உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

கோர்ன்புளம் ஆக்சிசனேற்றம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
கோர்ன்புளம் ஆக்சிசனேற்றம்
Kornblum oxidation
பெயர் மூலம் நாதன் கோர்ன்புளம்
வினையின் வகை கரிம ஒடுக்க-ஏற்ற வினை

கோர்ன்புளம் ஆக்சிசனேற்றம் (Kornblum oxidation) என்பது ஒரு கரிம ஆக்சிசனேற்ற வினையாகும். இவ்வினை ஆல்கைல் ஆலைடுகள் மற்றும் தொலுயீன் சக்போனேட்டு சேர்மங்களை கார்போனைல் சேர்மங்களாக மாற்றுகிறது. அமெரிக்க வேதியியலாளர் நாதன் கோர்ன்புளம் இவ்வினையைக் கண்டுபிடித்த காரணத்தால் அவர் நினைவாக வினைக்கு கோர்ன்புளம் ஆக்சிசனேற்ற வினை என்று பெயரிடப்பட்டது.[1][2][3]

வினை வழிமுறை

[தொகு]

சல்போனியம் அடிப்படையிலான ஆல்ககால்களை ஆல்டிகைடு வினைகளாக ஆக்சிசனேற்றம் செய்வது போலவே, கோர்ன்புளம் ஆக்சிசனேற்றம் ஒரு அல்காக்சிசல்போனியம் அயனியை உருவாக்குகிறது. இது டிரையெத்திலமீன் (Et
3N) போன்ற ஒரு காரத்தின் முன்னிலையில், ஆல்டிகைடு அல்லது கீட்டோனை உருவாக்க நீக்குதல் வினைக்கு உட்படுகிறது.

நீட்சி

[தொகு]

முதல் படி ஒர் இருமூலக்கூறு அணுக்கருநாட்ட பதிலீட்டு வினையாகும். எனவே அது அந்த வினையின் வழக்கமான வெளியேறும் குழு வரம்புகளுக்கு உட்பட்டுள்ளது. அயோடைடுகள் நன்றாக வேலை செய்தாலும், புரோமைடுகள் கூட பெரும்பாலும் டைமெத்தில்சல்பாக்சைடால் இடம்பெயரக்கூடிய அளவுக்கு வினைபுரிவதில்லை. இருப்பினும், வெள்ளி டெட்ராபுளூரோபோரேட்டு போன்ற ஒரு சேர்க்கைப் பொருளைப் பயன்படுத்துவது, ஆல்கைல்-ஆலைடு பதிலீடுகளுக்கு பெரும்பாலும் காணப்படுவது போல, பரந்த அளவிலான அடி மூலக்கூறுகளில் வினை செயல்பட அனுமதிக்கிறது. அல்லது அவற்றை முதலில் தொடர்புடைய ஆல்கைல் தொலுயீன் சல்போனேட்டாக மாற்றலாம்.[4][5] வினை ஆரம்பத்தில் பென்சிலிக் மற்றும் α-ஆலோ கீட்டோன்கள் போன்ற செயல்படுத்தப்பட்ட அடி மூலக்கூறுகளுக்கு மட்டுமே வரையறுக்கப்பட்டது. சாத்தியமான அடி மூலக்கூறுகளின் வரம்பை அதிகரிக்க, கோர்ன்புளம் பின்னர் ஆலைடை டோசிலேட்டாக மாற்றும் ஒரு ஆரம்ப மாற்றத்தைச் சேர்த்தார். இது நெறிமுறைக்கு ஏற்ற சிறந்த குழுவாகும், மேலும் இது டைமெத்தில்சல்பாக்சைடை விட பிரிடின்-என்-ஆக்சைடு அல்லது ஒத்த வினைப்பொருட்களைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்த பிந்தைய மாற்றத்தின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்ட கனெம் ஆக்சிசனேற்றம், பல்வேறு என்-ஆக்சைடு வினைப்பொருட்களின் பயன்பாட்டை விரிவுபடுத்துகிறது.

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. Kornblum, N.; Jones, W. J.; Anderson, G. J. (1959). "A New and Selective Method of Oxidation. The Conversion of Alkyl Halides and Alkyl Tosylates to Aldehydes". Journal of the American Chemical Society 81 (15): 4113–4114. doi:10.1021/ja01524a080.
  2. Kornblum, N.; Powers, J. W.; Anderson, G. J.; Jones, W. J.; Larson, H. O.; Levand, O.; Weaver, W. M. (1957). "A New and Selective Method of Oxidation". Journal of the American Chemical Society 79 (24): 6562. doi:10.1021/ja01581a057.
  3. Dave, Paritosh; Byun, Hoe-Sup; Engel, Robert (1986). "An Improved Direct Oxidation of Alkyl Halides to Aldehydes". Synthetic Communications 16 (11): 1343–1346. doi:10.1080/00397918608056381. https://archive.org/details/synthetic-communications_1986_16_11/page/1343.
  4. Ganem, Bruce; Boeckman, Robert K. Jr. (1974). "Silver-Assisted Dimethylsulfoxide Oxidations: An Improved Synthesis of Aldehydes and Ketones". Tetrahedron Letters 15 (11): 917–920. doi:10.1016/S0040-4039(01)82368-6.
  5. Kürti, László; Czakó, Barbara (2005). Strategic Applications of Named Reactions in Organic Synthesis: Background and Detailed Mechanisms. pp. 250–251.