ஆரத்தி சகா

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
Jump to navigation Jump to search
ஆரத்தி
Arati Saha 1999 stamp of India.jpg
1999இல் வெளியிடப்பட்ட அஞ்சல் தலையில் ஆரத்தி
பிறப்பு24 செப்டம்பர் 1940
கொல்கத்தா, வங்காளம், பிரித்தானிய இந்தியா
இறப்பு23 ஆகத்து 1994(1994-08-23) (அகவை 53)
கொல்கத்தா, மேற்கு வங்காளம், இந்தியா
தேசியம்இந்தியன்
பணிநீச்சல் வீரர்
விருதுகள்பத்மசிறீ (1960)
பத்மசிறீ விருது

ஆரத்தி சகா (Arati Saha) ( 24 செப்டம்பர் 1940 - 23 ஆகத்து 1994) இவர் ஓர் இந்திய நீண்ட தூர நீச்சல் வீரர் ஆவார். 1959 செப்டம்பர் 29 அன்று ஆங்கிலக் கால்வாயில் நீந்திய முதல் ஆசிய பெண்மணி என்ற பெருமைக்குரியவர். [1] 1960 ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் நான்காவது மிக உயர்ந்த குடிமை விருதான பத்மசிறீ விருது பெற்ற முதல் இந்திய விளையாட்டு வீரர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். பிரித்தானிய இந்தியாவின் மேற்கு வங்காளத்தின் கொல்கத்தாவில் பிறந்த இவர் நான்கு வயதிலேயே நீச்சலுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார். இவரது முன்கூட்டிய திறமை இந்திய முன்னாள் நீச்சல் வீரரால் சச்சின் நாக் என்பவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பின்னர் இவர் ஏஸ் இந்திய நீச்சல் வீரர் மிகிர் சென் என்பவரால் ஆங்கிலக் கணவாயைக் கடக்க முயன்றார். இவரது 80வது பிறந்தநாளில் கூகுள் டூடுலில் இவரை இடம்பெறச் செய்தது. [2]

ஆரம்ப கால வாழ்க்கை[தொகு]

இவர் ஒரு நடுத்தர வர்க்க வங்காள இந்து குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இவர் கொல்கத்தாவில் 1940 இல் பஞ்சுகோபால் சகாவுக்கு மூன்று குழந்தைகளில் இரண்டாவது மற்றும் இரண்டு மகள்களில் முதல்வராக பிறந்தார். இவரது தந்தை ஆயுதப்படைகளில் பணியாற்றியவராவார். [3] தனது இரண்டரை வயதில், தாயை இழந்தார். இவரது மூத்த சகோதரரும் தங்கை பாரதியும் இவரது தாய் மாமாவின் வீட்டில் வளர்க்கப்பட்டனர். அதே நேரத்தில் இவர் வட கொல்கத்தாவில் தனது பாட்டியால் வளர்க்கப்பட்டார். இவருக்கு நான்கு வயதை எட்டியதும், தனது மாமாவுடன் சம்பதாலா ஆற்றில் நீச்சல் கற்றுக் கொண்டார். தனது மகளின் நீச்சல் ஆர்வத்தை கவனித்த இவரது தந்தை தனது மகளை அட்கோலா நீச்சல் சங்கத்தில் சேர்த்தார். 1946 ஆம் ஆண்டில், தனது ஐந்து வயதில், சைலேந்திர நினைவு நீச்சல் போட்டியில் 110 கெஜம் பிரீஸ்டைலில் தங்கம் வென்றார். இது இவரது நீச்சல் வாழ்க்கையின் தொடக்கமாக இருந்தது.

தொழில்[தொகு]

மாநில, தேசிய மற்றும் ஒலிம்பிக்[தொகு]

1946க்கும், 1956க்குமிடையில், இவர் பல நீச்சல் போட்டிகளில் பங்கேற்றார். 1945க்கும், 1951க்குமிடையில் இவர் மேற்கு வங்கத்தில் மாநில அளவிலான போட்டிகளில் வென்றார். [3] இவரது முக்கிய நிகழ்வுகள் 100 மீட்டர் பிரீஸ்டைல், 100 மீட்டர் , 200 மீட்டர் மார்பக நீச்சலாகும். இவர் மும்பையின் தோலி நசீருக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது இடத்தைப் பிடித்தார். 1948 இல், மும்பையில் நடைபெற்ற தேசிய நீச்சல் போட்டியில் பங்கேற்றார். இவர் 100 மீட்டர் பிரீஸ்டைலிலும், 200 மீட்டர் மார்பக நீச்சலிலும் வெள்ளிப் பதக்கம் வென்றார். மேலும், 200 மீட்டர் பிரீஸ்டைலில் வெண்கலம் வென்றார். இவர் 1949 இல் அகில இந்திய சாதனை படைத்தார். 1951 மேற்கு வங்க மாநிலப் போட்டிகளில், இவர் 100 மீட்டர் மார்பக நீச்சலில் 1 நிமிடம் 37.6 வினாடிகளில் கடந்து தோலி நசீரின் அகில இந்திய சாதனையை முறியடித்தார். அதே போட்டியில், இவர் 100 மீட்டர் , 200 மீட்டர் பிரீஸ்டைலிலும், 100 மீட்டர் பின்புற நீச்சலிலும் புதிய மாநில அளவிலான சாதனையை படைத்தார்.

1952 கோடைகால ஒலிம்பிக்கில் சக வீரர் தோலி நசீருடன் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இவர் பங்கேற்ற நான்கு பெண்களில் ஒருவராகவும், இந்திய அணியின் இளைய உறுப்பினராகவும் இருந்தார். ஒலிம்பிக்கில், 200 மீட்டர் மார்பக நீச்சல் போட்டியில் பங்கேற்றார். போட்டியில் இவர் 3 நிமிடங்கள் 40.8 வினாடிகளில் கடந்தார். ஒலிம்பிக்கில் இருந்து திரும்பிய பிறகு, இவர் 100 மீட்டர் பிரீஸ்டைலில் தனது சகோதரி பாரதி சகாவிடம் தோற்றார். இதற்குப் பிறகு, இவர் மார்பக நீச்சலில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தினாள்.

ஆங்கிலக் கணவாயில் நீந்துதல்[தொகு]

இவர் ஊக்லி ஆற்றில் நீண்ட தூர நீச்சல் போட்டியில் கலந்துகொண்டார். புரோஜென் தாசிடமிருந்து ஆங்கிலக் கணவாயைக் கடக்க இவருக்கு முதல் உத்வேகம் கிடைத்தது. 1958 பட்லின் சர்வதேச கணவாயைக் கடக்கும் நீச்சல் பந்தயத்தில், புரோஜென் தாசு ஆண்களில் முதலாவதாக வந்தார். மேலும் இந்திய துணைக் கண்டத்தில் இருந்து ஆங்கிலக் கணவாயைக் கடந்த முதல் நபர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார். அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டைச் சேர்ந்த இடச்சுக்காரரான சேர்ந்த பெண் நீச்சல் வீரர் கிரெட்டா ஆண்டர்சன் 11 மணி 1 நிமிடத்தில் கணவாயைக் கடந்து முதலிடம் பிடித்தார். இது உலகம் முழுவதும் உள்ள பெண் நீச்சல் வீரர்களுக்கு உத்வேகம் அளித்தது. இவர் வெற்றி குறித்து புரோஜென் தாசுக்கு வாழ்த்துச் செய்தியை அனுப்பினார். தாசு இவராலும் இச்சாதனையை அடைய முடியும் என்று கூறி பதிலளித்தார். அடுத்த ஆண்டு நிகழ்விற்காக பட்லின் சர்வதேச கணவாயைக் கடக்கும் நீச்சல் பந்தயத்தின் அமைப்பாளர்களுக்கு இவரது பெயரை தாசு முன்மொழிந்தார்.

புரோஜென் தாசின் தூண்டுதலின் பேரில் இந்த நிகழ்வில் பங்கேற்பது குறித்து தீவிரமாக சிந்திக்கத் தொடங்கினார். மிகிர் சென் இவரது முடிவை வரவேற்று ஊக்கப்படுத்தினார். இந்த நிகழ்வில் இவரது பங்கேற்பை ஏற்பாடு செய்வதில் அட்கோலா நீச்சல் கழகத்தின் உதவி நிர்வாக செயலாளர் டாக்டர் அருண் குப்தா முக்கிய முயற்சி எடுத்தார். நிதி திரட்டும் திட்டங்களின் ஒரு பகுதியாக இவரது நீச்சல் வலிமையின் கண்காட்சிகளை ஏற்பாடு செய்தார். அவரைத் தவிர, ஜமினிநாத் தாசு, கௌர் முகர்ஜி, பரிமல் சகா போன்றோரும் இவரது பயணத்திற்காக தங்கள் உதவியை வழங்கினர். இருப்பினும், இவரது அனுதாபிகளின் நேர்மையான முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், திரட்டப்பட்ட நிதி இலக்கை விட குறைவாக இருந்தது. இந்த கட்டத்தில் பிரபல சமூக சேவையாளர்களான சம்பூநாத் முகர்ஜியும், அஜய் கோசல் ஆகியோர் மேற்கு வங்க முதல்வர் டாக்டர் பிதன் சந்திர ராயுடன் இந்த விஷயத்தை எடுத்துச் சென்றனர். அவர், 11,000 தொகையை ஏற்பாடு செய்தார். இந்தியப் பிரதம மந்திரி ஜவகர்லால் நேருவும் இவரது முயற்சியில் மிகுந்த அக்கறை காட்டினார்.

தனது பயணத்திற்கான் ஏற்பாடு நடந்து கொண்டிருக்கும்போதே, இவர் தனது பயிற்சியைத் தொடங்கினார். இவரது தயாரிப்பின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக நீண்ட நேரம் நீச்சல் இருந்தது. ஏப்ரல் 13, 1959 அன்று, புகழ்பெற்ற நீச்சல் வீரர்கள், ஆயிரக்கணக்கான ஆதரவாளர்கள் முன்னிலையில், கொல்கத்தாவின் தேசபந்து பூங்காவில் உள்ள குளத்தில் ஆரத்தி தொடர்ந்து எட்டு மணி நேரம் நீந்தினார். பின்னர் தொடர்ந்து 16 மணி நேரம் நீந்தினார். இவர் கடைசியாக 70 மீட்டர் வேகத்தில் நீந்தினார். மேலும், சோர்வுக்கான அறிகுறிகளைக் காட்டவில்லை. சூலை 24, 1959 அன்று, இவர் தனது மேலாளர் டாக்டர் அருண் குப்தாவுடன் இங்கிலாந்து சென்றார். அடிப்படை பயிற்சிக்குப் பிறகு, ஆகத்து 13 முதல் ஆங்கிலக் கணவாயில் தனது இறுதிப் பயிற்சியைத் தொடங்கினார். இந்த நேரத்தில், டாக்டர் பிமல் சந்திரா இவருக்கு வழிகாட்டினார். இவர் 1959 பட்லின் சர்வதேச கணவாயைக் கடக்கும் நீச்சல் பந்தயத்திலும் பங்கேற்றார். இத்தாலியின் நாபொலியில் நடந்த மற்றொரு நீச்சல் போட்டியிலும் கலந்து கொண்ட பின் இவர் இங்கிலாந்து வந்திருந்தார்.

இந்த போட்டியில் 23 நாடுகளைச் சேர்ந்த 5 பெண்கள் உட்பட மொத்தம் 58 பேர் பங்கேற்றனர். பந்தயம் ஆகத்து 27, 1959 அன்று உள்ளூர் நேரம் 1 மணிக்கு பிரான்சின் கேப் கிரிஸ் நெஸ் முதல் இங்கிலாந்தின் சாண்ட்கேட் வரை திட்டமிடப்பட்டது. இருப்பினும், இவரது முன்னோடி படகு சரியான நேரத்தில் வரவில்லை. இவர் 40 நிமிடங்கள் தாமதமாக ஆரம்பிக்க வேண்டியிருந்தது. இதனால் தனக்கு சாதகமான நிலையை இழந்தார். காலை 11 மணியளவில், இவர் 40 மைல்களுக்கு மேல் நீந்தி, இங்கிலாந்து கடற்கரையிலிருந்து 5 மைல்களுக்குள் வந்தார். அந்த நேரத்தில் இவர் எதிர் திசையில் இருந்து ஒரு வலுவான மின்னோட்டத்தை எதிர்கொண்டார். இதன் விளைவாக, மாலை 4 மணியளவில், இவரால் மேலும் இரண்டு மைல்கள் மட்டுமே நீந்த முடிந்தது. போட்டியைத் தொடர இவர் உறுதியாக இருந்தபோதும், இவரது முன்னோடியின் அழுத்தத்தின் பேரில் இவர் விலக வேண்டியிருந்தது.

தோல்வி ஏற்பட்டபோதிலும், இதனை கைவிடக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இவர் இருந்தார். இரண்டாவது முயற்சிக்கு தன்னை தயார்படுத்திக் கொண்டார். இவரது மேலாளர் டாக்டர் அருண் குப்தாவின் நோய் இவரது நிலைமையை மேலும் கடினமாக்கியது, ஆனாலும் இவர் தனது பயிற்சியைத் தொடர்ந்தார். செப்டம்பர் 29, 1959 அன்று, இவர் தனது இரண்டாவது முயற்சியை மேற்கொண்டார். பிரான்சின் கேப் கிரிஸ் நெஸிலிருந்து தொடங்கி, இவர் 16 மணி 20 நிமிடங்கள் நீந்தினார். கடுமையான அலைகளை கடந்து 42 மைல் தூரம் இங்கிலாந்தின் சாண்ட்கேட்டை அடைந்தார். இங்கிலாந்தின் கடற்கரையை அடைந்ததும், இவர் இந்தியக் கொடியை ஏற்றினார். விஜயலட்சுமி பண்டித் தான் முதலில் இவரை வாழ்த்தினார். ஜவகர்லால் நேருவும், பல பிரபலங்களும் தனிப்பட்ட முறையில் இவரை வாழ்த்தினர். செப்டம்பர் 30 அன்று, அகில இந்திய வானொலி இவரது சாதனையை அறிவித்தது.

பிற்கால வாழ்வு[தொகு]

இவர் சிட்டி கல்லூரியில் இடைநிலை முடித்திருந்தார். 1959 ஆம் ஆண்டில், டாக்டர் பிதன் சந்திர ராயின் மேற்பார்வையில், இவர் தனது மேலாளர் டாக்டர் அருண் குப்தாவை மணந்தார். முதலில் இவர்கள் பதிவுத் திருமணமும் பின்னர் ஒரு சமூகத் திருமணமும் செய்து கொண்டனர். திருமணத்தின் மூலம் இவருக்கு அர்ச்சனா என்ற மகள் இருந்தாள். இவர் தென்கிழக்கு தொடருந்து மண்டலத்தில் பணிபுரிந்தார். ஆகத்து 4, 1994 அன்று, இவர் மஞ்சள் காமாலை நோயுடனும், மூளையழற்சி நோயுடனும் கொல்கத்தாவில் உள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். 19 நாட்கள் போராடிய பிறகு, ஆகத்து 23, 1994 அன்று இவர் இறந்தார்.

அங்கீகாரம்[தொகு]

இவருக்கு 1960இல் பத்மசிறீ விருது வழங்கப்பட்டது. 1999 ஆம் ஆண்டில், அஞ்சல் திணைக்களம் தனது வெற்றியைக் கொண்டாடியது ₹ 3 மதிப்புள்ள ஒரு அஞ்சல் தலையைக் கொண்டு வந்தது. 1996 ஆம் ஆண்டில், இவரது மார்பளவு சிலை இவரது இல்லத்திற்கு அருகில் அமைக்கப்பட்டது. [4] சிலைக்கு முன்னால் இருந்த 100 மீட்டர் நீளமுள்ள பாதை இவரது பெயரிடப்பட்டது.

மேலும் காண்க[தொகு]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=ஆரத்தி_சகா&oldid=3038204" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது