கார்பன் மோனாக்சைடு நஞ்சு
கார்பன் மோனாக்சைடு நஞ்சு பொதுவாக அதிகப்படியான அளவுகளில் கார்பன் மோனாக்சைடை (CO) சுவாசிப்பதால் ஏற்படுகிறது.[1] இதன் அறிகுறிகள் பெரும்பாலும் "காய்ச்சல் போன்றவை". மேலும் பொதுவாக தலைவலி, தலைச்சுற்றல், பலவீனம், வாந்தி, மார்பு வலி மற்றும் குழப்பம் ஆகியவை அடங்கும்.அதிக அளவு வெளிப்பாடுகள் சுயநினைவு இழப்பு, அரித்மியா, வலிப்புத்தாக்கங்கள் அல்லது மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும். நீண்டகால சிக்கல்களில் நாள்பட்ட சோர்வு, நினைவாற்றல் சிக்கல் மற்றும் இயக்க சிக்கல்கள் ஆகியவை அடங்கும்.
| கார்பன் மோனாக்சைடு நஞ்சு | |
|---|---|
| ஒத்தசொற்கள் | கார்பன் மோனாக்சைடு போதை, கார்பன் மோனாக்சைடு நச்சுத்தன்மை, கார்பன் மோனாக்சைடு அதிகப்படியான அளவு |
 | |
| [கார்பன் மோனாக்சைடு] | |
| சிறப்பு | [நச்சுயியல்], [அவசர மருத்துவம்] |
| அறிகுறிகள் | [தலைவலி], [தலைச்சுற்றல்], பலவீனம், வாந்தி, [மார்பு வலி],[குழப்பம்] |
| சிக்கல்கள் | [நினைவு இழப்பு], [அரித்மியாக்கள்], [வலிப்புத்தாக்கங்கள்] |
| காரணங்கள் | [கார்பன் மோனாக்சைடில்] [மூச்சு விடுதல்|சுவாசித்தல்] |
| நோயறிதல் | [கார்பாக்சிஹீமோகுளோபின்]அளவு: 3% (புகைபிடிக்காதவர்கள்) 10% (புகைபிடிப்பவர்கள்) |
| ஒத்த நிலைமைகள் | [சயனைடு நச்சுத்தன்மை], [ஆல்கஹாலிக் கீட்டோஅசிடோசிஸ்], [ஆஸ்பிரின் நஞ்சு], [மேல் சுவாசக்குழாய் தொற்று |
| தடுப்பு | [கார்பன் மோனாக்சைடு கண்டுபிடிப்பான்கள்], [எரிவாயு சாதனங்களின்] காற்றோட்டம், [வெளியேற்றும் அமைப்பு]களின் பராமரிப்பு |
| சிகிச்சை | [ஆதரவு பராமரிப்பு], [ஆக்ஸிஜன் சிகிச்சை|100% ஆக்ஸிஜன்], [ஹைபர்பேரிக் ஆக்ஸிஜன் சிகிச்சை |
| முன்கணிப்பு | இறப்பு ஆபத்து: 1–31% |
| இறப்புகள் | >ஒரு வருடத்திற்கு 400 தீ அல்லாதவை |
CO என்பது நிறமற்ற மற்றும் மணமற்ற வாயு, இது ஆரம்பத்தில் எரிச்சலை ஏற்படுத்தாது.[2] இது கரிமப் பொருட்களை முழுமையாக எரிக்கும்போது உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இது கார்பன் அடிப்படையிலான எரிபொருட்களில் இயங்கும் மோட்டார் வாகனங்கள், ஹீட்டர்கள் அல்லது சமையல் உபகரணங்களிலிருந்து ஏற்படலாம். கார்பன் மோனாக்சைடு முதன்மையாக ஹீமோகுளோபினுடன் இணைந்து கார்பாக்சிஹெமோகுளோபின் (COHb அல்லது HbCO) உருவாகி பாதகமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது, இது இரத்தம் ஆக்ஸிஜனை எடுத்துச் செல்வதைத் தடுக்கிறது மற்றும் கார்பன் டை ஆக்சைடை கார்பமினோஹெமோகுளோபினாக வெளியேற்றுகிறது.
புகைபிடிக்காதவர்களிடையே 3% க்கும் அதிகமான HbCO அளவையும், புகைப்பிடிப்பவர்களிடையே 10% க்கும் அதிகமான HbCO அளவையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு நோய் அறியப்படுகிறது.கார்பாக்சிஹெமோகுளோபின் சகிப்புத்தன்மைக்கான உயிரியல் வரம்பு பொதுவாக 15% COHb ஆக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது, அதாவது இந்த செறிவை விட அதிகமான அளவுகளில் நச்சுத்தன்மை தொடர்ந்து காணப்படுகிறது.[3] கார்பன் மோனாக்சைட்டின் சிகிச்சை திறனை மதிப்பிடும் சில மருத்துவ பரிசோதனைகளில் FDA முன்பு 14% COHb வரம்பை நிர்ணயித்துள்ளது.[4]பொதுவாக, 30% COHb கடுமையான கார்பன் மோனாக்சைடு விஷமாகக் கருதப்படுகிறது.அதிகபட்சமாக அறிவிக்கப்பட்ட அபாயகரமான கார்பாக்சிஹெமோகுளோபின் அளவு 73% COHb ஆகும்.
நச்சுத்தன்மையைத் தடுப்பதற்கான முயற்சிகளில் கார்பன் மோனாக்சைடு கண்டுபிடிப்பான்கள், எரிவாயு சாதனங்களின் சரியான காற்றோட்டம், புகைபோக்கிகளை சுத்தமாக வைத்திருத்தல் மற்றும் வாகனங்களின் வெளியேற்ற அமைப்புகளை நல்ல நிலையில் வைத்திருத்தல் ஆகியவை அடங்கும். நச்சுத்தன்மைக்கான சிகிச்சையில் பொதுவாக 100% ஆக்ஸிஜனை வழங்குவதும் துணை பராமரிப்பும் அடங்கும். அறிகுறிகள் இல்லாத வரை மற்றும் HbCO அளவு 3%/10% க்கும் குறைவாக இருக்கும் வரை இந்த செயல்முறை பெரும்பாலும் மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
மின் தடைகளின் போது சிறிய ஜெனரேட்டர்களைப் பயன்படுத்துவதால் CO இன் நச்சு விளைவுகள் பண்டைய வரலாற்றிலிருந்தே அறியப்படுகின்றன. 1793 ஆம் ஆண்டு ஜேம்ஸ் வாட் மற்றும் தாமஸ் பெடோஸ் ஆகியோர் ஹைட்ரோகார்பனேட்டின் சிகிச்சை திறன் குறித்து மேற்கொண்ட ஆய்வின் மூலம் ஹீமோகுளோபின் CO ஆல் பாதிக்கப்படுகிறது என்ற கண்டுபிடிப்பு வெளிப்பட்டது, பின்னர் 1846 மற்றும் 1857 க்கு இடையில் கிளாட் பெர்னார்டால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.
பின்னணி
[தொகு]கார்பன் மோனாக்சைடு அனைத்து வகையான உயிரினங்களுக்கும் நச்சுத்தன்மையற்றது. பைலோஜெனடிக் இராச்சியங்களில் பல நொதி மற்றும் நொதி அல்லாத எதிர்வினைகள் மூலம் சிறிய அளவிலான கார்பன் மோனாக்சைடு இயற்கையாகவே உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது, அங்கு இது ஒரு முக்கியமான நரம்பியக்கடத்தியாக (வாயு கடத்தி ) மற்றும் ஒரு சாத்தியமான சிகிச்சை முகவராக செயல்பட முடியும்..[5] புரோகாரியோட்டுகளின் விஷயத்தில், சில பாக்டீரியாக்கள் கார்பன் மோனாக்சைடை உற்பத்தி செய்கின்றன, உட்கொள்கின்றன.அதே நேரத்தில் சில நுண்ணுயிரிகள் அதன் நச்சுத்தன்மைக்கு ஆளாகின்றன.[6]தற்போது, ஒளிச்சேர்க்கை செய்யும் தாவரங்களில் அறியப்பட்ட பாதகமான விளைவுகள் எதுவும் இல்லை.[7]
கார்பன் மோனாக்சைட்டின் தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகள் பொதுவாக ஹீமோபுரோட்டின்களின் புரோஸ்டெடிக் ஹீம் பகுதியுடன் இறுக்கமாக பிணைப்பதால் ஏற்படுவதாகக் கருதப்படுகிறது, இதன் விளைவாக செல்லுலார் செயல்பாடுகளில் குறுக்கீடு ஏற்படுகிறது, எடுத்துக்காட்டாக: கார்பன் மோனாக்சைடு ஹீமோகுளோபினுடன் பிணைந்து கார்பாக்சிஹீமோகுளோபினை உருவாக்குகிறது, இது வாயு பரிமாற்றம் மற்றும் செல்லுலார் சுவாசத்தை பாதிக்கிறது. வாயுவின் அதிகப்படியான செறிவுகளை உள்ளிழுப்பது ஹைபோக்சிக் காயம், நரம்பு மண்டல சேதம் மற்றும் மரணத்திற்கு கூட வழிவகுக்கும்.
எஸ்தர் கில்லிக் முன்னோடியாகக் கூறியது போல், பல்வேறு மக்கள்தொகைப் பிரிவுகளில் வெவ்வேறு இனங்கள் மற்றும் வெவ்வேறு மக்கள் வெவ்வேறு கார்பன் மோனாக்சைடு சகிப்புத்தன்மை அளவுகளைக் கொண்டிருக்கலாம்.[8] எந்தவொரு நபருக்கும் கார்பன் மோனாக்சைடு சகிப்புத்தன்மை அளவு பல காரணிகளால் மாற்றப்படுகிறது, அவற்றில் மரபியல் (ஹீமோகுளோபின் பிறழ்வுகள்), செயல்பாட்டு நிலை, காற்றோட்ட விகிதம், முன்பே இருக்கும் பெருமூளை அல்லது இருதய நோய், இதய வெளியீடு, இரத்த சோகை, அரிவாள் செல் நோய் மற்றும் பிற இரத்தவியல் கோளாறுகள், புவியியல் மற்றும் பாரோமெட்ரிக் அழுத்தம் மற்றும் வளர்சிதை மாற்ற விகிதம் ஆகியவை அடங்கும்.
அறிகுறிகள்
[தொகு]சராசரியாக, 100 ppm அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வெளிப்பாடுகள் மனித ஆரோக்கியத்திற்கு ஆபத்தானவை.WHO பரிந்துரைத்த அதிகபட்ச உட்புற CO2 வெளிப்பாடு 24 மணி நேரத்தில் 4 mg/m3 ஆகும். கடுமையான வெளிப்பாடு 8 மணி நேரத்தில் 10 mg/m3, ஒரு மணி நேரத்தில் 35 mg/m3 மற்றும் 15 நிமிடங்களில் 100 mg/m3 ஐ விட அதிகமாக இருக்கக்கூடாது.
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ Schottke D (2016). Emergency Medical Responder: Your First Response in Emergency Care (in ஆங்கிலம்). Jones & Bartlett Learning. p. 224. ISBN 978-1-284-10727-2. Archived from the original on 10 September 2017. Retrieved 2 July 2017.
- ↑ Bleecker ML (2015). "Carbon monoxide intoxication". Occupational Neurology. Handbook of Clinical Neurology. Vol. 131. pp. 191–203. doi:10.1016/B978-0-444-62627-1.00024-X. ISBN 978-0-444-62627-1. PMID 26563790.
- ↑ "Biological signaling by carbon monoxide and carbon monoxide-releasing molecules". American Journal of Physiology. Cell Physiology 312 (3): C302–C313. March 2017. doi:10.1152/ajpcell.00360.2016. பப்மெட்:28077358.
- ↑ "Carbon monoxide: An emerging therapy for acute kidney injury". Medicinal Research Reviews 40 (4): 1147–1177. July 2020. doi:10.1002/med.21650. பப்மெட்:31820474.
- ↑ "The therapeutic potential of carbon monoxide". Nature Reviews. Drug Discovery 9 (9): 728–43. September 2010. doi:10.1038/nrd3228. பப்மெட்:20811383.
- ↑ "Role of Carbon Monoxide in Host-Gut Microbiome Communication". Chemical Reviews 120 (24): 13273–13311. December 2020. doi:10.1021/acs.chemrev.0c00586. பப்மெட்:33089988.
- ↑ "Carbon monoxide". ernet.in. Archived from the original on 2014-04-14.
- ↑ "Carbon monoxide poisoning--a public health perspective". Toxicology 145 (1): 1–14. April 2000. doi:10.1016/S0300-483X(99)00217-6. பப்மெட்:10771127. Bibcode: 2000Toxgy.145....1R. https://archive.org/details/sim_toxicology_2000-04-07_145_1/page/n5.
- ↑ "Carbon Monoxide". American Lung Association. Archived from the original on 2008-05-28. Retrieved 2009-09-14.
- ↑ "Carbon monoxide toxicity at high altitude". Wilderness & Environmental Medicine 17 (2): 144–5. 2006. doi:10.1580/1080-6032(2006)17[144:CMTAHA]2.0.CO;2. பப்மெட்:16805152.
- ↑ Raub J (1999). Environmental Health Criteria 213 (Carbon Monoxide). Geneva: International Programme on Chemical Safety, World Health Organization. ISBN 978-92-4-157213-2.