இணைய இடை நினைவகம்

இணையிடை நினைவகம் (Web cache) என்பது இணையத் தரவுகளை, நிரந்தரமற்ற நிலையில், ஒரு குறிப்பிட்டக் காலத்த்திற்குச் சேமித்து வைக்கும் மேம்பட்டதொரு தொழில்நுட்பமாகும். இங்கு இணைத்தரவுகள் என்பது வழங்கன், உலாவியின் தரவுகள் என இரண்டையையும் குறிக்கிறது. இதன் முதன்மை நோக்கம், பயனர் வலைப்பக்கத்தை அணுகும்போது, ஏற்படும் தாமதத்தைக் குறைப்பதும், மூல வழங்கனுக்கான (Server) சுமையைக் கணிசமாகக் குறைப்பதும் ஆகும். பயனர் ஒரு பக்கத்தை மீண்டும் அணுகும்போது, அது மூல வழங்கனிலிருந்து மீண்டும் தரவிறக்கப்படாமல், அருகிலுள்ள இந்த இடைநினைவகத்திலிருந்து மிக வேகமாகக் கிடைக்கிறது. இது இணைய அலைக்கற்றைப் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதோடு, பயனர் அனுபவத்தை வேகமாகவும் மென்மையாகவும் மாற்றுகிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள இணையப் போக்குவரத்தில், இந்தத் தொழில்நுட்பம் மிக முக்கியமானதொரு முதுகெலும்பாகச் செயல்படுகிறது. இது மென்பொருள் அல்லது வன்பொருள் மட்டத்தில் பல்வேறு நிலைகளில் செயல்படுத்தப்படலாம்.

வகைகள்

இணைய இடைநினைவகங்கள் செயல்படும் இடத்தைப் பொறுத்து மூன்று முக்கிய வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன.

• முதலாவதாக, உலாவி இடைநினைவகம் (Browser Cache) என்பது பயனரின் கணினியிலேயே வலைப்பக்கக் கோப்புகளான படங்கள், விழுத்தொடர் பாணித் தாள்கள், ஜாவாஸ்கிரிப்ட் ஆகியவற்றின் கோப்புகளைச் சேமித்து வைக்கும்.
• இரண்டாவதாக, பதிலி இடைநினைவகம் (Proxy Cache) என்பது ஒரு பெரிய நிறுவனத்தின் அல்லது இணையச் சேவை வழங்குநரின் வலைப்பின்னலில் உள்ள அனைத்துப் பயனர்களுக்கும் பொதுவான கோப்புகளைச் சேமிக்கும்.
• மூன்றாவதாக, உள்ளடக்க விநியோக வலைப்பின்னல் (CDN) என்பது உலகெங்கிலும் பல்வேறு புவியியல் இடங்களில் பரவி இருக்கும் வழங்கன்களின் தொகுப்பாகும். இவை அந்தந்தப் பகுதிகளுக்கு அருகிலுள்ள பயனர்களுக்குத் தரவுகளை அதிவேகமாக வழங்குகின்றன. இந்த வகைப்பாடுகள், இணையப் போக்குவரத்தை முறைப்படுத்துவதிலும், அலைக்கற்றைச் செலவை மிச்சப்படுத்துவதிலும் மிக முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.

செயல்படும் முறை

ஒரு வலைப்பக்கத்திற்கான கோரிக்கை வரும்போது, கணினி முதலில் இடைநினைவகத்தைச் சரிபார்க்கிறது. அங்கு கோப்பு ஏற்கனவே இருந்தால் அது 'இடைநினைவகத் தொடுப்பு' (Cache Hit) எனப்படும். தரவு இல்லையெனில் அது மூல வழங்கனிடமிருந்துத் தரவுகளைப் பெறும். 'புதுமைத்தன்மை' (Freshness) என்ற அடிப்படையில் ஒரு கோப்பு எவ்வளவு காலம் இடைநினைவகத்தில் இருக்க வேண்டும் என்பது முடிவுசெய்யப்படுகிறது. இதற்காக நினைவக கட்டுப்பாடு (Cache-Control) போன்ற மீயுரை பரிமாற்ற நெறிமுறை தலைப்புகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. 'காலாவதி' (Expiration) நேரம் முடிந்த பிறகு, அந்தத் தரவு வழங்கனிடம் சரிபார்க்கப்பட்டு, மீண்டும் புதுப்பிக்கப்படும். இதற்கு 'சரிபார்த்தல்' (Validation) என்று பெயர். இதற்காக இகுறியீடு(ETag) போன்ற குறியீடுகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இத்தகைய தொழில்நுட்பங்கள், தரவுகள் எப்போதும் புதுப்பித்த நிலையில் இருப்பதை உறுதி செய்கின்றன.

நன்மைகளும், இடர்களும்

இந்நுட்பத்தினைப் பயன்படுத்துவதால், இணையத்தின் ஒட்டுமொத்த வேகம் அதிகரிக்கிறது. இது வழங்கன்களின் வளங்களைச் சேமிப்பதோடு, நீண்ட தூரத் தரவுப் பரிமாற்றத்தைத் தவிர்க்கிறது. இதனால் இணையச் சேவை வழங்குநர்களுக்குச் செலவு குறைகிறது. இருப்பினும், இதில் சில இடர்களும் உள்ளன. மிக முக்கியமான இடர் யாதெனில், 'பழைய தரவு' (Stale Content) ஆகும்.

மூல வழங்கனில் ஒரு தகவல் மாற்றப்பட்டாலும், இடைநினைவகத்தில் பழைய தகவலே இருக்கும் அபாயம் உண்டு. இதனைச் சரியாக மேலாண்மை செய்யத் தவறினால், பயனர் பழையத் தகவல்களைப் பெறக்கூடும். எனவே, சரியான இடைநினைவகக் கொள்கைகளை (Cache Policies) வகுப்பது அவசியமாகும். புதிய வலைத்தளங்கள், இதற்காக மிகப்புதியத் தானியங்கி வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.

முக்கியத்துவம்

இன்றைய தரவுப் பெருக்கக் காலத்தில், இணைய இடைநினைவகம் இன்றி, இணையம் சீராக இயங்குவது கடினமாகும். சமூக ஊடகங்கள், காணொளித் தளங்கள், பெரிய செய்தி இணையதளங்கள் அனைத்தும் இதையே நம்பியுள்ளன. பயனர்கள் உலகின் எந்தப் பகுதியிலிருந்தும், ஒரு பக்கத்தை அணுகும்போது, சில மில்லி விநாடிகளில் தகவல் கிடைப்பதற்கு இதுவே காரணமாகிறது. இந்நுட்பம் இணைய உட்கட்டமைப்பின் மீதான அழுத்தத்தைக் குறைக்கிறது. மேலும், குறைவான தரவுப் பரிமாற்றம் காரணமாக மின்சாரப் பயன்பாடும் குறைகிறது, இந்நுட்பம் சுற்றுச்சூழல் நட்பு உத்தியாகவும் கருதப்படுகிறது. எதிர்காலத்தில் செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் எந்தத் தரவு அதிகம் தேவைப்படும் என்பதை முன்கூட்டியே கணித்துச் சேமிக்கும் முறைகள் (Predictive Caching) வளர வாய்ப்புள்ளது.