இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி
| இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி | |
|---|---|
_female_(21492912679)_(2).jpg)
| |
| நேபாளத்தில் | |
| உயிரியல் வகைப்பாடு | |
| உலகம்: | |
| திணை: | |
| பிரிவு: | |
| வகுப்பு: | |
| குடும்பம்: | |
| பேரினம்: | தைனோபியம்
|
| இனம்: | தை. சோரி
|
| இருசொற் பெயரீடு | |
| தைனோபியம் சோரி (நிக்கோலசு அயில்வர்ட் விகோர்சு | |
இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி (Himalayan flameback) என்பது பிக்கிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பறவை சிற்றினமாகும். தற்போது இந்தச் சிற்றினத்தைப் பற்றி மிகக் குறைவாகவே அறியப்பட்டுள்ளது. மேலும் களப்பணியும் தேவைப்படுகிறது. இமயமலை தீப்பிழம்பு அச்சுறுத்தப்படவில்லை எனினும், காடழிப்பு சிற்றினங்களின் எண்ணிக்கையைக் கடுமையாகப் பாதிக்கக்கூடும் என்று சந்தேகிக்கப்படுகிறது.[2]
விளக்கம்
[தொகு]இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி தோற்றத்தில் பெரிய பொன்முதுகு மரங்கொத்தியினை (கிரைசோகோலாப்ட்சு லூசிடசு) மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. ஆனால் இவை நெருக்கமாகத் தொடர்புடையவை அல்ல.[3] இவற்றின் முதன்மையான வேறுபாடாக இதன் சிறிய தோற்றமும் அலகும் ஆகும். இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி இதன் கருப்பு பின் கழுத்து மற்றும் தொண்டையில் உள்ள பழுப்பு நிறத்தால் அடையாளம் காணலாம். இது சிலவற்றின் மார்பகத்திற்குக் கீழே செல்லலாம் மற்றும் ஒழுங்கற்ற கருப்பு புள்ளிகளால் சூழப்பட்டுள்ளது. இவை தெளிவற்ற பிளவுபட்ட மீசைக் கோடுகளைக் கொண்டுள்ளன. இதன் மையம் பழுப்பு நிறமாகவும், சில நேரங்களில் ஆண்களில் சிவப்பு நிறமாகவும் இருக்கும். இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி சிவப்பு அல்லது பழுப்பு நிறக் கண்களையும் மூன்று கால்விரல்களையும் கொண்டுள்ளன. இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தியின் மார்பகம் ஒழுங்கற்ற கருப்பு நிறத்தில் கோடுகளுடன் காணப்பட்டாலும் சில சமயங்களில் முற்றிலும் வெள்ளை நிறத்தில் இருக்கும். இவற்றின் இறக்கைகள் செம்பு பழுப்பு நிறத்திலிருந்து சிவப்பு நிறத்திலிருக்கும். ஆண் பறவைகளின் நெற்றி மஞ்சள்-சிவப்பு நிறத்திலும், முகட்டில் சிவப்பு நிறமாகக் காணப்படும்.[2][3] ஆனால் பெண்ணின் முகடு முற்றிலும் கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில் உள்ளது. இரு பாலினத்திலும், முகடு அவற்றின் தலையின் இருபுறமும் வெள்ளை மற்றும் கருப்பு பட்டைகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.[2][3]
வகைப்பாட்டியல்
[தொகு]மூன்று கால்விரல்கள் மட்டுமே கொண்ட மரங்கொத்திகளைக் கொண்ட பிக்கிடே குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியும், டைனோபியம் பேரினமும், இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி பொதுவான பொன்முதுகு மரங்கொத்தியுடன் இணைத்து ஒரு பெரும் பேரினத்தினை உருவாக்குகிறது.[4] இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தியில் இரண்டு அங்கீகரிக்கப்பட்ட துணை சிற்றினங்களும் உள்ளன. இவை டை. சோ. சோரி மற்றும் டை. சோஅங்குசுடே.[2] இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி சகோதரச் சிற்றினங்கள் மெய்கிளிப்டெசு திரிசுடிசு மற்றும் செலியசு பிராக்கியூரசு ஆகும்.[5] இந்த பறவைக்கான மாதிரியை இலண்டன் விலங்கியல் சங்கத்திற்கு அனுப்பிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் அதிகாரியான பிரடெரிக் ஜான் சோர் என்பவர் நினைவாக இந்தச் சிற்றினப் பெயர் சுட்டுகிறது. இது விகர்சால் விவரிக்கப்பட்டுப் பெயரிடப்பட்டது.[6]
பரவலும் வாழிடமும்
[தொகு]இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி பொதுவாக இந்திய துணைக் கண்டத்தில், முதன்மையாக இமயமலை சால் வனப் பகுதியின் கீழ் முதல் நடுத்தர உயரங்களில் காணப்படுகின்றது.[7][8][9][10][11] இதன் வரம்பு வங்களாதேசம், பூட்டான், இந்தியா, மியான்மர், நேபாளம்[1] ஆகிய நாடுகளில் பரவியுள்ளது. இங்கு இவை ஆண்டு முழுவதும் வசிக்கின்றன.[2][11] தென்கிழக்கு மலைத்தொடர்களில் ஒரு வேறுபட்ட மக்கள் தொகை காணப்படுகிறது. இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி வாழிடம் முக்கியமாக முதிர்ந்த வெப்பமண்டல/மிதவெப்ப மண்டல இலையுதிர் காடுகளையும், பகுதி பசுமையான காடுகளையும் கொண்டுள்ளது.[12] இவை தாழ்நில அத்தி மற்றும் முள்ளிலவு காடுகளை விரும்புகிறது.[2][7][8][9]
நடத்தை
[தொகு]ஒலி
[தொகு]இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி அழைப்பு என்பது விரைவாக மீண்டும் மீண்டும் வரும் கிளக்-கிளக்-க்ளக்-கிளக்கின் தொடர் ஆகும். பெரும் பொன்முதுகு மரங்கொத்தியினை விட இதன் அழைப்பு மெதுவாகவும் மென்மையாகவும் உள்ளது.[2][3]
உணவு
[தொகு]இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தியின் உணவு முறை பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை. இவை முக்கியமாக பெரும் தங்கமுதுகு மரங்கொத்தி[2] போன்ற பிற பறவைகளுடன் சேர்ந்து உணவு சேகரிக்கச் செல்கின்றன. இவற்றின் முதன்மையான இரையாக பூச்சிகள் உள்ளது.[7]
இனப்பெருக்கம்
[தொகு]இமயமலை பொன்முதுகு மரங்கொத்தி இனப்பெருக்கப் பழக்கம் பற்றி மிகக் குறைவாகவே அறியப்பட்டுள்ளது. இவை மார்ச் முதல் மே வரை இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. மரங்களில் தோண்டப்பட்ட துளைகளில் கூடு கட்டுகின்றன. இவற்றின் 2 முதல் 3 முட்டைகள் வரை இடும்.[2]
மேற்கோள்கள்
[தொகு]- ↑ 1.0 1.1 BirdLife International (2016). "Dinopium shorii". IUCN Red List of Threatened Species 2016. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22681496A92909225.en. https://www.iucnredlist.org/species/22681496/92909225. பார்த்த நாள்: 13 November 2021.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Winkler, Hans, Christie, David A. 2002. "Family Picidae (Woodpeckers)" in del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. editors. Handbook of the Birds of the world. Volume 7: Jacamars to Woodpeckers. Lynx Edicions: Barcelona. p. 296-555.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 Grimmett, Richard, Inskipp, Carol, Inskipp, Tim, Byers, Clive. 1999. Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton University Press: Princeton, N.J.
- ↑ Delacour J. 1951. The Significance of the Number of Toes in Some Woodpeckers and Kingfishers. The Auk. 68 (1): 49-51.
- ↑ Benz BW, Robbins MB, Peterson AT. 2006. Evolutionary history of woodpeckers and allies (Aves: Picidae): Placing key taxa on the phylogenetic tree. Molecular Phylogenetics and Evolution. 40 (1): 389–399.
- ↑ Vigors, N.A. (1832). "[Notes on new species exhibited"]. Proceedings of the Committee of Science and Correspondence of the Zoological Society of London (1): 175. https://www.biodiversitylibrary.org/page/12861585.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 Kumar R, Singh P. 2010. Determining woodpecker diversity in the sub-Himalayan forests of northern India using call playbacks. Journal of Field Ornithology. 81 (2): 215-222.
- ↑ 8.0 8.1 Kumar R, Shahabuddin G, Kumar A. 2014. Habitat determinants of woodpecker abundance and species richness in sub-Himalayan dipterocarp forests of north-west India. Acta Ornithologica. 49 (2): 243-256.
- ↑ 9.0 9.1 Kumar R, Shahabuddin G, Kumar A. 2011. How good are managed forests at conserving native woodpecker communities? A study in sub-Himalayan dipterocarp forests of northwest India. Biological Conservation. 144 (6): 1876–1884.
- ↑ Joshi KK, Bhatt D. 2011. Birds Of Three Different Forest (Sal, Pine And Oak) Habitats In Nainital District (Western Himalaya) Of Uttarakhand, India. Nature and Science. 9 (7): 114-121.
- ↑ 11.0 11.1 Choudhury A. 2001. Some bird records from Nagaland, north-east India. Forktail. 17 (1): 91-103
- ↑ Abdulali, Humayun; Hussain, SA (1973). "On the occurrence of Goldenbacked Threetoed Woodpecker [Dinopium shorii (Vigors)] south of the Himalayan Range". J. Bombay Nat. Hist. Soc. 70 (1): 200–201.
வெளியிணைப்புகள்
[தொகு]- Vocalizations - xeno-canto
- Himalayan flamback video and photos at the Internet Bird Collection