ஐரீன் பாரோஸ்

ஐரீன் பாரோஸ்
பிறப்பு	12 நவம்பர் 1929 குன்கோலிம், கோவா, போர்த்துகீசிய இந்தியா
இறப்பு	22 ஆகஸ்ட் 2021 கோவா மருத்துவக் கல்லூரி, பாம்போலிம், கோவா, இந்தியா
கல்வி	பி.ஏ.
பணி	அரசியல்வாதி
அறியப்படுவது	கோவாவின் முதல் பெண் சர்பஞ்ச் (ஊராட்சித் தலைவர்)
பட்டம்	தலைவர், இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் - கோவா
பதவிக்காலம்	1980–1982
அரசியல் இயக்கம்	1967 கோவா நிலை குறித்த பொதுவாக்கெடுப்பு
வாழ்க்கைத் துணை	லியோ பாரோஸ்

ஐரீன் பாரோஸ் (Irene Barros) ஒர் இந்திய அரசியல்வாதியும், இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் தீவிர ஆதரவாளரும், கோவாவின் பெண் அரசியல்வாதிகளில் முன்னோடியும் ஆவார். கோவா மாநிலத்தில் ஒரு கிராமத்தின் சர்பஞ்சாக (கிராமத் தலைவர்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண்மணி இவரே; அத்துடன் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ்-கோவா பிரிவின் தலைவராகப் பணியாற்றிய முதல், ஒரே பெண்மணியும் இவரே ஆவார். காங்கிரஸ் கட்சியின் கூற்றுப்படி, இந்தியாவிலேயே சர்பஞ்சாகப் பதவியேற்ற முதல் பெண்மணி இவராகத்தான் இருக்கக்கூடும்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை

1930-ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய போர்த்துகீசிய ஆளுகைக்குட்பட்ட கோவாவின் பியுன்சா-குன்கோலிம் பகுதியைச் சேர்ந்த லோரென்சோ குடும்பத்தில் மரியா ஐரீன் லோரென்சோவாகப் பிறந்தார். இவர், குன்கோலிமில் கல்வி நிறுவனங்களை நிறுவுவதில் முக்கிய பங்காற்றிய பிரபல மதகுருவும் கல்வியாளருமான மான்சிக்னார் பாதிரியார் அகபிட்டோ லோரென்சோவின் மருமகள் ஆவார். இவர் தனது இளங்கலை பட்டப்படிப்பை முடித்த பிறகு, பெட்டல்பதிம் பகுதியைச் சேர்ந்த பாரோஸ் (அல்லது 'டி பாரோஸ்') குடும்பத்தில் திருமணம் செய்துகொண்டார். பாரோஸ் குடும்பத்தினர் அசல் பூர்வீகம் கான்சௌலிம் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள்; இவர்களின் ஒர் கிளை 18-ஆம் நூற்றாண்டில் பெட்டல்பதிமுக்குக் குடிபெயர்ந்தது. இவரது கணவர் டாக்டர் லியோ மேக்கன்சன் பாரோஸ் ஒர் மருத்துவர் ஆவார்; இவர் மொம்பாசாவில் பிறந்த பேராசிரியர் ஜோஸ் சிமியோ பிரான்சிஸ்கோ ரெஜிஸ் பாரோஸின் தம்பி ஆவார். இவர்கள் இருவரும் மூத்த அன்டோனியோ பெட்ரோ பாரோஸ் , டா. மரியா லெடிசியா வீகாஸ் (அசோல்னா) ஆகியோரின் மகன்கள் ஆவர்.

அரசியல் வாழ்க்கை

இவரது கணவர் லியோ, தனது சொந்த ஊரிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களிலும் நன்கு அறியப்பட்ட மருத்துவராகத் திகழ்ந்தார். இதனால் பாரோஸ் குடும்பம் ஏற்கனவே மக்களிடையே பிரபலமாக இருந்தது; அக்காலத்தில் பல கிராம மக்கள் கல்வி அறிவு பெறாதவர்களாக இருந்ததால், அப்பகுதி மக்களுக்கு உதவுபவர்களாகவும் இவர்கள் அறியப்பட்டனர். டிசம்பர் 1961-இல் இந்தியா கோவாவைக் கைப்பற்றி இணைத்ததைத் தொடர்ந்து, அங்கு பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்பும் தேர்தல்களும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. பெண்கள் அரசியலில் ஈடுபடுவது பொருத்தமற்றது என்று நண்பர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்த போதிலும், பாரோஸ் அரசியலில் தீவிரமாக ஈடுபட முடிவு செய்தார். கோவாவின் முதல் பஞ்சாயத்துத் தேர்தலில் போட்டியிட்ட இவர், மக்களிடையே பிரபலமான வேட்பாளராகத் திகழ்ந்தார்.

பரோஸ் ஒருமனதாக சபையின் தலைவராகவும் 'சர்பஞ்ச்' (கிராமத் தலைவர்) ஆகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; இதன் மூலம் கோவாவில் இப்பதவியை வகித்த முதல் பெண்ணாகவும், அநேகமாக இந்தியாவில் இத்தகைய பதவியை வகித்த சில பெண்களில் ஒருவராகவும் அவர் திகழ்ந்தார். உள்ளாட்சி நிர்வாகத்திற்கான கட்டிடத்தைக் கட்ட பரோஸ் குடும்பத்தினரும் ஊரின் முக்கியப் பிரமுகர்களும் தனிப்பட்ட முறையில் பங்களிப்புச் செய்த ஆரம்பக் காலங்களில், தனது இல்லத்தின் ஒர் பகுதியைத் தற்காலிக அலுவலகமாகவும் கிராமச் சபைக் கூடமாகவும் பயன்படுத்த இவர் அனுமதித்திருந்தார். இவர் தொடர்ந்து மூன்று பதவிக்காலங்கள் (15 ஆண்டுகள்) சர்பஞ்சாகப் பணியாற்றினார்; கிராமத்தின் மேம்பாட்டுப் பணிகளுக்குத் தேவையான நிதியைத் திரட்ட பெரும்பாலும் தனது குடும்பத்தின் சொந்தச் சொத்துக்களையே பயன்படுத்தினார். கோவாவின் முதல் சட்டமன்றத் தேர்தலில் 'யுனைடெட் கோவன்ஸ் பார்ட்டி' வேட்பாளருக்கு இவர் வலுவான ஆதரவை அளித்தார்; இவ்வெட்பாளர் வர்காவைச் சேர்ந்த டாக்டர் மௌரில்லோ ஃபுர்டாடோ ஆவார். இவர் பரோஸின் மைத்துனரான பேராசிரியர் ஜோஸ் பரோஸின் மனைவியின் (டோனா ஃபிலோமினா ரோசிட்டா ஆன்டோனியா இனஸ் ரோட்ரிக்ஸ்) நெருங்கிய உறவினர், 'யுனைடெட் கோவன்ஸ்' கட்சியின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவராவார்; இவர் பெனௌலிம் (கோவா சட்டமன்றத் தொகுதி) தொகுதியின் முதல் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். கோவாவின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிப்பதற்கான 'கோவா கருத்துக்கணிப்பு' நடத்தப்பட வேண்டும் என்று வலுவாகக் குரல் கொடுத்தபோதும், எம்.ஜி.பி கட்சி அறிமுகப்படுத்திய மதுவிலக்குச் சட்டங்களை எதிர்த்தபோதும் இவர் மீண்டும் அக் கட்சிக்கு ஆதரவளித்தார்; பெண்கள் மது அருந்துவதை ஏற்றுக்கொள்ளும் கோவாவின் கலாச்சாரம் முற்போக்கானது என்று இவர் வாதிட்டார் (இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் இது சமூகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத ஒன்றாகக் கருதப்பட்டது). கோவாவின் எதிர்காலத்தைக் காப்பதில் கருத்துக்கணிப்பு வெற்றி பெற்ற பிறகு, இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் பலவீனமான இருப்பை வலுப்படுத்த பரோஸ் பணியாற்றினார்; அப்போது பிரதமராக இருந்த இந்திரா காந்தியுடன் நெருங்கிய தொடர்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டார், இந்திரா காந்தி இவரை ஒர் வலிமையான பெண் வேட்பாளராகப் பாராட்டினார். காங்கிரஸை முதன்முறையாக ஆட்சிக்குக் கொண்டுவருவதில் பரோஸ் முக்கியப் பங்காற்றினார்; அக்கட்சிக்குள் பிளவு ஏற்படும் வரை தொடர்ந்து 15 ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இருந்தது. 1980-ல் காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைத்தபோது, ​​பிரதாப்சிங் ரானே கோவாவின் முதலமைச்சரானார், பரோஸ் 'கோவா பிரதேச காங்கிரஸ் கமிட்டி'யின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். சசிகலா ககோட்கரின் ஆட்சி கவிழ்ந்த பிறகு, மக்களவையிலும் (மத்திய அரசு) கோவாவிலும் ஒரே நேரத்தில் காங்கிரஸ் ஆட்சி அமைந்த சூழலில், பரோஸின் பதவிக்காலத்தில் அவரைப் பலர் 'கோவாவின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த பெண்மணி' என்று குறிப்பிட்டனர். காங்கிரஸ் எம்.எல்.ஏ.க்களுக்குள் ஏற்பட்ட உட்கட்சிப் பூசல்களைக் கட்டுப்படுத்த இயலாமை மற்றும் உள்ளூர் செல்வாக்கு, ஆதரவை இழந்ததைக் காரணம் காட்டி, 1982-ல் சுலோச்சனா கட்கர் பாரோஸை அவரது பதவியிலிருந்து விடுவித்தார்.

அரசியலுக்குப் பிந்தைய நிலையும் இறப்பும்

தலைவர் பதவியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பிறகு, இவர் கோவா புரோவேடோரியாவின் (பொது உதவி நிறுவனம்) தலைவராகச் சிறிது காலம் பணியாற்றினார். இவர் ஓய்வு பெறுவதற்கு முன்பே, வளர்ச்சிக்கான இவரது ஆதரவு , கோவா கருத்துக்கணிப்புப் போராட்டத்தின் காரணமாக பாரோஸ் குடும்பத்தின் செல்வத்தின் பெரும்பகுதி செலவழிக்கப்பட்டிருந்தது. இதில் இவரது மைத்துனர் பேராசிரியர் ஜோஸ் பாரோஸும் அடங்குவார். இவரது சிறிய அளவிலான இரும்புத் தாது வணிகம், அவரது உறவினரான டாக்டர் மௌரில்லோ ஃபுர்டார்டோவுக்கு நிதியுதவி அளிக்கும் வகையில் சௌகுலே குழுமத்தால் கையகப்படுத்தப்பட்டது. டாக்டர் ஃபுர்டார்டோவோ, கோவாவை மகாராஷ்டிராவுடன் இணைப்பதற்கு எதிராக ஆதரவைத் திரட்டுவதற்காக, கராச்சியில் இருந்த தனது வெற்றிகரமான மருத்துவமனையை விற்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளானார். இது, அவரையும் இவரது தோழர்களையும் 'தியாகி அரசியல்வாதிகள்' என்று குறிப்பிடத் தூண்டியது.

ஓய்வு பெற்ற பிறகு, தனது முதுமைக் காலம் வரையிலும் கோவா முழுவதும் உள்ள பல பெண்கள் மேம்பாட்டுக் குழுக்களுக்குத் தலைமை தாங்கவும், அவற்றில் உரையாற்றவும் இவர் அடிக்கடி அழைக்கப்பட்டார். தனது இரண்டு மகள்களை மார்பகப் புற்றுநோயால் இழந்த பிறகு, இவர் பொது வாழ்க்கையிலிருந்து விலகத் தொடங்கினார். ஏப்ரல் 2020-ல் அவருக்கு கோவிட்-19 தொற்று இருப்பது கண்டறியப்பட்டு, கோவா மருத்துவக் கல்லூரியில் அனுமதிக்கப்பட்டார். ஆனால், அவர் குணமடைந்து வீடு திரும்பினார். இருப்பினும், சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, இவரது உடல்நிலை மோசமடைந்ததால் மீண்டும் அனுமதிக்கப்பட்டார். இவரது சக ஊழியரான பிரதாப்சிங் ராணேயின் மகனும் சுகாதார அமைச்சருமான விஸ்வஜித் ராணேயின் வேண்டுகோளின் பேரில், இவர் ஜிஎம்சி தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவிற்கு மாற்றப்பட்டு, அங்கு இவருக்குச் சிறப்பு கவனம் செலுத்தப்பட்டது. கடுமையான சிறுநீரகச் செயலிழப்பு, எலக்ட்ரோலைட் சமநிலையின்மை போன்ற கோவிட்-க்கு பிந்தைய சிக்கல்களால் இவர் ஆகஸ்ட் 22, 2021 அன்று காலமானார்.அனைத்து கோவா பெண்களுக்கும் ஒர் உத்வேகமாக பாரோஸ் இருப்பதாக ஜிபிசிசி குறிப்பிட்டுள்ளது.