ஆரோதி தத்
ஆரோதி தத்(Aroti Dutt) இந்தியாவைச் சேர்ந்த ஒர் சமூக சேவகர் ஆவார். இவர் 'அசோசியேட்டட் கன்ட்ரிவிமன் ஆஃப் தி வேர்ல்ட்' அமைப்பின் உலகத் தலைவராக 1965 முதல் 1971 வரை இரண்டு பதவிக்காலங்கள் பணியாற்றினார்; [1][2][3]பின்னர் அவ்மைப்பின் 'கௌரவ உறுப்பினர்' ஆனார். மேலும், 'இன்டர்நேஷனல் அலையன்ஸ் ஆஃப் விமன்' அமைப்பின் சர்வதேசத் துணைத் தலைவராகவும் இவர் செயல்பட்டார். இந்தியாவில், பெண்களின் நலனுக்காகப் பணியாற்றும் 'சரோஜ் நளினி தத் நினைவுச் சங்கம்' என்ற அமைப்பின் தலைவராக 1970 முதல் 2003 வரை பணியாற்றினார். 1942-ஆம் ஆண்டு முதல் அவ்வமைப்பில் பல்வேறு பொறுப்புகளில் இவர் பணியாற்றியுள்ளார். இந்தியாவில் வேறு பல சமூக நல அமைப்புகளையும் இவர் நிறுவினார் மற்றும் பல அமைப்புகளுடன் இணைந்து செயல்பட்டார். இவர் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டம் பெற்றவர்; அத்துடன் நெதர்லாந்தின் ஹேக் நகரில் உள்ள 'இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் சோஷியல் ஸ்டடீஸ்' நிறுவனத்தில் சமூக நலன் சார்ந்த பட்டயப் படிப்பையும் முடித்திருந்தார்.
பின்னணி
[தொகு]ஆரோதி மித்ரா, 1924-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 23-ஆம் தேதி சத்யேந்திர சந்திர மித்ரா மற்றும் உமா மித்ரா ஆகியோருக்கு மகளாகப் பிறந்தார். இவர்களது ஒரே குழந்தை இவராவார். இவரது தந்தை ஒரு சுதந்திரப் போராட்ட வீரரும் அரசியல்வாதியும் ஆவார். இவரது தந்தை ஒரு காலகட்டத்தில் புது தில்லியில் இருந்த மத்திய சட்டமன்றத்தின் உறுப்பினராக இருந்தார்; மேலும் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கு எதிரான அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்காக பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசாங்கத்தால் சிறையிலும் அடைக்கப்பட்டார். இதனால் சிறுமியாக இருந்த ஆரோதி இந்தியாவின் பல இடங்களுக்குப் பயணம் செய்தவாறே வளர்ந்தார், மேலும் பெரும்பாலும் வீட்டிலேயே கல்வி பயின்றார். பிற்காலத்தில், இவரது தந்தை வங்காள சட்டமன்றக் குழுவின் தலைவரானபோது, ஆரோதி கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் தத்துவவியலை முதன்மைப் பாடமாகக் கொண்டு பட்டம் பெற்றார்.
1942-ஆம் ஆண்டில், ஐ.சி.எஸ் (ICS) அதிகாரியான குருசதாய் தத் என்பவரின் ஒரே மகனான பிரேந்திரசதாய் தத் என்பவரை இவர் திருமணம் செய்துகொண்டார். சமூக சேவைத் துறைக்குத் தன்னை ஈர்த்த எந்தவொரு "உள்மனதின் அழைப்பும்" தனக்கு இருக்கவில்லை என்றும், திருமணத்தின் மூலமாகவே இத்துறையில் நுழைந்ததாகவும் அவர் கூறுவதுண்டு. இவரது மாமனார், பெண்களின் நலனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட 'சரோஜ் நளினி தத் நினைவுச் சங்கத்தை' தனது மனைவியின் நினைவாக நிறுவியிருந்தார். தத் குடும்பத்தினர் சமூக நலப் பணிகளில் சிறந்து விளங்கியவர்கள்; எனவே, தனது 18-வது வயதில் திருமணம் முடிந்த உடனேயே ஆரோதி அப்பணியில் ஈடுபட்டார். இவருடைய ஒரே மகனான தேவசடாய் 1948-ல் பிறந்தார். இவருடைய பேரன்கள் ராஜ்சடாய் (பிறப்பு 1974) மற்றும் சிவ்சடாய் (பிறப்பு 1978) ஆவர்.
சர்வதேச சமூகப் பணி
[தொகு]1959-ல் எடின்பரோவில் நடைபெற்ற 'அசோசியேட்டட் கன்ட்ரிவிமன் ஆஃப் தி வேர்ல்ட்' அமைப்பின் உலக மாநாட்டில், ஆசியப் பிராந்தியத்திற்கான துணைத் தலைவராக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்;[4] பின்னர் 1962-ல் மெல்போர்னில் நடைபெற்ற உலக மாநாட்டில் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இங்கிலாந்தில் நடைபெற்ற வயது வந்தோர் கல்வி குறித்த யுனெஸ்கோ கருத்தரங்கு, முனிச்சில் நடைபெற்ற பாரபட்ச ஒழிப்பு குறித்த யுனெஸ்கோ கருத்தரங்கு, இஸ்தான்புல் மற்றும் பாங்காக்கில் நடைபெற்ற 'இன்டர்நேஷனல் கவுன்சில் ஆஃப் விமன்' மாநாடுகள், பாரிஸில் நடைபெற்ற யுனெஸ்கோ-வின் அரசு சாரா அமைப்புகளுக்கான (NGO) மாநாடு மற்றும் அடிஸ் அபாபா, பாங்காக், மணிலா ஆகிய இடங்களில் நடைபெற்ற நிர்வாகக் குழு கூட்டங்கள் ஆகியவற்றில் ACWW அமைப்பின் பிரதிநிதியாக அவர் பங்கேற்றார். 'பசி ஒழிப்பு' திட்டமிடலுக்கான ஆலோசகராகப் பணியாற்ற FAO-வின் தலைமை இயக்குநரால் அவர் அழைக்கப்பட்டார்.
1965-ல் டப்ளினில் நடைபெற்ற உலக மாநாட்டில் 'அசோசியேட்டட் கன்ட்ரிவிமன் ஆஃப் தி வேர்ல்ட்' அமைப்பின் உலகத் தலைவராக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; 1968-ல் போட்டியின்றி மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
1983-ல், 'அசோசியேட்டட் கன்ட்ரிவிமன் ஆஃப் தி வேர்ல்ட்' அமைப்பு அவரை "கௌரவ உறுப்பினராக" தேர்ந்தெடுத்தது.
இந்தியாவில் சமூகப் பணி
[தொகு]சரோஜ் நளினி தத் நினைவுச் சங்கம்
1916-ல் கிராமப்புற வங்காளத்தில் 'மகிளா சமிதிகள்' (பெண்கள் அமைப்புகள்) எனும் அமைப்புகளைத் தொடங்கியவர் சரோஜ் நளினி தத் (ஆரோதியின் மாமியார்) ஆவார். சரோஜ் நளினியின் மறைவுக்குப் பிறகு, அவர் ஆற்றிய மதிப்புமிக்க சமூக நலப் பணிகளைத் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்லும் நோக்கில், அவரது கணவர் குருசடாய் தத் 'சரோஜ் நளினி தத் நினைவுச் சங்கத்தை' நிறுவினார். இச்சங்கம் பெண்களின் தன்னார்வப் பணிகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. 1942-இல் நடைபெற்ற தனது திருமணத்திற்குப் பிறகு, ஆரோதி இந்த அமைப்பில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். 1970-இல் இதன் தலைவராகப் பொறுப்பேற்கும் வரை பல்வேறு நிலைகளில் பணியாற்றிய அவர், 2003-இல் தனது மறைவு வரை அப்பதவியில் தொடர்ந்தார். 'மகிளா சமிதி' (மகளிர் சங்கம்) என்ற அமைப்பு முறை பெண்களின் வளர்ச்சியை மையமாகக் கொண்டது; அதாவது, பெண்களுக்குத் தொழில் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம் அவர்களைக் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாகவும் சுயசார்பு கொண்டவர்களாகவும் மாற்றுவதுடன், அவர்களின் சுகாதாரம், ஊட்டச்சத்து, குடும்ப நலம் மற்றும் குழந்தைப் பராமரிப்புத் தேவைகளுக்கும் உதவுவதே இதன் நோக்கமாகும். ஒவ்வொரு மகிளா சமிதியும் தனக்கெனத் தனிப்பட்ட விதிகளைக் கொண்டிருந்தாலும், இவ்வமைப்பு பொதுவான மேற்பார்வை, உதவி மற்றும் வழிகாட்டுதலை வழங்குகிறது. இவரது பதவிக்காலத்தில், அடிப்படை அமைப்புகளாகச் செயல்படும் மகிளா சமிதிகளின் எண்ணிக்கை 67-ஆக உயர்ந்தது.
இவ்வமைப்பின் நோக்கங்கள் பின்வருமாறு விரிவுபடுத்தப்பட்டன:
- நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களில் உள்ள குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்களுக்குக் கல்வி அளித்தல்;
- தாய் மற்றும் சேய் நல மருத்துவ வசதிகளை ஏற்பாடு செய்தல்; மேலும் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறப் பெண்களுக்குச் சுகாதாரம், அடிப்படை உடல்நலம் மற்றும் குழந்தைப் பராமரிப்பு முறைகளைக் கற்றுக்கொடுத்தல்;
- வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த ஊட்டச்சத்து மற்றும் குடும்பக் கட்டுப்பாடு குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல்;
- பெண்களின் பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்தத் தொழிற்பயிற்சி மையங்களை நிறுவி நடத்துதல்;
- குழந்தைகளின் சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் எதிர்காலத் தொழில் வளர்ச்சிக்கான நடவடிக்கைகள் மூலம் அவர்களின் நலனுக்காகப் பணியாற்றுதல்;
- முதிய பெண்கள், விதவைகள் மற்றும் கணவனால் கைவிடப்பட்ட பெண்களைப் பராமரித்தல்; மற்றும்
- பெண்களுக்கு ஆசிரியர் பயிற்சி அளித்து, அவர்கள் தங்கள் கிராமங்களுக்குத் திரும்பிச் சென்று...
அவர் அந்தச் சங்கத்தின் செயல்பாடுகளைப் பெருமளவில் விரிவுபடுத்தினார். இதில் தொழிற்பயிற்சிப் பள்ளி, தொடக்கப்பள்ளி ஆசிரியர் பயிற்சி நிறுவனம், தொடக்கப்பள்ளி, முதியோருக்கான உயர்நிலைப் பள்ளி, கணினிப் பயிற்சி வசதிகள், உற்பத்தி மற்றும் 'கந்தா' மையம் (மாணவர்களின் தயாரிப்புகளை அவர்களே நேரடியாக விற்பனை செய்ய உதவும் வகையில்), முறைசாராக் கல்வி மற்றும் எழுத்தறிவுத் திட்டம், நகர்ப்புறக் குடும்ப நல மையம், அச்சகம், குடும்ப ஆலோசனை மையம், தொடர்ச்சியாக நடைபெறும் 'பார்வை பாதுகாப்பு' திட்டம், பணிபுரியும் பெண்களுக்கான விடுதி, இரண்டு முதியோர் இல்லங்கள், நூலகம் மற்றும் தாய்-சேய் நல மருத்துவமனை ஆகியவை அடங்கும். இச்செயல்பாடுகள் அனைத்தும் கொல்கத்தாவை மையமாகக் கொண்டவை.
- ஆனால், அவருக்கு மிகுந்த மனநிறைவை அளித்த செயல்பாடு, வங்காளத்தின் ஒரு கிராமத்தில் 'மிர்பூர் பயிற்சி மையத்தை' நிறுவியதாகும். இது மிர்பூரைச் சுற்றியுள்ள 100 கிராமங்களில் எழுத்தறிவு, வருவாய் ஈட்டுதல், சுகாதாரம், ஊட்டச்சத்து, குடும்பக் கட்டுப்பாடு, தூய குடிநீர் மற்றும் சுகாதார வசதிகளை மேம்படுத்துவதற்காகத் தொடங்கப்பட்டது. இதற்காக, நார்வே மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள ACWW-இன் அங்கமான பிற சங்கங்களிடமிருந்து அவர் நிதி உதவியைப் பெற்றார்.
பிற அமைப்புகள்
[தொகு]- இந்தியாவின் 'இன்னர் வீல் கிளப்'-இன் நிறுவனர்-தலைவர்;
- மேலும் அவர் பின்வரும் பொறுப்புகளையும் வகித்தார்:
- மத்திய சமூக நல வாரியத்தின் உறுப்பினர் (1978–80);
- 1988 முதல் மேற்கு வங்க மாநில சமூக நல வாரியத்தின் உறுப்பினர்;
- மேற்கு வங்கத்திற்கான குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு சங்கத்தின் தலைவர்;
- வங்காள 'பிரதாச்சாரி சொசைட்டி'-யின் தலைவர் மற்றும் அறங்காவலர்;
- குருசதாய் தத் நாட்டுப்புறக் கலைச் சங்கம் மற்றும் குருசதாய் அருங்காட்சியகத்தின் துணைத் தலைவர்;
- தேசிய இந்திய மகளிர் சங்கத்தின் புரவலர்;
- சில்ஹெட் யூனியனின் தலைவர்.
- இவை தவிர, மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் பல்வேறு குழுக்களிலும் அவர் பணியாற்றினார்.
இலக்கியப் பங்களிப்புகள்
[தொகு]- இவர் இந்தியா மற்றும் வெளிநாடுகளில் உள்ள இதழ்களுக்கு வங்காளம் மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய இரு மொழிகளிலும் அடிக்கடி கட்டுரைகளை எழுதினார். தனது வாழ்நாளில், அவர் பின்வரும் நூல்களை வெளியிட்டார்:
- 'விருக்ஷசாகே ஏக் ராத்' – வங்காள மொழியில்;
- 'விசித்ர பிரிதிபி, அஜானா மனுஷ்' - (1985) – வங்காள மொழியில்;
- 'ஓவர் தி ரெயின்போ' – ஆங்கில மொழியில்; ஜிபனர் நானா திகந்தா (2003)–வங்காள மொழியில்.
குறிப்புகள்
[தொகு]- ↑ "Myponga news". 24 Oct 1969 – via Trove.
- ↑ "WORLD PRESIDENT OF ACWW TO VISIT S.A." 5 February 1970 – via Trove.
- ↑ "This day in our past, Jamaica Gleaner" – via PressReader.
- ↑ Davis, T (2024). "Rethinking Transnational Activism through Regional Perspectives: Reflections, Literatures and Cases.". Transactions of the Royal Historical Society: 1–24. doi:10.1017/S0080440123000294. https://dx.doi.org/10.1017/S0080440123000294.