அரிசமய தீபம்
| நூலாசிரியர் | சடகோபதாசர் |
|---|---|
| நாடு | இந்தியா |
| மொழி | தமிழ் |
| பொருண்மை | வைணவத் தத்துவம் மற்றும் சமயவாதம் |
| வகை | செய்யுள் (பக்தி இலக்கியம்) |
வெளியிடப்பட்ட நாள் | கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டு |
| ஊடக வகை | அச்சு நூல் |
அரிசமய தீபம் என்பது தமிழ் வைணவ இலக்கிய வரலாற்றில் மிக முக்கியமான ஒரு சமய தத்துவ நூலாகும். 'அரி சமயம்' என்றால் திருமாலை (ஹரி) பரம்பொருளாகக் கொள்ளும் வைணவ சமயம் என்றும், 'தீபம்' என்றால் அச்சமயத்தின் கொள்கைகளை விளக்கும் விளக்கு என்றும் பொருள்படும். இந்நூலை இயற்றியவர் கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த புகழ்பெற்ற வைணவப் புலவரான சடகோபதாசர் ஆவார்.
அரிசமய தீபம் என்பது 18 ம் நூற்றாண்டில் விருத்தப் பாக்களால் எழுதப்பட்ட ஒரு தமிழ் இலக்கிய நூல் ஆகும். இந்த நூல் வைணவ சமய அடியார்களாகிய ஆழ்வார்கள், ஆசாரியர்கள் ஆகியோரின் வரலாற்றைக் கூறுகிறது. இந்த நூலை கீழையூர்ச் சடகோபதாசர் என்ற புலவர் இயற்றினார்.
சருக்கங்கள்
[தொகு]இது பதினான்கு சருக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது. அவை பின்வருமாற
- பரமபதச் சருக்கம்
- ஆதி யோகிச் சருக்கம்
- பத்தி சாரச் சருக்கம்
- பராங்குசச் சருக்கம்
- குலசேகரச் சருக்கம்
- பதுமைச் சருக்கம்
- முனிவாகனச் சருக்கம்
- விப்பரநாராயணச் சருக்கம்
- பட்டநாதச் சருக்கம்
- கோதைச் சருக்கம்
- பரகாலச் சருக்கம்
- நாதமுனிச் சருக்கம்
- யாமுநச் சருக்கம்
- இராமானுசச் சருக்கம்
நூலின் அமைப்பு
[தொகு]இந்நூல் முழுக்க முழுக்க செய்யுள் (பாடல்) வடிவத்தால் ஆனது. இது 37 சருக்கங்களை (அதிகாரங்கள்) கொண்டு, மொத்தம் 2,112 விருத்தப் பாடல்களால் மிக விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ளது. தத்துவக் கருத்துக்களை எளிய தமிழ் நடையில் விருத்தப் பாக்களாகத் தந்துள்ளார் ஆசிரியர்.
உள்ளடக்கமும் நோக்கமும்
[தொகு]இந்நூல் வைணவக் கோட்பாடுகளை நிலைநிறுத்தவும், மாற்றுச் சமயக் கருத்துக்களை மறுக்கவும் எழுதப்பட்ட ஒரு சமயவாத (Polemical) நூலாகும்.
- திருமாலே பரம்பொருள்: பிரபஞ்சத்தின் ஆதி அந்தமில்லாத தனிப்பெரும் கடவுள் ஸ்ரீமந் நாராயணனே என்பதைப் பல்வேறு வேத, உபநிடத சான்றுகளுடன் இந்நூல் நிறுவுகிறது.
- அவதாரச் சிறப்புகள்: திருமாலின் தசாவதாரங்கள் (பத்து அவதாரங்கள்) மற்றும் அவரது லீலைகளின் தத்துவார்த்தப் பின்னணியை விரிவாக விளக்குகிறது.
- சமய வாதம் (மறுப்புரை): அன்றைய காலகட்டத்தில் தமிழகத்தில் செல்வாக்குடன் விளங்கிய சைவம், சமணம், பௌத்தம் மற்றும் அத்வைதக் கருத்துக்களை தர்க்க ரீதியாக விவாதித்து, வைணவமே உன்னதமானது என்பதை நிலைநாட்டுகிறது. இது அரிதாசரின் இருசமய விளக்கம் நூலின் போக்கைப் போன்றதாகும்.
- சரணாகதி தத்துவம்: ஒரு வைணவன் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய தர்மங்கள், பிரபத்தி (சரணாகதி) தத்துவம் மற்றும் பக்தி நெறியின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது.
இலக்கிய மதிப்பு
[தொகு]தத்துவ மற்றும் வாத நூலாக இருந்தாலும், சடகோபதாசர் கையாண்டுள்ள கவிதை நடை, உவமைகள் மற்றும் சொல்வளம் இந்நூலுக்குப் பெரும் இலக்கிய மதிப்பைத் தேடித்தந்துள்ளன. பக்திச் சுவையோடு தர்க்க அறிவையும் வளர்க்கும் நூலாக இது திகழ்கிறது.