உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

கிர்பால் சிங்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
கிர்பால் சிங்
1972-இல் கிர்பால் சிங்
பதவிசாந்த் (புனிதர்)
சுய தரவுகள்
பிறப்பு6 பிப்ரவரி 1894
இறப்பு21 ஆகஸ்ட் 1974
சமயம்சீக்கியம்
குடியுரிமைபிரித்தானிய இந்தியா, இந்தியக் குடியரசு
வம்சம்வட இந்திய சாந்த் மரபு
குறிப்பிடத்தக்க ஆக்கம்
  • Man! Know Thyself (மனிதனே! உன்னை அறிவாய்)
  • The Crown of Life (வாழ்வின் மகுடம்)
அறியப்படுதல்
  • உலக மதங்களின் புனித நூல்களை விரிவாகப் படித்தவர்
  • 'ருஹானி சத்சங்' அமைப்பின் நிறுவனர்
  • 'உலக மதங்களின் கூட்டமைப்பு'-இன் தலைவர்
  • 'மனித ஒற்றுமை மாநாடு'-இன் நிறுவனர்
வேறு பெயர்(கள்)கிர்பால் சிங் துக்கல்
பணிகணக்காளர், இராணுவக் கணக்குத் துறை
தத்துவம்நிர்குண பக்தி
பதவிகள்
Based inடெல்லி
Initiationசூரத் ஷப்த் யோகா, சாண்ட் மத்
1924
தேரா பாபா ஜெய்மல் சிங், பியாஸ், பஞ்சாப், இந்தியப் பேரரசு
by பாபா சவான் சிங்

கிர்பால் சிங் (Kirpal Singh) (6 பிப்ரவரி 1894 – 21 ஆகஸ்ட் 1974) ராதா சுவாமி மரபைச் சேர்ந்த ஒரு ஆன்மீக குரு (சத்குரு) ஆவார்.[1]

கிர்பால் சிங், தற்போது பாகிஸ்தானில் உள்ள பஞ்சாபின் சையத் கஸ்ரான் என்ற இடத்தில் பிறந்தார். தனது சீடத்துவ காலத்தில் இலாகூரில் வசித்த இவர், இராணுவக் கணக்குத் துறையில் துணைத் தணிக்கைக் கட்டுப்பாட்டாளர் என்ற உயர் அதிகாரப் பதவியை வகித்தார்.

உலகின் அனைத்து முக்கிய மதங்களின் பிரதிநிதிகளையும் கொண்ட, ஐக்கிய நாடுகள் கல்வி, அறிவியல், பண்பாட்டு நிறுவனத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 'உலக மதங்களின் கூட்டமைப்பு' அமைப்பின் தலைவராக இவர் செயல்பட்டார். 1930-களின் பிற்பகுதியில் தனது குருவின் பெயரில் வெளியிடப்பட்ட குர்மாத் சித்தாந்த் என்ற நூலைத் தொடங்கி, தனது ஆன்மீகப் பணி காலத்தில் பல புத்தகங்களையும் சுற்றறிக்கைகளையும் வெளியிட்டார்; அவை பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டன.

சூரத் ஷப்த் யோகா என்பது ஒரு உயிருள்ள ஆன்மீக குருவின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் தனிப்பட்ட ஆன்மீக நிலையை அடையும் ஒரு பாதையாகும். உள் ஒளி மற்றும் உள் ஒலியை தரிசிக்கும் வகையில் அகக் கண்ணை அல்லது 'மூன்றாவது கண்ணை' திறப்பதே இதன் அடிப்படைப் போதனையாகும். இது வெளிப்படாத இறைத்தன்மையின் ஆற்றல் வெளிப்பாடாகக் கருதப்படுகிறது. இது பைபிளில் வார்த்தை என்றும், பிற மத நூல்களில் நாம் , ஷப்த்', ஓம், கல்மா போன்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறது. தெய்வீக வார்த்தை மீதான தியானம் அல்லது ஒலி அலை யோகா (சூரத் ஷப்த் யோகா) பயிற்சிதான் அனைத்து மதங்களின் ஆன்மீக அடிப்படையாக உள்ளது என்று கிர்பால் சிங் போதித்தார்.

வாழ்க்கை

[தொகு]

இளம் வயது முதலே, கிர்பால் சிங் தொலைநோக்கு அனுபவங்களையும் நிகழ்வுகளை முன்கூட்டியே அறியும் ஆற்றலையும் கொண்டிருந்தார். இவர் பல்வேறு சூபி ஞானிகள், யோகிகள் மற்றும் ஆன்மீகவாதிகளிடம் வழிகாட்டுதலை நாடினார். ஆனால் இவர்களில் யாரையும் தனது குருவாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மாறாக, ஒரு உயிருள்ள ஆசிரியரின் வழிகாட்டுதலுக்காகத் தனது ஆன்மீகப் பயிற்சியையும் பிரார்த்தனைகளையும் தொடர்ந்து மேற்கொண்டார். 1917-ல், சீக்கிய மதத்தை நிறுவிய குரு நானக்கின் வடிவம் என்று இவர் நம்பிய ஒரு ஆன்மீக வடிவத்தைக் காணத் தொடங்கினார். 1924-ல், பியாஸ் ஆற்றங்கரையில் உள்ள ஆசிரமத்தில், பியாஸின் புகழ்பெற்ற துறவியான ஹசூர் மகாராஜ் சவான் சிங் ஜியைச் சந்தித்தார். அப்போது, ​​கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாகத் தான் கண்ட அந்த ஒளிமயமான வடிவத்தை அவரிடம் அடையாளம் கண்டுகொண்டார். ஹசூர் இவருக்கு சூரத் ஷப்த் யோகப் பயிற்சியை வழங்கினார். அதிலிருந்து, குடும்பஸ்தராகவும், குழந்தைகளைக் கொண்டவராகவும், பொறுப்பான அரசுப் பணியில் இருந்தபோதிலும், கிர்பால் சிங் தனது ஆன்மீக குருவின் பணிக்காகவும் அப்பயிற்சிகளுக்காகவும் தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்தார். பாபா சவான் சிங் ஜி மகாராஜ் இவரை தினமும் ஆறு மணி நேரம் தியானம் செய்யுமாறு அறிவுறுத்தினார்; வாழ்க்கைப் பொறுப்புகள் இருந்தபோதிலும், தனது சீடர் காலத்தில் இவர் அப்பயிற்சியைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்தார்.

1930-களின் தொடக்கத்திலிருந்தே, பெரும் முன்னேற்றம் அடைந்த சீடர் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்று ஹசூரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, ​​அவர் கிர்பால் சிங்கின் பெயரைக் குறிப்பிட்டார். அதே காலகட்டத்தில், தனது குருவின் தூண்டுதலால், கிர்பால் பஞ்சாபி மற்றும் உருது மொழிகளில் "குர்மாத் சித்தாந்த்" (குருக்களின் தத்துவம்) என்ற இரண்டு தொகுதிகள் கொண்ட ஆன்மீக நூலை எழுதத் தொடங்கினார். கிர்பாலின் வேண்டுகோளின்படி, இந்நூல் ஹசூர் மகாராஜ் சவான் சிங் ஜி-யின் பெயரில் வெளியிடப்பட்டது. 1960-களில், இது ஆங்கிலத்தில் ஐந்து தொகுதிகளாக வெளியிடப்பட்டது. ருஹானி சத்சங் அமைப்பு, கிர்பால் சிங்கின் பெயரில் பல புத்தகங்களை வெளியிட்டது. அவை அடிப்படையில் “குர்மாத் சித்தாந்த்” நூலின் பகுதிகளாகவே இருந்தன.

1947-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 12-ஆம் தேதி காலையில், ஹசூர் மகாராஜ் சவான் சிங் ஜி தனது ஆன்மீகப் பணியைத் தொடரும் பொறுப்பைத் தனது சீடரான கிர்பால் சிங்கிடம் ஒப்படைத்தார். அடுத்த மாதமே, கிர்பால் முன்வைத்த “ருஹானி சத்சங்” (ஆன்மீகப் பள்ளி அல்லது ஆன்மாவின் அறிவியல்) திட்டத்திற்கு ஹசூர் ஒப்புதல் அளித்தார். சிறிது கால உடல்நலக்குறைவுக்குப் பிறகு, 1948-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 2-ஆம் தேதி ஹசூர் மகாராஜ் சவான் சிங் ஜி காலமானார்.

தனது குருவின் மறைவுக்குப் பிறகு, கிர்பால் இமயமலை அடிவாரத்தில் உள்ள ரிஷிகேஷிற்குச் சென்றார். அங்கு அடுத்த ஐந்து மாதங்களை, இறைவனில் ஒன்றிணைந்த நிலையான 'சமாதி' நிலையில் கழித்தார்.

தீவிர தியானத்தின் இந்தக் காலகட்டத்தின் முடிவில், கிர்பால் சிங் தனது குருவிடமிருந்து ஒரு உள் கட்டளையைப் பெற்றார்: "உலகிற்குத் திரும்பிச் சென்று, என் குழந்தைகளை என்னிடம் அழைத்து வா." அதன்பின் அவர் டெல்லிக்குச் சென்றார்; பாகிஸ்தான் பிரிவினையால் பஞ்சாபிலிருந்து வெளியேறிய மக்கள் அங்கு அடைக்கலம் தேடிக்கொண்டிருந்தனர். அங்கு அவர் தனது ஆன்மீக மற்றும் மனிதாபிமானப் பணியைத் தொடங்கினார். கிர்பால் 80,000-க்கும் மேற்பட்ட சீடர்களுக்கு தீட்சை அளித்தார்[2].

ருஹானி சத்சங்

[தொகு]

டெல்லியில், கிர்பால் சிங் 'ருஹானி சத்சங்' (ஆன்மீகப் பள்ளி அல்லது ஆன்மாவின் அறிவியல்) என்ற பெயரில் ஆன்மீக ஆய்வு மற்றும் மெய்ஞானம் பெறுவதற்கான தனது புதிய அமைப்பை நிறுவினார். இது பின்னர் உலகின் பல நாடுகளில் கிளைகளைக் கொண்டிருந்தது. 1951-ல், நகரின் புறநகர்ப் பகுதியான சக்தி நகரில் 'சாவன் ஆசிரமத்தை' அவர் கட்டினார். அங்கு இவர் நிகழ்த்திய ஆன்மீக உரைகளை (சத்சங்) ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கேட்டுப் பின்பற்றினர்.

மேற்கத்திய நாடுகளைச் சேர்ந்த சீடர்கள் இவரைச் சந்திக்க வரத் தொடங்கினர். அவர்களில் முதலானவர் ரசல் ஜாக் ஆவார். 1959-ல் ஆசிரமத்தில் அவர் கழித்த ஆறு மாத கால அனுபவங்கள் குறித்த அவரது குறிப்புகள் ('குருதேவ்: கருணையின் நாயகன்') மற்றவர்களையும் அங்கு பயணம் மேற்கொள்ள ஊக்குவித்தன. 1960-களின் தொடக்கத்தில், சராசரியாக 40 முதல் 50 சீடர்கள் வரை மூன்று வாரங்கள் முதல் ஆறு மாதங்கள் வரை ஆசிரமத்தில் தங்கியிருந்தனர்.

சைவ உணவுமுறை

[தொகு]

சாத்வீக சைவ உணவுமுறை சிங் அவர்களின் போதனைகளின் ஒரு முக்கிய பகுதியாக இருந்தது.[2]. ஆன்மீகக் காரணங்களுக்காக, பழங்கள், தானியங்கள், கொட்டை வகைகள், காய்கறிகள் மற்றும் அனுமதிக்கப்பட்ட பால் பொருட்கள் அடங்கிய எளிமையான பால்-சார்ந்த சைவ உணவுமுறையை அவர் பரிந்துரைத்தார்[2]. இறைச்சி, முட்டை மற்றும் மசாலாப் பொருட்கள் இராட்சத குணம் மற்றும் தாமச குணம் உணவுகளாகக் கருதப்பட்டதால் அவை கண்டிப்பாகத் தவிர்க்கப்பட்டன. அளவுக்கு அதிகமாக உண்பதை இவர் எதிர்த்தார்[2].

உலக மதங்களின் கூட்டமைப்பு

[தொகு]

1957-ல், உலகின் அனைத்து முக்கிய மதங்களின் பிரதிநிதிகளை உள்ளடக்கியதும், யுனெஸ்கோவால் அங்கீகரிக்கப்பட்டதுமான 'உலக மதங்களின் கூட்டமைப்பு' அமைப்பின் முதல் தலைவராக சிங் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1971 வரை அப்பதவியை வகித்த இவர், நான்கு உலக மாநாடுகளுக்குத் தலைமை தாங்கினார்.

1962-ல், தனது ஆன்மீக மற்றும் மனிதாபிமான பணிகளுக்காக ஆர்டர் ஆஃப் செயின்ட் ஜான் ஆஃப் ஜெருசலேம் (நைட்ஸ் ஆஃப் மால்டா) விருதைப் பெற்ற முதல் கிறிஸ்தவர் அல்லாத நபர் இவராவார்.[3][4][5][6] இந்நிகழ்வின்போது இந்தியாவின் அப்போதைய பிரதமர் ஜவகர்லால் நேருவின் வாழ்த்துகளைப் பெற்ற இவர், இவருடன் ஒரு ஆன்மீகத் தொடர்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டார். இத்தொடர்பு பின்னர் பிரதமர்கள் லால் பகதூர் சாஸ்திரி மற்றும் இந்திரா காந்தி ஆகியோருடனும் தொடர்ந்தது.

உலகச் சுற்றுப்பயணம்

[தொகு]

முதல் சுற்றுப்பயணம்

[தொகு]

சிங்கின் பணி வேகமாக விரிவடைந்தது. 1955-ல், தனது போதனைகளைப் பரப்புவதற்காக இவர் முதன்முறையாக வெளிநாடு சென்றார். அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் பல மாதங்கள் செலவிட்டார். ஒர் இந்திய ஆன்மீக குரு மேற்கத்திய நாடுகளுக்குச் சென்றது அதுவே முதல் முறையாகும். அக்காலகட்டத்தில், கிழக்கத்திய ஆன்மீக நடைமுறைகள் மேற்கத்தியர்களுக்குப் பொதுவாக அறிமுகமில்லாதவையாக இருந்தன. நூற்றுக்கணக்கான மேற்கத்தியர்களுக்கு அவர் தீட்சை அளித்து தியானப் பாதையில் வழிநடத்தினார். இப்பாதை தெய்வீக ஒளி மற்றும் நல்லிணக்கத்துடனான தொடர்புக்கு வழிவகுக்கும் என்று அவர் கூறினார்.

1963-ல், 'உலக மதங்களின் கூட்டமைப்பு' அமைப்பின் தலைவராக சிங் தனது இரண்டாவது உலகச் சுற்றுப்பயணத்தை மேற்கொண்டார். அப்போது அவர் அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் பிற மதத் தலைவர்களைச் சந்தித்தார்; இவர்களில் போப் ஆறாம் பால் மற்றும் கிழக்கு ஆர்த்தடாக்ஸ் திருச்சபைகளின் தலைவர் அதனாகோராஸ் ஆகியோரும் அடங்குவர். அதே வேளையில், குருக்களின் வழி (சாண்ட் மத்) எனும் பாதையில் புதிய தேடுபவர்களுக்கு அவர் தொடர்ந்து வழிகாட்டி வந்தார்.

1972 ஆகஸ்ட் 26 அன்று, கிர்பால் சிங் மேற்கத்திய நாடுகளுக்குத் தனது மூன்றாவது மற்றும் இறுதிச் சுற்றுப்பயணத்தை மேற்கொண்டார். அங்கு அவர் ஆன்மீகப் பாதையை நாடி வந்த 2000-க்கும் மேற்பட்ட புதிய சீடர்களை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களுக்கு வழிகாட்டினார்.

இறுதி ஆண்டு

[தொகு]

1974-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் டெல்லியில், 'மனித ஒற்றுமைக்கான உலக மாநாட்டை' சிங் ஏற்பாடு செய்தார். இந்தியா மற்றும் உலகம் முழுவதிலுமிருந்து மத மற்றும் அரசியல் தலைவர்கள் உட்பட 2,000-க்கும் மேற்பட்ட பிரதிநிதிகள் இதில் கலந்துகொண்டனர். இம்மாநாட்டில் மொத்தம் 1,00,000-க்கும் அதிகமான மக்கள் பங்கேற்றனர்.

அதே ஆண்டு ஏப்ரல் 2-ஆம் தேதி ஹரித்வாரில் நடைபெற்ற கும்பமேளாவின் (மதங்களின் திருவிழா) போது, ​​ஒத்துழைப்பை ஊக்குவித்தல், மத ரீதியான தடைகளை நீக்குதல் மற்றும் இந்தியாவின் ஏழைகளின் பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்துதல் ஆகிய நோக்கங்களுடன், 'தேசிய ஒற்றுமை மாநாட்டில்' சாதுக்கள் (அலைந்து திரியும் துறவிகள்) மற்றும் "புனிதமான மனிதர்களை" சிங் ஒன்றிணைத்தார்.

1974-இல் கிர்பால் சிங் 'மனித ஒற்றுமை மாநாட்டை' நிறுவினார்; இது மத மற்றும் அரசியல் தலைவர்களை ஒன்றிணைத்து, பொதுவான உடன்பாடுகளைக் காணவும் உறவுகளை மேம்படுத்தவும் ஒரு தளமாக அமைவதற்கென உருவாக்கப்பட்டது. 'மனித ஒற்றுமை மாநாடு' என்ற பெயரிலான இந்த மாநாடு இன்றும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது.

மரபு மற்றும் வாரிசுரிமை

[தொகு]

கிர்பால் சிங் 1974-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 24-அன்று தனது எண்பதாவது வயதில் காலமானார்.[7] அவரது மறைவு அவரது ஆதரவாளர்களிடையே வாரிசுரிமை குறித்த கடுமையான மோதலை ஏற்படுத்தியது.[8][9] அவர் வாரிசைத் தேர்ந்தெடுத்த விதத்தைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​உயில் மூலம் ஒரு வாரிசை நியமிப்பார் என்று எதிர்பார்க்கப்படவில்லை.[9]

பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட வாரிசாக தர்ஷன் சிங் கருதப்பட்டார்.[10][2][7] இருப்பினும், கிர்பாலின் ஆங்கில வெளியீட்டுப் பணிகளை மேற்கொண்ட அமெரிக்காவின் 'சந்த் பானி ஆசிரமத்தின்' தலைவரான ரஸ்ஸல் பெர்கின்ஸ், தர்ஷன் சிங்கை வாரிசாக அங்கீகரிக்கவில்லை; மாறாக அஜைப் சிங்கை ஆதரித்தார்.[9][11][12] கனடாவைச் சேர்ந்த பிரபல மதமாறிய ஆதரவாளரான அரன் ஸ்டீபன்ஸ் என்பவரும் அஜைப் சிங்கை ஆதரித்தார்.[11][12][8] எனினும், பின்னர் அவர் அஜைப் சிங்கை நிராகரித்து அந்த இயக்கத்திலிருந்து விலகினார்.[12][8]தாக்கர் சிங்[2][13] மற்றும் ஜூடித் லேம்ப்லியன்[14][8] ஆகியோரும் வாரிசுரிமை கோரினர். ரினோ சிரின் என்பவர் 'ருஹானி சத்சங்' (Ruhani Satsang) அமைப்பை வழிநடத்தி, வாரிசுகள் அனைவரையும் நிராகரித்தார்.[8]

பியர் ஃபிராங்கோ மார்செனாரோ என்பவரும் உள்ளார்; இவர் ஜனவரி 1968-இல் தீட்சை பெற்ற பிறகு, இத்தாலியின் மிலன் நகரில் குழுத் தலைவராகவும் பிரதிநிதியாகவும் செயல்பட்டார். இன்று "ஆன்மீகப் பள்ளி" என்ற அமைப்பில் இணைந்துள்ள பல சீடர்களால் இவர் அங்கீகரிக்கப்பட்ட வாரிசாகக் கருதப்படுகிறார்.[15] இந்த வாரிசுரிமைப் பிரச்சனைகள் இறுதியில் சிங் பாரம்பரியத்தின் எந்தவொரு வம்சாவளியுடனும் தொடர்பில்லாத சத்சங்கங்கள் பெருக வழிவகுத்தன.[8] 2002 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, கிர்பால் சிங்குடன் தொடர்புடைய குழுக்களில் சுமார் 200,000 பின்பற்றுபவர்கள் இருந்தனர்.[16]

கிடைக்கக்கூடிய போதனைகள்

[தொகு]

கிர்பால் சிங் ஆன்மீகம் குறித்த விரிவான புத்தகத் தொகுப்பை எழுதியுள்ளார், அவற்றுள் தி கிரவுன் ஆஃப் லைஃப் (பல்வேறு மதங்கள் மற்றும் யோகாக்களின் ஒப்பீட்டு ஆய்வு). பிரேயர், இட்ஸ் நேச்சர் அண்ட் டெக்னிக்; ஸ்பிரிச்சுவாலிட்டி: வாட் இட் இஸ். காட்மேன் (ஒரு ஆன்மீக ஆசிரியர் அல்லது குருவைக் கண்டறிவது பற்றி), மற்றும் தி வீல் ஆஃப் லைஃப் (கர்மா பற்றி) ஆகியவை அடங்கும்.

கிர்பால் சிங்கின் புத்தகங்களின் PDF பதிப்புகள் இணையத்தில் இலவசமாகக் கிடைக்கின்றன,[8] அதேபோல் அவரது பல உரைகளின் MP3 பதிவுகளும் ஆங்கிலம்[2] மற்றும் இந்தி / பஞ்சாபி மொழிகளில் கிடைக்கின்றன.[16]

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. ↑ "Radhasoami Movement". Encyclopedia of Hinduism. (2007). Facts On File. 344–345. பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண் 978-0-8160-5458-9. 
  2. 1 2 3 4 5 6 7 "The Spiritual and Karmic Aspects of the Vegetarian Diet". ruhanisatsangusa.org. Retrieved 12 March 2023.
  3. ↑ Jiva. "Sant Kirpal Singh: His writings - Books and booklets on Sant Mat and spirituality". Ruhanisatsangusa.org. Retrieved 2012-11-07.
  4. ↑ "Recorded Talks in MP3 format". Ruhanisatsangusa.org. Retrieved 2012-11-07.
  5. ↑ "Hindi & Punjabi Talks in MP3 format". Ruhanisatsangusa.org. Retrieved 2012-11-07.
  6. ↑ Singh 1993, p. 146.
  7. 1 2 Lane 2015.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Lewis 2002, p. 591.
  9. 1 2 3 Diem-Lane 2015.
  10. ↑ Melton 2003, p. 1060.
  11. 1 2 Chryssides 2012, p. 304.
  12. 1 2 3 Chryssides 2006, p. 282.
  13. ↑ Diem-Lane 2015, Chapter 2: The History Of Radhasoami In The United States.
  14. ↑ Lane 1992, Chapters Four and Five.
  15. ↑ Marcenaro 1995.
  16. 1 2 Jiva. "Sant Kirpal Singh: His writings - Books and booklets on Sant Mat and spirituality". Ruhanisatsangusa.org. Retrieved 2012-11-07.

வெளி இணைப்புகள்

[தொகு]


"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=கிர்பால்_சிங்&oldid=4604434" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது