புகைத்தல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
(சிகரெட் இலிருந்து வழிமாற்றப்பட்டது)
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

புகைத்தல் என்பதொரு நடைமுறைப் பழக்கம். அதில் ஒரு பொருளாக மிகப் பெரும்பாலும் புகையிலை எரிக்கப்பட்டு அதன் புகை சுவைக்க அல்லது உள்ளிழுக்கப்படுகிறது. இது முதன்மையாக மனம் மகிழ்விக்கும் போதைப் பயன்பாட்டினை நிர்வகிக்கும் வழிமுறையாக நடைமுறையிலுள்ளது. அப்போது எரிதலுக்குள்ளாகும் பொருள் போதைப் பொருளிலுள்ள நிகோடின் போன்ற சுறுசுறுப்பான பொருட்களை வெளியிடுகிறது. அவற்றை நுரையீரல் வழியாக உறிஞ்சப்பட்டு கிடைக்கச் செய்கிறது. அது சமயச் சடங்குகளின் பகுதியாகக் கூட மோன நிலையையும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வைத் தூண்டவும் செய்யப்படுகிறது. இன்றைய மிகப் பொதுவான புகைபிடித்தல் வழிமுறை முதன்மையாக தொழில்துறை ரீதியாக உற்பத்தி செய்யப்படுகின்ற சிகரெட்டுகள் மூலமானதாகும். இருந்தாலும் உதிரிப் புகையிலை மற்றும் சுருட்டு காகிதம் கொண்டு கையால்-சுற்றப்பட்டவைகளும் கூட உள்ளன. இதர புகைக்கும் கருவிகளில் உள்ளிட்டவை குழாய்கள், சுருட்டு வகைகள், ஹூக்காக்கள் மற்றும் புகைக் குழாய்கள் ஆகியவையாகும்.

மன மகிழ் போதைப் பொருள் பயன்பாட்டில் பெரும்பாலும் பொதுவான வடிவங்களில் புகைத்தல் ஒன்றாகும். புகையிலை பிடித்தல் இன்று பெருமளவில் பயன்படுத்தப்படும் பொதுவான புகைத்தல் வடிவமாகும். அனைத்து மனித சமுதாயங்களிலும் ஒரு பில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட பெரும்பான்மை மக்களால் நடைமுறைபடுத்தப்படுகிறது. குறைந்தளவிலான புகைப் பிடித்தலுக்கான போதைப் பொருட்களில் கன்னாபீஸ் மற்றும் ஓபியம் ஆகியவையடங்கும். சில பொருட்கள் கடும் போதைப்பொருட்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை ஹெராயின் மற்றும் பிளவுண்ட கொக்கைன் ஆகியவையாகும். ஆனால் இவற்றின் பயன்பாடு வணிக ரீதியில் அடிக்கடி கிடைப்பதில்லை என்பதால் மிக அளவானதாக உள்ளன.

புகைத்தலின் வரலாறு கி.மு. 5000 ஆம் ஆண்டிற்கும் முன்னதாக காலங்குறிக்கப்படலாம், மேலும் உலகம் முழுதும் பல்வேறுபட்ட பண்பாடுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. முற்காலத்திய புகைபிடித்தல் மத ரீதியிலான சடங்குகளில் தொடர்புடைய வகையில் உருவாகியது; கடவுளர்களுக்கு படையலாக, தூய்மைப்படுத்தும் சடங்குகளில் அல்லது சூனியக்காரர்கள் மற்றும் பூசாரிகளை தங்களது புத்தியை தெய்வீகமாக்க அல்லது ஆன்ம விழிப்புணர்ச்சி நோக்கத்திற்கு தகவமைத்துக்கொள்ள அனுமதிக்க என்பதாகவும் இருந்தது. ஐரோப்பிய ஆய்வுப் பயணம் மற்றும் அமெரிக்க கண்டங்களின் கைப்பற்றலுக்குப் பிறகு, மீதமுள்ள உலகம் முழுதும் புகையிலை புகைபிடிக்கும் பழக்கம் விரைவாகப் பரவியது. இந்தியா மற்றும் ஆப்பிரிக்காவின் துணை-சஹாராப் பகுதிகள் போன்றவற்றில் அது வழக்கத்திலுள்ள புகைபிடித்தலுடன் இணைந்தது (பெரும்பாலும் கன்னாபீஸ்கள்). ஐரோப்பாவில், அது புதிய மாதிரியான சமூக நடவடிக்கையை அறிமுகப்படுத்தியது. மேலும் போதைப் பொருளை உட்கொள்ளும், அதற்கு முன்னர் அறியப்படாத ஓர் வடிவத்தை அறிமுகப்படுத்தியது.

புகைத்தலை சூழப்பட்டிருந்த பார்வைகள் காலந்தோறும் மாறியிருந்தது. ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோர் இடத்திற்கு மாறியது; ஓரிடத்தில் புனிதம் மற்றும் வேறோரிடத்தில் பாவம், நவீனமானது மற்றும் ஆபாசமானது, ஒரு துன்ப நீக்கி மற்றும் இறப்பிற்கு வழிவிடும் உடல் நலக் கேடு போன்று மாறியது. ஒப்பீட்டளவில் சமீபத்தில் மட்டுமே மற்றும் முதன்மையாக தொழில்மயமாக்கப்பட்ட மேலை நாடுகளில் புகைபிடித்தல் தீர்மானகரமான எதிர்மறை மனத் தெளிவுடன் காணப்பட்டு வருகிறது. இன்றைய மருத்துவ ஆய்வுகள் புகையிலை புகைபிடித்தல் பல நோய்களான நுரையீரல் புற்று நோய், மாரடைப்புக்கள், ஆண்குறி விரைப்பின்மை மற்றும் பிறப்பு கோளாறுகளுக்கு வழிவிடுவது போன்றவற்றை ஏற்படுத்தும் முன்னணி காரணங்களில் ஒன்றென நிரூபித்துள்ளன. புகைபிடித்தலிளுள்ள உள்ளார்ந்த உடல் நலக் கோளாறுகள் பல நாடுகளை உயர் வரிகளை புகையிலை பொருட்களின் மீது ஏற்படுத்த காரணமாக்கியது, மேலும் புகைபிடித்தல்-எதிர்ப்புப் பிரச்சாரங்கள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் புகையிலைப் பிடித்தலைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில் துவங்கப்படுகின்றன.

வரலாறு[தொகு]

முந்தைய பயன்பாடுகள்[தொகு]

அஸ்டெக் பெண்கள் விருந்தில் உண்பதற்கு முன்பாக பூக்களையும், புகைக்கும் குழாய்களையும் அளிக்கின்றனர், ஃபுளோரண்டைன் கோடக்ஸ், 16 ஆம் நூற்றாண்டு.

புகைத்தலின் வரலாறு கி.மு. 5000 ற்கும் முன்னரான காலத்தில் சூனியக்கார சடங்குகளில் நீடித்துள்ளது.[1] பாபிலோனியர்கள், இந்தியர்கள் மற்றும் சீனர்கள் போன்ற பண்டைய கால நாகரிகங்கள் பலவும் மதச்சடங்குகளின் ஒரு பகுதியாக நறுமண பத்திகளை கொளுத்தி வைத்திருக்கின்றனர் என்பதோடு, அதே போல இஸ்ரேலியர்கள், பிற்கால கத்தோலிக்கர் மற்றும் பழமைவாத தேவாலயங்களாலும் செய்யப்பட்டன. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் புகைபிடித்தல் என்பது சூனியக்காரர்களின் நறுமணப்பத்தி-கொளுத்துதல் விழாக்களில் தன்னுடைய தோற்றுவாய்களைக் கொண்ட சாத்தியமிருக்கிறது, ஆனால் பின்னாளில் இது மகிழ்ச்சிக்கானதாகவோ அல்லது ஓர் சமூக வழிமுறையாகவோ ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. [25] புகையிலை புகைத்தல் மற்றும் பல்வேறு மயக்கம் ஏற்படுத்தும் மருந்துகள் மோன நிலையை அடைவதற்கும் ஆவி உலகோடு தொடர்புகொள்வதற்கும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

கன்னாபீஸ்,நெய், மீனின் பயனற்ற உறுப்புகள், உலர்ந்த பாம்புத் தோல்கள் மற்றும் நறுமணப் பொருட்களைச் சுற்றி தடவப்பட்ட பல்வேறு பசைகள் போன்றப் பொருட்கள் குறைந்தது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையதாகும். புகையூட்டுதல் (தூபா) மற்றும் அக்னி தானங்கள் (ஹோமம் ) போன்றவை மருத்துவ நோக்கங்களுக்காக ஆயுர்வேதத்தில் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன, அவை 3000 ஆண்டுகளுக்கு குறைவின்றி நடைமுறையிலுள்ளன. அதே போல புகைத்தல், தூம்ரபானா (சரியாகக் கூறினால் "புகைக் குடித்தல்") குறைந்தது 2000 ஆண்டுகளுக்கு நடைமுறையிலுள்ளது. நவீன காலங்களுக்கு முன்பு இத்தகைய பொருட்கள் குழாய்கள் மூலமாக நுகரப்பட்டன. பல்வேறு அளவுடைய செடியின் தண்டுகள் அல்லது குழாய்கள் ஆகியவை பயன்பட்டன.[2]

மத்திய கிழக்கில் புகையிலையின் வருகைக்கு முன்னர் கன்னாபீஸ் புகைத்தல் பொதுவானதாக இருந்தது, மேலும் முற்காலத்திய சமூக பொது நடவடிக்கையாக ஹூக்கா என அழைக்கப்பட்ட ஒருவகையான நீர்க் குழாயை மையமாகச் சுற்றியிருந்தது. புகைபிடித்தல், குறிப்பாக புகையிலையின் அறிமுகத்திற்குப் பின்பு, முஸ்லீம் சமூகத்தின் மற்றும் பண்பாட்டின் முக்கிய பகுதியானது. முக்கிய மரபுகளான திருமணங்கள், ஈமச் சடங்குகள் போன்றவற்றிலும் கட்டக்கலை, துணிமணிகள், இலக்கியம் மற்றும் கவிதை ஆகியவற்றிலும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டதாக ஆனது.[3]

கன்னாபீஸ் புகைத்தல் ஆப்பிரிக்காவின் துணை-சஹாராவின் பகுதிகளுக்கு எத்தியோப்பியா மற்றும் கிழக்கு ஆப்பிரிக்க கடற்கரை வழியாக இந்திய அல்லது அரேபிய வர்த்தகர்களால் 1200 ஆம் ஆண்டுகள் அல்லது அதற்கு முன்னர் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. மேலும் காஃபி போன்றவற்றை எடுத்துச் சென்ற அதே வர்த்தகப் பாதைகளின் மூலம் பரவியது. அது எத்தியோப்பியாவின் மேட்டு நிலப் பரப்புகளிலிருந்து தோன்றியது.[4] அது சுரைக்காய் நீர் குழாய்களுடன் சுடு மண் புகைபிடிக்கும் சட்டிகளுடன் புகைபிடிக்கப்பட்டது. அது தெளிவானதொரு எத்தியோப்பிய கண்டுபிடிப்பாக இருந்தது. பின்னர் கிழக்கு, தெற்கு மற்றும் மத்திய ஆப்பிரிக்காவிற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது.

முதல் ஐரோப்பிய பயணிகள் வருகையின் போது கொடுக்கப்பட்ட அறிக்கைகளிலும் அமெரிக்காவினை அடைந்த சாகசக்கார பயணிகள் சடங்குகளைப் பற்றிக் கூறினர். அதில் உள்ளூர் பூசாரிகள் உயர் அளவுடைய போதையை தாங்களாகவே புகைத்தனர். சடங்குகள் வெறும் புகையிலையுடன் நின்றுவிட்டது என்பதல்ல அதன் பொருள்.[5]

பிரபலமடைதல்[தொகு]

புகைபிடிக்கும் பெர்ஸிய பெண், முகம்மது குவாஸிம் வரைந்தது.இஸ்ஃபஹான், 1600கள்

1612 ஆம் ஆண்டில், ஜேம்ஸ்டவுன் குடியேற்றத்திற்கு ஆறு வருடங்கள் பின்னர் ஜான் ரால்ஃபே புகையிலையை பணப்பயிராக வெற்றிகரமாக உருவாக்கிய முதல் குடியேற்றக்காரர் என்ற பெயரைப் பெறுகிறார். புகையிலைக்குத் தேவை சட்டென்று வளர்ந்தது, இது "களைத் தங்கம்" என்று குறிப்பிடப்பட்டது. அது வெர்ஜீனிய கூட்டு பங்கு நிறுவனத்தை அதன் தங்க ஆய்வுப் பயணங்களின் தோல்வியிலிருந்து மீட்டுருவாக்கம் செய்தது.[37] பழைய உலகைச் (அமெரிக்கா அறியப்படுவதற்கு முன்பிருந்த அறியப்பட்ட உலகப்பகுதிகள்) சேர்ந்த தேவைகளை எதிர்கொள்ளும்விதமாக அடுத்தடுத்து வளர்க்கப்பட்ட புகையிலை வெகுவிரையில் நிலத்தை வளங்குன்றிப்போகச் செய்தது. இது அறியப்படாத கண்டத்தின் மேற்குப் புறத்தில் குடியேறுவதற்கும், அதேபோல புகையிலை தயாரிப்பின் விரிவாக்கத்திற்கும் ஊக்கியாக இருந்தது.[39] பணியாள் சேவைமுறையானது முதன்மை தொழிலாளர் அமைப்பு முறையாக அடுத்து வந்த பேகன் புரட்சி வரை இருந்தது. அப்புரட்சி முதல் கவனமானது அடிமைமுறை மீது திரும்பியது.[41] அமெரிக்க புரட்சியைத் தொடர்ந்து அடிமைமுறை லாபமளிக்காது என்று கருதப்பட்டதால் இப் போக்கானதுகைவிடப்பட்டது. இருப்பினும், இந் நடைமுறை பருத்தி இயந்திரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதோடு 1794 ஆம் ஆண்டில் புதுப்பிக்கப்பட்டது.[6]

ஜீன் நிகோட் எனும் பெயருடைய பிரெஞ்சு மனிதர் (நிகோடின் எனும் சொல் எவருடைய பெயரிலிருந்து பெறப்பட்டதோ அவர்) புகையிலையை 1560 ஆம் ஆண்டு பிரான்ஸ் நாட்டில் அறிமுகம் செய்தார். பிரான்ஸ்சிலிருந்து புகையிலை ஐக்கிய இராச்சியத்திற்குப் பரவியது. புகைபிடிக்கும் ஆங்கிலேயர் குறித்த முதல் பதிவு ஒரு மாலுமி பிரிஸ்டலில் 1556 ஆம் ஆண்டு "தனது மூக்கிலிருந்து புகையை வெளியிட்டதாக" காணப்பட்டுள்ளார்.[45] தேநீர், காஃபி மற்றும் ஓபியத்தைப் போன்று புகையிலையும் உண்மையில் மருந்து வகையில் பயன்படுத்தப்பட்ட பல போதைப் பொருட்களில் ஒன்றாகவே இருந்தது.[47] இன்றைய நவீன காலத்தில் காம்பியா மற்றும் செனகல் என்பதாக இருக்கும் இடங்களில் பிரெஞ்சு வர்த்தகர்களால் சுமார் 1600 ஆம் ஆண்டுகளில் புகையிலையானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அதே காலக்கட்டத்தில் மொராக்கோவைச் சேர்ந்த பாலைவன புகையிலையை டிம்புக்டுவைச் சுற்றியிருக்கும் பகுதிகளுக்கு கொண்டுவந்தனர். இப் பண்டத்தை (மற்றும் தாவரத்தை) தென்புற ஆப்பிரிக்காவிற்கு கொண்டுவந்த போர்ச்சுக்கீசியர்கள் 1650 ஆம் ஆண்டுகளில் ஆப்பிரிக்கா முழுவதிலும் புகையிலையின் புகழை நிறுவச்செய்தனர்.

புகையிலையானது பழைய உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட உடனேயே பலமுறை நாடு மற்றும் மதத் தலைவர்களின் விமர்சனத்திற்கு ஆளானது. 1623-40 காலகட்ட துருக்கிய பேரரசின் சுல்தானான நான்காம் முராட், புகை பிடித்தல் பொதுமக்களின் தார்மீக மற்றும் சுகாதர நலனுக்கு அச்சுறுத்தலானது என்றுக் கூறி இதற்கு தடைவிதிக்க முதலில் முயற்சித்தவர்களுள் ஒருவராவார். சீனப்பேரரசரான சோங்ஸென் தன் மரணத்திற்கும், மிங் வம்சம் தூக்கியெறியப்பட்டதற்கும் இரண்டு வருடங்கள் முன்பு புகைப்பிடித்தலைத் தடை செய்து அரசாணை வெளியிட்டார். பின்னாளில், துவக்கத்தில் நாடோடி குதிரை வீரர்களாக இருந்த பழங்குடியினரான குயிங் வம்சத்தின் மன்ச்சு புகைபிடித்தலை "வில்வித்தையை அலட்சியம் செய்வதைக் காட்டிலும் மிகக் கொடிய குற்றம்" என்று பிரகடனப்படுத்துவர். எடோ காலகட்ட ஜப்பானில், உணவுப் பயிர்களை விதைப்பதற்கு பயன்படுத்துவதைக் காட்டிலும் மகிழ்வூட்டு போதை மருந்தை பயன்படுத்துவதற்கு மதிப்புமிக்க விவசாய நிலத்தை வீணடிப்பதன் மூலம் ராணுவப் பொருளாதாரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதாகக் கூறி, துவக்கக்கால புகையிலை நடவுகள் நிலவுடைமை இராணுவ சர்வாதிகார ஆட்சியரால் (ஷோகனேட்) அழி்த்தொழிக்கப்பட்டன.[49]

போன்சாக்கின் சிகரெட் சுருட்டும் இயந்திரம், அமெரிக்க காப்புரிமை 238,640 இல் காட்டப்பட்டுள்ளபடி.

புகைபிடித்தலை அறத்திற்கு புறம்பானது என்றும் முழுவதும் தெய்வ நிந்தனையுடையது என்றும் கருதியவர்களிடையே மதத் தலைவர்கள் மிகவும் முக்கியமானவர்களாக இருந்தனர். 1634 ஆம் ஆண்டில் மாஸ்கோ உயர் மட்ட தலைமைக் குரு புகையிலையின் விற்பனைக்குத் தடைவிதித்தார். தடையை கடந்து செருக்குடன் நடந்த ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் மூக்கு துளைகள் பிளக்கப்பட்டன என்பதோடு அவர்களுடைய பின்பக்கங்களில் தோல் உரியும் வரை அடிக்கப்பட்டனர். மேற்கத்திய தேவாலயத் தலைவரான ஏழாம் அர்பனும் இதேபோன்று புகைபிடித்தலுக்கு 1590 ஆம் ஆண்டு போப்பாண்டவருக்குரிய கட்டளையில் கண்டனம் தெரிவித்திருக்கிறார். பல கூட்டு முயற்சிகள், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் தடைகள் இருந்தபோதிலும் ஏறக்குறைய உலகம் முழுதும் புறக்கணிக்கப்பட்டன. புகைபிடித்தல் எதிர்ப்பிற்கு ஆதரவாளரும், எ கவுண்டர்பிளாஸ்ட் டு டொபாக்கோ புத்தகத்தின் ஆசிரியருமான இங்கிலாந்தின் முதலாம் ஜேம்ஸ் 1604 ஆம் ஆண்டில் இந்த புதிய போக்கை தடுத்து நிறுத்துவதற்கு 4000% அளவிற்கு மிகப் பெரிதான அதிக வரிவிதிப்பை முயற்சித்தார். ஆனால் இது 1600 ஆம் ஆண்டுகளின் துவக்கத்தில் லண்டனில் ஏறத்தாழ 7,000 புகையிலை விற்பனையாளர்கள் இருந்ததால் தோல்வியை மெய்ப்பித்தது. பின்னாளில், புகைபிடித்தல் தடையின் பயனின்மையை உணர்ந்துகொண்ட சில விழிப்பு மிகுந்த ஆட்சியாளர்கள் அதற்குப் பதிலாக புகையிலை வர்த்தகம் மற்றும் சாகுபடியை அரசிற்கு ஆதாயமுடைய ஏகபோகமாக மாற்றிக்கொண்டனர்.[7]

1600 ஆம் ஆண்டுகளின் மத்தியப் பகுதியில் ஒவ்வொரு பிரதான நாகரிகமும் புகையிலைக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. பல விஷயங்களிலும் இதனை பல ஆட்சியாளர்களும் கடுமையான அபராதங்கள் விதித்து இந்த நடைமுறையை நீக்குவதற்கு முயற்சி செய்தபோதிலும்கூட உள்ளூர் பண்பாட்டுடன் தன்மயப்படுத்திக்கொண்டன. பண்டம் மற்றும் தாவரம் ஆகிய இரண்டு வகையிலுமான புகையிலை முதன்மை வர்த்தக வழிகளிலிருந்து முக்கிய துறைமுகங்கள் மற்றும் சந்தைகளைப் பின்பற்றிச் சென்றதோடு பின்னர் உள்நாட்டுப் பகுதிகளுக்கும் பரவியது. ஆங்கில மொழி வரையறையான புகைபிடித்தல் என்பது 1700 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் கோர்க்கப்பட்டது, அதற்கு முன்னரான பழக்கம் புகைக் குடித்தல் என்பதாக குறிக்கப்பட்டது.[8]

ஆப்பிரிக்க துணை-சஹாரா பகுதியில் உலகின் பிற பகுதிகள் போன்று புகையிலை மற்றும் கன்னாபீஸ் சமூக உறவுகளை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள பயன்படுத்தப்பட்டது, தவிரவும் முழுமையாக புதியனவற்றையும் கூட உருவாக்கியது. இன்று காங்கோ எனவாக உள்ளதில், பேனா டியிம்பா ("கன்னாபீஸ் மக்கள்") எனுமொரு சங்கம் லுபுகோவில் ("நட்பு மண்") 1800 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் அமைக்கப்பட்டது. பேனா டியிம்பாக்கள் கூட்டாண்மை போரொழிப்புவாதிகள் (அமைதிவாதிகள்) ஆவர். அவர்கள் மதுபானம் மற்றும் மூலிகை மருந்துகளை கன்னாபீஸ்களுக்கு சாதகமாக புறக்கணித்தனர்.[9]

1860 ஆம் ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் வரை வளர்ச்சியானது நிலைத்திருந்தது. அதிலிருந்து முதன்மை தொழிலாளர் ஆற்றலானது அடிமை முறையிலிருந்து பயிர் பங்கீட்டு முறைக்கு (குடியானவ) ஒரு நிலையிலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மாறுதலடைந்தது. இது தேவையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தோடு ஒன்றிணைந்து புகையிலையின் தொழில்துறை உற்பத்தியான சிகரெட்டிற்கு இட்டுச்சென்றது. கைவினைஞரான ஜேம்ஸ் போன்சாக், 1881 ஆம் ஆண்டில் சிகரெட்டுகளின் உற்பத்தியை அதிகரிக்கும் இயந்திரத்தை உருவாக்கினார்.[10]

ஓபியம்[தொகு]

An illustration of an opium den on the cover of Le Petit Journal, July 5, 1903.

1800 ஆம் ஆண்டுகளில் ஓபியம் புகைக்கும் பழக்கம் பொதுவானதாக ஆகியது. முன்னதாக அது உண்ணப்பட்டே வந்திருந்தது, பிறகு முதன்மையாக அதன் மருத்துவ குணங்களுக்காக பயன்பட்டது. சீனாவில் ஓபியம் புகைக்கும் பழகத்தின் பெருமளவிலான உயர்வு குயிங் வம்ச சீனாவின் பிரிட்டிஷ் வர்த்தக பற்றாக்குறையால் அதிகமாகவோ, குறைவாகவோ நேரடியாகத் தூண்டப்பட்டது. இப் பிரச்சினையை திருத்தும் வழியாக பிரிட்டிஷ்ஷார் இந்திய காலனிப் பகுதிகளிலிருந்து ஏராளமான எண்ணிக்கையில் விளைந்த ஓபியங்களை ஏற்றுமதி செய்யத் துவங்கினர். சமூக பிரச்சினைகளையும் ஏராளமான நாணய நிகர இழப்புக்களையும் ஏற்படுத்திய இறக்குமதியினைத் தடுப்பதற்கான பல சீன முயற்சிகள் இறுதியில் ஓபியம் போர்களில் முடிவடைந்தது.[11]

ஓபியம் புகைத்தல் பின்னர் சீன குடியேறியவர்களிடமும் பரவியது. மேலும் சீன நகரங்களில் மோசமான ஓபியம் தனிமையறைகளையும் பேரளவில் உற்பத்தியாக்கியது. மேலும் தெற்கு மற்றும் தென்மேற்கு ஆசிய மற்றும் ஐரோப்பிய நகரங்களிலும் பெருகியது. 1800 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பாதியில், ஓபியம் புகைத்தல் ஐரோப்பிய கலைச் சமூகத்தினரிடையே பிரபலமானதானது. குறிப்பாக, பாரீஸ்சின் கலை அருகாமைப் பகுதிகளான மோண்ட்பார்னெஸ்சே மற்றும் மோண்ட்மார்ட்ரே போன்றவை நடைமுறையில் மெய்மையாக "ஓபியம் தலைநகரங்களாக" இருந்தன.உலகம் முழுதுமிருந்த சீனா நகரங்களில் தொடர்ந்து வாழ்ந்து வந்த குடி பெயர்ந்த சீனர்களிடையே முதன்மையான விருந்தளிப்பாக ஓபியம் தனிமையறைகள் இருந்த போது,ஐரோப்பிய கலைஞர்களிடையே இப்போக்கு முதலாம் உலகப் போர் வெடித்த பிறகுபேரளவில் குறைந்தது.[11] ஓபியத்தின் நுகர்வு சீனாவில் 1960 மற்றும் 1970 ஆம் ஆண்டுகளின் கலாச்சாரப் புரட்சியின் போது முடிவிற்கு வந்தது.

சமூகக் கறை[தொகு]

சிகரெட் உற்பத்தியை நவீனபடுத்திய 1920 ஆம் ஆண்டுகளில் நிலவி வந்த ஆயுட்கால அதிகரிப்புடன் இணைந்த பாதகமான உடல் நல விளைவுகள் மிகுதியாகக் காணப்படத் துவங்கின. ஜெர்மனியில் புகைப்பதற்கு எதிரான குழுக்கள் குடிக்கு எதிரான குழுக்களுடன் இணைந்து[12] 1912 மற்றும் 1932 ஆம் ஆண்டுகளில் டெர் டபாகாகெனர் (புகையிலைக்கு எதிரானவர்) என்ற இதழில் புகையிலை நுகர்விற்கு எதிரான வாதங்களைப் பதிப்பித்தனர். 1929 ஆம் ஆண்டில், ஜெர்மனி நாட்டின் டிரெஸ்டன் நகரின் ஃபிரிட்ஸ் லிகின்த் நுரையீரல் புற்றுநோய்க்கும் புகையிலைக்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பு குறித்த முறைப்படியான புள்ளிவிவர ஆதாரத்தைக் கொண்டிருந்த கட்டுரையைப் பதிப்பித்தார். பெரும் பொருளாதார பின்னடைவின்போது அடால்ப் ஹிட்லர் தன்னுடைய முந்தையகால புகைப்பழக்கத்தை பணத்தை வீணடித்தல் என்றும்,[13] பின்னாளில் கடுமையான வற்புறுத்தல்களோடும் கண்டனம் தெரிவித்தார். புகைப்பிடிக்கும் பெண்கள் ஜெர்மன் குடும்பத்தில் மனைவியாகவும் தாயாகவும் இருப்பதற்கு பொருத்தமற்றவர்கள் என்ற நாஸி இனப்பெருக்க கொள்கையோடு சேர்ந்து இயக்கம் மேலும் வலுவடைந்தது.[14]

நாஸி ஜெர்மனியில் புகையிலைக்கு எதிரான இந்த இயக்கம் இரண்டாம் உலகப்போரின்போது எதிரிகளின் எல்லையை எட்டின. அப்போது புகைப்பிடித்தலுக்கு எதிரான குழுக்கள் விரைவிலேயே ஆதரவினை இழந்தன. இரண்டாம் உலகப்போரின் முடிவில் அமெரிக்க சிகரெட் உற்பத்தியாளர்கள் ஜெர்மன் கறுப்புச்சந்தைகளுக்குள்ளாக விரைவாகவே மறு நுழைவு செய்தனர். புகையிலையின் சட்டத்திற்குப் புறம்பான கடத்தல் பரவலானது[15] என்பதுடன் நாஸி புகை எதிர்ப்புப் பிரச்சாரத் தலைவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.[16] மார்ஷல் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, அமெரிக்கா ஜெர்மனிக்கு இலவசமாக புகையிலையை 1946 ஆம் ஆண்டில் 24,000 டன்களையும் 1949 ஆம் ஆண்டு 69,000 டன்களையும் ஏற்றுமதி செய்தது.[15] போருக்குப் பிந்தைய ஜெர்மனியில் வருடாந்திர தனி நபர் சிகரெட் நுகர்வு நிலைத்து வளர்ந்து 1950 ஆம் ஆண்டில் 460 எனும் எண்ணிக்கையிலிருந்து 1963 ஆம் ஆண்டில் 1523 ஆக உயர்ந்தது.[17] 1900 ஆம் ஆண்டுகளின் இறுதியில், ஜெர்மனியில் இருந்த புகைபிடித்தலுக்கு எதிரான பிரச்சாரங்கள் 1939–41 ஆம் ஆண்டுகளில் நாஸி-கால உச்சத்தின் விளைபயனை கடக்க முடியாதவையாக இருந்தன. ஜெர்மன் புகையிலை சுகாதார ஆராய்ச்சியானது ராபர்ட் என்.பிராக்டரால் "ஊமையாகவிருந்தது" என்று விவரிக்கப்பட்டது.[17]

சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கைக்கு அவசியமான வலுவான தொடர்பை நிறுவும் விதமாக நடத்தப்பட்ட ஒரு நீளமான ஆய்வு.

புகைபிடித்தலுக்கும் நுரையீரல் புற்றுநோய்க்கும் இடையிலுள்ள தொடர்பை பிரிட்டிஷ் மெடிக்கல் ஜர்னலில் (British Medical Journal) 1950 ஆம் ஆண்டில் ரிச்சர்ட் டால் (Richard Doll) என்பவர் பதிப்பித்த ஆய்வுக் கட்டுரையில் காண்பித்திருக்கிறார்.[18] நான்கு வருடங்களுக்குப் பின்னர் 1954 ஆம் ஆண்டில், இருபது வருடங்களுக்கும் மேலாக 40 ஆயிரம் மருத்துவர்கள் பங்கேற்ற பிரிட்டிஷ் டாக்டர்ஸ் ஸ்டடி (British Doctors Study) இந்தக் குறிப்பை உறுதிப்படுத்தியது. இதன் அடிப்படையில் அரசு புகைப்பிடித்தலும் நுரையீரல் புற்றுநோய் விகிதங்களும் தொடர்புடையவை என்ற அறிவுரையை வெளியிட்டது.[19] 1964 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க சர்ஜன் ஜெனரலின் புகைப்பிடித்தல் மற்றும் உடல்நலம் மீதான அறிக்கை இதே போன்று புகைப்பிடித்தலுக்கும் புற்று நோய்க்கும் இடையிலான தொடர்பைப் பற்றிக் கூறத் துவங்கியது, அது அதன் ஆலோசனைகளை 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1980 ஆம் ஆண்டுகளில் உறுதிப்படுத்தியது.

1980 ஆம் ஆண்டுகளில் அறிவியல் சாட்சிகள் அதிகரித்த போது புகையிலை நிறுவனங்கள் பாதகமான உடல் நல விளைவுகள் முன்பு அறியப்பட்டிருக்கவில்லை அல்லது போதுமான நம்பகத்தன்மை இல்லை என்பதால் விளைவுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கிற கவனமின்மையை உரிமை கொண்டாடின. உடல் நலத்துறை அதிகாரிகள் இத்தகைய கோரிக்கைகளின் பக்கம் 1998 ஆம் ஆண்டு வரை நின்றனர். அவ்வாண்டு முதல் தங்களது நிலைப்பாடுகளைத் தலைகீழாய் மாற்றிக் கொண்டனர். நான்கு பெரிய அமெரிக்க புகையிலை நிறுவனங்களுக்கும் 46 மாகாணங்களுக்கும் இடையிலான டொபேக்கோ மாஸ்டர் செட்டில்மெண்ட் அக்ரிமெண்ட், (Tobacco Master Settlement Agreement) மூலாதாரமாக சில விதமான புகையிலை விளம்பரங்களை கட்டுப்படுத்தியதோடு உடல் நல பாதிப்பிற்கான நஷ்ட ஈட்டிற்கான பணமளிப்புக்களை செய்யுமாறு கட்டளையிட்டன; அது பின்னர் அமெரிக்க வரலாற்றில் மிகப் பெரிய குடிமை உடன்படிக்கைத் தொகையாக உருவானது.[20]

1965 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2006 ஆம் ஆண்டு வரை, அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் புகைப் பிடிப்பது 42% லிருந்து 20.8% மாகக் குறைந்தது.[21] புகைபிடிப்பதை விட்டொழித்தவர்களில் பெரும்பாலோர் தொழில்முறை வல்லுநர்கள் மற்றும் செல்வச் செழிப்பு மிக்கவராவர். நுகர்வில் குறைவு மிகுந்திருப்பினும், ஒரு நபரால் ஒரு நாளைக்கு நுகரப்படும் சராசரி சிகரெட் எண்ணிக்கையானது 1954 ஆம் ஆண்டு 22 லிருந்து 1978 ஆம் ஆண்டில் 30 ஆக உயர்ந்தது. இந்த முரண்பாடான நிகழ்வு புகைபிடிப்பதை விட்டவர்கள் குறைவாகப் புகைபிடிப்பவர்கள் என்றும், தொடர்ந்து புகைபிடிப்பவர்கள் மிகவும் இலேசான சிகரெட்டுகளை அதிக அளவிற்கு பிடிப்பதை தொடர்ந்தவர்கள் என்பதையும் குறிப்பிடுகிறது.[22] புகைக்கும் விகிதங்கள் சம அளவில் அல்லது வீழ்ச்சியுற்றதன் காரணத்தினால் பல தொழில்மய நாடுகளாலும் இந்த இயக்கப்போக்குகள் இணையொத்திருந்தன. இருப்பினும் கூட, பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்து வரும் உலகில் புகையிலை நுகர்வு 2002 ஆம் ஆண்டில் 3.4% எனும் விகிதத்தில் தொடர்ந்து உயர்ந்தது.[23] ஆப்பிரிக்காவில், பெரும்பாலான பகுதிகளில் புகைபிடித்தல் நவீனமாக கருதப்படுகிறது என்பதுடன் மேற்கில் நிலவும் வலுவான எதிர்மறை அபிப்பிராயங்களில் பலவும் குறைவான கவனத்தையே பெறுகின்றன.[24] இன்று ரஷ்யா உயர் புகையிலை நுகர்வாளராக முன்னிலை வகிக்கிறது. அதனைத் தொடர்ந்து இந்தோனேசியா, லாவோஸ், உக்ரைன், பெலாருஸ், கிரீஸ், ஜோர்டான், மற்றும் சீனா ஆகியன வருகின்றன.[25] உலக சுகாதார நிறுவனம் புகையிலை நீக்க முயற்சி (TFI) என அறியப்படும் ஒரு திட்டத்தை வளர்ந்து வரும் உலகில் நுகர்வின் விகிதத்தை குறைக்கும் நோக்கோடு துவங்கியுள்ளது.

இதரப் பொருட்கள்[தொகு]

1980 ஆம் ஆண்டுகளின் துவக்கத்தில், அமைப்பாக்கம் செய்யப்பட்ட சர்வதேச போதை மருந்து கடத்தல் வளர்ந்தது. இருப்பினும், மிகை உற்பத்தியுடனும் சட்ட விரோத பொருட்களுக்கான கடும் சட்டக் கட்டுப்பாடுகளுடனும் இணைந்ததால் போதைப் பொருள் விற்பனையாளர்கள் பொடியினை "தூய்மை உடையதாக" - கெட்டித்தன்மையுடன், புகைக்கக்கூடிய வடிவிலான கோகைன்னாக - அதிக நபர்களை அடைய சிறு அளவுகளில் விற்கக்கூடியதாக மாற்றுகின்றனர்.[26] 1990 ஆம் ஆண்டுகளில் இப் போக்கு அதிகரித்து வந்த காவல்துறை நடவடிக்கைகளுடனும் வலுவான பொருளாதார வளர்ச்சியுடனும் இணைந்து வளர்ந்து பல சாத்தியமுள்ள வாடிக்கையாளராய் அமையக்கூடியவரை இப்பழக்கத்தினை கைவிடவோ அல்லது பழக்கிக்கொள்ளவோ தடுத்தன.[27]

சமீப வருடங்கள் ஆவியாக்கப்பட்ட ஹெராயின், மெத்தாம்பெடாமைன் மற்றும் பென்சிசைக்கிளிடின் (PCP) ஆகியவற்றின் நுகர்வு அதிகரிப்பைக் காட்டுகின்றன. அத்தோடு ஒரு சிறு அளவிலான சைக்கேடெலிக் மருந்துகளான டி எம் டி, 5-மியோ-டி எம் டி மற்றும் சால்வியா டைவினோரம் போன்றவையும் இருந்தன.[சான்று தேவை]

பொருட்கள் மற்றும் துணைக்கருவி[தொகு]

மிகப் பிரபலமாக புகைக்கப்படும் பொருள் வகை புகையிலை யாகும். பல்வேறு வகையான புகையிலைகள் உள்ளன. அவை விரிவான கலப்பு வகைகளையும் வர்த்தகப் பெயர்களையும் கொண்டவையாக்கப்படுகின்றன. புகையிலை பலமுறை நறுமணச் சுவையுடன் விற்கப்படுகிறது, அடிக்கடி பல்வேறு பழங்களின் நறுமணச் சுவையுடனும் விற்கப்படுகின்றது, குறிப்பாக ஹூக்காக்கள் போன்ற நீர்க் குழாய்களுடன் பயன்படுவதற்கு பிரபலமானது. இரண்டாவது பெரும்பாலான பொதுவாகப் புகைக்கப்படும் பொருள் கன்னாபீஸ்களாகும். அவை கன்னாபீஸ் சாடிவா பூக்களிலிருந்தோ அல்லது இலைகளிலிருந்தோ தயாரிக்கப்படுகின்றனவாகும். இப் பொருள் உலகின் பெரும்பாலான நாடுகளில் சட்ட விரோதமாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், பொது மக்களின் நுகர்வினை பொறுத்துக் கொள்ளும் அத்தகைய நாடுகளில், அது வழக்கமாக போலித்தனமான-சட்டமுடையதாக மட்டுமே உள்ளது. இருப்பினும் கூட, பல நாடுகளில் கணிசமான சதவீதத்திலுள்ள வயது வந்தோர் மக்கட்தொகையினர் அதை நுகர முயன்றிருக்கின்றனர் அத்தோடு சிறிதளவு இளம் பிராயத்தினர் தொடர்ச்சியாக பயன்படுத்துகின்றனர். கன்னாபீஸ்கள் சட்ட விரோதமானவை அல்லது பெரும்பாலான சட்டத்திற்குட்பட்ட பிரேதசங்களில் பொறுத்துக் கொள்ளப்பட்டு மட்டுமேயுள்ளது எனும் காரணத்தினால், தொழிற்சாலைகளில் சிகரெட்டின் பேரளவு உற்பத்தி கிடையாது. அதன் பொருள் மிகப் பொதுவான புகைக்கும் வடிவம் கையினால் சுற்றப்பட்ட சிகரெட்டுகளாகவோ (பலமுறை இணைப்புகள் (joints)என்றழைக்கப்படுபவை) அல்லது புகைக்குழாய்களுடனோ இருக்கும். நீர்க் குழாய்களும் கூட மிதமான அளவில் பொதுவானவை, மேலும் கன்னாபீஸ்களுக்கு பயன்படுத்தப்படும் போது பாங்க்ஸ் என்றழைக்கப்படுகின்றன.

ஒரு சில இதர மகிழ்வு போதைப் பொருட்கள் சிறிதளவில் இளம் பிராயத்தினரால் புகைக்கப்படுகிறது. இத்தகைய பெரும்பாலானப் பொருட்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன மற்றும் அவற்றில் சில கணிசமான அளவில் ஒன்று புகையிலை அல்லது கன்னாபீஸ்சை விட மிகவும் போதையேற்றுபவையாகும். இத்தகையவற்றில் தூய்மையான கோகைன், ஹெராயின், மெத்தாம்பேடேமைன் மற்றும் PCP உள்ளிட்டிருந்தன. ஒரு சிறிதளவிலான சைக்கேடெலிக் போதைப்பொருட்களும் கூட புகைக்கப்படுகின்றன, அதில் டி எம் டி, 5-மியோ-டி எம் டி, மற்றும் சால்வியா டிவைனோரம் ஆகியவை அடங்கியுள்ளன.

An elaborately decorated pipe.

மிகப் பழமையான புகைத்தல் வடிவம் கூட ஏதேனும் ஒரு வகையான கருவிகளின் தேவையை புகைப் பிடித்தலைச் செய்வதற்குக் கொண்டுள்ளது. இது திகைக்க வைக்கக் கூடிய அளவிற்கான புகைக்கும் கருவிகளையும் தேவையான உபகரணங்களையும் உலகம் முழுதும் விளைவித்தது. புகையிலையோ, கன்னாபீஸோ, ஓபியமோ அல்லது மூலிகைகளோ எதுவாயினும் சில வகையான கொள்கலனுடனும் நெருப்பு மூலாதாரத்துடனும் கலவையைப் பற்றவைக்கத் தேவைப்படுகிறது. பெரும்பாலும் இன்று பெருமளவிலிருப்பது சிகரெட்டாகும், இறுக்கமாக சுற்றப்பட்ட காகிதக் குழாயினைக் கொண்டுள்ளது, அது வழக்கமாக தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது அல்லது உதிரி புகையிலையிலிருந்து சுருட்டப்பட்டதாகும். சுற்றுத் தாள்கள் ஒரு புகைவடிகட்டியையும் உட்கொண்டிருக்கலாம். இதரப் பிரபலமான புகைத்தல் உபகரணங்கள் பல்வேறு குழாய்கள் மற்றும் சிகார்களாகும். ஒரு குறைந்தளவிலான ஆனால் அதிகரித்துவரும் பிரபல பொதுவடிவம் என்பது ஆவியாக்கும் சாதனமாகும். அது சூடேற்றுதல் மூலம் ஏற்படும் வெப்பச் சலனத்தைப் பயன்படுத்தி செயல்படுத்த மற்றும் எரிதலற்று பொருளை வெளியிடவும் இயக்கப்படுகிறது; அதனால் நுரையீரலுக்கு ஏற்படும் உடல் நல இடர்பாடுகள் குறைக்கப்படுகின்றன.

உண்மையான புகை பிடித்தல் கருவியைத் தவிர, இதர பிற புகைபிடித்தலோடு தொடர்புடைய பொருட்கள்; சிகரெட் பெட்டிகள், சிகரெட் அட்டைப்பெட்டிகள், சிகரெட் பற்றவைக்கும் கருவிகள், நெருப்புப்பெட்டிகள், சிகரெட் கைக்கருவிகள், சிகார் கைக்கருவிகள், சிகரெட் சாம்பல் கலன்கள், குழாய் சுத்தரிப்பு கருவிகள், புகையிலை வெட்டுவான்கள், நெருப்புப் பெட்டித் தாங்கிகள், குழாய் திருத்துவான்கள், சிகரெட் சக பொருட்கள் மற்றும் மேலும் பல. இவற்றில் பல மதிப்பு மிக்க சேகரிப்புப் பொருட்கள் மற்றும் குறிப்பாக வெகு அலங்காரமான மற்றும் பழம் பொருட்கள் சிறப்பான ஏலமிடும் விடுதிகளில் அதிகபட்ச விலைகளைப் பெற்றுத் தரலாம்.

புகைத்தலுக்கான உறுதியான ஆரோக்கியமான மாற்று 2004 ஆம் ஆண்டு மின்னணு சிகரெட்டுகளின் அறிமுகத்துடன் தோன்றியது. இந்த மின் கலத்தினால்-இயங்கும், எரியும் புகையிலிருந்து வெளிவரும் புகையைப் போன்ற போலித் தோற்றத்தினை புகையாகத் தெளிக்கும் எண்ணம் கொண்ட சிகரெட்-போன்ற கருவியாகும். அது நிகோடினை புகையிலை புகையிலிருந்து வெளிவரும் இதரப் பல கெடுதியான பொருட்களை தவிர்த்து பயன்பாட்டாளருக்கு அளிக்கிறது. மின்னணு சிகரெட்டுகள் உண்மையான சிகரெட்டுகளை விட ஒட்டு மொத்தமாக குறைவான தீமையுடையவை என்று கோரப்படுகிறது. இருப்பினும் கூட, இப்பொழுது அவற்றின் சட்டத் தகுதி பல நாடுகளில் சர்ச்சைக்குட்பட்டிருக்கிறது.

உடற்கூற்றியல்[தொகு]

மற்ற வகைப்பட்ட உள்ளெடுப்பைக் காட்டிலும் புகைபிடித்தல் மூலம் உறிஞ்சப்படும் நிகோடினின் திறனை விளக்கப்படும் காட்டுகிறது.

ஆவியாக்கப்பட்ட வாயு வடிவப் பொருட்களை நுரையீரலுக்குள் உள்ளிழுப்பது இரத்த ஓட்டத்திற்குள் விரைவாகவும் மிகத் திறம்படவும் போதைப் பொருட்களை செலுத்தும் வழியாகும். (நுரையீரலைச் சார்ந்த நரம்பில் நேரடியாக வாயு சிதறுகிறது, அதன் பிறகு இருதயத்திற்குள் மற்றும் அங்கிருந்து மூளைக்கு) மேலும் பயன்படுத்துபவரை முதல் உள்ளிழுத்தலுக்குப் பிறகு ஒரு விநாடிக்கும் குறைவாகப் பாதிக்கிறது. நுரையீரல் பல மில்லியன் மிகச்சிறிய (மின்) அல்வியோலி என்றழைக்கப்படும் விளக்குகளைக் கொண்டுள்ளது. அவை ஒட்டுமொத்தமாக 70 m² ற்கும் அதிகமான பரப்பைக் கொண்டுள்ளன (ஏறத்தாழ ஒரு டென்னிஸ் ஆடுகளத்தின் பரப்பு). இது பயன் தரத்தக்க மருத்துவப் பொருட்களை நிர்வகிக்கப் பயன்படலாம். அதே போல மகிழ்விக்கும் புகைத் தெளிப்பான் போன்றவற்றிலும் நிர்வகிக்கப் பயன்படலாம். அதில் மிகச்சிறிய மருந்துப் பொருளின் துளிகளைக் கொண்டுள்ளது அல்லது சிந்தனையைப் பாதிக்கக் கூடிய பொருளுடன் செடியின் பாகத்தை எரித்து அதன் மூலமான வாயுப்பொருள் அல்லது பொருளின் தூய வடிவம் தன்னையே கொண்டுள்ளது. அனைத்து போதைப் பொருள்களும் புகைக்கப்படுவதில்லை. எடுத்துக் காட்டாக சல்பேட்டிலிருந்து பெறப்பட்டவை பெரும்பாலும் பொதுவாக மூக்கின் மூலம் உள்ளிழுக்கப்படுபவையாகும். எனினும், தூய வெளிப்படையான அடிப்படை வகைப் பொருட்களை நுகர முடியும், ஆனால் பலமுறை போதைப்பொருள் முறையாக அனுசரிக்கப்படுவதற்கான கணிசமான திறன் தேவைப்படுகிறது. இம்முறையும் கூட ஏதேனும் ஒரு விதத்தில் போதாக்குறையுடனுள்ளது, காரணம் புகைக்கப்படும் அனைத்தும் உள்ளிழுக்கப்படுவதில்லை.[28] உள்ளிழுக்கப்படும் பொருட்கள் மூளையின் நரம்பு முனைகளில் இராசயன விளைவுகளைத் தூண்டுகின்றன. அது இயற்கையாக நிகழும் எண்டோர்பின் மற்றும் டோபாமைன் போன்ற பொருட்களை ஒத்தது, அவை இன்பம் கொள்வதன் உணர்வுகளுடன் தொடர்புடையன. முடிவானது வழக்கமாக "உயர்ந்த" என குறிப்பிடும்படியாக இருக்கும். அவ்விளைவுகள் நிகோடினால் ஏற்படுத்தப்படும் மெல்லியத் தூண்டல்களிலிருந்து ஹெராயின், கோக்கைன் மற்றும் மெதாம்பெடாமைன்ஸ் ஆகியவற்றினால் ஆன ஆழமான நன்னிலை உணர்வு வரை விரிந்து வகைகளுடனுள்ளது.[29]

நுரையீரல்களில் புகையை உள்ளிழுத்தல், எப்பொருளுடையதாயினும் சரி, ஒருவரின் உடல் நலத்தின் மீது பாதகமான விளைவுகளைக் கொடுக்கும். புகையிலை அல்லது கன்னாபீஸ் போன்ற எரிகின்ற தாவரப் பொருளினால் உருவாக்கப்படும் நிறைவடையாத எரிதல் கார்பன் மோனாக்சைட்டை உற்பத்திச் செய்கிறது. அது நுரையீரலுக்குள் உள்ளிழுக்கப்படுகையில் இரத்தத்தின் பிராணவாயுவை எடுத்து செல்லும் திறனைத் தடுக்கிறது. புகையிலைலுள்ள போதைத் தரும் இதரப் பலக் கலவைகள் நீண்ட கால புகைப் பிடிப்பவர்களுக்குத் தீவிரமான உடல் நலக் குறைகளை முழுமையான விரிவான காரணங்களினால் ஏற்படுத்தியுள்ளன; அவை இரத்த நாள குறைப்பாடுகளான ஸ்டெனொசிஸ், நுரையீரல் புற்று நோய், மாரடைப்புக்கள், பக்கவாதம், ஆண்மையிழப்பு, புகைப்பழக்கமுள்ள தாய்மார்களுக்கு குறை எடையுள்ள குழந்தைப் பிறத்தல் ஆகியவையாகும். 8% நீண்ட கால புகைப்பவர்கள் தங்களின் முக அமைப்புக்களில் மருத்துவர்களால் புகைப்பிடிப்பவர்களின் முகம் என அறியப்படும் குணாதிசயமிக்க போக்கினை உருவாக்கிக் கொள்கின்றனர்.

உளவியல்[தொகு]

பெரும்பாலான புகையிலை புகைப்பவர்கள் பதின் வயதிலோ அல்லது முன் முதிர்வயதுப் பருவத்திலோ அப்பழக்கத்தைத் துவங்குகின்றனர். புகைத்தல் பழக்கம் ஆபத்துகளை-சந்திக்கச் சொல்லும் மனோபாவத்தையும் எதிர்ப்பு மன நிலையையும் கூறுகளாகக் கொண்டுள்ளது, அவை பலமுறை இளம் வயது மக்களுக்கு பொருந்துகிறது. உயர்-அந்தஸ்து வாய்ந்த மாடல்கள் மற்றும் சீமான்களின் இருப்பும் கூட புகைப்பிடித்தலை ஊக்கப்படுத்தலாம். இளம் பருவத்தினர் வயது வந்தவர்களைக்[30] காட்டிலும் தங்களைவிட சீமான்களாக இருப்பவர்களாலேயே தாக்கத்திற்கு ஆளாகின்றனர். சிகரெட் புகைப்பதைத் தடுப்பதற்கான முயற்சிகளில் பெற்றோர்கள், பள்ளிகள் மற்றும் உடல் நலப் பணியாளர்கள் ஆகியோர் அடிக்கடி தோல்வியுறுகின்றனர்.

ஹன்ஸ் இஸென்க் போன்ற உளவியலாளர்கள் வழக்கமான புகைப்பிடிப்பவர்களுக்கான ஆளுமை விவரக் குறிப்பை உருவாக்கியுள்ளனர். நடைமுறை நிகழ்வுகளின் மீதான புகைபிடித்தலோடு பெரும்பாலும் தொடர்புள்ள பண்புத்திறனாகும். புகைபிடிப்பவர்கள் சமூக ஈடுபாடு, உற்சாகம், ஆபத்து விரும்பும் மற்றும் கிளர்ச்சியுற்ற நிலை காணுகின்ற தனிநபர்களாக பேணுகின்றனர்.[31] இருப்பினும், ஆளுமை மற்றும் சமூகக் காரணிகள் மக்களை புகைபிடிக்க விரும்ப வைப்பவையாக இருக்கலாம், இந்த உண்மையான பழக்கம் நடத்தைச் சூழ்நிலை வரையறையின் செயல்பாடாக இருக்கிறது. முந்தைய காலகட்டங்களில், புகைபிடித்தல் மகிழ்ச்சிகரமான உணர்வுநிலைகளை உருவாக்கியிருக்கிறது (அதனுடைய டோபமைன் செயல்பாட்டு அமைப்பின் காரணமாக), ஆகவே இது உறுதியான வலிமையூட்டுதலின் ஆதாரமாகச் சேவையளிக்கிறது. ஒரு தனிநபர் பல வருடங்களுக்கு புகைபிடித்தப் பின்னர், அதை விலகிக் கொள்வதிலிருந்தான தவிர்ப்பு அறிகுறிகள் மற்றும் எதிர்மறை வலுவூட்டல் ஆகியவை முக்கியமான ஊக்கிகளாக ஆகின்றன. இருப்பினும் கூட புகையிலை புகைத்தல் நீண்ட காலமாக உலகம் முழுமைக்குமான போதைபழக்கத்தின் போக்காக காணப்பட்டது. புள்ளிவிவரப்படி மக்கள் நிகோடின் போதையினை சார்ந்தவர்களாக மாற பல்வேறு அளவிலான காலத்தை எடுத்துக் கொள்கின்றனர் என்று நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையில், "போதைப் பழக்கத்திற்கு ஆளான நடத்தையைக் காட்டும் மக்கட் தொகை" விழுக்காட்டைக் காட்டும் வரைபடம் "நிகோடின் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டத் தொகை" க்கு எதிரானது, மக்கட் தொகையினரில் 100% வரை அடையும் முன்பான நிலையில் காட்டுவது, மக்களில் ஒரு பகுதியினர் நிகோடினை எப்போதும் சார்ந்தவர்களாக ஆவதில்லை என்பதையேயாகும்.

இருப்பினும், மக்கள் உடல் நலத்தின் மீது பாதகமான விளைவுகளைக் கொள்ளும் நடவடிக்கையை மேற்கொள்வதன் காரணமாக, அவர்கள் தங்களது பழக்கத்தினை பகுத்தறிவிற்குட்படுத்தி பேணி வளர்க்க வேண்டும். வேறு சொற்களில் கூறினால் அவர்கள், தர்க்க ரீதியாக அவசியமில்லை எனினும், ஏன் புகைப் பிடித்தல் அவர்கட்கும் கூட ஒப்புக்கொள்ளத்தக்கது என்பதற்கு காரணங்களை நம்பவைக்க உருவாக்குகின்றனர். உதாரணத்திற்கு, எல்லோரும் இறக்கிறார்கள், அதனால் சிகரெட்டுகள் எதையும் மாற்றிவிடப்போவதில்லை என்ற முடிவிற்கு புகைபிடிப்பவர் வருவதால் அவன் அல்லது அவளால் தன்னுடைய நடத்தையை நியாயப்படுத்திக்கொள்ள முடிகிறது. மாறாக, புகைபிடிப்பது மன அழுத்தத்தை விடுவிக்கச் செய்கிறது அல்லது அதனுடைய மற்ற பலன்களைக் கொண்டிருக்கிறது என்ற அதன் அபாயங்களை நியாயப்படுத்துவதை ஒருவர் நம்பலாம். காலையில் முதல் வேலையாக சிகரெட் ஒன்றை தேவைக் கொள்ளும் புகைபிடிப்பவர் அடிக்கடி சாதகமான விளைவுகளைச் சுட்டுவர், ஆனால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியின் சாதாரண அளவிற்கு கீழே உணர்வதை ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள் (டோபாமைனின் குறையளவுகள்) மற்றும் தங்களை "சாதாரண" அளவு மகிழ்ச்சிக்குத் திரும்ப மட்டுமே புகைப்பதாகக் கூறுவர் ("சாதாரண" அளவு டோபாமைன்).

புகைத்தலும் அறிவுத் திறனும்[தொகு]

2010 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட 20,000 மேற்பட்ட இஸ்ரேல் இராணுவ தேர்வாளர்களின் மீதான ஆய்விற்கிணங்க, புகைப் பழக்கம் அற்றவரைவிட புகைப்பவர் குறைவான அறிவுத் திறனைக் கொண்டுள்ளனர். எப்போதும் புகைபிடிக்காதவர் சராசரியாக 101 அறிவுத் திறனை கொண்டுடிருந்தனர், அதே சமயம் ஒரு தினத்தில் ஒரு கட்டிற்கு மேலாக புகைப்பவர் சராசரி 90 அறிவுத் திறனைக் கொண்டிருந்தனர்.[32]

சமூக விளைவுகள்[தொகு]

Smoking any tobacco product, %, Males[33]

புகைத்தல், முதன்மையாக புகையிலை புகைத்தல் சில 1.1 பில்லியன் மக்களால் பழக்கப்படும் செயல்படாகும். முதிர்ந்த வயதுடைய மக்கட் தொகையில் 1/3 வரை உள்ளதாகும்.[34] புகைப்பவரின் இயல்பு கணிசமாக வேறுபடலாம், ஆனால் மிக அடிக்கடி, குறிப்பாக கற்பனைப் படைப்புக்களில் தனிப் பண்புகளுடனும் தனிமைகளுடனும் தொடர்புள்ளது. அப்படியும் இருப்பின், புகையிலை மற்றும் கன்னாபீஸ் இரண்டையும் புகைத்தல் சமூக அமைப்பாக்கங்களின் வலுவூட்டலுக்கு உதவியாயிருக்கிறது. மேலும் வேறுபட்ட சமூக மற்றும் இனக் குழுக்களின் பண்பாட்டு சடங்குகளின் பகுதியாகவுமுள்ளது. புகைப்பவர் பலர் புகைப்பதை சமூக குழுக்களில் துவங்குகின்றனர், மேலும் ஒரு சிகரெட்டினை அளிப்பது மற்றும் பங்கிடுவதொரு அடிக்கடி ஓர் உரையாடலை பலச் சூழல்களில் - மதுபானக் கடைகள், இரவு விடுதிகள் மற்றும் பணியிடத்தில் புதியவர்களுடன் துவங்க முக்கியமான துவக்கச் சடங்கு அல்லது எளிமையானதொரு நல்ல காரணமாகும். சிகரெட்டை பற்ற வைத்தல் பலமுறை சோம்பலுடன் தோன்றுவதனுடனோ அல்லது வெறும் சோம்பித் திரிவதை காட்டாமலிருப்பதற்கான திறமையான வழிமுறையாகவோ காணப்படுகிறது. பதின் வயதுக்காரர்களுக்கு, அது குழந்தை பருவத்தை கடக்கும் முதல் படியாக அல்லது வயது வந்தோர் உலகிற்கு எதிரான எதிர்ப்பு நடவடிக்கையாகவோ செயல்படலாம். அத்தோடு, புகைத்தல் ஒரு வகையான தோழமையுணர்ச்சியாகவும் காணப்படலாம். ஒரு சிகரெட் பெட்டியை திறப்பதும் கூட அல்லது பிற மக்களுக்கு ஒரு சிகரெட்டினை அளிப்பது, டோபாமைன்னின் அளவை மூளையில் அதிகரிக்கச் செய்யலாம் ("மகிழ்ச்சியுணர்வு"). அத்துடன், புகைப்பவர், சக புகைப்பவருடன் உறவுகளை அமைக்கின்றனர் என்பது சந்தேகமற்றது. அது குறிப்பாக பொது இடங்களுக்குள் புகைப்பதை சட்ட விரோதமாக்கப்பட்ட நாடுகளில் ஒரு வகையில் பழக்கத்தை, பரவ மட்டுமே செய்கிறது. மகிழ்ச்சி அளிக்கும் போதை பயன்பாட்டைத் தவிர, அது அடையாளங்களை கட்டமைக்கப் பயன்படுகிறது மற்றும் புகைத்தலுடன் தொடர்புடைய தனிப்பட்ட அனுபவங்களுடன் அதனை இணைத்து சுயத்-தோற்றத்தை உருவாக்கப் பயன்படுகிறது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் எழுந்த நவீன புகை-எதிர்ப்பு இயக்கம் புகையின் தீமையினை விளக்கும் விழிப்புணர்வினை உருவாக்குவதை விட அதிகம் செயல் புரிந்தது; அது புகைப்பவரின் எதிர்வினைகளைத் தூண்டி அப்போது மட்டுமின்றி இப்போதும் கூட அடிக்கடி இருப்பது வரை, தனி நபர் சுதந்திரத்தின் மீதான தாக்குதலாகக் கருதினர். அத்துடன் புகைப்பவரிடையே எதிர்ப்பாளர்களாக அல்லது சமுதாயத்திலிருந்து விலகப்பட்டவர்களாக புகை பிடிக்காதவரிடமிருந்து தனித்த அடையாளத்தை உருவாக்கியது.

சிப்பாய்களுக்கு புகையிலையின் முக்கியத்துவம் வெகு முன்னரே படைத் தலைவர்களால் புறக்கணிக்கப்பட முடியாததாக அறியப்பட்டிருந்தது. 17 ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில் புகையிலைப் படிகள் (allowances) பல நாடுகளின் கப்பற்படைகளின் நிலைத்த பாகமாகும். மேலும் முதலாம் உலகப் போரில் களத்திலுள்ள சிப்பாய்களுக்கு சிகரெட் மற்றும் புகையிலை படிகளைப் பெற சிகரெட் உற்பத்தியாளர்களும் அரசுகளும் கூட்டாகச் செயலாற்றினர். புகையிலையின் வழக்கமான பயன்பாடு சிப்பாய்களை நன்னெறி அமைதிப்படுத்துவதோடு பெரும் துன்பங்களையும் அவர்களைத் தாங்கச் செய்யும்.[35] 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தி வரை, பல மேலை நாடுகளில் பெரும்பாலான முதிர் வயதினர் புகைப்பிடிப்பவர்களாவர். புகை எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் அதிக அவநம்பிக்கைகளோடு சந்திக்கப்படுகின்றன, முழுமையான ஏளனத்தை சந்திப்பதில்லை என்றாலும் கூட. இன்று இயக்கமானது கணிசமான அதிக முக்கியத்துவத்தையும் அதன் கூற்றிற்கான சாட்சியத்தையும் கொண்டுள்ளது, ஆனால் கணிசமான மக்கட்தொகை விகிதாச்சாரம் நிலையான புகைப்பிடிப்பவர்களாக உள்ளனர்.[36]

புகையிலையின் உடல் நல பாதிப்புகள்[தொகு]

இன்றைய உலகில் பெரிய அளவில் உயிர்களைக் கொல்லும் சிலவற்றில் புகையிலைத் தொடர்பான நோய்களே உள்ளன. அத்துடன், தொழில்மயமாக்கப்பட்ட நாடுகளில் அகாலமான மரணத்திற்கான பெரிய காரணங்களில் ஒன்றாகக் காட்டப்படுகின்றன. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் ஒரு வருடத்தில் ஏறத்தாழ 5,00,000 இறப்புக்கள் புகையிலைத் தொடர்பான நோய்களினால் ஏற்படுவதாக காரணம் கற்பிற்கப்படுகின்றன. மேலும் சமீபத்திய ஆய்வு ஒன்று 1/3 மேற்பட்ட சீன ஆண் மக்கட் தொகையினர் புகைப்பிடிப்பதால் குறிப்பிடத்தக்க ஆயுட் குறைவினைக் கொள்வர் என மதிப்பிட்டது.[37]

ஆண் மற்றும் பெண் புகைப்பவர்கள் சராசரியாக முறையே 13.2 மற்றும் 14.5 ஆண்டு வாழ்வினை இழக்கின்றனர்.[38]

ஆயுட் கால புகைப்பழக்கம் உள்ளவர் அனைவரில் குறைந்தது பாதிப் பேர் புகைபிடிப்பதன் விளைவினால் இறக்கின்றனர்.[39][40]

நுரையீரல் புற்று நோயால் இறக்கும் அபாயம் ஒரு ஆண் புகைப்பிடிப்பவருக்கு 85 வயதிற்கு முன்பு 22.1% மாகும். மேலும் ஒரு தற்கால பெண் புகைப்பவருக்கு 11.9% மாக, போட்டியிடக் கூடிய இறப்பிற்கான காரணம் ஏதுமில்லாத சூழலில் உள்ளது. ஒத்திசைவான மதிப்பீடுகள் - வாழ்நாளில் புகைபிடிக்காதவர்களில் ஒரு 1.1% பேர்களில் 85 வயதிற்கு முன்பு ஐரோப்பிய வம்சாவளியைச் சார்ந்த ஆண் ஒருவர் சாத்தியமாக நுரையீரல் புற்று நோயால் இறக்கலாம்; அத்துடன் பெண் ஒருவர் 0.8% சாத்தியத்துடன் இறக்கலாம்[41].

ஒரு நாளைக்கு ஒரு சிகரெட் பிடிப்பதென்பது இதய நோயால் பாதிக்கப்படக்கூடியதை விளைவிக்கிறது. அது ஒரு புகைப்பவருக்கும் புகைப் பிடிக்காதவருக்கும் இடையே பாதித் தொலைவுள்ளதாகும். நேர் போக்கற்ற மருந்து கொடுத்தலின் விடையளிக்கும் ஒத்திசைவு புகைப்பிடிப்பதன் விளைவு இரத்தவட்டுக்களின் சேர்ந்த மொத்தத்தின் மீதான பாதிப்பினால் விளக்கப்படுகிறது.[42]

புகைப் பிடிப்பதனால் ஏற்படக்கூடிய நோய்கள் மற்றும் துன்பங்களில் வாஸ்குலர் ஸ்டெனோசிஸ், நுரையீரல் புற்றுநோய்[43], மாரடைப்புக்கள்[44] மற்றும் தீவிரமாக நுரையீரலை இடையூறு செய்து பாதிக்கிற நோய்[45] ஆகியவையடங்கும்.

பல அரசுகள் புகைப்பிடித்தலிலிருந்து மக்களை, பெரிய ஊடகங்களில் புகைப்பிடித்தலின் நீண்டக்கால கெடுதலான விளைவுகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து செய்யப்படும் புகை எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்களோடு தடுக்க முயற்சிக்கின்றன. மறைமுகமான புகைப்பிடித்தல் அல்லது இரண்டாம் முறை புகைப்பிடித்தல், உடனடியாக சுற்றியுள்ள புகைப்பவர்களை பாதிக்கிறது என்பதுவே புகைத்தலின் தடைகளை அமலாக்குவதற்கானப் பெரிய காரணமாகும். தனி நபர்களை பொது இடங்களுக்குள்ளே - மதுபானக் கடைகள், மது அருந்தும் பொது விடுதிகள் மற்றும் உணவகங்கள் ஆகியவற்றில் புகைப்பதைத் தடுக்க அமல்படுத்தப்படும் சட்டம் இதுவேயாகும். இதன் பின்னணியிலுள்ள சிந்தனை புகைப்பிடித்தலை அதிக சிரமமாக்கி ஊக்கங்கெடுக்க வைப்பதாகும். அத்தோடு, அடைக்கப்பட்ட சூழலுடைய பொது இடங்களில் கெடுதலான புகைக் கூடியிருப்பதை தடுக்கச் செய்யவும் கூட செய்யப்படுகிறது. சட்ட இயற்றுபவர்கள் மத்தியில் ஒரு பொதுவான கவனம் இளையவர் மத்தியில் புகைப்பழக்கத்தை ஊக்கங்கெடுக்கச் செய்வதாகும் மற்றும் பல மாகாணங்கள் வயது குறைந்த வாடிக்கையாளர்களுக்கு புகையிலை பொருட்களை விற்பதற்கு எதிராகச் சட்டங்களை இயற்றின. பல வளர்ந்து வரும் நாடுகள் புகை எதிர்ப்பு கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. அது சில நாடுகளை புகை-எதிர்ப்பு பிராச்சாரங்களை அறிவிக்கவும், மேற்கொண்டு வளரும் நாடுகளில் (புகையிலைப் புகையின் சூழல்) ETS இன் பாதகமான விளைவுகளை விளக்க பிரச்சாரக் கல்விக்கும் வழிவிட்டது.[சான்று தேவை]

பல தடைகள் இருப்பினும், ஐரோப்பிய நாடுகள் 20 உயர் இடங்களில் 18 இடங்களை இப்போதும் கைக்கொண்டுள்ளன. ஒரு சந்தை ஆய்வு நிறுவனமான இ ஆர் சி (ERC)யின் கூற்றுப்படி அதிகளவிலான புகைப்பிடிப்பவர்கள் கிரீஸ் நாட்டிலிருப்பவர்களாவர். அது, 2007 ஆம் ஆண்டில் ஒரு தனி நபர்க்கு சராசரியாக 3000 சிகரெட்டுக்கள் என்றளவில் இருந்தது.[46] புகைத்தலின் விகிதங்கள் வளர்ந்த நாடுகளில் சமச்சீரானது அல்லது குறைந்தது, ஆனால் வளர்ந்து வரும் நாடுகளில் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில் புகைப் பிடிக்கும் விகிதங்கள் 1965 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2006 ஆம் ஆண்டு வரை பாதியாகக் குறைந்தது, வயது வந்தோரில் 42% லிருந்து 20.8% மாக வீழ்ந்தது.[47]

போதை அடிமைத்தனத்தின் சமூகத்தின் மீதான விளைவுகள் கணிசமாக புகைக்கப்படக்கூடிய பல்வேறு பொருட்கள் மற்றும் அவை ஏற்படுத்தும் மறைமுகமான சமூகப் பிரச்சினைகள் ஆகியவற்றிற்கு இடையிலானது. சட்டத்திலுள்ள வேறுபாடுகளின் அதிக பங்கின் காரணமாகவும் உலகம் முழுதும் போதைப் பொருள் சட்டத்தின் அமலாக்கத்தின் காரணமாகவும் வேறுபடுகிறது. இருந்தாலும் கூட நிகோடின் அதிகளவிலான அடிமைத்தனத்தை கொண்டதாக இருந்தாலும், அதன் விளைவுகளின் மீதான அறிவு கன்னாபீஸ், கோகைன், ஆம்பேட்டாமைன்ஸ் அல்லது அபினுடன் கலப்பது போன்று ஆழமானது, சோர்வூட்டுவதானது அல்லது கவனத்திற்குரியதல்ல. புகையிலையும் கூட சட்டவிரோதமான போதைப்பொருள் இல்லையென்பதால், அதற்கொரு கருப்புச் சந்தை அதிக இடர்பாடுகளுடனும் மற்றும் நுகர்வோருக்கு அதிக விலைகளுடனும் இல்லை.

அல்சைமர் நோயுடையவர்களுக்கு புகைத்தல் ஒரு சிக்கலான காரணியாகும்.[48]

பொருளாதாரம்[தொகு]

புகையிலை பழக்கமற்ற குழந்தைகள் பிரச்சாரத்தின் (Campaign for Tobacco-Free Kids) மதிப்பீடுகள் கூறுவது புகைப்பவர்கள் அமெரிக்க ஒன்றிய பொருளாதாரத்திற்கு ஓராண்டில் $97.6 பில்லியன்களை உற்பத்தித் திறன் இழப்பாக செலவு வைக்கின்றனர். அத்தோடு கூடுதலாக $96.7 பில்லியன்களை பொது மற்றும் தனியார் மருத்துவ நிர்வாகங்களினால் கூட்டாகச் செலவிடப்படுகிறது.[49] இது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1% விடக் கூடுதலாகும். ஒரு நாளைக்கு ஒரு பெட்டிக்கு மேல் புகைக்கும் அமெரிக்க ஆணொருவர் அவரது வாழ்நாளில் மருத்துவச் செலவாக மட்டுமே சராசரியாக $19,000 களின் அதிகரிப்பை எதிர்பார்க்கலாம். ஒரு நாளைக்கு ஒரு பெட்டிக்கு மேல் புகைக்கும் அமெரிக்க பெண் புகைப்பிடிப்பவர் அவரது வாழ்நாளில் உடல் நலச் செலவுக்காக $25,800 ஐ கூடுதலாக எதிர்பார்க்க இயலும்.[50] இத்தகையச் செலவுகள் புகைப்பழக்கம் அளிக்கும் அதிகமான வரி வருவாய்க்கு எதிரானது.

பண்பாட்டில் புகைப்பழக்கம்[தொகு]

புகைப்பிடித்தல் பண்பாட்டில் பல்வேறு தனித்த கலை வடிவங்களின் கீழ் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. மேலும் தனித்த மற்றும் முரண்பாடான அல்லது ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பற்ற வழிமுறைகளை காலம், இடம் மற்றும் புகை பழக்கமுள்ளவர்களைச் சார்ந்து உருவாக்கியுள்ளது. குழாய் புகைப்பிடித்தல் சமீப காலம் வரை மிகப் பொதுவான புகைப்பிடித்தல் வடிவமாகும். இன்று அடிக்கடி உள்ளார்ந்த பெருமிதமான, முதிர்ந்த வயது ஆகியவற்றோடு தொடர்புடையதாகும். மேலும் விந்தையான மற்றும் பழையது என கவனிக்கப்படுகிறது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி வரை சிகரெட் புகைத்தல் பரவலாகத் துவங்கவில்லை, அதிகளவில் நவீன காலத்துடனும் தொழில்மயமாக்கப்பட்ட உலகின் வேகமான இயக்கத்துடனும் தொடர்புடையதாகும். சிகார்கள், அப்போதும்-இப்போதும் ஆண்மைமிக்கத்தன்மை, அதிகாரம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது; வழக்கமானதொரு முதலாளியுடன் தோற்றச் சின்னமாகத் தொடர்புடையது. பொது இடத்தில் நீண்ட காலமாக ஆண்களுக்கான ஏதோ ஒன்றாக ஒதுக்கப்பட்டது மற்றும் பெண்மணி ஒருவரால் செய்யப்படுகையில் தராதரமற்றதுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. ஈடோவின் காலத்திய ஜப்பானில், பாலுறவுத் தொழிலாளர்களும் அவர்களின் வாடிக்கையாளர்களும் ஒருவரையொருவர் ஒரு புகைப்பதற்கான பரிமாற்றம் செய்வது போன்றத் தோற்றமளிப்பின் கீழ் தொடர்பு கொள்வர், இதேபோல உண்மையில் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் ஐரோப்பாவிலும் இருந்தது.[51]

கலை[தொகு]

An Apothecary Smoking in an Interior by Adriaen van Ostade, oil on panel, 1646.

புகைத்தலின் முற்கால தோற்றங்கள் பழமையான 9 ஆம் நூற்றாண்டு மயன் மட்பாண்டங்களில் காணப்படுகிறது. இயல்பாகவே கலை முதன்மையாக மதத்துடனிருந்தது மேலும் அதில் கடவுளர்களும் அல்லது அரசர்களும் சிகரெட்டின் முந்தைய வடிவத்தினை புகைப்பதாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.[52] அமெரிக்காவிற்கு வெளியே புகைப்பிடிப்பது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டப் பிறகு அது ஐரோப்பா மற்றும் ஆசியாவில் ஓவியங்களில் தோன்றத் துவங்கியது. டச்சு நாட்டின் பொற்கால ஓவியர்கள் புகை பிடிக்கும் மக்களின் தோற்றங்களையும் குழாய்கள் மற்றும் புகையிலை அசையா நிழற்படங்களையும் முதலாவதாக வரைந்தவர்களின் ஒருவராவர். 17 ஆம் நூற்றாண்டின் தென் ஐரோப்பிய ஓவியர்களுக்கு ஒரு குழாயானது கிரேக்க இதிகாசங்கள் மற்றும் ரோம நாட்டு பழம்பொருள்களால் ஏற்படுத்திய செல்வாக்கினுள் விரும்பத்தக்க கலைத்துறையில் உள்ளடக்க மிக அதிக நவீனமானது. முதலில் புகைத்தல் கீழ்மையானது மற்றும் குடியானவர்களுடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்பட்டது.[53] பல துவக்கக்கால ஓவியங்களில் காட்சிகள் மதுபானக்கடைகள் அல்லது விபச்சார விடுதிகளின் பின்னணியில் இருந்தன. பின்னர், டச்சுக் குடியரசு கணிசமான அதிகாரத்தையும், செல்வத்தையும் பெற்ற போது புகைத்தல் மிகப் பொதுவானதாகச் செல்வச் செழிப்பு மிக்கவரிடையே மாறியது. அத்துடன் நாகரிகத் தோற்றமுள்ள கோமான்கள் ரசனையுடன் ஒரு குழாயை உயர்த்திக் காட்டுவது தோன்றியது. புகைப்பது இன்பத்தினை, மோன நிலை மற்றும் இப்புவி வாழ்க்கையின் போன்றதான சுருக்கம் புகையில் எழும்பிச் செல்வது என்பதாக உள்ளவாறே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. புகைத்தல் மணமும் அது போன்றதான சுவையும் இரு உணர்வுகளையும் பிரதிநிதித்துவங்களுடன் தொடர்புப்படுத்தியது.

18 ஆம் நூற்றாண்டில் புகைத்தல் ஓவியத்தில் மிகக்குறைந்தது, அப்போது நேர்த்தியான மூக்குப்பொடி உறிஞ்சும் பழக்கம் பிரபலமானதாக ஆனது. குழாய் புகைத்தல் மீண்டும் கீழ்மையான பொது மக்களின், நாட்டுப்புற மக்களின் சித்தரிப்புக்களாக கீழிறிங்கியது. மேலும் புகையிலைத் துகள்களை மூக்கினால் நுட்பமாக உறிஞ்சுவது அதைத் தொடர்ந்து தும்முவது கலைச் சித்தரிப்புக்களில் அரிதாகியது. புகைப்பிடித்தல் தோன்றிய போது கீழையியலால் செல்வாக்கிற்குட்படுத்தப்பட்ட வழக்கத்திற்கு மாறான சித்தரிப்புக்களில் தோன்றியது. பல பின் காலனியாதிக்க கருத்தியலின் ஆதரவாளர்கள் சர்ச்சைக்கிடமானவகையில் இச் சித்தரிப்பு ஒரு ஐரோப்பிய உயர்த்தியின் உருவத்தை அதன் காலனிகளின் மீது முன் நிறுத்தும் வழியாகவும் அத்துடன் பெண்மயமான கீழையியலின் ஆண் மேலாதிக்கத்தை காட்சிப்படுத்துவதாகவும் நம்பினர்.[சான்று தேவை] அவர்கள் அயற்பண்பு கருத்தியல் மற்றும் வேற்றுலக "இதரர்" என்பது 19 ஆம் நூற்றாண்டில் பரவியதாக நம்பினர், அதற்கு விழிப்புணர்வு காலத்தின் போது பிரபலமடைந்த மனிதர் தோற்றம் பற்றிய ஆய்வியலின் எழுச்சியால் தூண்டப்பட்டது காரணமானது.[54]

Skull with a Burning Cigarette by Vincent van Gogh, oil on canvas, 1885.

19 ஆம் நூற்றாண்டில் புகைத்தல் எளிமையான இன்பத்திற்கு பொதுச் சின்னமாகும்; குழாய் புகைப்பிடிப்பு "உயர்குடியினரின் நாகரிகமற்றச் செயல்", பழமையான ரோம இடிபாடுகளின்படி முக்கியத்துவம் மிகுந்த ஆரவாரப் பழக்கம், ஒருவர் மெதுவாக குழாய் போதைப் பழக்கத்தை இயல்பாக்கிக் கொள்வதாக ஓவியக் கலைஞர்களின் காட்சிகளில் ஆனது. புதிதாக அதிகாரம் கைவரப்பெற்ற நடுத்தர வர்க்கமும் புகைத்தலில் புதிய பரிமாணத்தை ஒரு கெடுதலற்ற இன்பமாக சிகையலங்கார நிலையங்களிலும் நூல் நிலையங்களிலும் அனுபவித்தனர். ஒரு சிகரெட்டினை அல்லது சிகாரனை புகைப்பது தோற்றத்திலும், நடத்தையிலும் மரபற்றத்துடன் தொடர்புடையது, அது பழமையான நடுத்தரு வர்க்க மதிப்பீடுகளை துறந்தவர் மற்றும் பழமைவாதத்தை வெறுப்பினை வெளிக்காட்டியவருடன் தொடர்புடையது. ஆனால் இது ஆணுலகம் சார்ந்த இன்பமாக இருந்தது, பெண் புகைப்பாளர்களில் பாலுறவுத் தொழில் சார்ந்ததாக இருந்தது மேலும் சரியான மகளீர் தங்களை இத்தகைய பழக்கங்களில் ஈடுபடுத்திக் கொள்வது தக்க நடவடிக்கையாகக் கருதப்படவில்லை.[55] நூற்றாண்டின் இறுதிவரை புகைக்கும் மகளீர் ஓவியங்களிலும் புகைப்படங்களிலும் ஒயிலாகவும் கவர்ச்சியாகவும் தோற்றங்களுடன் தோன்றுவது இல்லை. வின்செண்ட் வான் கா போன்ற இம்ப்ரெஷெனிஸ்ட்டுக்கள் தன்னளவில் குழாய் புகைப்பவர் கூட புகைத்தலை துயர்மிகுந்ததுடனும் மற்றும் ஒரு நூற்றாண்டின் ஊழ்வினைக் கோட்பாடாகவும் தொடர்புபடுத்துவார்.

சிகரெட், குழாய் மற்றும் சிகார் உருமாதிரிகள் முறையே 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டிருந்தாலும், 20 ஆம் நூற்றாண்டு வரை கலைஞர்கள் அதனை முழுமையாகப் பயன்படுத்தவில்லை; ஒரு குழாய் சிந்தனை மற்றும் அமைதியையும், ஒரு செகரெட் உருமாதிரியாக நவீனத்தையும், வலிமை மற்றும் இளமையையும் எனினும் உணர்ச்சி வயப்படும் கவலையும் கூடக் குறித்தது. ஒரு சிகார் அதிகாரம், செல்வம் மற்றும் வலிமை ஆகியவற்றின் குறியீடாக இருந்தது. இரண்டாம் உலகப் போரினைத் தொடர்ந்த பத்தாண்டுகளில், புகைத்தலின் உச்சத்தின் போது இப்பழக்கமானது பெருகி வரும் புகை எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளின் கீழ் இன்னும் வராதப் போது, ஒரு சிகரெட் சாதாரணமாக இதழ்களுக்கிடையில் செருகப்படுவது ஓர் இளம் புரட்சியாளரை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. மார்லன் பிராண்டோ மற்றும் ஜேம்ஸ் டீன் போன்ற நடிகர்களால் ஒரு வகையானதாக இருந்தது அல்லது மார்ல்புரோ மேன் போன்ற விளம்பரங்களில் முதுகெலும்பாக இருந்தது. 1970 ஆம் ஆண்டுகளில் புகைப்பதன் எதிர்மறையான அம்சங்கள் தோன்றத் துவங்கும் வரை புகைப்பது என்பது உடல் நலக் குறைவுள்ள கீழ் வர்க்கத்தைச் சார்ந்த, சிகரெட் புகையின் நாற்றமுடைய மற்றும் ஆர்வமும் முன்னேறும் இயல்புமற்ற வாழ்விழந்து காணப்படுகிற ஒருவருடையதாகும். அது புகை எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்களிலோ அல்லது ஓவியங்களிலோ தோன்றியது..[56]

திரைப்படம்[தொகு]

மௌனப்படங்களின் சகாப்தத்திலிருந்து திரைப்பட உருமாதிரிகளில் புகைப்பிடித்தல் பெரும் பங்கு வகித்தது. பகைமையுணர்ச்சி கொதிக்கின்ற வெறுப்பினை அடிப்படையாகக் கொண்ட குற்றப் பின்னணியுடைய (அமெரிக்க) திரைப்படங்களில் சிகரெட் புகை கதாப்பாத்திரங்களை புனைந்துருவாக்குகிறது. மேலும் அடிக்கடி சூழ்நிலைச் சார்ந்த குண நலன்களை அல்லது நம்பிக்கையற்ற தன்மையைக்கூட சேர்க்க பயன்படுகிறது. இந்த உருமாதிரிகளில் முன்னணியிலிருப்பவைகளில் ஒன்றினை ப்ரிட்ஸ் லாங்க்'ஸின் வீமர் சகாப்த டாக்டர் மாபூஸ், டெர் ஸ்பீலர், 1922 (டாக்டர் மாபூஸ், தி காம்ப்லர் ) படத்தில் சூதாட்டத்தின் போது சீட்டு விளையாட்டில் மனோவசியப்பட்டு சிகரெட்டுகளை புகைப்பதை காண்பது மூலம் இயலும். பெண் புகைப்பிடிப்பாளர்களும் கூட துவக்கத்தில் ஒரு வகையான கிளர்ச்சியூட்டும், கெடுக்கும் காமப் பாத்திரங்களாக, மிகக் குறிப்பாக ஜெர்மன் திரை நட்சத்திரமான மர்லீன் டியிச்ட்ரிச்சல் உருத்தோற்றம் கொடுக்கப்பட்டதுடன் தொடர்புடையது. அதேபோல, நடிகைகள் ஹம்ப்ரே போகார்ட் மற்றும் ஆட்ரே ஹெப்பர்ன் போன்றோர் நெருக்கமாக அவர்களின் புகைக்கும் ஆளுமையுடன் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர் மேலும் அவர்களின் மிகப் பிரபலமான தோற்றங்கள் மற்றும் பாத்திரங்கள் சிகரெட் புகையின் தடித்த மூடுபனியை உட்கொண்டிருந்தன. ஹெப்பர்ன் அடிக்கடி சிகரெட் பிடிப்பானுடன் கவர்ச்சியை அதிகரித்தார், மிகக் குறிப்பாக பிரெக்ஃபாஸ்ட் வித் டிஃப்பானி எனும் திரைப்படத்தில் அவ்வாறிருந்தார். புகைத்தல் தணிக்கையை புரட்டும் வழியாகவும் பயன்படுத்தப்படலாம், அச்சமயம் இரு சிகரெட்டுகள் கவனிக்கப்படாது ஒரு சாம்பற் பெட்டியில் எரிவது பலமுறை பாலுறவு நாடவடிக்கையை 'கூற' பயன்பட்டது.

இரண்டாம் உலகப் போரிலிருந்து புகைப்பது படிப்படியாகத் திரையில் அடிக்கடி காட்டப்படும் பழக்கம் புகைப்பதன் தெளிவான உடல்நலக் கேடு அதிகப் பரவலாக அறியப்பட்டதானது என்பதால் குறைந்தது. புகைப்பிடிப்பதற்கான இயக்கம் அதிக மரியாதையையும் செல்வாக்கினையும் பெறுவதால், திரையில் புகைப்பதை காட்டுவதை தடுப்பதன் தெளிவான முயற்சிகள் தற்போது புகைத்தலை ஊக்குவித்தலை தவிர்க்க அல்லது அதற்கு சாதகமான தொடர்புகளைக் குறிப்பாக குடும்பத் திரைப்படங்களில் அளிக்க எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன. திரையில் புகைப்பது இன்று சமூக விரோத அல்லது குற்ற மனப்பான்மையுடையதாகச் சித்தரிக்கப்படுவது மிகப் பொதுவானது.[57]

இலக்கியம்[தொகு]

இதர கற்பனைக் கதைகளில் உள்ளது போல், புகைப்பது இலக்கியத்தில் முக்கிய இடம் பிடித்திருந்தது. மேலும் புகைப்பவர் பெரும் ஆளுமையுடனோ அல்லது ஒட்டுமொத்த கிறுக்குத்தனங்களுடனோ உள்ள கதாபாத்திரங்களுடனோ சித்தரிக்கப்படுகின்றனர், ஏதோ ஒரு வகையில் வழக்கமான முறையில் இலக்கியங்கள் அனைத்திலும், மிகவும் புகைக்கும் சின்னமாக ஆளுருவாக்கம் செய்யப்படுபவர்களில் ஒருவரானவர் ஷெர்லக் ஹோம்ஸ் ஆவார். புதினங்களிலும் சிறுகதைகளிலும் ஒரு பன்முறையில் வரும் பகுதியாக இருந்தது தவிர, புகைத்தல் முடிவற்ற விரிவான முறையில் புகழப்பட்டது, அதன் குணாதியசங்களை பெருமைப்படுத்தி மற்றும் நூலாசிரியரின் அடையாளத்தை ஒரு அர்ப்பணிப்புடன் கூடிய புகைப்பவராக உறுதிப்படுத்தியது. குறிப்பாக 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியின் போதும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும், முழு படைக்கவசம் அணிந்த, டொபாக்கோ: இட்ஸ் ஹிஸ்டரி அண்ட் அசோஸியேஷன்ஸ் (1876), சிகரெட்ஸ் இன் ஃபாக்ட் அண்ட் ஃபான்ஸி (1906) மற்றும் பைப் அண்ட் பவுச்: தி ஸ்மோக்கர்ஸ் ஓன் புக் ஆஃப் பொயட்ரி போன்ற தலைப்புள்ள புத்தகங்கள் அமெரிக்க ஒன்றியத்திலும் ஐக்கிய இராச்சியத்திலும் எழுதப்பட்டன. இப்புத்தகங்கள் ஆண்களால் பிற ஆண்களுக்கு எழுதப்பட்டது மற்றும் புகையிலை மீதான காதலைப் பற்றிய பொதுவான சிறு குறிப்புக்கள் மற்றும் கவிதை ரீதியிலான ஆழமான சிந்தனைகள் மற்றும் அது தொடர்பான அனைத்து விஷயங்களையும் கொண்டிருந்தது. மேலும் தூய்மையான பிரம்மச்சாரிகளின் வாழ்க்கையையும் புகழ்ந்திருந்தன. தி பிராக்ரெண்ட் வீட்: சம் ஆஃப் தி குட் திங்ஸ் ஹாவ் பீன் செய்ட் ஆர் சங் அபௌட் டொபேக்கோ , 1907 ஆம் ஆண்டு பதிப்பிக்கப்பட்டது, இதரப் பலவற்றின்னூடே டார்ன் ஹால்லின் அ பாசலர்ஸ் வியூஸ் என்ற பின்வரும் கவிதையிலிருந்தான வரிகளைக் கொண்டிருந்தன. அது வழக்கமானதாக பல புத்தகங்களில் காணப்பட்ட நடையாக இருந்தது.

The cover of My Lady Nicotine: A Study in Smoke (1896) by J.M. Barrie, otherwise best known for his play Peter Pan.

இந்தப் படைப்புகள் அனைத்தும் புகையிலையானது மேலாதிக்கம் செலுத்துகின்ற நுகர்வாகவும், குழாய்கள், சிகார்ஸ் மற்றும் மெல்லும் புகையிலை ஆகியவை இன்னும் பொது இடத்தில் இருக்கின்ற சகாப்தத்திற்கு முன்பாகவே பதிப்பிக்கப்பட்டன. பல புத்தகங்கள் புதினங்களாக பதிப்பிக்கப்பட்டன, அது படித்த புகைபிடிக்கும் கௌரவமிக்க மனிதர்களை ஈர்க்கும். பைப் அண்ட் பவுச் எனும் நூல் புகையிலை சிறு பையை நினைவூட்டுவதாகவும் மற்றும் சிகரெட்ஸ் இன் ஃபாக்ட் அண்ட் ஃபான்ஸி (1901) தடித்த தோல் பையாக சிகரெட் அட்டைப் பெட்டியை நினைவூட்டுவதாக அமைப்பு செய்யப்பட்டிருந்தது. 1920 ஆம் ஆண்டுகளின் பிற்பகுதியில் இந்த வகையான இலக்கியங்கள் பேரளவில் தடுக்கப்பட்டன மேலும் பரவலாக 20 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் மறுமீட்பு செய்யப்பட்டன.[58]

இசை[தொகு]

முற்காலத்திய நவீன காலங்களில் இசையில் புகையிலை இடம்பெற்றதற்கு ஒரு சில உதாரணங்கள் இருந்தன, எனினும் இசைத் துணுக்குகளின் அடையாளங்கள் எப்போதாவது ஜோஹான் செபாஸ்டியன் பாக்கின் எடிஃபையிங் தாட்ஸ் ஆஃப் அ டொபேக்கோ-ஸ்மோக்கர் போன்றவற்றில் இருந்தது.[59] இருப்பினும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலிருந்து புகைத்தல் நெருக்கமாக பிரபல இசையுடன் தொடர்பிலிருந்தது. ஜாஸ் துவக்கத்திலிருந்தே நெருக்கமாக புகைத்தலுடன் பிணைந்திருந்தது எவ்வாறெனில் அது இசைக்கப்படும் இடங்களான மது பானக் கடைகள், நடன அரங்கங்கள், ஜாஸ் சங்கங்கள் மேலும் விபச்சார விடுதிகளில் கூட புகைத்தல் நடைமுறையிலிருந்தது. ஜாஸ்சின் எழுச்சி நவீன புகையிலை தொழிலின் விரிவுடன் ஒருங்கே நேரிட்டது, மேலும் அமெரிக்காவில் கன்னாபீஸ்சின் பரவலுக்குப் பங்களித்தது. பின்னது "டீ", "மரிஜூனுவா" சிகரெட் மற்றும் "மரிஜுனுவா" சுற்றுப் புகையிலை எனும் பெயர்களில் ஜாஸ் சமூகத்தில் வழங்கப்பட்டது 1920 மற்றும் 1930 ஆம் ஆண்டுகளில் மிக செல்வாக்காக இருந்தது. அது பாடல்களினுள் தனது வழியை, லூயிஸ் ஆர்ம்ஸ்டிராங்கின் மக்குள்ஸ் , லாரி ஆட்லரின் ஸ்மோகிங் ரீஃப்பெர்ஸ் மற்றும் டான் ரெட்மான்னின் சாண்ட் ஆஃப் தி வீட் என்பது போன்றவை இயற்றப்பட்டு வந்த காலத்தில் அடைந்தன. மரிஜூனாவின் பிரபலம் ஜாஸ் இசைக்கலைஞர்களின் மத்தியில் உயர்வாக 1940 மற்றும் 1950 ஆம் ஆண்டுகள் வரை இருந்தது, அப்போது ஒரு பகுதியாக ஹெராயின் அவ்விடத்தை நிரப்பியது.[60]

நவீன பிரபல இசையின் மற்றொன்றின் வடிவமான ரெக்கே கன்னாபீஸ் புகைத்தலுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையதாகும். ரெக்கே ஒரு பாணியிலான இசை ஜமைக்காவில் 1950 ஆம் ஆண்டுகளின் இறுதியிலும் 1960 ஆம் ஆண்டுகளின் துவக்கத்திலும் உருவாகியது. கன்னாபீஸ் அல்லது கஞ்சா 19 ஆம் நூற்றாண்டு இந்திய குடியேற்ற மக்களால் ஜமைக்காவிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. மேலும் முதன்மையாக இந்திய தொழிலாளர்களுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது. அப்போக்கு 20 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் ராஸ்டாஃபாரி இயக்கத்தினால் தனதாக்கிக் கொள்ளும் வரை அவ்வாறிருந்தது.[61] ராஸ்டாஃபாரி இயக்கம் கன்னாபீஸ் புகைத்தல் கடவுளை அல்லது ஜா வை நெருங்கச் செய்யும் வழியாக கருதப்பட்டது. அத்தகையத் தொடர்பு ரெக்கே சின்னங்களான பாப் மார்லே மற்றும் பீட்டர் டோஷ் ஆகியோரால் 1960 ஆம் ஆண்டுகளிலும் மற்றும் 1970 ஆம் ஆண்டுகளிலும் பேரளவில் பிரபலப்படுத்தப்பட்டது.[62]

மேலும் காண்க[தொகு]

  • குழாய் புகைபிடித்தல்
  • சிக்ரெட் புகைபிடித்தல்
  • புகைப்பதற்கு உதவும் தாவரங்களின் பட்டியல்
  • புகைததலுடன் தொடர்புடைய தலைப்புகள்
  • உடன்பாட்டு புகைபிடித்தல்
  • புகைத்தலை நிறுத்தல்
  • மன நோயும் புகைத்தலும்

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. See Gately; Wilbert
  2. P. Ram Manohar, "Smoking and Ayurvedic Medicine in India" in Smoke , pp. 68–75
  3. Sander L. Gilman and Zhou Xun, "Introduction" in Smoke , p. 20–21
  4. Phillips, pp. 303–319
  5. Coe, pp. 74–81
  6. The People's Chronology, 1994 by James Trager
  7. Sander Gilman and Zhou Xun, "Introduction" in Smoke , p. 15-16
  8. Lloyd & Mitchinson
  9. Allen F. Roberts, "Smoking in Sub-Saharan Africa" in Smoke , pp. 53–54
  10. Burns, pp. 134–135.
  11. 11.0 11.1 Jos Ten Berge, "The Belle Epoque of Opium"in Smoke , p. 114
  12. Proctor 2000, p. 178
  13. Proctor 2000, p. 219
  14. Proctor 2000, p. 187
  15. 15.0 15.1 Proctor 2000, p. 245
  16. Proctor, Robert N. (1996). Nazi Medicine and Public Health Policy. Dimensions, Anti-Defamation League. http://www.adl.org/Braun/dim_14_1_nazi_med.asp. பார்த்த நாள்: 2008-06-01. 
  17. 17.0 17.1 Proctor 2000, p. 228
  18. Doll, Rich; and Hilly, A. Bradford (September 30, 1950). "Smoking and carcinoma of the lung. Preliminary report". British Medical Journal 2 (4682): 739–48. doi:10.1136/bmj.2.4682.739. பப்மெட் 14772469. 
  19. Doll Richard, Bradford Hilly A (June 26, 1954). "The mortality of doctors in relation to their smoking habits. A preliminary report". British Medical Journal 328 (4877): 1451–55. doi:10.1136/bmj.328.7455.1529. பப்மெட் 13160495. PMC 2085438. http://bmj.bmjjournals.com/cgi/reprint/328/7455/1529. 
  20. Milo Geyelin (November 23, 1998). "Forty-Six States Agree to Accept $206 Billion Tobacco Settlement". Wall Street Journal. 
  21. VJ Rock, MPH, A Malarcher, PhD, JW Kahende, PhD, K Asman, MSPH, C Husten, MD, R Caraballo, PhD (2007-11-09). "Cigarette Smoking Among Adults --- United States, 2006". United States Centers for Disease Control and Prevention. பார்த்த நாள் 2009-01-01. "[...]In 2006, an estimated 20.8% (45.3 million) of U.S. adults[...]"
  22. Hilton, Matthew (2000-05-04). Smoking in British Popular Culture, 1800-2000: Perfect Pleasures. Manchester University Press. பக். 229–241. ISBN 978-0719052576. http://books.google.com/books?id=UjM8t6Ul73YC&printsec=frontcover&dq=Smoking+in+British+Popular+Culture#PPA229,M1. பார்த்த நாள்: 2009-03-22. 
  23. "WHO/WPRO-Smoking Statistics". World Health Organization Regional Office for the Western Pacific (2002-05-28). பார்த்த நாள் 2009-01-01.
  24. Gilman & Xun 2004, pp. 46–57
  25. WHO REPORT on the global TOBACCO epidemic 2008, pp. 267–288
  26. DoJ-DEA-History-1985-1990
  27. Cracked up.
  28. Leslie Iverson, "Why do We Smoke?: The Physiology of Smoking" in Smoke , p. 318
  29. Leslie Iverson, "Why do We Smoke?: The Physiology of Smoking" in Smoke , pp. 320–321
  30. Harris, J. R. (1998). The nurture assumption: Why children turn out the way they do . New York: Free Press.
  31. Eysenck, H. J. (1965). Smoking, health and personality . New York: Basic Books.
  32. Are non-smokers smarter than smokers?, Reuters, February 23, 2010
  33. WHO Report on the Global Tobacco Epidemic, 2008
  34. Saner L. Gilman and Zhou Xun, "Introduction" in Smoke ; p. 26
  35. Sollmann, Torald. (1906) A Text-book of Pharmacology and Some Allied Sciences. W.B. Saunders Company, Philadelphia and London. pp. 265.
  36. Matthew Hilton, "Smoking and Sociability" in Smoke , pp. 126–133
  37. Leslie Iverson, "Why do We Smoke?: The Physiology of Smoking" in Smoke , p. 320
  38. MMWR April 12, 2002 / 51(14);300-3
  39. BMJ, Am J Public Health 1995:1223-1230 doi:10.1136/bmj.38142.554479.AE (published 22 June 2004)
  40. Am J Public Health 1995:1223-1230
  41. Thun MJ, Hannan LM, Adams- Campbell LL, Boffetta P, Buring JE, et al. (2008) Lung cancer occurrence in never-smokers: An analysis of 13 cohorts and 22 cancer registry studies. PLoS Med 5(9): e185. doi:10.1371/ journal.pmed.0050185
  42. BMJ 1997;315:973–80
  43. American Legacy Foundation factsheet on lung cancer; their cited source is: CDC (Centers for Disease Control) The Health Consequences of Smoking: A Report of the Surgeon General. 2004.
  44. Nyboe J, Jensen G, Appleyard M, Schnohr P. (1989). "Risk factors for acute myocardial infarction in Copenhagen. I: Hereditary, educational and socioeconomic factors. Copenhagen City Heart Study.". Eur Heart J 10 (10): 910–6. பப்மெட் 2598948. 
  45. Devereux G. ABC of chronic obstructive pulmonary disease. Definition, epidemiology, and risk factors. BMJ 2006;332:1142-1144. பிஎம்ஐடி 13301048
  46. http://www.gadling.com/2008/05/12/which-country-smokes-the-most/
  47. "Cigarette Smoking Among Adults - United States, 2006". Cdc.gov. பார்த்த நாள் 2008-09-18.
  48. எஆசு:10.3233/JAD-2010-1240
    This citation will be automatically completed in the next few minutes. You can jump the queue or expand by hand
  49. Smith, Hilary. "The high costs of smoking". MSN money. Retrieved 10 September 2008 from http://articles.moneycentral.msn.com/Insurance/InsureYourHealth/HighCostOfSmoking.aspx
  50. U.S. Department of Treasury. "The Economic Costs of Smoking in the United States and the Benefits of Comprehensive Tobacco Legislation". Retrieved 10 September 2008 from http://www.treas.gov/press/releases/reports/tobacco.pdf
  51. பிழை காட்டு: செல்லாத <ref> குறிச்சொல்; Screech-Smoke என்னும் பெயரில் உள்ள ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையேதும் வழங்கப்படவில்லை
  52. Robicsek (1978)
  53. Ashes to Ashes pp. 78–81
  54. Ivan Davidson Kalmar, "The Houkah in the Harem: On Smoking and Orientalist Art" in Smoke , pp. 218–229
  55. Greaves, p. 266
  56. Benno Tempel, "Symbol and Image: Smoking in Art since the Seventeenth Century" in Smoke , pp. 206–217
  57. Noah Iserberg, "Cinematic Smoke: From Weimar to Hollywood" in Smoke , pp. 248–255
  58. Eugene Umberger, "In Praise of Lady Nicotine: A Bygone Era of Prose, Poetry... and Presentation" in Smoke , pp. 236–247
  59. Ashes to Ashes, The Independent , November 27, 2004. Accessed 2008.
  60. Stephen Cottrell, "Smoking and All That Jazz" in Smoke, pp. 154-59
  61. J. Edward Chamberlin & Barry Chevannes, "Ganja in Jamaica" in Smoke, pp. 148
  62. J. Edward Chamberlin & Barry Chevannes, "Ganja in Jamaica" in Smoke, pp. 144-53

குறிப்புகள்[தொகு]

  • Ashes to Ashes: The History of Smoking and Health (1998) edited by S. Lock, L.A. Reynolds and E.M. Tansey 2nd ed. Rodopi. ஐஎஸ்பிஎன் 0195167015
  • Coe, Sophie D. (1994) America's first cuisines ISBN 0-292-71159-X
  • Gately, Iain (2003) Tobacco: A Cultural History of How an Exotic Plant Seduced Civilization ISBN 0-8021-3960-4
  • Goldberg, Ray (2005) Drugs Across the Spectrum . 5th ed. Thomson Brooks/Cole. ஐஎஸ்பிஎன் 0195167015
  • Greaves, Lorraine (2002) High Culture: Reflections on Addiction and Modernity. edited by Anna Alexander and Mark S. Roberts. State University of New York Press. ஐஎஸ்பிஎன் 0195167015
  • James I of England, A Counterblaste to Tobacco
  • Lloyd, J & Mitchinson, J: "The Book of General Ignorance". பேபர் & பேபர், 2006.
  • Marihuana and Medicine (1999), editor: Gabriel Nahas ISBN 0-89603-593-X
  • Phillips, J. E. African Smoking and Pipes ,The Journal of African History , Vol. 24, No. 3.
  • Robicsek, Francis (1978) The Smoking Gods: Tobacco in Maya Art, History, and Religion ISBN 0-8061-1511-4
  • Gilman, Sander L.; Xun, Zhou (2004-08-15). Smoke: A Global History of Smoking. Reaktion Books. ISBN 978-1861892003. http://books.google.com/books?id=mM5bYb_uVcwC&printsec=frontcover&dq=smoke. பார்த்த நாள்: 2009-03-22. 
  • Wilbert, Johannes (1993) Tobacco and Shamanism in South America ISBN 0-300-05790-3
  • Burns, Eric. The Smoke of the Gods: A Social History of Tobacco. Philadelphia: Temple University Press, 2007.
  • Kulikoff, Allan. Tobacco & Slaves: The Development of Southern Cultures in the Chesapeake. North Carolina: University of North Carolina Press, 1986.
  • Proctor, Robert N. (2000-11-15). The Nazi War on Cancer. Princeton University Press. ISBN 978-0691070513. http://books.google.com/books?id=02NGyKTwko0C&printsec=frontcover&dq=The+Nazi+War+on+Cancer. பார்த்த நாள்: 2009-03-22. 

புற இணைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=புகைத்தல்&oldid=1641075" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது