அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டு

அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டு
Ammonium hexafluororhenate
பெயர்கள்
	வேறு பெயர்கள் அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டு(IV)
இனங்காட்டிகள்
	InChI InChI=1S/6FH.2H3N.Re/h61H;21H3;/q;;;;;;;;+4/p-4; Key: XJBVMCSHXBGWCE-UHFFFAOYSA-J;
யேமல் -3D படிமங்கள்	Image
	SMILES [NH4+].[NH4+].F[Re-2](F)(F)(F)(F)F;
பண்புகள்
மூலக்கூறு வாய்பாடு	F6H8N2Re
வாய்ப்பாட்டு எடை	336.28 g·mol−1
தோற்றம்	வெளிர் இளஞ்சிவப்பு படிகங்கள்
அடர்த்தி	3.680 கி/செ.மீ3
நீரில் கரைதிறன்	கரையும்
	வேறுவிதமாகக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலன்றி; தரவுகள் பொருள்களின் இயல்பான வெப்ப அழுத்த நிலையில்; (25 °C [77 °F], 100 kPa) கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. தகவல்பெட்டி மேற்கோள்கள்

அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டு (Ammonium hexafluorostannate) என்பது (NH₄)₂ReF₆ என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டைக் கொண்ட ஒரு கனிம வேதியியல் சேர்மமாகும். அமோனியம் எக்சாபுளோரோயிரேனேட்டு என்ற பெயராலும் இது அழைக்கப்படுகிறது.^[1]

தயாரிப்பு

அயனி-பரிமாற்ற செயல்முறை மூலம் தொடர்புடைய பொட்டாசியம் உப்பில் இருந்து அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டு தயாரிக்கப்படுகிறது.^[2]

இயற்பியல் பண்புகள்

P3m1.^[3] என்ற இடக்குழுவில் அறுகோணப் படிகத்திட்டத்தில் வெளிரிய இளஞ்சிவப்பு நிறப் படிகங்களாக அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டு படிகமாகிறது. இது தண்ணிரில் கரையும்.^[4]

அமோனியம் அறுபுளோரோயிரேனேட்டை சூடுபடுத்தும்போது சிதைவடைந்து கருப்பு நிறத்துடன் கூடிய இரேனியம் நைட்ரைடு புளோரைடாக மாறுகிறது.^[5]

மேற்கோள்கள்

↑ Donnay, Joseph Désiré Hubert (1963). Crystal Data; Determinative Tables (in ஆங்கிலம்). American Crystallographic Association. p. 1155. Retrieved 16 September 2024.
↑ Some Fluorine Compounds of Rhenium and Technetium (in ஆங்கிலம்). Oak Ridge National Laboratory. Retrieved 16 September 2024.
↑ Donnay, Joseph Désiré Hubert (1973). Crystal Data: Inorganic compounds (in ஆங்கிலம்). National Bureau of Standards. p. H-62. Retrieved 16 September 2024.
↑ Kemmitt, R. D. W.; Peacock, R. D. (6 June 2016). The Chemistry of Manganese, Technetium and Rhenium: Pergamon Texts in Inorganic Chemistry (in ஆங்கிலம்). Elsevier. p. 970. ISBN 978-1-4831-3806-0. Retrieved 16 September 2024.
↑ Kemmitt, R. D. W.; Peacock, R. D. (6 June 2016). The Chemistry of Manganese, Technetium and Rhenium: Pergamon Texts in Inorganic Chemistry (in ஆங்கிலம்). Elsevier. p. 971. ISBN 978-1-4831-3806-0. Retrieved 16 September 2024.

[1] Donnay, Joseph Désiré Hubert (1963). Crystal Data; Determinative Tables (in ஆங்கிலம்). American Crystallographic Association. p. 1155. Retrieved 16 September 2024.

[2] Some Fluorine Compounds of Rhenium and Technetium (in ஆங்கிலம்). Oak Ridge National Laboratory. Retrieved 16 September 2024.

[3] Donnay, Joseph Désiré Hubert (1973). Crystal Data: Inorganic compounds (in ஆங்கிலம்). National Bureau of Standards. p. H-62. Retrieved 16 September 2024.

[4] Kemmitt, R. D. W.; Peacock, R. D. (6 June 2016). The Chemistry of Manganese, Technetium and Rhenium: Pergamon Texts in Inorganic Chemistry (in ஆங்கிலம்). Elsevier. p. 970. ISBN 978-1-4831-3806-0. Retrieved 16 September 2024.

[5] Kemmitt, R. D. W.; Peacock, R. D. (6 June 2016). The Chemistry of Manganese, Technetium and Rhenium: Pergamon Texts in Inorganic Chemistry (in ஆங்கிலம்). Elsevier. p. 971. ISBN 978-1-4831-3806-0. Retrieved 16 September 2024.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]