ஈரானில் விவசாயம்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search

ஈரானின் மொத்த பரப்பளவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு விவசாய நிலங்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமானது, ஆனால் மோசமான மண் மற்றும் பல பகுதிகளில் போதுமான நீர் விநியோகம் இல்லாததால், அதில் பெரும்பாலானவற்றில் சாகுபடியில் ஈடுபடுவதில்லை. மொத்த நிலப்பரப்பில் 12% மட்டுமே சாகுபடிக்கு உட்பட்டுள்ளது (விவசாய நிலங்கள், பழத்தோட்டங்கள் மற்றும் திராட்சைத் தோட்டங்கள்) ஆனால் பயிரிடப்பட்ட பகுதியில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் குறைவான நிலங்களுக்கே நீர்ப்பாசனம் செய்யப்படுகிறது. மீதமுள்ளவை உலர் நில விவசாயத்திற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை. விவசாய பொருட்கள் 92 சதவீதம் தண்ணீரை நம்பியுள்ளது.[1] நாட்டின் மேற்கு மற்றும் வடமேற்கு பகுதிகள் மிகவும் வளமான மண்ணைக் கொண்டுள்ளன. ஈரானின் உணவு பாதுகாப்பு குறியீடு சுமார் 96 சதவீதமாக உள்ளது.[2]

நில அமைப்பு[தொகு]

மொத்த நிலப்பரப்பில் 3 சதவீதம் மேய்ச்சல் மற்றும் சிறிய தீவன உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. பெரும்பாலான மேய்ச்சல் நிலங்கள் பெரும்பாலும் மலைப் பகுதிகளின் வறண்ட மலைத்தொடர்களிலும், மத்திய ஈரானின் பெரிய பாலைவனங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் உள்ளன. வேளாண்மை அல்லாத நிலப்பரப்பு ஈரானின் மொத்த பரப்பளவில் 53 சதவீதமாக உள்ளது. நாட்டின் 39 சதவீத நிலம் பாலைவனங்கள், உப்பு குடியிருப்புகள் மற்றும் வெற்று-பாறை மலைகள் ஆகியவற்றால் மூடப்பட்டுள்ளன, அவை விவசாய நோக்கங்களுக்கு பொருந்தாது. மேலும் ஈரானின் மொத்த நிலப்பரப்பில் கூடுதலாக 7 சதவீதம் காடுகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. மேலும் 7 சதவீதம் நகரங்கள், கிராமங்கள், தொழில்துறை பகுதிகள் மற்றும் சாலைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது.

20 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், ஈரானின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை விவசாய நடவடிக்கைகள் கொண்டிருந்தன, மேலும் தொழிலாளர்களின் ஒப்பிடத்தக்க விகிதத்தைப் பயன்படுத்தின. பெரும்பாலான பண்ணைகள் சிறியவை, அவை 25 ஏக்கருக்கும் குறைவானவை (10 ஹெக்டேர்), அவை பொருளாதார ரீதியாக சாத்தியமானவை அல்ல, இது நகரங்களுக்கு பரவலான இடம்பெயர்வுக்கு பங்களித்தது. நீர் பற்றாக்குறை மற்றும் தரம் குறைந்த மண் தவிர, விதகளும் தரம் குறைந்தது மற்றும் விவசாய நுட்பங்களும் பழமையானவை.

அரசாங்க முயற்சிகள்[தொகு]

இந்த காரணிகள் அனைத்தும் குறைந்த பயிர் விளைச்சல் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் வறுமைக்கு இட்டுச்சென்றது. மேலும், 1979 புரட்சிக்குப் பின்னர் பல விவசாயத் தொழிலாளர்கள் தங்கள் உரிமைகளை கோரினர். மேலும் அவர்கள் வேலை செய்த பெரிய, தனியாருக்குச் சொந்தமான பண்ணைகளை வலுக்கட்டாயமாக ஆக்கிரமித்தனர். இந்த சூழ்நிலையிலிருந்து எழுந்த சட்ட மோதல்கள் 1980 களில் தீர்க்கப்படாமல் இருந்தன, மேலும் பல உரிமையாளர்கள் பண்ணை உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தி, உற்பத்தியை மேலும் மோசமாக்கும் பெரிய மூலதன முதலீடுகளை செய்வதை நிறுத்தி வைத்தனர். எவ்வாறாயினும், 1990 களில் முற்போக்கான அரசாங்க முயற்சிகள் மற்றும் சலுகைகள் விவசாய உற்பத்தித்திறனை ஓரளவு மேம்படுத்தி, உணவு உற்பத்தியில் தேசிய தன்னிறைவை மீண்டும் நிறுவுவதற்கான இலக்கை நோக்கி ஈர்ரனை கொண்டு செல்ல உதவியது.

நில பயன்பாடு மற்றும் நீர்ப்பாசனம்[தொகு]

சராசரி ஆண்டு மழையளவு 800 மிமீ ஆகும், ஆனால் ஈரானில் ஆண்டு மழை 220மிமீ மட்டுமே.[3] ஒட்டுமொத்தமாக, ஈரானின் மண் பெரிய அளவிலான விவசாயத்திற்கு மிகவும் பொருந்தாததாக உள்ளது. நாட்டின் மொத்த நிலப்பரப்பில் சுமார் 12 சதவீதம் மட்டுமே பயிரிடப்படுகிறது. இன்னும், சாகுபடி செய்யக்கூடிய நிலங்களில் 63 சதவீதம் பயன்படுத்தப்படவேயில்லை.[4]

ஈரானில் பாசன விவசாயம் மற்றும் மழைக்கால விவசாயம் ஆகிய இரண்டும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 2005 ஆம் ஆண்டில், சுமார் 13.05 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலம் சாகுபடிக்கு உட்பட்டது, அதில் 50.45% பாசன விவசாயத்திற்கும், மீதமுள்ள 49.55% மழைக்காலத்திற்கும் ஒதுக்கப்பட்டது.[5] 2013 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, நீர்ப்பாசனம் செய்யப்படும் சாகுபடி நிலத்தின் அளவு 8 மில்லியன் ஹெக்டேராக அதிகரித்துள்ளது, அதே நேரத்தில் 10 மில்லியன் ஹெக்டேர் மழைக்காலத்தை நம்பி உள்ளது.[6]

பயிர்கள் மற்றும் தாவரங்கள்[தொகு]

நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் பரவலான வெப்பநிலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் தட்பவெப்ப மண்டலங்களின் பெருக்கம் ஆகியவை தானியங்கள் ( கோதுமை, வாற்கோதுமை, அரிசி மற்றும் மக்காச்சோளம், பழங்கள் ( பேரீச்சை, அத்திப்பழம், மாதுளை, முலாம்பழம் மற்றும் திராட்சை ) உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான பயிர்களை பயிரிடுவதை சாத்தியமாக்குகின்றன. காய்கறிகள், பருத்தி, சர்க்கரைவள்ளிக்கிழங்கு, கரும்பு மற்றும் பிஸ்தா (2005 ஆம் ஆண்டில் உலகின் மொத்த உற்பத்தியில் 40 சதவீதம்) [7], கொட்டைகள், ஆலிவ், மசாலா, குங்குமப்பூ (உலகின் மொத்த உற்பத்தியில் 81 சதவீதம்),[8] திராட்சை (உலகின் மூன்றாவது பெரிய உற்பத்தி மற்றும் இரண்டாவது பெரிய ஏற்றுமதி[9]), தேநீர், புகையிலை, பெர்பெரி (உலகின் மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளர்[10] ) மற்றும் மருத்துவ மூலிகைகள் போன்ற பயிகளும் உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன [11] ஈரானில் 2,000 க்கும் மேற்பட்ட தாவர இனங்கள் வளர்க்கப்படுகின்றன; அவற்றில் 100 மட்டுமே மருத்துவத் தொழில்களில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஈரானின் இயற்கை தாவரங்களால் சூழப்பட்ட நிலம் ஐரோப்பாவை விட நான்கு மடங்கு அதிகம்.[12]

பயிர்கள்[தொகு]

கோதுமை, அரிசி மற்றும் பார்லி ஆகியவை நாட்டின் முக்கிய பயிர்கள் ஆகும். ஈரானிய தானியத் துறை மிகவும் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகள் போன்ற உள்ளீட்டு செலவினங்களுக்கான மானியங்களை தானிய உற்பத்தியாளர்கள் பெறுகிறார்கள், அத்துடன் அவர்களின் பயிர்களுக்கு உத்தரவாதமான ஆதரவு விலையும் கிடைக்கிறது.[13]

கோதுமை[தொகு]

2007 இல் ஈரான் (15 மில்லியன் டன் உற்பத்தியில் சுமார் 600,000 டன் கோதுமையை ஏற்றுமதி செய்தது.[14] 2008 ல் ஏற்பட்ட வறட்சி காரணமாக 2009 ஆம் ஆண்டில் 15 நாடுகளிலிருந்து சுமார் 6 மில்லியன் டன் கோதுமை வாங்கப்பட்டது, இதனால் ஈரான் உலகின் மிகப்பெரிய கோதுமை இறக்குமதியாளராக மாறியது. 2010 இல் மீண்டும் கோதுமை உற்பத்தி 14 மில்லியன் டன்களை எட்டியது.[15] ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பின்படி, ஈரான் உலகில் கோதுமை உற்பத்தியில் 12 வது இடத்தில் உள்ளது, 2011 இல் சராசரியாக 14 மில்லியன் டன் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது.[16]

அரிசி[தொகு]

ஈரானின் மொத்த அரிசி உற்பத்தி ஆண்டுக்கு 2.2 மில்லியன் டன்களாகவும், ஆண்டு நுகர்வு சுமார் மூன்று மில்லியன் டன்களாகவும் (2008) உள்ளது.[4] ஈரான் 2008 ல் ஐக்கிய அரபு எமிரேட், பாக்கித்தான் மற்றும் உருகுவே ஆகிய நாடுகளில் இருந்து 271 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள சுமார் 630,000 டன் அரிசியையும், 2009 ல் 800 மில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள 1.4 மில்லியன் டன் அரிசியையும் இறக்குமதி செய்துள்ளது. 2010 இல் ஈரானின் அரிசி இறக்குமதி 40 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளது.[17] 2011 இல் ஈரானின் அரிசி உற்பத்தி 2.4 மில்லியன் டன்களாக இருந்தது, இது முந்தைய ஆண்டில் மொத்தம் 2.3 மில்லியன் டன்களிலிருந்து அதிகரித்துள்ளது.[16] ஈரானில் 3,800 அரிசி அரைக்கும் ஆலைகள் உள்ளன (2009). ஈரானில் அரிசி சராசரி தனிநபர் நுகர்வு 45.5 கிலோ ஆகும். இது ஈரானியர்களை 13 வது பெரிய அரிசி நுகர்வோர் ஆக்குகிறது. அரிசி பெரும்பாலும் வடக்கு ஈரானில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. ஈரானின் மசாந்தரான் மற்றும் கீலான் மாகாணத்தில் பல ஆண்டுகளாக நெல் பயிரிடப்படுகிறது. வடக்கு மாகாணத்தில், தரோம், கெர்தே, கசேமி, கசானி, நெத, கரிப் உள்ளிட்ட பல இண்டிகா நெல் சாகுபடிகள் விவசாயிகளால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

குறிப்புகள்[தொகு]

  1. "Agriculture in Iran".
  2. "Iran Food security" (2014-08-07).
  3. "Half of Iran's fields now dried out".
  4. 4.0 4.1 "Agriculture in Iran - A complete overview" (PDF).
  5. "Resources - Iran Agriculture Brief". Atieh Bahar (2008-10-20). மூல முகவரியிலிருந்து July 7, 2011 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  6. The Business Year 2013: Iran. http://www.investiniran.ir/en/filepool/26?redirectpage=%2fen%2febook. 
  7. "BBCPersian.com". Bbc.co.uk.
  8. "Press TV - Iran's saffron exports exceed $14m". Presstv.ir. மூல முகவரியிலிருந்து 2012-02-23 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  9. nimrooz.net, webmaster@nimrooz.net. "Iranian exporter of raisins, dates fruit and pistachio in Iran, Latest news from AHT". Sahravi.com. மூல முகவரியிலிருந்து 2011-09-21 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  10. "Faostat". Faostat.fao.org. மூல முகவரியிலிருந்து July 13, 2011 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  11. Iran Daily - Panorama - 01/18/07 பரணிடப்பட்டது மார்ச் 2, 2009 at the வந்தவழி இயந்திரம்
  12. "Iran's share of worldwide medicinal plant trade barely 2%". Mehrnews.com. மூல முகவரியிலிருந்து 2012-02-05 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  13. "Iran Agribusiness Report Q2 2010 - new market analysis released". Pr-inside.com (2010-03-29). மூல முகவரியிலிருந்து 2011-11-12 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  14. Iran Daily: Trade With PGCC To Improve Retrieved April 7, 2008 பரணிடப்பட்டது மார்ச் 7, 2008 at the வந்தவழி இயந்திரம்
  15. "Press TV". Press TV (2011-04-26).
  16. 16.0 16.1 "PressTV". மூல முகவரியிலிருந்து 2012-03-10 அன்று பரணிடப்பட்டது.
  17. "No. 3828 | Domestic Economy | Page 4". Irandaily.
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=ஈரானில்_விவசாயம்&oldid=2868241" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது