குறோணி

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்

கயிலையின் வளம்

ஆறு செஞ்சடை சூடிய அய்யனாராகிய சிவபெருமான் அமர்ந்திருக்கும் கயிலையுடைனுய வளங்கள் பற்றியும், வைகுண்ட வாசனாகிய நாராயணர் பள்ளிகொண்டுள்ள வைகுண்டலோகத்தினுடைய சிறப்புகள் பற்றியும், சொல்ல சொல்ல சொல்லி நிறைவு செய்யக்கூடியது அல்ல, எனவே உலகத்திலே வந்து அந்த இறை அருளால் இறைவன் நடத்திய திருவிளையாடல்களை பற்றி இனி காண்டமாக எம்பெருமான் தொகுத்து உரைக்கிறார்.

இங்கு சொல்லபடுகின்ற திருவிளையாடல்கள் எல்லாம் மகாலட்சுமி ஆகிய அன்னை , எப்போதும் நாராயணருடைய திருவடிகளுக்கு பணிசெய்து கொண்டு இருக்க கூடிய அந்த மகாலட்சுமிக்கு எடுத்துறைப்பதாக எம்பெருமான் இந்த திருகாண்டத்தை சொல்கிறார், இந்த கதை பிறந்த வரலாறு என்ன ? வைகுண்டத்திலே நாராயணருக்கு அன்னை மகாலட்சுமி பணிசெய்துகொண்டு இருக்கிறாள் , இந்த ஆறு யுகங்கள் நீடியயுகம் , சதுரயுகம் , நெடியயுகம் , கிரேதாயுகம் , திரேதாயுகம் , துவாபரயுகம் கழிந்த ஆறு யுகங்களும் நிறைவு செய்து ஏழாவது இந்த கலியை, கலியிலே பிறந்த கலியனை அழிப்பதற்காக வேண்டி வைகுண்ட அவதாரம் எடுத்து , திருவிளையாடல்களை செய்து நிறைவு செய்து அம்மையோடு வைகுண்டத்திலே இருக்கிறார் . அப்பொழுது அந்த அன்னையானவள் எம்பெருமானுடைய திருவடிகளை வணங்கிநின்று கேட்கின்றாள் ,

தேவரே ! யுகாயுகங்கள் தோறும் யுகதர்மத்தை நிலைநாட்ட இந்த உலகத்திலே போகிறோம் அந்த அந்த யுகங்களை நிறைவுசெய்து யுகதர்மத்தை நிலைநாட்டி மீண்டும் இந்த வைகுண்டலோகத்தில் வந்து சேர்கிறோம் , அப்படி சேர்ந்தபோது நிம்மதியாக இங்கே இருக்கலாம் என்று இருக்கின்ற அந்த வேளையிலே தாங்கள் திடீரென்று எழுந்திருந்து புறபடுகின்றீர்கள் . ஆதியால் கூட அளவறிய கூடாத நாதியாய் நின்று நடத்துகின்ற நாராயண பொருள் தாங்கள் எதற்காக இவ்வளவு அவசரப்பட்டு செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டால் பூலோகத்திலே எனக்கு எதிரி தோன்றிவிட்டான் அந்த அசுரர்களை , அந்த எதிரிகளை அழிப்பதற்காக நான் போகிறேன் என்று சொல்கிறீர்கள் , தங்களுக்கு எப்படி அய்யா எதிரி தோன்றினான் ? என்று அந்த அம்மை சுவாமியை வணங்கி கேட்கிறாள் , அதற்க்கு எம்பெருமான் சொல்லுகின்றார் ,

தேவி ஏகம் ஒருபரமானதும் இம்மென்ற வாயுவில் சக்தி விளைந்ததும், சக்தியிலே சிவம் தோன்றியதும், சிவத்திற்கு சக்தி தோன்றியது , சிவசக்தியிலே நாதம் தோன்றியது , நாதத்திலே விந்து வித்து தோன்றியது , அந்த வித்திலே விஷ்ணு தோன்றுகிறார் , அவருடைய உந்திகமலதிலே பிரம்மன் தோன்றுகிறார் , பிரம்மனால் பெரும் புவியெல்லாம் , புவிநிறைந்த வஸ்துகள் எல்லாம் படைக்கபடுகிறது , அவ்வாறு படைக்கப்பட்ட அந்த உலகத்தை சிவபெருமான் ஆட்பறிக்கின்றார் , இதற்க்கு என்ன பெயரிடலாம் என்று ஆலோசித்து மூவரும் கூடியிருந்து நீடியயுகம் என்று பெயரிட்டார்கள் , அப்போது கயிலையிலே வேள்வி வளர்கின்றார்கள் , அந்த வேள்வியிலே குறோணி என்ற அசுரன் தோன்றுகிறான் , குறோணியானவன் இத்தனை கால்கரங்கலோடும் , அல்லது இத்தனை இத்தனை அமைப்புகளோடு இருந்தான் என்று யாராலும் சொல்லமுடியாத கொடூரதன்மையாக இருக்கிறான் , அவனுடைய முகம் முதுகைபார்த்து இருக்கும் , அவன் எழுந்து நடந்தால் தண்ணீரிலே கிடக்கின்ற வெற்று படகு அதில் ஒருவர் நடந்தால் எப்படி அங்கும் இங்கும் அசையுமோ அதுபோல இந்த உலகமானது அசைகின்றது , அவன் தன்னுடைய பசியை போக்குவதற்காக உலகத்து பண்டங்களை எடுத்து சாப்பிட்டான் பசி அடங்கவில்லை , கொஞ்ச கொஞ்சமாக சாப்பிட்டு பசி அடங்கவில்லை உடனே கயிலையை கண்டான் கயிலையை எடுத்து விழுங்க வருகிறான் ,

அப்போது அந்த மகாவிஷ்ணு அங்கிருந்து தப்பி பூலோகத்திலே வந்து சிவபெருமானை நினைத்து தவமிருக்கிறார் , அப்படி தவமிருகின்ற அந்த மகவிஷ்ணுவினுடைய கோரிக்கையை நிறைவு செய்வதற்காக வேண்டி சிவபெருமான் ஒரு சந்நியாசி போல அங்கே வருகிறார் , சிவபெருமான் கேட்கிறார் , ஏனப்பா ! ஆலமரம்தனிலே அருந்தவசு புரிகிராயே என்ன காரணம் ? அப்பொழுது நாராயணர் சொல்கிறார் தேவதேவா ! குறோணி என்ற அசுரன் கயிலையை எடுத்து விழுங்க இருகின்றான் நான் அவனிடத்திலே அகபடாமல் தாவிகுதித்து இந்த மண்ணிலே வந்து தங்களை நினைத்து தவமிருக்கிறேன் , எனக்கு ஒரு வரம் வேண்டும் . என்று கேட்கிறார் , என்னவரம் வேணும் ? கயிலை எப்போதும் விளங்கி இருக்கவேண்டும் , அதிலே சிவபெருமானும் , பார்வதியும் வீற்றிருக்க்வேண்டும் , தவ முனிவர்களுக்கு எந்த அழிவும் ஏற்பட கூடாது , இப்போது இந்த குரோணியை விட்டு வைத்தால் கயிலையை அப்படியே எடுத்து விழுங்கிவிடுவான் , எனவே அந்த குறோணி என்ற அசுரனை கொல்ல வேண்டும் அப்போது சிவபெருமான் சொல்லுகின்றார் ! இப்போது இந்த குரோணியை ஆறுதுண்டுகளாக வெட்டிக்கொல்லவேண்டும் என்று இருக்கிறீர் , அப்படி அவனை வெட்டிவிட்டாலும் அந்த குறோணி என்ற அசுரன் அதோடு அழிந்து போவது இல்லை , அவனுடைய துண்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் மேலும் யுகாயுகங்கள் தோறும் இந்த உலகத்திலே பிறவி எடுக்கும் அப்போது இவனுடைய குணநல பிரகாரம் இவனை விட அதிக படுபாவியாக கொடியவனாக இருப்பான் இதைவிடவும் இந்த உலகத்திற்கும் , தேவர்களுக்கும் , மனிதர்களுக்கும் மற்றும் உயிரினங்களுக்கும் சங்கடங்கள் ஏற்படும் , அப்போது அவர்கள் எல்லாம் துயரப்படும்போது அவர்களுடைய துயரத்தை தீர்ப்பது யார்? உம்மால் முடியுமா ? என்று சிவபெருமான் கேட்கிறார் அதற்க்கு நாராயண மூர்த்தி சொல்லுவார் ,

ஈஸ்வரரே! இந்த அசுரனை இப்போது நான் ஆறுதுண்டுகளாக வெட்டி கொன்றுவிடுகிறோம் , அந்த துண்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் அசுரர்களாக பிறவி எடுத்தால் அவர்களுடைய துஷ்டகுணங்களுக்கு தகுந்தவாறு நான் உலகத்திலே தர்ம திரவனாக அவதாரம் எடுத்து அந்த அசுரர்களை அழித்து அவர்களால் ஏற்படக்கூடிய அவலங்களையும் போக்கி அந்த அந்த யுகங்களுடைய தர்மத்தை நான் நிலைநாட்டுவேன் , இது சத்தியம் !!! என்று சிவபெருமானிடம் நாராயணமூர்த்தி சத்தியம் செய்து கொடுக்கிறார் , உடனே சிவபெருமானும் குரோணியை வெல்லுவாய் என்று குரோணியை அழிப்பதற்கு ஆயுதம் கொடுக்கின்றார் , அந்த ஆயுதத்தை கொண்டுபோய் கயிலையை எடுத்து விழுங்க இருந்த அந்த குரோணியை ஆறுதுண்டுகளாக வெட்டி இந்த மண்ணில் சாய்க்கிறார் , நாகத்து மேல் கிடந்த நாராயண மூர்த்தி வேகத்தால் குரோணியை வெட்டினார் அம்மானை , ஆறுதுண்டுகளையும் இந்த உலகத்திலே புதைகுழிகள் தோண்டி அதிலே இட்டுநிறுத்தினார்கள் , அவனிலுருந்து பாய்ந்த ரத்தத்தை குழிவெட்டி குளம்போல தேக்கினார்கள் , இவ்வாறு ஒன்றவாது யுகம் நீடியயுகம் அதிலே பிறந்த அசுரன் குறோணியை ஆதிதிருநெடுமால் ஆறுதுண்டுகளாக வெட்டி அழித்து அந்தயுக தர்மத்தை நிலைநாட்டினார். இரண்டாவது யுகம் நீடியுகம் குரோணியினுடைய ஒரு துண்டத்தை குண்டோமசாலி என்ற அசுரனாக பிறவி செய்கின்றனர் , அவன் எப்படி வாழ்ந்தான் , என்ன விதத்தால் அழிந்தான் என்ற வரலாற்றை அடுத்த இதழில் பார்க்கலாம் …

நன்றி : கு.சங்கரபாண்டியன் (அகிலத்திரட்டு உரை இசை புலவர்)

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=குறோணி&oldid=1784178" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது