
|-
|72
|பதினாறா மாயிரவர் தேவிமார் பார்த்திருப்ப,
மதுவாயில் கொண்டாற்போல் மாதவன்றன் வாயமுதம்,
பொதுவாக வுண்பதனைப் புக்குநீ யுண்டக்கால்,
சிதையாரோ வுன்னோடு செல்வப்பெ ருஞ்சங்கே.
|575
|-
|73
|பாஞ்சசன் னியத்தைப் பற்பநா பனோடும்,
வாய்ந்தபெ ருஞ்சுற்ற மாக்கிய வண்புதுவை,
ஏய்ந்தபுகழ்ப் பட்டர்பிரான் கோதைதமி ழீரைந்தும்,
ஆய்ந்தேத்த வல்லா ரவரு மணுக்கரே.
|576
|-
|74
|விண்ணீல மேலாப்பு
 
: விரித்தாற்போல் மேகங்காள், தெண்ணீர்பாய் வேங்கடத்தென்
: திருமாலும் போந்தானே, கண்ணீர்கள் முலைக்குவட்டில்
: துளிசோரச் சோர்வேனை, பெண்ணீர்மை யீடழிக்கும்
: இதுதமக்கோர் பெருமையே?
|577
|-
|75
|மாமுத்த நிதிசொரியும்
 
: மாமுகில்காள், வேங்கடத்துச் சாமத்தின் நிறங்கொண்ட
: தாடாளன் வார்த்தையென்னே, காமத்தீ யுள்புகுந்து
: கதுவப்பட்டு இடைக்கங்குல், ஏமத்தோர் தென்றலுக்கிங்-
: கிலக்காய்நா னிருப்பேனே.
|578
|-
|76
|ஒளிவண்ணம் வளைசிந்தை
 
: உறக்கத்தோ டிவையெல்லாம், எளிமையா லிட்டென்னை
: ஈடழியப் போயினவால், குளிரருவி வேங்கடத்தென்
: கோவிந்தன் குணம்பாடி, அளியத்த மேகங்காள்.
: ஆவிகாத் திருப்பேனே.
|579
|-
|77
|மின்னாகத் தெழுகின்ற
 
: மேகங்காள், வேங்கடத்துத் தன்னாகத் திருமங்கை
: தங்கியசீர் மார்வற்கு, என்னாகத் திளங்கொங்கை
: விரும்பித்தாம் நாடோ றும், பொன்னாகம் புல்குதற்கென்
: புரிவுடைமை செப்புமி
|580
|-
|78
|வான்கொண்டு கிளர்ந்தெழுந்த
 
: மாமுகில்காள், வேங்கடத்துத் தேன்கொண்ட மலர்ச்சிதறத்
: திரண்டேறிப் பொழிவீர்காள், ஊன்கொண்ட வள்ளுகிரால்
: இரணியனை யுடலிடந்தான், தான்கொண்ட சரிவளைகள்
: தருமாகில் சாற்றுமினே.
|581
|-
|79
|சலங்கொண்டு கிளர்ந்தெழுந்த
 
: தண்முகில்காள், மாவலியை நிலங்கொண்டான் வேங்கடத்தே
: நிரந்தேறிப் பொழிவீர்காள், உலங்குண்ட விளங்கனிபோல்
: உள்மெலியப் புகுந்து,என்னை நலங்கொண்ட நாரணற்கென்
: நடலைநோய் செப்புமினே.
|582
|-
|80
|சங்கமா கடல்கடைந்தான்
 
: தண்முகில்காள், வேங்கடத்துச் செங்கண்மால் சேவடிக்கீழ்
: அடிவீழ்ச்சி விண்ணப்பம், கொங்கைமேல் குங்குமத்தின்
: குழம்பழியப் புகுந்து,ஒருநாள் தங்குமே லென்னாவி
: தங்குமென் றுரயீரே.
|583
|-
|81
|கார்காலத் தெழுகின்ற
 
: கார்முகில்காள், வேங்கடத்துப் போர்காலத் தெழுந்தருளிப்
: பொருதவனார் பேர்சொல்லி, நீர்காலத் தெருக்கிலம்
: பழவிலைபோல் வீழ்வேனை, வார்காலத் தொருநாள்தம்
: வாசகம்தந் தருளாரே.
|584
|-
|82
|மதயானை போலெழுந்த
 
: மாமுகில்காள், வேங்கடத்தைப் பதியாக வாழ்வீர்காள்.
: பாம்பணையான் வார்த்தையென்னே, கதியென்றும் தானாவான்
: கருதாது,ஓர் பெண்கொடியை வதைசெய்தான். என்னும்சொல்
: வையகத்தார் மதியாரே.
|585
|-
|83
|நாகத்தி னணையானை
 
: நன்னுதலாள் நயந்துரைசெய், மேகத்தை வேங்கடக்கோன்
: விடுதூதில் விண்ணப்பம், போகத்தில் வழுவாத
: புதுவையர்கோன் கோதைதமிழ், ஆகத்து வைத்துரைப்பார்
: அவரடியா ராகுவரே.
|586
|-
|84
|சிந்துரச் செம்பொடிப்போல்
 
: திருமாலிருஞ் சோலையெங்கும், இந்திர கோபங்களே
: எழுந்தும்பரந் திட்டனவால், மந்தரம் நாட்டியன்று
: மதுரக்கொழுஞ் சாறுகொண்ட சுந்தரத் தோளுடையான்
: சுழலையினின் றுய்துங்கொலோ.
|587
|-
|85
|போர்களி றுபொரும்மா
 
: லிருஞ்சோலையம் பூம்புறவில், தார்க்கொடி முல்லைகளும்
: தவளநகை காட்டுகின்ற, கார்க்கொள் படாக்கள்நின்று
: கழறிச்சிரிக் கத்தரியேன், ஆர்க்கிடு கோதோழி.
: அவன்தார்ச்செய்த பூசலையே.
|588
|-
|86
|கருவிளை யொண்மலர்காள்.
 
: காயாமலர் காள்,திருமால் உருவொளி காட்டுகின்றீர்
: எனக்குய்வழக் கொன்றுரையீர், திருவிளை யாடுதிண்டோ ள்
: திருமாலிருஞ் சோலைநம்பி, வரிவளை யில்புகுந்து
: வந்திபற்றும் வழ்க்குளதே.
|589
|-
|87
|பைம்பொழில் வாழ்குயில்காள்.
 
: மயில்காள்.ஒண் கருவிளைகாள், வம்பக் களங்கனிகாள்.
: வண்ணப்பூவை நறுமலர்காள், ஐம்பெரும் பாதகர்காள்.
: அணிமாலிருஞ் சோலைநின்ற, எம்பெரு மானுடைய
: நிறமுங்களுக் கெஞ்செய்வதே
|590
|-
|88
|துங்க மலர்ப்பொழில்சூழ்
 
: திருமாலிருஞ் சோலைநின்ற, செங்கட் கருமுகிலின்
: திருவுருப் போல்,மலர்மேல் தொங்கிய வண்டினங்காள்.
: தொகுபூஞ்சுனை காள்,சுனையில் தங்குசெந் தாமரைகாள்.
: எனக்கோர்சரண் சாற்றுமினே.
|591
|-
|89
|நாறு நறும்பொழில்மா
 
: லிருஞ்சோலை நம்பிக்கு, நான் நூறு தடாவில்வெண்ணெய்
: வாய்நேர்ந்து பராவிவைத்தேன், நூறு தடாநிறைந்த
: அக்கார வடிசில்சொன்னேன், ஏறு திருவுடையான்
: இன்றுவந்திவை கொள்ளுங்கொலோ.
|592
|-
|90
|இன்றுவந் தித்தனையும்
 
: அமுதுசெய் திடப்பெறில்,நான் ஒன்று நூறாயிரமாக்
: கொடுத்துப்பின்னும் ஆளும்செய்வன், தென்றல் மணங்கமழும்
: திருமாலிருஞ் சோலைதன்னுள் நின்ற பிரான்,அடியேன்
: மனத்தேவந்து நேர்படிலே.
|593
|-
|91
|காலை யெழுந்திருந்து
 
: கரியகுரு விக்கணங்கள், மாலின் வரவுசொல்லி
: மருள்பாடுதல் மெய்ம்மைகொலோ, சோலை மலைப்பெருமான்
: துவராபதி யெம்பெருமான், ஆலி னிலைப்பெருமான்
: அவன் வார்த்தை யுரைக்கின்றதே.
|594
|-
|92
|கோங்கல ரும்பொழில்மா-
 
: லிருஞ்சோலயில் கொன்றைகள்மேல் தூங்குபொன் மாலைகளோ-
: டுடனாய்நின்று தூங்குகின்றேன், பூங்கொள் திருமுகத்து
: மடுத்தூதிய சங்கொலியும், சார்ங்கவில் நாணொலியும்
: தலைப்பெய்வதெஞ் ஞான்றுகொலோ.
|595
|-
|93
|சந்தொடு காரகிலும்
 
: சுமந்துதடங் கள்பொருது, வந்திழி யும்சிலம்பா-
: றுடைமாலிருஞ் சோலைநின்ற, சுந்தரனை, சுரும்பார்
: குழல்கோதை தொகுத்துரைத்த, செந்தமிழ் பத்தும்வல்லார்
: திருமாலடி சேர்வர்களே.
|596
|-
|94
|கார்க்கோடல் பூக்காள்.கார்க்கடல்
 
: வண்ணனென் மேல்உம்மைப் போர்க்கோலம் செய்து போர
: விடுத்தவ னெங்குற்றான், ஆர்க்கோ இனிநாம் பூச
: லிடுவது, அணிதுழாய்த் தார்க்கோடும் நெஞ்சந் தன்னைப்
: படைக்கவல் லேனந்தோ.
|597
|-
|95
|மேற்றோன்றிப் பூக்காள் மேலுல
 
: கங்களின் மீதுபோய், மேற்றோன்றும் சோதி வேத
: முதல்வர் வலங்கையில், மேற்றோன்று மாழியின் வெஞ்சுடர்
: போலச் சுடாது,எம்மை மாற்றோலைப் பட்டவர் கூட்டத்து
: வைத்துகொள் கிற்றிரே.
|598
|-
|96
|கோவை மணாட்டி.நீயுன்
 
: கொழுங்கனி கொண்டு,எம்மை ஆவி தொலைவியேல் வாயழ-
: கர்தம்மை யஞ்சுதும் பாவி யேன்தோன்றிப் பாம்பணை-
: யார்க்கும்தம் பாம்புபோல், நாவு மிரண்டுள வாய்த்து
: நாணிலி யேனுக்கே.
|599
|-
|97
|முல்லைப் பிராட்டி.நீயுன்
 
: முறுவல்கள் கொண்டு,எம்மை அல்லல் விளைவியே லாழிநங்
: காய்.உன்ன டைக்கலம், கொல்லை யரக்கியை மூக்கரிந்
: திட்ட குமரனார் சொல்லும் பொய்யானால், நானும்
: பிறந்தமை பொய்யன்றே.
|600
|-
|98
|பாடும் குயில்காள். ஈதென்ன
 
: பாடல்,நல் வேங்கட நாடர் நமக்கொரு வாழ்வுதந்
: தால்வந்து பாடுமின், ஆடும் கருளக் கொடியுடை
: யார்வந் தருள்செய்து, கூடுவ ராயிடில் கூவிநும்
: பாட்டுகள் கேட்டுமே.
|601
|-
|99
|கணமா மயில்காள். கண்ணபி
 
: ரான்திருக் கோலம்போன்று, அணிமா நடம்பயின் றாடுகின்
: றீர்க்கடி வீழ்கின்றேன், பணமா டரவணைப் பற்பல
: காலமும் பள்ளிகொள், மணவாளர் நம்மை வைத்த
: பரிசிது காண்மினே.
|602
|-
|100
|நடமாடித் தோகை விரிக்கின்ற
 
: மாமயில் காள்,உம்மை நடமாட்டங் காணப் பாவியேன்
: நானோர் முதலிலேன், குடமாடு கூத்தன் கோவிந்தன்
: கோமிறை செய்து,எம்மை உடைமாடு கொண்டா னுங்களுக்
: கினியொன்று போதுமே ?
|603
|-
|101
|மழையே.மழையே.மண்புறம்
 
: பூசியுள் ளாய்நின்ற, மெழுகூற்றி னாற்போல் ஊற்றுநல்
: வேங்கடத் துள்நின்ற, அழகப் பிரானார் தம்மையென்
: நெஞ்சத் தகப்படத் தழுவநின்று, என்னைத் ததர்த்திக்கொண்
: டூற்றவும் வல்லையே?
|604
|-
|102
|கடலே. கடலே.உன்னைக்
 
: கடைந்து கலக்குறுத்து உடலுள் புகுந்துநின் றூறல்
: அறுத்தவற்கு, என்னையும் உடலுள் புகுந்துநின் றூறல்
: அறுக்கின்ற மாயற்குஎன் நடலைக ளெல்லாம் நாகணைக்
: கேசென்று ரைத்தியே.
|605
|-
|103
|நல்லஎன் தோழி. நாக
 
: ணைமிசை நம்பரர், செல்வர் பெரியர் சிறுமா
: னிடவர்நாம் செய்வதென், வில்லி புதுவை விட்டுசித்
: தர்தங்கள் தேவரை, வல்ல பரிசு வருவிப்ப
: ரேலது காண்டுமே.
|606
|-
|104
|தாமுகக்கும் தம்கையில் சங்கமே போலாவோ,
யாமுகக்கு மெங்கையில் சங்கமு மேந்திழையீர்,
தீமுகத்து நாகணைமேல் சேரும் திருவரங்கர்,
ஆமுகத்தை நோக்காரால் அம்மனே. அம்மனே.
|607
|-
|105
|எழிலுடைய வம்மனைமீர். என்னரங்கத் தின்னமுதர்,
குழலழகர் வாயழகர் கண்ணழகர், கொப்பூழில்
எழுகமலப் பூவழக ரெம்மானார், என்னுடைய
கழல்வளையைத் தாமும் கழல்வளையே யாக்கினரே.
|608
|-
|106
|பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும்,
அங்காதுஞ் சோராமே யாள்கின்ற வெம்பெருமான்,
செங்கோ லுடைய திருவரங்கச் செல்வனார்,
எங்கோல் வளையா லிடர்தீர்வ ராகாதே.
|609
|-
|107
|மச்சணி மாட மதிளரங்கர் வாமனனார்,
பச்சைப் பசுந்தேவர் தாம்பண்டு நீரேற்ற,
பிச்சைக் குறையாகி யென்னுடைய பெய்வளைமேல்,
இச்சை யுடையரே லித்தெருவே போதாரே ?
|610
|-
|108
|பொல்லாக் குறளுருவாய்ப் பொற்கையில் நீரேற்று,
எல்லா வுலகு மளந்துகொண்ட வெம்பெருமான்,
நல்லார்கள் வாழும் நளிரரங்க நாகணையான்,
இல்லாதோம் கைப்பொருளு மெய்துவா னொத்துளனே.
|611
|-
|109
|கைப்பொருள்கள் முன்னமே
 
: கைக்கொண்டார், காவிரிநீர் செய்ப்புரள வோடும்
: திருவரங்கச் செல்வனார், எப்பொருட்கும் நின்றார்க்கு
: மெய்தாது, நான்மறையின் சொற்பொருளாய் நின்றாரென்
: மெய்ப்பொருளும் கொண்டாரே.
|612
|-
|110
|உண்ணா துறங்கா தொலிகடலை யூடறுத்து,
பெண்ணாக்கை யாப்புண்டு தாமுற்ற பேதெல்லாம்,
திண்ணார் மதிள்சூழ் திருவரங்கச் செல்வனார்,
எண்ணாதே தம்முடைய நன்மைகளே யெண்ணுவரே.
|613
|-
|111
|பாசிதூர்த் துக்கிடந்த பார்மகட்கு, பண்டொருநாள்
மாசுடம்பில் நீர்வார மானமிலாப் பன்றியாம்,
தேசுடைய தேவர் திருவரங்கச் செல்வனார்,
பேசி யிருப்பனகள் பேர்க்கவும் பேராவே.
|614
|-
|112
|கண்ணாலங் கோடித்துக் கன்னிதன்னைக் கைப்பிடிப்பான்,
திண்ணார்ந் திருந்த சிசுபாலன் தேசழிந்து,
அண்ணாந் திருக்கவே யாங்கவளைக் கைப்பிடித்த,
பெண்ணாளன் பேணுமூர் பேரு மரங்கமே.
|615
|-
|113
|செம்மை யுடைய
 
: திருவரங்கர் தாம்பணித்த, மெய்ம்மைப் பெருவார்த்தை
: விட்டுசித்தர் கேட்டிருப்பர், தம்மை யுகப்பாரைத்
: தாமுகப்ப ரென்னும்சொல், தம்மிடையே பொய்யானால்
: சாதிப்பா ராரினியே .
|616
|-
|114
|மற்றிருந் தீர்கட் கறியலாகா
 
: மாதவ னென்பதோ ரன்புதன்னை, உற்றிருந் தேனுக் குரைப்பதெல்லாம்
: ஊமைய ரோடு செவிடர்வார்த்தை, பெற்றிருந் தாளை யொழியவேபோய்ப்
: பேர்த்தொரு தாயில் வளர்ந்தநம்பி, மற்பொருந் தாமற் களமடைந்த
: மதுரைப் புறத்தென்னை யுய்த்திடுமின்.
|617
|-
|115
|நாணி யினியோர் கருமமில்லை
 
: நாலய லாரும் அறிந்தொழிந்தார், பாணியா தென்னை மருந்து செய்து
: பண்டுபண் டாக்க வுறுதிராகில், மாணி யுருவா யுலகளந்த
: மாயனைக் காணில் தலைமறியும், ஆணையால் நீரென்னைக் காக்கவேண்டில்
: ஆய்ப்பாடிக் கேயென்னை யுய்த்திடுமின்.
|618
|-
|116
|தந்தையும் தாயுமுற் றாரும்நிற்கத்
 
: தனிவழி போயினாள். என்னும்சொல்லு, வந்தபின் னைப்பழி காப்பரிது
: மாயவன் வந்துருக் காட்டுகின்றான், கொந்தள மாக்கிப் பரக்கழித்துக்
: குறும்புசெய் வானோர் மகனைப்பெற்ற, நந்தகோ பாலன் கடைத்தலைக்கே
: நள்ளிருட் கணென்னை யுய்த்திடுமின்.
|619
|-
|117
|அங்கைத் தலத்திடை யாழிகொண்டான்
 
: அவன்முகத் தன்றி விழியேனென்று, செங்கச்சுக் கொண்டுகண் ணாடையார்த்துச்
: சிறுமா னிடவரைக் காணில்நாணும், கொங்கைத் தலமிவை நோக்கிக்காணீர்
: கோவிந்த னுக்கல்லால் வாயில்போகா, இங்குத்தை வாழ்வை யொழியவேபோய்
: யமுனைக் கரைக்கென்னை யுய்த்திடுமின்.
|620
|-
|118
|ஆர்க்குமென் நோயி தறியலாகா
 
: தம்மனை மீர்.துழ திப்படாதே, கார்க்கடல் வண்ணனென் பானொருவன்
: கைகண்ட யோகம் தடவத்தீரும், நீர்க்கரை நின்ற கடம்பையேறிக்
: காளிய னுச்சியில் நட்டம்பாய்ந்து, போர்க்கள மாக நிருத்தஞ்செய்த
: பொய்கைக் கரைக்கென்னை யுய்த்திடுமின்.
|621
|-
|119
|கார்த்தண் முகிலும் கருவிளையும்
 
: காயா மலரும் கமலப்பூவும், ஈர்த்திடு கின்றன வென்னைவந்திட்
: டிருடீகே சன்பக்கல் போகேயென்று, வேர்த்துப் பசித்து வயிறசைந்து
: வேண்டடி சிலுண்ணும் போது,ஈதென்று பார்த்திருந் துநெடு நோக்குக்கொள்ளும்
: பத்தவி லோசநத் துய்த்திடுமின்.
|622
|-
|120
|வண்ணம் திரிவும் மனங்குழைவும்
 
: மானமி லாமையும் வாய்வெளுப்பும், உண்ண லுறாமையு முள்மெலிவும்
: ஓதநீர் வண்ணனென் பானொருவன், தண்ணந் துழாயென்னும் மாலைகொண்டு
: சூட்டத் தணியும், பிலம்பன்றன்னைப் பண்ணழி யப்பல தேவன்வென்ற
: பாண்டி வடத்தென்னை யுய்த்திடுமின்.
|623
|-
|121
|கற்றினம் மேய்க்கிலும் மேய்க்கப்பெற்றான்
 
: காடுவாழ் சாதியு மாகப்பெற்றான், பற்றி யுரலிடை யாப்புமுண்டான்
: பாவிகாள். உங்களுக் கேச்சுக்கொலோ, கற்றன பேசி வசையுணாதே
: காலிக ளுய்ய மழைதடுத்து, கொற்றக் குடையாக வேந்திநின்ற
: கோவர்த் தனத்தென்னை யுய்த்திடுமின்.
|624
|-
|122
|கூட்டி லிருந்து கிளியெப்போதும்
 
: கோவிந்தா. கோவிந்தா. என்றழைக்கும், ஊட்டுக் கொடாது செறுப்பனாகில்
: உலகளந் தான். என் றுயரக்கூவும், நாட்டில் தலைப்பழி யெய்தியுங்கள்
: நன்மை யிழந்து தலையிடாதே, சூட்டுயர் மாடங்கள் சூழ்ந்துதோன்றும்
: துவரா பதிக்கென்னை யுய்த்திடுமின்.
|625
|-
|123
|மன்னு மதுரை தொடக்கமாக
 
: வண்துவ ராபதி தன்னளவும், தன்னைத் தமருய்த்துப் பெய்யவேண்டித்
: தாழ்குழ லாள்துணிந் ததுணிவை, பொன்னியல் மாடம்பொ லிந்துதோன்றும்
: புதுவையர் கோன்விட்டு சித்தன்கோதை, இன்னிசை யால்சொன்ன செஞ்சொல்மாலை
: ஏத்தவல் லார்க்கிடம் வைகுந்தமே.
|626
|-
|124
|கண்ண னென்னும் கருந்தெய்வம்
 
: காட்சி பழகிக் கிடப்பேனை, புண்ணில் புளிப்பெய் தாற்போலப்
: புறநின் றழகு பேசாதே, பெண்ணின் வருத்த மறியாத
: பெருமா னரையில் பீதக வண்ண ஆடை கொண்டு,என்னை
: வாட்டம் தணிய வீசீரே.
|627
|-
|125
|பாலா லிலையில் துயில்கொண்ட
 
: பரமன் வலைப்பட் டிருந்தேனை, வேலால் துன்னம் பெய்தாற்போல்
: வேண்டிற் றெல்லாம் பேசாதே, கோலால் நிரைமேய்த் தாயனாய்க்
: குடந்தைக் கிடந்த குடமாடி, நீலார் தண்ணந் துழாய்கொண்டென்
: நெறிமேன் குழல்மேல் சூட்டீரே.
|628
|-
|126
|கஞ்சைக் காய்ந்த கருவல்லி
 
: கடைக்க ணென்னும் சிறைக்கோலால், நெஞ்சூ டுருவ வேவுண்டு
: நிலையும் தளர்ந்து நைவேனை, அஞ்சே லென்னா னவனொருவன்
: அவன்மார் வணிந்த வனமாலை, வஞ்சி யாதே தருமாகில்
: மார்வில் கொணர்ந்து புரட்டீரே.
|629
|-
|127
|ஆரே யுலகத் தாற்றுவார்
 
: ஆயர் பாடி கவர்ந்துண்ணும், காரே றுழக்க வுழக்குண்டு
: தளர்ந்தும் முறிந்தும் கிடப்பேனை, ஆரா வமுத மனையான்றன்
: அமுத வாயி லூறிய, நீர்தான் கொணர்ந்து புலராமே
: பருக்கி யிளைப்பை நீக்கிரே.
|630
|-
|128
|அழிலும் தொழிலு முருக்காட்டான்
 
: அஞ்சே லென்னா னவனொருவன், தழுவி முழுகிப் புகுந்தென்னைச்
: சுற்றிச் சுழன்று போகானால், தழையின் பொழில்வாய் நிரைப்பின்னே
: நெடுமா லூதி வருகின்ற குழலின் தொளைவாய் நீர்கொண்டு
: குளிர முகத்துத் தடவீரே.
|631
|-
|129
|நடையொன் றில்லா வுலகத்து
 
: நந்த கோபன் மகனென்னும், கொடிய கடிய திருமாலால்
: குளப்புக் கூறு கொளப்பட்டு, புடையும் பெயர கில்லேன்நான்
: போட்கன் மிதித்த அடிப்பாட்டில் பொடித்தான் கொணர்ந்து பூசீர்கள்
: போகா வுயிரென் னுடம்பையே.
|632
|-
|130
|வெற்றிக் கருள கொடியான்றன்
 
: மீமீ தாடா வுலகத்து, வெற்ற வெறிதே பெற்றதாய்
: வேம்பே யாக வளர்த்தாளே, குற்ற மற்ற முலைதன்னைக்
: குமரன் கோலப் பணைத்தோளோடு, அற்ற குற்ற மவைதீர
: அணைய வமுக்கிக் கட்டீரே.
|633
|-
|131
|உள்ளே யுருகி நைவேனை
 
: உளளோ இலளோ வென்னாத, கொள்ளை கொள்ளிக் குறும்பனைக்
: கோவர்த் தனனைக் கண்டக்கால், கொள்ளும் பயனொன் றில்லாத
: கொங்கை தன்னைக் கிழங்கோடும் அள்ளிப் பறித்திட் டவன்மார்வில்
: எறிந்தென் அழலை தீர்வேனே.
|634
|-
|132
|கொம்மை முலைக ளிடர்தீரக்
 
: கோவிந் தற்கோர் குற்றேவல், இம்மைப் பிறவி செய்யாதே
: இனிப்போய்ச் செய்யும் தவந்தானென், செம்மை யுடைய திருமார்வில்
: சேர்த்தா னேலும் ஒருஞான்று, மெய்ம்மை சொல்லி முகம்நோக்கி
: விடைதான் தருமேல் மிகநன்றே.
|635
|-
|133
|அல்லல் விளைத்த பெருமானை
 
: ஆயர் பாடிக் கணிவிளக்கை, வில்லி புதுவை நகர்நம்பி
: விட்டு சித்தன் வியன்கோதை, வில்லைத் தொலைத்த புருவத்தாள்
: வேட்கை யுற்று மிகவிரும்பும், சொல்லைத் துதிக்க வல்லார்கள்
: துன்பக் கடளுள் துவளாரே.
|636
|-
|134
|பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு
 
: பலதே வற்கோர் கீழ்க்கன்றாய், இட்டீ றிட்டு விளையாடி
: இங்கே போதக் கண்டீரே?- இட்ட மான பசுக்களை
: இனிது மறித்து நீரூட்டி, விட்டுக் கொண்டு விளையாட
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|637
|-
|135
|அனுங்க வென்னைப் பிரிவுசெய்
 
: தாயர் பாடி கவர்ந்துண்ணும், குணுங்கு நாறிக் குட்டேற்றைக்
: கோவர்த் தனனைக் கண்டீரே?- கணங்க ளோடு மின்மேகம்
: கலந்தாற் போல, வனமாலை மினுங்க நின்று விளையாட
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|638
|-
|136
|மாலாய்ப் பிரந்த நம்பியை
 
: மாலே செய்யும் மணாளனை, ஏலாப் பொய்க ளுரைப்பானை
: இங்கே போதக் கண்டீரே?- மேலால் பரந்த வெயில்காப்பான்
: வினதை சிறுவன் சிறகென்னும், மேலாப் பின்கீழ் வருவானை
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|639
|-
|137
|கார்த்தண் கமலக் கண்ணென்னும்
 
: நெடுங்கயி றுபடுத் தி,என்னை ஈர்த்துக் கொண்டு விளையாடும்
: ஈசன் றன்னைக் கண்டீரே?- போர்த்த முத்தின் குப்பாயப்
: புகர்மால் யானைக் கன்றேபோல், வேர்த்து நின்று விளையாட
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|640
|-
|138
|மாத வன்என் மணியினை
 
: வலையில் பிழைத்த பன்றிபோல், ஏது மொன்றும் கொளத்தாரா
: ஈசன் றன்னைக் கண்டீரே?- பீதக வாடை யுடைதாழப்
: பெருங்கார் மேகக் கன்றேபோல், வீதி யார வருவானை
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|641
|-
|139
|தரும மறியாக் குறும்பனைத்
 
: தங்கைச் சார்ங்க மதுவேபோல், புருவ வட்ட மழகிய
: பொருத்த மிலியைக் கண்டீரே?- உருவு கரிதாய் முகம்செய்தாய்
: உதயப் பருப்ப தத்தின்மேல், விரியும் கதிரே போல்வானை
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|642
|-
|140
|பொருத்த முடைய நம்பியைப்
 
: புறம்போ லுள்ளும் கரியானை கருத்தைப் பிழைத்து நின்றஅக்
: கருமா முகிலைக் கண்டீரே?- அருத்தித் தாரா கணங்களால்
: ஆரப் பெருகு வானம்போல், விருத்தம் பெரிதாய் வருவானை
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|643
|-
|141
|வெளிய சங்கொன் றுடையானைப்
 
: பீதக வாடை யுடையானை, அளிநன் குடைய திருமாலை
: ஆழி யானைக் கண்டீரே?- களிவண் டெங்கும் கலந்தாற்போல்
: கழம்பூங் குழல்கள் தடந்தோள்மேல், மிளிர நின்று விளையாட
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|644
|-
|142
|நாட்டைப் படையென்று அயன்முதலாத்
 
: தந்த நளிர்மா மலருந்தி, வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும்
: விமலன் றன்னைக் கண்டீரே?- காட்டை நாடித் தேனுகனும்
: களிறும் புள்ளு முடன்மடிய, வேட்டை யாடி வருவானை
: விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே.
|645
|-
|143
|பருந்தாட் களிற்றுக் கருள்செய்த
 
: பரமன் றன்னை, பாரின்மேல் விருந்தா வனத்தே கண்டமை
: விட்டு சித்தன் கோதைசொல், மருந்தா மென்று தம்மனத்தே
: வைத்துக் கொண்டு வாழ்வார்கள், பெருந்தா ளுடைய பிரானடிக்கீழ்ப்
: பிரியா தென்று மிருப்பாரே.
|646
|}
 
== இவற்றையும் பார்க்கவும் ==
"https://ta.wikipedia.org/wiki/சிறப்பு:MobileDiff/3329389" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது

வழிசெலுத்தல் பட்டி