கன்னிமை

பிரெஞ்சு ஓவியர் வில்லியம்-அடோல்ஃப் பூகுவேரோ வரைந்த "இளமை" (1893) என்ற ஓவியம். மேற்கத்திய கலாச்சாரங்களில், வெள்ளை நிறம் பாரம்பரியமாக சடங்கு தூய்மை, அப்பாவித்தனம் மற்றும் கன்னிமை ஆகியவற்றின் அடையாளமாக கருதப்படுகிறது.

கன்னிமை (Virginity) என்பது ஒரு நபர் இதுவரை உடலுறவில் ஈடுபடாத நிலையைக் குறிக்கும் ஒரு சொல்லாகும். இது முதன்மையாக ஒரு தனிநபரின் உடல் மற்றும் சமூக நிலையுடன் தொடர்புடையது. கலாச்சார ரீதியாகவும், சமய ரீதியாகவும் இக்கருத்து பல்வேறு பொருள்களைக் கொண்டுள்ளது. உயிரியல் ரீதியாக, பெண்களின் பிறப்புறுப்பில் உள்ள கன்னித்திரை என்ற மெல்லிய சவ்வு இதனுடன் தொடர்புபடுத்திப் பேசப்படுகிறது. இருப்பினும், கன்னித்திரை கிழிந்து போவது மட்டுமே ஒரு பெண் உடலுறவு கொண்டுள்ளார் என்பதற்கு உறுதியான சான்றாகக் கருத முடியாது. ஏனெனில், தடகள விளையாட்டு, மிதிவண்டி ஓட்டுதல், உடற்பயிற்சி அல்லது சில மருத்துவ காரணங்களால் கூட அது பாதிக்கப்பட வாய்ப்புகள் உண்டு. மருத்துவ அறிவியலின் படி, ஒருவரின் கன்னிமையை உடல் ரீதியான சோதனைகள் மூலம் நூறு சதவீதம் துல்லியமாகக் கண்டறிய முடியாது.

வரலாற்று ரீதியாகவும் சமூக ரீதியாகவும் கன்னிமை என்பது ஒரு பெண்ணின் ஒழுக்கம் மற்றும் தூய்மையின் அடையாளமாகக் கருதப்பட்டு வந்துள்ளது. பல நாடுகளில் திருமணத்திற்கு முன்னால் கன்னிமையைப் பேணுவது என்பது ஒரு கட்டாயக் கடமையாகவோ அல்லது குடும்ப கௌரவமாகவோ பார்க்கப்படுகிறது. உதாரணமாக, கத்தோலிக்கக் கிறிஸ்தவ சமயத்தில் அன்னை மரியாளின் கன்னிமை மிகவும் புனிதமானதாகப் போற்றப்படுகிறது. அதேபோல், இந்து மற்றும் இஸ்லாமியக் கலாச்சாரங்களிலும் திருமண வாழ்விற்கு முன்பு கன்னிமையைப் பாதுகாப்பது பாரம்பரியமாக வலியுறுத்தப்பட்டு வருகிறது. பண்டைய காலங்களில், சில சமூகங்களில் மணப்பெண் கன்னிமை உடையவர் என்பதை உறுதிப்படுத்தப் போர்வைச் சோதனை போன்ற சடங்குகள் நடத்தப்பட்டன. இத்தகைய நடைமுறைகள் ஒரு தனிநபரின் சுயமரியாதை மற்றும் உரிமைகளைப் பாதிப்பதாகப் பல மனித உரிமை அமைப்புகள் வாதிடுகின்றன.

பார்வை

நவீன காலத்தில், கன்னிமை குறித்த பார்வைகள் உலகளவில் மாற்றமடைந்து வருகின்றன. 2018 ஆம் ஆண்டு உலக சுகாதார அமைப்பு, கன்னிமைப் பரிசோதனைகள் அறிவியல்பூர்வமற்றவை என்றும், அவை பெண்களின் உடல் மற்றும் மன நலனைப் பாதிக்கும் ஒரு வன்முறை என்றும் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. பல வளர்ந்த நாடுகளில், கன்னிமை என்பது ஒருவரின் தனிப்பட்ட விருப்பமாகவே பார்க்கப்படுகிறது. தன்பாலின ஈர்ப்பாளர்கள் மற்றும் மாற்றுப் பாலினத்தவர்கள் மத்தியில் கன்னிமை என்பதற்கான வரையறைகள் அவர்களின் உறவு முறைகளைப் பொறுத்து மாறுபடுகின்றன. உடலுறவு என்பது வெறும் உடல் சார்ந்த செயல் மட்டுமல்லாமல், அது உணர்வுப்பூர்வமான ஒரு பிணைப்பாகவும் நவீனச் சமூகத்தில் கருதப்படுகிறது.

குற்றங்கள்

சமூகத் தாக்கங்களைப் பொறுத்தவரை, கன்னிமை இழந்த காரணத்திற்காகப் பெண்கள் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்படும் அல்லது ஒதுக்கி வைக்கப்படும் நிகழ்வுகள் சில பகுதிகளில் இன்றும் நிகழ்கின்றன. உதாரணமாக, தென் ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆசியாவின் சில பகுதிகளில் கன்னிமை குறித்த தவறான புரிதல்களால் பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்கள் பதிவாகியுள்ளன. அதே வேளையில், 2020 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிந்தைய காலக்கட்டத்தில் நிலவும் கல்வி மற்றும் விழிப்புணர்வு காரணமாக, இளைய தலைமுறையினர் கன்னிமையை ஒரு தார்மீகக் கட்டுப்பாடாகப் பார்க்காமல், ஒருவரின் தனிப்பட்ட வாழ்வியல் முடிவாகக் கருதுகின்றனர். கன்னிமை என்பது ஒரு பாலினத்திற்கு மட்டுமே உரியது அல்ல, அது ஆண்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய ஒரு நிலையாகும். பல பண்பாடுகளில் ஆண்களின் கன்னிமை குறித்து அதிகக் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாவிட்டாலும், சில ஆன்மீக வழிமுறைகளில் அது ஒரு தவக்கால ஒழுக்கமாகப் போதிக்கப்படுகிறது.