பேச்சு:இந்திரா காந்தி

இவர் எத்தனையாவது பிரதமர் என்பதை சேர்த்தால் நன்றாக இருக்கும் --டெரன்ஸ் ^{\பேச்சு} 11:07, 15 நவம்பர் 2006 (UTC)த

பிரதம மந்திரி என்பதற்குப் பதில் தலைமை அமைச்சர் எனலாமா? பிரதம என்ற வட சொல் இந்தப் பயன்பாடு தவிர வேறெங்கும் தற்காலத் தமிழில் பெரிதாகப் புழக்கத்தில் இல்லை. பிரதான் மந்திரி என்பதன் தமிழ்த் தழுவலாகவே பிரதம மந்திரி என்ற பயன்பாடு இருக்கிறது. பல நல்ல தமிழ்ச் சொற்களைப் பயன்படுத்தும் ஊடகங்களிலும் இந்தச் சொல் எப்படியோ தங்கி விட்டது. பிரதம என்ற சொல்லோடு மந்திரியும் ஒட்டிக் கொண்டு வருவதால் அமைச்சர் என்ற சொல்லும் விடுபட்டுப் போகிறது. பிரதமர் என்ற ஒற்றைச் சொல்லுக்கு மாற்று தான் புலப்படவில்லை. முதல் அமைச்சர் முதல்வர் ஆவது போல் தலைமை அமைச்சர் தலைவராகலாம் :) --ரவி 22:18, 25 நவம்பர் 2007 (UTC)

பதவி தமிழ்ச்சொல்ல? மாற்றுச் சொல் என்ன? பொறுப்பு எனலாமா? சாதாரணம் என்ற சொல்லுக்கு மாற்றுத் தமிழ்ச் சொல் என்ன?--ரவி 22:26, 25 நவம்பர் 2007 (UTC)

ரவி, தலைமை அமைச்சர் என்பது சரியாக இருக்கும். இச்சொல்லை நான் 1970களில் இருந்து கேட்டிருக்கின்றேன். பெருஞ்சித்திரனார் போன்றோர் ஆள்வர். ஆனால் அமைச்சர் என்பதே தமிழ் இல்லை என்றும் சிலர் கூறுவர், அரசன் என்பதும் தமிழில்லை என்பர்! ஆனால் இவை எல்லாம் தமிழ்தான் - எதிலிருந்து எது பெற்றது என்பதற்குத் தீர்வு காண்பது அரிது. இதுபோல ஆயிரக்கணக்கில் உண்டு. பதவி என்பது தமிழ்தான். பதி (வினை)--> பதம், பதக்கம், பதவி, பாதை எல்லாம் நல்ல தமிழ்ச்சொற்கள். ஆனால் பாதை முதலானவை இந்திய-ஐரோப்பிய மொழியது என்பர் சிலர் (path என்பதையும் நோக்குக). தமிழென்று தேவநேயர் முறையாக நிறுவியுள்ளார். சாதாரணம் என்பது common பொது. (பொது-சிறப்பு). தமிழில் வழங்கும் சொற்களில், வாடிக்கை, சாதாரணம் போன்றவற்றை அப்படியே ஏற்கலாம். ஆனால் கூடவே "சர்வ சாதாரணம்" போன்ற வழக்குகளும் ஒட்டிக்கொண்டே வரும். வேறு சொல் தேவை எனில், புது-->புதுசு என்பதுபோல சாதாரணம் என்பதற்கு, பொது --> பொதுசு (புதியது என்பதுபோல் பொதியது எனலாம்). ஆனால் இவையெல்லாம் புதுச் சொல்லாட்சி என்று ஒதுக்கப்படலாம். சாதாரண வழக்கம் என்பதைப் பொது வழக்கம், பொதுவான வழக்கம் என்றே சொல்லலாம். அப்படித்தான் பலரும் சொல்லுவர். சாதாரண வழக்கம் என்று சொல்லும் தமிழர்கள் 10% க்கும் குறைவாகவே இருக்கும். பொதுகையான வழக்கம், பொதுமையான வழக்கம் என்றும் சொல்லலாம். சாதா தோசை என்பதை பொதுசு தோசை என்று சொல்லலாம். ஆனால் உணவகத்தான் என்ன தோசை தருவான் என்று சொல்ல முடியாது :) சிறப்பான வேறுபாடுகள், மாறுபாடுகள் இல்லாத பொதுத் தோசைதான் சாதா தோசை. இன்று உணவகங்களிலே சாதா தோசை என்கிறார்களா, அல்லது பிளைன் தோசையா சார் என்று கேட்கிறார்களா என்று தெரியாது. திருமணங்களிலே "வாட்டர் போடு", "ரைஸ் போடு" என்று ஓயாது ஆங்கிலம் பேசுவதாய் எண்ணி பொருள் சிதைக்கும் தமிழர்களின் போக்குகளில் இருந்து மீள்வது என்னாளோ?! --செல்வா 04:43, 26 நவம்பர் 2007 (UTC)

மதுரை மாவட்டத்தில் பதவிசான, பதவிசு போன்ற சொற்கள் prestigious,luxurious என்று பொருள்படப் பயன்படுத்தப்படக் கேட்டதுண்டு. ஒரு சொல் எம்மொழியிலிருந்து எங்கு சென்றது என்பதை அறிவதற்கு சில குறிகளை மொழியியலாளர்கள் பயன்படுத்துவர்: மூலச் சொல்லின் எத்தனை கிளைச்சொற்கள் எம்மொழியில் கூடுதல் எண்ணிக்கையில் உள்ளன, மூலச் சொல்லின் கிளைச் சொற்கள் எம்மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மொழிகளில் மிகுதியானவற்றில் உள்ளன என்பனப் போல. இவற்றைக் கொண்டு நோக்குகையில் பதவி தமிழென்றே தோன்றுகிறது. அதுபோல் அச்சொற்களுக்கு மாற்றுச்சொல் ஒருமொழியில் மிகுதியாக இருப்பின் அம்மொழிச்சொல்லாக இருக்க வாய்ப்புக் குறைவு. இவ்வடிப்படையில் மீன் மற்றும் நீர் (தமிழில் மட்டுமல்லாது பல பழங்குடி திராவிடரின் மொழிகளிலும் மிகுதியாகப் பயன்படுபவை) வடமொழியல்ல தமிழ் சொற்கள்தான் என்று அண்மைய மொழியியலில் தெளிவாக நிறுவப்பட்டும் பலர் இவற்றைக் கொண்டு தமிழ் வடமொழியிலிருந்து தோன்றியது என்ற பகடித்தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றனர். -- Sundar ^{\பேச்சு} 14:48, 26 நவம்பர் 2007 (UTC)

சுந்தர், செல்வா - உங்கள் இருவர் விளக்கங்களுக்கும் நன்றி. செல்வா, சாதாரணம் = பொது = common என்ற பொருளில் விளக்கி இருக்கிறீர்கள். ஆனால், சாதாரணம் என்பதின் துல்லியமான பொருள் = ordinary என்று நினைக்கிறேன். ordinary என்பதே பொதுவாக இருக்கத் தேவை இல்லை தானே? அசாதாரண என்பதும் unusual என்ற பொருளில் அதிகம் பயன்படுகிறது. common, extraordinary, unusual, ordinary - இவற்றுக்குத் துல்லியமான தனித்தனிச் சொற்கள் இருந்தால் நலம்.--ரவி 16:28, 27 நவம்பர் 2007 (UTC)

Ordinary என்பதும் common என்பதும் சற்றேறக்குறைய ஒரே பொருளுடையதே. common-uncommon, ordinary-extraordinary, usual-unusual என்பன மிக நெருக்கமான சொல்-எதிர்சொல் இணைகள். பொது-பொதுவல்லா, சாதாரண-அசாதாரண (மலிது-அரிது), வழக்கமான-அரிவழக்கான எனலாம். சாதாரண என்பது மிகப்பல இடங்களில் வழக்கமான, பொதுவான என்னும் பொருளில் ஆளப்பெறும். மேலும் ஆங்கிலத்தில் general என்றும் ஒரு சொல் உள்ளது. அதற்கும் நாம் பொது, பொதுமையான போன்ற சொற்களே பயன்படுத்துகிறோம். மலிந்த என்னும் சொல் மல் (மல்கு = பெருகு) என்னும் வேர்ச் சொல்லில் இருந்து எழுந்தது. மலிவு என்றால் விலை குறைவாக உள்ளது என்னும் பொருள், நிறைய (மலிந்து) கிடைப்பதால் விலை குறைந்துள்ளது என்பதைக் குறிப்பதாகும். Supply-demand-price theory of economics is buried in this word மலிவு. மலிஞ்சு கிடக்கு என்பது எங்கும் பரவலாகக் கிடைப்பது --> மலிது = ordinary. அரிதாகக் கிடைப்பது extra-ordinary (= rare) அரிது. [மல்லிப்பூ என்பது பல இதழ்கள் இருப்பதால் மல்லி (மணம் மிகுந்து தருவதாலும் மல்லி). வலிமை மிகுந்து இருப்பதால் மல்லர் (மல்லுகட்டுதல், மல்லாட முடியவில்லை முதலிய பேச்சு வழக்குகளையும் நோக்குங்கள்).]--செல்வா 17:32, 27 நவம்பர் 2007 (UTC)

செல்வா, பொருட்களை அடிப்படையாக வைத்துப் பார்க்கையில் பொதுவாகக் கிடைப்பதாலே ஒன்று சாதாரணமானதாகி விடுகிறது என்பது புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆனால், ஒரு எடுத்துக்காட்டுக்கு, ஒரு கேள்வி தோன்றுகிறது. ஒரு முன்னணி திரைப்படக்கல்லூரி இருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். அங்கு மாணவர்கள் எடுக்கும் படங்கள் எல்லாமே extra-ordinary தான். இந்தக் கல்லூரியைப் பொருத்த வரை அதிஉயர் தரம் தான் பொது நிலை. an usual film from this institute என்று சொல்லும் இந்த இடத்தில் வழக்கம் போல் தரமான படம் என்றே பொருள் படும். ஆனால், அதில் ஒரு மாணவர் மட்டும் ordinaryயாய் ஒரு படம் எடுத்து விடுகிறார். அப்ப ordinary film from this institute என்பதை இந்தக் கல்லூரியில் இருந்து வெளிவரும் வழக்கமான படம் என்றோ பொதுவாக இந்தக் கல்லூரியில் இருந்து வரும் பொதுவான படம் என்றோ மொழி பெயர்க்க இயலாதே? வழக்கத்துக்கு மாறாக, இந்தக் கல்லூரியில் இருந்து வந்திருக்கும் சாதாரண படம் என்று தான் சொல்ல முடியும்..இந்த இடத்தில் வரும் சாதாரணம் என்ற சொல்லை எப்படி வேறு சொல் கொண்டு எழுதுவது? context அடிப்படையில் பார்த்தால் சாதாரணம் = பொது என்கிற பொருள் இங்கு அடிபடுவது எனக்கு ஒரு குழப்பம். ஆங்கிலச் சொற்களை அப்படியே அடி பிசகாமல் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே மாதிரி தமிழாக்கத் தேவையில்லை, தமிழாக்க இயலாது என்பது உணர்வேன். ஆனால், தமிழாக்கமாக அல்லாமல் தமிழ்ச் சிந்தனையிலேயே இதை எப்படிச் சொல்வது? மட்டமான படம் என்றும் இதைத் தமிழாக்க முடியாது :) --ரவி 17:53, 27 நவம்பர் 2007 (UTC)

வழக்கத்துக்கு மாறாக, இந்தக் கல்லூரியில் இருந்து வந்திருக்கும் மலிதான ஒரு படம் என சொல்லலாம் என நினைக்கிறேன்.--செல்வா 18:07, 27 நவம்பர் 2007 (UTC)

அரிதாக வரும் மலிதான படம் :) --செல்வா 18:10, 27 நவம்பர் 2007 (UTC)

கூகுள் மொழிபெயர்ப்பு

Indira Gandhi
4th Prime Minister of India (1st tenure)
பதவியில் 24 January 1966 – 24 March 1977
குடியரசுத் தலைவர்	Sarvepalli Radhakrishnan Zakir Hussain Varahagiri Venkata Giri Fakhruddin Ali Ahmed
முன்னவர்	Gulzarilal Nanda
பின்வந்தவர்	Morarji Desai
4th Prime Minister of India (2nd tenure)
பதவியில் 15 January 1980 – 31 October 1984
குடியரசுத் தலைவர்	Neelam Sanjiva Reddy Giani Zail Singh
முன்னவர்	Choudhary Charan Singh
பின்வந்தவர்	Rajiv Gandhi
Minister for External Affairs of India
பதவியில் 9 March 1984 – 31 October 1984
முன்னவர்	P. V. Narasimha Rao
பின்வந்தவர்	Rajiv Gandhi
பதவியில் 22 August 1967 – 14 March 1969
முன்னவர்	Mahommedali Currim Chagla
பின்வந்தவர்	Dinesh Singh
Finance Minister of India
பதவியில் 26 June 1970 – 29 April 1971
முன்னவர்	Morarji Desai
பின்வந்தவர்	Yashwantrao Chavan
President of the Indian National Congress
பதவியில் 1959
முன்னவர்	U N Dhebar
பின்வந்தவர்	Neelam Sanjiva Reddy
பதவியில் 1978 – 1984
முன்னவர்	Dev Kant Baruah
பின்வந்தவர்	Rajiv Gandhi
அரசியல் கட்சி	Indian National Congress
பிறப்பு	19 நவம்பர் 1917(1917-11-19) Allahabad, United Provinces, British India
இறப்பு	அக்டோபர் 31 1984 (அகவை 66) New Delhi, India
தேசியம்	Indian
வாழ்க்கைத் துணை	Feroze Gandhi
பிள்ளைகள்	Rajiv Gandhi and Sanjay Gandhi
சமயம்	Adi Dharm
கையொப்பம்

மகாத்மா காந்தியின் ஒரு உண்ணாவிரதத்தின் போது, சிறுமி இந்திரா நேருவும், மகாத்மா காந்தியும்

இந்திரா பிரியதர்ஷணி காந்தி (இந்தி: इंदिरा प्रियदर्शिनी गांधी Indirā Priyadarśinī Gāndhī; née: Nehru; (19 நவம்பர் 1917 – 31 அக்டோபர் 1984), 1966 முதல் 1977 வரை மூன்று முறை தொடர்ச்சியாகவும், நான்காவது முறையாக 1980 முதல் அவரின் படுகொலை நடந்த 1984 வரையிலும் மொத்தம் பதினைந்து ஆண்டுகள் இந்திய குடியரசின் பிரதம மந்திரியாக இருந்தார்.

இந்தியாவின் முதல் பெண் பிரதம மந்திரியாக அமர்ந்த அவர், இன்று வரை, ஒரே பெண் பிரதம மந்திரியாகவும் இருந்தார்.

அரசியல் செல்வாக்கு பெற்ற நேரு குடும்பத்தில் பிறந்த அவர், ஒரு தீவிர அரசியல் சூழ்நிலையில் வளர்ந்தார். ஒரே கடைசி பெயர் இருந்த போதினும், இராஜ தந்திரி மோகன்தாஸ் காந்தியுடன் அவருக்கு எவ்வித குடும்ப உறவும் இல்லை. அவரின் தாத்தா மோத்திலால் நேரு, ஒரு முக்கிய இந்திய தேசிய வாத தலைவ ராக இருந்தார்.அவரின் தந்தை ஜவஹர்லால் நேரு, இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தில் ஒரு முக்கிய புள்ளியாகவும், சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பிரதமராகவும் இருந்தார். 1941ல் ஆக்ஸ்போர்டில் இருந்து இந்தியாவிற்கு திரும்பிய அவர், இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தில் பங்கு கொண்டார்.

1950களில், இவர் தந்தை இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக பதவி வகித்த காலத்தில், இவர் தமது தந்தைக்கு உத்தியோகப் பூர்வமற்ற வகையில் பிரத்யேக உதவி யாளராக இருந்து உதவினார்.1964ல் அவரின் தந்தையின் மரணத்திற்கு பின்னர், இந்திய குடியரசு தலைவரால் இவர் மாநிலங்களவை உறுப்பினராக நியமிக்கப்பட்டார். பின்னர் லால் பகதூர் சாஸ்திரியின் மந்திரிசபையில் தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்புத்துறையில் மந்திரியானார்.

பின்னர் சாஸ்திரியின் திடீர் மரணத்திற்குப் பின்னர் இந்திரா காந்தியை பிரதம மந்திரியாக்குவதில் காங்கிரஸ் கட்சி தலைவர் கே. காமராஜ் முக்கிய கருவியாக இருந்தார்.விரைவிலேயே தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்று திறமையைக் காட்டிய இந்திரா காந்தி, ஜனரஞ்சக நடவடிக்கைகள் மூலம் எதிர்கட்சியினரைத் திணறடித்தார்.இவர் பல இடதுசாரி பொருளாதார திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தினார், அத்துடன் விவசாய உற்பத்தியையும் ஊக்குவித்தார்.பாகிஸ்தானுடனான 1971 யுத்தத்தின் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைத் தொடர்ந்து ஒரு ஸ்திரமற்ற காலம் ஏற்பட்டது. அது 1975ல் அவசரகால நிலையைப் பிரகடனப்படுத்த வேண்டிய நிலைக்கு கொண்டு சென்றது; இதற்காக அவர் அதிகாரத்தை இழந்து மூன்று ஆண்டுகள் எதிர்கட்சியாக இருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.இது ஆட்சி ஆதிக்கத்தின் மிகுதிகளுக்காக கொடுத்த விலையாகும்.1980ல் மீண்டும் பதவியேற்றபின், இவர் பஞ்சாப் பிரிவினைவாதிகளுடன் அதிகரித்து வந்த முரண்பாடுகளில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டார். இது தவிர்க்க முடியாமல் 1984ல் அவரின் சொந்த காவலர்களாலேயே படுகொலை செய்யப் பட்டார்.

ஆரம்பகால வாழ்க்கை

இந்தியாவில் வளர்ந்த பருவம்

இந்திரா காந்தி 1917ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 19ஆம் நாள் பண்டிட் ஜவஹர்லால் நேருவிற்கும், கமலா நேருவிற்கும் மகளாக பிறந்தார்.அவர் அவர்களின் ஒரே குழந்தையாக இருந்தார்.இந்த நேரு குடும்பத்தினர் ஒரு காஷ்மீரி பண்டிட் குடும்பமாகும். இந்திரா நேருவின் தாத்தா மோதிலால் நேரு உத்திரபிரதேசத்தில் உள்ள அலஹாபாத்தில் ஒரு செல்வவளம் மிக்க வழக்கறிஞர் ஆவார்.காந்திக்கு முந்தைய காலத்தில் இந்திய தேசிய காங்கிரசில் மோதிலால் நேரு மிக முக்கிய உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார். மேலும் பிரிட்டிஷ் அமைப்புமுறைக்கு எதிராக ஓர் எதிர்கால இந்திய அமைப்புமுறைக்கான மக்களின் விருப்பம் பற்றிய நேருவின் அறிக்கையையும் எழுதி கொண்டிருந்தார்.இவரின் தந்தை ஜவஹர்லால் நேரு நன்கு படித்த ஒரு பாரிஸ்டரும், இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தின் ஒரு பிரபல தலைவரும் ஆவார். இந்திரா பிறந்ததிருந்த காலத்தில், மகாத்மா காந்தியின் தலைமையில் இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தில் நேரு நுழைந்தார்.

நோயுற்றிருந்தவரும், நேரு வீட்டுப்பொருட்களில் இருந்து விலகி இருந்தவருமான தமது தாயின் முழு கவனிப்பில் வளர்ந்த இந்திரா, வலுவான பாதுகாப்பு உள்ளுணர்வையும், ஒரு பிரத்யேக பண்பையும் வளர்த்தார்.இவரின் தாத்தாவும், தந்தையும் தொடர்ச்சியாக தேசிய அரசியிலில் சிக்கிக் கொண்டிருந்ததால், அதுவும் இவரின் உன்னிப்பான பிரச்சனைகளுடன் ஒன்றி கலந்தது. விஜயலட்சுமி பண்டிட் உட்பட, தந்தையின் சகோதரிகளுடன் இவர் முரண்பாடுகளைக் கொண்டிருந்தார். இது அரசியல் உலகிலும் தொடர்ந்தது.

இவர் தந்தையின் சுயசரிதையில், சுதந்திரத்தை நோக்கி என்பதில், தாம் சிறையில் இருந்த போது போலீஸ் அடிக்கடி குடும்ப வீட்டிற்கு வந்ததாகவும், தாம் மீது அரசாங்கம் விதித்திருந்த அபராதங்களுக்காக சில நாற்காலிகளையும் எடுத்து சென்றதாக என்று அவர் எழுதுகிறார். அவர் கூறுகையில், "இந்த தொடர்ச்சியான நாசப்படுத்தும் செயல்முறைகள், என் நான்கு வயது மகளான இந்திராவை மிகவும் பாதித்தது. மேலும் அவள் போலீஸை எதிர்த்தாள், அத்துடன் அவளின் வலுவான அதிருப்தியையும் தெரிவித்தாள். அந்த ஆரம்பகட்ட உணர்வுகள் பொதுவாக போலீஸ் படை குறித்த அவளின் எதிர்கால கண்ணோட்டத்தை மாற்றியமைக்கக் கூடும் என்று நான் அஞ்சினேன்." என்று குறிப்பிட்டார்.

இந்திரா இளம் பெண்கள் மற்றும் ஆண்களுக்காக வானரசேனா என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தினார். இது, போராட்டங்கள் மற்றும் கொடி அணிவகுப்புகள் ஆகியன நடத்தியதன் மூலமாகவும், அத்துடன் காங்கிரஸ் அரசியல்வாதிகளின் உணர்வுப்பூர்வமான பிரசுரங்களை மற்றும் தடைவிதிக்கப்பட்டவைகளை வினியோகித்ததன் மூலமாகவும் இந்திய சுதந்திர போராட்டத்தில் ஒரு சிறிய ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க பாத்திரத்தை வகித்தது.அடிக்கடி-கூறப்படும் ஒரு கதையில், 1930களின் தொடக்கத்தில் ஒரு இன்றியமையாத புரட்சிகர முனைவுக்கான வரைத்திட்டங்களைக் கொண்ட முக்கிய ஆவணத்தை அவரின் பள்ளிப்பையில் வைத்து அவர் தந்தையின் போலீஸ் கண்காணிப்பில் இருந்த வீட்டிலிருந்து கடத்தி சென்றதாக கூறப்படுகிறது.

ஐரோப்பாவில் கல்வி

1936ல், அவர் அன்னை கமலா நேரு, ஒரு நீண்ட போராட்டத்திற்கு பின்னர் இறுதியாக காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டு மரணமடைந்தார்.அந்த சமயத்தில் இந்திராவிற்கு 18 வயது நிரம்பி இருந்தார், இவ்வாறு அவரின் குழந்தைப்பருவத்தில் ஒருபோதும் அவர் ஒரு நிலையான குடும்ப வாழ்க்கையை அனுபவிக்கவில்லை.இங்கிலாந்தின் ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகம், சோமெர்வெல்லி கல்லூரியில் படித்து கொண்டிருந்த போது, அதாவது 1930களின் பிற்பகுதியில், இலண்டனை மையமாக கொண்ட தீவிர சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவான இந்திய குழுவின் உறுப்பினரானார்.

1940களின் தொடக்கத்தில், தீராத நுரையீரல் நோயிலிருந்து மீண்டு வர இந்திரா ஸ்விட்சர்லாந்தில் வீட்டு ஓய்வில் நேரத்தை செலவிட்டார்.அவரின் குழந்தைப்பருவத்தில் அவர் கொண்டிருந்த உறவைப் போலவே, அவரின் தந்தையுடன் நீண்ட கடிதங்கள் மூலம் அவரின் தொலைதூர உறவையும் தக்க வைத்துக்கொண்டிருந்தார்.அவர்கள் அரசியல் குறித்து விவாதித்தார்கள்.

ஐரோப்பா மற்றும் இங்கிலாந்தில் அவர் வாழ்ந்த ஆண்டுகளில், அரசியலில் செயல்பட்டு வந்த பிரோஜ் காந்தி (மோகன்தாஸ் காந்தியுடன் எவ்வித உறவும் கிடையாது) என்ற ஒரு பார்சி இளைஞரை சந்தித்தார். இந்தியாவிற்கு திரும்பிய பின்னர், பிரோஜ் காந்தி நேரு குடும்பத்துடன், குறிப்பாக இந்திராவின் அன்னை கமலா நேருவுடனும், இந்திராவுடனும் நெருங்கிய உறவை வளர்த்து கொண்டார்.கமலாவைக் குணமாக்கும் சேவைகளிலும் பிரோஜ் உதவினார்.

பிரோஜ் காந்தியுடன் திருமணம்

இந்திரா மற்றும் பிரோஜ் காந்தி இந்தியாவிற்கு திரும்பிய போது, அவர்கள் காதலர்களாக இருந்தார்கள். மருத்துவர்களின் ஆலோசனைகளுக்கு இடையில், திருமணம் செய்து கொள்ளவும் தீர்மானித்தார்கள். பிரோஜின் திறந்த மனப்பான்மை, நகைச்சுவை உணர்வு மற்றும் தன்னம்பிக்கை ஆகியவை இந்திராவிற்கு பிடித்திருந்தது. இவ்வளவு விரைவாக அவர் மகள் திருமணம் செய்து கொள்வதை நேரு விரும்பவில்லை. மேலும் அவர்களின் காதல் உறவை பிரிக்க மகாத்மா காந்தியின் உதவியையும் நாடினார். காதலில் இருந்த அந்த பெண்மணி மிகவும் பிடிவாதமாக இருந்தார். 1942 மார்ச்சில் ஹிந்து முறைப்படி திருமணம் நடந்தது.

பிரோஜூம், இந்திராவும் இருவருமே இந்திய தேசிய காங்கிரசின் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். 1942ல் வெள்ளையனே வெளியேறு போராட்டத்தில் அவர்கள் பங்கெடுத்த போது, இருவருமே கைது செய்யப்பட்டார்கள். சுதந்திரத்திற்கு பின்னர், தேர்தலில் களம் இறங்கிய பிரோஜ், உத்திர பிரதேசத்தில் இருந்து பாராளுமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ராஜீவ் காந்தி மற்றும் சஞ்சய் காந்தி ஆகிய இரண்டு மகன்கள் பிறந்த பின்னர், ஏதோ சில கருத்து வேறுபாடுகளால் 1958 வரை அந்த தம்பதியினர் பிரிந்து வாழ்ந்தார்கள்.அவரின் மறு-தேர்வுக்கு பின்னர் உடனடியாக, பிரோஜ் மாரடைப்பால் பாதிக்கப்பட்டார், இது அவர்களின் உடைந்த திருமண வாழ்வை மீண்டும் சேர்த்து வைத்தது. ஆனால் 1960 செப்டம்பரில் பிரோஜ் இறந்த பின்னரும் கூட அவர்களின் நேசம் பல ஆண்டுகளுக்கும் குறைவில்லாமல் இருந்தது.

நேரு குடும்பம் - மத்தியில் இருப்பவர் மோதிலால் நேரு, (இடமிருந்து வலமாக) நிற்பவர்கள், ஜவஹர்லால் நேரு, விஜயலக்ஷ்மி பண்டிட், கிருஷ்ணா ஹூதீசிங்க, இந்திரா மற்றும் ரன்ஜீத் பண்டிட்; அமர்ந்திருப்பவர்கள்: ஸ்வரூப் ராணி, மோதிலால் நேரு மற்றும் கமலா நேரு (அண்ணளவாக 1927).

தொடக்ககால தலைமை

இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தலைவர்

இந்திரா மற்றும் மகாத்மா காந்தி (அண்ணளவாக 1930கள்)

1959 மற்றும் 1960ன் போது, இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தலைவர் பதவிக்காக நின்ற இந்திரா காந்தி அதில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவரின் பதவிகாலம் குறிப்பிடத்தக்கதாக அமையவில்லை. அவர் அவரின் தந்தையின் பிரதிநிதியாக நடிக்க வேண்டி இருந்தது. நேரு ஒரு நெபோடிச எதிர்ப்பு பேச்சாளராக அறியப்பட்டிருந்தார், இந்திரா 1960 தேர்தல்களில் ஓர் இடத்திற்கும் போட்டியிடவில்லை.

தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்புத்துறை மந்திரி

1964 மே 27ல் நேரு மரணமடைந்தார், புதிய பிரதம மந்திரி லால் பகதூர் சாஸ்திரியின் வலியுறுத்தலின் பேரில் இந்திய தேர்தல்களில் போட்டியிட்டு, உடனடியாக தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்புத்துறை மந்திரியாக நியமிக்கப்பட்டதன் மூலம் அரசிலும் பங்கெடுத்தார். இந்தி மொழி பேசாத மாநிலமான தமிழ்நாட்டில் தேசிய மொழியாக இந்தி ஆக்கப்பட்டதன் மீது எழுந்த கலகங்களின் போது அவர் மெட்ராஸ் விரைந்தார். அங்கு அரசாங்க அதிகாரிகளுடன் பேசிய அவர், சமுதாய தலைவர்களின் கோபத்தை மட்டுப்படுத்தியதுடன், பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளின் மறுகட்டுமான முயற்சிகளையும் பார்வையிட்டார். தாங்கள் காட்டத் தவறிய இதுபோன்ற முனைவால், சாஸ்திரியும், பிற மூத்த மந்திரிகளும் ஆச்சரியமடைந்தார்கள். அமைச்சர் இந்திரா காந்தியின் நடவடிக்கைகள் சாஸ்திரியைக் குறிவைத்தோ அல்லது அவரின் சொந்த அரசியல் முன்னேற்றங்களையோ நோக்கமாக கொண்டிருக்கவில்லை. அறிவிக்கப்பட்ட வகையில் அவர் அவரின் அமைச்சக செயல்பாடுகளில் ஒவ்வொரு நாளும் ஆர்வமில்லாமல் இருந்தார், ஆனால் ஊடக ஆர்வலராகவும், அரசியல் மற்றும் தனிச்சிறப்பை உருவாக்குவதிலும் அவர் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தார்.

"திருமதி. இந்திராகாந்திக்கும் அவரின் போட்டியாளர்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட தொடர்ச்சியான போராட்டங்களின் போது, பல மாநிலங்களில் இருந்த மத்திய காங்கிரஸ் [கட்சி] தலைமைகள் மாநில காங்கிரஸ் [கட்சி] அமைப்புகளில் இருந்த மேல் சாதி தலைவர்களை மாற்றி பிற்பட்ட சாதியினரை அவர்களுக்கு மாற்றாக இருத்தவும், இதன் மூலம் மாநில காங்கிரஸிலும் (கட்சி), எதிர்கட்சியிலும் இருந்த போட்டியாளர்களைத் தோற்கடிக்கவும், பிந்தைய சாதியினரின் ஓட்டுக்களை ஒருங்கிணைக்கவும் முனைந்தது.இந்த தலையீடுகளால் ஏற்பட்ட விளைவுகள், (இவற்றில் சில வெறுமனே சமூக முன்னேற்றமாகவும் உணரப்பட்டது), பொதுவாக இன பிராந்தியங்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளைத் தீவிரப்படுத்தியது...."

1965ல் இந்திய-பாக்கிஸ்தான் யுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்த போது, இந்திரா காந்தி ஸ்ரீநகர் பிராந்திய எல்லைகளில் ஓய்வெடுத்து கொண்டிருந்தார். பாகிஸ்தான் போராளிகள் நகரத்திற்கு மிக நெருக்கமாக ஊடுறுவு இருந்ததாக இராணுவத்தால் எச்சரிக்கை செய்யப்பட்டிருந்த போதினும், அவர் ஜம்முவிற்கோ அல்லது டெல்லிக்கோ செல்ல மறுத்துவிட்டார். மாறாக, உள்ளூர் அரசாங்கத்தை கூட்டியதுடன், ஊடக கவனத்தையும் ஈர்த்தார். பாகிஸ்தானின் தாக்குதல் வெற்றிகரமாக முறியடிக்கப்பட்டது, 1966 ஜனவரியில் தாஸ்கண்ட் சோவியத்களின் மத்தியஸ்தத்துடன், பிரதம மந்திரி சாஸ்திரி பாகிஸ்தானின் அயூப் கானுடன் ஓர் அமைதி உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டார்.இதற்கு ஒரு சில மணி நேரங்களுக்கு பின்னர், சாஸ்திரி மாரடைப்பால் காலமானார்.

பின்னர், மொரார்ஜி தேசாயின் எதிர்ப்பு இருந்த போதினும், இந்திரா காந்தியை பிரதம மந்திரியாக ஆக்குவதில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் தலைவர் கே. காமராஜ் ஒரு கருவியாக இருந்தார். மொரார்ஜி தேசாய் பின்னர் காங்கிரஸ் பாராளுமன்ற கட்சி உறுப்பினர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டார், இதில் இந்திரா காந்தி 169க்கு 355 வாக்குகளால் மொரார்ஜி தேசாயியைத் தோற்கடித்து இந்தியாவின் ஐந்தாவது பிரதம மந்திரியாகவும் மற்றும் அப்பதவியைப் பெறும் முதல் பெண்மணியாகவும் ஆனார்.

பிரதம மந்திரி

படிமம்:Swearing in 1966.jpg

டாக்டர். சர்வெபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன், இந்தியாவின் இரண்டாவது ஜனாதிபதி, 1966 ஜனவரி 24ல் இந்திராகாந்திக்கு பதவிப்பிரமாணம் அளிக்கிறார்.

முதல் பதவிகாலம்

உள்நாட்டு கொள்கை

1966ல் இந்திரா காந்தி பிரதம மந்திரியான போது, காந்தியின் தலைமையிலான சோசலிசவாதிகள் மற்றும் மொரார்ஜி தேசாய் தலைமையிலான பழமைவாதிகள் என காங்கிரஸ் இரண்டு பிரிவுகளாக பிரிந்திருந்தது. ராம்மனோகர் லோஹியா 'செவிட்டு பொம்மை' என்ற அர்த்தத்தில் குங்கி குடியா என்று அவரை அழைத்தார் . இந்த உட்பூசல்கள் 1967 தேர்தல்களில் பிரதிபலித்தது, அதில் காங்கிரஸ் 545மக்களவை இடங்களில் 297 இடங்களை வென்று 60 இடங்களுக்கு நெருக்கமாக இழப்பை சந்தித்தது. அவர் தேசாயை இந்தியாவின் துணை பிரதம மந்திரியாகவும், நிதி மந்திரியாகவும் நியமிக்க வேண்டி இருந்தது. 1969ல், தேசாயுடனான அவரின் பல ஒத்துழையாமைக்கு பின், இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் உடைந்தது. அதற்கடுத்த இரண்டு ஆண்டுகள் அவர் சோசலிசவாதிகள் மற்றும் கம்யூனிஸ்டு கட்சிகளின் ஆதரவில் ஆட்சி புரிந்தார். அதே ஆண்டில், 1969 ஜூலையில் அவர் வங்கிகளை தேசியமயமாக்கினார்.

1971ல் பாகிஸ்தானுடனான யுத்தம்

முதன்மைக் கட்டுரை: Indo-Pakistani War of 1971

பாகிஸ்தான் இராணுவம் கிழக்கு பாகிஸ்தானின் உள்நாட்டு மக்களுக்கு எதிராக பரந்தளவிலான அட்டூழியங்களை நடத்தியது. கணக்கிடப்பட்ட வகையில் 10 மில்லியன் அகதிகள் இந்தியாவிற்கு வந்தனர், இதனால் நாட்டில் நிதி தட்டுப்பாடும், ஸ்திரமின்மையும் ஏற்பட்டது. அகதிகள் பிரச்சனையைத் தீர்க்க, கிழக்கு பாகிஸ்தானியர்கள் அவர்களின் சுதந்திரத்தை அடைய உதவும் வகையில், இந்திரா காந்தி பாகிஸ்தான் மீது போர் அறிவி்த்தார். ரிச்சர்டு நிக்சன் தலைமையிலான அமெரிக்கா பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவளித்ததுடன் யுத்தத்திற்கு சென்றதற்காக இந்தியாவை எச்சரி்க்கும் வகையில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் தீர்மானமும் நிறைவேற்றியது. நிக்சன் தனிப்பட்ட வகையில் இந்திராவை வெறுத்தார். நிக்சன் அவரின் வெளியுறவுத்துறை மந்திரியான ஹென்றி கிஸ்சென்கருடனான இரகசிய உரையாடலில் (தற்போது அரசுத்துறையால் இது வெளியிடப்பட்டுள்ளது) இந்திராவை "சூனியக்காரி" என்றும் "தந்திர நரி" என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார். . இந்திரா நட்புறவு மற்றும் ஒத்துழைப்பு உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டார். இது ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் அரசியல் ஆதரவு மற்றும் ஒரு சோவியத் வீட்டோ அதிகாரம் கிடைக்க வழி வகுத்தது. 1971 யுத்தத்தில் இந்தியா வெற்றி பெற்றது, பங்களதேஷ் உருவானது.

வெளிநாட்டு கொள்கை

அவர் பாகிஸ்தானின் புதிய ஜனாதிபதி ஜூல்பிகார் அலி பூட்டோவை ஒரு வாரகால மாநாட்டிற்கு சிம்லாவிற்கு வர அழைப்பு விடுத்தார். பேச்சுவார்த்தைகளின் பல-தோல்விகளைப் பின்னர், இரண்டு நாட்டு தலைவர்களும் இறுதியில் சிம்லா உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டனர். இது இரு நாடுகளும் காஷ்மீர் பிரச்சனையை பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் அமைதி வழியில் தீர்ப்பதில் உடன்பட்டிருந்தது. நிக்சனின் மீதான அவரின் வெறுப்பால், அமெரிக்காவுடனான அவரின் உறவுகள் விலகியிருந்தது. அதே வேளையில் சோவியத் ஒன்றியத்துடனான உறவுகள் நெருக்கமாக வளர்ந்தன.

எல்லை கட்டுப்பாட்டு கோட்டை ஒரு நிரந்தர எல்லையாக உருவாக்காததற்காக இந்திராகாந்த சிலரால் விமர்சிக்கப்பட்டார், சில விமர்சகர்கள், பாகிஸ்தான் கட்டுப்பாட்டிலான காஷ்மீர் பாகிஸ்தானிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றும் கூட நம்புகிறார்கள். இப்பகுதியின் 93,000 யுத்த கைதிகள் இந்திய கட்டுப்பாட்டின்கீழ் இருந்தனர். ஆனால் இந்த உடன்படிக்கை உடனடியாக ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் மூன்றாம் நாடுகளின் குறுக்கீடுகளை நீக்கியது, அத்துடன் பாகிஸ்தான் உடனடியான எதிர்காலத்தில் ஒரு பெரிய தாக்குதலைத் தொடுப்பதற்கான விருப்பத்தையும் பெருமளவில் குறைத்தது. ஒரு முக்கிய பிரச்சனையில் பூட்டோ முழுமையாக சரணடைய வேண்டும் என்று கோராமல், பாகிஸ்தான் ஸ்திரமடையவும், சராசரி நிலையடையவும் அவர் அனுமதித்தார்.பல தொடர்புகள் ஆண்டுகளாக உறைந்து (மூடப்பட்டு) போயிருந்தாலும் கூட, வர்த்தக உறவுகளும் சராசரிக நிலைக்கு கொண்டு வரப்பட்டன.

ரூபாய் மறுமதிப்பீடு

1960களின் இறுதிப்பகுதியில், வர்த்தகத்தை அதிகரிக்க இந்திராவின் நிர்வாகம் இந்திய ரூபாய் மதிப்பில் அமெரிக்க டாலரின் அடிப்படையில் 4லிருந்து 7க்கு 40% மறுமதிப்பீடு செய்ய ஆணையிட்டது.

அணு ஆயுதங்கள் திட்டம்

சீனாவின் மக்கள் குடியரசிடம் இருந்து வந்த அணு ஆயுத அச்சுறுத்தலுக்கு பிரதிபலிப்பாகவும், அணுசக்தி அதிகாரங்களிடமிருந்து இந்தியாவின் ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் பாதுகாப்பு நலன்களை சுதந்திரமாக வைத்திருக்கவும் 1967ல் ஒரு தேசிய அணுசக்தி திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. 1974ல், உத்தியோகப்பூர்வமற்ற வகையில் "சிரிக்கும் புத்தர்" என்ற இரகசிய சொல்லுடன், ராஜஸ்தானில் பொக்ரான் பாலைவன கிராமத்தில் இந்தியா வெற்றிகரமாக ஒரு நிலத்தடி அணுச்சோதனை நடத்தியது. இந்த சோதனை அமைதி நோக்கம் கொண்டது தான் என்ற அறிவிப்புடன், இந்தியா உலகின் இளம் அணுசக்தி அதிகாரமாக உருவானது.

பசுமை புரட்சி

முதன்மைக் கட்டுரை: Green Revolution in India

1971ல் ரிச்சர்டு நிக்சனும், இந்திராகாந்தியும்அவர்களுக்கு இடையே இருந்த தனிப்பட்ட வெறுப்பு இருதரப்பு உறவுகளுக்கும் வர்ணம் சேர்த்தது.

1960களில் இறுதியாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சிறப்பு விவசாய கண்டுபிடிப்பு திட்டங்கள் மற்றும் கூடுதல் அரசு உதவியானது, இந்தியாவின் கடுமையான உணவு பற்றாக்குறையை கோதுமை, அரிசி,பருத்தி மற்றும் பால் ஆகியவற்றின் உபரி உற்பத்தியை உருவாக்கியது. இந்திரா காந்தி கணிசமாக விரும்பாத ஜனாதிபதியின் (இந்த உணர்வு பரஸ்பரமானது: நிக்சனைப் பொறுத்தவரை, இந்திரா "ஒரு வயதான சூனியக்காரி") தலைமையிலான அமெரிக்காவிடம் இருந்து உணவுப்பொருள் மானியத்தைப் பெறுவதற்கு பதிலாக, நாடு ஒரு உணவு ஏற்றுமதியாளராக மாறியது. அதன் வர்த்தகரீதியான பயிர் உற்பத்தியுடனான மாற்றத்துடன் அந்த சாதனை, "பசுமை புரட்சி" என்று கூறப்பட்டது. அதே வேளையில், குறிப்பாக இளம் குழந்தைக்களுக்கு இருந்த ஊட்டச்சத்து குறைவை, எதிர்த்து போராட உதவும் வகையில், பால் உற்பத்தியில் ஏற்பட்ட உயர்வு வெண்மை புரட்சி எனப்பட்டது. 'உணவு பாதுகாப்பு' என்று அழைக்கப்பட்ட திட்டம், 1975 வரையிலான ஆண்டுகளில் இந்திரா காந்திக்கு உதவியாக இருந்தது.

1960களின் ஆரம்பத்தில் உருவாக்கப்பட்ட, மாவட்ட வேளாண் விரிவாக்க திட்டத்திற்கு உத்யோகப்பூர்வமற்ற வகையில் அளிக்கப்பட்ட பெயர் தான் பசுமை புரட்சி. இது ஏராளமான, விலைமதிப்பற்ற தானியங்களை நகர்புறவாசிகளுக்கு உறுதியளித்தது. இவர்களின் ஆதரவை காந்தி - உண்மையில் அனைத்து அரசியல்வாதிகளுமே - மிகவும் நாடியிருந்தார். இந்த திட்டம் நான்கு முன்னுரையைக் கொண்டிருந்தது: 1) புதிய வகை விதைகள், 2) இந்திய வேளாண்மையில் ரசாயனமாக்கலின் தேவையை ஏற்றுக்கொள்வது, அதாவது உரங்கள், பூச்சிகொல்லிகள், களை கொல்லிகள் மற்றும் இதர பிற 3) புதிய மற்றும் மேம்பட்ட தற்போதிருக்கும் விதை வகைகளை அபிவிருத்தி செய்ய தேசிய மற்றும் சர்வதேசிய கூட்டுறவிற்கு பொருப்பு 4) உயர்கல்வி கல்லூரிகளின் வடிவத்தில் ஒரு விஞ்ஞான, வேளாண் பயிலகங்களை அபிவிருத்தி செய்வதற்கான திட்டம். சுமார் பத்து ஆண்டுகளை நிலைத்திருந்த பின்னர், இறுதியாக கோதுமை உற்பத்தியை சுமார் மும்மடங்காக்கவும், ஒரு குறைந்தளவிலான ஆனால் குறிப்பிடத்தக்க அரிசி உற்பத்தி உயர்வையும் இந்த திட்டம் கொண்டு வந்தது. தினை, கிராம்பு மற்றும் பருவெட்டான தானியங்கள் போன்ற தானியங்களின் விளைச்சலில் சிறிதும் உயர்வு ஏற்படவில்லை. உண்மையில், இவை அறிவிக்கப்பட்ட வகையில் நிலையான விளைச்சலைத் தக்க வைத்திருந்தன.

1971 தேர்தல் வெற்றியும், இரண்டாவது பதவி காலமும் (1971-1975)

1971ஆம் ஆண்டு பொது தேர்தலில் சிறப்பான வெற்றிக்குப் பின்னர் இந்திராவின் அரசாங்கம் முக்கிய பிரச்சனைகளை முகங்கொடுத்தது.காங்கிரஸ் கட்சியின் உள் கட்டமைப்பு அதன் எண்ணிலடங்கா பிளவுகளைத் தொடர்ந்து, அதன் தேர்தல் அதிருஷ்டங்களுக்காக முழுமையுமாக அவரின் தலைமையில் விட்டு விட்டு, அது ஆற்றல் இழந்துவிட்டிருந்தது. கரீபி ஹட்டாவோ (வறுமையை விரட்டு) என்பது தான் இந்திரா காந்தியின் 1971ஆம் ஆண்டு கருத்துருவாக இருந்தது. இந்த பிரச்சாரமும், அதனுடன் சேர்த்து முன்வைக்கப்பட்ட வறுமை ஒழிப்பு திட்டங்களும், கிராமப்புற மற்றும் நகர்புற ஏழைகளின் அடிப்படையில், காந்திக்கு ஒரு சுதந்திரமான தேசிய ஆதரவை வடிவமைத்தளித்தது.இது மாநிலத்திலும், உள்நாட்டு அரசாங்கத்திலும் இரண்டிலும் செல்வாக்கு பெற்றிருந்த கிராமப்புற சாதிகளையும், அதே போல நகர்புற வெகுஜன வர்க்கத்தையும் அவர் தவிர்க்கும்படி செய்தது.மேலும், முன்னர் குரல்கொடுக்க முடியாத ஏழைகள் இறுதியில் அரசியல் செல்வாக்கிலும், அரசியல் வலுவிலும் அவர்களின் பங்கிற்கு ஆதாயம் பெற்றார்கள்.

உள்ளூர் மட்டும் நடத்தப்பட்ட போதினும், கரீபி ஹட்டாவோ மூலம் உருவாக்கப்பட்ட திட்டங்கள் புது டெல்லியாலும், இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சியாலும் நிதி உதவி வழங்கப்பட்டு, அபிவிருத்தி செய்யப்பட்டு, கண்காணிக்கப்பட்டு, அதற்கென ஊழியர்களும் நியமிக்கப்பட்டார்கள். "புதிய மற்றும் பரந்த ஆதரவு வளங்களை... நாடு முழுவதும் செலவிட்டு மத்திய அரசியல் தலைமையையும் இந்த திட்டங்கள் அளித்தது.". வறுமையை ஒழிப்பதில் கரீபி ஹட்டாவோ திட்டத்தின் தோல்வியை கல்வி ஆய்வாளர்களும், வரலாற்றாளர்களும் தற்போது ஒத்து கொள்கிறார்கள். அதாவது பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்காக மொத்த நிதியில் சுமார் 4 சதவீதம் ஒதுக்கப்பட்டதில் மூன்று வறுமை ஒழிப்பு தி்ட்டங்களுக்கு அளி்க்கப்பட்டது. இதில் சிறிதளவு கூட மதிப்புமிக்க அளவில் ஒருபோதும் 'ஏழைகளிலும் ஏழைகளுக்கு' சென்று சேரவில்லை. மாறாக, இந்த திட்டத்தின் வெறும் கோஷங்கள், இந்திரா காந்தியின் மறு-தேர்வுக்கு வெகுஜன ஆதரவைத் திரட்ட முக்கியமாக பயன்படுத்தப்பட்டது.

ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளும், தேர்தல் முறைகேடு பற்றிய தீ்ர்ப்பும்

1975 ஜூன் 12ல், தேர்தல் முறைகேடுகளின்அடித்தளத்தில் மக்களவைக்கு இந்திராகாந்தியின் தேர்வு அமைந்திருப்பதாக அலஹாபாத் உயர்நீதிமன்றம் அறிவி்த்தது. ராஜ் நாரேனினால் பதிவு செய்யப்பட்ட ஒரு தேர்தல் மனுவில் (1971ல் இவருக்கு எதிராக அவர் தேர்தல் முறைகேடுகள் செய்தார் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட பின்னர், 1977 பாராளுமன்ற தேர்தலில் ரேபரேலி தொகுதியில் இந்திராவை தோற்கடித்தார்) , அரசாங்க வளங்களை பிரச்சாரத்திற்கு பயன்படுத்திய பல பெரிய மற்றும் சிறிய சம்பவங்களை குறித்து குற்றஞ்சாட்டி இருந்தார். இதனால் பாராளுமன்ற பதவியில் இருந்து அவர் நீக்கப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. அத்துடன் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு தேர்தலில் போட்டியிட கூடாது என்றும் தடை விதித்தது. பிரதம மந்திரியானவர் மக்களவையில் (இந்திய பாராளுமன்றத்தில் கீழ்சபை) அல்லது மாநிலங்களவையில் (பாராளுமன்றத்தின் மேல்சபை) ஓர் உறுப்பினராக இருக்க வேண்டும். இவ்வாறு, இந்த முடிவு அவரை பதவியில் இருந்து இறக்கியது. ராஜ் நரேன், இந்திராகாந்தியுடன் இணைந்து, சுதந்திரத்திற்கு பிந்தைய இந்திய அரசியலில் செல்வாக்கு செலுத்தினார். இவருக்கு எதிராக இந்திரா எப்போதும் போராடி வந்தார்.

ஆனால் இராஜினாமா செய்வதற்கான வலியுறுத்தல்களை நிராகரித்த இந்திராகாந்தி, உச்சநீதி மன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்வதற்கான திட்டங்களை அறிவித்தார். அலஹாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி சின்ஹா அந்த தீர்ப்பை வழங்கி இருந்தார். ராஜ் நரேனால் அந்த வழக்கு கொண்டு வரப்பட்ட நான்கு ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் அந்த தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருந்தது, 1971 பாராளுமன்ற தேர்தலில் எதிர்தரப்பாளரை பிரதம மந்திரி தோற்கடித்திருந்தார். வழக்கின் போது தம் வாதத்திற்கு ஆதாரங்கள் அளித்த இந்திராகாந்தி, நேர்மையற்ற தேர்தல் நடவடிக்கைகள், அதிகபடியான தேர்தல் செலவுகள் மற்றும் அரசு இயந்திரங்கள் மற்றும் அதிகாரிகளை கட்சி நலனுக்கு பயன்படுத்தியது ஆகியவற்றிற்காக குற்றவாளியாக தீர்மானிக்கப்பட்டார். அவருக்கு எதிராக பெரும் ஊழல் குற்றங்களை நீதிபதி நிராகரித்தார்.

நீதிமன்றத்தின் உத்தரவால் பாராளுமன்றத்தின் கீழ்சபையான மக்களவையில் இருந்து நீ்க்கப்பட இருந்த போதினும், இந்த தீர்ப்பு தமது பதவிக்கு குழிபறிக்காது என்று இந்திரா குறிப்பிட்டார். அவர் கூறுகையில், "எங்களின் அரசாங்கம் சுத்தமாக இல்லை என்று நிறைய பேச்சுக்கள் இருக்கின்றன, ஆனால் எங்களின் அனுபவத்தில் {எதிர்} கட்சிகள் அரசாங்கங்கள் உருவாக்கினால் நிலைமை மேலும் படு மோசமாக இருக்கும்" என்றார். அனைத்து கட்சிகளும் பயன்படுத்திய அதே முறையைத் தான் தேர்தல் பிரச்சார நிதிக்காக அவரின் காங்கிரஸ் கட்சியும் பின்பற்றியது என்று கூறி அவர் விமர்சனங்களை நிராகரித்தார். இந்த பிரதம மந்திரி அவர் கட்சியின் ஆதரவைத் தக்க வைத்திருந்தார், அது அவருக்கு ஆதரவாக ஓர் அறிக்கை வெளியிட்டது. தீர்ப்பு குறித்த செய்திகள் பரவியவுடன், அவரின் வீட்டின் முன் ஒன்று திரண்ட நூற்றுக்கணக்கான ஆதரவாளர்கள் தங்களின் பற்றுறுதியை வலியுறுத்தினார்கள். இந்திராகாந்தியின் தீர்ப்பு அவரின் அரசியல் வாழ்க்கையைப் பாதிக்காது என்று இந்திய உயர்மட்ட கமிஷனர் பி.கே. நேரு தெரிவித்தார். "திருமதி. இந்திராகாந்தி நாட்டில் இன்னமும் தொடர்ந்து ஆதரவை பெற்றிருக்கிறார்," என்று அவர் தெரிவித்தார். "இந்திய வாக்காளர்கள் முடிவெடுத்தால் ஒழிய இந்திய பிரதம மந்திரி அவர் பதவியில் தொடர்ந்து நீடிப்பார் என்று நான் நம்புகிறேன்" என்றார்.

தேர்தல் முறைகேடு குறித்து அவர் மீதான தீர்ப்புக்கு எதிராக இந்திரா ஒரு மேல்முறையீடு செய்தார். மேலும் ஜனநாயகத்திற்கு இடையூறு செய்வதற்கான திட்டம் இருப்பதாக கூறி, அவர் முரண்பாடாக அவசரகால நிலைமையைப் பிரகடனப்படுத்தினார். சுமார் 20 மத்திய மந்திரிகள் உட்பட, ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். இந்திய ஊடகம் தணிக்கை செய்யப்பட்டது. 1975 ஆகஸ்டில், காந்தி ஆயுதந்தாங்கிய வலுமையுடன் அவரின் எதிர்கட்சியினரைப் பாராளுமன்றத்திற்கு வெளியே கொண்டு சென்றதுடனும், பலரை கைது செய்த நிலையில், அவரின் ஊழல் குற்றங்களில் இருந்து விடுவிக்க மக்களவையில் மசோதா தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

====போராட்டங்களும், உள்நாட்டு கட்டுப்பாடின்மையும்

==

இந்திரா அவரின் முடிவை அறிவித்த போதும், "அவர் தமது கடைசி மூச்சு" உள்ளவரை மக்களுக்கான சேவையைத் தொடர இருப்பதாக அறிவித்த போதும், எதிர்கட்சிகளும், அவர்களின் ஆதரவாளர்களும் அந்த சூழ்நிலைகளில் இருந்து அரசியல் மூலதனத்தை பெற விருப்பம் கொண்டார்கள், அவர்கள் அவரின் இராஜினாமாவை வலியுறுத்தி பெருந்திரளான பேரணியை நடத்தினார்கள். பல மாநிலங்களி்ல் சங்கங்கள் மற்றும் எதிர்ப்பாளர்களின் பல வேலைநிறுத்தங்கள் வாழ்க்கையையே ஸ்தம்பிக்க வைத்தது.இந்த போராட்டத்தை வலுப்படுத்த, நிராயுதபாணியான கூட்டங்கள் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்த கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டால், அந்த உத்திரவுகளுக்கு கீழ்படிய வேண்டாம் என்று ஜெ.பி. நாராயண் போலீஸைக் கேட்டுக் கொண்டார். அவரின் அரசாங்கத்திடமிருந்து தெளிந்திருந்த பொதுமக்களின் மயக்கமும், கடுமையான பொருளாதார காலமும் ஒன்றிணைந்தன. அவரின் ராஜினாமாவை வலியுறுத்தி டெல்லியில் அவரின் வீட்டின் முன்பாகவும், பாராளுமன்ற கட்டிடத்தைச் சுற்றியும் பெருமளவிலான எதிர்ப்பாளர்களின் கூட்டங்கள் சுற்றி வளைத்தன.

படிமம்:New.waves.rumours.jpg

பீகாரில் இருந்த அதிருப்தி குறித்து ஆனந்த் பட்வர்த்தனால் எடுக்கப்பட்ட புரட்சி அலைகள் எனும் முதல் குறும்படத்தில் இருந்து ஒரு புகைப்படம். மறைமுகமாக இந்தியாவிற்குள் வினியோகிக்கப்பட்ட இது, வெளிநாடுகளிலும் விழிப்புணர்வை பரப்ப பல வட்டாரங்களுக்கு கடத்தப்பட்டது.

இந்திரா ஏற்கனவே அதிகாரத்துவத்திற்காக குற்றஞ்சாட்டப்பட்டிருந்தார். அவரின் வலுவான பாராளுமன்ற பெரும்பான்மையைப் பயன்படுத்தி, அவரின் ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சி அரசியல் அமைப்பில் திருத்தம் கொண்டு வந்திருந்தது. அது மத்திய அரசுக்கு ஆதரவாக மத்திய மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையே அதிகாரப்பகிர்வை மாற்றியது. எதிர்கட்சிகளால் ஆளப்படும் மாநிலங்கள் சட்ட "ஒழுங்கின்றியும், காட்டுமிராண்டித்தனமாக" இருப்பதாகவும் கூறி அரசியல் அமைப்பின் 356வது பிரிவின்கீழ் அவர் இரண்டு முறை ஜனாதிபதி ஆட்சியைக் கொண்டு வந்து கட்டுப்பாட்டை பறித்தார். மேலும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிகாரிகளும், நிர்வாக சேவைகளும் காந்தியின் மிக நெருங்கிய அரசியல் ஆலோசகராக இருந்த சஞ்சய் காந்தியின் அதிகரித்து வந்த செல்வாக்கி்ல் சீற்றம் கொண்டார்கள். காந்தியின் அதிகாரத்திற்கு வருவதற்கு முன்னர், அவரின் ஆலோசகராக இருந்த பி.என். ஹக்சருக்கு மாற்றாக சஞ்சய்காந்தி நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். அதிகார பதவியைப் பயன்படுத்துவதற்கான அவரின் புதிய போக்குக்கிற்கான பிரதிபலிப்பில், பொதுமக்கள் பிரபலங்களும், ஜெய பிரகாஷ் நாராயண், சத்யேந்திர நாராயண் சின்ஹா மற்றும் ஆச்சாரியா ஜிவத்ராம் க்ரிபாலனி போன்ற முன்னாள் சுதந்திர போராட்ட வீரர்கள் அவருக்கும், அவரின் அரசாங்கத்திற்கும் எதிராக பேசிக் கொண்டு நாடு முழுவதும் சுற்று பயணம் மேற்கொண்டனர்.

நாட்டின் அவசரகால நிலை (1975-1977)

முதன்மைக் கட்டுரை: Indian Emergency (1975-1977)

அதிருப்தியின் பங்குபெற்ற பெரும்பாலான எதிர்கட்சியினரை கைது செய்ய உத்தரவிட்டதன் மூலம் காந்தி ஆணையைத் தக்க வைக்கும் முயற்சியி்ல் இருந்தார். பின்னர் அலஹாபாத் உயர்நீதி மன்ற முடிவைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட ஒழுங்கின்மை மற்றும் சட்டமுறையின்மையால் ஜனாதிபதி பக்ரூதின் அலிஅஹமத் நாட்டில் அவசரகால நிலையை அறிவிக்க வேண்டும் என்று அவரின் மந்திரிசபையும், அரசாங்கமும் கேட்டுக் கொண்டது. அதன்படி, 1975 ஜூன் 26ல் அரசியல் அமைப்பு 352 பிரிவின் அடிப்படையில் உள்நாட்டு ஒழுங்கின்மையின் காரணமாக நாட்டில் அவசரகால நிலையை அஹமத் அறிவித்தார்.

தீர்ப்பின்படி ஆட்சி

சில மாதங்களுக்கு உள்ளாகவே, எதிர்கட்சிகளின் ஆட்சியில் இருந்த குஜராத் மற்றும் தமிழ்நாடு ஆகிய இரண்டு மாநிலங்களிலும் ஜனாதிபதி ஆட்சி கொண்டு வரப்பட்டது. இதன் மூலம் மொத்த நாடும் மத்திய ஆட்சியின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டது. ஊரடங்கு சட்டங்கள் ஏற்படுத்த போலீஸிற்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது. குடிமக்கள் காலவரம்பின்றி காவலில் வைக்கப்பட்டார்கள். அமைத்து பிரசுரங்களும் கணிசமான அளவிற்கு தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்புத்துறை அமைச்சகத்தால் தணிக்கை செய்யப்பட்டன. எதிர்காலத்தில் தாமே ஒரு பிரதம மந்திரியாக பதவி வகித்த, இந்தர் குமார் குஜ்ரால் அவரின் வேலையில் சஞ்சய் காந்தியின் தலையீட்டிற்கு எதிராக தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு துறை மந்திரி பதவியை இராஜினாமா செய்தார். இறுதியாக, நடைபெற இருந்த சட்டமன்ற தேர்தல்கள் காலவரம்பின்றி தள்ளி வைக்கப்பட்டன. இத்துடன் மாநில ஆளுநரின் பரிந்துரையுடன் மாநில அரசாங்கங்களைக் கலைக்கலாம் என்ற அரசியல் அமைப்பு பிரிவைப் பயன்படுத்தி, எதிர்கட்சிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த அனைத்து அரசாங்கங்களும் நீ்க்கப்பட்டன.

தனக்கு அதிக அதிகாரங்களைப் பெற அவசரகால சட்டங்களை இந்திரா பயன்படுத்தினார்.

"வலுவான முதலமைச்சர்களி்ன் கட்டுப்பாட்டிலும், அவர்களின் அரசியல் கட்சிகளுடனும் மற்றும் மாநில கட்சி அமைப்புகளுடனும் தொடர்பு வைத்துக் கொள்ள விரும்பிய அவர் தந்தையைப் (நேரு) போலில்லாமல், சுதந்திரமான அடித்தளத்தைக் கொண்டிருந்த ஒவ்வொரு காங்கிரஸ் முதலமைச்சரையும் திருமதி. காந்தி வெளியேற்றினார். மேலும் அவருக்கு தனிப்பட்ட வகையில் ஆதரவான மந்திரிகளை அவர்களுக்கு மாற்றாக நியமித்தார்...இவ்வாறு இருந்தும், மாநிலங்களில் ஸ்திரமின்மையைத் தக்க வைக்க முடியவில்லை..."

தீர்ப்பாய ஆட்சியை அனுமதிக்கும் வகையில், பாராளுமன்றத்தில் விவாதிக்க வேண்டிய அவசியமற்ற ஆணைகளை ஜனாதிபதி அஹ்மத் வெளியிடுமாறு அவர் செய்தார் என்றும் இந்திரா மீது குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறது.

அதே வேளையில், ஆயிரக்கணக்கான அரசியல் செயல்வீரர்களின் கைது மற்றும் காவல் உட்பட கருத்துவேறுபாடுகளை நீக்கும் ஒரு பிரச்சாரத்தைக் காந்தியின் அரசாங்கம் கையில் எடுத்தது. ஜக் மோகன் கண்காணிப்பில் (இவர் பின்னர் டெல்லியின் துணை கவர்னராக ஆக்கப்பட்டார்) டெல்லியின் ஜமா மஸ்ஜித்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் இருந்த சேரிகளை அகற்றும் முனைப்பில் சஞ்சய் கருவியாக இருந்தார். இந்த நடவடிக்கையால் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வீடிழந்தனர் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இது நாட்டின் தலைநகரத்தில் இருந்த அந்த பகுதி சமூகத்திடையே சினமூட்டியதுடன், ஆயிரக்கணக்கான தந்தையர்களின் விதைநாளத்தில் கட்டாயமாக செய்யப்பட்ட குடும்ப கட்டுப்பாடு திட்டம் ஆகியவையும் மக்களிடையே எரிச்சலூட்டின. இவை பெரும்பாலும் மோசமாக நிர்வகிக்கப்பட்டன.

தேர்தல்கள்

அவசரகால நிலையை இரண்டு முறை விரிவாக்கியதற்கு பின்னர், 1977ல் அவரின் ஆட்சியை நியாயப்படுத்த வாக்காளர்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பு அளிக்கும் வகையில் இந்திராகாந்தி தேர்தல்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தார். கடுமையாக தணிக்கை செய்யப்பட்ட பத்திரிக்கைகள் அவரை பற்றி என்ன எழுதியதோ அதை படித்ததன் மூலம் அவரின் செல்வாக்கை ஒட்டுமொத்தமாக தவறாக கணித்தார்.எந்த விஷயத்திலும், அவர் ஜனதா கட்சியால் எதிர்க்கப்பட்டார். "ஜனநாயகம் மற்றும் சர்வாதிகாரத்திற்கு" இடையில் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான இந்தியாவிற்கு கடைசி வாய்ப்பு தான் இந்த தேர்தல் என்று அவரின் நீண்ட-கால போட்டியாளரான தேசாயின் தலைமையிலான ஜனதா, அதன் ஆன்மீக வழிகாட்டியான ஜெய் பிரகாஷ் நாராயண் உடன் சேர்ந்து அறிவித்தது. இந்திராவின் காங்கிரஸ் கட்சி கடுமையான் தோல்வியைத் தழுவியது. இந்திரா மற்றும் சஞ்சய் இருவரும் அவர்களின் தொகுதியில் தோல்வியடைந்தார்கள். அத்துடன் காங்கிரஸ் (அதற்கு முந்தைய மக்களவையில் 350 இடங்களுடன் ஒப்பிடுகையில்) 153 இடங்களை மட்டுமே கைப்பற்றியது, அதில் 92 இடங்கள் தெற்கில் இருந்து கிடைத்தவையாகும்.

நீக்கம், கைது மற்றும் மறுபிரவேசம்

தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் எம்.ஜி. இராமச்சந்திரனுடன் திருமதி. காந்தி1977ல் அவசரகாலத்திற்கு பிந்தைய தேர்தல்களில், தெற்கு மாநிலங்கள் மட்டும் காங்கிரஸிற்கு பெரும்பான்மையை அளித்தன.

1984 யுஎஸ்எஸ்ஆர் நினைவு அஞ்சல்தலை

1969ன் அரசியல் அமைப்பின் தேர்வாக, தேசாய் பிரதம மந்திரியாகவும், நீலம் சஞ்சீவி ரெட்டி குடியரசு தலைவராகவும் பதவியேற்றார்கள். 1978 இடைதேர்தலில் வெற்றி பெறும் வரையில் காந்தி அவரைஅவரே, பணியோ, வருமானமோ அல்லது இருப்பிடமோ இல்லாமல் இருப்பதாக கண்டார். 1977 தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது காங்கிரஸ் உடைந்தது. ஜக்ஜீவன் ராம் மற்றும் மிக முக்கிய பஹூகுணா & நந்தினி சத்பதி போன்ற காந்தியின் முன்னாள் ஆதாரவாளர் பிரிந்து வெளியேறினார்கள். அவர்கள் மூவரும் இந்திராவிற்கு மிக நெருக்கமாக இருந்தார்கள், ஆனால் சஞ்சய்காந்தியால் உருவாக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகள் மற்றும் இராஜதந்திரத்தால் பலவந்தப்படுத்தப்பட்டார்கள். சஞ்சய் இந்திராவின் செல்வாக்கைச் சிதைக்க விரும்பம் கொண்டிருந்தார் என்று பின்னர் வதந்தி ஏற்பட்டது. அப்போது உத்தியோகப்பூர்வ எதிர்கட்சியாக இருந்த போதினும், காங்கிரஸ் (காந்தி) கட்சி பாராளுமன்றத்தில் வெகு சிறிய குழுவாக இருந்தது.

பல்வேறு கூட்டணி பூசல்களுக்கு இடையில் ஆட்சி புரிய முடியாமல், ஜனதா அரசாங்கத்தின் உள்நாட்டு மந்திரி சௌத்ரி சரண் சிங், பல குற்றச்சாட்டுக்களுக்காக இந்திரா மற்றும் சஞ்சய் காந்தியை கைது செய்ய உத்தரவிட்டார். இதில் எந்த குற்றச்சாட்டையும் இந்திய நீதிமன்றத்தில் எளிதாக நிரூபிக்க முடியவில்லை. கைது என்றால் இந்திரா தானாகவே பாராளுமன்றத்தில் இருந்து வெளியேற்றப்படுவார் என்பதை குறிக்கிறது. எவ்வாறிருப்பினும், இந்த மூலோபாயம் பேரழிவுமிக்க வகையில் திருப்பி அடித்தது. எவ்வாறிருப்பினும், அவரின் கைது மற்றும் நீண்ட கால வழக்குகள், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அவரை ஒரு கொடுங்கோலராக பார்த்த மக்களிடையே அவருக்கு பெரியளவில் அனுதாபத்தைப் பெற்று தந்தது.

இந்திரா (அல்லது "அந்த பெண்மணி", பலரால் இவ்வாறு தான் அழைக்கப்பட்டார்) மீதான வெறுப்பின் காரணமாக மட்டுமே ஜனதா கூட்டணி ஒன்றுபட்டிருந்தது. பொதுவில் சிறுபான்மையுடன், அரசாங்கம் உட்பூசல்களில் சிக்கி்க் கொண்டிருந்தது. இந்த சூழ்நிலையை இந்திரா அவரின் ஆதாயத்திற்காக பயன்படுத்த முடிந்தது. மறைமுகமாக அவசரகால நிலையின் போது செய்த "தவறுகளுக்காக" வருத்தம் தெரிவி்த்து, மீண்டும் அவர் அறிக்கைகள் அளிக்க தொடங்கினார். 1979 ஜூனில் தேசாய் இராஜினாமா செய்தார், காங்கிரஸ் சரண் சிங் அரசாங்கத்திற்கு வெளியில் இருந்து ஆதரவு அளிக்கும் என்று காந்தி உறுதி அளித்ததைத் தொடர்ந்து ரெட்டியால் சரண் சிங் பிரதம மந்திரியாக நியமிக்கப்பட்டார்.

ஒரு சிறிய இடைவெளிக்கு பின்னர், அவர் அவரின் ஆரம்பநிலை ஆதரவைத் திரும்ப பெற்றார், 1979 குளிர்காலத்தில் ஜனாதிபதி ரெட்டி பாராளுமன்றத்தை கலைத்தார். அதை தொடர்ந்து வந்த ஜனவரியில் நடத்தப்பட்ட தேர்தல்களில், காங்கிரஸ் அதிக பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சிக்குத் திரும்பியது.

1980களில், இந்திரா காந்தியின் அரசாங்கம் எல்டிடிஈ -க்கும், இலங்கையில் இருந்த பிற தமிழ் போராளிகள் குழுக்களுக்கும் பணம், ஆயுதம் மற்றும் இராணுவ பயிற்சிகளை அளித்தது.

மூன்றாம் பதவி காலம்

செலாவணி நெருக்கடி

1980களின் தொடக்கத்தின் போது, அமெரிக்க டாலருக்கு எதிராக இந்திய ரூபாய் மதிப்பு 7ல் இருந்து 12ஆக 40 சதவீதம் வீழ்ச்சி அடைந்ததை இந்திராவின் நிர்வாகம் தடுத்து நிறுத்துவதில் தோல்வியுற்றது.

ஆப்ரேஷன் ப்ளூஸ்டார் மற்றும் படுகொலை

இந்திராகாந்தியின் இரத்தக்கறைப்படிந்த சேலையும், அவரின் படுகொலையின் போது இருந்த அவரின் பொருட்களும் புது டில்லியில் உள்ள இந்திரா காந்தி நினைவு அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.

முதன்மைக் கட்டுரைகள்: Operation Blue Star, 1984 Anti-Sikh Riots, மற்றும் Indira Gandhi assassination

காந்தியின் பிந்தைய ஆண்டுகள் பஞ்சாப் பிரச்சனைகளுடன் தொல்லையில் இருந்தது. 1984 ஜூனில், ஜர்னல் சிங் பின்ந்ரன்வாலேயின் சிக்கிய சுந்திர போராட்ட பிரிவினைவாத குழு, சிக்கியர்களின் புனிததளமான பொற்கோயிலுக்குள் முகாமிட்டிருந்தது. அந்த நேரத்தில் பொற்கோயிலுக்குள் ஆயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள் இருந்த போதினும், இராணுவம் துப்பாக்கி சூடு நடத்தியது. இதில் பொதுமக்களும் பாதிக்கப்பட்டனர். காந்தியின் இந்த நடவடிக்கை சர்வதேச ஊடகத்தால் பெரிதும் கண்டனத்திற்குள்ளானது. பாதிக்கப்பட்ட இராணுவ மற்றும் பொதுமக்களின் எண்ணிக்கையில் அரசாங்க எண்ணிக்கையும், அரசு சார்பற்ற எண்ணிக்கையும் வேறுபடுகிறது. நான்கு அதிகாரிகள், 79 வீரர்கள் மற்றும் 492 சிக்கியர்கள் என்று அரசாங்கம் கணக்கிட்டது; அரசுசாரா கணக்கீடு இதை விட அதிகமாக இருந்தது. ஒருவேளை 500 அல்லது அதற்கு மேலான துருப்புகளும், துப்பாக்கி சூட்டில் சிக்கி கொண்ட பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் உட்பட 3,000 சிக்கியர்களும் இருந்திருக்கலாம். உண்மையான ஆவணங்கள் இல்லாததால், பாதிக்கப்பட்ட பொதுமக்கள் குறித்த துல்லியமான விபரங்கள் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது. தாக்குதல் நடத்தப்பட்ட நேரம் மற்றும் முறையும் பரவலாக விமர்சிக்கப்பட்டன. இதைப் பயன்படுத்தி பெரும்பாலான விமர்சனங்கள் சிக்கியர்கள் மீதான ஒரு தனிப்பட்ட தாக்குதல் என்பதாக இந்திரா காந்திக்கு எதிராக திருப்பி விடப்பட்டது. சிக்கியர்களின் சுதந்திரம் பற்றிய யோசனைகளையும், காலிஸ்தான் என்றழைக்கப்படும் ஒரு பிரிவினைவாத அரசை உருவாக்குவதற்கான யோசனையையும் போதித்தன் மூலம் "விரோதத்தை" வளர்த்து வந்த பயங்கரவாதி பின்ந்ரன்வாலேயை முடிவுக்கு கொண்டு வருவதற்காக முன்னெடுக்கப்பட்ட தாக்குதல் என்று கூறி அதை அவர் நியாயப்படுத்தினார்.

இந்திரா காந்திக்கு எண்ணிலடங்கா காவலர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் இருவர் சத்வந்த் சிங் மற்றும் பீண்ட் சிங், இருவருமே சீக்கியர்கள். அவர்கள் 1984 அக்டோபர் 31ஆம் தேதி, புதுடெல்லியில் உள்ள எண் 1, சப்தர்ஜங் சாலையில் இருந்த பிரதம மந்திரியின் வீட்டு தோட்டத்தில் தங்களின் சேவை ஆயுதங்களால் இந்திரா காந்தியைப் படுகொலை செய்தனர். ஐரிஷ் தொலைக்காட்சிக்காக பிரிட்டிஷ் நடிகர் பீட்டர் உஸ்தினோவ்வால் ஓர் ஆவணப்படத்திற்கு பேட்டி அளிப்பதற்காக, சத்வந்த் மற்றும் பீண்ட்டின் காவலில் இருந்த விக்கெட் கேட்டைக் கடந்து சென்றார். அந்த சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து உடனடியாக கிடைத்த தகவலின்படி, பீண்ட் சிங் அவரின் பக்கவாட்டு ஆயுதத்தால் அவரை மூன்று முறை சுட்டார், சத்வந்த் சிங் ஒரு ஸ்டென் சப்மெஷின் துப்பாக்கியால் 30 ரவுண்டுகள் சுட்டார். அவரின் பிற காவலாளிகளால் பீ்ண்ட் சிங் சுட்டு கொல்லப்பட்டார், சத்வந்த் சிங் சுடப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டார்.

இந்திரா அவரின் உத்தியோக காரில் மருத்துவமனைக்கு எடுத்து செல்லப்படும் போது வழியில் உயிர் துறந்தார், ஆனால் பல மணி நேரங்களுக்கு அவர் இறந்ததாக அறிவிக்கப்படவில்லை. அவர் அனைத்திந்திய மருத்துவ விஞ்ஞான பயிலகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டார், அங்கு அவரை மருத்துவர்கள் சோதனை செய்தனர். அந்த சமயத்தில் 29 உள் சென்று வெளியேறிய காயங்கள் இருந்ததாக உத்தியோகப்பூர்வ அறிக்கை தெரிவித்தது, சில அறிக்கைகள் அவரின் உடலில் இருந்து 31 குண்டுகள் எடுக்கப்பட்டதாக தெரிவித்தது. அவர் ராஜ்காட்டிற்கு அருகில் நவம்பர் 3ஆம் தேதி எரியூட்டப்பட்டார். அவரின் இறப்புக்கு பின்னர், புதுடெல்லியைச் சுற்றி வளைத்த இந்திரா காந்தியின் மதிப்பிற்கு பாத்திரமான காங்கிரஸ் அரசியல்வாதிகளால் அதிருப்தி உட்பிரிவுகள் உருவாக்கப்பட்டது. காந்தியின் நண்பரும், சுயசரிதையாளருமான புபுல் ஜெயகர் இந்திராவின் பதட்டத்தையும், ஆப்ரேஷன் ப்ளூஸ்டாரின் விளைவாக என்ன நடக்கும் என்பது குறித்த அவரின் முன்னெச்சரிக்கையும் வெளிப்படுத்தி காட்டினார்.

சொந்த வாழ்க்கை

நேரு-காந்தி குடும்பம்

முதன்மைக் கட்டுரை: Nehru-Gandhi Family

இந்திராகாந்தியின் பிரத்யேக நூலகம்

பிரோஜ் மற்றும் இந்திரா காந்தியின் ஓவியங்கள்

தொடக்கத்தில் சஞ்சய் அவரின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வாரிசாக இருந்தார்; ஆனால் ஒரு விமான விபத்தில் அவர் இறந்த பின்னர், விருப்பமற்றிருந்த ராஜீவ்காந்தியை, விமான ஓட்டியாக இருந்த அவரின் வேலையை விட்டு விட்டு, 1981 பிப்ரவரியில் அரசியலில் நுழையுமாறு வலியுறுத்தினார்.

இந்திரா காந்தியின் மரணத்திற்கு பின்னர், ராஜீவ் காந்தி பிரதம மந்திரியானார். 1991 மே மாதத்தில், அவரும் படுகொலை செய்யப்பட்டார், இந்த முறை தமிழீழ விடுதலை புலிகளின் கைகளால் கொல்லப்பட்டார். ராஜீவின் மனைவி சோனியா காந்தி, 2004 மக்களவை தேர்தல்களில் ஓர் ஆச்சரியமூட்டும் தேர்தல் வெற்றிக்கு ஐக்கிய முன்னேற்ற கூட்டணியைத் தலையேற்று நடத்தினார்.

சோனியா காந்தி பிரதம மந்திரி பதவியை ஏற்கும் வாய்ப்பை மறுத்துவிட்டார், ஆனால் காங்கிரஸ் அரசியல் இயந்திரங்களைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருக்கிறார்; முன்னாள் நிதிமந்திரியாக இருந்த பிரதம மந்திரி டாக்டர். மன்மோகன் சிங் தற்போது தேசத்திற்கு தலையேற்றுள்ளார். ராஜீவின் குழந்தைகளான ராகுல் காந்தி மற்றும் பிரியங்கா காந்தி வாத்ராவும் அரசியலில் இறங்கியுள்ளனர். சஞ்சய் காந்தியின் விதவை மனைவி மேனகா காந்தியும் (சஞ்சையின் மரணத்திற்கு பின்னர், இந்திராவிடமிருந்து பிரிந்து வந்த இவர், அனைவராலும் அறியப்பட்ட வகையில் பிரதம மந்திரியின் வீட்டிலிருந்தும் வெளியேற்றப்பட்டார்), சஞ்சயின் மகன் வருண் காந்தியும் முக்கிய எதிர்கட்சியான பிஜேபி கட்சியின் உறுப்பினர்களாக அரசியலில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள்.

முரண்பாடுகள்

மறைந்த இந்திய பிரதம மந்திரி இந்திரா காந்தி, 1970களில் ஒரு கட்டாய கருத்தடைத் திட்டத்தை கொண்டு வந்தார். உத்தியோகப்பூர்வமாக இரண்டு அல்லது இரண்டிற்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளைக் கொண்ட ஆண்கள் தங்களை கருத்தடை செய்து கொள்ள வேண்டும், ஆனால் திருமணம் ஆகாத பல இளைஞர்கள், அரசியல் எதிர்ப்பாளர்கள் மற்றும் அறியாமையிலிருந்த ஆண்களும் கருத்தடை செய்யப்பட்டதாக நம்பப்பட்டது.இந்தியாவில் இந்த திட்டம் இன்றும் நினைவு கூறப்படுவதுடன் விமர்சிக்கப்படுகிறது. மேலும் குடும்ப கட்டுப்பாடு மீது பொதுமக்களுக்கு ஒரு தவறான வெறுப்பை உருவாக்குவதாக குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறது. இது அரசின் திட்டங்களை பல ஆண்டுகளுக்கு பாதிப்பிற்குள்ளாக்கியது.. இந்திரா காந்தி வலிமையான தத்துவத்தையும், ஒருவேளை இந்திய பாரம்பரிய அமைப்பின் ஓர் உறுப்பினராக இருந்ததாலோ, பாரம்பரிய கருத்துக்களில் தனிப்பட்ட நம்பிக்கையும் கொண்டிருந்ததால் இந்த கணிப்புகள் மிக பொருத்தமாக அமைகின்றன.

கூடுதல் பார்வைக்கு

• உலகின் அரசியல் குடும்பங்கள்

பிற வலைத்தளங்கள்

• இந்திராகாந்தியின் வாழ்க்கை வரலாறு
• சர்வதேச பெண்கள் அருங்காட்சியகத்தால் அளிக்கப்பட்டிருக்கும் இந்திராகாந்தியின் சிறப்பம்சங்கள்.
• அஞ்சலி, நியூயார்க் டைம்ஸ், நவம்பர் 1, 1984 "இந்தியாவில் படுகொலை: நம்பிக்கையும், செல்வாக்கும் மிக்க தலைவரும், அரசியலுக்காக பிறந்த, தனது சொந்த அடித்தளங்களை இந்தியாவில் விட்டு சென்ற இந்திரா காந்தி"
• 1975: காந்தி ஊழலில் சிக்கினார்

கூடுதல் வாசிப்பு

• வேத் மெஹ்தா, குடும்ப விவகாரம்: மூன்று பிரதம மந்திரிகளின் கீழ் இந்தியா (1982) ஐஎஸ்பிஎன் 0-19-503118-0
• புப்புல் ஜெயகார், இந்திரா காந்தி: ஓர் உன்னத வாழ்க்கை வரலாறு (1992) ஐஎஸ்பிஎன் 9780679424796
• கேத்ரின் பிரான்க், இந்திரா: இந்திரா நேருவின் வாழ்க்கை ஐஎஸ்பிஎன் 0-395-73097-X
• ராமச்சந்திரா குஹா, காந்திக்கு பின்னர் இந்திரா: உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயகத்தின் வரலாறு (2007) ஐஎஸ்பிஎன் 978-0-06-019881-7

முன்னர் Gulzarilal Nanda	Prime Minister of India 1966–1977	பின்னர் Morarji Desai
முன்னர் Mahommedali Currim Chagla	Minister for External Affairs of India 1967–1969	பின்னர் Dinesh Singh
முன்னர் Morarji Desai	Finance Minister of India 1970–1971	பின்னர் Yashwantrao Chavan
முன்னர் Choudhary Charan Singh	Prime Minister of India 1980–1984	பின்னர் Rajiv Gandhi
முன்னர் Pamulaparthi Venkata Narasimha Rao	Minister for External Affairs of India 1984–1984	பின்னர் Rajiv Gandhi