அரைநாணிகள்
| அரைநாணிகள் புதைப்படிவ காலம்:மையோலிசியன்–தற்போது (பெர்டுனியன் பதிவு)[1] | |
|---|---|
| அகார்ன் புழு (எண்டிரோப்நிசுடா) | |
| செப்பரோடைசுகசு நைகிரிசன்சு (டீரோபிராங்கியா) | |
| உயிரியல் வகைப்பாடு | |
| வகுப்புகள் | |
அரைநாணிகள்(Hemichordata) என்பது மூவடுக்கு விலங்குகள், உண்மையான உடற்குழியுடைய உயிரி, இருபக்கச் சமச்சீருடைய கடல் வாழ் டியூட்டெரோஸ்டோம் விலங்குகளைக் கொண்டுள்ள தொகுதியாகும். பொதுவாக இது முட்தோலிகளின் சகோதரக் குழுவாகக் கருதப்படுகிறது. இவை ஆரம்ப அல்லது நடு கேம்பிரியன் காலத்தில் தோன்றியவைகளாகும். மேலும் இரண்டு முக்கிய வகுப்புகளை உள்ளடக்கியுள்ளன: என்டெரோப்னூஸ்டா (அகோர்ன் புழுக்கள்) மற்றும் டெரோபிரான்கியா. மூன்றாவது வகுப்பான பிளாங்க்டோஸ்பியரோயிடா, பிளாங்க்டோஸ்பியரா பெலாஜிகா என்ற ஒரே ஒரு இனத்தின் லார்வாவிலிருந்து மட்டுமே அறியப்படுகிறது. முன்பு அழிந்துவிட்டதாகக் கருதப்பட்ட கிராப்டோலிதினா வகுப்பு,[2] இப்போது டெரோபிரான்க்ஸின் கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளது, இது ராப்டோப்லூரா என்ற ஒரே ஒரு வாழும் பேரினத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.
அகாரன் புழுக்கள் தனித்த புழு வடிவ உயிரினங்கள் ஆகும். அவை பொதுவாகக் வளைகள் அல்லது குழிகளில் (மிகப் பழைமையான சுரக்கப்பட்ட குழாய்கள்)[3] வாழ்கின்றன, மேலும் அவை படிவு ஊட்டத்தை உண்ணும் உயிரினங்கள் ஆகும். ஆனால் சில இனங்கள் தொண்டைப் பகுதி வடிகட்டி ஊட்டத்தை உண்ணும் உயிரினங்களாகவும், இக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மற்றவை சுதந்திரமாக வாழும் கழிவுண்ணிகளாகவும் உள்ளன. பலவகை ஆலோஜனேற்றப்பட்ட ஃபீனால்கள் மற்றும் பைரோல்களை உற்பத்தி செய்து சேர்ப்பதற்காக அவை நன்கு அறியப்பட்டவை. [4] டெரோபிரான்க்ஸ்கள் வடிகட்டி உண்ணும் உயிரினங்கள், பெரும்பாலும் குடியேற்றமாக வாழ்பவை, கோனெசியம் எனப்படும் கொலாஜன் குழாய் அமைப்பில் வாழ்கின்றன.[5]
மூலக் குழுவான ஹெமிசார்டேட் ஜியால்ட்சென்க்ளாசஸின் கண்டுபிடிப்பு, ஆரம்பகால ஹெமிசார்டேட்டுகள் உருவ ரீதியாக வேறுபட்ட இரண்டு வகுப்புகளின் அம்சங்களை இணைத்திருந்தன என்பதைக் காட்டுகிறது.[6]
உள்ளமைப்பு
[தொகு]அரைநாணியின் உடல் தசை அளவிலான கட்டமைப்பை பெற்றுள்ளது. முன்பின் அச்சானது மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: முன்புறம் புரோசோம், இடைப்பட்ட பகுதி மெசோசோம், மற்றும் பின்புறம் மெட்டாசோம்.
அகார்ன் புழுக்களின் உடல் புழு வடிவத்தில் உள்ளது மற்றும் முன்புறம் புரோபோசிஸ், இடைப்பட்ட கழுத்துப் பட்டை, மற்றும் பின்புறம் உடல் என மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. புரோபோசிஸ் என்பது தசைக மற்றும் குற்றிழைகளால் மூடப்பட்ட ஒரு உறுப்பாகும், இது இயக்கத்திற்கும் உணவுத் துகள்களைச் சேகரித்துச் சுமந்து செல்வதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வாய், துடுப்பு மற்றும் கமுத்து பட்டை ஆகியவற்றுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. உடல் விலங்கின் மிக நீண்ட பகுதியாகும். இதில் தொண்டை, அது செவுள் பிளவு(அல்லது தொண்டை பிளவு) கொண்டது, உணவுக்குழாய், ஒரு நீண்ட குடல் மற்றும் ஒரு இறுதி மலக்குடல் ஆகியவை அடங்கியுள்ளன. இதில் இன உறுப்புகள் உள்ளன. ஹாரிமானிடியே என்ற அகார்ன புழு குடும்பத்தின் இளம் உறுப்பினர்களுக்கு மலக்குடலுக்குப் பின்னால் ஒரு வால் உள்ளது.[7]
டெரோபிராங்க்ஸின் புரோசோம், இயக்கத்திற்கும் கோனீசியத்தைச் சுரப்பதற்கும் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு தசைநார் மற்றும் சிலியா கொண்ட தலையகக் கவசமாகப் பிரத்தியேகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மெசோசோம், வடிகட்டி உண்ணலுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு ஜோடி (ராப்டோப்லூரா பேரினத்தில்) அல்லது பல ஜோடி (செஃபலோடிஸ்கஸ் பேரினத்தில்) உணர்முனைக் கைகளாக நீண்டுள்ளது. மெட்டாசோம் அல்லது உடல், ஒரு வளைவான செரிமானப் பாதையையும், இன உறுப்புகளை கொண்டுள்ளது, மேலும் இது பாலிலா மொட்டுகளால் உருவாக்கப்படும் மற்ற உறுப்பினர்களுடன் தனிஉயிரிகளை இணைக்கும் சுருங்கும் தண்டாக நீண்டு செல்கிறது. செஃபலோடிஸ்கஸ் பேரினத்தில், பாலிலா முறையில் உருவாக்கப்பட்ட தனிஉயிரிகள் தங்கள் வளர்ச்சியை நிறைவு செய்யும் வரை தாய் உயிரியின் சுருங்கும் அமைப்பில் இணைந்தே இருக்கின்றன. ராப்டோப்லூரா பேரினத்தில், விலங்குரு ஒரு பொதுவான கிடைமட்ட அமைப்பு வழியாகக் கூட்டுயிரியின் மற்ற பகுதிகளுடன் நிரந்தரமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. சில இனங்கள் கால்சியம் கார்பனேட்டில் உயிரிகனிமங்களை செய்கின்றன.[9]
அவற்றுக்கு முன்குடலின் புடைப்பு காணப்படுகிறது, இது முன்பு முதுகுநாணியுடன் தொடர்புடையது என்று கருதப்பட்டது, இவ்வுயிரி உள்ளமைபியலை ஒத்திருந்தாலும், விரி பரிணமத்தை ஒத்திருக்கவில்லை.
நரம்பு மண்டலம்
[தொகு]சில இனங்களில் (குறைந்தபட்சம் ஆரம்பகால வாழ்க்கையில்) ஒரு உள்ளீடு நரம்புக் குழாய் உள்ளது, இப்பண்பு முதுகுநாணி மற்றும் பிற டியூட்டெரோஸ்டோம்களின் பொதுவான மூதாதையரிடமிருந்து பெறப்பட்ட ஒரு பழமையான பண்பாக இருக்கலாம்.[10] அரைநாணிகளுக்கு நரம்பு வலைப்பின்னலும், நீளவாட்டு நரம்புகளும் உள்ளன. ஆனால் மூளை இல்லை.[11][12]
முதிர்ந்த எண்டிரோப்நிசுடாவின் நரம்பு மண்டலம் பின்வரும் பகுதிகளை கொண்டுள்ளது:[13]
புறத்தோலுக்கு கீழ்- நரம்பு வலை முதுகுபுறம்- நரம்பு வடம் வயிற்றுபுறம்- நரம்பு வடம் முன்புற செவுள்- நரம்பு வளையம்
சுற்றோட்ட மண்டலம்
[தொகு]அரைநாணிகள் திறந்த வகை சுற்றோட்ட மண்டலத்தை கொண்டுள்ளது. இதயப் அறை புரோபோசிஸ் முதுகுப்புறத் தொகுப்பின் பின்புறத்தில் அமைந்துள்ளது. இதய அறைகளில் இரத்தம் எதுவும் இல்லை. இதற்குப் பதிலாக, இது முதுகு இரத்த நாளத்திற்கு எதிராகத் துடிப்பதன் மூலம் இரத்தத்தை மறைமுகமாக நகர்த்துகிறது.[2]
வளர்ச்சி
[தொகு]முட்தோலிகளுடன் சேர்ந்து, அரைநாணிகள் அம்புலாக்கரியா என்ற கிளையினை உருவாக்குகின்றன. இவை முதுகுநாணிகளின் மிக நெருங்கிய, தற்போது வாழும் வம்சாவளி உயிரிகளாகும். எனவே, முதுகுநாணியின் வளர்ச்சியின் தோற்றத்தைப் பற்றிய ஆய்வுக்கு இந்தக் கடல் புழுக்கள் பெரும் ஆர்வத்திற்குரியவை. அரைநாணிகள் பல சிற்றினங்கள் உள்ளன. இந்த சிற்றினங்களுக்கு இடையே கருவியல் வளர்ச்சியில் மிதமான பன்முகத்தன்மை காணப்படுகிறது. அரைநாணிகள்கள் பாரம்பரியமாக இரண்டு வழிகளில், நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் வளர்கின்றன என்று அறியப்படுகிறது.[3] அரைநாணிகள் என்டெரோப்னியஸ்ட்கள் மற்றும் டெரோபிராங்க்ஸ்கள் என்ற இரண்டு வகுப்புகளைக் கொண்ட ஒரு பிரிவாகும். இவை இரண்டும் கடலில் வாழும் புழுக்களைக் கொண்டுள்ளன.
என்டெரோப்னியஸ்ட்கள் இரண்டு வளர்ச்சி உத்திகளைக் கொண்டுள்ளன: நேரடி மற்றும் மறைமுக வளர்ச்சி. மறைமுக வளர்ச்சி உத்தியானது, நீண்ட கால திறந்த கடல் மிதவை உயிரி உண்ணும் டோர்னாரியா இளம் உயிரி நிலையை உள்ளடக்கியது. அதாவது இந்த அரைநாணிகள் வயது வந்த புழுவாக மாறுவதற்கு முன்பு, மிதைவை உயிரிகளை உணவாகக் கொள்ளும் ஒரு இளம் உயிரி நிலையினைக் கொண்டுள்ளது.[4] மிகவும் விரிவாக ஆய்வு செய்யப்பட்ட பெட்டோபிரான்க் பேரினம், இங்கிலாந்தின் பிளைமவுத் மற்றும் பர்மூடாவைச் சேர்ந்த நகராத கூட்டுவுயிரி ராப்டோப்ளூரா அரைநாணிகள் ஆகும்.[5][6][7][8]
அரைநாணிகள் தொகுதியினைச் சேர்ந்த, பரவலாக ஆய்வு செய்யப்பட்ட இரண்டு சிற்றினங்களான சாகோக்ளோசஸ் கோவலெவ்ஸ்கி மற்றும் டைகோடெரா ஃப்ளாவா ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியைப் பின்வருவன விளக்குகின்றன. சாகோக்ளோசஸ் கோவலெவ்ஸ்கி ஒரு நேரடி வளர்ச்சி முறையினைக் கொண்டுள்ளது. டைகோடெரா ஃப்ளாவா மறைமுக வளர்ச்சியைப் பெற்றுள்ளது. அரைநாணிகள் வளர்ச்சியைப் பற்றி விவரிக்கப்பட்டுள்ள பெரும்பாலானவை, நேரடியாக வளரும் அரைநாணிகளிடமிருந்து பெறப்பட்டவையாகும்.
பிடைகோடெரா ஃப்ளாவா
[தொகு]பி.ஃப்ளாவாவின் ஆரம்ப கால பிளவு முறை எஸ். கோவலெவ்ஸ்கியின் முறையைப் ஒத்துள்ளது. பி. ஃப்ளாவாவின் ஒற்றை செல் கருமுட்டையிலிருந்து ஏற்படும் முதல் மற்றும் இரண்டாவது பிளவுகள் சமமான பிளவுகளாகும், அவை ஒருவருக்கொருவர் செங்குத்தானவை மற்றும் இரண்டும் கருவின் விலங்கு மற்றும் தாவர துருவங்களை உள்ளடக்கியுள்ளன. மூன்றாவது பிளவு சமமாகவும், மையமகவும் இருப்பதால், கருவின் தாவர மற்றும் விலங்கு துருவங்களில் நான்கு கருகோளாச்செல்களை உருவாகின்றன. நான்காவது பிரிவு முக்கியமாக விலங்கு துருவத்தில் உள்ள கருகோளாச்செல்களில் நிகழ்கிறது, அவை குறுக்காகவும் சமமாகவும் பிரிந்து எட்டு கருகோளாச்செல்களை உருவாக்குகின்றன. நான்கு தாவரப் கருகோளாச்செல்கள் சமமாக ஆனால் சமமற்ற முறையில் பிரிந்து, நான்கு பெரிய கருகோளாப் பெரும்செல்கள்களையும் நான்கு சிறிய கருகோளாச் சிறுசெல்கள்களையும் உருவாக்குகின்றன. இந்த நான்காவது பிரிவு நிகழ்ந்தவுடன், கரு 16 செல் கட்டத்தை அடைகிறது. பி.ஃப்ளாவா, நான்கு தாவர கருகோளாச் சிறுசெல்கள்கள், எட்டு விலங்கு மெசோமியர்கள் மற்றும் நான்கு பெரிய மேக்ரோமியர்களைக் கொண்ட 16 செல் கருவைக் கொண்டுள்ளது. பி.ஃப்ளாவா கருக்கோளபந்து கருக்கோளப்படையாகும் வரை மேலும் பிளவுகள் நிகழ்கின்றன. பி.ஃப்ளாவாவின் விலங்கு மெசோமியர்கள் புழுவின் கருப்கோளபுறப்படையை உருவாக்குகின்றன, விலங்கு கருக்கோளபந்து இந்தக் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதாகத் தெரிகிறது, இருப்பினும் சரியான பங்களிப்பு கருக்கருவாக மாறுபடுகிறது. கருக்கோள பெரும் செல்கள் லார்வாவின் பின் பகுதி கருக்கோள வெளிப்புற அடுக்கை உருவாக்குகின்றன மற்றும் தாவர கருக்கோளநுண் செல்கள் உட்பகுதியில் கருக்கோள உட்புற அடுக்கு திசுக்களை உருவாக்குகின்றன.[21] வெவ்வேறு நிலைகளில் உள்ள கருவின் திறனைப் பற்றி செய்யப்பட்ட ஆய்வுகளில், வளர்ச்சியின் இரண்டு மற்றும் நான்கு செல் நிலை இரண்டிலும், பி.ஃப்ளாவா கருக்கோளச் செல்கள் ஒரு டர்னேரியா லார்வாவை உருவாக்க முடியும் என்பதைக் காட்டியுள்ளன, அதாவது இந்நிலைக்கு பின்பு கருக்கோளச் செல்கள் காணப்படுவதில்லை.
சாகோக்ளோசஸ் கோவலெவ்ஸ்கி
[தொகு]ச.கோவலெவ்ஸ்கியின் முட்டைகள் நீள்வட்ட வடிவத்தில் உள்ளன, கருத்தரித்தலுக்குப் பிறகு கோள வடிவத்திற்கு மாறுகின்றன. முதல் பிளவுருதல் விலங்கு துருவத்திலிருந்து தாவர துருவத்திற்கு ஏற்ப நிகழ்கிறது, மேலும் இது பொதுவாக சமமாக பிளவாக இருந்தாலும், பெரும்பாலும் சமமற்றதாகவும் இருக்கலாம். முட்டை நான்கு செல் நிலைக்குச் செல்லும் இரண்டாவது பிளவும்கூட, விலங்கு துருவத்திலிருந்து தாவர முனைக்கு ஏறக்குறைய சமமான முறையில் நிகழ்கிறது, இருப்பினும் முதல் பிளவு போலவே சமமற்ற பிரிவும் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. எட்டு செல் நிலை கிடைமட்ட பிளவாகும்; அதாவது நான்கு செல் நிலையிலுள்ள ஒவ்வொரு செல்லும் பிரிந்து இரண்டு செல்களை உருவாக்குகிறது. நான்காவது பிளத்தலின் முதலில் விலங்கு துருவத்தின் செல்களில் நிகழ்கிறது, அவை ஆரச்சமச்சீரற்ற எட்டு கருக்கோளச் செல்களை (மெசோமியர்கள்) உருவாக்குகின்றன. பின்னர், தாவர துருவத்திருந்து நான்கு கருக்கோளச் செல்கள் பிரிந்து, நான்கு பெரிய கருக்கோளச் செல்கள் (மேக்ரோமியர்கள்) மற்றும் நான்கு மிகச்சிறிய கருக்கோளச் நுண்செல்கள் (மைக்ரோமியர்கள்) கொண்ட ஒரு அடுக்கை உருவாக்குகின்றன. ஐந்தாவது பிளவு முதலில் விலங்குத் துருவ செல்களிலும் பின்னர் தாவரத் துருவ செல்களிலும் ஏற்பட்டு, 32 செல் கருக்கோளச் செல்களை உருவாக்குகிறது. ஆறாவது பிளவு இதே வரிசையில் ஏற்பட்டு, 64 செல் கட்டத்தை நிறைவு செய்கிறது. இறுதியாக, ஏழாவது பிளவு 128 கருக்கோளச் செல்கள் கொண்ட கருக்கோள பந்தை உருவாக்குகிறது.இது பிளவுறுதலின் இறுதி கட்டமாகும். இந்த அமைப்பு பின்னர் முப்படை இயக்கங்கள் மூலம் செல்கிறது, இது உருவாக்கும் செவுல் பிளவுகள் லார்வாவின் உடல் அமைப்பை தீர்மானிக்கும். இந்த லார்வா இறுதியில் கடல் அகார்ன் புழுவுக்கு வழிவகுக்கும்.[23][24]
அரைநாணினளின் மேற்புற மற்றும் கீழ்புற மரபிய கட்டமைப்பு
[தொகு]அரைநாணிகளில் செய்யப்பட்ட பெரும்பாலான மரபணு ஆய்வுகள், முதுகுநாணியோடு ஒப்பிடும் நோக்கில் செய்யப்பட்டுள்ளன. எனவே, இந்தக் குழுவில் அடையாளம் காணப்பட்ட பல மரபணு குறிப்பான்கள் முதுகுநாணிகளிலும் காணப்படுகின்றன அல்லது ஏதேனும் ஒரு வகையில் முதுகுநாணுடன் ஒத்திருக்கின்றன. இந்த வகையான ஆய்வுகள் குறிப்பாக ச.கோவலெவ்ஸ்கியில் செய்யப்பட்டுள்ளன, மேலும் முதுகுநாணிகளைப் போலவே ச.கோவலெவ்ஸ்கியாலும் எரும்புருவாக்க புரத மரபணி குறிப்பான் பீஎம்பி2/4 போன்ற முதுகுப்புறபகுதியை உருவாக்கும் எரும்புருவாக்க புரத மரபணி குறிப்பான் பீஎம்பி-போன்ற காரணிகள் உள்ளன, இது டிரோசோஃபிலாவின் டெகாபென்டாப்ளெஜிக் (டீபிபி) உடன் ஒத்ததாகும். பீஎம்பி2/4-இன் வெளிப்பாடு கருவின் புறத்தோல் அடுக்கு பகுதியில் கருத்தரித்தலின் தொடக்கத்தில் தொடங்குகிறது, மேலும் கருத்தரித்தல் முன்னேறும்போது அதன் வெளிப்பாடு முதுகு நடுப்பகுதிக்கு மட்டும் சுருங்கிவிடுகிறது, ஆனால் மலக்குடலுக்குப் பிந்தைய வாலில் வெளிப்படுத்தப்படுவதில்லை. பீஎம்பி எதிரியான கோர்டின், கருவூட்டமடையும் ச.கோவலெவ்ஸ்கியிவின் கதுக்கோள அகஅடுக்கு பகுதியிலும் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. நன்கு அறியப்பட்ட இந்த முதுகு உருவாக்கும் காரணிகளுக்கு மேலாக, முதுகு-வயிற்றுப் பகுதி வடிவமைப்பில் ஈடுபட்டுள்ளதாக அறியப்படும் மேலும் பல மூலக்கூறுகளும் ச.கோவலெவ்ஸ்கியாவில் காணப்படுகின்றன, உதாரணமாக, நெட்ரின் மரபணு வகுப்பு 1 மற்றும் 2-உடன் சேர்ந்த ஒரு நெட்ரின். [8] முதுகுநாணிகளில் நரம்பு மண்டலத்தின் அமைப்பை உருவாக்குவதில் நெட்ரின் முக்கியமானது, அதேபோல் சோனிக் ஹெட்ஜ்ஹாக் (எஸ்ஹச்ஹச்) மூலக்கூறும் முக்கியமானது. ஆனால், ச.கோவலெவ்ஸ்கியாவில் ஒரே ஒரு பரம்பரை ஹீமோகுரோமாடோசிஸ் (ஹச்ஹச்) மரபணு மட்டுமே காணப்பட்டது, மேலும் அது வளரும் முதுகுநாணிகளில் வழக்கமாக வயிற்றுப் பின்நடுவில் வெளிப்படுத்தப்படும் பகுதிக்கு மாறாக, வேறு பகுதியில் வெளிப்படுத்தப்படுவதாகத் தெரிகிறது.
வகைப்பாடு
[தொகு]அரைநாணிகள் இரண்டு வகுப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன: * எண்டெரோப்னூஸ்டா,[25] பொதுவாக அகார்ன் புழுக்கள் என்று அழைக்கப்படுபவை, மற்றும் புதைபடிவ உயிரிான கிராப்டோலைட்களை உள்ளடக்கிய டரோப்பிரான்கியா. [26] மூன்றாவது வகுப்பான பிளான்க்டோஸ்பிராயிடியே, இளம்வுயிரி மட்டுமே அறியப்பட்ட ஒரு தனி இனத்தின் அடிப்படையில் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பிரிவு சுமார் 120 வாழும் இனங்களைக் கொண்டுள்ளது.[27] அரைநாணிகள், முட்தோலிகளின் சகோதரப் பிரிவாக அம்புலாக்கரியா எனும் வகையில் தோன்றுகிறது; க்செனோடர்பெல்லிடா அந்தக் குழுவிற்கு அடிப்படையாக இருக்கலாம். எண்டிரோப்நிசுடா குடும்பத்திற்குள் இருந்து டீரோபிரான்கியா உருவாயிருக்கலாம், இது எண்டிரோப்நிசுடா ஒரு துணைப் பரம்பரைக் குழுவாக ஆக்குகிறது. அழிந்துபோன எட்டாசிஸ்டிஸ் உயிரினம், டென்டோபிரான்கியாவுக்குள் அல்லது அதற்கு நெருங்கிய தொடர்புடையதாக அரைநாணிகள் குடும்பத்தைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம்.[28]
அரைநாணிகளில் 130 விவரிக்கப்பட்ட இனங்கள் உள்ளன, மேலும் பல புதிய இனங்கள், குறிப்பாக ஆழ்கடலில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
Phylogeny
[தொகு]அரைநாணிகளின் நிலையை காட்டு ஒரு மரபுத்தொகுதி தொடர்பு மரம்
| Deuterostomia |
| ||||||||||||||||||||||||
அரைநாணிகள் உள் உறவுகள் கீழே காட்டப்பட்டுள்ளன. மரபணுப் 16S மற்றும் 18S rRNA வரிசைத் தரவுகள் மற்றும் பல ஆதாரங்களிலிருந்து பெறப்பட்ட மரபுத்தொகுதி தொடர்பு ஆய்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது.[9][10][11]
| அரைநாணிகள் |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
References
[தொகு]- ↑ Maletz, J. (2024). "The evolutionary origins of the Hemichordata (Enteropneusta & Pterobranchia) - A review based on fossil evidence and interpretations". Bulletin of Geosciences. 99 (2): 127–147. doi:10.3140/bull.geosci.1899.
- ↑ Kingdoms and Domains: An Illustrated Guide to the Phyla of Life on Earth
- ↑ Lowe, CJ; Tagawa, K; Humphreys, T; Kirschner, M; Gerhart, J (2004). "Hemichordate Embryos: Procurement, Culture, and Basic Methods". In Charles A. Ettensohn; Gregory A. Wray; Gary M. Wessel (eds.). Development of Sea Urchins, Ascidians, and Other Invertebrate Deuterostomes: Experimental Approaches. Methods in Cell Biology. Vol. 74. pp. 171–194. doi:10.1016/S0091-679X(04)74008-X. ISBN 978-0-12-480278-0. PMID 15575607.
- ↑ Tagawa, K.; Nishino, A; Humphreys, T; Satoh, N. (1 January 1998). "The Spawning and Early Development of the Hawaiian Acorn worm (Hemichordate), Ptycodhera flava". Zoological Science 15 (1): 85–91. doi:10.2108/zsj.15.85. பப்மெட்:18429670.
- ↑ Stebbing, ARD (1970). "Aspects of the reproduction and life cycle of Rhabdopleura compacta (Hemichordata)". Marine Biology 5 (3): 205–212. doi:10.1007/BF00346908. Bibcode: 1970MarBi...5..205S. https://archive.org/details/sim_marine-biology_1970-03_5_3/page/204.
- ↑ Dilly, PN (January 1973). "The larva of Rhabdopleura compacta (Hemichordata)". Marine Biology 18 (1): 69–86. doi:10.1007/BF00347923. Bibcode: 1973MarBi..18...69D. https://archive.org/details/sim_marine-biology_1973-01_18_1/page/68.
- ↑ Lester, SM (June 1988). "Settlement and metamorphosis of Rhabdopleura normani (Hemichordata: Pterobranchia)". Acta Zoologica 69 (2): 111–120. doi:10.1111/j.1463-6395.1988.tb00907.x. Bibcode: 1988AcZoo..69..111L.
- ↑ Lester, SM (1986). "Ultrastructure of adult gonads and development and structure of the larva of Rhabdopleura normani". Acta Zoologica 69 (2): 95–109. doi:10.1111/j.1463-6395.1988.tb00906.x.
- ↑ Tassia, Michael G.; Cannon, Johanna T.; Konikoff, Charlotte E.; Shenkar, Noa; Halanych, Kenneth M.; Billie J. Swalla (2016-10-04). "The Global Diversity of Hemichordata". PLOS ONE 11 (10). doi:10.1371/journal.pone.0162564. பப்மெட்:27701429. Bibcode: 2016PLoSO..1162564T.
- ↑ Halanych, Kenneth M.; Bernt, Matthias; Cannon, Johanna T.; Tassia, Michael G.; Kocot, Kevin M.; Li, Yuanning (2019-01-01). "Mitogenomics Reveals a Novel Genetic Code in Hemichordata" (in en). Genome Biology and Evolution 11 (1): 29–40. doi:10.1093/gbe/evy254. பப்மெட்:30476024.
- ↑ Maletz, Jörg (2014). "The classification of the Pterobranchia (Cephalodiscida and Graptolithina)". Bulletin of Geosciences 89 (3): 477–540. doi:10.3140/bull.geosci.1465. பன்னாட்டுத் தர தொடர் எண்:1214-1119.
Other references
[தொகு]- Cameron, C.B. (2005). "A phylogeny of the hemichordates based on morphological characters". Canadian Journal of Zoology 83 (1): 196–2. doi:10.1139/z04-190. Bibcode: 2005CaJZ...83..196C. https://archive.org/details/sim_canadian-journal-of-zoology_2005-01_83_1/page/196.
External links
[தொகு]
- Cameron, C. B. Evolution and classification of Hemichordata
- Dr. Billie J. Swalla on the WEB "Development and Evolution of Hemichordates"
- Dr. Ken Halanych "Phylogeny and Evolution of Hemichordates"
- Dr. Chris Lowe "Genomics and Development of Saccoglossus kowalevskii"
- At the Tree of Life பரணிடப்பட்டது 2008-12-06 at the வந்தவழி இயந்திரம்
