ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் (ஆங்கிலம் : One Unit ) ( உருது: ایک وحدت ) என்பது 1954 நவம்பர் 22, அன்று அப்போதைய பிரதமர் முகம்மது அலி போக்ரா தலைமையிலான பாக்கித்தான் அரசாங்கத்தால் தொடங்கப்பட்ட ஒரு புவிசார் அரசியல் திட்டமாகும். மேற்கு மற்றும் கிழக்கு பாக்கித்தானின் இரண்டு சமமற்ற அரசியல்களை ஒன்றுக்கொன்று பிரித்து ஆயிரம் மைல்களுக்கு மேல் நிர்வகிப்பதில் சிரமம் இருப்பதால் இந்த திட்டம் இயற்றப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.[1] இரு பிராந்தியங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடுகளைக் குறைக்க, 'ஓரலகு கொள்கைத் திட்டம்' மேற்கு பாக்கித்தானின் நான்கு மாகாணங்களையும் ஒரே மாகாணமாக ஒன்றிணைத்து கிழக்கு பாக்கித்தானுக்கு (இப்போது வங்காள தேசம்) இணையாக அமைந்தது.

பாக்கித்தானிய அறிஞர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் கிழக்கு பாக்கித்தானின் பெங்காலி இன மக்களின் அரசியல் மற்றும் மக்கள் ஆதிக்கத்திற்கு எதிரான ஒரு சமநிலையாக கருதப்பட்டது என்று கருதுகின்றனர். ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் பெரும் எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது மற்றும் நிறுவப்பட்டதிலிருந்து நான்கு மாகாணங்களால் குறைகளை எழுப்பியது. தேசிய அவாமி கட்சி தேசிய சட்டமன்றத்தில் அதன் கலைப்பு மற்றும் பிராந்திய சுயாட்சியை வழங்குவதற்கான ஒரு மசோதாவை வெற்றிகரமாக வழங்கியது. இது தேசிய அரசாங்கத்தை இராணுவம் கையகப்படுத்த வழிவகுத்தது. [2] ஓரலகுத் திட்டம் 1970 வரை நடைமுறையில் இருந்தது.[1] இறுதியாக, அதிபர் யஹ்யா கான் ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கும் ஆகஸ்ட் 1947 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி நான்கு மாகாணங்களின் தற்காலிக நிலையை மீண்டும் நிலைநாட்டவும் சட்ட கட்டமைப்பின் எண் 1970 ஐ விதித்தார்.

'ஓரலகுத் திட்டத்தின்' வரலாறு[தொகு]

1930 ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தான் தத்துவஞானி சர் முஹம்மது இக்பால் (வடமேற்கு பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் நான்கு மாநிலங்களை ஒன்றிணைத்து ) என்பவரால் 1947 ஆகஸ்ட் 14 இல் இந்திய விடுதலைச் சட்டம், 1947]] நிறுவப்பட்டது. இதன் விளைவுமுஹம்மது அலி ஜின்னா தலைமையில் பாகிஸ்தான் இயக்கத்தை முன்னெடுக்கத் தூண்டியது. அப்போதிருந்து, நாடு ஒரு ஒருங்கிணைந்த எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்பு இல்லாமல் இருந்தது, மற்றும் பாகிஸ்தானின் அனைத்து அரசு விவகாரங்களும் பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசின் அரசியலமைப்புச் செயல்களான இந்திய அரசு சட்டம் 1935 மற்றும் இந்திய சுதந்திரச் சட்டம் 1947 போன்றவற்றின் கீழ் இயக்கப்பட்டன

கிழக்கு இந்தியாவுடனான எல்லையுடன் கிழக்கு வங்கத்தையும், மேற்கு இந்தியா, ஈரான், சீனா மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானின் எல்லையான நான்கு மாகாணங்களையும் நிர்வகிப்பதில் அரசாங்கம் நீண்டகால சிரமத்தைக் கொண்டிருந்தது.

ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் அப்போதைய ஆளுநர் மாலிக் குலாம் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டு அப்போதைய முதல்வர் மும்தாஜ் அலி டோல்டானா அவர்களால் நிறைைவேற்றப்பட்டது. இது குறித்த முதல் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்பு 1954 நவம்பர் 22 அன்று வெளியிடப்பட்டது. இதன் கட்டமைப்பை பகுத்தறிந்து, போக்ரா ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் என்பதை அல்லது ஒரே மாகாணமாக உருவாக்குவதன் நன்மைகளை விவரித்தார்: "இனிமேல் வங்காளிகள் இல்லை, பஞ்சாபியர்கள் இல்லை, சிந்திகள் இல்லை, பதான்கள் இல்லை, பலூச்சிகள் இல்லை, பஹவல்பூரிஸ் இல்லை, கைர்பூரிஸ் இல்லை. இந்த குழுக்கள் காணாமல் போவது பாக்கித்தானின் ஒருமைப்பாட்டை பலப்படுத்தும். " என்றார்.[3] 1955 செப்டம்பர் 30 அன்று மேற்கு பாக்கிக்தான் முழுவதையும் ஒரே மாகாணமாக இணைக்கும் மசோதாவை பாக்கித்தான் தேசிய சட்டமன்றம் நிறைவேற்றிய பின்னர் 1955 அக்டோபர் 14 அன்று பிரதமர் சவுத்ரி முஹம்மது அலி ஓரலகுத் திட்டத்தின் கட்டமைப்பை செயல்படுத்தினார்.

1. இது மாகாணத்தின் மீது கொண்டுள்ள தவறான எண்ணங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும்.

2. இது பின்தங்கிய பகுதிகளின் வளர்ச்சியை அனுமதிக்கும்.

3. இது நிர்வாக செலவுகளைக் குறைக்கும்.

4. இது ஒரு புதிய அரசியலமைப்பை உருவாக்குவதை எளிதாக்கும்.

5. இது கிழக்கு மற்றும் மேற்கு பாகித்தானுக்கு அதிகபட்ச சுயாட்சியை வழங்கும்.

(1955 செப்டம்பரில் இஸ்கந்தர் மிர்ஸாவால் ஒன் யூனிட் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு சட்டமன்றத்திற்கு வழங்கப்பட்ட காரணங்களாகும்.. ) [4]

1954 பொதுத் தேர்தலுக்குப் பிறகு, நான்கு மாகாணங்களும் பழங்குடிப் பகுதிகளும் மேற்குப் பிரிவில் இணைக்கப்பட்டன. இந்த மாகாணம் பன்னிரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டது மற்றும் மாகாண தலைநகரம் லாகூரில் நிறுவப்பட்டது. கிழக்கு பெங்காலி மாகாணம் (சில்ஹெட், ஹில் தடங்கள் உட்பட) பாக்கான வ தலைநகராகக் கொண்டு கிழக்கு பாக்கித்தான் என்று பெயர் மாற்றப்பட்டது . மத்திய அரசு 1958 ஆம் ஆண்டில் நாட்டின் தலைநகரை கராச்சியில் இருந்து ராவல்பிண்டிக்கு ( இஸ்லாமாபாத் தயாராகும் வரை தற்காலிக தலைநகராக இருந்தது) மாற்றியது, அதே நேரத்தில் கூட்டாட்சி சட்டமன்றம் டக்காவுக்கு சென்றது.

மேற்கு பாக்கித்தான் ஒரு ஒற்றை மற்றும் ஒன்றுபட்ட அரசியல் அமைப்பை உருவாக்கியது, ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க மொழியியல் மற்றும் இன வேறுபாடுகளுடன். ஓரலகுக் கொள்கைத் திட்டம் ஒரு நிர்வாக சீர்திருத்தமாக கருதப்பட்டது, இது செலவினங்களைக் குறைக்கும் மற்றும் இன மற்றும் சிறிய தப்பெண்ணங்களை அகற்ற உதவும். எவ்வாறாயினும், 1958 ஆம் ஆண்டு இராணுவ சதி மூலம், முதலமைச்சர் பதவி ரத்து செய்யப்பட்டு, மேற்கு பாக்கித்தான் மீது அதிபர் தனது அதிகாரத்தை செயல்படுத்தியபோது மாகாணத்திற்கு சிக்கல் ஏற்பட்டது. மேற்கு பாக்கித்தான் மாகாணம் 1970 ஜூலை 1 அன்று அதிபர் யஹ்யா கானால் கலைக்கப்பட்டது.

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. 1.0 1.1 "One Unit". Story of Pakistan.
  2. Talbot 1989.
  3. The History And Culture of Pakistan, by Nigel Kelly. Retrieved 16 August 2015
  4. The History And Culture of Pakistan, Nigel Kelly. Retrieved 16 August 2015

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]