உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

எட்டுத்தொகை

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தமிழ் இலக்கியம்
சங்க இலக்கிய நூல்கள்
அகத்தியம்தொல்காப்பியம்
பதினெண்மேற்கணக்கு
எட்டுத்தொகை
நற்றிணைகுறுந்தொகை
ஐங்குறுநூறுபதிற்றுப்பத்து
பரிபாடல்கலித்தொகை
அகநானூறுபுறநானூறு
பத்துப்பாட்டு
திருமுருகாற்றுப்படைபொருநராற்றுப்படை
சிறுபாணாற்றுப்படைபெரும்பாணாற்றுப்படை
முல்லைப்பாட்டுமதுரைக்காஞ்சி
நெடுநல்வாடைகுறிஞ்சிப்பாட்டு
பட்டினப்பாலைமலைபடுகடாம்
பதினெண்கீழ்க்கணக்கு
நாலடியார்நான்மணிக்கடிகை
இன்னா நாற்பதுஇனியவை நாற்பது
களவழி நாற்பதுகார் நாற்பது
ஐந்திணை ஐம்பதுதிணைமொழி ஐம்பது
ஐந்திணை எழுபதுதிணைமாலை நூற்றைம்பது
திருக்குறள்திரிகடுகம்
ஆசாரக்கோவைபழமொழி நானூறு
சிறுபஞ்சமூலம்முதுமொழிக்காஞ்சி
ஏலாதிகைந்நிலை
சங்கநூல் தரும் செய்திகள்
தமிழ்ச் சங்கம்சங்கம் மருவிய காலம்
சங்க காலப் புலவர்கள்சங்ககால நிலத்திணைகள்
சங்க கால ஊர்கள்சங்க கால மன்னர்கள்
சங்க கால நாட்டுமக்கள்சங்க காலக் கூட்டாளிகள்
சங்ககால விளையாட்டுகள்சங்ககால மலர்கள்
எட்டுத்தொகை இலக்கியங்கள்
எட்டுத்தொகை நூல்களின் பெயர்கள் பொறிக்கப்பட்ட மாதிரி ஓலைச்சுவடிகளின் காட்சிப்படுத்தல்
எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஒன்றான குறுந்தொகையின் 1937-ஆம் ஆண்டு உ. வே. சாமிநாதையர் அச்சுப் பதிப்பு
1938-ஆம் ஆண்டு விளக்கவுரையுடன் பதிப்பிக்கப்பட்ட ஐங்குறுநூறு நூலின் முகப்புப் பக்கம்

எட்டுத்தொகை (Eight Anthologies) என்பது சங்க இலக்கியத்தின் பதினெண்மேற்கணக்கு நூல் வரிசையில் இடம்பெற்றுள்ள ஒரு செவ்வியல் தமிழ்க் கவிதைத் தொகுப்பாகும்.[1] எட்டுத்தொகையும் பத்துப்பாட்டுமே இன்று நமக்குக் கிடைத்துள்ள மிகத் தொன்மையான தமிழ் இலக்கியங்களாகும்.[2] தமிழ் இலக்கிய, வரலாற்று அறிஞரான கமில் சுவெலபில் கூற்றுப்படி, இந்நூல்களின் காலத்தைத் துல்லியமாக வரையறுப்பது கடினமாகும்; எனினும், இதன் முற்காலப் பாடல்கள் பொ.ஊ.மு. 1-ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் பொ.ஊ. 2-ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்திலும், பிற்காலப் பாடல்கள் பொ.ஊ. 3-ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் 5-ஆம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்திலும் இயற்றப்பட்டிருக்கலாம் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.[3]

தொகைநூல்களின் உள்ளடக்கம்

[தொகு]

எட்டுத்தொகை நூல்கள் ஐங்குறுநூற்றில் உள்ள மூன்றடிப் பாடல்கள் முதல் புறநானூற்றில் உள்ள நாற்பதடிப் பாடல்கள் வரை மொத்தம் 2,371 பாடல்களைக் கொண்டுள்ளன. பின்வரும் எட்டு நூல்கள் எட்டுத்தொகையில் அடங்குகின்றன:

இந்த எட்டுத் தொகைநூல்களும் 'எட்டுத்தொகை' என்ற பெருந்தொகுப்பாகத் தொகுக்கப்பட்டமை வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கதாகும். இதற்கு, 5-ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிற்பட்ட காலத்தில் இயற்றப்பட்டதாகக் கருதப்படும் வெண்பா நினைவுச் செய்யுள் சான்றாக விளங்குகிறது. எஞ்சியுள்ள பல ஓலைச்சுவடிகளின் இறுதிக் குறிப்புகளில் காணப்படும் இச்செய்யுள், தமிழ் வரலாற்றில் இச்சங்கத் தொகுப்பிற்கு இருந்த போற்றத்தக்க இடத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. அவ்வெண்பா வருமாறு:[4]

நற்றிணை நல்ல குறுந்தொகை ஐங்குறுநூறு
ஒத்த பதிற்றுப்பத்து ஓங்கு பரிபாடல்
கற்றறிந்தார் ஏத்தும் கலியோடு அகம்புறம் என்று
இத்திறத்த எட்டுத் தொகை

— ஓலைச்சுவடி UVSL 885 (GOML R-5780) நூலிறுதிக்குறிப்பு

இவற்றுள்,

  • அகப்பொருள் பற்றியவை: நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, கலித்தொகை, அகநானூறு.
  • புறப்பொருள் பற்றியவை : புறநானூறு, பதிற்றுப்பத்து.
  • அகமும் புறமும் கலந்து வருவது: பரிபாடல்.

அகப்பாடல்கள் அனைத்தும் முழுமையாகக் கிடைத்துள்ளன. புறப்பொருட் பாடல்களுள் சில அழிந்தும், சில சிதைந்தும், பாடவேறுபாடுகள் மிகுந்தும் காணப்படுகின்றன.

காலம்

[தொகு]

பொது ஊழிக்குப் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே (பொ.ஊ.மு.) புலவர் அவைகள் செவ்வியல் இலக்கியங்களைப் படைத்ததாகத் தமிழ் மரபு கூறுகிறது; ஆயினும், இக்கூற்றை ஆய்வாளர்கள் ஒரு தொன்மமாகவே கருதுகின்றனர். சில ஆய்வாளர்கள் சங்க இலக்கியத்தின் காலத்தை ஏறத்தாழ பொ.ஊ.மு. 300 முதல் பொ.ஊ. 300 வரை எனக் கணிக்கின்றனர்;[5] வேறு சிலர் இக்காலகட்டத்தைச் சற்றுப் பிற்பட்டதாகவும், குறுகிய கால அளவைக் கொண்டதாகவும்—ஆயினும் பெரும்பாலும் பொ.ஊ. 300-க்கு முற்பட்டதாகவும்—வெவ்வேறு விதமாகக் கணிக்கின்றனர்.[6][7][8] தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றாய்வாளர் கமில் சுவெலபில் கூற்றுப்படி, பாடல்களின் மொழிநடை, யாப்பு, வரலாற்றுக் குறிப்புகள், இறுதிக்குறிப்புகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பெரும்பாலான சங்க இலக்கியங்களுக்குப் பொ.ஊ.மு. 100 முதல் பொ.ஊ. 250 வரையிலான காலகட்டமே மிகவும் ஏற்புடையதாகும்.[9] எட்டுத்தொகை உள்ளிட்ட சங்க இலக்கியத்தின் பிற்காலப் படைப்புகள் சில, ஏறத்தாழ பொ.ஊ. 3 முதல் 5-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலத்தைச் சேர்ந்தவை.[10][note 1]

மீள்கண்டுபிடிப்பு

[தொகு]

எட்டுத்தொகை உள்ளிட்ட பிற சங்க இலக்கியங்கள் பொ.ஊ. இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் பெரும்பகுதியில் மக்கள் வழக்கிலிருந்து மறைந்திருந்தன; ஆயினும், அவை இந்து மடங்களால்—குறிப்பாகக் கும்பகோணத்திற்கு அருகிலுள்ள சைவ மடங்களால்—பாதுகாக்கப்பட்டுப் பின்னர் மீட்டெடுக்கப்பட்டன. இவ்வாறு மீட்டெடுக்கப்பட்ட ஓலைச்சுவடிகள் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் காலனியக் கால அறிஞர்களால் அச்சிடப்பட்டுப் பதிப்பிக்கப்பட்டன.[15][16]

புலவர்கள்

[தொகு]

இத்தொகுப்புகளில் இயற்பெயராலோ, தமது பாடல்களின் வழியே அமைந்த காரணப் பெயர்களாலோ அறியப்படும் 470 புலவர்கள் இடம்பெற்றுள்ளனர். நூறு பாடல்களின் ஆசிரியர்கள் யார் என்பது அடையாளம் காணப்படவில்லை. இப்புலவர்கள் தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களாகவும், வெவ்வேறு தொழில்களைச் செய்பவர்களாகவும் இருந்தனர்.

இவர்களுள் கபிலர், நக்கீரர், ஔவையார் போன்றோர் மிகவும் புகழ்பெற்றவர்களாவர்; வேறு சிலரின் பெயர்கள் அரிதாகவே நினைவுகூரப்படுகின்றன. இருப்பினும், எட்டுத்தொகை நூல்கள் அனைத்திலும் ஒரு பொதுவான ஒருமைப்பாடு காணப்படுகிறது; அக்காலகட்டத்தின் வாழ்வியல் உணர்வும் பண்பாடும் இப்பாடல்கள் யாவற்றிலும் சீராக இழையோடுகின்றன. சங்க காலத்து இலக்கிய மரபுகளுக்கும் நெறிமுறைகளுக்கும் உட்பட்டு இவை யாக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவற்றைப் பாடிய புலவர்களின் தனித்துவமான படைப்பாற்றலையும் இப்பாடல்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன.

எடுத்துக்காட்டுகள்

[தொகு]

சங்க இலக்கியம் அகம் (காதல் மற்றும் அகவாழ்க்கை சார்ந்தவை), புறம் (பொது வாழ்க்கை மற்றும் வீரம் சார்ந்தவை) என இரு வகைகளாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளது.

குறிஞ்சி – தலைவன் கூற்று
கவவுக் கடுங்குரையள் காமர் வனப்பினள்
குவவுமென் முலையள் கொடிக்கூந் தலளே
யாங்குமறந் தமைகோ யானே ஞாங்கர்க்
கடுஞ்சுரை நல்லா னடுங்குதலைக் குழவி
தாய்காண் விருப்பி னன்ன
சாஅய்நோக் கினளே மாஅ யோளே
— சிறைக்குடியாந்தையார் (குறுந்தொகை – 132)

அகநானூற்றின் 69-ஆவது பாடலில் இடம்பெற்றுள்ள வரிகள்:

விண்பொரு நெடுவரை இயல் தேர் மோரியர்
பொன் புனை திகிரி திரிதர குறைத்த
அறை இறந்து அகன்றனர் ஆயினும், எனையதூஉம்
நீடலர் வாழி தோழி!

இப்பாடல் மலைகளையும் பள்ளத்தாக்குகளையும் கடந்து மௌரியர்கள் பயணித்த அழகிய தேர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது; இதில் அவர்களை "மோரியர்" எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளனர். இத்தொகை நூல்கள் பண்டைய தமிழ்நாடு மற்றும் தென்னிந்தியாவின் பண்பாட்டு, வரலாற்றுத் தகவல்களை அறிய உதவும் முதன்மையான சான்றுகளாக விளங்குகின்றன.

அகவற்பா

[தொகு]

எட்டுத்தொகை நூல்களுள் ஐந்து அகப்பொருள் சார்ந்தவை; இரண்டு புறப்பொருள் சார்ந்தவை; ஒன்று அகமும் புறமும் கலந்ததாகும். இவற்றில் ஆறு நூல்கள் மோனை, எதுகை நயங்களுடன் கூடிய 'அகவற்பா' யாப்பில் அமைந்தவை. அகம், புறம் ஆகிய இருவகைப் பாடல்களும் இவ்வியாப்பில் இயற்றப்பட்டுள்ளன. இதன் சீரான ஓசை நயம் செய்யுளுக்கு மேலும் அழகு சேர்க்கிறது.

கலிப்பா

[தொகு]

அகவற்பாவில் அமையாத மற்ற இரண்டு தொகை நூல்கள் கலித்தொகை, பரிபாடல் ஆகியனவாகும். கலித்தொகைப் பாடல்கள் நாடகப் பாங்கும் இசைத் தன்மையும் கொண்ட கலிப்பாவால் ஆனவை. தொல்காப்பியத்தின்படி, காதலர்களின் அக உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த இவ்வியாப்பு மிகவும் பொருத்தமானதாகும். சில அடிகளும் சொற்றொடர்களும் பாடல்களில் திரும்பத் திரும்பப் பயின்று வருவது, கலிப்பாவின் இனிமையான துள்ளலோசையோடு இணைந்து பாடல்களுக்குத் தனி ஈர்ப்பைத் தருகிறது.

பரிபாடல் யாப்பு

[தொகு]

பரிபாடல் என்பது தாளமும் இசையும் நிறைந்த ஒரு யாப்பு வகையாகும்; இப்பெயராலேயே அழைக்கப்படும் தொகை நூல் இவ்வகைப் பாடல்களால் ஆனது. இந்நூலில் சமயம் சார்ந்த பாடல்களும் அகப்பொருள் சார்ந்த பாடல்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. இப்பாடல்கள் நீராட்டு விழாக்களின் பின்னணியில் பாடப்பட்டுள்ளன. பாடல்களின் இறுதியில் காணப்படும் பண் குறிப்புகள், இப்பாடல்கள் பல்வேறு இசை மெட்டுகளில் பாடப்பட்டன என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. இவற்றிற்கு இசையமைத்த இசைவல்லுநர்களின் பெயர்களும் பாடல்களின் இறுதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

எட்டுத்தொகையில் சமயம்

[தொகு]

பொதுவாக, இந்நூல்கள் சமயச் சார்பற்றவை; பெரும்பாலும் காதல், பிரிவுத்துயர், பாணர்கள் அரசர்களையும் குறுநில மன்னர்களையும் வள்ளல்களையும் போற்றிப் பாடுதல் ஆகியவற்றையே மையமாகக் கொண்டுள்ளன. எனினும், இடையிடையே இந்து சமயக் கடவுள்கள் (குறிப்பாக முருகன்), பெண் தெய்வங்கள், வேதங்கள், புராணக் கதைகள், கோயில்கள் ஆகியவை குறித்த வழிபாட்டுக் குறிப்புகளும் வரிகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. இதற்குப் பரிபாடல் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க விதிவிலக்காக அமைகிறது. இசையோடு பாடப்படும் பக்திப் பாடல்களின் தொகுப்பான இது, முதன்மையாகத் திருமால் (விஷ்ணு), முருகன், வைகை ஆறு ஆகியவற்றைப் போற்றிப் பாடப்பட்டுள்ளது.[17]

தொகுப்பு

[தொகு]

பரிபாடலில் எட்டுப் பாடல்கள் அகப்பொருள் சார்ந்தவை; இவை கடவுள் பற்றிய பாடல்களாகவும் தனிப்பாடல்களாகவும் ஆசிரியப்பாவால் இயற்றப்பட்டுள்ளன. புறநானூற்றில் சில வஞ்சிப் பாடல்களும் இடத்திற்கேற்ற துறைகளிலும் பாடப்பட்டுள்ளன. புறத்திணையில் வாழ்க்கைக்கு இன்றியமையாத அறம், ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை வலியுறுத்தும் பாடாண் முதலிய துறைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் ஆகிய நான்கு திணைகளுக்கும் நானூறு பாடல்களாகத் தொகுக்கப்பட்ட நிலையில், ஐங்குறுநூற்றில் பாலைத் திணைக்கும் நூறு பாடல்கள் சேர்க்கப்பட்டன.

பாடல்களின் அடியளவை அடிப்படையாகக் கொண்டு தொகை நூல்கள் பகுக்கப்பட்டுள்ளன:

புறநானூறு, பதிற்றுப்பத்து ஆகிய இரண்டும் புறப்பொருள் பற்றியன; ஏனையவை அகப்பொருள் சார்ந்தவை. இவை தனித்தனியே அகம் அல்லது புறத்தைப் பேசினாலும், அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய முப்பொருள் கருத்துகள் இடையிடையே விரவியுள்ளன. புறப்பாடல்கள் அரசர்களின் போர் மற்றும் கொடைச் சிறப்பையும், அகப்பாடல்கள் வாழ்வியல் ஒழுக்கங்களையும் விளக்குகின்றன. தம்மை ஆதரித்த கடையெழு வள்ளல்களைப் பற்றிய நன்றிக்குறிப்புகள் புறநானூற்றிலும் அகநூல்களிலும் மிகுதியாக உள்ளன. கடைச்சங்கத் தொடக்கத்தில் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனும், கரிகாலனும் விளங்கினர். அக்காலச் சேர, சோழ, பாண்டியர் மற்றும் குறுநில மன்னர்கள் பற்றிய குறிப்புகள் புறநானூற்றில் விரிவாகவும், அகநூல்களில் ஆங்காங்கே ஓரிரு வரிகளிலும் காணப்படுகின்றன.

சுருக்கமாகக் கூறின், பண்டைத் தமிழ் அரசர்களின் போர்த்திறன், வள்ளன்மை, மறக்குடி மகளிரின் மாண்பு, போரைத் தவிர்க்க முயன்ற சான்றோர்களின் இயல்பு, ஐந்திணை அன்பொழுக்கம், புராண மற்றும் வரலாற்றுச் செய்திகள் ஆகியவற்றை எட்டுத்தொகை நூல்கள் வழி அறியலாம்.

குறிப்புகள்

[தொகு]
  1. ↑ பாடல்களின் அகச்சான்றுகள், நாணயங்கள், கல்வெட்டுகள் போன்ற புறச்சான்றுகளின் அடிப்படையில் எர்மன் தீக்கன் (Herman Tieken) இக்காலவரிசையை மறுத்துள்ளார். அவரது கருத்துப்படி, சங்க இலக்கியங்கள் பொ.ஊ. 3-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிந்தையவை; குறிப்பாக, பொது ஊழியின் முதல் ஆயிரமாண்டின் பிற்பாதியில் அவை தொகைநூல்களாகத் தொகுக்கப்பட்ட காலத்திற்கு நெருக்கமானவையாக இருக்க வேண்டும்.[11][12] விட்னி காக்ஸ் (Whitney Cox) போன்ற சில திறனாய்வாளர்கள் தீக்கனின் வாதங்கள் ஏற்புடையதாகக் கருதுகின்றனர்.[13] டேவிட் சூல்மன் (David Shulman) 2016-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட Tamil: A Biography என்ற நூலில், தீக்கனின் ஆய்வு வலுவானது என்றும், சங்க இலக்கியக் காலம் குறித்த முந்தைய கணிப்புகள் பாடல்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட தாராளமான விளக்கங்களின் அடிப்படையில் அமைந்தவை என்றும் குறிப்பிடுகிறார்; இருப்பினும், "நம்மிடம் உள்ள தகவல்களைக் கொண்டு சங்க இலக்கியத்தின் காலத்தை உறுதியாக வரையறுக்க முடியாது" என்பதை மட்டுமே தீக்கனின் திறனாய்வு உறுதிப்படுத்துவதாகக் கூறும் சூல்மன், அவரது ஆய்வில் உள்ள சில முடிவுகளுடன் உடன்படவில்லை.[14]

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. ↑ Kamil Zvelebil 1973, p. 29.
  2. ↑ Kamil Zvelebil 1973, p. 23–32.
  3. ↑ Kamil Zvelebil 1973, pp. 41–43 with Chart 4.
  4. ↑ Eva Maria Wilden 2014, pp. 133–135.
  5. ↑ Upinder Singh (2008). A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century. Pearson Education India. pp. 27–28. ISBN 978-81-317-1120-0.
  6. ↑ Hartmut Scharfe (1977). Grammatical Literature. Otto Harrassowitz Verlag. pp. 178–179. ISBN 978-3-447-01706-0.
  7. ↑ Kamil Zvelebil (1992). Companion Studies to the History of Tamil Literature. BRILL Academic. pp. 12–13. ISBN 90-04-09365-6.
  8. ↑ Kallidaikurichi Aiyah Nilakanta Sastri (1958). A history of South India from prehistoric times to the fall of Vijayanagar. Oxford University Press. pp. 110–112.
  9. ↑ Kamil Zvelebil (1974). Tamil Literature. Otto Harrassowitz Verlag. pp. 9–10 with footnotes. ISBN 978-3-447-01582-0.
  10. ↑ Kamil Zvelebil 1973, pp. 41–43.
  11. ↑ Herman Tieken (2001). Kāvya in South India: Old Tamil Caṅkam Poetry. Brill Academic. pp. 1–18. ISBN 978-90-6980-134-6.
  12. ↑ Tieken, Herman (2003). "Old Tamil Cankam literature and the so-called Cankam period". The Indian Economic & Social History Review (SAGE Publications) 40 (3): 247–278. doi:10.1177/001946460304000301. https://archive.org/details/sim_indian-economic-and-social-history-review_july-september-2003_40_3/page/247.
  13. ↑ Cox, Whitney (2002). "REVIEW: Kāvya in South India: Old Tamil Caṅkam Poetry. By Herman Tieken (2001). (Gonda Indological Series v. 10)". Journal of the Royal Asiatic Society (Cambridge University Press) 12 (3): 407–410. doi:10.1017/s1356186302440369. https://archive.org/details/sim_journal-of-the-royal-asiatic-society_2002-11_12_3/page/407.
  14. ↑ David Shulman (2016). Tamil: A Biography. Harvard University Press. pp. 67–76. ISBN 978-0-674-97465-4.
  15. ↑ Kamil Zvelebil (1974). Tamil Literature. Otto Harrassowitz Verlag. pp. 7–8 with footnotes. ISBN 978-3-447-01582-0.
  16. ↑ Takanobu Takahashi (1995). Tamil Love Poetry and Poetics. BRILL Academic. pp. 1–3 with footnotes. ISBN 90-04-10042-3.
  17. ↑ Kamil Zvelebil 1973, pp. 50–64.
துணைநூற்பட்டியல்

வெளியிணைப்புகள்

[தொகு]
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=எட்டுத்தொகை&oldid=4722595" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது