இயேன் டெ தெவெனாட்
இயேன் டெ தெவெனாட் | |
|---|---|
 இயேன் டெ தெவெனாட் அண். 1660's | |
| பிறப்பு | 16 சூன் 1633 பாரிசு |
| இறப்பு | 28 நவம்பர் 1667 (அகவை 34) மியனெக், கிழக்கு அசர்பைஜான் |
| தேசியம் | பிரான்சு |
| பணி | பயணர் |
இயேன் டெ தெவெனாட் (Jean de Thévenot) (16 சூன் 1633-28 நவம்பர் 1667) ஆசியாவில் பயணம் செய்த பிரான்சு நாட்டவராவார். இவர் மொழியியலாளராகவும், இயற்கை விஞ்ஞானி, தாவரவியலாளராகவும் திகழ்ந்தார்.
கல்வி
[தொகு]அவர் பாரிசில் பிறந்தார். டி நவாரி கல்லூரியில் தனது கல்வியைப் பயின்றார்.[1] அவர் மெல்சிசெடெக் தெவெனாட்டின் மருமகன். இருவரது பெயர் இறுதியும் ஒன்றுபோல உள்ளதால், பெயரை முழுமையாக அறியாதவர் குழப்பமடைவர்.[2]
ஆரம்பகால ஐரோப்பிய பயணங்கள் (1652-1655)
[தொகு]தெவெனாட் பயணக் கட்டுரைகளைப் படித்து பயணம் செய்வதற்கான விருப்பத்தை உடையவர். அவரது செல்வம், இந்த விருப்பத்தை நிறைவேற்றி பேருதவியாக இருந்தது. 1652இல் பிரான்சை விட்டு வெளியேறிய அவர், முதலில் இங்கிலாந்து, நெதர்லாந்து, செருமனி, இத்தாலி ஆகிய நாடுகளுக்குச் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டார். ரோமில் அவர் டி 'ஹெர்பெலோட்டுடன் சேர்ந்தார், அவர் லெவண்டிற்கு திட்டமிடப்பட்ட பயணத்தில் தனது தோழராக்கினார். 'ஹெர்பெலாட் தனியார் விவகாரங்களால் தடுக்கப் பட்டாலும், மே 1655 இல் ரோமில் இருந்து கப்பலில் சென்றார். மால்டாவில் ஐந்து மாதங்கள் வீணாக காத்திருந்த பிறகு, கான்ஸ்டான்டினோப்பிளுக்கு மட்டும் சென்றார்.[1]
ஓட்டோமான் பேரரசுப் பயணங்கள் (1655-1663)
[தொகு]அவர் இஸ்தான்புல்லில் ஆகத்து மாதம் வரை தங்கியிருந்தார். பின்னர் கிரேக்க தீவுகளான மிர்னா, இறுதியாக எகிப்து சென்று, 1657 புத்தாண்டு தினத்தன்று அலெக்ஸாண்ட்ரியா தங்கினார். அவர் எகிப்தில் ஒரு வருடம் தங்கியிருந்தார், பின்னர், சினாய் சென்றார். கெய்ரோ திரும்பிய பிறகு, செருசலேமுக்கு லென்ட் யாத்ரீகக் குழுவில் சேர்ந்தார். பாலத்தீனத்தில் உள்ள முக்கிய யாத்திரை இடங்களுக்குச் சென்றார். மேலும், இரண்டு முறை கோர்செயர்களில் அழைத்துச் செல்லப்பட்ட பின்னர், கடல் வழியாக டாமியெட்டாவுக்குத் திரும்பினார். மேலும், நைல் நதி உயரும் போது கால்வாய் திறக்கப்படுவதைக் காண மீண்டும் கெய்ரோவில் தங்கினார். (14 ஆகஸ்ட் 1658).[1]
சனவரி 1659 இல், அவர் அலெக்சாண்ட்ரியாவிலிருந்து, ஒரு ஆங்கிலக் கப்பலில் பயணம் செய்து, கோலெட்டாவுக்கும், துனிசியாவுக்கும் சென்றார். (இன்று துனிசியா வழியில் உள்ளது.) எசுப்பானியக் கோர்செயர்களுடன் கூர்மையான ஈடுபாட்டிற்குப் பிறகு, அதில் ஒன்று ஆங்கில வணிகருக்கு பரிசாக கிடைத்தது, ஏப்ரல் 12 அன்று டஸ்கனியின் கிராண்ட் டச்சி லிவோர்னோவை அடைந்தது. அவர் இப்போது ஒரு பயணிக்கு பயனுள்ள படிப்பில் நான்கு ஆண்டுகள் வீட்டில் கழித்தார்.[1]
மேலும் பயணங்கள் (1663-1667)
[தொகு]நவம்பர் 1663 இல், மீண்டும் கிழக்கு நோக்கி கப்பலில் சென்று, அலெக்சாண்ட்ரியாவை அழைத்து சிடோனில் தரையிறங்கினார், அங்கிருந்து அவர் டமாஸ்கஸ், அலெப்போ, பின்னர் மெசொப்பொத்தேமியா வழியாக மொசூல், பாக்தாத் மற்றும் மெண்டலி ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றார்.[1]
மொழியியல் திறன்களும், இயற்கை அறிவியல்களும்
[தொகு]தெவெனாட் ஒரு திறமையான பன்மொழி அறிஞராகவும், துருக்கிய, அரபுமொழி, பாரசீக மொழி அறிந்தவராகவும், திறமையானவராகவும், ஆர்வமுள்ளவராகவும், விடாமுயற்சியுள்ள பார்வையாளராகவும் இருந்தார். இயற்கை அறிவியலிலும், குறிப்பாக தாவரவியலில் நன்கு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார், இதற்காக அவர் இந்தியாவில் நிறைய மாதிரிச் சேகரிப்புகளைச் செய்தார்.[1]
பயணக் கட்டுரை
[தொகு]அவரது முதல் பயணம் பற்றிய விவரம் 1665 ஆம் ஆண்டில் பாரிசில் வெளியிடப்பட்டது. இது ரிலேஷன் டி 'உன் வோயேஜ் ஃபைட் ஓ லெவண்ட் (Relation d’un voyage fait au Levant) என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்டது. இந்நூல் அவரது பயணங்களின் தொகுக்கப்பட்ட முதல் பகுதியாகும். இந்நூல் டிசம்பர் 1663 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. மேலும் தெவெனாட் தனது இரண்டாவது பயணத்திற்கு புறப்படுவதற்கு முன்பு அதை வெளியீட ஏற்பாடு செய்ததாக, அந்நூலின் முன்னுரை காட்டுகிறது. மற்றவற்றுடன், இடைக்கால அரபு ஆவணமான முகம்மது அச்சினாமின் தோற்றம் பற்றிய கதையைச் சேர்த்த ஐரோப்பிய பயணிகளில் இவரும் ஒருவர் ஆவார். இது இசுலாமிய தீர்க்கதரிசி முகம்மது தனிப்பட்ட முறையில், எகிப்தில் உள்ள செயிண்ட் கேத்தரின் மடாலயத் துறவிகளுக்கு பாதுகாப்பையும், பிற சலுகைகளையும் வழங்குவதை உறுதிப்படுத்தியதாகக் கூறுகிறது.
தெவெனாட்டின் பயணங்கள் இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது பகுதிகள் 1674 மற்றும் 1684 ஆம் ஆண்டுகளில் அவரது பத்திரிகைகளிலிருந்து மரணத்திற்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்டன. 1689இல் பாரிசிலும், அதே ஆண்டில் டூடெசிமோசிலும், 1727இல் ஆம்சுடர்டாமிலும் (5 தொகுதிகள்) தொகுக்கப்பட்ட பதிப்பா வெளியிடப்பட்டது. ஏ. லோவெல் (ஃபோலியோ, லண்டன், 1687) எழுதிய ஆரம்பகால ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு உள்ளது.[1]
மூலங்கள்
[தொகு]
இந்தக் கட்டுரை தற்போது பொது உரிமைப் பரப்பிலுள்ள நூலிலிருந்து உரையைக் கொண்டுள்ளது: "Thévenot, Jean de". பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம் (11th) 26. (1911). Cambridge University Press. - Ratliff, Brandie. "The monastery of Saint Catherine at Mount Sinai and the Christian communities of the Caliphate." Sinaiticus. The bulletin of the Saint Catherine Foundation (2008).
- Thévenot, Jean de. Relation d’un voyage fait au Levant. Paris: L. Billaine, 1665.
- Thévenot's Voyages on Gallica
- இந்தக் கட்டுரை தற்போது பொது உரிமைப் பரப்பிலுள்ள நூலிலிருந்து உரையைக் கொண்டுள்ளது: "Thévenot, Jean de". பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம் (11th) 26. (1911). Cambridge University Press.
- ராட்லிஃப், பிராண்டி. "சினாய் மலையில் உள்ள புனித கேத்தரின் மடாலயம் மற்றும் கலிபாவின் கிறிஸ்தவ சமூகங்கள்". செயிண்ட் கேத்தரின் அறக்கட்டளையின் செய்திக்குறிப்பு (2008) .
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 Chisholm 1911.
- ↑ Dew, Nicholas (July 2012). "Les Voyages aux Indes Orientales, and: Voyage en Europe 1652-1662 (review)". French Studies: A Quarterly Review 66 (3): 393–394. doi:10.1093/fs/kns099. https://muse.jhu.edu/article/481583.
மேலும் காண்க
[தொகு]- நவீன காலத்தின் முற்பகுதியில் பிரான்சில் கிழக்கத்தியவாதம் (Orientalism in early modern France)
| பன்னாட்டு | |
|---|---|
| தேசிய | |
| கல்விசார் | |
| மக்கள் | |
| மற்றவை | |
