உள்ளடக்கத்துக்குச் செல்

இராம் கி சக்தி பூஜை

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
இராம் கி சக்தி பூஜை
நூலாசிரியர்சூர்யகாந்த் திரிபாதி என்கிற நிராலா
உண்மையான தலைப்புराम की शक्ति-पूजा
நாடுஇந்தியா
மொழிஇந்தி
வகைகவிதை
வெளியிடப்பட்ட நாள்
1937
ஊடக வகைஅச்சில்

இராமரின் சக்தியை வழிபடுதல் எனப் பொருள்படும் இராம் கி சக்தி பூஜை (Ram Ki Shakti Puja) என்பது சூர்யகாந்த் திரிபாதி என்பவர் நிராலா என்ற புனைபெயரில் இந்தி மொழியில் எழுதிய கவிதையாகும். இது 1937-ஆம் ஆண்டு நிராலாவின் 'அனாமிகா' கவிதைத் தொகுப்பின் இரண்டாம் பதிப்பில் வெளியிடப்பட்டது. இந்த நீண்ட கவிதையானது, நிராலாவிற்கே உரிய சக்தி பூஜை என்னும் இருபத்து நான்கு அசைகளைக் கொண்ட எதுகை யாப்பில் இயற்றப்பட்ட 312 வரிகளைக் கொண்டுள்ளது. இக்கவிதை நிராலாவின் படைப்புகளில் மிகச் சிறந்த ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. எண்ணற்ற விளக்கவுரைகள், பகுப்பாய்வுகள் மற்றும் விளக்கங்கள் இதன் நிலைபெற்ற இலக்கிய முக்கியத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றன.[1][2][3]

பின்னணி

[தொகு]

இக்கதையின் கருவானது இராமாயணத்தின் ஒரு பகுதியிலிருந்து உத்வேகம் பெறுகிறது; மற்ற பதிப்புகளைக் காட்டிலும் கிருத்திவாசரின் இராமாயணத்தின் தாக்கம் இதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் உள்ளது. நிராலாவின் தழுவலானது, கிருத்திவாசி இராமாயணத்திலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க கவித்துவ மற்றும் கதை சொல்லும் வேறுபாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. கவிஞரின் இக்கதை விளக்கமானது, பல அடுக்கு அர்த்தங்களை உள்ளடக்கி, ஒரு நவீன கண்ணோட்டத்தை வழங்குகிறது. மேலும், கவிஞர் சமகால நனவுநிலையையும், சுயப் போராட்டத்தின் உளவியல் நிலப்பரப்பையும் ஒரு அற்புதமான சித்தரிப்பில் முன்வைக்கிறார்.[4]

சுருக்கம்

[தொகு]

இராமனுக்கும், இராவணனுக்கும் இடையே நடந்த உக்கிரமான போரின் பின்விளைவுகளுடன் தொடங்குகிறது. மாலைப்பொழுதில், களைப்படைந்த வீரர்கள் அன்றைய உக்கிரமான போரை எண்ணிப் பார்த்தவாறே தங்கள் பாசறைகளுக்குத் திரும்புகின்றனர்.

இராமன், தன் நோக்கத்தில் உறுதியாக இருந்தாலும், வரவிருக்கும் போரையும் தன் அன்புக்குரிய மனைவி சீதையையும் நினைத்துப் பார்க்கும்போது, ​​ஒரு கணம் அவன் மனம் தளர்ந்து போகிறது. அந்த இருளின் நடுவே, அவன் மனம் சீதையின் நினைவுகளில் சஞ்சரிக்கிறது; அவை அவனது உறுதியை வலுப்படுத்தி, அவளை மீட்கும் தன் தீர்மானத்தை மேலும் வலுப்படுத்த அவனைத் தூண்டுகின்றன.

இராமன் மீது பக்தி கொண்ட அனுமன், இராமனின் கண்களில் கண்ணீரைக் காண்கிறான். இந்த உணர்வு அனுமனின் அளவற்ற சக்தியைத் தட்டி எழுப்புகிறது. சிவபெருமான் அனுமனின் நித்திய சேவகத்தை விளக்கும் வரை இது குழப்பத்திற்கு வழிவகுக்கிறது. அனுமனின் தாய் வடிவில் பார்வதி தேவி, அவனது உண்மையான நோக்கத்தை அவனுக்கு நினைவூட்டி, அவனை மீண்டும் அவனது தர்மத்திற்குத் திருப்புகிறார்.

விபீடணன் இராமனின் உணர்ச்சி நிலை குறித்து அக்கறை தெரிவிக்கிறார், கவனம் மற்றும் வலிமையை வலியுறுத்துகிறார். இராவணனின் வல்லமைமிக்க சக்தியையும், நீதியின் மீதான தனது சொந்த அர்ப்பணிப்பையும் ஒப்புக் கொண்ட இராமன், தெய்வீக ஆதரவைப் பெற சாம்பவானின் ஆலோசனையைக் கேட்டார்.

ஒரு சடங்கிற்காக 108 தாமரை மலர்களைச் சேகரிக்குமாறு இராமன் அனுமனுக்கு அறிவுறுத்துகிறார். இராமன் சக்தி தேவியை வழிபடும்போது, ​​ஏழு நாட்கள் நீடித்த அவரது தீவிர தியானமும் பக்தியும் ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மீக அனுபவத்தில் உச்சம் பெறுகின்றன. எட்டாவது நாளில், கடைசித் தாமரை மலரும் காணாமல் போனதைக் கண்டபோது, ​​அவர் தனது கண்களில் ஒன்றை பலியிடத் தயாராகிறார். அவரது பக்தியால் மகிழ்ந்த துர்க்கை தோன்றி, அவரைத் தடுத்து, வெற்றியை வாக்களிக்கிறாள். இந்த தெய்வீக உறுதிமொழி, அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை, ஆழ்ந்த சிந்தனை, அர்ப்பணிப்பு மற்றும் தெய்வீக அருள் ஆகியவற்றின் மூலம் நீதியின் வெற்றியைக் குறிக்கிறது..[5]

இக்கவிதையில் வைணவ மற்றும் சாக்த மரபுகளின் கூறுகளையும், துளசிதாசர் மீதான தனது பக்தியையும், கொல்கத்தாவிலிருக்கும்இராமகிருசுண இயக்கத்துடன் தனக்கிருந்த ஆரம்பகாலத் தொடர்பின் ஆழமான தாக்கத்தையும் நிராலா ஒன்றாக இணைத்துள்ளார்.[6]

நாடகத் தழுவல்கள்

[தொகு]

வாரணாசியை மையமாகக் கொண்ட ரூபவானி நாடகக் குழு, 2013-ஆம் ஆண்டு வாரணாசியில் உள்ள நகரி நாடக மண்டலியில் இந்தக் கவிதை நாடகத்தை அரங்கேற்றியது. அன்று முதல், கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக இந்த அரங்கேற்றம் உயிர்ப்புடன், சுறுசுறுப்பாக, தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகிறது. வியோமேஷ் சுக்லாவின் இயக்கத்தில், இராமன் மற்றும் இலட்சுமணன் வேடங்களில் பெண்கள் நடித்தனர்; இது பாரம்பரிய சித்தரிப்புகளுக்கு சவால் விடுத்தது. செவ்வியல் இசை மற்றும் நடன வடிவங்களை இணைத்து, கவிதையின் படிமங்களுக்கு உயிர் கொடுக்க இனிமையான பாடல் வரிகளைப் பயன்படுத்திய இந்த அரங்கேற்றம், செவ்வியல் கருப்பொருள்களின் நவீன மறுவிளக்கத்தை வெளிப்படுத்தியது. இந்த நாடகத்தின் 94-வது அரங்கேற்றம், 2023 நவம்பர் 4 அன்று கோரக்பூரில் நடைபெற்றது.[7][8]

இதனையும் காண்க

[தொகு]

மேற்கோள்கள்

[தொகு]
  1. Suryakant Tripathi 'Nirala' (1937). "Anamika". Internet Archive. Retrieved 2024-07-21.
  2. Shukla, Vagish (2022). छन्द छन्द पर कुङ्कुम (Chanda Chanda Para Kuṅkuma). Prabhat Paperbacks. p. 208. ISBN 9789355212504.
  3. Stasik, Danuta (2009). The Infinite Story: The Past and Present of The Ramayanas in Hindi. Manohar Publishers. p. 174. ISBN 9788173048159.
  4. Das, Prasanta (2009). "Making Things Happen: Poetry, Political and Cultural Change". Economic and Political Weekly 44 (36): 42–44. http://www.jstor.org/stable/25663515.
  5. Sharma, SD (2015). "Rām kī Śakti Pūjā kā sāhityik mahatva". International Journal of Applied Research 1 (12). https://www.allresearchjournal.com/archives/2015/vol1issue12/PartL/1-13-28.pdf. பார்த்த நாள்: 2024-07-22.
  6. Rubin, David (1971). "Nirala and the Renaissance of Hindi Poetry". The Journal of Asian Studies 31 (1). https://doi.org/10.2307/2053055. பார்த்த நாள்: 2024-07-21.
  7. "The Drama of Devotion and Justice". The Theatre Times. 2017-07-08. Retrieved 2024-07-22.
  8. "'Ram Ki Shakti Puja' mesmerises audience in KVT premises". The Pioneer. 2023-10-23. Retrieved 2024-07-22.

வெளி இணைப்புகள்

[தொகு]
"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=இராம்_கி_சக்தி_பூஜை&oldid=4539958" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது