கென்னல்வெர்த் கோட்டையகம் (ஒசூர்)
ஒசூர் கோட்டை என்று பொதுவாக அழைக்கப்படும் கென்னல்வெர்த் கோட்டையகம் என்பது தமிழ்நாட்டின், கிருட்டிணகிரி மாவட்டம் ஒசூரில் தற்போது இராம் நகர் என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில் இருந்த ஒரு கோட்டையகம் ஆகும்.
அமைவிடம்
[தொகு]ஒசூர் கோட்டை ஒரு காலத்தில் வலிமைமிக்க ஒரு அரணாகத் திகழ்ந்தது. இக்கோட்டையின் தெற்கு அகழியை ஒட்டி இக்கோட்டையகம் அமைந்துள்ளது.
அமைப்பு
[தொகு]கெனில்வொர்த் கோட்டையகம் ஒரு பிரம்மாண்டமான கட்டடமாகத் திகழ்ந்தது. இது ஸ்காட்லாந்து பாணி கோட்டையகமாக இருந்ததால், சுற்றியுள்ள பகுதிகளுக்கு இது ஒரு அந்நியமான தோற்றத்தையே அளித்தது. இதில் ஒரு உயரமான கோபுரம் இருந்திருந்தது. இதன் பிரம்மாண்டமான மைய மண்டபத்தின் சுவர்கள் பெரிய, நேர்த்தியான சாளரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. சாளரத்திலிருந்து அருகில் இருந்த இராம நாயக்கன் ஏரியின் பரந்த காட்சியை கண்டு இரசிக்க முடிந்தது. மேலும், மாலை நேரச் சூரிய ஒளியில் அதன் வண்ணக் கண்ணாடி சன்னல்கள் மிகவும் அழகாகக் காட்சியளித்தன.[1]
வரலாறு
[தொகு]1830 முதல் 1860 வரை, அப்போதைய சென்னை மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த சேலம் மாவட்டத் தலைமையகமாக ஒசூர் விளங்கியது. 1855-56 காலகட்டத்தில், திரு. பிரெட் சேலம் மாவட்ட ஆட்சியராகப் பொறுப்பேற்றார். அவர் உயர்குடிப் பின்னணியைக் கொண்ட செல்வச் சீமாட்டியான ஒரு ஸ்காட்லாந்துப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்ள நிச்சயித்திருந்தார். ஸ்காட்லாந்தில் உள்ள கோட்டையகம் போலவே விசாலமான, அழகான ஒரு மாளிகையை அமைத்துத் தந்தால் ஒழிய, இந்தியாவுக்கு வரமாட்டேன் என்று அவரின் அழகான வருங்கால மனைவி பிடிவாதமாக மறுத்துவிட்டாள். மேலும், வார்க்விச்சயரில் உள்ள கெனில்வொர்த் கோட்டையகம் மீது அவளுக்கு ஒரு தனி ஈர்ப்பு இருந்தது. கெனில்வர்த் கோட்டையகம் இங்கிலாந்தின் மிகப்பெரிய மாளிகைகளில் ஒன்று. அது வார்க்விச்சயரில் இருந்தது. ஏழு ஏக்கர் பரப்புடையது. உள்நாட்டுப் போரில் பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டில் அது அழிந்து விட்டது. அந்த மாளிகையின் அமைப்பையும் சிறப்பையும் சர் வால்டர் ஸ்கார்ட் தம் புதினத்தில் மிக விவரமாக்க் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனவே, திரு. பிரெட் ஒசூரில் கெனில்வொர்த் கோட்டையகத்தின் மாதிரியில் ஒரு மாளிகையை உருவாக்கும் ஒரு லட்சியத் திட்டத்தைத் தொடங்கினார். இதற்கான வரைபடத்தை இங்கிலாந்திலிருந்து வரவழைத்த அவர், கட்டுமானப் பணிகளை மேற்கொள்ளத் திறமையான தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்தினார். இம்மாளிகை ஹமில்டன் என்ற திறம் வாய்ந்த வெள்ளைக்கார பொறியாளரின் மேற்பார்வையில் கட்டப்பட்டது.
இக்கட்டத்தை அமைப்பதற்காக, ஓசூர் கோட்டையின் தெற்குப் பகுதியில், அகழிக்கு மிக அருகில் இருந்த இடத்தைத் அவர் தேர்ந்தெடுத்தார். கட்டுமானப் பணிகளுக்குத் தேவையான சுண்ணாம்புக்காக, பெங்களூர் சாலைக்கு அருகிலுள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் (இன்றும் 'சுண்ணாம்பு ஜீபி' என்று அழைக்கப்படுகிறது) சுண்ணாம்பு தயாரிப்பாளர்கள் குடியேற அழைக்கப்பட்டனர். கட்டுமானத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட சுண்ணாம்விற்கான செலவு மட்டுமே 17,000 ரூபாயாக இருந்தது. ஒரு பிரித்தானியப் பவுண்டிற்கு பத்து ரூபாய் என்ற கணக்கில், அக்கோட்டையகத்தின் மொத்தச் செலவு சுமார் 1,70,000 ரூபாயாக மதிப்பிடப்பட்டது; அக்காலத்தில் இது ஒரு மிகப்பெரிய தொகையாகும்.
சுமார் 1857-58-இல் தொடங்கிய கட்டுமானப் பணிகள் 1860-61-இக்குள் நிறைவடைந்தன. ஆனால் எதிர்பாராத விதமாக, 1861-இல் மாவட்ட தலைமையகம் சேலத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. இதனால், தன் மனைவியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றப் பெரும் பணத்தையும் முயற்சியையும் செலவிட்ட ஆட்சியருக்கு, அந்தக் கட்டடத்தில் வசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்காமலே போனது. அலுவலகம் இடம் மாற்றப்பட்டதை அறிந்த அவரின் மனைவி, முதலில் இந்தியாவுக்கு வரவோ அல்லது சேலத்தில் அவருடன் வசிக்கவோ மறுத்துவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால் பிரெட்டிற்கு தனது பணியின் மீதிருந்த பழைய ஆர்வம் குறைந்துபோனது. இறுதியாக அவரின் மனைவி விருப்பமின்றி இந்தியா வந்தாள். ஆனால் சேலத்தில் சிறிது காலம் தங்கியிருந்த நிலையில் அவள் காலமானாள்.[2] அவளின் கல்லறை பெங்களூரில் உள்ள செயின்ட் ஜான்ஸ் கல்லறைத் தோட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. 1871ஆம் ஆண்டு பிரட் கோட்டையைச் சென்னை மாகாண அரசுக்கு விற்றுவிட்டு இலண்டன் சென்றுவிட்டார்.[3]
ஓசூரில் சாராட்சியரகம் தொடர்ந்து செயல்பட்டு வந்ததால், 1935-ஆம் ஆண்டு வரை பல ஆங்கில துணை ஆட்சியர்கள் இங்கு வசித்து வந்தனர். வெளித் தோற்றத்தில் பெரியதாகவும் கம்பீரமாகவும் தெரிந்தாலும், இக்கடடிடத்தின் அடித்தளம் பலவீனமாக இருந்ததாக தெரிகிறது. 1935இல் இக்கடடிடம் வசிப்பதற்கு ஏற்றதல்ல என்று அறிவிக்கப்பட்டது. அதன்பிறகு, 1938-இல் தற்போதைய சாராட்சியர் மாளிகை கட்டப்படும் வரை, துணை ஆட்சியர்கள் அக்கோட்டையகத்துடன் இணைந்திருந்த விருந்தினர் மாளிகையில் வசிக்கத் தொடங்கினர்.
சேலம் மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த வால்டன் இல்லியட் லோக்ககார்ட் தன் மனைவியோடு இம்மாளிகையிலேயே தங்கி இருந்தார் எனப்படுகிறது. அவர் உடல் நலம் குன்றி மாளிகையிலேயே உயிரிழந்தார். அவரது நினைவாக அவரின் மனைவி அமைத்த நினைவுச் சின்னம் இக்கோட்டையகம் இருந்த இடத்திற்கு சற்று தொலைவில் இன்றும் உள்ளது. (ஒசூர் கிளை நூலகம் எதிரில்)
அழிவு
[தொகு]சென்னை அரசாங்கத்தாரால் இந்தக் கென்னல்வொர்த் கோட்டையகமும் அதைச் சுற்றியுள்ள நிலப்பகுதியும் 1937 ஆகத்து 29 அன்று வெறும் 2,050 ரூபாய்க்கு ஏலம் விடப்பட்டது டி. வி. சேசைய்யர் என்பவர் ஏலத்தில் வாங்கி, வரதராஜுலு என்பவருக்கு விற்றார். அவர் இந்த அழகிய மாளிகையின் மரச்சாமான்களை எல்லாம் உடைத்தெடுத்து விற்றுவிட்டார்.[4], மிஞ்சிய சுவர்களும் தற்போது இல்லை, அகழிமட்டுமே எஞ்சியுள்ளது.
பிற்காலத்தில் உரிமையாளர்களில் ஒருவர் இப்பகுதியை சமன்படுத்தும்போது, சுமார் 500 இரும்புக் பீரங்கி குண்டுகள் கொண்ட ஆயுதக் கிடங்கு ஒன்றைக் கண்டறிந்தார்.
படத்தொகுப்பு
[தொகு]
கென்னல்வெர்த் கோட்டை
கென்னல்வெர்த் கோட்டை
1792 இல் ஒசூர் கோட்டை
ஒசூர் கோட்டை
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ "The Sunday Tribune - Spectrum". www.tribuneindia.com. Retrieved 2026-09-30.
- ↑ ஆர்.சி.ஜெயந்தன் (2026-08-27). "கிருஷ்ணகிரியில் ஓர் இங்கிலாந்து! | பேரு வாங்கின ஊரு 09". Hindu Tamil Thisai. Retrieved 2026-09-30.
- ↑ ஒசூர் அருள்மிகு சந்திரசூடேசுவரர்-ஓர் ஆய்வு,இரா.இராம கிருட்டிணன், பக்கம் 3
- ↑ தகடூர் மாவட்ட வரலாறு,இரா.இராம கிருட்டிணன்