குட்டிகிருஷ்ணா மரார்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

கரிக்கத் மராத்து குட்டிகிருஷ்ணா மரார் (ஆங்கிலம் : Kuttikrishna Marar) (பிறப்பு: 14 ஜூன் 1900 – இறப்பு: 6 ஏப்ரல் 1973) என்பவர் ஒரு ஒரு இந்திய கட்டுரையாளரும், மலையாள இலக்கியத்தின் இலக்கிய விமர்சகரும் ஆவார். மகாபாரதத்தின் விமர்சன ஆய்வான பாரதபார்யதானம் என்ற பணியின் மூலம் அவர் அறியப்பட்டார். இது மலையாளத்தின் மிகவும் செல்வாக்குமிக்க புத்தகங்களில் ஒன்றாக பலரால் கணக்கிடப்படுகிறது. சாகித்ய அகாதமி விருது மற்றும் கேரள சாகித்ய அகாதமி விருதைப் பெற்றவர்.

சுயசரிதை[தொகு]

குட்டிகிருஷ்ணா மரார் 1900 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 14 ஆம் தேதி தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளாவின் பாலக்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள பட்டாம்பியில் கரிக்காத் மராத்து கிருஷ்ணா மரார் மற்றும் லட்சுமிகுட்டி மரஸ்யருக்கு பிறந்தார். [1] அவர் ஆரம்பகால கல்வியாக ஓவியங்கள் வரைவதோடு, குடும்பத் தொழிலாக இருந்த தாளத்தையும் கற்றுக்கொண்டார். ஆனால் அவர் பட்டாம்பியில் உள்ள ஸ்ரீ நீலகண்ட அரசு சமசுகிருதக் கல்லூரியில் சேர்ந்தபோது அவரது வாழ்க்கை ஒரு திருப்பத்தை எடுத்தது. அங்கு அவருக்கு புன்னசேரி நம்பி மற்றும் சம்பு சர்மா ஆகிய இரு அறியப்பட்ட ஆசிரியர்களின் கீழ் படிக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. இதனையடுத்து, சாகித்யசிரோமணி தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று கேரள கலாமண்டலத்தில் சாகித்யாச்சார்யாவாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அங்கு அவர் வல்லத்தோள் நாராயண மேனனுடன் 15 ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அந்தக் காலத்தில் அவர் தனது பல எழுத்துக்களை வெளியிட்டார். [2] 1938 முதல் 1961 வரை மலையாள நாளிதழான மாத்ருபூமியின் எழுத்து சரிபார்ப்பாளராக இருந்தார்.

மரார் 1924 இல் கிழக்கமாரத் நாராயணிக்குட்டி மரஸ்யரை மணந்தார். இத்தம்பதியருக்கு ஏழு குழந்தைகள், நான்கு மகன்கள் மற்றும் மூன்று மகள்கள் இருந்தனர். [3] அவரது வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியை நோக்கி, அவர் ஆன்மீக முயற்சிகளில் அதிக விருப்பம் கொண்டிருந்தார். அவர் ஏப்ரல் 6, 1973 இல் தனது 72 வயதில் இறந்தார். [1]

இலக்கிய வாழ்க்கை[தொகு]

குட்டிகிருஷ்ணா மரார் கண்மூடித்தனமான இலக்கியங்களை கடுமையாக விமர்சித்தவர். மகாபாரதத்தைப் பற்றிய ஒரு விமர்சன ஆய்வான பாரதபார்யதானம் என்ற அவரது படைப்பு பலரால் ஒரு ஆரம்ப படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும் இது இந்திய இடைநிலைக் கல்விச் சான்றிதழின் ஒரு பகுதியாகும். அவரது மற்றொரு முக்கியமான படைப்புகளில் கலா ஜீவிதம் தானே (கலை என்பது வாழ்க்கையே), இது அவருக்கு கேரள சாகித்ய அகாதமி விருது, கேந்திரா சாகித்ய அகாதமி விருது மற்றும் எம்.பி. பால் பரிசு ஆகியவற்றை பெற்றுத் தந்தது. மலையாள சைலி என்பது அவரது குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகளில் ஒன்றாகும். இது சரியான மலையாள பயன்பாட்டைப் பற்றிய மிகவும் உண்மையான நூல்களில் ஒன்றாகும். சாகித்யசல்லப்பம், தந்தகோபுரம் மற்றும் கைவிலக்கு (இலக்கிய விமர்சனங்களின் தொகுப்புகள்) இலக்கிய விமர்சனம் குறித்த அவரது மற்ற படைப்புகள் உள்ளன [1] தவிர, இலக்கிய விமர்சனம் குறித்த 19 க்கும் மேற்பட்ட கட்டுரைகளின் தொகுப்புகளையும் அவர் வெளியிட்டுள்ளார். [4]

விருதுகள் மற்றும் கௌரவங்கள்[தொகு]

1967 ஆம் ஆண்டில், மரம்பார் பட்டாம்பி ஸ்ரீ நீலகண்ட சமஸ்கிருதக் கல்லூரியிலிருந்து சாகித்ய ரத்னம் விருதையும், திரிபுனிதுர அரசு சமஸ்கிருதக் கல்லூரியிலிருந்து சாகித்யா நிபுனன் விருதையும் பெற்றார். சாகித்ய அகாடமி 1966 ஆம் ஆண்டில் அதன் சாகித்திய அகாதமி விருதினை கலா ஜீவிதம் தானே என்ற படைப்புக்காக வழங்கியது. [5] அதே ஆண்டு அதே படைப்பிற்காக இலக்கிய விமர்சனத்திற்கான தொடக்க கேரள சாகித்ய அகாடமி விருது மற்றொரு விருதை அவர் பெற்றார். [6] அவர் 1966 இல் எம்.பி. பால் பரிசையும் பெற்றார். [4] அவரது வாழ்க்கை மற்றும் படைப்பு பல எழுத்தாளர்களால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. எம். தாமஸ் மேத்யூ எழுதிய அத்தகைய ஒரு படைப்பான மரார் இலாவணியபவதிண்டே யுக்தி சில்பம் 2009 இல் வயலார் விருதுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. [7]

குறிப்புகள்[தொகு]

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]