அலெக்சாந்தர் துபியான்ஸ்கி

அலெக்சாந்தர் துபியான்சுகி Alexander Dubyanskiy
Алекса́ндр Миха́йлович Дубя́нский
தாய்மொழியில் பெயர்	Алекса́ндр Миха́йлович Дубя́нский
பிறப்பு	(1941-04-27)27 ஏப்ரல் 1941 மாஸ்கோ, சோவியத் ஒன்றியம்
இறப்பு	நவம்பர் 18, 2020(2020-11-18) (அகவை 79) மாஸ்கோ, உருசியா
இறப்பிற்கான காரணம்	கோவிட்-19 பெருந்தொற்று
தேசியம்	உருசியர்
பணி	பேராசிரியர்
பணியகம்	மாஸ்கோ அரசுப் பல்கலைக்கழகம்
அறியப்படுவது	தமிழறிஞர்

அலெக்சாந்தர் துபியான்சுகி (Alexander Dubyanskiy) என்பவர் உருசிய நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு தமிழறிஞர் ஆவார். பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர், மொழியியலாளர் மற்றும் எழுத்தாளர் என பன்முகங்களுடன் அறியப்படுகிறார். 1941 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 27 ஆம் தேதியன்று இவர் பிறந்தார். அலெக்சாண்டர் மிகைலொவிச் துபியான்சுகி என்ற பெயராலும் அறியப்படுகிறார். இவரது வாழ்நாளில், குறிப்பாக சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, உருசியாவில் தமிழ் மொழி புலமையின் மறுமலர்ச்சிக்கு ஆற்றிய மதிப்புமிக்க பங்களிப்புகளுக்காக இவர் அங்கீகாரம் பெற்று அங்கீகரிக்கப்பட்டார். தமிழ் மொழி மீது மிகுந்த பற்றுக்கொண்ட இவர், தமிழ் மொழியை சரளமாக பேசவும் கூடியவராகவும் திகழ்ந்தார்.

வாழ்க்கைக் குறிப்பு

அலெக்சாந்தர் துபியான்சு 1941 ஆம் ஆண்டு மாசுகோவில் பிறந்து சோவியத் இராணுவத்தில் பணியாற்றினார். பின்னர் இவர் மாசுகோ மாநில பல்கலைக்கழகத்தின் ஓரியண்டல் மொழிகள் நிறுவனத்தில் தமிழில் நிபுணத்துவம் பெற்றார். பட்டப்படிப்பை முடித்த பிறகு, துபியான்சுகி அந்த நிறுவனத்தில் முதுகலை மாணவராக இருந்தார். 1973 ஆம் ஆண்டில் விரிவுரையாளராக ஆனார். பின்னர் மூத்த விரிவுரையாளராகவும் பின்னர் இணைப் பேராசிரியராகவும் முன்னேறினார். இவரது முனைவர் பட்ட ஆய்வறிக்கை பண்டைய தமிழ் கவிதை பற்றியது; இவர் அதை ஆங்கிலத்தில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு புத்தகமாக உருவாக்கினார்.

தமிழ்ப் பணி

1978 ஆம் ஆண்டு முதன்முறையாக இந்தியாவிற்கு வந்த துபியான்சுகி, ஒன்பது மாத காலத்திற்கு சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் மொழியில் ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டார். சோவியத்துக்குப் பிந்தைய காலத்தில் தமிழ் மொழியைக் கற்றுக்கொள்வதில் தனது ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்தார். தமிழ் மொழியில் சரளமாகப் பேசக்கூடியவராகவும், தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் இந்திய கலாச்சாரத்தில் நிபுணராகவும் இருந்தார். உருசியாவின் பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்களில் கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகள் தமிழ் மொழியைக் கற்பித்தார். குறிப்பாக மேல்நாட்டு மொழியாய்வாளர்களிடையே தமிழ் மொழியின் இலக்கியப் பயன்பாட்டிற்கும், பேச்சு வழக்கிற்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாடுகளை எடுத்தியம்பியதுடன், தமிழ்நாட்டு பேச்சு தமிழில் உரையாடவும் கூடியவராக இருந்தார்.

துபியான்சுகி நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட படைப்புகளை வெளியிட்டார். அவற்றில் பெரும்பாலும் தமிழ் மொழி சார்ந்தவையாகும். பண்டைய சங்க இலக்கியத்தின் சடங்குகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களைப் பற்றி விவாதித்து, 2000 ஆம் ஆண்டில் ஆரம்பகால தமிழ் கவிதையின் சடங்கு மற்றும் புராண ஆதாரங்கள் என்ற தலைப்பில் ஒரு புத்தகத்தையும் அவர் வெளியிட்டார். ஜெயகாந்தன், சிவத்தம்பி மற்றும் வைரமுத்து உள்ளிட்ட சக தமிழ் அறிஞர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களுடன் நட்பு கொண்டார்.

2010 ஆம் ஆண்டு கோயம்புத்தூரில் நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் போது, ​​இரண்டு பிரபலமான வரலாற்றுத் தமிழ் நாவல்கள் (தொல்காப்பியம் மற்றும் சிலப்பதிகாரம்) பற்றிய கட்டுரைகளைக் கொண்ட இரண்டு கட்டுரைகளை வழங்கியதன் மூலம், துபியான்சுகி இந்தியாவில் பரவலான ஊடக கவனத்தைப் பெற்றார். மாநாட்டின் போது, ​​தொல்காப்பியம் சமசுகிருத மூலங்களைச் சார்ந்தது என்ற கூற்றுகளுக்கு எதிராகப் பேசினார். மேலும் இவரது ஆராய்ச்சி அதை ஒரு அசல் படைப்பாகக் காட்டியது என்பதை விளக்கினார்.

பழந்தமிழர் ஆய்வு

பழந்தமிழர் கவிதைகள் குறித்து 1970 ஆம் ஆண்டில் Situation of separation in Old tamil poetry (Mullai theme) என்ற தலைப்பில் ஆய்வு நடத்தி, முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இதற்கு ஆய்வு வழிகாட்டியாக செயல்பட்டவர் முனைவர் யூலியா அலிகாநோவா. தொடர்ந்து நடத்திய இவரது ஆய்வுகள் தொகுக்கப்பட்டு உருசிய மொழியில் நுாலாக, 1989 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. பின் இது Ritual and Mythological Source of Early Tamil Poetry என்ற தலைப்பில் ஆங்கிலத்தில் நுாலாக்கம் பெற்றது. தமிழில், திணைக்கொள்கை உருவாக்கமும் சடங்கியல் தொன்மவியல் மூலகங்களும் என்ற தலைப்பில் புத்தகமாக 2024 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதத்தில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. புதுடில்லி சவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழக முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர் பு. கமலக்கண்ணன் மொழியாக்கம் செய்துள்ளார்.

இறப்பு

துபியான்சுகி மாசுகோவில் கோவிட்-19 சிக்கல்களால் 2020 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 18 ஆம் தேதியன்று தனது 79 வயதில் இறந்தார்.