கேவரா உப்புச் சுரங்கம்

கேவாரா உப்புச் சுரங்கம்
	கேவாரா உப்புச் சுரங்கம்
அமைவிடம்
	கேவாரா உப்புச் சுரங்கம் கேவாரா உப்புச் சுரங்கம்
அமைவிடம்	கேவாரா
மாகாணம்	பஞ்சாப்
நாடு	பாக்கித்தான்
ஆள்கூறுகள்	32°38′52.58″N 73°00′30.22″E / 32.6479389°N 73.0083944°E
உற்பத்தி
உற்பத்திகள்	பாறை உப்புt
உற்பத்தி	3,50,000 டன்
நிதியாண்டு	2019–20
வரலாறு
திறக்கப்பட்டது	1872
இயக்கத்தில்	150 ஆண்டுகள்
உரிமையாளர்
நிறுவனம்	பாகிஸ்தான் கனிம வள நிறுவனம்
வலைத்தளம்	www.pmdc.gov.pk/mines

கேவாரா உப்புச் சுரங்கம் (Khewra Salt Mine), பாகிஸ்தான் நாட்டின் பஞ்சாப் மாகாணத்தின் வடக்கில் அமைந்த ஜீலம் மாவட்டத்தில் உள்ள கேவாரா எனுமிடத்தில் அமைந்துள்ளது.^[1]போத்தோகர் பீடபூமியில் அமைந்த உப்பு மலைத்தொடரின் ஒரு பகுதியாக கேவாரா உப்புச் சுரங்கம் உள்ளது. ^[2] ^[3]^[4]^[5]

இச்சுரங்கத்தில் இளஞ்சிவப்பு நிறத்துடன் கூடிய படிக வடிவிலான பாறை உப்புகள் வெட்டி எடுக்கப்படுகிறது. இதனை இமயமலை உப்பு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது 1872ஆம் ஆண்டில் இந்த உப்புச் சுரங்கம் தோண்டப்பட்டு, உப்பு எடுக்கப்பட்டது. 1974ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் கனிம வள நிறுவனம் இந்த உப்புச் சுரங்கத்தை கையகப்படுத்தி, ஆண்டிற்கு 3,50,000 டன் பாறை உப்பு வெட்டி எடுக்கிறது.^[6]

உற்பத்தி

கேவாரா உப்புச் சுரங்கத்தில் 82 மில்லியன் டன் முதல் 600 மில்லியன் டன் பாறை உப்பு இருப்பதாக கணிக்கப்பட்டுள்ளது.^[7].^[8]

இப்பாறை உப்பில் சிறிதளவு கால்சியம், மக்னீசியம், பொட்டாசியம் சல்பேட் மற்றும் துத்தநாகம், செப்பு, மங்கனீஸ், குரோமியம் மற்றும் ஈயம் கொண்டுள்ளது.^[9]

படக்காட்சிகள்

உப்புச் சுரங்கத்தில் தொழுகைப் பள்ளிவாசல்
பாறை உப்பில் அழகு படுத்தப்பட்ட கட்டிடங்களின் கூரைகள்
I
பாறை உப்பில் செய்த வேலைப்பாடுகள்
.
பாறை உப்பிலான சுவர்கள்

மேற்கோள்கள்

↑ O.H.K. Spate; Andrew T.A. Learmonth; B.H. Farmer (13 July 1972). India, Pakistan and Ceylon: The Regions. Methuen Publishing Ltd. p. 502. ISBN 978-0-416-75530-5. Retrieved 3 April 2012.
↑ Weller, J. Marvyn (1928). "The Cenozoic History of the Northwest Punjab". The Journal of Geology (Chicago Journals) 36 (4): 362–375. doi:10.1086/623522. https://archive.org/details/sim_journal-of-geology_may-june-1928_36_4/page/362.
↑ Stanley J. Lefond (1 January 1969). Handbook of World Salt Resources (1st ed.). Springer. p. 347. ISBN 978-0-306-30315-9. Retrieved 3 April 2012.
↑ Camerapix (July 1998). Spectrum Guide to Pakistan. Interlink Books. p. 150. ISBN 978-1-56656-240-9. Retrieved 8 April 2012.
↑ Masud ul Hasan (1975). Short encyclopaedia of Pakistan (1st ed.). Ferozsons. p. 118. ASIN B007EU8QHS. Retrieved 8 April 2012.
↑ Pennington, Matthew (25 January 2005). "Pakistan salt mined old-fashioned way mine". The Seattle Times இம் மூலத்தில் இருந்து 25 July 2012 அன்று. பரணிடப்பட்டது.. https://web.archive.org/web/20120725072022/http://seattletimes.nwsource.com/html/nationworld/2002159747_saltmine25.html.
↑ Natural Resources of Humid Tropical Asia (Natural Resources Research) (1st ed.). UNESCO. April 1974. p. 101. ISBN 978-92-3-101056-9. Retrieved 14 May 2012.
↑ Frank C. Whitmore; Mary Ellen Williams (1982). Resources for the twenty-first century. Washington D.C.: U.S. Geological Survey. p. 175. கணினி நூலகம் 623259129. Retrieved 7 April 2012.
↑ Qazi Muhammad Sharif; Mumtaz Hussain; Muhammad Tahir Hussain (December 2007). "Chemical Evaluation of Major Salt Deposits of Pakistan". Journal of the Chemical Society of Pakistan (Chemical Society of Pakistan) 29 (26): 570–571. http://jcsp.org.pk/ArticleUpload/1249-5588-1-RV.pdf. பார்த்த நாள்: 15 April 2012.

வெளி இணைப்புகள்

Mines – Pakistan Mineral Development Corporation
Khewra Salt Mines Archived from the original on 19 June 2022. – Pakistan Mineral Development Corporation
The Salt Range and Khewra Salt Mine – under UNESCO Tentative List for World Heritage Sites

[Spate-1] O.H.K. Spate; Andrew T.A. Learmonth; B.H. Farmer (13 July 1972). India, Pakistan and Ceylon: The Regions. Methuen Publishing Ltd. p. 502. ISBN 978-0-416-75530-5. Retrieved 3 April 2012.

[2] Weller, J. Marvyn (1928). "The Cenozoic History of the Northwest Punjab". The Journal of Geology (Chicago Journals) 36 (4): 362–375. doi:10.1086/623522. https://archive.org/details/sim_journal-of-geology_may-june-1928_36_4/page/362.

[Stanley-3] Stanley J. Lefond (1 January 1969). Handbook of World Salt Resources (1st ed.). Springer. p. 347. ISBN 978-0-306-30315-9. Retrieved 3 April 2012.

[Camerapix-4] Camerapix (July 1998). Spectrum Guide to Pakistan. Interlink Books. p. 150. ISBN 978-1-56656-240-9. Retrieved 8 April 2012.

[Masudul._Hasan-5] Masud ul Hasan (1975). Short encyclopaedia of Pakistan (1st ed.). Ferozsons. p. 118. ASIN B007EU8QHS. Retrieved 8 April 2012.

[The_Seattle_Times-6] Pennington, Matthew (25 January 2005). "Pakistan salt mined old-fashioned way mine". The Seattle Times இம் மூலத்தில் இருந்து 25 July 2012 அன்று. பரணிடப்பட்டது.. https://web.archive.org/web/20120725072022/http://seattletimes.nwsource.com/html/nationworld/2002159747_saltmine25.html.

[natres-7] Natural Resources of Humid Tropical Asia (Natural Resources Research) (1st ed.). UNESCO. April 1974. p. 101. ISBN 978-92-3-101056-9. Retrieved 14 May 2012.

[U.S._Geological_Survey-8] Frank C. Whitmore; Mary Ellen Williams (1982). Resources for the twenty-first century. Washington D.C.: U.S. Geological Survey. p. 175. கணினி நூலகம் 623259129. Retrieved 7 April 2012.

[JCSP:Chemical_composition-9] Qazi Muhammad Sharif; Mumtaz Hussain; Muhammad Tahir Hussain (December 2007). "Chemical Evaluation of Major Salt Deposits of Pakistan". Journal of the Chemical Society of Pakistan (Chemical Society of Pakistan) 29 (26): 570–571. http://jcsp.org.pk/ArticleUpload/1249-5588-1-RV.pdf. பார்த்த நாள்: 15 April 2012.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]