பிலிப்பீன்சு

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
(பிலிப்பின்ஸ் இலிருந்து வழிமாற்றப்பட்டது)
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
Repúbliká ng̃ Pilipinas
ரீபப்பிலிக்கா இங் பிலிபினாஸ்
பிலிப்பீன்ஸ் குடியரசு
பிலிப்பீன்ஸ் கொடி பிலிப்பீன்ஸ் சின்னம்
குறிக்கோள்

Maka-Diyos, Makatao, Makakalikasan, at Makabansa[1] (பிலிப்பினோ)
("கடவுளுக்கும், மக்களுக்கும், இயற்கையும், நாட்டுக்கும்")
நாட்டுப்பண்
லுபாங் ஹினிராங்
"தேர்ந்த நாடு"

Location of பிலிப்பீன்ஸ்
தலைநகரம் மணிலா[2]
14°35′N 121°0′E / 14.583°N 121.000°E / 14.583; 121.000
பெரிய நகரம் குயெசோன் நகரம்
ஆட்சி மொழி(கள்)
பிரதேச மொழிகள்
மக்கள் பிலிப்பினோ
அரசு ஒன்றிய அரசியலமைப்புக் குடியரசு, சனாதிபதி முறைமை, அரசியலமைப்பு, குடியரசு
 -  சனாதிபதி பெனிஞோ அகுவினோ III
 -  உப சனாதிபதி ஜெயோமர் பினாய்
 -  Senate President Franklin Drilon
 -  House Speaker Feliciano Belmonte, Jr.
 -  Chief Justice Maria Lourdes Sereno
Independence from எசுப்பானியாb and the அமெரிக்க ஐக்கிய நாடு 
 -  Established April 27, 1565 
 -  Declared June 12, 1898 
 -  Self-government March 24, 1934 
 -  Recognized July 4, 1946 
 -  Current constitution February 2, 1987 
 -  நீர் (%) 0.61[4] (inland waters)
 -  நிலம் km2
[convert: invalid number]]] sq mi
 -  அடர்த்தி வார்ப்புரு:Data/popdens/கிமீ² (43rd)
/சதுர மைல்
மொ.தே.உ 
(கொஆச (ppp))
2013 கணிப்பீடு
 -  மொத்தம் $456.418 billion[5] 
 -  ஆள்வீத மொ.தே.உ $4,682[5] 
மொ.தே.உ(பொதுவாக) 2013 மதிப்பீடு
 -  மொத்தம்l $272.018 billion[5] 
 -  ஆள்வீத மொ.தே.உ $2,790[5] 
ஜினி சுட்டெண்? (2009) 43.0 (44 ஆவது)
ம.வ.சு (2013) 0.654 (114 ஆவது)
நாணயம் Peso (Filipino: piso) (₱) (PHP)
நேர வலயம் PST (ஒ.ச.நே.+8)
 -  கோடை (ப.சே.நே.) not observed (ஒ.ச.நே.+8)
இணைய குறி .ph
தொலைபேசி ++63

பிலிப்பீன்சு (Philippines, தகலாகு மொழி: pɪlɪˈpinɐs, பிலீப்பினாஸ்), அல்லது பிலிப்பைன்ஸ் என்றழைக்கப்படும் பிலிப்பீனியக் குடியரசு தென்கிழக்காசியாவிலுள்ள ஒரு நாடாகும். இதன் தலைநகரம் மணிலா. இத் தீவு நாடானது பசுபிக் சமுத்திரத்தின் மேற்க்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பிலிப்பைன்ஸின் எல்லைகளாக வடக்கே லூசான் நீரிணைக்கு அப்பாலுள்ள தாய்வானும்; மேற்கே தென் சீனக் கடலுக்கு அப்பாலுள்ள வியட்னாமும்; தென்மேற்கே சுலு கடலுக்கு அப்பாலுள்ள புரூணை தீவுகளும்; தெற்கே ஏனைய தீவுகளை இந்தோனேசியாவிலிருந்து பிரிக்கும் செலேபெஸ் கடலும் அமைந்துள்ள அதேவேளை; கிழக்கில் பிலிப்பைன் கடலும் பலாவு எனப்படும் ஒரு தீவுத் தேசமும் உள்ளன. பிலிப்பைன்ஸ் தீவுத் தேசமானது பசிபிக் நெருப்பு வட்டப் பகுதியில் அமைந்துள்ளதாலும் பூமத்திய ரேகைக்கு அண்மையில் உள்ளதாலும் பூகம்பங்களும் சூறாவளிகளும் ஏற்பட வாய்ப்புக்கள் உள்ளன. ஆனால் பிலிப்பைன்ஸ் ஏராளமான இயற்கை வளங்களையும் உலகின் மிகப்பெரிய உயிரியற் பல்வகைமையையும் கொண்டுள்ளது.

300,000 சதுர கிலோமீற்றர் (115,831 சதுர மைல்) பரப்பளவைக் கொண்ட பிலிப்பைன்ஸ் உலகின் பாரிய நாடுகளின் பட்டியலில் 73 ஆவது இடத்திலுள்ளது.[6] மொத்தம் 7,107 தீவுகளைக் கொண்ட தீவுக்கூட்டமாக விளங்கும் பிலிப்பைன்ஸ் புவியியல் ரீதியாக லூசொன், விசயாஸ் மற்றும் மின்டனோ என மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் தலைநகர் மணிலா ஆகும். பிரசித்திபெற்ற நகரமாக குவிசோன் நகரம் விளங்குகின்றது.

பிலிப்பைன்ஸ் தீவுகளில் வாழும் மக்கள் பிலிப்பினோக்கள் என அழைக்கப்படுகின்றனர். பிலிப்பைன்ஸ் 98 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது.[7] இதுவே ஆசியாவில் அதிக மக்கள்தொகையைக் கொண்ட நாடுகளின் பட்டியலில் ஏழாவது இடத்திலும் உலகில் அதிக மக்கள்தொகையைக் கொண்ட நாடுகளின் பட்டியலில் 12 ஆவது இடத்திலும் உள்ளது. அதுமட்டுமல்லாமல் ஏறத்தாழப் 12 மில்லியன் பிலிப்பினோக்கள் வெளிநாடுகளில் வசிக்கின்றார்கள். உலகிலேயே புலம்பெயர்ந்தோர் தொகை அதிகமாக உள்ள நாடுகளில் பிலிப்பைன்சும் ஒன்றாகும்.[8] இங்கே பல்வகைப்பட்ட இனங்களையும் கலாச்சாரங்களையும் பின்பற்றும் மக்கள் பரவலாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். வரலாற்றுக்கு முன்னைய காலத்தில் நெகிரிடோ இனத்தவர்கள் இங்கே வாழ்ந்து வந்தனர். அதன் பின்னர் வந்த அவுஸ்திரேலிய ஆசிய மக்களின் மூலம் மலாய், இந்து, இசுலாமிய மக்களால் அவர்களுடைய பண்பாட்டம்சங்களும் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டன. பல்வேறு நாடுகள் டாடு, ராஜா, சுல்தான் மற்றும் இலாகன் ஆகியோரின் சீனாவுடன் மேற்கொள்ளப்பட்ட வர்த்தகத்தின் காரணமாக சீனக் கலாச்சாரம் இங்கே பரவியதோடு இன்றும் சீன மக்கள் இங்கே வாழ்ந்துவருகின்றார்கள்.

பொருளடக்கம்

பெயர் வரலாறு[தொகு]

எசுப்பானிய அரசர் இரண்டாம் பிலிப் நினைவாக பிலிப்பைன்ஸ் என்ற பெயர் இத்தீவுக் கூட்டத்திற்குப் பெயரிடப்பட்டது. எசுப்பானிய ஆய்வாளரான ருய் லோபேஸ் டி வில்லாபோஸ் தனது 1542 ஆம் ஆண்டு பயணத்தின் போது இத்தீவுக்கு லெய்டி தீவுகள் மற்றும் சமர் பிலிப்பினாஸ் என அஸ்டூரியாஸ் இளவரசரின் பெயரைச் சூட்டினார். இறுதியாக லாஸ் ஐஸ்லாஸ் பிலிப்பினாஸ் என்ற பெயர் இத்தீவுக்கூட்டத்தின் அனைத்துத் தீவுகளுக்கும் சூட்டப்பட்டது. இப்பெயர் பொதுவானதாக மாறுவதற்கு முன்னர், வேறு பெயர்களான ஐஸ்லாஸ் டெல் பொனியென்டே (மேற்குத் தீவுகள்) மற்றும் சான் லாசரோ தீவுகள் என்ற மகலனின் பெயரும் இத்தீவுகளைக் குறிப்பிட எசுப்பானியர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன.[9][10][11][12][13]

இந்நாட்டின் வரலாற்றின் காரணமாகப் பிலிப்பைன்சின் உத்தியோகபூர்வப் பெயரானது பலமுறை மாற்றத்திற்குள்ளானது. பிலிப்பைன் புரட்சியின் போது மலொலோஸ் காங்கிரஸ் ரிபப்ளிகா பிலிப்பினா அல்லது பிலிப்பைன் குடியரசு என்னும் பெயரை நிறுவுவதாகப் பிரகடனப்படுத்தியது. எசுப்பானிய-அமெரிக்கப் போர் (1898) மற்றும் பிலிப்பைன்-அமெரிக்கப் போர்க் (1899–1902) காலப்பகுதியிலிருந்து பொதுநலவாயக் காலப்பகுதி (1935–46) வரை அமெரிக்க காலனித்துவ அதிகாரிகள் எசுப்பானியப் பெயரின் மொழிபெயர்ப்பான பிலிப்பைன் தீவுகள் என இந்நாட்டைக் குறிப்பிட்டனர். 1898 ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் உடன்படிக்கையில் இருந்து பிலிப்பைன்ஸ் என்ற பெயர் தோன்றி நாட்டின் பொதுவான பெயராகவும் மாறியது. இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் இருந்து இந்நாட்டின் உத்தியோகபூர்வப் பெயரானது பிலிப்பைன்ஸ் குடியரசு என்று வழங்கப்பட்டுவருகின்றது.[14]

வரலாறு[தொகு]

ஆரம்ப வரலாறு[தொகு]

இதுவரை அறியப்பட்டவரையில் இத்தீவுக் கூட்டத்தின் பழமையான மனிதனாகக் கலாவோ மனிதன் காணப்படுகின்றான். இவனது கணுக்கால் எலும்புகளை யுரேனியத் தொடர் நாட்கணிப்பிற்கு உட்படுத்திய போது 67,000 ஆண்டுகள் பழமையானது என நம்பகமான முறையில் தெரியவந்துள்ளது.[15] இதற்கு முன்னர், காபன் நாட்கணிப்பின் மூலம் 24,000 ஆண்டுகள் பழமையானது எனக் கணிக்கப்பட்ட, பிலிப்பைன்சின் மாகாணமான பலாவனைச் சேர்ந்த, தபொன் மனிதனே பழமையான மனிதனாகக் காணப்பட்டான்.[16][17] நெகிரிட்டோக்களும் இத்தீவுக்கூட்டத்தின் முற்காலக் குடியேறிகளின் மத்தியில் ஒருவராக இருக்கின்ற போதிலும் அவர்களின் தோற்றம் பிலிப்பைன்சில் எப்போது நிகழ்ந்தது என்பது இன்னும் நம்பகமான முறையில் கணிக்கப்படவில்லை.[18] பண்டைய பிலிப்பினோக்களின் தோற்றம் தொடர்பாகப் பல எதிர்மாறான கோட்பாடுகள் நிலவுகின்றன. மிகவும் பரவலாக மொழியியல் மற்றும் தொல்லியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாக அவுட் ஒஃப் தாய்வான் எனும் மாதிரி காணப்படுகின்றது. இதன் படி தாய்வானிலிருந்து வந்த ஆஸ்திரோனேசியரகள் முன்னர் வருகைதந்தவர்களை இடம்பெயரச்செய்து, கி.மு. 4000 இல் பிலிப்பைன்சில் குடிபெயர்ந்தனர்.[19][20] கி.மு. 1000 அளவில் தீவுக்கூட்டத்தின் மக்கள் வேட்டையாடும் பழங்குடியினர், போர்வீரர் சமூகங்கள், மலைநாட்டின் பணம் படைத்த செல்வக்குழுக்கள் மற்றும் கடலோரத் துறைமுக முகாமையாளர்கள் என நான்கு வகையான சமூகக் குழுக்களாக வளர்ச்சியடைந்திருந்தனர்.[21]

பாரம்பரிய அரசுகள்[தொகு]

ஆண் மற்றும் பெண்ணின் காட்சியுடன் தொடர்புபடும் முழு நீள விவரணத்தைப் புனைந்துருவாக்கும் ஒரு விரிவான காட்சி. சிவப்பு மேற்சட்டை, காற்சட்டை, மற்றும் கைக்குட்டை அணிந்த தங்கச் சங்கிலி அணிந்துள்ள கரிய தோற்றம் கொண்ட மனிதன், ஒரு கருமையான தங்கம் நிரம்பிய பாதத்தைத் தவிர முழு உடலையும் மறைக்கும் உடையை உடுத்துள்ள மெல்லிய புன்னகையுடன் காணப்படும் அழகிய பெண்ணின் திசையை நோக்கித் தன் தோள்களின் மேலாக மகிழ்ச்சியுடன் பார்க்கின்றான்.
16 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த பொக்சர் கோடெக்சில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள மகினூ சாதியைச் சேர்ந்த தகலாகு தம்பதியினர்.

தீவுகளில் பரவியிருந்த சில சமூகங்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு இருந்த போதிலும் பல அரசுகளாக மாற்றமடைந்து, புரூணை, சீனா, இந்தியா, இந்தோனேசியா, மலேசியா, சப்பான் மற்றும் ஏனைய ஆஸ்திரோனேசிய தீவுகள் உள்ளடங்கலாக கிழக்கு, தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசிய மக்களுடன் கணிசமான வணிகம் மற்றும் தொடர்புகளை வளர்த்துக்கொண்டன.[22] முதலாவது ஆயிரம் ஆண்டுகாலத்தில் கடலோரத் துறைமுக முகாமையாளர்கள் எழுச்சியுற்றதுடன், அவர்கள் தன்னாட்சி பரங்கய்களான சுதந்திர கடல்சார் நாடுகளாக உருவெடுத்ததுடன், சிலர் டட்டுகளால் வழிநடாத்தப்படும் மலாய் அரசு, குவாங்குகளால் ஆளப்பட்ட சீனக் கப்பம் கட்டும் அரசுகள் அல்லது ராஜாக்களால் நிர்வகிக்கப்பட்ட இந்திய இராச்சியங்கள் போன்ற பெரிய நாடுகளுடன் இணைந்துகொண்டனர்.[23] எடுத்துக்காட்டாக, டட்டு புட்டி மன்னர்கள் அட்டி குறுநிலம், மரிகுடோ என்பவற்றிலிருந்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றிய பின் மட்ஜ-அஸ் இன் கெடடுவானையை நிர்வகித்தனர்.[24] பனய்தீவில் நிறுவப்பட்ட மட்ஜா-அஸ் அழிக்கப்பட்ட தாயகமான பனய் அரசின் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது. புட்டுவான் இராச்சியம் ராஜா ஸ்ரீ பட ஷாஜா வின் ஆட்சியின் கீழ் முக்கியத்துவம் பெற்றது.[22] டொண்டோ இராச்சியம் லகன்டுலா வம்சத்தால் ஆட்சி செய்யப்பட்டது.[25][26] செபு அரசாங்கம்[27] ராஜமுதா ஸ்ரீ லுமாயினால் ஆளப்பட்டது. இக்காலத்தில் காணப்பட ஏனைய நாடுகளாக குவாங் கட் சா லி-ஹானால் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட சினிமயமாக்கப்பட்ட மா-இ இராச்சியம் மற்றும் இசுலாமிய ஆதிக்கத்திற்கு முன்னர் இந்திய இராச்சியமாக முதலாவது ஆட்சியாளரான ராஜா சிபாட் தி ஓல்டரின் கீழ் இருந்த சுலு என்பன விளங்குகின்றன.[28] மாபெரும் காப்பியங்களான ஹினிலவொட், டரங்கன், மற்றும் பியாங் நி லாம்-அங் என்பன இக்காலத்தில் தோன்றியவையாகும்.[29]

1300 களில் பிலிப்பைன் தீவுக்கூட்டத்தில் இசுலாமியப் பிராந்தியங்கள் நுழைந்து பரவலடைந்தன. 1380 இல், கரிம் உல் மக்தும் மற்றும் ஜொகோரில் பிறந்த அராபிய வர்த்தகரான ஷாரிபுல் ஹாசெம் சயிட் அபூ பக்கர் ஆகியோர் மலாக்காவிலிருந்து சுலுவிற்கு வந்து சுலுவின் ராஜாவை அவரது மகளைத் திருமணம் முடித்ததன் மூலம் மாற்றி சூலு சுல்தானகத்தை நிறுவினர்.[30][31] 15 ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவிலே, ஜொகூரின் ஷாரிஃப் மொகமட் கபங்சுவான் மின்டனவு தீவில் இசுலாமை அறிமுகப்படுத்தினார். அவர் அதனைத் தொடர்ந்து இரனுன் இளவரசியான பரமிசுலியைத் திருமணம் முடித்து மகுயின்டனவு சுல்தானகத்தை நிறுவினார். சுல்தானக வடிவிலான அரசாங்கம் லனவு வரை மேலும் விரிவடைந்தது.[32] இறுதியில் இசுலாம் தெற்கில் மின்டனவுக்கும் வடக்கில் லூசோனுக்கும் பரவியது. 1485 முதல் 1521 வரை பொல்கியா சுல்தானின் ஆட்சிக்காலத்தில் மணிலா கூட இசுலாமிய மயமாக்கப்பட்டது. அதேவேளை புருணை பேரரசு ராஜா சலாலிலாவை இசுலாமிற்கு மாற்றியதன் மூலம் டொண்டோ இராச்சியத்தை அடிமைப்படுத்தியது.[33][34][35][36] இருந்த போதிலும், அனிமிஸ்ட் இகோரொட், மலாய மட்ஜா-அஸ், சினிமயமாக்கப்பட்ட மா-இ, மற்றும் இந்தியமயமாக்கப்பட்ட புட்டுவன் போன்ற அரசுகள் தமது கலாசாரத்தைத் தொடர்ந்து பேணினார்கள். சில இராச்சியங்களில் இசுலாமிய எதிர்ப்பு உணர்வு காணப்பட்டது. இதன் விளைவாக, டட்டுக்கள், ராஜாக்கள், குவாங்குகள், சுல்தான்கள், மற்றும் லக்கன்களுக்கிடையில் போட்டித்தன்மை காணப்பட்டமையால் இறுதியில் எசுப்பானியக் காலனியாக்கத்திற்கு இலகுவில் வழிகோலியது. இந்த அரசுக்கள் எசுப்பானியப் பேரரசுக்குள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு எசுப்பானிய மயமாக்கமும் கிறித்தவ மயமாக்கமும் நடைபெற்றன.[37]

எசுப்பானியக் காலனியாக்கம்[தொகு]

மிகுவெல் லோபேஸ் டி லெகாஸ்பி ஆல் 1590 இல் கட்டப்பட்ட மணிலாவிலுள்ள சாந்தியாகோ கோட்டை.

1521 ஆம் ஆண்டு, போர்த்துக்கேய நாடுகாண் பயணியான பேர்டினண்ட் மகலன் பிலிப்பைன்சை வந்தடைந்து இத்தீவுக்கூட்டத்தை எசுப்பானியாவிற்கு உரித்துடையதாக்கினார்.[38] எசுப்பானிய நாடுகாண் பயணியான மிகுவெல் லோபேஸ் டி லெகாஸ்பி 1565 ஆம் ஆண்டு மெக்சிக்கோவிலிருந்து இங்கு வந்து, முதலாவது ஐரோப்பியக் குடியேற்றங்களை செபுவில் அமைத்ததிலிருந்து காலனியாதிக்கம் ஆரம்பமானது. பூர்வீக எதிர்ப்பை அடக்கியமை மற்றும் சீன கடற்கொள்ளைப் போர்ப்பிரபுவான லிமஹொங்கைத் தோற்கடித்தமை என்பவற்றின் பின்னர், எசுப்பானியர்கள் 1571 ஆம் ஆண்டு எசுப்பானியக் கிழக்கிந்தியாவின் தலைநகரமாக மணிலாவைப் பிரகடனப்படுத்தினார்கள்.[39][40] எசுப்பானிய ஆட்சியானது இத்தீவுக்கூட்டத்தின் பிரிவுபட்ட பிராந்தியங்களின் மத்தியில் அரசியல் ஒற்றுமையைக் கொண்டுவருவதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கியது. 1565 இல் இருந்து 1821 வரை பிலிப்பைன்ஸ் தீவானது புதிய எசுப்பானியாவின் உப அரசின் ஒர் பிரதேசமாக ஆட்சிசெய்யப்பட்டு, மெக்சிக்கன் சுதந்திரப் போரின் பின்னர் மட்ரிட்டிலிருந்து நேரடியாக ஆட்சிசெய்யப்பட்டது. 16 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 19 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மணிலா கலியன் என்ற கப்பலும் பெரிய கடற்படையும் மணிலாவிற்கும் அக்கபல்கோவிற்கும் இடையே ஒரு வருடத்தில் இருமுறை பயணித்தது. இவ்வர்த்தகம் சோளம், தக்காளி, உருளைக்கிழங்கு, மிளகாய், மிளகு தூள், மற்றும் அன்னாசி போன்ற அமெரிக்காவில் இருந்து வந்த உணவுகளை இங்கு அறிமுகப்படுத்தியது.[40] உரோமன் கத்தோலிக்க மதபிரசாரகர்கள் பெரும்பாலான தாழ்நில மக்களை கிறிஸ்தவத்திற்கு மதம் மாற்றினார்கள். அத்துடன் பாடசாலைகள், பல்கலைக்கழகங்கள், மற்றும் வைத்தியசாலைகளையும் அமைத்தனர். எசுப்பானிய ஆணையின் மூலம் 1863 ஆம் ஆண்டு இலவசப் பொதுப் பள்ளி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட போதிலும் அமெரிக்கக் காலகட்டத்திலேயே வெகுசன பொதுக்கல்வி முறையின் முயற்சிகள் வெற்றிகரமாக நடைமுறைக்கு வந்தன.[41]

பிரச்சார இயக்கத்தின் தலைவர்களான ஜோஸ் ரிசால், மார்செலோ எச். டெல் பிலார், மற்றும் மரியானோ பொன்ஸ்.

எசுப்பானியா அதனுடைய ஆட்சிக் காலத்தில் பல்வேறு உள்ளூர் புரட்சிகளை எதிர்கொண்டதுடன் சீன, டச்சு, மற்றும் போர்த்துகீச கடற்கொள்ளையர்களிடமிருந்து பல்வேறு வெளியகக் காலனித்துவச் சவால்களையும் எதிர்கொண்டது. தொடர்ந்து போராடிய ஏழு ஆண்டுகள் போரின் ஒரு நீடிப்பாக பிரிட்டனின் படைகள் 1762 இல் இருந்து 1764 வரை மணிலாவைக் கைப்பற்றிக்கொண்டனர். இறுதியில் எசுப்பானியாவின் ஆட்சி 1763 ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் பாரிஸ் உடன்படிக்கையைத் தொடர்ந்து மீட்டெடுக்கப்பட்டது.[37][42][43] 19 ஆம் நூற்றாண்டில் பிலிப்பைன்ஸ் துறைமுகங்கள் உலக வர்த்தகத்திற்காகத் திறந்துவைக்கப்பட்டதில் இருந்து பிலிப்பைன்ஸ் சமூகத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்படத் தொடங்கின. பல எசுப்பானியர்கள் பிலிப்பைன்சில் பிறந்தனர் (கிரியொல்லோ). அத்துடன் கலப்பு வம்சாவளியைச் சேர்ந்தோர் செல்வந்தர்களாக மாறியதுடன், ஐபேரியன் குடாநாட்டில் பிறந்த எசுப்பானியர்கள் பாரம்பரியமாக வகித்துவந்த அரசாங்க பதவிகள், இலத்தீன் அமெரிக்காவிலிருந்து வருகை தந்த குடியேற்றக்காரர்களும் திறந்துவிடப்பட்டது. புரட்சிக்கான சிந்தனைகளும் தீவுகள் முழுவதும் பரவ ஆரம்பித்தன. 1872 ஆம் ஆண்டு கவைட் கலகத்தில் ஏற்பட்ட கிரியொல்லோ அதிருப்தி பிலிப்பைன்ஸ் புரட்சியின் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தது.[37][44][45][46]

அமெரிக்கக் காலம்[தொகு]

சனாதிபதி மானுவேல் எல். குவிசொன் (நவம்பர் 1942)

1898 ஆம் ஆண்டு பாரிஸ் உடன்படிக்கையின் மூலம் எசுப்பானியா இத்தீவுகளை, 20 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்களுக்கு ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கு விட்டுக்கொடுத்தது.[47] அப்போது புதிதாக முளைவிட்டுப் பெருகிச்சென்ற முதல் பிலிப்பைன்ஸ் குடியரசை அங்கீகரிக்க முடியாது என ஐக்கிய அமெரிக்கா அறிவித்தது. இதன் காரணமாகப் பிலிப்பைன்-அமெரிக்கப் போர் வெடித்ததுடன் முதலாவது குடியரசு தோற்கடிக்கப்பட்டுத் தீவுக்கூட்டமானது ஒரு தனிமைப்பட்ட அரசாங்கத்தின் கீழ் நிர்வகிக்கப்பட்டது.[48] நலிவடைந்த, சுல்தான்களின் ஆட்சிக்குட்பட்ட இடமாகவிருந்த சூலுவிலிருந்து ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கு எதிராகப் பெருமளவில் மோரோ கிளர்ச்சி தோன்றியது.[49] இந்தக் காலத்தில், பிலிப்பைன் கலாசாரத்தில் ஒரு மறுமலர்ச்சி ஏற்பட்டதுடன் பிலிப்பைன் திரைத்துறை மற்றும் இலக்கியம் ஆகியவற்றில் ஒரு விரிவாக்கம் நிகழ்ந்தது.[50][51][52][53] மணிலாவை நவீன நகரமாக மாற்றும் பொருட்டு டானியல் பெர்ன்ஹாம் ஒரு கட்டுமானத் திட்டத்தை வடிவமைத்தார்.[54]

1935 ஆம் ஆண்டு, பிலிப்பைன்சிற்குப் பொதுநலவாய அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டதுடன் மானுவேல் குவிசொன் சனாதிபதிப் பொறுப்பை ஏற்றார். அவர் தேசிய மொழியொன்றை நியமித்ததுடன் பெண்களுக்கான வாக்குரிமை மற்றும் நிலச் சீர்திருத்தத்தை அறிமுகப்படுத்தினார்.[55][56] சப்பானியப் பேரரசு படையெடுத்தமை மற்றும் ஜோஸ் பி. லாரல் ஆல் இரண்டாம் பிலிப்பைன் குடியரசு ஒருங்கிணைப்பு மாநிலமாக நிறுவப்பட்டமை ஆகிய காரணங்களால், அடுத்த தசாப்த காலத்தில் சுதந்திரத்தைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கான திட்டங்கள் இரண்டாம் உலகப் போரின் காலகட்டட்தில் தடைப்பட்டன. பட்டன் இறப்பு மார்ச் மற்றும் மணிலா போரின் போது உச்சக்கட்டத்தை அடைந்த மணிலா படுகொலை போன்ற பல அட்டூழியங்கள் மற்றும் போர்க் குற்றங்கள் யுத்தத்தின் போது இழைக்கப்பட்டன.[57] 1944 இல் குவிசொன் அமெரிக்காவில் நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையில் இறந்ததுடன் செர்ஜியோ ஒஸ்மெனா அவரைத் தொடர்ந்து சனாதிபதியானர். நேசநாடுகளின் படைகள் 1945 ஆம் ஆண்டு சப்பானியர்களைத் தோற்கடித்தனர். போரின் முடிவில் கிட்டத்தட்ட ஒரு மில்லியனுக்கும் அதிகமான பிலிப்பினோக்கள் இறந்து விட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.[58][59][60]

பனிப்போர்க் காலம்[தொகு]

பேர்டினண்டும் இமெல்டா மார்க்கோசும்.

ஒக்டோபர் 24, 1945 இல்,[61] பிலிப்பைன்ஸ் ஐக்கிய நாடுகள் அவையினை நிறுவிய அங்கத்தவர்களுள் ஒருவரானதுடன், அடுத்த வருடம் சூலை 4, 1946 இல் மனுவேல் ரொக்சாசின் ஆட்சிக்காலத்தில் ஐக்கிய அமெக்ரிகாவால் சுதந்திர அரசாக அறிவிக்கப்பட்டது.[4] கம்யூனிச வாதிகளான குக்பலகப்பிடம் இருந்து திருப்தி அற்ற நிலைப்பாடுகள்[62] நாட்டுப்புறங்களில் உலவத் தொடங்கிய போதிலும் சனாதிபதி எல்பீடியோ குவிரினோவிற்குப் பின்வந்த ரமன் மக்சேசேயால் அவை அடக்கப்பட்டன.[63][64] மக்சேசேக்குப் பின்வந்த கார்லஸ் பி. கார்சியா பிலிப்பினோ முதன்மைக் கொள்கையை ஆரம்பித்தார்.[65] இது டியொஸ்டாடோ மகபகலால் தொடர்ந்து முன்னெடுக்கப்பட்டதுடன் சுதந்திர விழாக் கொண்டாட்டம் சூலை 4 இல் இருந்து எமிலியோ அகுயினால்டோவின் பிரகடனத் திகதியான சூன் 12 இற்கு மாற்றப்பட்டது.[66][67] அதே நேரத்தில், வட போர்னியோவின் கிழக்குப் பகுதியை உரிமைகோரலும் முன்னெடுக்கப்பட்டது.[68][69]

1965 இல், மகபகல் சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பேர்டினண்ட் மார்க்கோசிடம் தோல்வியடைந்தார். அவரது பதவிக்காலத்தின் ஆரம்பத்தில் அவர் பல்வேறு பொதுத் திட்டங்களை ஆரம்பித்த போதிலும் பொது நிதிகளில் பில்லியன் கணக்கான டொலர்களை மோசடி செய்தது போன்ற பாரிய ஊழல்கள் தொடர்பாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டார்.[70] பாரிய சமூகக் கொந்தளிப்பிற்கும் தனது அட்சி முடிவடைவதற்கும் இடையில் மார்க்கோஸ் இராணுவச் சட்டத்தை செப்டம்பர் 21, 1972 இல் பிரகடனம் செய்தார். அவரது இந்த ஆட்சிக் காலம் அரசியல் ஒடுக்குமுறை, தணிக்கை முறை, மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் நிறைந்ததாகக் காணப்பட்டது. பெரும்பாலான பிலிப்பினோக்கள் வறுமையுடன் இருந்தபோது அவரது மனைவி இமெல்டா ஆடம்பரமான வாழ்க்கை முறையை வாழ்ந்துவந்தார்.[71] ஆகஸ்ட் 21, 1983 இல், மார்க்கோசின் முக்கிய போட்டியாளரான, எதிர்க்கட்சித் தலைவர் பெனிக்னொ அக்கினோ, ஜேஆர். மணிலா சர்வதேச விமான நிலையத்தில் படுகொலை செய்யப்பட்டார். மார்க்கோஸ் இறுதியில் 1986 இல் முன்னறிவிப்பற்ற சனாதிபதி தேர்தலுக்கு அகுயினோவின் மனைவியான கொரசோனுக்கு எதிராக அழைப்பு விடுத்தார்.[72] இதில் மார்க்கோஸ் வெற்றியாளராக அறிவிக்கப்பட்ட போதிலும் முடிவுகளில் மோசடி நடந்திருக்கின்றது என்று பரவலாகக் கருதப்பட்டது. இது மக்கள் அதிகாரப் புரட்சிக்கு வித்திட்டது. மார்கோசும் அவரது கூட்டாளிகளும் ஹவாய்க்குத் தப்பியோடியதுடன் அக்கினோ சனாதிபதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டார்.[72][73]

தற்கால வரலாறு[தொகு]

1998 இல் ஒரு அரச பயணத்தின் போது சனாதிபதி பிடல் வி. ரமோஸ், பாதுகாப்புச் செயலாளர் வில்லியம் கோகெனுடன் பென்டகனில் மரியாதைப் படையினரின் மரியாதையை ஏற்றுக்கொள்கின்றார்.
1998 இல் ஒரு அரச பயணத்தின் போது சனாதிபதி பிடல் வி. ரமோஸ், பாதுகாப்புச் செயலாளர் வில்லியம் கோகெனுடன் பென்டகனில் மரியாதைப் படையினரின் மரியாதையை ஏற்றுக்கொள்கின்றார்.

மீண்டும் 1986 ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட சனநாயக மற்றும் அரசாங்கச் சீர்திருத்தங்களாவன தேசிய கடன், அரசாங்கத்தின் ஊழல், ஆட்சிக்கவிழ்ப்பு முயற்சிகள், பேரழிவுகள், தொடர்ச்சியான கம்யூனிஸ்ட் கிளர்ச்சி,[74] மற்றும் மோரோ பிரிவினைவாதிகளுடனான இராணுவ மோதல் என்பவற்றின் காரணமாகத் தடுக்கப்பட்டன.[75] கொரசோன் அக்கினோவின் நிர்வாகம், சூன் 1991 இல் பினாடுபோ மலையின் வெடிப்புடன் முடிவடைந்தது.[76][77] அமெரிக்கத் தளங்களின் நீட்டிப்பு உடன்படிக்கையை நிராகரித்ததன் காரணமாக அமெரிக்கப் படைகள் திரும்பப் பெறப்பட்டதுடன்,[78][79] நவம்பர் 1991 இல் கிளார்க் விமானத் தளமும் டிசம்பர் 1992 இல் சபிக் விரிகுடாவும் உத்தியோகபூர்வமாக அரசாங்கத்திற்கு மாற்றப்பட்டதுடன், அமெரிக்க இராணுவப் படைகள் நாட்டில் நிலைகொண்டமை முடிவுக்குவந்தது.[80][81] இதன் பொருளாதாரம் "ஆசியாவின் புலிப் பொருளாதாரம்" என அழைக்கப்படுவதுடன், மே 11, 1992 இல் நடைபெற்ற பிலிப்பைன் சனாதிபதித் தேர்தலில் சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிடெல் வி. ராமோஸ் அவர்களின் நிர்வாகத்தின் போது நாட்டின் பொருளாதாரம் சராசரியாக 6% மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியுடன் காணப்பட்டது.[82] இருந்தபோதிலும், 1996 இல் மோரோ தேசிய விடுதலை முன்னணியுடனான சமாதான உடன்படிக்கை,[83] போன்ற அரசியல் உறுதிப்பாடு மற்றும் பொருளாதார மேம்பாடுகள், 1997 ஆம் ஆண்டில் ஆசிய நிதி நெருக்கடி ஆரம்பித்ததன் காரணமாக முழுவதுமாக மறுதலிக்கப்பட்டன.[84][85]

ராமோசிற்குப் பின் வந்தவரான, ஜோசப் எஸ்திராடா சூன் 1998 இல் பதவியேற்றதுடன் பொருளாதார வளர்ச்சியை -0.6% இல் இருந்து 3.4% ஆக 1999 அளவில் 1997 ஆசிய நிதி நெருக்கடிக்கு மத்தியிலும் மீழெழச்செய்தார்.[86][87] மார்ச் 2000 இல் அரசாங்கம் மோரோ இசுலாமிய விடுதலை முன்னணிக்கு எதிராகப் போர்ப் பிரகடனத்தை மேற்கொண்டதுடன் கிளர்ச்சியாளர்களின் தலைமையகம் உட்பட அனைத்து முகாம்களையும் இல்லாதொழித்தது.[88][89] அபு சயாப் உடன் தொடரும் மோதலுக்கு மத்தியில்,[90] ஊழல் தொடர்பான குற்றச்சாட்டுக்கள், மற்றும் ஒரு முடக்கிவிடப்பட்ட பாரிய குற்ற பிரேரணையின் காரணமாக 2001 எட்சா புரட்சி மூலம் எஸ்திராடாவின் நிர்வாகம் அகற்றப்பட்டதுடன் சனவரி 20, 2001 இல் இருந்து அவரது உப சனாதிபதியான குளோரியா மகபகல்-அர்ரொயோ நிர்வாகத்தைத் தொடர்ந்தார்[91]

அர்ரோயோவின் 9-வருட நிர்வாகத்தில், பொருளாதாரம் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2002 இல் 4% ஆக இருந்து 2007 இல் 7% ஆக வளர்ச்சியடைந்ததுடன், 2004 இல் எம்.ஆர்.டி லைன் 2 போன்ற உட்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டதுடன்,[92] பெரும் பொருளியல் நிலைத் தேக்கத்தைத் தவிர்க்க முடியுமாகவும் இருந்தது.[93] இருப்பினும், இக்காலத்தில் இலஞ்சம் மற்றும் 2004 ஜனாதிபதித் தேர்தலில் வாக்குகளை மோசடி செய்ததது தொடர்பான ஹெலோ கார்க்கி ஊழல் போன்ற அரசியல் ஊழல்கள் நிறைந்து காணப்பட்டன.[94][95][96][97] நவம்பர் 23, 2009 இல் இடம்பெற்ற, மகுயின்டனவு படுகொலை 34 பத்திரிகையாளர்களின் இறப்புக்கு வழிவகுத்தது.[98][99]

2010 தேசியத் தேர்தலில் பெனிஞோ அகுவினோ III வெற்றிபெற்றதுடன் பிலிப்பைன்சின் 15 ஆவது சனாதிபதியாகச் சேவைபுரிகின்றார். இவர் சனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மூன்றாவது வயதுகுறைந்த நபராகவும் முதலாவது திருமணமாகாதவராகவும் விளங்குகின்றார்.[100] முன்னைய ஆண்டுகளின் போது, ஒக்டோபர் 15, 2012 இல் பாங்சமொரோ தொடர்பான கட்டமைப்பு உடன்பாட்டைக் கைச்சாத்திட்டதுடன், இது பாங்சமொரோ என்ற ஒரு தன்னாட்சி அரசியல் அமைப்பு உருவாக முதற்படியாக அமைந்தது.[101] இருந்த போதிலும், சபா மற்றும் தென் சீனக் கடற் பிராந்தியங்களில் பிராந்திய மோதல்கள் தீவிரமடைந்தன.[102][103][104] நாட்டின் பொருளாதாரம் குறிப்பாக 2013 இல் சிறப்பாகச் செயற்பட்டது. 2013 இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 7.2% வளர்ச்சியடைந்ததுடன் ஆசியாவின் 2 ஆவது அதிவேகமானதாகக் காணப்பட்டது.[105] நாட்டின் கல்வி முறையை மேம்படுத்தும் நோக்குடன் உருவாக்கப்பட, பொதுவாக கே–12 நிகழ்ச்சித்திட்டம் (K–12 program) என அழைக்கப்படும் 2013 இன் மேம்படுத்தப்பட்ட அடிப்படைக் கல்வி உரிமைச் சட்டத்தை, மே 15, 2013 இல் அகுவினோ கைச்சாத்திட்டார்.[106] நவம்பர் 8, 2013 இல் சூறாவளி ஹையான் நாட்டைத் தாக்கியதுடன், நாட்டைக், குறிப்பாக விசயன் பிராந்தியத்தைப் பெரிதும் பேரழிவிற்கு உட்படுத்தியது.[107][108]

அரசியல்[தொகு]

சனாதிபதியின் உத்தியோகபூர்வ இருப்பிடமான மணிலாவிலுள்ள மலகனான் அரண்மனை.
பிலிப்பைன்ஸ் குடியரசின் தற்போதைய 15 ஆவது சனாதிபதியான பெனிஞோ எஸ். அகுவினோ III.

பிலிப்பைன்ஸ், ஜனாதிபதி முறையைக் கொண்ட, அரசியலமைப்புக் குடியரசு வடிவில் அமைந்த, ஒரு சனநாயக அரசாங்கத்தைக் கொண்டுள்ளது.[109] தேசிய அரசாங்கத்திலிருந்து சுதந்திரமாகச் செயற்படும் முஸ்லிம் மிந்தானோ தன்னாட்சி பிரதேசத்தைத் தவிர்ந்த ஏனைய பிரதேசங்கள், ஓர் ஒற்றையாட்சி அரசாக நிர்வகிக்கப்படுகின்றது. ராமோசின் நிர்வாகத்தில் இருந்து கூட்டாட்சி, ஓரவை, அல்லது நாடாளுமன்ற அரசாங்கமாக அரசாங்கத்தை மாற்றுவதற்கான முயற்சிகள் நடந்து வருகின்றன.[110][111]

மாநிலத்தின் மற்றும் அரசாங்கதின் தலைவராகவும் ஆயுதப் படைகளின் தலைமைத் தளபதியாகவும் சனாதிபதி செயற்படுகின்றார். சனாதிபதி ஆறு ஆண்டு காலத்திற்கு ஒருமுறை மக்கள் வாக்கெடுப்பு மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பகின்றார். அவரது காலத்தில் அமைச்சரவையை நியமிப்பதுடன் அதற்குத் தலைமையும் வகிக்கின்றார்.[112] பிலிப்பைன்சின் இரு அவைகளைக் கொண்ட காங்கிரசில், ஆறு வருட காலத்திற்கு உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் செனட் சபை மேலவையாகவும், மூன்று வருட காலத்திற்கு உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் சபை கீழவையாகவும் சேவையாற்றுகின்றன. செனட் சபையின் உறுப்பினர்கள் பெரும் அளவில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதுடன், பிரதிநிதிகள் சபையின் உறுப்பினர்கள் சட்டமன்ற மாவட்டங்களிலில் இருந்தும் துறைவாரியான பிரதிநிதித்துவத்தின் மூலமும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்.[112] நீதி அதிகாரம் உச்ச நீதிமன்றத்திடம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதுடன், இதில் தலைமையில் அதிகாரியான பிரதம நீதியரசரசரும், நீதித்துறை மற்றும் வழக்கறிஞர் மன்றத்தினால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட பரிந்துரைகளிலிருந்து சனாதிபதியால் நியமிக்கப்பட்ட 14 இணை நீதிபதிகளும் அங்கம்வகிக்கின்றனர்.[112]

சர்வதேச உறவுகள்[தொகு]

ஐக்கிய அமெரிக்காவின் வாஷிங்டன் டி.சி. யில் அமைந்துள்ள பிலிப்பைன்ஸ் தூதரகம்.

பிலிப்பைன்சின் சர்வதேச உறவுகள், மற்றைய நாடுகளுடனான வர்த்தக நடவடிக்கைகளையும், நாட்டின் வெளியே வாழும் 11 மில்லியன் வெளிநாட்டுப் பிலிப்பினோக்களின் நல்வாழ்வையும் அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளன.[113] ஐக்கிய நாடுகள் சபையை நிறுவிய மற்றும் அதன் தற்போதைய சுறுசுறுப்பான அங்கத்தவர் என்ற வகையில், ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவையின் அங்கத்தவர்களுள் ஒருவராகப் பிலிப்பைன்ஸ் பலமுறை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது. கார்லஸ் பி. ரொமுலோ ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் முன்னாள் தலைவராகவும் பதவி வகித்துள்ளர். பிலிப்பைன்சானது மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் ஆர்வம்மிகு உறுப்பினராக உள்ளதுடன், குறிப்பாகக் கிழக்குத் திமோரில் சமாதானப் பாதுகாப்புப் பணிகளிலும் ஆர்வத்துடன் பங்கேற்கின்றது.[114][115][116]

ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் அங்கத்துவம் வகிப்பதற்கு மேலதிகமாக, இந்நாடானது தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பை நிறுவிய மற்றும் அதன் தற்போதைய சுறுசுறுப்பான அங்கத்தவராகவும் இருக்கின்றது. தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பானது தென்கிழக்காசியப் பிராந்தியத்திலுள்ள நாடுகளுக்கிடையில் உறவுகளை வலுப்படுத்தவும் பொருளாதார மற்றும் கலாசார வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதற்கும் உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பாகும்.[117] பிலிப்பைன்ஸ் பல ஆசியான் மாநாடுகளை நடத்தியதுடன் இவ்வைமைப்பின் வழிகாட்டல் மற்றும் கொள்கைகளை அமைப்பதில் ஆர்வமுள்ள பங்களிப்பாளராகச் செயற்படுகின்றது.[118]

பிலிப்பைன்ஸ் ஐக்கிய அமெரிக்காவுடன் பெறுமதியான உறவுகளைக் கொண்டுள்ளது.[113] பிலிப்பைன்ஸ் பனிப்போர் காலத்திலும் தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான போரிலும் ஐக்கிய அமெரிக்காவை ஆதரித்ததுடன் இது ஒரு முக்கிய நேட்டோ அல்லாத கூட்டணி ஆகும். இவ்வாறாக வரலாற்றில் நல்லெண்ணமொன்று இருக்கும் போதிலும், சபிக் விரிகுடா, கிளார்க் விமான தளம் ஆகியவற்றில் தற்போதும் முன்னாள் அமெரிக்க இராணுவ தளங்கள் இருத்தல், மற்றும் தற்போதைய வருகை படைகள் ஒப்பந்தம், தொடர்பான சர்ச்சைகள் நேரத்திற்கு நேரம் எழுந்துகொண்டிருக்கின்றன.[113] நாட்டின் உத்தியோகபூர்வ நிதி மற்றும் அபிவிருத்தி உதவியில் பாரிய பங்களிப்புச்செய்கின்ற நாடான சப்பான்,[119] ஒரு நட்பு நாடாகக் கருதப்படுகின்றது. இருந்தபோதிலும் ஆறுதலளிக்கும் பெண்களின் அவல நிலை போன்ற வரலாற்று ரீதியான அழுத்தங்கள் இன்னமும் இருக்கின்றன. இரண்டாம் உலக போர் நினைவுகள் ஈர்க்கப்பட்டு இவற்றுக்கிடையான விரோதம் மிகவும் மறைந்துள்ளது.[120]

மற்ற நாடுகளுடன் உள்ள உறவும் பொதுவாக நல்ல நிலையில் இருக்கின்றது. மேற்கு மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுடன் ஜனநாயக விழுமியத்துடனான எளிதான உறவுகளைப் பகிர்ந்துகொண்டுள்ள அதேவேளை, இதே போன்று பொருளாதார அக்கறையுடன் உதவுதல் என்பவற்றின் மூலம் மற்றைய வளர்ச்சி அடைந்து வரும் நாடுகளுடன் உறவைப் பேணுகின்றது. வரலாற்று ரீதியான பிணைப்புக்கள் மற்றும் கலாசார ஒற்றுமைகள் என்பன எசுப்பானியாவுடனான உறவில் ஒரு பாலமாகச் செயற்படுகின்றன.[121][122][123] உள்நாட்டு முறைகேடு மற்றும் வெளிநாட்டு பிலிப்பினோ தொழிலாளர்களை போர் பாதித்தல் போன்ற பிரச்சனைகள் இருந்த போதிலும்,[124][125] மத்திய கிழக்கு நாடுகளுடனான உறவுகள் நட்பு ரீதியாக உள்ளன என்பது, இரண்டு மில்லியனுக்கும் அதிகமான வெளிநாட்டுப் பிலிப்பினோக்கள் தொடர்ச்சியாக வேலைசெய்துகொண்டு அங்கு வாழ்வதிலிருந்து தெளிவாகின்றது.[126]

இனிமேல் கம்யூனிச முறையில் இருந்த அச்சுறுத்தல் இல்லை என்பதால், பிலிப்பைன்ஸ் மற்றும் சீனாவிற்கு இடையே 1950 களில் ஒருமுறை விரோதமாக இருந்த உறவுகள் தற்போது பெரிதும் மேம்பட்டுள்ளது. தாய்வான் சம்பந்தப்பட்ட பிரச்சினைகளான, ஸ்பிரட்லி தீவுகள், மற்றும் சீனாவின் செல்வாக்கு விரிவடைதல் தொடர்பான கவலைகள் போன்றவை இருப்பினும், தற்போது அது தொடர்பான எச்சரிக்கையைச் சற்று அதிகரித்துள்ளது.[120] சமீபத்திய வெளிநாட்டு கொள்கைகள், அதன் தென்கிழக்கு ஆசிய மற்றும் ஆசிய பசிபிக் அண்டை நாடுகளுடனான பொருளாதார உறவுகளைப் பற்றியே பெரும்பாலும் இருந்து வருகின்றது.[113]

கிழக்கு ஆசிய உச்சிமாநாடு (EAS), ஆசிய-பசிபிக் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு (APEC) இலத்தீன் ஒன்றியம், குழு 24, மற்றும் அணிசேரா இயக்கம் ஆகியவற்றில் பிலிப்பைன்ஸ் ஆர்வம் மிக்க உறுப்பினராகச் செயற்பட்டு வருகின்றது.[112] இசுலாமிய ஒத்துழைப்பு அமைப்பின் பார்வையாளர் அந்தஸ்தைப் பெறுவதன் மூலம், இசுலாமிய நாடுகளுடன் உறவுகளை வலுப்படுத்தப் பிலிப்பைன்ஸ் முயன்று வருகின்றது.[127][128]

படைத்துறை[தொகு]

பிலிப்பைன் கடற்படையின் ஹாமில்டன்-கிளாஸ் கட்டரான பி.ஆர்.பி கிரெகோரியொ டெல் பில்லார் (பி.எஃப்-15).
பிலிப்பைன் கடற்படையின் அகஸ்டாவெஸ்ட்லான்ட் ஏ.டபிள்யூ 109.

பிலிப்பைன்சின் பாதுகாப்பு பிலிப்பைன்ஸ் ஆயுதப்படைகளின் மூலம் கையாளப்படுவதுடன், இது வான் படை, தரைப் படை, கடற் படை (கடற்படைச் சிறப்புப் பிரிவு உட்பட) என மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது.[129][130][131] தற்போது, பிலிப்பைன்சின் ஆயுதப் படைகளின் மனித ஆற்றல் தன்னார்வப் படையிலேயே தங்கியுள்ளது, அதாவது ஆட்சேர்ப்பு மூலம் தன்னார்வலர்களை அதன் சிப்பாய்களாகக் கையகப்படுத்துகின்றது. இருந்தபோதிலும், பிலிப்பைன்சின் அரசியலமைப்பின் விதி II இன் பிரிவு 4 இல் குறிப்பிட்டுள்ளபடி கட்டாய இராணுவ சேவைக்கு ஆட்சேர்ப்பு மேற்கொள்ளல் சாத்தியமானதாகக் காணப்படுகின்றது.[132] குடிமக்கள் பாதுகாப்பானது, உள்துறை மற்றும் உள்ளூர் அரசாங்கத் திணைக்களத்தின் (DILG) கீழ் இயங்கும் பிலிப்பைன் தேசியக் காவல்துறையால் கையாளப்படுகின்றது.[133][134]

மிகப்பெரிய பிரிவினைவாத அமைப்பான முசுலிம் மின்டனவு தன்னாட்சிப் பகுதியில் மோரோ தேசிய விடுதலை முன்னணி தற்போது அதன் அரசாங்கத்தை அரசியல் ரீதியில் செயற்படுத்துகின்றது. இதர போராளி குழுக்களான மோரோ இசுலாமிய விடுதலை முன்னணி, கம்யூனிஸ்ட் புதிய மக்கள் இராணுவம், மற்றும் அபு சயாவ் போன்றவை இன்னும் இந்த மாகாணங்களில் சுற்றிக்கொண்டிருப்பதுடன் பணத்திற்காக வெளிநாட்டவரைக் கடத்துதல் போன்ற செயற்பாடுகளிலும் ஈடுபடுகின்றன.[135][136][137][138][139] ஆனால் பிலிப்பைன்ஸ் அரசாங்கம் வழங்கிய வெற்றிகரமான பாதுகாப்பின் காரணத்தால், அவர்களின் இருப்பு அண்மைய ஆண்டுகளில் வெகுவாகக் குறைந்துள்ளது.[140][141]

இரண்டாம் உலகப் போரிலிருந்து பிலிப்பைன்ஸ் அமெரிக்காவின் நேச நாடாக உள்ளது. இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பரஸ்பர பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் 1951 இல் கைச்சாத்திடப்பட்டது. பிலிப்பைன்ஸ் பனிப்போர்க் காலத்தில் அமெரிக்கக் கொள்கைகளுக்கு ஆதரவளித்ததுடன் கொரிய மற்றும் வியட்நாம் போர்களிலும் பங்குபற்றியது. பிலிப்பைன்ஸ் தற்போது செயற்பாட்டிலில்லாத சீட்டோ அமைப்பில் அங்கத்துவம் வகித்தது. இவ்வமைப்பு நேட்டோவைப் போன்று சேவையாற்றியதுடன் ஆஸ்திரேலியா, பிரான்ஸ், நியூசிலாந்து, பாக்கிஸ்தான், தாய்லாந்து, ஐக்கிய இராச்சியம், மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்காவை உள்ளடக்கியிருந்தது.[142] பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போரின் ஆரம்பத்தின் பின்னர் கூட்டணியின் ஒரு அங்கமாக இருந்து ஈராக்கில் ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கு ஆதரவு வழங்கியது. [143]

நிர்வாகப் பிரிவுகள்[தொகு]

பிலிப்பைன்ஸ் லூசோன், விசயாஸ், மற்றும் மின்டனவு என மூன்று தீவுக்கூட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இவை 17 பிராந்தியங்களாகவும், 81 மாகாணங்களாகவும், 144 நகரங்களாகவும், 1,491 நகரசபைகளாகவும், 42,028 பரங்கய்களாகவும் மேலும் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.[144] இதற்கு மேலதிகமாக, குடியரசுச் சட்டம் எண். 5446 இன் பகுதி 2, பிலிப்பைன் தீவுக் கூட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள பிராந்தியக் கடல் வரையறை சபாவின் கிழக்கு பகுதி மீது தாக்கம் செலுத்தாது என்பதனை வலியுறுத்துகின்றது.[145][146]

பிலிப்பைன்சின் 17 பிராந்தியங்களையும் 81 மாகாணங்களையும் காட்டும் வரைபடம்.
மணிலா பெருநகரம் தென்சீனக் கடல் தென்சீனக் கடல் பிலிப்பைன் கடல் பிலிப்பைன் கடல் சுலு கடல் மலேசியா கோர்டில்லெரா நிர்வாகப் பிராந்தியம் இலோகொஸ் பிராந்தியம் ககயன் பள்ளத்தாக்கு மத்திய லூசோன் கலபர்சொன் மிமரோபா பிகோல் பிராந்தியம் மேற்கு விசயாஸ் மத்திய விசயாஸ் கிழக்கு விசயாஸ் சம்பொவாங்கா தீபகற்பம் வடக்கு மின்டனவு டவாவோ பிராந்தியம் சொக்ஸ்சர்ஜென் கரகா பிராந்தியம் முசுலிம் மின்டனவு தன்னாட்சிப் பகுதி முசுலிம் மின்டனவு தன்னாட்சிப் பகுதி பசிலான் லனவு டெல் சர் மகுயின்டனவு சுலு Tawi-Tawi Agusan del Norte Agusan del Sur Surigao del Norte Surigao del Sur Cotabato Sarangani South Cotabato Sultan Kudarat Compostela Valley Davao del Norte Davao Occidental Davao del Sur Davao Oriental Bukidnon Camiguin Lanao del Norte Misamis Occidental Misamis Oriental Zamboanga del Norte Zamboanga del Sur Zamboanga Sibugay பிலிரன் கிழக்கு சமர் லெய்டே வடக்கு சமர் சமர் Southern Leyte பொகோல் செபு Negros Oriental Siquijor Aklan Capiz Guimaras Iloilo Negros Occidental Albay Camarines Norte Camarines Sur Catanduanes Masbate Sorsogon Marinduque Oriental Mindoro Occidental Mindoro Palawan Romblon Batangas Cavite Quezon Rizal Laguna (province) Aurora (province) Bataan Bulacan Nueva Ecija Pampanga Tarlac Zambales Batanes Cagayan Nueva Vizcaya Quirino Ilocos Norte Ilocos Sur La Union Pangasinan Abra (province) Apayao Benguet Ifugao Kalinga Mountain Provinceபிலிப்பைன்சின் 17 பிராந்தியங்களையும் 81 மாகாணங்களையும் காட்டும் வரைபடம்.
இப் படத்தைப் பற்றி


பிராந்தியம் அடையாளப் பெயர் பிராந்திய மத்திய நிலையம்
இலோகொஸ் பிராந்தியம் பிராந்தியம் I சான் பெர்னான்டோ, லா யூனியன்
ககயன் பள்ளத்தாக்கு பிராந்தியம் II துகுவேகரவோ
மத்திய லூசோன் பிராந்தியம் III சான் பெர்னான்டோ, பம்பங்கா
கலபர்சொன் (தென் தகலாகு பெருநிலம்) பிராந்தியம் IV-A கலம்பா
மிமரோபா (தென் தகலாகு தீவுகள்) பிராந்தியம் IV-B கலபன்
பிகோல் பிராந்தியம் பிராந்தியம் V லெகஸ்பி
மேற்கு விசயாஸ் பிராந்தியம் VI இலொய்லோ நகரம்
மத்திய விசயாஸ் பிராந்தியம் VII செபு நகரம்
கிழக்கு விசயாஸ் பிராந்தியம் VIII டக்லோபன்
சம்பொவாங்கா தீபகற்பம் பிராந்தியம் IX பகடியன்[147][148]
வடக்கு மின்டனவு பிராந்தியம் X ககயன் டி ஒரோ
டவாவோ பிராந்தியம் பிராந்தியம் XI டவாவோ நகரம்
சொக்ஸ்சர்ஜென் (கொடபடோ பிராந்தியம்) பிராந்தியம் XII கொரொனடால்
கரகா பிராந்தியம் XIII புடுவன்
முசுலிம் மின்டனவு தன்னாட்சிப் பகுதி ஏ.ஆர்.எம்.எம் (ARMM) கொடபடோ நகரம்
கோர்டில்லெரா நிர்வாகப் பிராந்தியம் சி.ஏ.ஆர் (CAR) பகுவியோ
தேசிய தலைமைப் பிராந்தியம் என்.சி.ஆர் (NCR) மணிலா

புவியியல்[தொகு]

பிலிப்பைன்சானது 7,107 தீவுகளை உள்ளடக்கிய ஒரு தீவுக்கூட்டமாகும்.[112] உள்நாட்டு நீர் நிலைகள் உள்ளடங்கலாக இதன் மொத்தப் பரப்பளவு அண்ணளவாக 300,000 சதுர கிலோமீற்றர்கள் (115,831 sq mi) ஆகும்.[149] அத்துடன் 36,289 கிலோமீற்றர்கள் (22,549 mi) நீளமான கடலோரப் பகுதியைக் கொண்ட பிலிப்பைன்ஸ், உலகின் ஐந்தாவது நீளமான கடலோரப் பகுதியைக் கொண்ட நாடாக விளங்குகின்றது.[112][150] இது 116° 40', மற்றும் 126° 34' கிழக்கு நெடுங்கோட்டிற்கும் 4° 40' மற்றும் 21° 10' வடக்கு அகலக்கோட்டிற்கும் இடையில் அமைந்துள்ளது. பிலிப்பைன்சின் எல்லைகளாக, கிழக்கே பிலிப்பைன் கடலும், மேற்கே தென் சீனக் கடலும், தெற்கே செலேபெஸ் கடலும் அமைந்துள்ளன. போர்னியோ தீவுகள் தென்கிழக்கில் சில நூறு கிலோமீற்றர் தொலைவில் அமைந்துள்ளதுடன் சரியாக வடக்குத் திசையில் தாய்வான் அமைந்துள்ளது. மொலுக்காஸ் மற்றும் சுலாவெசி ஆகிய தீவுகள் தென்-தென்மேற்கில் அமைந்துள்ளதுடன் பிலிப்பைன்சின் கிழக்கில் பலாவு அமைந்துள்ளது.[112]

இங்குள்ள மலைப்பாங்கான தீவுகளில் பெரும்பாலானவை வெப்பமண்டல மழைக்காடுகளால் மூடப்பட்டிருப்பதுடன் ஆரம்பத்தில் அவை எரிமலையாக இருந்துள்ளன. இத்தீவுகளில் உள்ள மிக உயரமான மலையாக அப்போ மலை விளங்குகின்றது. இது கடல் மட்டத்திற்கு மேல் 2,954 மீற்றர்கள் (9,692 ft) உயரத்தில், மின்டானோ தீவில் அமைந்துள்ளது.[151][152] பிலிப்பைன்ஸ் ஆழியில் உள்ள கலத்தியா ஆழமே இந்நாட்டின் மிக ஆழமான இடமாகவும், உலகின் மூம்றாவது ஆழமான இடமாகவும் உள்ளது. இந்த ஆழி பிலிப்பைன் கடலில் அமைந்துள்ளது.[153] மிக நீளமான ஆறாக லூசோனில் அமைந்துள்ள ககயான் ஆறு விளங்குகின்றது. தலை நகரான மணிலா அமைந்துள்ள மணிலா விரிகுடா, பிலிப்பைன்சின் மிகப்பெரிய ஏரியாகிய லகுனா டி பே உடன், பாசிக் ஆற்றினால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. சபிக் விரிகுடா, டவாவோ வளைகுடா, மற்றும் மோரோ வளைகுடா ஆகியவை இங்குள்ள ஏனைய முக்கிய விரிகுடாக்கள் ஆகும். சமர் மற்றும் லெய்ட்டி தீவுகளை பிலிப்பைன்சிலிருந்து சான் ஜுவானிக்கோ நீரிணை பிரிக்கின்ற போதிலும் அதன் குறுக்காக அமைந்துள்ள சான் ஜுவானிக்கோ பாலத்தின் மூலம் இவை இணைக்கப்பட்டுள்ளன.[154]

வடக்குப் பிலிப்பைன்சின் செங்குத்தான மலைப் பிரதேசங்களில் பயிர்ச்செய்கையை மேற்கொள்ள அமைக்கப்பட்ட இகோரொட் படிக்கட்டுப் பயிர்ச்செய்கை

பசுபிக் நெருப்பு வளையத்தின் மேற்கு எல்லைப்புறத்தின் மீது அமைந்துள்ளமையால் பிலிப்பைன்சில் அடிக்கடி பூமியதிர்ச்சி மற்றும் எரிமலை வெடிப்புக்கள் நிகழ்கின்றன. பிலிப்பைன்சிற்குக் கிழக்கில் பிலிப்பைன் கடலில் அமைந்துள்ள பென்ஹாம் மேட்டுநிலம் துரிதமாக நில அடுக்குகள் கீழ் அமிழும் கடலுக்கடியிலுள்ள பிரதேசமாகும்.[155] கிட்டத்தட்ட 20 நிலநடுக்கங்கள் தினமும் பதிவு செய்யப்படுகின்ற போதிலும் பெரும்பாலானவை பலவீனமானவை ஆகையால் அவை உணர முடியாதவையாக உள்ளன. 1990 லூசோன் பூகம்பமே இறுதியாக ஏற்பட்ட பாரிய பூமியதிர்ச்சியாகும்.[156] மயோன் எரிமலை, பினாடுபோ மலை, மற்றும் தால் எரிமலை ஆகியவை இன்றும் செய்யற்பாட்டிலுள்ள எரிமலைகளாக உள்ளன. 1991 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் ஏற்பட்ட பினாடுபோ மலையின் எரிமலை வெடிப்பே 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாவது பெரிய, தரையில் எற்பட்ட எரிமலை வெடிப்பாக உள்ளது.[157] இங்குள்ள அனைத்துக் குறிப்பிடத்தக்க புவியியல் அம்சங்களும் வன்முறை அல்லது அழிவைச் சார்ந்தவையாக இல்லை. புவியியல் தொந்தரவுகளற்ற அமைதியான மரபுரிமைத் தலமாக புவேர்டோ பிரின்செசா எனப்படும் பூமிக்கு அடியிலுள்ள ஆறு விளங்குகின்றது. இப்பிரதேசம் உயிர்ப் பல்வகைமையைப் பாதுகாக்கும் ஒரு வாழ்விடமாக இருக்கின்றது. மேலும் ஒரு முழுமையான மலை முதல் கடல் வரை பல்வேறுவகையான சூழலமைப்பைக் கொண்டுள்ளதுடன் ஆசியாவில் மிக முக்கியமான காடுகள் சிலவும் இங்கு அமைந்துள்ளன.[158]

இத்தீவுகளில் உள்ள எரிமலைத் தன்மை காரணமாக இங்கு கனிமப் படைகள் ஏராளமாக உள்ளன. தென்னாபிரிக்காவிற்கு அடுத்தபடியாக உலகின் இரண்டாவது அதிக தங்கப் படிவுகள் கிடைக்கும் இடமாக பிலிப்பைன்ஸ் விளங்குவதுடன் உலகின் மிகப்பாரிய செப்புப் படிவுகள் உள்ள இடமாகவும் உள்ளது.[159] இங்கு நிக்கல், குறோமைட்டு மற்றும் துத்தநாகம் ஆகியவையும் பேரளவில் கிடைக்கின்றன. இவ்வாறு இருந்த போதிலும்கூட, மோசமான நிர்வாகம், அதிக மக்கள் தொகை, மற்றும் சுற்று சூழல் விழிப்புணர்வின்மை ஆகிய காரணங்களால் இக்கனிம வளங்கள் பாரியளவில் தோண்டி எடுக்கப்படாத நிலையில் உள்ளன.[159] இங்கு எரிமலைகளின் விளைபொருளாகிய புவிவெப்பச் சக்தியைப் பயனுள்ள வகையில் வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்துகின்றனர். ஐக்கிய அமெரிக்காவிற்கு அடுத்த படியாக உலகின் இரண்டாவது பெரிய புவிவெப்பச் சக்தி உற்பத்தியாளராக பிலிப்பைன்ஸ் விளங்குவதுடன், 18% வீதமான நாட்டின் மின்சாரத் தேவைகள் புவிவெப்பச் சக்தியின் மூலம் பூர்த்திசெய்யப்படுகின்றது.[160]

வனவிலங்குகள்[தொகு]

எல் நிடோ, பலாவனில் அமைந்துள்ள மட்டின்லொக் தீவுMatinloc Island in El Nido, Palawan

பிலிப்பைன்சின் மழைக்காடுகளும் அதன் தொடர்ச்சியான கடலோரப் பகுதிகளும், பலவிதமான பறவைகள், தாவரங்கள், விலங்குகள், மற்றும் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் என்பவற்றிற்கு வாழ்விடமாக உள்ளன.[161] பிலிப்பைன்ஸ், மிகவும் உயிரியல் [[பன்முகத்தன்மை மிக்க முதல் பத்து நாடுகளில் ஒன்றாக உள்ளதுடன் ஓரலகுப் பகுதியில் அதிக உயிர்ப் பல்வகைமை உள்ள நாடுகளில் முதலிடத்தில் உள்ளது.[162][163][164] வேறெங்கும் இல்லாத வகையில், 100 வகையான முலையூட்டிகளும் 170 வகையான பறவைகளும் உள்ளடங்கலாகக் கிட்டத்தட்ட 1,100 வகையான தரைவாழ் முள்ளந்தண்டுளிகள் பிலிப்பைன்சில் இனங்காணப்பட்டுள்ளன.[165] பிலிப்பைன்சானது உலகிலேயே மிக உயர்ந்த விகிதத்தில் உயிரினங்களின் கண்டுபிடிப்பு நிகழும் நாடுகளில் ஒன்றாக விளங்குகின்றது. கடந்த பத்து வருடங்களில் பதினாறு புதிய பாலூட்டி வகைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் காரணமாகப் பிலிப்பைன்சிற்கு உரித்தான உயிரினங்களின் விகிதம் உயர்ந்துள்ளதுடன் இதே போன்று மேலும் உயரக்கூடிய சாத்தியங்களும் உள்ளன.[166]

மிகச் சிறிய குரங்கினங்களில் ஒன்றான பிலிப்பைன் டார்சியர் (Tarsius syrichta)

பைத்தன் மற்றும் நாகம் போன்ற பாம்புகள், உவர்நீர் முதலைகள், தேசியப் பறவையாக விளங்கும் பிலிப்பைன் கழுகு போன்ற இரைதேடியுண்ணும் பறவைகள் என்பவற்றைத் தவிர்த்துப் பிலிப்பைன்சில் பெரிய இரைதேடியுண்ணும் உயிரினங்கள் இல்லை. பிலிப்பைன் கழுகே உலகின் மிகப் பெரிய கழுகென்று விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.[167][168] மிகப் பெரிய சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட முதலையாக, உள்நாட்டில் லொலொங் என அழைக்கப்படும், தெற்குத் தீவாகிய மின்டனோவில் பிடிக்கப்பட்ட முதலை விளங்குகின்றது.[169][170] ஏனைய பூர்வீக விலங்குகளில் போகொலில் உள்ள ஆசிய மரநாய், ஆவுளியா, பிலிப்பைன் டார்சியர் போன்றவயும் உள்ளடங்குகின்றன. இங்குள்ள கிட்டத்தட்ட 13,500 வகையான தாவரங்களுள், 3,200 வகைகள் இத்தீவுடளுக்கு மட்டும் உரித்தானவை.[165] பல்வேறு அரிய வகையான ஆர்க்கிட் மற்றும் ரபிளீசியா என்பவை உள்ளடங்கலாகப் பல்வேறு தாவர வகைகள் பிலிப்பைன் மழைக்காடுகளில் உள்ளன.[171][172]

பிலிப்பைன்சின் கடற்பரப்பானது 2,200,000 சதுர கிலோமீற்றர்கள் (849,425 sq mi) அளவில் சூழ்ந்திருப்பதுடன், தனித்துவம் மிக்க மற்றும் பல்வேறுபட்ட கடல்வாழ் உயிரினங்கள் உருவாகும் இடமாகவும், பவள முக்கோணத்தின் ஒரு முக்கியமான பகுதியாகவும் உள்ளது.[145] இங்குள்ள பவளப்பாறைகளின் மொத்த எண்ணிக்கை அண்ணளவாக 500 எனவும், கடல் மீன் இனங்களின் மொத்த எண்ணிக்கை அண்ணளவாக 2,400 எனவும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.[161][165] இருப்பினும், புதிய பதிவுகள்[173][174] மற்றும் இனங்களின் கண்டுபிடிப்புகள்[175][176][177] என்பன தொடர்ச்சியாக அதிகரித்துச் செல்லுதல், பிலிப்பைன்சின் கடல் வளங்களின் தனித்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றது. சுலு கடலிலுள்ள துபட்டஹா பவளப்பாறை 1993 ஆம் ஆண்டு உலகப் பாரம்பரியக் களமாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. பிலிப்பைன் நீர்நிலைகளும் முத்துக்கள், நண்டுகள், மற்றும் கடற் தாவரங்களின் பயிர்ச்செய்கைக்கு உகந்ததாக உள்ளன.[161][178]

அடிக்கடி சட்டவிரோதமாக மரம் அறுப்பதன் விளைவாக ஏற்படும் காடழிப்பு, பிலிப்பைன்சில் ஒரு கடுமையான பிரச்சினையாக உள்ளது. 1900 ஆம் ஆண்டு, நாட்டின் மொத்த நிலப் பரப்பளவின் 70% ஆக இருந்த காடுகள், 1999 ஆம் ஆண்டு 18.3% ஆகக் குறைவடைந்துள்ளன.[179] பல உயிரினங்கள் ஆபத்தை எதிர்நோக்கியுள்ளதுடன், பிலிப்பைன்சும் ஒரு அங்கமாக உள்ள தென்கிழக்காசியா, 21 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் 20% ஆன பேரழிவு மிக்க அழிவு விகிதத்தை எதிர்கொள்ளும் என விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.[180] கொன்சர்வேசன் இன்டர்னசனல் என்ற அமைப்பு பாரிய உயிர்ப்பல்வகைமை கொண்ட சில நாடுகளில் ஒன்றாக உள்ள பிலிப்பைன்சை, உலகப் பாதுகாப்பிற்கு முன்னுரிமை வழங்கப்படும் முக்கிய இடங்களில் ஒன்றாகத் தரப்படுத்தியுள்ளது.[171]

காலநிலை[தொகு]

உச்சக்கட்ட தீவிரத்தில் வீசும் சூறாவளி ஹையான் (உள்ளூரில் யொலண்டா எனப்படுகின்றது).

பிலிப்பைன்ஸ் ஒரு வெப்பமண்டல கடற் காலநிலையைக் கொண்டுள்ளதுடன் இது வழக்கமாக வெப்பமாகவும் ஈரப்பதம் நிறைந்ததாகவும் உள்ளது. இங்கு மூன்று வகையான காலநிலைகள் காணப்படுகின்றன. அவையாவன, உலர் வெப்பப் பருவகாலமாகிய டக்-இனிட் அல்லது டக்-அரோ எனப்படும் மார்ச் தொடக்கம் மே வரை இடம்பெறும் கோடை காலம்; டக்-உலான் எனப்படும் சூன் தொடக்கம் நவம்பர் வரை இடம்பெறும் மழை காலம்; டக்-லமிக் எனப்படும் டிசம்பர் தொடக்கம் பெப்ரவரி வரை இடம்பெறும் உலர் குளிர் காலம் என்பனவாகும். மேயில் இருந்து அக்டோபர் வரை வீசும் தென்மேற்குப் பருவப் பெயர்ச்சிக் காற்று ஹபகட் என்றும், நவம்பரிலிருந்து ஏப்ரல் வரை வீசும் வடகீழ்ப் பருவப் பெயர்ச்சிக் காற்றாகிய உலர் காற்று அமிஹான் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது.[181] வெப்பநிலை பொதுவாக 21 °C (70 °F) தொடக்கம் 32 °C (90 °F) ஆகக் காணப்படுவதுடன் இது பருவத்தைப் பொறுத்துக் குளிர்ந்ததாக அல்லது சூடானதாக மாறும். மிகக் குளிர்மையான மாதமாக சனவரியும், மிக வெப்பமான மாதமாக மேயும் காணப்படுகின்றன.[112][182]

சராசரி வருடாந்த வெப்பநிலை கிட்டத்தட்ட 26.6 °C (79.9 °F) ஆக உள்ளது.[181] இங்கு வெப்பநிலையைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, அகலக்கோடு மற்றும் நெடுங்கோடு என்ற அடிப்படையில் இட அமைவு குறிப்பிடத்தக்க தாக்கம் செலுத்தும் காரணியாக் காணப்படவில்லை. நாட்டின் வடக்கு, தெற்கு, கிழக்கு, அல்லது மேற்குப் பகுதியில், கடல் மட்டத்தில் உள்ள வெப்பநிலை ஒரேயளவாக உள்ளது. ஆனால் அமைவிடத்தின் உயரம் வெப்பநிலையில் முக்கிய தாக்கம் செலுத்துகின்றது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,500 மீற்றர்கள் (4,900 ft) உயரத்திலுள்ள பகுயோ என்ற இடத்தின் சராசரி வருடாந்த வெப்பநிலை 18.3 °C (64.9 °F) ஆகக் காணப்படுவதுடன், வெப்பம் மிகுந்த கோடை காலத்தில் இது ஒரு பிரசித்தி பெற்ற சுற்றுலாத்தலமாக விளங்குகின்றது.[181]

பிலிப்பைன்ஸ் சூறாவளிப் பட்டையில் அமைந்துள்ளதால், சூலை மற்றும் ஒக்டோபர் மாதங்களில் பெரும்பாலான தீவுகளில் வருடாந்தம் பருவ மழை மற்றும் இடி மின்னல் என்பன ஏற்படுகின்றன.[183] கிட்டத்தட்ட பத்தொன்பது சூறாவளிகள் பிலிப்பைன்சிற்கு உரித்தான கடற் பிராந்தியத்தில் ஏற்படுவதுடன், அவற்றுள் எட்டு அல்லது ஒன்பது சூறாவளிகள் கரையை அடைகின்றன.[184][185][186] வருடாந்த சராசரி மழைவீழ்ச்சியானது மலைப்பாங்கான கிழக்கு கடற்கரை பகுதியில் கிட்டத்தட்ட 5,000 மில்லிமீற்றர்கள் (200 in) ஆகவும், சில பாதுகாக்கப்பட்ட பள்ளத்தாக்குகளில் 1,000 மில்லிமீற்றர்கள் (39 in) குறைவாகவும் உள்ளது.[183] இத்தீவுக்கூட்டத்தில் தாக்கம் செலுத்திய மிகவும் ஈரப்பதன் மிகுந்த வெப்ப மண்டலச் சூறாவளியாக சூலை 1911 சூறாவளி விளங்குவதுடன் இதன்போது பகுயோவில் 24 மணித்தியால நேரத்தில் 1,168 மில்லிமீற்றர்கள் (46.0 in) அதிகமான மழைவீழ்ச்சி பதிவாகியுள்ளது.[187] பக்யோ என்பது வெப்பமண்டலச் சூறாவளிக்குப் பிலிப்பைன்சில் வழங்கப்படும் பெயராகும்.[187]

தட்பவெப்ப நிலை தகவல், பிலிப்பைன்ஸ்
மாதம் சன பிப் மார் ஏப் மே சூன் சூலை ஆக செப் அக் நவ திச ஆண்டு
தினசரி சராசரி °C (°F) 25.3
(77.5)
25.3
(77.5)
26.1
(79)
27.0
(80.6)
27.3
(81.1)
26.8
(80.2)
26.5
(79.7)
26.3
(79.3)
26.3
(79.3)
27.3
(81.1)
26.0
(78.8)
25.5
(77.9)
26.31
(79.36)
பொழிவு mm (inches) 147.8
(5.819)
99.4
(3.913)
97.2
(3.827)
93.3
(3.673)
188.4
(7.417)
235.9
(9.287)
286.6
(11.283)
273.1
(10.752)
269.4
(10.606)
273.7
(10.776)
257.7
(10.146)
226.7
(8.925)
2,449.2
(96.425)
ஆதாரம்: உலக வங்கியின் காலநிலை மாற்றத்திற்கான அறிவு நுழைவாயில் (1990-2009)[188]

பொருளாதாரம்[தொகு]

இந்நாட்டின் பிரதான நிதி மையமான மணிலா பெருநகரத்திலுள்ள மகட்டி நகரம். (2009)
செபு நகரிலுள்ள வணிகப் பூங்காவான செபு ஐடி பூங்கா.

பிலிப்பைன்சின் தேசியப் பொருளாதாரம் 2014 ஆம் ஆண்டு கணக்கிடப்பட்ட மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியான $289.686 பில்லியனுடன், உலகின் 39 ஆவது பாரிய பொருளாதாரமாக உள்ளது.[5] குறை கடத்திகளும் மின்சாரத் தயாரிப்புகளும், போக்குவரத்துக் கருவிகள், ஆடையணிகள், செப்புத் தயாரிப்புக்கள், பெட்ரோலியப் பொருட்கள், தேங்காய் எண்ணெய், மற்றும் பழங்கள் ஆகியவை முதன்மையான ஏற்றுமதிப் பொருட்களுக்குள் உள்ளடங்குகின்றன.[4] அத்துடன் ஐக்கிய அமெரிக்கா, ஜப்பான், சீனா, சிங்கப்பூர், தென் கொரியா, நெதர்லாந்து, ஹொங்கொங், ஜேர்மனி, தாய்வான் மற்றும் தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகள் பிரதான வர்த்தகப் பங்குதாரர்களாக உள்ளனர்.[4] பிலிப்பைன் பெசோ (₱ அல்லது PHP) இந்நாட்டின் நாணய அலகாக உள்ளது. பிலிப்பைன்ஸ் ஒரு நடுத்தரமான சக்தி மிக்க நாடாகும்.[189] புதிதாகக் கைத்தொழில்மயமாக்கப்பட்ட நாடு என்ற வகையில் பிலிப்பைன்சின் பொருளாதாரம், விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொணட பொருளாதாரத்திலிருந்து சேவைகள் மற்றும் உற்பத்திகளை அடிப்படையாகக் கொணட பொருளாதாரமாக மாறிவருகின்றது. கிட்டத்தட்ட 40.813 மில்லியனாகவுள்ள நாட்டின் மொத்தத் தொழிலாளர்களில்[4] 32% ஆனோர் விவசாய துறையில் இருக்கும் போதிலும், இவர்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 14% ஆன பங்களிப்பையே வழங்குகின்றனர். கைத்தொழில் துறையில் இருக்கும் 14% ஆன தொழிலாளர்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 30% ஆன பங்களிப்பை வழங்குகின்றனர். இதேவேளை 47% ஆன சேவைத் துறையைச் சார்ந்தோர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 56% ஆன பங்களிப்பை வழங்குகின்றனர்.[190][191]

டிசம்பர் 14, 2014 இல் வேலைவாய்ப்பின்மை 6.0% ஆக உள்ளதுடன் 1.05 மில்லியன் வேலை வாய்ப்புக்கள் தேவைப்படுவதுடன், சூலை 2014 இல் 6.7% இருந்து தற்போது குறைவடைந்துள்ளது.[192][193] இதெவேளை அடிப்படைத் தேவைகளுக்குக் குறைந்த விலை நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளதால் நவம்பர் மாதமளவில் பணவீக்க வீதம் 3.7% ஆக உள்ளது.[194] 2013 ஆம் ஆண்டு ஒக்டோபர் மாதமளவில் மொத்த சர்வதேச இருப்புக்கள் $83.201 பில்லியனாக உள்ளது.[195] 2004 ஆம் ஆண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் பொதுக் கடன் 78% என உயர்வாக மதிப்பிடப்பட்டு[196] அதிலிருந்து குறைவடைந்து மார்ச் 2014 இல் 38.1% ஆக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளது.[197][198] இந்நாடு ஒரு நிகர இறக்குமதியாளராக உள்ள போதிலும்[191] கடன் வழங்கும் நாடாகவும் உள்ளது.[199]


இரண்டாம் உலகப் போரின் பின்னர், ஒரு முறை இந்நாடு கிழக்கு ஆசியாவில் சப்பானுக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது அதிக செல்வம் நிறைந்த நாடாகக் கருதப்பட்டது.[113][200][201] எனினும், 1960 களில் அதன் பொருளாதாரச் செயல்திறன் முன்னேற்றமடையத் தொடங்கியது. பிலிப்பைன்சின் பொருளாதாரம், பெர்டினாண்ட் மார்கோசின் சர்வாதிகாரத்தின் கீழ், தவறான பொருளாதார முகாமைத்துவம் மற்றும் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையின்மை ஆகிய காரணங்களால் தேக்கம் கண்டது.[113][201] மெதுவான பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் பொருளியல் பின்னடைவு ஆகிய காரணங்களால் நாடு மிகவும் பாதிக்கப்பட்டது. 1990 களில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட பொருளாதார தாராளமயமாக்கல் திட்டத்தின் பின்னரே பொருளாதாரம் மீளக்கட்டியெழுப்பப்பட்டது.[113][201] 1997 ஆசிய நிதி நெருக்கடி பொருளாதாரத்தைப் பாதித்ததனால் பெசோவின் மதிப்பு நீடித்த சரிவைக் கண்டதுடன் பங்கு சந்தையும் வீழ்ச்சியடைந்தது. ஆனால் பிலிப்பைன்சின் சில ஆசிய அண்டை நாடுகள் பாதிக்கப்பட்ட அளவிற்கு அது ஆரம்பத்தில் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படவில்லை. இந்நிலை அரசாங்கத்தின் நிதித்துறைப் பழமைவாதத்தின் காரணத்தினாலும், பல தசாப்தங்களாக இருந்த கண்காணிப்பு மற்றும் அனைத்துலக நாணய நிதியத்தின் நிதி மேற்பார்வை என்பவற்றின் விளைவாகவும் ஏற்பட்டதுடன், பொருளாதார வளர்ச்சியின் விரைவான முடுக்கம் அதன் அண்டை நாடுகளின் பாரியளவு செலவினங்களுடன் ஒப்பிடுகையில் நன்னிலையில் உள்ளது.[83] அதிலிருந்து முன்னேற்றத்திற்கான அறிகுறிகள் இருந்து வருகின்றன. 2004 ஆம் ஆண்டில், பொருளாதாரம் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 6.4% வளர்ச்சி கண்டுள்ளதுடன் 2007 ஆம் ஆண்டு 7.1% ஆக வளர்ச்சியடைந்தது, இதுவே மூன்று தசாப்தங்களில் வேகமான வளர்ச்சி ஆகும்.[202][203] 1966-2007 காலகட்டத்தில் தனிநபர் சராசரி வருடாந்த மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 1.45% ஆக உள்ளது, ஆனால் கிழக்கு ஆசியா மற்றும் பசுபிக் பிராந்தியத்தினை ஒரு முழுப் பிரதேசமாகக் கருதும் போது அது 5.96% ஆக உள்ளது. பிலிப்பைன்ஸ் மக்கள்தொகையில் 45% ஆனோரின் நாளாந்த வருமானம் $2 இலும் குறைவாகவே உள்ளது.[204][205][206]

2012 இல் பிலிப்பைன்சின் ஏற்றுமதி மர வரைபடம்.
2012 இல் பிலிப்பைன்சின் ஏற்றுமதி மர வரைபடம்.

பிலிப்பைன்சிற்கு ஏனைய முரண்பாடுகள் மற்றும் சவால்கள் இப்போதும் இருந்து வருகின்றன. இதன் பொருளாதாரம் வெளிநாட்டு நேரடி முதலீட்டை வெளிநாட்டு நாணய மூலமாகப் பரிமாறும் பணம் அனுப்புதலிலேயே பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. பணம் அனுப்புதல் மூலம் 2010 இல் 10.4% மற்றும் 2012 இல் 8.6% தேசிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி பெறப்பட்டுள்ளது.[207] இங்கு பிராந்திய அபிவிருத்தி சமநிலையற்றதாக உள்ளது. லுசான் மற்றும் மணிலா பெருநகர் என்பவற்றுக்கு இடையிலான வித்தியாசம் இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது. ஏனைய பகுதிகளின் செலவில் பெரும்பாலான புதிய பொருளாதார வளர்ச்சியை மணிலா பெருநகரே பெற்றுக்கொள்கின்றது.[208][209] என்றாலும் அரசாங்கம், நாட்டின் பிற பகுதிகளில் முதலீடுகளை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பகிர்ந்தளிக்க நடவடிக்கை எடுத்து வருகின்றது. கட்டுப்பாடுகள் இருந்த போதிலும், சுற்றுலாத்துறை மற்றும் வணிகச் செயலாக்க அயலாக்கம் போன்ற சேவைத் தொழில்கள், நாட்டின் வளர்ச்சிக்குச் சிறந்த வாய்ப்புகளைக் கொண்ட பகுதிகளாக அடையாளங்காணப்பட்டுள்ளன.[191][210]

அடுத்த பதினொரு பொருளாதாரங்களுள் பிலிப்பைன்சையும் கோல்ட்மேன் சாக்ஸ் உள்ளடக்கியுள்ளது.[211][212] ஆனால் சீனா மற்றும் இந்தியா ஆகியவை முக்கிய பொருளாதார போட்டியாளர்களாக எழுச்சிபெற்றுள்ளன.[213] 2050 ஆம் ஆண்டளவில் பிலிப்பைன்ஸ் உலகின் 14 ஆவது பாரிய பொருளாதாரமாக உருவெடுக்குமென கோல்ட்மேன் சாக்ஸ் கணிப்பிட்டுள்ளது.[214] 2050 ஆம் ஆண்டளவில் பிலிப்பைன்சின் பொருளாதாரம் உலகின் 16 ஆவது பாரிய பொருளாதாரமாகவும், ஆசியாவின் 5 ஆவது பாரிய பொருளாதாரமாகவும், தென்கிழக்காசியாவின் மிகப் பாரிய பொருளாதாரமாகவும் உருவெடுக்குமென ஏச்.எஸ்.பி.சி யும் கணக்கிட்டுள்ளது.[215][216][217] உலக வங்கி, அனைத்துலக நாணய நிதியம், உலக வர்த்தக அமைப்பு (WTO), பிலிப்பைன்சின் நகரான மன்டலுயொங்கைத் தலைமையகமாக கொண்ட ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி, கொழும்புத் திட்டம், ஜி-77, மற்றும் ஜி-24 ஆகிய ஏனைய குழுக்கள் மற்றும் நிறுவனங்களில் பிலிப்பைன்ஸ் அங்கத்துவம் வகிக்கின்றது.[4]

போக்குவரத்து[தொகு]

பிலிப்பைன்சில் பொதுவாகக் காணப்படும் மக்கள் போக்குவரத்து முறைகளான ஜீப்னியும் பேருந்தும்.
பிலிப்பைன்சில் பொதுவாகக் காணப்படும் மக்கள் போக்குவரத்து முறைகளான ஜீப்னியும் பேருந்தும்.

பிலிப்பைன்சில் போக்குவரத்து உட்கட்டமைப்பு ஒப்பீட்டளவில் வளர்ச்சி குன்றியதாகக் காணப்படுகின்றது. இந்நிலை மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பு மற்றும் சிதறிய புவியியல் அமைப்பைக் கொண்ட தீவுகளின் காரணமாக ஏற்பட்டுள்ள போதிலும், உட்கட்டமைபின் அபிவிருத்தியில் அரசாங்கம் குறைவாக முதலீடு செய்வதும் ஒரு முக்கிய காரணமாக உள்ளது. 2013 இல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3% உட்கட்டமைப்பு அபிவிருத்திக்கு செலவிடப்பட்டதுடன் இது மிகவும் குறைந்த அளவாகக் காணப்படுகின்றது.[218][219] இதன் விளைவாக, 213,151 கிலோமீற்றர்கள் (132,446 mi) நீளமான வீதிகள் நாட்டில் உள்ள போதிலும் இவற்றுள் 25.56% ஆனவையே செப்பனிடப்பட்டுள்ளன.[220] பெனிஞோ அகுவினோ III இன் கீழான தற்போதைய நிர்வாகம் பல்வேறு திட்டங்களின் ஊடாக நாட்டின் உட்கட்டமைப்பு மற்றும் போக்குவரத்து அமைப்புக்களை மேம்படுத்த முனைகின்றது.[221] இருப்பினும், குறிப்பாக நகர்ப்புறப் பகுதிகளில் பயணம் செய்வதற்குப் பல வழிகள் உள்ளன. பிரதான நகரங்களிலும் பட்டணங்களிலும் பேருந்துகள், ஜீப்னிகள், வாடகை வண்டிகள், மற்றும் மோட்டார் இணைக்கப்பட்ட முச்சக்கர வண்டிகள் எனப் பல போக்குவரத்து முறைகள் பொதுவாகக் காணப்படுகின்றன. 2007 இல், 5.53 மில்லியன் பதிவுசெய்யப்பட்ட மோட்டார் வாகனங்கள் காணப்பட்டதுடன், பதிவுகள் வருடாந்தம் 4.55% இனால் அதிகரித்துச் செல்கின்றன.[222]

பிலிப்பைன்சில் ஒரு தீவிலிருந்து இன்னொரு தீவிற்குச் செல்ல வான் வழிப் பயணம் அதிகம் பயன்படுகின்றது. பிலிப்பைன்சின் சிவில் விமானப் போக்குவரத்து ஆணையம் விமான நிலையங்களை முகாமை செய்வதுடன், பாதுகாப்பான வான் பயணம் தொடர்பான கொள்கைகளைச் செயற்படுத்துகின்றது.[223][224] 85 விமான நிலையங்கள் தற்போது பயன்பாட்டில் உள்ளன.[225] கிளார்க் சர்வதேச விமான நிலையத்துடன் நினோய் அகுவினோ சர்வதேச விமான நிலையம் (NAIA) மணிலா பெருநகரப் பகுதியில் சேவை செய்கின்றது. பிலிப்பைன் எயார்லைன்ஸ், ஆசியாவிலுள்ள தற்போதும் உண்மையான பெயரில் இயங்கிவரும் மிகவும் பழமையான வணிக விமான நிறுவனமாக உள்ளதுடன், குறைந்த விலையில் சேவை வழங்கும் முன்னணி விமான நிறுவனமாக செபு பசுபிக் விளங்குகின்றது. இவ்விரு விமான சேவைகளுமே உள்ளூர் மற்றும் சர்வதேச பயணங்களுக்குச் சேவையாற்றும் பிரதான விமான சேவைகளாக விளங்குகின்றன.[226][227][228]

பிலிப்பைன் தேசிய புகையிரதப் பாதைகளுடனான தென் லூசோன் அதிவேக நெடுஞ்சாலையும் மணிலா பெருநகர் அதிவேக நெடுஞ்சாலையும்.
பிலிப்பைன் தேசிய புகையிரதப் பாதைகளுடனான தென் லூசோன் அதிவேக நெடுஞ்சாலையும் மணிலா பெருநகர் அதிவேக நெடுஞ்சாலையும்.

பிலிப்பைன்சின் வீதிகளும் நெடுஞ்சாலைகளும் தேசிய மற்றும் மாகாண நெடுஞ்சாலைகலின் வலையமைப்பு, அதிவேக நெடுஞ்சாலைகள், இரண்டாம் தர மற்றும் நகரசபை வீதிகள் என 205,497 km (127,690 mi) நீளமான வீதிகளை டிசம்பர் 2007 அளவில் உள்ளடக்கியுள்ளன.[229] நெடுஞ்சாலைகளும் அதிவேக நெடுஞ்சாலைகளும் அதிகமாக லூசோன் தீவுகளில் உள்ளன. இங்கு லூசோன், சமர், லெய்டே, மற்றும் மின்டனவுவை இணைக்கும் ஆசிய நெடுஞ்சாலை 26,[230][231] வட லூசோன் அதிவேக நெடுஞ்சாலை, தென் லூசோன் அதிவேக நெடுஞ்சாலை, மற்றும் சுபிக்–கிளார்க்–டார்லக் அதிவேக நெடுஞ்சாலை என்பன அமைந்துள்ளன.

பிலிப்பைன்சின் புகையிரதப் போக்குவரத்து, பயணிகள் மற்றும் சரக்குகளை பிரதான நகரங்களுக்கிடையில் பரிமாறவும் நீண்ட தூரப் பயணங்களுக்கும் மிக முக்கியமானதாக விளங்குகின்றது. பிலிப்பைன்சின் புகையிரத வலையமைப்பு, மணிலா பெருநகரப் பிரதேசத்தில் சேவையாற்றும் மணிலா சிறிய புகையிரதப் போக்குவரத்து அமைப்பு (LRT-1 மற்றும் LRT-2)[232][233] மற்றும் மணிலா மெட்ரோ புகையிரதப் போக்குவரத்து அமைப்பு (MRT-3),[234] லூசோன் தீவுகளில் சேவையாற்றும் பிலிப்பைன் தேசிய புகையிரத சேவை (PNR),[235][236] பனய் தீவுகளீல் முன்னர் சேவையாற்றித் தற்போது செயற்படாமல் இருக்கும் பனய் புகையிரத சேவை[237] என்பவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. மின்சாரத்தில் இயங்கும் முழுமையான தானியங்கிப் புகையிரதமான தானியக்க வழிகாட்டிப் போக்குவரத்து,[238][239][240] நீண்ட இரு வகையில் அமைக்கப்படும் பேருந்தான கலப்பின மின்சார சாலைப் புகையிரதம்,[241][242][243] மற்றும் முழு அளவிலான பயணிகள் புகையிரதம் என மூன்று வகையான புகையிரத அமைப்புக்கள் தற்போது அபிவிருத்தி செய்யப்பட்டு வருகின்றன.[244]

தீவுக் கூட்டமெனற் வகையில், தீவுகளுக்கிடையிலான படகுகள் முலமான போக்குவரத்து இன்றியமையாததாக உள்ளது. மணிலா, செபு, இலொய்லோ, டவாவோ, ககயன் டி ஒரோ, மற்றும் சம்பொவங்கா ஆகியன மும்முரமான துறைமுகங்களாக விளங்குகின்றன.[245] பயணிகள் கலத்தின் ஊடாக பல்வேறு நகரங்களையும் பட்டணங்களையும் இணைக்கும் 2கோ டிரவல் மற்றும் சல்பிசியோ லைன்ஸ் ஆகியன மணிலாவில் சேவை புரிகின்றன. 17 நகரங்களை உள்ளடக்கிய நெடுஞ்சாலைப் பிரிவுகள் மற்றும் படகுப் பாதைகள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட 919-கிலோமீற்றர் (571 mi) நீளமான வலுவான குடியரசு கடல் நெடுஞ்சாலை (SRNH) 2003 இல் நிறுவப்பட்டது.[246] பசிக் ஆற்றின் பெரி சேவை, பசிக் ஆற்றையும் மரிகினா ஆற்றையும் உள்ளடக்கி, மணிலா, மகட்டி, மண்டலுயொங், பசிக் மற்றும் மரிகினா போன்ற இடங்களில் தரிப்பிடங்களைக் கொண்டு, பெருநகரில் பிரதான ஆறுகளில் செவை புரிகின்றது.[247][248]

அறிவியலும் தொழினுட்பமும்[தொகு]

படிமம்:People working inside the International Rice Genebank.jpg
சர்வதேச நெல் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் சர்வதேச நெல் மரபணு வங்கியினுள் வேலை செய்யும் மக்கள்.

பிலிப்பைன்ஸ் அறிவியலிலும் தொழினுட்பத்திலும் முன்னேற்றமடையப் பல்வேறு முயற்சிகளைப் பின்பற்றுகின்றது. பிலிப்பைன்சில் அறிவியல் மற்றும் தொழினுட்பம் தொடர்பான திட்டங்களின் ஒருங்கிணைப்புத் தொடர்பான அபிவிருத்திக்குப் பொறுப்பான நிறுவனமாக அறிவியல் மற்றும் தொழினுட்பத் திணைக்களம் விளங்குகின்றது.[249] பிலிப்பைன்சில் அறிவியலின் பல்வேறு துறைகளில் பங்களித்தவர்களுக்கு பிலிப்பைன்சின் தேசிய விஞ்ஞானி விருது வழங்கப்படுகின்றது. கல்மன்சி நிப், சொயாலக் மற்றும் வாழைப்பழ கெட்சப் போன்ற அவரது முறைப்படுத்தப்பட்ட உணவு பொருட்களால் பிரபல்யமடைந்த உணவுத் தொழினுட்ப வல்லுனரான மரியா ஒரோசா,[250] 8 தசாப்தங்களாகத் தொடர்ந்து குழந்தை மருத்துவத்தில் முன்னோடியாகச் செயற்பட்ட துடிப்பான குழந்தை மருத்துவரான பே டெல் முண்டோ,[251] அணுக்கரு மருத்துவத் துறையில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புக்களை வழங்கியதால் "பிலிப்பைன்சின் அணுக்கரு மருத்துவத்தின் தந்தை" என அழைக்கப்பட்ட மருத்துவரான பவுலோ கம்போஸ்,[252] மா மரங்களில் மேலும் மலர்களை உருவாக்குவதற்கான முறையைக் கண்டுபிடித்ததற்காகப் பிரபல்யமடைந்த கண்டுபிடிப்பாளரும் தோட்டக்கலை நிபுணருமான ரமொன் பர்பா[253] போன்றவர்கள் குறிப்பிடத்தக்க பிலிப்பினோ விஞ்ஞானிகளாக விளங்குகின்றனர்.

சூலை 1996 இல், மபுகே பிலிப்பைன்ஸ் செயற்கைக்கோள் கூட்டமைப்பிற்குச் சொந்தமான, நாட்டின் முதலாவது செயற்கைக்கோளான பலபா பி-2பி (Palapa B-2P) ஏவப்பட்டு ஆகஸ்ட் 1, 1996 இல் ஒரு புதிய சுற்றுவட்டப் பாதையை நோக்கி நகர்த்தப்பட்டதுடன் மபுகே எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது.[254] 2016 அளவில் நாட்டின் முதலாவது நுண் செயற்கைக்கோளை ஏவுவதற்கான திட்டங்கள் அறிவியல் மற்றும் தொழினுட்பத் திணைக்களத்தால் சப்பானிய விண்வெளி ஆய்வு முகவரகத்தின் ஒத்துழைப்புடன் ஆரம்பிக்கப்பட்டது.[255] 1960 இல் நிறுவப்பட்ட, லொஸ் பனோஸ், லகுணாவில் தலைமையகத்தைக் கொண்ட ஒரு சர்வதேச சுயாதீன ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி நிறுவனமான, சர்வதேச நெல் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் உள்ளடங்கலாகப் பல ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் நாட்டில் உருவாக்கப்பட்டன.[256][257] இந்நிறுவனம் நாட்டிலுள்ள விவசாயிகளுக்கு உதவவும், அவர்களது வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தவும், புதிய நெல் இனங்கள் மற்றும் நெற்பயிர் முகாமைத்துவ நுட்பங்கள் தொடர்பான அபிவிருத்திகளில் கவனம் செலுத்தும் பொருட்டு உருவாக்கப்பட்டது.[258]


தகவற் தொடர்பாடல்[தொகு]

சம்பொவங்கா நகரிலுள்ள தகவல் தொடர்பு கோபுரங்கள்.
சம்பொவங்கா நகரிலுள்ள தகவல் தொடர்பு கோபுரங்கள்.

பிலிப்பைன்ஸ், அதிநவீன கைப்பேசித் தொழிற்சாலையையும் மிகவும் அதிகமான பாவனையாளர்களையும் கொண்டுள்ளது. குறுஞ் செய்தி அனுப்புதலானது ஒரு பிரபலமான தொடர்பாடல் வடிவமாகக் காணப்படுவதுடன், 2007 ஆம் ஆண்டில் நாடு முழுவதும் தினமும் சராசரியாக ஒரு பில்லியன் குறுஞ் செய்திகள் அனுப்பப்பட்டன. ஐந்து மில்லியனுக்கும் அதிகமான கைப்பேசிப் பாவனையாளரகள் தமது கைப்பேசிகளை பணப்பரிமாற்றத்திற்குப் பயன்படுத்துகின்றார்கள். இதன் காரணமாகப் பிலிப்பைன்ஸ், நிதி பரிவர்த்தனைகளை கைப்பேசி வலையமைப்பினூடாக வழங்குவதில் வளரும் நாடுகளின் மத்தியில் முன்னணியில் உள்ளது.[259][260][261] பி.எல்.டி.ரி (PLDT) என அழைக்கப்படும் பிலிப்பைன் தொலை தூர தொலைபேசி நிறுவனம் முன்னணி தகவற் தொடர்பாடற் சேவை வழங்குனராக விளங்குகின்றது. இதுவே இந்நாட்டிலுள்ள பாரிய நிறுவனமாகவும் விளங்குகின்றது.[259][262] நாடெங்கிலுமுள்ள அனைத்துத் தொலைத்தொடர்பு சேவைகளின் மேற்பார்வை, வழக்குத்தீர்ப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு என்பவற்றுக்குப் பொறுப்பான நிறுவனமாகத் தேசியத் தொலைத்தொடர்பு ஆணையம் விளங்குகின்றது.[263] பிலிப்பைன்சில் அண்ணளவாக 383 ஏ.எம் மற்றும் 659 எப்.எம் வானொலி நிலையங்களும், 297 தொலைக்காட்சி மற்றும் 873 கம்பி வட தொலைக்காட்சி நிலையங்களும் உள்ளன.[264] மார்ச் 29, 1994 இல் நாட்டின் இணையம் பி.எல்.டி.ரி (PLDT) ஆல் சேவையில் ஈடுபடுத்தப்பட்ட திசைவியின் உதவியுடனும் 64 கிலோபிட்/செக்கன் இணைப்பின் வழியாகக் கலிபோர்னியா வேகத் தொடர்பாடல் திசைவியுடனும் நேரலையாக்கப்பட்டது.[265] பிலிப்பைன்சில் இணைய ஊடுருவல்கள் அண்ணளவாகக் குறைந்தது 2.5 மில்லியனில் இருந்து கூடியது 24 மில்லியன் மக்கள் வரை பரவலாகக் காணப்படுகின்றது.[266][267] சமூக வலைத்தளப் பாவனையும் காணொளிகளைப் பார்வையிடலும் அடிக்கடி இடம்பெறும் இணைய நடவடிக்கைகளாகக் காணப்படுகின்றன.[268]

சுற்றுலாத்துறை[தொகு]

பொரகாயில் உள்ள வெள்ளை மணல் கடற்கரையின் தோற்றம்.
பொரகாயில் உள்ள வெள்ளை மணல் கடற்கரையின் தோற்றம்.

போக்குவரத்தும் சுற்றுலாத்துறையும் பிலிப்பைன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 7.1% பங்களிப்பதுடன், பொருளாதாரத்தில் பிரதான பங்களிப்பாளர்களாகவும் உள்ளனர்.[269] 2013 இல் மொத்த வேலைவாய்ப்பில் 3.2 சதவீதமான 1,226,500 வேலைவாய்ப்புக்கள் இத்துறையின் மூலம் கிடைக்கின்றன.[270] இந்த சுற்றுலாத்துறை 2013 இல் US$4.8 பில்லியனால் வளர்ந்துள்ளது.[271] 2,433,428 சர்வதேச சுற்றுலாப் பயணிகள் 2014 சனவரியிலிருந்து சூன் வரை வருகைதந்துள்ளதுடன், 2013 இல் இதே காலப்பகுதியில் இருந்ததைவிட 2.22% அதிகரித்துள்ளது. சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை தென் கொரியா, சீனா, மற்றும் சப்பானிலிருந்து 58.78% ஆகவும், அமெரிக்காவிலிருந்து 19.28% ஆகவும், ஐரோப்பாவிலிருந்து 10.64% ஆகவும் உள்ளது.[272] சுற்றுலாத்துறைத் திணைக்களம் சுற்றுலாத் துறையின் முகாமைத்துவத்திற்கும் மேம்பாட்டிற்கும் பொறுப்பான ஆளுகைக் குழுவாக விளங்குகின்றது. சனவரி 6, 2012 இல் சுற்றுலாத்துறைத் திணைக்களத்தின் "பிலிப்பைன்சில் மேலும் கேளிக்கைகள் உள்ளன" (It's More Fun in the Philippines) என்ற புதிய சுலோகம் பெயரிடப்பட்டது.[273] வார்க் 100 இன் படி சிறந்த சந்தைப்படுத்தல் பிரச்சாரங்களில் உலகின் மூன்றாவது இடத்தில் தரப்படுத்தப்பட்டது.[274]

7,107 தீவுகளை உள்ளடக்கிய தீவுக்கூட்டம் என்ற வகையில், பிலிப்பைன்ஸ் பல்வேறு கடற்கரைகள், குகைகள், மற்றும் பாறை அமைப்புக்களைக் கொண்டுள்ளது. சுற்றுலாப் பயணிகளை கவரும் இடங்களுள், 2012 இல் டிரவல் + லெசர் (Travel + Leisure) சஞ்சிகையால் சிறந்த தீவாகப் பெயரிடப்பட்ட பொரகாயில் உள்ள வெள்ளை மணல் கடற்கரை,[275] மணிலாவில் அமைந்துள்ள எஸ் எம் மால் ஒஃப் ஆசியா, பெஸ்டிவல் சுப்பர்மால் உள்ளிட்ட வணிகக் கடை வளாகங்கள், இபுகாவோவிலுள்ள பனவுவே நெல் விளைநிலம், விகனிலுள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புடயை நகரம், பொகோலிலுள்ள சாக்கலேட் குன்றுகள், செபுவிலுள்ள மகலனின் சிலுவை, விசயாசிலுள்ள துப்பட்டகா பவளப்பாறை மற்றும் நாட்டின் ஏனைய பகுதிகளில் அமைந்துள்ள ஏனைய இடங்களும் உள்ளடங்குகின்றன.

மக்கள் வகைப்பாடு[தொகு]

2009 ஆம் ஆண்டில் காணப்பட்ட மாகாண ரீதியிலான ஒரு சதுர கிலோமீற்றருக்கான மக்கள்தொகை அடர்த்தி வரைபடம்.

1990 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2008 ஆம் ஆண்டளவில் பிலிப்பைன்சில் மக்கள்தொகை அண்ணளவாக 28 மில்லியனால் அதிகரித்துள்ளதுடன் இது 45% வளர்ச்சியாகக் காணப்படுகின்றது.[276] பிலிப்பைன்சின் முதலாவது உத்தியோகபூர்வ மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு 1877 இல் இடம்பெற்றதுடன் மக்கள்தொகை 5,567,685 ஆகப் பதிவாகியது.[277] 2013 ஆம் ஆண்டில் பிலிப்பைன்ஸ் 100 மில்லியன் மக்கள்தொகையுடன், உலகின் 12 ஆவது மக்கள்தொகை கூடிய நாடாகவும் உள்ளது.[7] கணக்கெடுப்பின்படி பிலிப்பைன்சின் அரைவாசி மக்கள் லூசோன் தீவிலேயே வாழ்கின்றனர். 1995 முதல் 2000 ஆம் ஆண்டு வரை 3.21% ஆகக் காணப்பட்ட மக்கள்தொகை வளர்ச்சி வீதம் 2005 முதல் 2010 ஆம் ஆண்டு வரையான காலப்பகுதியில் 1.95% ஆகக் குறைவடைந்தமை ஒரு பிரச்சினையாக உள்ளது.[278][279] மக்கள்தொகையின் இடைநிலை வயது 22.7 வருடங்களாக உள்ளதுடன் 60.9% ஆனோர் 15 இற்கும் 64 இற்கும் இடைப்பட்ட வயதினராகக் காணப்படுகின்றனர்.[4] பிறப்பின் பொது ஆயுள் எதிர்பார்ப்பு 71.94 வருடங்களாக உள்ளதுடன், பெண்களுக்கு 75.03 வருடங்களாகவும் ஆண்களுக்கு 68.99 வருடங்களாகவும் உள்ளது.[280] கிட்டத்தட்ட 12 மில்லியன் பிலிப்பினோக்கள் பிலிப்பைன்சிற்கு வெளியில் வாழ்கின்றனர்.[281] 1965 ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய அமெரிக்காவில் குடியேற்ற சட்டங்கள் தாராளமயமாக்கப்பட்டதிலிருந்து, பிலிப்பினோ வம்சாவழியைக் கொண்ட அமெரிக்க மக்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. 2007 ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி[282][283] 12 மில்லியன் பிலிப்பினோக்கள் கடல்கடந்த நாடுகளில் வாழ்கின்றனர்.[284]

உத்தியோகபூர்வ கணக்கெடுப்பின்படி பிலிப்பைன்சின் மக்கள்தொகை சூலை 27, 2014 இல் 100 மில்லியனை எட்டியதுடன், இவ்வெண்ணிகையை அடைந்த 12 ஆவது நாடாக பிலிப்பைன்ஸ் விளங்குகின்றது.[285]

நகரங்கள்[தொகு]

மணிலா பெருநகரப் பகுதியே பிலிப்பைன்சிலுள்ள 12 வரையறுக்கப்பட்ட பெருநகர பகுதிகளில் அதிக மக்கள்தொகையைக் கொண்டதாக உள்ளதுடன் உலக அளவில் 11 ஆவது அதிக மக்கள்தொகையைக் கொண்டதாக விளங்குகின்றது. 2007 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி இங்கு மக்கள்தொகை 11,553,427 ஆகக் காணப்பட்டதுடன், தேசிய மக்கள்தொகையில் 13% ஐ உள்ளடக்கியிருந்தது.[286] மணிலா பெருநகரப் பகுதியின் அடுத்துள்ள மாகாணங்களின் (புலக்கன், கவிட்டே, இலகுணா, மற்றும் றிசால்) புறநகர்ப் பகுதிகளையும் உள்ளடக்கும் போது மக்கள்தொகை கிட்டத்தட்ட 21 மில்லியனாகக் காணப்படுகின்றது.[286][287]

மணிலா பெருநகரப் பகுதியின் மொத்தப் பிராந்திய உற்பத்தி சூலை 2009 கணக்கெடுப்பின்படி 468.4 பில்லியனாக (நிலையான 1985 ஆம் ஆண்டு விலையில்) இருந்ததுடன் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 33% ஆகவும் காணப்பட்டது.[288]

2011 இல் மணிலா பெருநகரப் பகுதி உலகளவில் 28 ஆவது செல்வம் நிறைந்த நகர்புறக் குழுமமாகவும், தென்கிழக்காசியாவில் 2 ஆவதாகவும் பிரைஸ்வாட்டர்ஹவுஸ்கூப்பர்ஸ் (PricewaterhouseCoopers) என்ற பன்னாட்டு தொழில்முறை சேவைகள் வலையமைப்பினால் தரப்படுத்தப்பட்டது. [289]

இனம்[தொகு]

மாகாண ரீதியாக இனக்குழுக்கள்

2000 ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி 28.1% பிலிப்பினோக்கள் தகலாகு இனத்தவர்களாகவும், 13.1% செபுவானோ, 9% இலொகானோ, 7.6% பிசயா/பினிசயா, 7.5% ஹிலிகய்னொன், 6% பிகோல், 3.4% வரே, மற்றும் 25.3% ஏனையவர்களாகவும் காணப்படுகின்றனர்.[4][290] இந்த ஏனையவர்களுக்குள் மோரோ, கபம்பங்கன், பங்கசினென்ஸ், இபனக், மற்றும் இவட்டன் போன்ற பழங்குடி அல்லாத குழுக்கள் உள்ளடங்குகின்றன.[291] இகொரொட், லுமட், மங்யன், பஜவு, மற்றும் பாலவான் பழங்குடியினர் போன்ற பழங்குடி மக்களும் இங்கு வசிக்கின்றனர்.[292] ஏட்டா மற்றும் அட்டி போன்ற நெகிரிட்டோக்கள் இத்தீவுகளில் தொன்று தொட்டு வாழும் குடிமக்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்.[293]

பிலிப்பினோக்கள் பொதுவாக ஆஸ்திரோனேசிய அல்லது மலாய-பொலினீசிய மொழி பேசுபவர்கள் என்பவர்களுள் ஒரு பகுதியாக மொழிரீதியாக சில ஆசிய இனக் குழுக்களுக்குள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.[292]

ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்னர் ஆஸ்திரோனேசிய மொழி பேசும் தாய்வான் பழங்குடியினர் தாய்வானிலிருந்து பிலிப்பைன்சிற்கு இடம்பெயர்ந்த போது விவசாயம் மற்றும் சமுத்திரப் பயணம் தொடர்பான அறிவை இங்கு கொண்டுவந்ததுடன், இறுதியில் முன்னர் இத்தீவுகளில் வசித்துவந்த நெகிரிட்டோ குழுக்களை இடம்பெயரச்செய்தனர் என நம்பப்படுகின்றது.[294]

மிகவும் முக்கியமான இரு பழங்குடியினர் அல்லாத இடம்பெயர்ந்தவர்களுக்குள் சீனர்களும் எசுப்பானியர்களும் உள்ளடங்குகின்றனர். பெரும்பாலும் 1898 ஆம் ஆண்டின் பின்னர் புஜியன்-சீனாவிலிருந்து குடியேறியவர்களின் வழித்தோன்றல்களான சீனப் பிலிப்பினோக்கள் 2 மில்லியனாகக் காணப்படுவதுடன், 18 மில்லியன் பிலிப்பினோக்கள் பகுதியான சீன வழித்தோன்றலை உடையவர்களாக, முன்காலனித்துவ சீனப் புலம்பெயர்ந்தோரில் இருந்து கிளைத்தெழுந்தவர்களாகக் கணிப்பிடப்பட்டுள்ளனர்.[295] குழுக்களுக்கிடையிலான கலப்புத் திருமணம் பிரதான நகரங்களிலும், நகர்ப்புற பகுதிகளிலும் தெளிவாகத் தெரிகின்றது.[296] அதுமட்டுமல்லாமல், லூசோனின் மக்கள்தொகையில் குறைந்தது மூன்றில் ஒரு பங்கினரும், மின்டானோவின் விசயாஸ் மற்றும் சம்பொவாங்கா நகரத்திலுள்ள சில பழங்குடியேற்றத்தினரும் ஹிஸ்பானிக் வம்சாவளியைக் (லத்தீன் அமெரிக்கா மற்றும் எசுப்பானியா வரையிலான பல்வேறு இடங்களில் தோற்றம் பெற்றவர்கள்) கொண்டுள்ளனர்.[297] இவ்வாறான கலப்பு தம்பதியினரின் வழிவந்தோர் மெஸ்ரிசொஸ் என அழைக்கப்படுகின்றனர்.[298]

மொழி[தொகு]

முதல் 5 தேசிய மொழிகள் (எத்னோலொக், 2013)
மொழி பேசுபவர்கள் (மில்லியனில்)
தகலாகு/பிலிப்பினோ
  
52
செபுவானோ
  
16
இலோகானோ
  
7
ஹிலிகய்னொன்
  
6
பிகோல்
  
5
சான்றுகள்:[299][300]

175 தனிப்பட்ட மொழிகள் பிலிப்பைன்சில் இருப்பதாக எத்னோலொக் பட்டியலிடுகின்றது. இவற்றுள் 171 மொழிகள் தற்போதும் பயன்பாட்டில் உள்ளதுடன், ஏனைய 4 மொழிகளைப் பேசுவோர் தற்போது இல்லாததால் அவை பயன்பாட்டில் இல்லை. பெரும்பாலான தேசிய மொழிகள், ஆஸ்திரோனீசிய மொழிக் குடும்பத்தின் அங்கமாக உள்ள மலாய-பொலினீசிய மொழிகளின் ஒரு கிளையான பிலிப்பைன் மொழியின் பகுதியாக விளங்குகின்றன.[292] பிலிப்பைன்சிலுள்ள, ஆஸ்திரோனீசிய மொழிக் குடும்பத்தினுள் அடங்காத, பூர்வீகப் பழங்குடி மொழியாக எசுப்பானிய அடிப்படை கிரியோலான சவகான மொழி விளங்குகின்றது. 1987 பிலிப்பைன்ஸ் அரசியலமைப்பின் படி பிலிப்பினோ மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகியவை உத்தியோகபூர்வ மொழிகளாக விளங்குகின்றன. பிலிப்பினோ மொழியானது தகலாகு மொழியின் தரப்படுத்தப்பட்ட பதிப்பாக உள்ளதுடன், மணிலா பெருநகர்ப் பகுதி மற்றும் ஏனைய நகர்ப்புறப் பகுதிகளில் அதிகமாகப் பேசப்படுகின்றது. பிலிப்பினோ மற்றும் ஆங்கில மொழிகள் அரசாங்கம், கல்வி, அச்சு ஊடகம், ஒலிபரப்பு ஊடகங்கள், மற்றும் வணிக நடவடிக்கைகள் என்பவற்றில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எசுப்பானிய மற்றும் அராபிய மொழிகள் ஒரு தன்னார்வ மற்றும் விருப்ப அடிப்படையில் பிரதான மொழிகளாக உயர்த்தப்படலாம் என அரசியலமைப்பு குறிப்பிடுகின்றது.[301]

அக்லனொன், பிகோல், செபுவானோ, சவகானோ, ஹிலிகய்னொன், இபனக், இலோகானோ, இவட்டன், கபம்பங்கன், கினரய்-அ, மகுவின்டனவு, மரனவு, பங்கசீனன், சம்பல், சுரிகவுனொன், தகலாகு, தவுசக், வரே-வரே, மற்றும் யகன் ஆகிய பத்தொன்பது பிராந்திய மொழிகள் துணை உத்தியோகபூர்வ மொழிகளாகச் செயற்படுவதுடன் அறிவுறுத்தல் ஊடகங்களாகவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.[3] ஏனைய பழங்குடி மொழிகளான குயொனொன், இபுகவு, இட்பயாட், கலிங்கா, கமயோ, கன்கனேய், மஸ்படெனோ, ரொம்பிளொமனொன் மற்றும் சில விசயன் மொழிகள் தத்தமது மாகாணங்களில் பொதுவாகக் காணப்படுகின்றன. எசுப்பானியாவிலிருந்து (மெக்சிகன் மற்றும் பெருவியன் திரிபு) பிறந்த ஒரு கிரியோல் மொழியான சவகான மொழி கவிட்டே மற்றும் சம்பொவாங்கா போன்ற இடங்களில் பேசப்படுகின்றது.[302] இத்தீவுகளைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டிராத மொழிகளும் இங்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாடசாலைகளில் கற்பிக்கப்படுகின்றன. பரவியுள்ள சீனப் பிலிப்பினோ சமூகத்தின் சீனப் பாடசாலைகளில் மாண்டரின் பயன்படுத்தப்படுகின்றது. மின்டானோவிலுள்ள இசுலாமியப் பாடசாலைகள் பாடத்திட்டத்தில் நவீன தரமான அரபு மொழியை உள்ளடக்கிக் கற்பிக்கின்றன.[303] வெளிநாட்டு மொழியியல் நிறுவனங்களின் உதவியுடன் பிரான்சியம், செருமானியம், சப்பானியம், கொரியன், எசுப்பானியம் ஆகிய மொழிகள் கற்பிக்கப்படுகின்றன.[304] 2013 இல் கல்வித் திணைக்களம் மலாயு மொழிகளான இந்தோனேசிய மற்றும் மலேசிய மொழிகளை கற்பிக்க ஆரம்பித்தது.[305]

சமயம்[தொகு]

சான் அகஸ்டின் தேவாலயத்தின் உட்புறத் தோற்றம்
2014 இல் பிலிப்பைன்சில் உள்ள சமயங்கள்
சமயங்கள்
உரொமன் கத்தோலிக்கம்
  
80.579%
இசுலாம்
  
5.567%
எவங்கலிக்கல் கிறித்தவம்
  
2.682%
இக்லேசியா நி கிரிசுட்டோ
  
2.445%
புரட்டஸ்தாந்து
  
1.164%
அக்லிபே
  
0.995%
ஏனைய சமயங்கள்
  
2.195%
நாத்திகர்கள் மற்றும் இறை மறுப்பாளர்கள்
  
0.0795%
பதிவுசெய்யப்படவில்லை
  
4.293%
தேசியப் புள்ளிவிபர அலுவலகத்தின் 2014 அறிக்கை.[306]
மஸ்ஜிட் அல்-டஹாப்

பிலிப்பைன்ஸ் தேவாலயம் மற்றும் அரசு என அரசியலமைப்புப் பிரிப்பினைக் கொண்ட ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடாகும். எசுப்பானியக் கலாசாரத்தின் தாக்கத்தின் விளைவாகப் பிலிப்பைன்ஸ், ஆசியாவிலுள்ள இரு பெரும்பான்மையான உரோமன் கத்தோலிக்க நாடுகளில் ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றது. இன்னோரு நாடாக முன்னாள் போர்த்துக்கேயக் காலனித்துவ நாடான கிழக்குத் திமோர் விளங்குகின்றது. 90% இற்கும் மேலதிகமான மக்கள் கிறித்தவர்களாக உள்ளனர். இவர்களுள் 80.6% ஆனோர் உரோமன் கத்தோலிக்கத் தேவாலயத்தைச் சார்ந்தவர்களாகவும், 9.5% ஆனோர் இக்லேசியா நி கிரிசுட்டோ, பிலிப்பைன் சுதந்திரத் திருச்சபை, பிலிப்பைன்சின் கிறித்தவ ஐக்கிய திருச்சபை (ஒரு பிரதான புரட்டஸ்தாந்து ஐக்கிய திருச்சபை), மற்றும் யெகோவாவின் சாட்சிகள் போன்ற புரட்டஸ்தாந்து கிறித்தவப் பிரிவுகளைச் சார்ந்தவர்களாகவும் உள்ளனர்.[307]

முசுலிம் பிலிப்பினோக்களின் தேசிய ஆணையத்தின் (NCMF) படி 2012 இல் முசுலிம்கள் மக்கள்தொகையில் 11% ஐ உள்ளடக்கிய ஒரு சிறுபான்மை மதத்தவர்களாகக் காணப்பட்டனர்.[308] இவர்களுள் பெரும்பான்மையானோர் மின்டானவுவின் பகுதிகள், பலாவன் மற்றும் பங்சமோரோ அல்லது மோரோ பிராந்தியம் எனப்படும் சுலு தீவுக்கூட்டம் ஆகிய பிராந்தியங்களில் வசிக்கின்றனர்.[309][310] இவர்களுள் சிலர் நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளிலுள்ள நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறப் பகுதிகளில் வந்து குடியேறியுள்ளனர். ஷாபி பாடசாலையின்படி பெரும்பாலான முசுலிம் பிலிப்பினோக்கள் சுன்னி இசுலாமை பின்பற்றுகின்றனர்.[34] அகமதியா முசுலிம்களும் இங்கு வசிக்கின்றனர்.[311] பிலிப்பைன்சின் பாரம்பரிய சமயங்கள் தற்போதும் பூர்விக மற்றும் பழங்குடிக் குழுக்கள் போன்ற 2% ஆன மக்கள்தொகையினரால் பின்பற்றப்படுகின்றன.[312][313] இந்தச் சமயங்கள் கிறித்தவ மற்றும் இசுலாமிய சமயங்களுடன் இணங்கிச் செல்கின்றன. ஆன்ம வாதம், நாட்டுப்புற மதம் மற்றும் சமனிசம் ஆகியவை பிரதான சமயங்களின் அடிப்படையாக அல்புலார்யோ, பபய்லான், மற்றும் மங்கிகிலொட் என்பவற்றினூடாகத் தற்போது காணப்படுகின்றன. இங்குள்ள மக்கள்தொகையில் 1% மக்கள் பௌத்த சமயத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக உள்ளனர்.[312][313] அத்தோடு சீன சமூகங்களில் தாவோயியம் மற்றும் சீன நாட்டுப்புற சமயம் என்பன பிரதானமாகக் காணப்படுகின்றன.[310] இந்து சமயம், சீக்கியம், யூத சமயம் மற்றும் பகாய் சமயம் என்பவற்றை சிறு எண்ணிக்கையான மக்கள் பின்பற்றுகின்றனர்.[314] மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 1% முதல் 11% வரையானோர்[315][316] எந்தச் சமயத்தையும் சாராதவர்களாக உள்ளனர்.[312][313]

கல்வி[தொகு]

1611 இல் நிறுவப்பட்ட சான்டோ தோமஸ் பல்கலைக்கழகம் ஆசியாவிலுள்ள மிகவும் பழமைவாய்ந்த நடைமுறையில் உள்ள பல்கலைக்கழகமாக உள்ளது.

தேசியப் புள்ளிவிபர அலுவலகத்தின் அறிக்கைப்படி 2008 ஆம் ஆண்டு சாதாரண எழுத்தறிவு வீதம் ஆண்களுக்கு 95.1% ஆகவும் பெண்களுக்கு 95.1% ஆகவும் சராசரியாக 95.6% ஆகவும் காணப்பட்டதுடன், செயற்பாட்டு எழுத்தறிவு வீதம் ஆண்களுக்கு 84.2% ஆகவும் பெண்களுக்கு 88.7% ஆகவும் சராசரியாக 86.45% ஆகவும் காணப்பட்டது.[317][318] பெண்களின் எழுத்தறிவு வீதம் ஆண்களைவிட அதிகமாகக் காணப்படுகின்றது.[317] முன்மொழியப்பட்ட 2015 ஆம் ஆண்டுதேசிய வரவு செலவு திட்டத்தில் கல்விக்காக 16.11% (US$8.197 பில்லியன்) செலவிடப்படுவதுடன், இது தற்போது 2014 ஆம் ஆண்டு வரவு செலவு திட்டத்தில் செலவிடப்பட்டதை விட 15.1% அதிகமாகும்.[319][320] உயர் கல்வி ஆணையகம் (CHED) பிலிப்பைன்சில் 2,180 உயர் கல்வி நிறுவனங்கள் உள்ளதாகப் பட்டியலிடுவதுடன், இவற்றுள் 607 பொது உயர் கல்வி நிறுவனங்களாகவும் 1,573 தனியார் உயர் கல்வி நிறுவனங்களாகவும் விளங்குகின்றன.[321] வகுப்புக்கள் சூன் மாதத்தில் ஆரம்பித்து மார்ச் மாதத்தில் முடிவடைகின்றன. பெரும்பாலான கல்லூரிகளும் பல்கலைக்கழகங்களும் சூன் முதல் ஒக்டோபர் வரை மற்றும் நவம்பர் முதல் மார்ச் வரையெனக் காணப்படும் கல்வியாண்டு நாட்காட்டியைப் பின்பற்றுகின்றன. கற்கை நெறிகளைக் கொண்ட பல வெளிநாட்டுப் பாடசாலைகளும் இங்கு காணப்படுகின்றன.[112] குடியரசுச் சட்டம் எண். 9155 பிலிப்பைன்சின் அடிப்படைக் கல்வி பற்றிய கட்டமைப்பைக் குறிப்பிடுவதுடன் 6-வருடம் ஆரம்பக் கல்வியையும் 4-வருடம் உயர் கல்வியையும் கட்டாயமாக்கியுள்ளது.[322] ஆனால் திருத்தியமைக்கப்பட்ட குடியரசுச் சட்டம் எண். 10533 அல்லது மே 15, 2013 இல் கைச்சாத்திடப்பட்ட 2013 இன் மேம்படுத்தப்பட்ட அடிப்படைக் கல்விச் சட்டம் (பொதுவாக K-12 சட்டம் எனப்படுகின்றது) என்பன நாட்டின் அடிப்படைக் கல்வி அமைப்பில் இரண்டு வருடங்களை மேலதிகமாக இணைக்கின்றன.[323][324]

பல அரசாங்க முகவர்கள் கல்வி நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டுள்ளனர். கல்வித் திணைக்களம் ஆரம்ப, இடைநிலை மற்றும் முறைசாராக் கல்வி என்பவற்றைக் கையாள்கின்றது. தொழில்நுட்பக் கல்வி மற்றும் திறன் அபிவிருத்தி அதிகார சபை (TESDA) பிந்தைய இரண்டாம் இடைநிலைக் கல்விப் பயிற்சி மற்றும் அபிவிருத்தியை நிர்வகிக்கின்றது. உயர் கல்வி ஆணையகம் (CHED) கல்லூரி, பட்டதாரிக் கல்வி நிகழ்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் பட்டப்படிப்பு என்பவற்றை மேற்பார்வை செய்வதுடன், உயர் கல்வியின் தரத்தினை ஒழுங்குபடுத்துகின்றது. 2004 ஆம் ஆண்டு மதராசா கல்வி நிறுவனங்கள் நாடளாவியரீதியில் பிரதானமாக மின்டனவுவிலுள்ள முசுலிம் பிராந்தியங்கள் உள்ளடங்கலாக 16 பிராந்தியங்களில் கல்வித் திணைக்களத்தின் ஆதரவுடனும் நிகழ்ச்சித்திட்டத்தின் கீழும் செயற்படுகின்றன.[325] பொதுப் பல்கலைக்கழகங்கள் அனைத்தும் மதச்சார்பற்ற நிறுவனங்களாகக் காணப்படுவதுடன், பொதுத்துறை பல்கலைக்கழகம் (SUC) அல்லது உள்ளூர் கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக்கழகம் (LCU) என மேலும் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.[321] பிலிப்பைன்சின் தேசியப் பல்கலைக்கழகமாகப் பிலிப்பைன்ஸ் பல்கலைக்கழகம் விளங்குகின்றது.[326]

சுகாதாரம்[தொகு]

புனித லூக்கின் மருத்துவ மையத்தின் கிளையான பொனிபாசியோ குளோபல் சிற்றியின் முகப்புத் தோற்றம்.

நாட்டின் சுகாதாரப் பராமரிப்பு பெரும்பாலும் தனியார் சுகாதார சேவை வழங்குநர்களினால் கையாளப்படுகின்றது. 2013 ஆம் ஆண்டு சுகாதாரத் துறையின் மொத்தச் செலவீனங்கள் உலக சுகாதார அமைப்பின் 5% உடன் ஒப்பிடுகையில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் 3.8% ஆக உள்ளதால் குறைவாகவே உள்ளது.[327] 2009 இல் 67.1% ஆன சுகாதாரப் பராமரிப்பு தனியார் செலவீனங்களிலிருந்து பெறப்பட்டதுடன் 32.9% அரசாங்கத்தினால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. மொத்தத்தில் 2.9% ஆனவை வெளிப்புற வளங்களால் பூர்த்திசெய்யப்பட்டன. மொத்த அரசாங்கச் செலவுகளில் சுகாதார செலவீனங்கள் 6.1% ஆகக் காணப்படுகின்றன. தனிநபரொருவக்கான மொத்தச் செலவீனம் சராசரிப் பரிமாற்ற வீதத்தில் $52 ஆகக் காணப்படுகின்றது.[328] 2010 இல் சுகாதாரப் பராமரிப்பிற்கான வரவு செலவுத் திட்ட ஒதுக்கீடு ₱28 பில்லியன் (அண்ணளவாக $597 மில்லியன்) அல்லது நபரொருவருக்கு ₱310 ($7) ஆகக் காணப்படுகின்றது.[329] ஆனால் வீட்டுச் சட்டமூலம் 5727 (பொதுவாகச் சின் வரி சட்டமூலம்) இலிருந்து வரி அறவீட்டினால் 2014 வரவு செலவுத் திட்டத்தில் ஒதுக்கீடு அதிகரித்தது.[330]

கணக்கெடுப்பின்படி 90,370 மருத்துவர்கள் அல்லது 833 பேருக்கு ஒரு மருத்துவர் இங்கு உள்ளதுடன், 480,910 தாதியர்கள், 43,220 பல் மருத்துவர்கள், மற்றும் 769 பேருக்கு ஒரு மருத்துவமனைப் படுக்கை இங்கு காணப்படுகின்றன.[328] திறமையான மருத்துவர்களைத் தக்க வைத்தல் ஒரு பிரச்சினையாகக் காணப்படுகின்றது. 70% ஆன தாதியர் பட்டதாரிகள் வேலை செய்வதற்கு வெளிநாடு செல்கின்றனர். பிலிப்பைன்ஸ் உலகின் மிகப்பெரிய தாதியர் வழங்குநராகக் காணப்படுகின்றது.[331] 2001 இல் 1,700 மருத்துவமனைகள் காணப்பட்டதுடன், இவற்றுள் 40% ஆனவை அரசாங்கத்தாலும் 60% ஆனவை தனியாராலும் நடாத்தப்படுகின்றன. மொத்த இறப்பின் 25% இற்கும் மேலதிகமான இறப்புக்கள் இதயக் குழலிய நோயால் ஏற்படுகின்றன. உத்தியோகபூர்வ கணக்கெடுப்பின்படி 2003 இல் 1,965 எச்.ஐ.வி (HIV) நோயாளர் பதிவுசெய்யப்பட்டதுடன், இவர்களுள் 636 பேர் எய்ட்சு (AIDS) நிலையை அடைந்தனர். இருந்தபோதிலும் 2005 இல் 12,000[332] ஆக இருந்து ஏப்ரல் 2014 இல் 17,450 ஆக எச்.ஐ.வி/எய்ட்சு நோயாளர் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததுடன் 5,965 ரெட்ரோவைரஸ் எதிர்ப்பு சிகிச்சைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டனர்.[333] கணக்கெடுப்பின்படி பிலிப்பைன்சில் வயது வந்த மக்களில் 0.1% ஆனோர் எச்.ஐ.வி-நேர்மறையைக் கொண்டுள்ளமையால், குறைந்த எச்.ஐ.வி நோய்த்தாக்கம் கொண்ட நாடாகப் பிலிப்பைன்ஸ் விளங்குகின்றது.[334]

கலாசாரம்[தொகு]

முன்-ஹிஸ்பானிக் இசைப் பாரம்பரியத்திற்கு உதாரணமாக அமைந்துள்ள பிலிப்பைன்சின் ஒன்றிணைந்த குலின்டாங் தாள வாத்தியக் கருவிகள்.

பிலிப்பைன்சின் கலாசாரம் கீழைத்தேய மற்றும் மேலைத்தேயக் கலாசாரங்களின் சேர்க்கையாகக் கணப்படுகின்றது. பிலிப்பைன்ஸ் ஏனைய ஆசிய நாடுகளில் காணப்படும் அம்சங்களை மலாயப்[335] பாரம்பரியத்தினூடாக வெளிப்படுத்துகின்றது. ஆனாலும் இதன் கலாசாரத்தில் எசுப்பானிய மற்றும் அமெரிக்க கலாசாரங்களின் தாக்கத்தினைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது. புனிதத் துறவிகளின் திருவிழா நாட்களை நினைவுகூர்வதற்காகக் கொண்டாடப்படும் பரியோ பியெஸ்டாஸ் (மாவட்டத் திருவிழாக்கள்) எனப்படும் பாரம்பரியத் திருவிழாக்கள் இங்கு பொதுவாகக் காணப்படுகின்றன.

மோரியோன்ஸ் திருவிழாவும் சினுலொக் திருவிழாவும் மிகவும் பிரசித்திபெற்ற திருவிழாக்களாகத் திகழ்கின்றன. இந்த சமூகக் கொண்டாட்டங்கள் விருந்து, இசை, மற்றும் நடனம் என்பவற்றிற்கான நேரமாகக் காணப்படுகின்றன. நவீனமயமாக்கலின் காரணமாகச் சில பாரம்பரியங்கள் மாற்றத்திற்குள்ளாவதுடன் படிப்படியாக மக்களால் மற்றக்கப்படும் வருகின்றன. பிலிப்பைன்ஸ் எங்கும் பரந்து காணப்படும் பல்வேறுபட்ட பாரம்பரிய கிராமிய நடனங்களைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு பயனிஹன் பிலிப்பைன் தேசிய கிராமிய நடன நிறுவனம் உருவாக்கப்பட்டது. ரினிக்லிங் மற்றும் சிங்கில் போன்ற மூங்கில் தடிகளை அடித்து ஆடப்படும் நடனங்களில் இவர்களது குறிப்பிடத்தக்க செயற்பாட்டினால் இவர்கள் புகழ்பெற்றுள்ளனர்.[336]

முதலாவது பிலிப்பைன் குடியரசு நிறுவப்பட்ட மலொலொஸ், புலகனில் அமைந்துள்ள பரசோவாவின் தேவாலயம்.

பிலிப்பினோ மக்களிடையே எசுப்பானியப் பெயர்களும் குடும்பப் பெயர்களும் பயன்படுத்தப்படுவது வெளிப்படையாகத் தெரிகின்ற ஹிஸ்பானியப் பரம்பரியங்களில் ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றது. இருந்த போதிலும் எசுப்பானிய வம்சாவளியைக் கொண்ட மக்கள் மட்டுமல்லாது பிறரும் எசுப்பானியப் பெயர்களையும் குடும்பப் பெயர்களையும் பயன்படுத்தினர். இந்த விசேட தன்மை காலனித்துவ ஆட்சியின் கீழ் இருந்ததன் விளைவாக ஆசிய மக்களிடையே தனித்துவமாகக் காணப்படுவதுடன், கவ்வேரிய அரசாணை மக்களின் மீது எசுப்பானியப் பெயரிடும் முறையைச் செய்யற்படுத்தியதுடன் திட்டமிட்டு எசுப்பானியக் குடும்பப் பெயர்களைப் பரவலாக்கம் செய்தது.[337] பல வீதிகள், நகரங்கள், மற்றும் மாகாணங்கள் என்பவற்றின் பெயர்களும் எசுப்பானிய மொழியில் அமைந்துள்ளன. பிலிப்பைன்சில் பல நகரங்கள் ஒரு மத்திய சதுரத்தை அல்லது பிளாசா மேயரை சுற்றி அமைந்துள்ளமை எசுப்பானியக் கட்டடக்கலையின் அடையாளமாக அமைந்துள்ளது. ஆனால் எசுப்பானியக் கட்டடக்கலை மூலம் அமைக்கப்பட்ட பல கட்டடங்கள் இரண்டாம் உலகப் போரின் போது இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன.[25] பிலிப்பைன்சின் தேவாலயங்கள், அரசாங்க கட்டடங்கள், மற்றும் பல்கலைக்கழகங்கள் எசுப்பானியக் கட்டடக்கலைக்குச் சில எடுத்துக்காட்டுகளாக எஞ்சியுள்ளன. மணிலாவிலுள்ள சான் அகஸ்டின் தேவாலயம், இலோகொஸ் நோர்டேயிலுள்ள பவோவா தேவாலயம், இலோகொஸ் சர்ரிலுள்ள நுவெஸ்திரா செனோரா டி லா அசுன்சியொன் (சான்டா மரியா) தேவாலயம், இலொய்லோவிலுள்ள சான்டோ தோமஸ் டி வில்லானுவேவா தேவாலயம் ஆகிய நான்கு பிலிப்பைன் பாரோக் தேவாலயங்கள் உலகப் பாரம்பரியக் களப் பட்டியலில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளன.[338] இலோகொசிலுள்ள விகன் நகரம், ஹிஸ்பானியப் பாணியிலான வீடுகள் மற்றும் கட்டடங்கள் பாதுகாக்கப்படுவதால் பிரசித்தி பெற்று விளங்குகின்றது.[339]

ஆங்கில மொழி பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுவது பிலிப்பீனியச் சமூகம் மீதான அமெரிக்கத் தாக்கத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக அமைந்துள்ளது. இது அமெரிக்கப் பொப் கலசாரப் போக்குகள் ஏற்றுக்கொளப்படவும் தாக்கம் செலுத்தவும் பங்களித்துள்ளது. இந்த நாட்டத்தைப் பிலிப்பினோக்களின் துரித உணவு, மேற்கத்தேய திரைப்படம் மற்றும் இசை மீதான நாட்டத்தின் மூலம் காணக்கூடியதாக உள்ளது. துரித உணவு விற்பனை நிலையங்கள் பல வீதியோரங்களில் காணப்படுகின்றன. பிரபல அமெரிக்க உலகள்ளவிய துரித உணவுச் சங்கிலி பிலிப்பைன்சின் சந்தைக்குள் நுழைந்த போதிலும், உள்ளூர் துரித உணவுச் சங்கிலிகளான கோல்டிலொக்ஸ் மற்றும் நாட்டின் முன்னணி துரித உணவுச் சங்கிலியான ஜொல்லிபீ ஆகியன, தங்கள் வெளிநாட்டுப் போட்டியாளர்களுக்கு எதிராக வெற்றிகரமாகப் போட்டியிடவும் நிலைத்து நிற்கவும் முடியுமாயிருந்தன.[340][341]

சமையல்[தொகு]

பனிக்கட்டி, பால், பல்வேறுபட்ட பழவகைகள், மற்று குளிர்களி என்பவற்றின் மூலம் உருவாக்கப்படும் ஹாலோ-ஹாலோ எனப்படும் ஈற்றுணவு.
பிலிப்பைன்சின் தேசிய உணவான அடொபோ

பிலிப்பைன்சின் சமையல் முறை அதன் மலாய-பொலினீசிய மூலத்திலிருந்து சில நூற்றாண்டுகளாக மாற்றமடைந்து வருவதுடன் ஹிஸ்பானிய, சீன, அமெரிக்க, மற்றும் ஏனைய ஆசிய நாடுகளின் தாக்கத்திற்குள்ளாகி கலப்பு சமையல் முறையாக உருவானதுடன், உள்ளூர் சமையற் பொருட்கள் மற்றும் பிலிப்பினோக்களின் சுவையைத் தழுவித் தனித்துவமான உணவுகள் உருவாகியுள்ளன. மிகவும் இலகுவான உணவான பொரித்த மீன் மற்றும் சோறில் இருந்து விழாக்களில் செய்யப்படும் பெல்லாக்கள் மற்றும் கொசிடோஸ் வரை பல்வேறுபட்ட உணவு வகைகள் இங்கு காணப்படுகின்றன. லெசோன், அடொபோ, சினிகாங், கரே-கரே, டப்பா, மொறுமொறுப்பான பட்டா, பஞ்சிட், லும்பியா, மற்றும் ஹாலோ-ஹாலோ போன்ற உணவுகள் பிரபல்யமான உணவு வகைகளாகத் திகழ்கின்றன. கலமொன்டின்கள், தேங்கய்கள், சபா (ஒரு வகையான சிறிய அகலமான வாழைப்பழம்), மாம்பழங்கள், பால் மீன், மற்றும் மீன் சோஸ் என்பன சமையலில் பயன்படுத்தப்படும் பொதுவான உள்ளூர் சமையற் பொருட்களுள் சிலவாகும். பிலிப்பினோக்களின் சுவை மொட்டுகள் வலுவான சுவைகளுக்குச் சாதகமாக உள்ளபோதிலும், பிலிப்பைன் சமையல் அதன் அண்டை நாடுகளைப் போலக் காரமான உணவாக இருப்பதில்லை.[341][342]

சக ஆசிய நாட்டவரைப் போலப் பிலிப்பினோக்கள் ஒரு சோடிக் குச்சிகளின் உதவியுடன் உண்ணாமல், மேற்கத்தேய உபகரணங்களின் உதவியுடனேயே உண்கின்றனர். இருந்த போதிலும் பிரதான உணவாக சோறு இருப்பதன் காரணமாகவும், பெரும் எண்ணிக்கையிலான கஞ்சி வகைகள் மற்றும் குழம்புடன் கூடிய பிரதான உணவுகள் பிரபலமாக உள்ளதால் பிலிப்பினோக்களின் உணவு உண்ணும் மேசையில் கத்தி மற்றும் முட்கரண்டியை விட கரண்டி மற்றும் முட்கரண்டி என்பன அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன.[343] கமயான் என்று அழைக்கப்படும் கைகளின் மூலம் உணவு உண்ணும் பாரம்பரிய முறை குறைந்த நகரமயமாக்கப்பட்ட பகுதிகளில் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றது.[344]

இலக்கியம்[தொகு]

ஒசே ரிசால், இலக்கியப் படைப்புகளின் ஊடாகப் பிலிப்பீனியப் புரட்சியில் முன்னோடியாக நின்று செயற்பட்டவர்.
ஒசே ரிசால், எசுப்பானிய இலக்கியப் படைப்புகளின் ஊடாகப் பிலிப்பீனியப் புரட்சியில் முன்னோடியாக நின்று செயற்பட்டவர்.

பிலிப்பைனின் தொன்மவியல் முதன்மையாக பிலிப்பினனோ மக்களின் பாரம்பரிய வாய்வழி நாட்டுப்புற இலக்கியங்களின் வழியாகவே தற்காலத் தலைமுறைக்குக் கையளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதேவேளை ஒவ்வொரு தனித்துவமான இனக் குழுவினரும் தமது சொந்தக் கதைகளையும் தொன்மங்களையும் கொண்டிருப்பதுடன், இந்து மற்றும் எசுப்பானியத் தாக்கங்களைப் பல சந்தர்ப்பங்களில் கண்டறிய முடியுமாக உள்ளது. பிலிப்பைனின் தொன்மவியல் பெரும்பாலும் படைப்புக் கதைகள் அல்லது அஸ்வாங், மனனங்கல், டிவட்டா/எங்கன்டோ போன்ற இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட உயிரினங்கள் மற்றும் இயற்கை பற்றிய கதைகளைக் கொண்டுள்ளது. மரியா மகிலிங், லம்-அங், மற்றும் சரிமனொக் போன்றவர்கள் பிலிப்பைனின் தொன்மவியல்களிலுள்ள சில பிரபலமான நபர்களாக விளங்குகின்றனர்.[345]

பிலிப்பைனின் இலக்கியம் பிலிப்பினோ, எசுப்பானியம், அல்லது ஆங்கில மொழியில் எழுதப்பட்ட படைப்புக்களைப் பொதுவாகக் கொண்டுள்ளது. சில பிரபலமான படைப்புக்கள் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் உருவாக்கப்பட்டன. புளோரன்டே அட் லவுரா என்ற காவியத்தை எழுதிய கவிஞரும் நாடக ஆசிரியருமான பிரான்சிஸ்கோ பலக்டாஸ், பிலிப்பினோ மொழியில் முன்னணி எழுத்தாளராகத் திகழ்கின்றார். நொலி மீ தாங்கெரே (என்னைத் தொடாதே) மற்றும் எல் பிலிபஸ்டெரிஸ்மோ (காலங் கடத்துதல், பேராசையின் ஆட்சிக்காலம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது) போன்ற நாவல்களை எழுதிய ஒசே ரிசால் தேசிய நாயகனாகக் கருதப்படுகின்றார்.[346] எசுப்பானிய ஆட்சியின் அநீதி தொடர்பான அவரது சித்தரிப்பும், துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டு அவர் இறந்தமையும் சுதந்திரத்தைப் பெற ஏனைய பிலிப்பீனியப் புரட்சியாளர்களுக்கு உந்துதலாக அமைந்தது.[347] என். வி. எம். கொன்சலேஸ், அமடோ வி. ஹெர்னான்டெஸ், பிரான்சிஸ்கோ ஆர்செல்லனா, நிக் ஜொகுவின் மற்றும் பல பிலிப்பினோ எழுத்தாளர்களுக்கு பிலிப்பைன்சின் தேசியக் கலைஞர் விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஊடகம்[தொகு]

பிலிப்பைன் ஊடகங்கள் பிரதானமாகப் பிலிப்பினோ மற்றும் ஆங்கில மொழியைப் பயன்படுத்துகின்றன. பல்வேறு விசயன் மொழிகள் உள்ளடங்கலாக ஏனைய பிலிப்பைன் மொழிகள், விசேடமாகப் பிற ஊடக சேவைகள் இல்லாத, வெகு தொலைவிலுள்ள கிராமப்புறங்களை அடையக்கூடியதாக உள்ளபடியினால் வானொலிகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பிரபல்ய தொலைக்காட்சி வலையமைப்புக்களான ஏபிஎஸ்-சீபிஎன் (ABS-CBN), ஜீஎம்ஏ (GMA), டிவி5 (TV5) ஆகியன விரிவான வானொலி அமைப்பையும் கொண்டுள்ளன.[348]

பொழுதுபோக்குத் துறை துடிப்பாக உள்ளதுடன் சஞ்சிகைகளும் சிறு பத்திரிகைகளும் பிரபலங்கள் பற்றிய விபரங்கள் மற்றும் பரபரப்பான ஊழல்கள் பற்றிய தகவல்களைத் தொடர்ச்சியாக வழங்குகின்றன. நாடகங்கள் மற்றும் கற்பனை நிகழ்ச்சிகளில் இலத்தீன் டெலினொவெலாஸ், அசியமொவெல்லாஸ், மற்றும் அனிமே என்பவற்றை எதிர்பார்க்கலாம். பகல் நேரத்தில் தொலைக்காட்சிகளில் விளையாட்டு நிகழ்ச்சிகள், வேறுபட்ட நிகழ்ச்சிகள், மற்றும் ஈட் புலகா மற்றும் இட்ஸ் ஷோடைம் போன்ற பேச்சு நிகழ்ச்சிகள் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன.[349] பிலிப்பைன் திரைத்துறை நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டிருப்பதுடன் உள்நாட்டில் பிரபலமாக உள்ளது. ஆனால் அமெரிக்க, ஆசிய, மற்றும் ஐரோப்பிய திரைப்படங்கள் மூலம் அதிகரித்த போட்டித்தன்மையை எதிர்நோக்கியுள்ளது. விமர்சன ரீதியாகப் பாராட்டப்பட்ட இயக்குநர்கள் மற்றும் நடிகர்களுள் மய்னிலா: சா ம்கா குகோ ங் லிவனக் (மணிலா: ஒளியின் கால்களில்) மற்றும் ஹிமலா (அதிசயம்) போன்ற திரைப்படங்களுக்காகப் பாராட்டப்பட்ட லினோ புரொக்கா மற்றும் நோரா அவுனோர் ஆகியோரும் உள்ளடங்குகின்றனர்.[350][351][352][353] அண்மைய வருடங்களில் தொலைக்காட்சி மற்றும் திரைப்படங்களில் வலம் வரும் பிரபலங்கள், பின்னர் கவலைகளைத் துண்டிவிட்டு அரசியலில் நுழைவது பொதுவான விடயமாகிவிட்டது.[354]

விளையாட்டுக்கள்[தொகு]

மால் ஒஃப் ஆசியா அரங்கில் நடைபெறும் ஒரு பிபிஏ (PBA) கூடைப்பந்தாட்டப் போட்டி.
மால் ஒஃப் ஆசியா அரங்கில் நடைபெறும் ஒரு பிபிஏ (PBA) கூடைப்பந்தாட்டப் போட்டி.

கூடைப்பந்து, குத்துச்சண்டை, சேவல் சண்டை, கைப்பந்தாட்டம், காற்பந்து, இறகுப்பந்தாட்டம், கராத்தே, டைக்குவாண்டோ, பில்லியார்ட்ஸ், பத்துப்பின் பௌலிங், சதுரங்கம், மற்றும் சிபா உள்ளடங்கலாகப் பல்வேறு விளையாட்டுக்களும் பொழுதுபோக்குகளும் பிலிப்பைன்சில் பிரபல்யமடைந்துள்ளன. மோட்டர் கிராசு, சைக்கிளோட்டம், மற்றும் மலையேற்றம் என்பனவும் பிரபல்யமடைந்து வருகின்றன. கூடைப்பந்து துறை சார்பற்றவர்களாலும் தொழில்முறை நிலைகளிலும் விளையாடப்படுவதுடன் பிலிப்பைன்சில் மிகவும் பிரபல்யமான விளையாட்டாக விளங்குகின்றது.[355][356] 2010 இல், மனி பக்குவியோ 2000களின் (தசாப்தம்) பத்தாண்டின் சிறந்த சண்டைக்காரராக அமெரிக்காவின் குத்துச்சண்டை எழுத்தாளர்கள் கூட்டமைப்பு (BWAA), உலக குத்துச்சண்டை சபை (WBC), மற்றும் உலக குத்துச்சண்டை அமைப்பு (WBO) என்பவற்றால் பெயரிடப்பட்டார்.[357]

பிலிப்பைன்ஸ் 1924 இல் இருந்து கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களில் பங்குபற்றி வருவதுடன், தென்கிழக்காசியாவில் இருந்து முதன் முறையாகப் போட்டிகளில் பங்குபற்றிப் பதக்கத்தை வென்ற முதலாவது நாடாகத் திகழ்கின்றது.[358] பிலிப்பைன்ஸ் அனைத்து கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களிலும் பங்குபற்றி வந்த போதிலும் 1980 கோடை ஒலிம்பிக்கின் அமெரிக்கா தலைமையிலான புறக்கணிப்பின் போது மட்டும் பங்குபற்றவில்லை.[359] பிலிப்பைன்ஸ் குளிர்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுக்களில் போட்டியிடும் முதலாவது வெப்பமண்டல நாடாக விளங்குகின்றது.[360]

லக்சங் பகா, படின்டெரோ, பிகோ, மற்றும் டும்பங் பிரெசோ போன்ற பாரம்பரிய பிலிப்பைன் விளையாட்டுக்கள் பிரதானமாகச் சிறுவர்களின் விளையாட்டுக்களாக இளைஞர் மத்தியில் தற்போதும் விளையாடப்படுகின்றன.[361][362] சுங்கா என்பது பிலிப்பைன்சைச் சேர்ந்த பாரம்பரிய பிலிப்பைன் பலகை விளையாட்டாகும். விழாக்காலங்களில் சீட்டாட்டம் பிரபல்யமாகக் காணப்படுவதுடன், புசோய் மற்றும் டொங்-இட்ஸ் என்பன சட்டவிரோத சூதாட்டத்தின் ஒரு வடிவமாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சில பிலிப்பைன் சமூகங்களில் மஹ்ஜொங் விளையாடப்படுகின்றது. பிலிப்பைன்சில் பிரபல விளையாட்டுப் பொம்மையாக யோ-யோ விளங்குவதுடன், பெட்ரோ புளோரெசால் இலோகானோ மொழியில் இது பெயரிடப்பட்டு நவீனமயப்படுத்தப்பட்டது.[363] அர்னிஸ் (சில பிராந்தியங்களில் எஸ்கிர்மா அல்லது காளி எனப்படுகின்றது) என்பது தேசிய தற்காப்புக் கலையாகவும் விளையாட்டாகவும் விளங்குகின்றது.[364]

இவற்றையும் பார்க்க[தொகு]

சான்றுகள்[தொகு]

மேற்கோள்கள்[தொகு]

  1. "Republic act no. 8491". Republic of the Philippines. பார்த்த நாள் 2014-03-08.
  2. "Presidential Decree No. 940" (May 29, 1976).
  3. 3.0 3.1 DepEd adds 7 languages to mother tongue-based education for Kinder to Grade 3. GMA News. July 13, 2013.
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 "East & Southeast Asia :: Philippines". The World Factbook. Washington, D.C.: Author: Central Intelligence Agency (2009-10-28). பார்த்த நாள் 2009-11-07.
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 "Philippines". International Monetary Fund. பார்த்த நாள் January 2014.
  6. General Profile of the Philippines : Geography (archived from the original on 2005-11-04), Philippine Information Agency.
  7. 7.0 7.1 Projected Population as of May 6, 2013, PH: Commission on Population, May 6, 2013, http://www.popcom.gov.ph/ 
  8. Global Pinoys to rally at Chinese consulates – The Philippine Star » News » Headlines. Philstar.com (2012-04-27). Retrieved on 2012-07-04.
  9. Scott, William Henry. (1994). Barangay: Sixteenth-century Philippine Culture and Society. Ateneo de Manila University Press. p. 6. ISBN 971-550-135-4. http://books.google.com/?id=15KZU-yMuisC. 
  10. Spate, Oskar H. K. (1979). "Chapter 4. Magellan's Successors: Loaysa to Urdaneta. Two failures: Grijalva and Villalobos". The Spanish Lake – The Pacific since Magellan, Volume I. Taylor & Francis. p. 97. ISBN 0-7099-0049-X. http://epress.anu.edu.au/spanish_lake/mobile_devices/ch04s05.html. பார்த்த நாள்: 2010-01-07. 
  11. Friis, Herman Ralph. (Ed.). (1967). The Pacific Basin: A History of Its Geographical Exploration. American Geographical Society. p. 369. http://books.google.com/?id=veuwAAAAIAAJ&cd=5&dq=islas+del+poniente+san+lazaro&q=islas+del+poniente#search_anchor. 
  12. Galang, Zoilo M. (Ed.). (1957). Encyclopedia of the Philippines, Volume 15 (3rd ed.). E. Floro. p. 46. http://books.google.com/?id=lt5uAAAAMAAJ&cd=2&dq=islas+del+poniente+san+lazaro&q=islas+del+poniente+#search_anchor. 
  13. Tarling, Nicholas. (1999). The Cambridge History of Southeast Asia – Volume One, Part Two – From c. 1500 to c. 1800. Cambridge, UK: Cambridge University Press. p. 12. ISBN 0-521-66370-9. http://books.google.com/?id=jtsMLNmMzbkC&printsec=frontcover#v=onepage&q. 
  14. Quezon, Manuel, III. (2005-03-28). "The Philippines are or is?". Manuel L. Quezon III: The Daily Dose. Retrieved 2009-12-20.
  15. Henderson, Barney (August 4, 2010). "Archaeologists unearth 67000-year-old human bone in Philippines". The Daily Telegraph (London). http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/philippines/7924538/Archaeologists-unearth-67000-year-old-human-bone-in-Philippines.html. பார்த்த நாள்: August 4, 2010. 
  16. Fox, Robert B. (1970). The Tabon Caves: Archaeological Explorations and Excavations on Palawan. National Museum. p. 44. http://books.google.com/?id=pd6AAAAAMAAJ&q=tabon+man. பார்த்த நாள்: December 16, 2009. 
  17. Scott, William Henry. (1984). Prehispanic Source Materials for the Study of Philippine History. Quezon City: New Day Publishers. p. 15. ISBN 971-10-0227-2. http://books.google.com/?id=FSlwAAAAMAAJ&q=pre-mongoloid. 
  18. Scott, William Henry. (1984). Prehispanic Source Materials for the Study of Philippine History. Quezon City: New Day Publishers. p. 138. ISBN 971-10-0227-2. http://books.google.com/?id=FSlwAAAAMAAJ&q=pygmy+Negrito. "Not one roof beam, not one grain of rice, not one pygmy Negrito bone has been recovered. Any theory which describes such details is therefore pure hypothesis and should be honestly presented as such." 
  19. Solheim, Wilhelm G., II. (January 2006). Origins of the Filipinos and Their Languages. Archived from the original on August 3, 2008. http://web.archive.org/web/20080803020434/http://web.kssp.upd.edu.ph/linguistics/plc2006/papers/FullPapers/I-2_Solheim.pdf. பார்த்த நாள்: August 27, 2009. 
  20. Mijares, Armand Salvador B. (2006). The Early Austronesian Migration To Luzon: Perspectives From The Peñablanca Cave Sites. Bulletin of the Indo-Pacific Prehistory Association 26: 72–78.
  21. Legarda, Benito, Jr. (2001). "Cultural Landmarks and their Interactions with Economic Factors in the Second Millennium in the Philippines". Kinaadman (Wisdom) A Journal of the Southern Philippines 23: 40. 
  22. 22.0 22.1 "Timeline of history". பார்த்த நாள் October 9, 2009.
  23. Legarda, Benito, Jr. (2001). "Cultural Landmarks and their Interactions with Economic Factors in the Second Millennium in the Philippines". Kinaadman (Wisdom) A Journal of the Southern Philippines 23: 40. 
  24. Prehispanic Source Materials Page 74 by William Henry Scott (NEW DAY PUBLISHERS INC.)
  25. 25.0 25.1 Ring, Trudy, Robert M. Salkin, and Sharon La Boda. (1996). International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania. Taylor & Francis. பக். 565–569. ISBN 1-884964-04-4. http://books.google.com/?id=vWLRxJEU49EC&pg=PA565&dq=#v=onepage&q=. பார்த்த நாள்: January 7, 2010. 
  26. Zaide, Gregorio F. (1957). Philippine Political and Cultural History. Philippine Education Co. p. 42. http://books.google.com/?id=pJYVAQAAIAAJ&q=Kingdom+of+tondo&dq=Kingdom+of+tondo. பார்த்த நாள்: January 7, 2010. 
  27. Zhang Xie. (1618) (in Chinese). Dong Xi Yang Kao [A Study of the Eastern and Western Oceans] Volume 5 (வார்ப்புரு:Lang-zh). ISBN 7532515931. MID 00024687. Retrieved December 18, 2009.
  28. * Ibrahim, Ahmad; Sharon Siddique; Yasmin Hussain (1985). Readings on Islam in Southeast Asia. Institute of Southeast Asian Studies. p. 51. ISBN 978-9971-988-08-1. http://books.google.com/?id=BeDKqPTeHnUC. 
  29. "Filipino epic comes to life".
  30. 100 Events That Shaped The Philippines (Adarna Book Services Inc. 1999 Published by National Centennial Commission) Page 72 "The Founding of the Sulu Sultanate"
  31. Bascar, C.M. (n.d.). Sultanate of Sulu, "The Unconquered Kingdom". Retrieved December 19, 2009 from The Royal Hashemite Sultanate of Sulu & Sabah Official Website. [unreliable source?]
  32. "The Maguindanao Sultanate", Moro National Liberation Front web site. "The Political and Religious History of the Bangsamoro People, condensed from the book Muslims in the Philippines by Dr. C. A. Majul." Retrieved January 9, 2008.
  33. Pusat Sejarah Brunei. Retrieved February 7, 2009.
  34. 34.0 34.1 McAmis, Robert Day (2002). Malay Muslims: The History and Challenge of Resurgent Islam in Southeast Asia. Wm. B. Eerdmans Publishing. பக். 18–24, 53–61. ISBN 0-8028-4945-8. http://books.google.com/?id=59PnSwurWj8C&pg=PA18. பார்த்த நாள்: January 7, 2010. 
  35. Munoz, Paul Michel (2006). Early Kingdoms of the Indonesian Archipelago and the Malay Peninsula. Singapore: Editions Didier Millet. p. 171. ISBN 981-4155-67-5. 
  36. U.S. Department of State. Bureau of East Asian and Pacific Affairs. (June 2009). Background Note: Brunei. Retrieved December 18, 2009.
  37. 37.0 37.1 37.2 Agoncillo, Teodoro A. (1990). History of the Filipino People (8th ed.). Garotech Publishing. p. 22. ISBN 971-8711-06-6. 
  38. Zaide, Gregorio F. and Sonia M. Zaide (2004). Philippine History and Government (6th ed.). All-Nations Publishing Company. 
  39. Kurlansky, Mark. (1999). The Basque History of the World. New York: Walker & Company. p. 64. ISBN 0-8027-1349-1.
  40. 40.0 40.1 Joaquin, Nick. (1988). Culture and History: Occasional Notes on the Process of Philippine Becoming. Manila: Solar Publishing.
  41. Dolan, Ronald E. (Ed.). (1991). "Education". Philippines: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress. Retrieved 2009-12-20 from Country Studies US Website.
  42. Halili, Maria Christine N. (2004). Philippine History. Rex Bookstore. பக். 119–120. ISBN 971-23-3934-3. http://books.google.com/?id=gUt5v8ET4QYC&pg=PA119&q=. பார்த்த நாள்: 2010-01-08. 
  43. De Borja, Marciano R. (2005). Basques in the Philippines. University of Nevada Press. பக். 81–83. ISBN 0-87417-590-9. http://books.google.com/?id=xXpiujH2uOwC&pg=PA81&q=. பார்த்த நாள்: 2010-01-08. 
  44. Nuguid, Nati. (1972). "The Cavite Mutiny". in Mary R. Tagle. 12 Events that Have Influenced Philippine History. [Manila]: National Media Production Center. Retrieved 2009-12-20 from StuartXchange Website.
  45. Joaquin, Nick. A Question of Heroes.
  46. Richardson, Jim. (January 2006). "Andrés Bonifacio Letter to Julio Nakpil, April 24, 1897". Documents of the Katipunan. மூல முகவரியிலிருந்து 2013-01-15 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2009-12-19.
  47. Price, Michael G. (2002). Foreword. In A. B. Feuer, America at War: the Philippines, 1898–1913 (pp. xiii–xvi). Westport, Connecticut: Greenwood. ISBN 0-275-96821-9.
  48. Gates, John M. (November 2002). "The Pacification of the Philippines". The U.S. Army and Irregular Warfare. http://www3.wooster.edu/history/jgates/book-ch3.html. பார்த்த நாள்: 2010-02-20. 
  49. Kho, Madge. "The Bates Treaty". PhilippineUpdate.com. பார்த்த நாள் 2007-12-02.
  50. {{|url=http://benjieordonez.blogspot.com/2005/01/visayan-film-industry-retrospective.html%7Cdate=5 January 2005 |accessdate=2013-09-07 |format=Fee required}}
  51. 2014 Philippines Yearly Box Office Results
  52. Armes, Roy. "Third World Film Making and the West", p.152. University of California Press, 1987. Retrieved on 2011-01-09.
  53. "The Role of José Nepomuceno in the Philippine Society: What language did his silent film speaks?". Stockholm University Publications. Retrieved on 2014-01-28.
  54. Moore, Charles (1921). "Daniel H. Burnham: Planner of Cities". Houghton Mifflin and Co., Boston and New York.
  55. Molina, Antonio. The Philippines: Through the centuries. Manila: University of Sto. Tomas Cooperative, 1961. Print.
  56. Manapat, Carlos, et al. Economics, Taxation, and Agrarian Reform. Quezon City: C&E Pub., 2010.Print.
  57. White, Matthew. "Death Tolls for the Man-made Megadeaths of the 20th Century". Retrieved 2007-08-01.
  58. Rottman, Gordon L. (2002). World War 2 Pacific Island Guide – A Geo-Military Study. Westport, Connecticut: Greenwood Press. p. 318. ISBN 0-313-31395-4.
  59. "Cebu". encyclopedia.com, citing The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition.. பார்த்த நாள் 2010-07-04.
  60. Zaide, Sonia M. (1994). The Philippines: A Unique Nation. All-Nations Publishing Co.. p. 354. ISBN 971-642-071-4. 
  61. "Founding Member States". United Nations.
  62. Jeff Goodwin, No Other Way Out, Cambridge University Press, 2001, p.119, ISBN 0-521-62948-9, ISBN 978-0-521-62948-5
  63. Molina, Antonio. The Philippines: Through the Centuries. Manila: University of Sto. Tomas Cooperative, 1961. Print.
  64. Carlos P. Romulo and Marvin M. Gray, The Magsaysay Story (1956), is a full-length biography
  65. "Our Vision and Mission". prescarlosgarcia.org.
  66. Diosdado Macapagal. "Proclamation No. 28 Declaring June 12 as Philippine Independence Day". Philippine History Group of Los Angeles. பார்த்த நாள் November 11, 2009.
  67. Manuel S. Satorre, Jr.. "President Diosdado Macapagal set RP Independence Day on June 12". positivenewsmedia.net. பார்த்த நாள் December 10, 2008.
  68. http://www.sabrizain.org/malaya/library/connections.pdf
  69. Weatherbee, Donald E.; Ralf Emmers; Mari Pangestu; Leonard C. Sebastian (2005). International relations in Southeast Asia. Rowman & Littlefield. பக். 68–69. ISBN 0-7425-2842-1. http://books.google.com/books?id=4wqEC4jHl9wC&pg=PA68&dq=malaysia+philippines+relations#PPA69,M1. பார்த்த நாள்: May 29, 2009. 
  70. What happened to the Marcos fortune?. BBC News. January 24, 2013.
  71. Tarling, Nicholas (2000). The Cambridge History of Southeast Asia: From World War II to the Present, Volume 4. Cambridge University Press. p. 293. ISBN 0-521-66372-5. http://books.google.com/?id=U0trzUvic-8C&pg=PA293&dq=#v=onepage&q=. பார்த்த நாள்: January 7, 2010. 
  72. 72.0 72.1 Chandler, David P. and David Joel Steinberg (1987). In Search of Southeast Asia: A Modern History (Revised 2nd ed.). University of Hawaii Press. பக். 431–442. ISBN 0-8248-1110-0. http://books.google.com/?id=jzUz9lKn6PEC&pg=PA431&dq=#v=onepage&q=. பார்த்த நாள்: January 7, 2010. 
  73. Osborne, Milton E. (2004). Southeast Asia: An Introductory History (9th ed.). Allen & Unwin. பக். 235–241. ISBN 1-74114-448-5. http://books.google.com/?id=uaFaDUyeCOcC&pg=PA235&dq=#v=onepage&q=. பார்த்த நாள்: January 7, 2010. 
  74. "Gov't drafts new framework to guide peace talks with leftist rebels". The Philippine Star. May 6, 2013. http://www.philstar.com/headlines/2013/05/06/939112/govt-drafts-new-framework-guide-peace-talks-leftist-rebels. பார்த்த நாள்: September 20, 2014. 
  75. Julie Alipala (October 2, 2010). "RP terror campaign cost lives of 11 US, 572 RP soldiers—military". Philippine Daily Inquirer. பார்த்த நாள் May 1, 2012.
  76. "Tarlac map". University of Texas in Austin Library. Retrieved on August 2, 2011.
  77. "Report of the Philippine Commission to the President, 1901 Vol. III", pg. 141. Government Printing Office, Washington, 1901.
  78. Shenon, Phillip (September 16, 1991). "Philippine Senate votes to Reject U.S. Base Renewal". The New York Times. http://www.nytimes.com/1991/09/16/world/philippine-senate-votes-to-reject-us-base-renewal.html. பார்த்த நாள்: October 25, 2014. 
  79. De Santos, Jonathan (September 16, 2011). "Philippine Senators remember day when they rejected US bases treaty". Sun Star Manila. http://www.sunstar.com.ph/manila/local-news/2011/09/16/senators-remember-day-when-they-rejected-us-bases-treaty-179846. பார்த்த நாள்: October 25, 2014. 
  80. Whaley, Floyd (April 26, 2013). "Shadows of an Old Military Base". The New York Times. http://www.nytimes.com/2013/04/27/world/asia/27iht-subic27.html?pagewanted=all. பார்த்த நாள்: February 17, 2014. 
  81. Drogin, Bob (November 27, 1991). "After 89 Years, U.S. Lowers Flag at Clark Air Base". Los Angeles Times. http://articles.latimes.com/1991-11-27/news/mn-209_1_clark-air-base. பார்த்த நாள்: March 12, 2011. 
  82. Pempel, T. J.. The Politics of the Asian Economic Crisis. Cornell University Press, 1999. p. 163. ISBN 978-0-801-48634-0. http://books.google.com.ph/books?id=sTAuUXE_ANsC. பார்த்த நாள்: September 20, 2014. 
  83. 83.0 83.1 Gargan, Edward A. (December 11, 1997). "Last Laugh for the Philippines; Onetime Joke Economy Avoids Much of Asia's Turmoil". த நியூயார்க் டைம்ஸ். http://www.nytimes.com/1997/12/11/business/last-laugh-for-philippines-onetime-joke-economy-avoids-much-asia-s-turmoil.html. பார்த்த நாள்: January 25, 2008. 
  84. "Financial Crisis and Global Governance: A Network Analysis" (July 2009). பார்த்த நாள் June 11, 2012. by Andrew Sheng, Adj. Prof., சிங்குவா பல்கலைக்கழகம் and மலாயா பல்கலைக்கழகம்
  85. "Analyzing Systemic Risk with Financial Networks During a Financial Crash". பார்த்த நாள் March 8, 2014. by Taylan Yenilmez, Tinbergen Institute and Burak Saltoglu, Bogazici University
  86. "THE PHILIPPINES: CONSOLIDATING ECONOMIC GROWTH". Bangko Sentral ng Pilipinas (March 13, 2000). பார்த்த நாள் September 20, 2014.
  87. "Records prove Estrada’s achievements". Philippine Daily Inquirer (October 7, 2008). பார்த்த நாள் October 25, 2014.
  88. "Speech of Former President Estrada on the GRP-MORO Conflict". Philippine Human Development Network (September 18, 2008). பார்த்த நாள் September 20, 2014.
  89. "Philippine Military Takes Moro Headquarters". பீப்புள்ஸ் டெய்லி (July 10, 2000). பார்த்த நாள் September 20, 2014.
  90. "2 US Navy men, 1 Marine killed in Sulu land mine blast". GMA News. September 29, 2009. Archived from the original on October 2, 2009. http://www.gmanews.tv/story/173383/2-us-navy-men-1-marine-killed-in-sulu-land-mine-blast. பார்த்த நாள்: September 29, 2009. "Two US Navy personnel and one Philippine Marine soldier were killed when a land mine exploded along a road in Indanan, Sulu Tuesday morning, an official said. The American fatalities were members of the US Navy construction brigade, Armed Forces of the Philippines (AFP) spokesman Lt. Col. Romeo Brawner Jr. told GMANews.TV in a telephone interview. He did not disclose the identities of all three casualties."  and
    Al Pessin (September 29, 2009). "Pentagon Says Troops Killed in Philippines Hit by Roadside Bomb". வாய்ஸ் ஆஃப் அமெரிக்கா. http://www.voanews.com/english/news/a-13-2009-09-29-voa12.html. பார்த்த நாள்: January 12, 2011.  and
    "Troops killed in Philippines blast". Al Jazeera. September 29, 2009. Archived from the original on October 3, 2009. http://english.aljazeera.net/news/asia-pacific/2009/09/20099298614751808.html. பார்த்த நாள்: September 29, 2009.  and
    Jim Gomez (September 29, 2009). "2 US troops killed in Philippines blast". CBS News. Archived from the original on February 2, 2011. http://www.cbsnews.com/stories/2009/09/29/world/main5348332.shtml. பார்த்த நாள்: January 12, 2011. 
  91. Dirk J. Barreveld (2001). Philippine President Estada Impeached!: How the President of the World's 13th Most Populous Country Stumbles Over His Mistresses, a Chinese Conspiracy and the Garbage of His Capital. iUniverse. பக். 476. ISBN 978-0-595-18437-8. http://books.google.com/books?id=K-vfMSL4h-kC. 
  92. "Timeline: LRT, MRT construction". The Philippine Star (July 19, 2013). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  93. Dante B. Canlas, Muhammad Ehsan Khan, Juzhong Zhuang (2011). Diagnosing the Philippine Economy: Toward Inclusive Growth. Anthem Press. p. 107. ISBN 0-85728-939-X. http://books.google.com.ph/books?id=GpL6jTy1U3AC. 
  94. "Bolante Faces Off with Senators Over Fertilizer Fund Scam". ANC (November 13, 2008). மூல முகவரியிலிருந்து March 2, 2009 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் December 4, 2008.
  95. "Arroyo claims hollow victory" by Leslie Davis, Asia Times Online, September 27, 2005.
  96. "Corruption was Gloria's biggest mistake: survey". ABS-CBN News and Current Affairs. பார்த்த நாள் April 15, 2012.
  97. "Philippines charges Gloria Arroyo with corruption". தி கார்டியன் (November 18, 2011). பார்த்த நாள் April 15, 2012. "Former president is formally accused of electoral fraud after government rushed to court as she tried to leave country"
  98. Jimenez-Gutierrez, Jason (November 23, 2010). "Philippines mourns massacre victims". Philippine Daily Inquirer. http://newsinfo.inquirer.net/breakingnews/nation/view/20101123-304817/Philippines-mourns-massacre-victims. பார்த்த நாள்: November 23, 2010. 
  99. Analyn Perez (November 25, 2009). "The Ampatuan Massacre: a map and timeline". GMA News (gmanews.tv). http://www.gmanetwork.com/news/story/177821/news/specialreports/the-ampatuan-massacre-a-map-and-timeline. 
  100. Manuel L. Quezon III (June 19, 2010). "Trivia on Aquino and Binay". ABS-CBN News and Current Affairs. பார்த்த நாள் September 20, 2014.
  101. gov.ph (October 15, 2012). "Speech of President Benigno Aquino III during the signing of the Framework Agreement on the Bangsamoro". Gov.ph. பார்த்த நாள் March 3, 2014.
  102. "The Republic of the Philippines v. The People's Republic of China". Pca-cpa.org. பார்த்த நாள் October 24, 2013.
  103. Del Cappar, Michaela (April 25, 2013). "ITLOS completes five-man tribunal that will hear PHL case vs. China". GMA News One. பார்த்த நாள் October 24, 2013.
  104. Frialde, Mike (February 23, 2013). "Sultanate of Sulu wants Sabah returned to Phl". The Philippine Star. http://www.philstar.com/headlines/2013/02/23/912045/sultanate-sulu-wants-sabah-returned-phl. பார்த்த நாள்: February 24, 2013. 
  105. "Philippine economy expands 7.2% in 2013". The Philippine Star (January 30, 2014). பார்த்த நாள் September 20, 2014.
  106. "Aquino signs K-12 bill into law". Rappler (May 15, 2013). பார்த்த நாள் September 20, 2014.
  107. (November 22, 2013) Typhoon Haiyan death toll rises over 5,000. பிபிசி. (Report). Retrieved on November 22, 2013.
  108. "Tacloban: City at the centre of the storm". பிபிசி. November 12, 2013. http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-24891456. பார்த்த நாள்: September 20, 2014. 
  109. "Country description". US State Department Website. US State Department Website (January 2012). பார்த்த நாள் January 24, 2012. "The Philippines is an emerging economy with a democratic system of government."
  110. Robles, Alan C. (July–August 2008). "Civil service reform: Whose service?". D+C (Internationale Weiterbildung und Entwicklung [InWEnt]) 49: 285–289. http://www.inwent.org/ez/articles/077943/index.en.shtml. பார்த்த நாள்: November 30, 2008. 
  111. Bigornia, Amante. (September 17, 1997). "The 'consultations' on Charter change". The Manila Standard. http://news.google.com/newspapers?id=no8VAAAAIBAJ&sjid=bQsEAAAAIBAJ&pg=4208,1807319&dq=. பார்த்த நாள்: December 13, 2009. 
  112. 112.0 112.1 112.2 112.3 112.4 112.5 112.6 112.7 112.8 "General Information" (September 21, 2014).. (older version – as it existed in 2009 – during the presidency of Gloria Macapagal Arroyo), The Official Government Portal of the Republic of the Philippines.
  113. 113.0 113.1 113.2 113.3 113.4 113.5 113.6 U.S. Department of State. Bureau of East Asian and Pacific Affairs. (October 2009). "Background Note: Philippines". பார்த்த நாள் December 18, 2009.
  114. Permanent Mission of the Republic of the Philippines to the United Nations. [c. 2008]. About Us. Retrieved August 13, 2010.
  115. Permanent Mission of the Republic of the Philippines to the United Nations. [c. 2008]. The Philippines and the UN Security Council. Retrieved January 12, 2008.
  116. ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவை. (October 25, 1999). Resolution 1272 [S-RES-1272(1999)]. Retrieved March 21, 2010.
  117. Bangkok Declaration. (August 8, 1967). Retrieved December 20, 2009 from Wikisource.
  118. "ASEAN Primer" at the Wayback Machine (archived திசம்பர் 17, 2007).. (1999). 3rd ASEAN Informal Summit. Archived from the original on December 17, 2007. Retrieved December 13, 2009.
  119. Ministry of Foreign Affairs of Japan. [c. 2009]. "Japan's ODA Data by Country – Philippines". பார்த்த நாள் June 2, 2010.
  120. 120.0 120.1 Dolan, Ronald E. (Ed.). (1991). "Relations with Asian Neighbors". Philippines: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress. Retrieved January 5, 2010 from Country Studies US Website.
  121. Aurea Calica. "Spain Starts Hiring RP Health Workers". www.newsflash.org. பார்த்த நாள் June 29, 2006.
  122. "Stock Estimate of Overseas Filipinos As of December 2009". Philippine Overseas Employment Administration. பார்த்த நாள் 2011-05-28.
  123. "Filipino Among Royal Guards of King of Spain". ABS CBN News. பார்த்த நாள் July 2, 2009.
  124. Leonard, John (2008-07-03). "OFW rights violation worsens under the Arroyo administration". Filipino OFWs Qatar. http://qa.filipinoexpats.com/node/940. பார்த்த நாள்: 2009-01-25. 
  125. Olea, Ronalyn (2008-10-25). "Middle East is ‘Most Distressing OFW Destination’ - Migrant Group". Bulatlat News. http://bulatlat.com/main/2008/10/25/middle-east-is-%E2%80%98most-distressing-ofw-destination%E2%80%99-migrant-group/. பார்த்த நாள்: 2009-01-25. 
  126. Torres, Estrella (January 22, 2009). "Saudi Arabia will still need RP medical professionals". Business Mirror. http://businessmirror.com.ph/index.php?option=com_content&view=article&id=5017:saudi-arabia-will-still-need-rp-medical-professionals-&catid=33:economy&Itemid=60. பார்த்த நாள்: January 24, 2009. 
  127. "DFA: 'Technicalities' blocking RP bid for OIC observer status". (May 26, 2009). GMA News. Retrieved July 10, 2009.
  128. Balana, Cynthia. (May 26, 2009). "RP nears observer status in OIC – DFA". The Philippine Daily Inquirer. http://globalnation.inquirer.net/news/news/view/20090526-207265/RP-nears-observer-status-in-OIC----DFA. பார்த்த நாள்: July 10, 2009. 
  129. "Shoulder Ranks (Officers)". The Philippine Army. பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  130. "Philippine Military Rank Insignia". Globalsecurity.org. பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  131. "AFP Organization". மூல முகவரியிலிருந்து April 19, 2008 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் February 3, 2008.
  132. The 1987 Philippine Constitution
  133. "Department of the Interior and Local Government Act of 1990". Lawphil.net. Retrieved January 30, 2014.
  134. "Republic Act No. 6975". The LAWPHiL Project. பார்த்த நாள் December 31, 2012.
  135. Hayden Cooper, May 1, 2012, Australian Broadcasting Corporation, Government urged to help kidnapped Australian, Retrieved September 3, 2014, "...Warren Richard Rodwell from Australia being held captive by this group since December 5, 2011...please do whatever to raise the 2 million US dollars they are asking for my release ..."
  136. RICHARD SHEARS and DANIEL MILLER, January 31, 2013, Daily Mail, 'He will suffer unusual way of death': Islamic terrorists' chilling threat to murder Australian captive unless ransom is paid, Retrieved September 3, 2014, "...Former soldier, 54, seized from his home in the Philippines 13 months ago..."
  137. Florante S. Solmerin, December 7, 2013, Manila Standard, Abu Sayyaf keeping 17 foreigners hostage, Retrieved September 3, 2014, "...17 foreigners, mostly birdwatchers, were being held hostage by the Abu Sayyaf Group..."
  138. Roel Pareño, The Philippine Star, March 24, 2013, Sayyaf releases Aussie hostage, Retrieved September 3, 2014, "...Australian Warren Rodwell emerged early yesterday withered after being held for 15 months by Abu Sayyaf bandits in southern Mindanao...."
  139. Sun Star, April 25, 2014, Abducted tourist, hotel staff now in Sulu, Retrieved September 3, 2014, "...Abu Sayyaf bandits have brought a Chinese tourist and a Filipino hotel receptionist to their jungle stronghold in southern Philippines after kidnapping the women from a dive resort in eastern Malaysia ..."
  140. "Guide to the Philippines conflict". (August 10, 2007). BBC News. Retrieved December 16, 2009.
  141. World Bank. Conflict Prevention & Reconstruction Unit. (February 2005). The Mindanao Conflict in the Philippines: Roots, Costs, and Potential Peace Dividend by Salvatore Schiavo-Campo and Mary Judd. Washington, D.C.: World Bank. (Social Development Paper No. 24). Retrieved December 16, 2009.
  142. Liefer, Michael. (2005). Michael Liefer – Selected Works on Southeast Asia (Chin, Kin-Wah & Leo Suryadinata, Eds.). Singapore: Institute of Southeast Asian Studies. ISBN 981-230-270-0.
  143. The White House. (March 27, 2003). "Coalition Members". பார்த்த நாள் December 18, 2009.
  144. Republic of the Philippines. National Statistical Coordination Board. "List of Regions". (March 2010). Retrieved May 21, 2010.
  145. 145.0 145.1 RONALD ECHALAS DIAZ, Office Manager (September 18, 1968). "Republic Act No. 5446 – An Act to Amend Section One of Republic Act Numbered Thirty Hundred and Forty-Six, Entitled "An Act to Define the Baselines of the Territorial Sea of the Philippines". Republic of the Philippines". Chan Robles Virtual Law Library. பார்த்த நாள் May 4, 2013.
  146. Mohamad, Kadir (2009) (PDF). Malaysia’s territorial disputes – two cases at the ICJ : Batu Puteh, Middle Rocks and South Ledge (Malaysia/Singapore), Ligitan and Sipadan [and the Sabah claim (Malaysia/Indonesia/Philippines)]. Institute of Diplomacy and Foreign Relations (IDFR) Ministry of Foreign Affairs, Malaysia. பக். 46. http://www.idfr.gov.my/images/stories/publication/2009/inside_pbp.pdf. பார்த்த நாள்: May 16, 2014. "Map of British North Borneo, highlighting in yellow colour the area covered by the Philippine claim, presented to the Court by the Philippines during the Oral Hearings at the ICJ on 25 June 2001". 
  147. "Memorandum Circular No. 75, s. 2004". Official Gazette of the Republic of the Philippines (November 12, 2004). பார்த்த நாள் June 18, 2012.
  148. "A Resolution Endorsing Zamboanga City as the location of Regional Center of Region IX". Regional Development Council IX (March 3, 2011). பார்த்த நாள் June 18, 2012.
  149. "General Profile of the Philippines : Geography". Philippine Information Agency.
  150. Central Intelligence Agency. (2009). "Field Listing :: Coastline". Washington, D.C.: Author. Retrieved 2009-11-07.
  151. "Philippines Mountain Ultra-Prominence". peaklist.org. பார்த்த நாள் June 19, 2009.
  152. (2011-04-06). "The World Factbook - Philippines". Central Intelligence Agency. Retrieved on March 14, 2011.
  153. Bruun, Anton Frederick (1956). The Galathea Deep Sea Expedition, 1950-1952, described by members of the expedition. Macmillian, New York. http://www.biodiversitylibrary.org/item/31710. 
  154. Republic of the Philippines. Department of Tourism. [c. 2008]. Leyte is Famous For... at the Wayback Machine (archived ஏப்ரல் 27, 2012). (archived from the original on April 27, 2012). Retrieved March 21, 2010 from www.travelmart.net.
  155. "Submissions, through the Secretary-General of the United Nations, to the Commission on the Limits of the Continental Shelf, pursuant to article 76, paragraph 8, of the United Nations Convention on the Law of the Sea of 10 December 1982". United Nations Commission on the Limits of the Continental Shelf (May 28, 2009). பார்த்த நாள் May 29, 2009.
  156. La Putt, Juny P. [c. 2003]. The 1990 Baguio City Earthquake. Retrieved 2009-12-20 from The City of Baguio Website.
  157. Newhall, Chris, James W. Hendley II, and Peter H. Stauffer. (February 28, 2005). "The Cataclysmic 1991 Eruption of Mount Pinatubo, Philippines (U.S. Geological Survey Fact Sheet 113-97)". U.S. Department of the Interior. U.S. Geological Survey. மூல முகவரியிலிருந்து August 25, 2013 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் April 9, 2007.
  158. "Puerto-Princesa Subterranean River National Park". UNESCO World Heritage Centre. பார்த்த நாள் May 4, 2013.
  159. 159.0 159.1 Greenlees, Donald. (May 14, 2008). "Miners shun mineral wealth of the Philippines". த நியூயார்க் டைம்ஸ். http://www.nytimes.com/2008/05/14/business/worldbusiness/14iht-mine.1.12876764.html. பார்த்த நாள்: December 11, 2009. 
  160. Davies, Ed and Karen Lema. (June 29, 2008). "Pricey oil makes geothermal projects more attractive for Indonesia and the Philippines". த நியூயார்க் டைம்ஸ். http://www.nytimes.com/2008/06/29/business/worldbusiness/29iht-energy.1.14068397.html. பார்த்த நாள்: December 18, 2009. 
  161. 161.0 161.1 161.2 "Natural Resources and Environment in the Philippines". (n.d.). eTravel Pilipinas. Retrieved January 22, 2009.
  162. Chanco, Boo. (December 7, 1998). "The Philippines Environment: A Warning". The Philippine Star. http://gbgm-umc.org/asia-pacific/philippines/ecophil.html.  Retrieved February 15, 2010 from gbgm-umc.org.
  163. Williams, Jann, Cassia Read, Tony Norton, Steve Dovers, Mark Burgman, Wendy Proctor, and Heather Anderson. (2001). Biodiversity Theme Report: The Meaning, Significance and Implications of Biodiversity (continued). CSIRO on behalf of the Australian Government Department of the Environment and Heritage. ISBN 0-643-06749-3. http://www.environment.gov.au/soe/2001/publications/theme-reports/biodiversity/biodiversity01-3.html. பார்த்த நாள்: November 6, 2009. 
  164. Carpenter, Kent E. and Victor G. Springer. (April 2005). "The center of the center of marine shore fish biodiversity: the Philippine Islands". Environmental Biology of Fishes (Springer Netherlands) 74 (2): 467–480. doi:10.1007/s10641-004-3154-4. 
  165. 165.0 165.1 165.2 Rowthorn, Chris and Greg Bloom. (2006). Philippines (9th ed.). Lonely Planet. p. 52. ISBN 1-74104-289-5. http://books.google.com/?id=aaUR07G0yAcC. 
  166. "Biological diversity in the Philippines". Eoearth.org. பார்த்த நாள் May 4, 2013.
  167. Tabaranza, Blas R., Jr. (January 17, 2005). "The largest eagle in the world". Haribon Foundation. பார்த்த நாள் September 23, 2012.
  168. BirdLife International. (2004). Pithecophaga jefferyi. 2006 ஐயுசிஎன் செம்பட்டியல். ஐயுசிஎன் 2006. தரவிறக்கப்பட்டது January 7, 2009.
  169. ""Lolong" holds world record as largest croc in the world". Protected Areas and Wildlife Bureau (November 17, 2011). பார்த்த நாள் June 23, 2012.
  170. Britton, Adam (November 12, 2011). "Accurate length measurement for Lolong". Croc Blog. பார்த்த நாள் June 23, 2012.
  171. 171.0 171.1 "Hub of Life: Species Diversity in the Philippines". Foundation for the Philippine Environment (February 18, 2014). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  172. Taguinod, Fioro. (November 20, 2008). "Rare flower species found only in northern Philippines". GMA News. Retrieved December 14, 2009.
  173. Bos A.R. and H.M. Smits (2013). "First Record of the dottyback Manonichthys alleni (Teleostei: Perciformes: Pseudochromidae) from the Philippines". Marine Biodiversity Records 6 (e61). doi:10.1017/s1755267213000365. https://www.researchgate.net/publication/236001316_First_Record_of_the_dottyback_Manonichthys_alleni_(Teleostei_Perciformes_Pseudochromidae)_from_the_Philippines?ev=prf_pub. 
  174. Arthur R. Bos and Girley S. Gumanao (2013). "Seven new records of fishes (Teleostei: Perciformes) from coral reefs and pelagic habitats in Southern Mindanao, the Philippines". Marine Biodiversity Records 6 (e95): 1–6. doi:10.1017/s1755267213000614. https://www.researchgate.net/publication/237335102_Seven_new_records_of_fishes_(Teleostei_Perciformes)_from_coral_reefs_and_pelagic_habitats_in_Southern_Mindanao_the_Philippines?ev=prf_pub. 
  175. Bos A.R., G.S. Gumanao and F.N. Salac (2008). "A newly discovered predator of the crown-of-thorns starfish". Coral Reefs 27: 581. doi:10.1007/s00338-008-0364-9. https://www.researchgate.net/publication/225650880_A_newly_discovered_predator_of_the_crown-of-thorns_starfish. 
  176. Ocaña O., J.C. den Hartog, A. Brito and A.R. Bos (2010). "On Pseudocorynactis species and another related genus from the Indo-Pacific (Anthozoa: Corallimorphidae)". Revista de la Academia Canaria de Ciencias XXI (3-4): 9–34. https://www.researchgate.net/publication/230851883_On_Pseudocorynactis_species_and_another_related_genus_from_the_Indo-Pacific_(Anthozoa_Corallimorphidae)?ev=prf_pub. 
  177. Bos A.R. (2014). "Upeneus nigromarginatus, a new species of goatfish (Perciformes: Mullidae) from the Philippines". Raffles Bulletin of Zoology 62: 745–753. https://www.researchgate.net/publication/266563180_Upeneus_nigromarginatus_a_new_species_of_goatfish_%28Perciformes_Mullidae%29_from_the_Philippines. 
  178. "About the Philippines". (October 17, 2009). Retrieved December 20, 2009 from the Philippine History Website.
  179. Peralta, Eleno O. (2005). "21. Forests for poverty alleviation: the response of academic institutions in the Philippines". In Sim, Appanah, and Hooda (Eds.). Proceedings of the workshop on forests for poverty reduction: changing role for research, development and training institutions (RAP Publication). ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு (FAO). Retrieved December 20, 2009.
  180. Kirby, Alex. (July 23, 2003). SE Asia faces 'catastrophic' extinction rate. BBC News. Retrieved December 20, 2009.
  181. 181.0 181.1 181.2 Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration. (n.d.). "Climate of the Philippines". பார்த்த நாள் April 24, 2010.
  182. Lonely Planet. (n.d.). Philippines: When to go & weather. Retrieved January 23, 2009.
  183. 183.0 183.1 அமெரிக்கக் காங்கிரசு நூலகம்Federal Research Division. (March 2006). Country Profile: Philippines. Retrieved December 17, 2009.
  184. Chong, Kee-Chai, Ian R. Smith, and Maura S. Lizarondo. (1982). "III. The transformation sub-system: cultivation to market size in fishponds". Economics of the Philippine Milkfish Resource System. The United Nations University. ISBN 92-808-0346-8. Archived from the original on July 19, 2011. http://wayback.archive.org/web/*/http://www.unu.edu/unupress/unupbooks/80346e/80346E06.htmhtm. பார்த்த நாள்: May 14, 2009. 
  185. Philippine Atmospheric, Geophysical and Astronomical Services Administration (PAGASA). (January 2009). Member Report to the ESCAP/WMO Typhoon Committee, 41st Session. http://www.typhooncommittee.org/41st/docs/TC2_MemberReport2008_PHILIPPINES1.pdf. பார்த்த நாள்: December 17, 2009. 
  186. Monthly Typhoon Tracking Charts. (2010). Retrieved April 24, 2010 from the National Institute of Informatics, Kitamoto Laboratory, Digital Typhoon Website.
  187. 187.0 187.1 Glossary of Meteorology. Baguio. Retrieved on June 11, 2008.
  188. "Average Monthly Temperature and Rainfall for Philippines from 1990-2009". World Bank. பார்த்த நாள் October 7, 2014.
  189. Jonathan H. Ping Middle Power Statecraft (p 104)
  190. Republic of the Philippines. National Statistical Coordination Board. "Third Quarter 2009 Gross National Product and Gross Domestic Product by Industrial Origin". பார்த்த நாள் December 11, 2009.
  191. 191.0 191.1 191.2 Republic of the Philippines. National Statistics Office. (October 2009). "Quickstat" (PDF). மூல முகவரியிலிருந்து July 11, 2012 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் December 11, 2009.
  192. "Philippines jobless rate eases to 6% in October". MarketWatch (December 10, 2014). பார்த்த நாள் December 14, 2014.
  193. "Philippine Unemployment Rate Falls In October". RTTNews (December 10, 2014). பார்த்த நாள் December 14, 2014.
  194. Magtulis, Prinz P. (August 28, 2014). "Philippine GDP Growth Beats Estimate in Boost to Aquino Goal". Bloomberg News. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  195. Denis Somoso. (September 30, 2013). "$83.201 Billion – Philippines GIR now Rank 26th World's highest International Reserves". Philippines, ASIA and the Global Economy Site. Retrieved September 30, 2013.
  196. Mendoza, Ronlad U. (June 25, 2012). "Debt free?". Rappler. பார்த்த நாள் December 14, 2014.
  197. "Debt-to-gov’t ratio hits 38.1% in end-March". Rappler (September 23, 2014). பார்த்த நாள் December 14, 2014.
  198. Dela Peña, Zinnia B. (September 24, 2014). "Debt-to-GDP ratio continues to improve". The Philippine Star. பார்த்த நாள் December 14, 2014.
  199. "From butt of jokes in 1986, Philippines has risen to creditor nation, says ex-finance chief". Newsinfo.inquirer.net (February 28, 2012). பார்த்த நாள் March 3, 2014.
  200. The Filipina sisterhood. (December 20, 2001). தி எக்கனாமிஸ்ட். Retrieved November 9, 2009.
  201. 201.0 201.1 201.2 Ure, John (2008). Telecommunications Development in Asia. Hong Kong University Press. பக். 301–302. ISBN 978-962-209-903-6. http://books.google.com/?id=rujyOiFMl0MC&printsec=frontcover. 
  202. "Philippines". International Monetary Fund. பார்த்த நாள் April 20, 2012.
  203. Felix, Rocel. (January 25, 2008). 2007 GDP seen growing at fastest rate in 30 years. The Philippine Daily Inquirer. Retrieved May 29, 2010.
  204. United Nations Development Programme. (2009). Table G: Human development and index trends, Table I: Human and income poverty. ISBN 978-0-230-23904-3. 
  205. Reddel, Paul (May 27, 2009). Infrastructure & Public-Private Partnerships in East Asia and the Philippines [PowerPoint slides]. Presentation in Manila to the American Foreign Chambers of Commerce of the Philippines. Retrieved February 13, 2010 from the Public-Private Infrastructure Advisory Facility (PPIAF) Website.
  206. "Report for Selected Countries and Subjects". Imf.org (September 14, 2006). பார்த்த நாள் October 23, 2011.
  207. "OFW remittances to increase by 8.5% in 2014—Standard Chartered". Philippine Daily Inquirer (January 13, 2014). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  208. "Why PH improves in competitiveness ranking". Rappler (Aug 22, 2013). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  209. "Poverty and regional development imbalance". Philippine Daily Inquirer (March 5, 2014). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  210. Llorito, David. (May 10, 2006). "Help wanted for Philippines outsourcing". Asia Times. பார்த்த நாள் December 11, 2009.
  211. "Beyond the Brics: A Look at the 'Next 11'" (April 2007). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  212. Armstrong, Aristidi (April 21, 2013). "Move over BRICS, the "Next Eleven" has emerged". Economics Student Society of Australia. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  213. Olchondra, Riza T. (October 2, 2006). As India gets too costly, BPOs turn to Philippines. The Philippine Daily Inquirer. Retrieved December 16, 2009.
  214. "GOLDMAN: Here's What Global GDP Will Look Like In 2050". Business Insider (November 19, 2012). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  215. Platt, Eric (January 13, 2012). "These Economies Will Dominate The World In 2050". Business Insider. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  216. Fajardo, Fernando (February 29, 2012). "The Philippines in 2050". Philippine Daily Inquirer. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  217. Kevin Voigt (January 12, 2012). World's top economies in 2050 will be... CNN. (archived from the original on August 14, 2012)
  218. "ARANGKADA PHILIPPINES 2010: A BUSINESS PERSPECTIVE - Infrastructure". பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  219. Larano, Cris (June 3, 2014). "Philippines Bets on Better Infrastructure". The Wall Street Journal. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  220. "The CIA World Factbook - Philippines". பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  221. "Government keen on improving public transport system". The Philippine Star. பார்த்த நாள் January 30, 2013.
  222. Republic of the Philippines. Land Transportation Office. Number of Motor Vehicles Registered. (January 29, 2008). Retrieved January 22, 2009.
  223. "Republic Act No, 9447". Civil Aviation Authority of the Philippines. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  224. "Manual of Standards for AERODROMES". Civil Aviation Authority of the Philippines. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  225. "Airport Directory". Civil Aviation Authority of the Philippines (July 2014). பார்த்த நாள் August 23, 2014.
  226. "About PAL". Philippineairlines.com. பார்த்த நாள் May 4, 2013.
  227. State of Hawaii. Department of Transportation. Airports Division. [c. 2005]. "Philippine Air Lines". Hawaii Aviation. Retrieved January 9, 2010.
  228. Oxford Business Group. (2009). The Report: Philippines 2009. p. 97. ISBN 1-902339-12-6. http://books.google.com/?id=eY-Oq1IGzdMC&pg=PT98&dq=#v=onepage&q=. 
  229. Cabral, Maria Catalina E. (December 2009). "Road Infrastructure Development in the Philippines". Republic of the Philippines : Department of Public Works and Highways. பார்த்த நாள் October 6, 2014.
  230. "Philippines Transportation". பார்த்த நாள் August 23, 2014.
  231. Linking the Philippine Islands, Through the highway of the Sea.. p. 51. http://asiafoundation.org/resources/pdfs/RoRobookcomplete.pdf. பார்த்த நாள்: August 23, 2014. 
  232. "The LRT Line 1 System". Light Rail Transit Authority. பார்த்த நாள் June 9, 2014.
  233. ஐக்கிய நாடுகளின் மனிதக் குடியிருப்புச் செயற்றிட்டம். (1993). Provision of Travelway Space for Urban Public Transport in Developing Countries. UN–HABITAT. pp. 15, 26–70, 160–179. ISBN 92-1-131220-5.
  234. "About Us - MRT3 Stations". Metro Rail Transit. பார்த்த நாள் September 21, 2014."About Us - Background". Metro Rail Transit. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  235. "Brief history of PNR". Philippine National Railways. மூல முகவரியிலிருந்து February 27, 2009 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் November 4, 2011.
  236. "Manila Railroad Company". National Register of Historic Sites & Structures in the Philippines. National Historical Commission of the Philippines. பார்த்த நாள் September 6, 2013.
  237. "Ang kasaysayan ng Panay Railways Incorporated". Department of Trade and Communication via the Philippine Railways Blog (an advocacy website) (June 5, 2012). பார்த்த நாள் October 12, 2014.
  238. Valmero, Anna. "DoST to develop electric-powered monorail for mass transport". பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  239. Regidor, Anna Kristine. "UPD monorail project begins". July 27, 2011. University of the Philippines Diliman. பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  240. Usman, Edd K. (February 27, 2014). "Bigger Automated Guideway Train ready for testing". Manila Bulletin. பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  241. "BUS O TREN? DOST's road train rolls off to vehicle test". Interaksyon (September 12, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  242. "Hybrid electric road train to be road-tested this month". Manila Bulletin (September 13, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  243. "Roadworthiness tests for hybrid train to start next month". The Philippine Star (September 14, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  244. "PH pushes for heavy industries". Manila Bulletin (December 15, 2013). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  245. The Philippine Transportation System. (August 30, 2008). Asian Info. Retrieved January 22, 2009.
  246. Strong Republic Nautical Highway. (n.d.). Official Website of President Gloria Macapagal Arroyo. Retrieved January 22, 2009.
  247. Gov't revives Pasig River ferry service. (February 14, 2007). GMA News. Retrieved December 18, 2009.
  248. "MMDA to reopen Pasig River ferry system on April 28; offers free ride". Philippine Information Agency (April 25, 2014). பார்த்த நாள் October 3, 2014.
  249. "The DOST in Brief". பார்த்த நாள் October 5, 2014.
  250. Roces, Alejandro R.. "Maria Ylagan Orosa". The Philippine Star. பார்த்த நாள் October 5, 2014.
  251. Engel, KeriLynn. "Fe del Mundo, first female student at Harvard Medical School". Amazing Wome History. பார்த்த நாள் October 5, 2014.
  252. Sabater, Madel R. (2007-06-05). "National Scientist Dr. Paulo Campos passes away at 85". Manila Bulletin. மூல முகவரியிலிருந்து 2007-09-14 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2007-12-29.
  253. Sabater, Madel (August 12, 2014). "Dr Ramon Barba: Science 'against all odds'". Rappler. பார்த்த நாள் October 5, 2014.
  254. "Mabuhay acquires Indon satellite;sets new orbit". Manila Standard. July 25, 1996. http://news.google.com/newspapers?nid=1370&dat=19960725&id=9mUVAAAAIBAJ&sjid=0goEAAAAIBAJ&pg=6158,3894648. பார்த்த நாள்: October 5, 2014. 
  255. De Guzman, RJ (June 24, 2014). "PH soon in space; DOST to launch satellite by 2016". Kicker Daily News. http://kickerdaily.com/ph-soon-in-space-dost-to-launch-satellite-by-2016/. பார்த்த நாள்: June 30, 2014. 
  256. "IRRI website: About IRRI". http://irri.org/about-us/our-organization. 
  257. "International Rice Research Institute on Google maps". http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=216500419896071727279.00047e4961aea61049e8c&ll=13.410994,82.792969&spn=74.853042,112.675781&source=embed. 
  258. "An adventure in applied science: A history of the International Rice Research Institute". http://books.google.com.ph/books?id=3d-6iv9xQT0C&pg=PR13&lpg=PR13&dq=rockefeller+ford+irri+1960&source=bl&ots=JBOEJEE_A2&sig=ifmdZbpjtxKHm0GvdEIqWPjvBZY&hl=en&sa=X&ei=N8s8T87bAuuNiAeNju3nBA&redir_esc=y#v=onepage&q=rockefeller%20ford%20irri%201960&f=false. பார்த்த நாள்: October 5, 2014. 
  259. 259.0 259.1 "Asia's Fab 50 Companies: PLDT-Philippine Long Distance Telephone". Forbes. September 3, 2008. Retrieved 2009-13-14.
  260. Francisco, Rosemarie. (March 4, 2008). Filipinos sent 1 billion text messages daily in 2007. The Philippine Daily Inquirer. Reuters. Retrieved December 18, 2009.
  261. Teves, Oliver. (October 29, 2007). Cell phones double as electronic wallets in Philippines. USA Today. Associated Press. Retrieved December 11, 2009.
  262. Special Report: The Global 2000. (April 2, 2008). Forbes. p.10. Retrieved December 14, 2009.
  263. "LAWS, RULES & REGULATIONS". National Telecommunications Commission. பார்த்த நாள் October 5, 2014.
  264. Republic of the Philippines. National Telecommunications Commission. [c. 2010]. "Broadcast(AM,FM,TV,CATV) – Number of Broadcast and CATV Stations by Region". மூல முகவரியிலிருந்து June 28, 2010 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் January 16, 2010.
  265. Guerrero, Alora Uy (March 20, 2014). "#20PHnet: A timeline of Philippine Internet". யாகூ!. பார்த்த நாள் October 5, 2014.
  266. Republic of the Philippines. National Telecommunications Commission. [c. 2010]. "Internet Service Providers – Internet Service". மூல முகவரியிலிருந்து January 25, 2009 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் January 16, 2010.
  267. Internet World Stats. (2009). Philippines: Internet Usage Stats and Marketing Report. Miniwatts Marketing Group. Retrieved January 22, 2009.
  268. Liao, Jerry. (May 9, 2008). "The Philippines – Social Networking Capital of the World". Cnet Asia. மூல முகவரியிலிருந்து May 16, 2008 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் November 8, 2009.
  269. "Philippines - Travel & Tourism Total Contribution to GDP - Travel & Tourism Total Contribution to GDP - % share". பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  270. "Travel and tourism to contribute P490B or 3.8% to 2014 PHL output, says council". GMA News and Current Affairs (March 19, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  271. "Philippines' tourism sector bullish on 2015 Asean integration". AsiaOne News (September 6, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  272. "INTERNATIONAL TOURIST ARRIVALS and RECEIPTS FOR JANUARY TO JUNE 2014". பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  273. "UPDATED: New DOT slogan is "It's more fun in the Philippines," new logo also unveiled". Spot.ph (January 6, 2012). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  274. "Malacanang welcomes award for global tourism campaign 'It's More Fun in the Philippines'". InterAksyon (July 13, 2013). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  275. "BORACAY 2012 WORLD’S BEST ISLAND". July 11, 2012. Archived from the original on July 15, 2012. http://web.archive.org/web/20120715024241/http://www.mb.com.ph/articles/365540/boracay-2012-world-s-best-island. 
  276. CO2 Emissions from Fuel Combustion Population 1971–2008 (pdf page 86); page 86 of the pdf, IEA (OECD/ World Bank) (original population ref OECD/ World Bank e.g. in IEA Key World Energy Statistics 2010 page 57)
  277. Republic of the Philippines. National Statistical Coordination Board. Population of the Philippines Census Years 1799 to 2007. Retrieved 2009-12-11.
  278. Republic of the Philippines. National Statistics Office. (2008). "Official population count reveals..". மூல முகவரியிலிருந்து 2012-09-10 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 2008-04-17.
  279. "Bishops threaten civil disobedience over RH bill". GMA News (2010-09-29). பார்த்த நாள் 2010-10-16.
  280. Central Intelligence Agency. "Field Listing :: Life expectancy at birth". Washington, D.C.: Author. பார்த்த நாள் 2009-12-11.
  281. Collymore, Yvette. (June 2003). "Rapid Population Growth, Crowded Cities Present Challenges in the Philippines". Population Reference Bureau. பார்த்த நாள் 2010-04-26.
  282. Asis, Maruja M.B. (January 2006). "The Philippines' Culture of Migration". Migration Information Source. Migration Policy Institute. Retrieved December 14, 2009.
  283. "Selected Population Profile in the United States: Filipino alone or in any combination". United States Census Bureau. மூல முகவரியிலிருந்து January 7, 2012 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் February 1, 2009. The U.S. Census Bureau 2007 American Community Survey counted 3,053,179 Filipinos; 2,445,126 native and naturalized citizens, 608,053 of whom were not U.S. citizens.
  284. Global Pinoys to rally at Chinese consulates – The Philippine Star » News » Headlines. Philstar.com (2012-04-27). Retrieved on 2012-07-04.
  285. பிழை காட்டு: செல்லாத <ref> குறிச்சொல்; rappler.com என்னும் பெயரில் உள்ள ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையேதும் வழங்கப்படவில்லை
  286. 286.0 286.1 Republic of the Philippines. National Statistics Office. (April 2008). "Total Population and Annual Population Growth Rates by Region: Population Censuses 1995, 2000, and 2007". மூல முகவரியிலிருந்து July 16, 2012 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் April 4, 2010.
  287. Demographia. (July 2010). Demographia World Urban Areas (World Agglomerations) Population & Projections (Edition 6.1). Retrieved March 29, 2011.
  288. Republic of the Philippines. National Statistical Coordination Board. (July 2009). 2008 Gross Regional Domestic Product – Levels of GRDP. Retrieved April 4, 2010.
  289. Hawksworth, John, Thomas Hoehn and Anmol Tiwari. "Global City GDP Rankings 2008–2025". UK Economic Outlook November 2009. PricewaterhouseCoopers. மூல முகவரியிலிருந்து May 31, 2013 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் November 20, 2009.
  290. Republic of the Philippines. National Statistics Office. (2009). The Philippines in Figures 2009. Archived from the original on July 11, 2012. http://web.archive.org/web/20120711135118/http://www.census.gov.ph/data/publications/pif_2009.pdf. பார்த்த நாள்: December 23, 2009. 
  291. "Philippines". (2009). In Encyclopædia Britannica. Retrieved December 18, 2009 from Encyclopædia Britannica Online.
  292. 292.0 292.1 292.2 Lewis, Paul M. (2009). Languages of Philippines. Ethnologue: Languages of the World (16th ed.). Dallas, Tex.: SIL International. Retrieved December 16, 2009.
  293. Dolan, Ronald E. (Ed.). (1991). "Ethnicity, Regionalism, and Language". Philippines: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress. Retrieved April 8, 2010 from Country Studies US Website.
  294. Capelli; Christian; James F. Wilson; Martin Richards; Michael P. H. Stumpf; Fiona Gratrix; Stephen Oppenheimer; Peter Underhill et al. (2001). "A Predominantly Indigenous Paternal Heritage for the Austronesian-Speaking Peoples of Insular South Asia and Oceania". American Journal of Human Genetics 68 (2): 432–443. doi:10.1086/318205. பப்மெட் 11170891. PMC 1235276. Archived from the original on May 11, 2011. http://web.archive.org/web/20110511201051/http://hpgl.stanford.edu/publications/AJHG_2001_v68_p432.pdf. பார்த்த நாள்: December 18, 2009. 
  295. "Chinese lunar new year might become national holiday in Philippines too". Xinhua News (August 23, 2009). Retrieved December 18, 2009.
  296. Filipino Food and Culture. Food-links.com. Retrieved on July 4, 2012.
  297. Jagor, Fëdor, et al. (1870). The Former Philippines thru Foreign Eyes
  298. "The Impact of Spanish Rule in the Philippines". (2009). Tagalog at NIU. Retrieved December 19, 2009 from the Northern Illinois University, Center for Southeast Asian Studies, SEAsite Project.
  299. Philippine Census, 2010. Table 11. Household Population by Ethnicity, Sex, and Region: 2013.
  300. (2013). Languages of Philippines. Ethnologue: Languages of the World (17th ed.). டாலஸ், டெக்சஸ்: SIL International.
  301. Joselito Guianan Chan, Managing Partner. "1987 Constitution of the Republic of the Philippines, Article XIV, Section 7.". Chan Robles & Associates Law Firm. பார்த்த நாள் May 4, 2013.
  302. "Ethnologue Report on Chavacano". Ethnologue.com. பார்த்த நாள் May 4, 2013.
  303. Muslim education program gets P252-M funding. Philippine Daily Inquirer. July 13, 2011.
  304. DepEd to continue teaching French in select public schools in 2013. Philippine Daily Inquirer. December 6, 2012.
  305. Philippines: Students to take foreign language. Gulf News. March 22, 2013.
  306. பிழை காட்டு: செல்லாத <ref> குறிச்சொல்; NSO என்னும் பெயரில் உள்ள ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையேதும் வழங்கப்படவில்லை
  307. Republic of the Philippines. National Statistics Office. (February 18, 2003). "2000 Census: Additional Three Persons Per Minute". மூல முகவரியிலிருந்து June 10, 2012 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் January 9, 2008.
  308. http://www.ncmf.gov.ph/
  309. RP closer to becoming observer-state in Organization of Islamic Conference. (May 29, 2009). The Philippine Star. Retrieved 2009-07-10, "Eight million Muslim Filipinos, representing 10 percent of the total Philippine population, ...".
  310. 310.0 310.1 U.S. Department of State. (2008). Philippines: International Religious Freedom Report 2010. Retrieved 2011-05-20, "Islam is the largest minority religion, and Muslims constitute between 5 and 9 percent of the total population."
  311. R Michael Feener, Terenjit Sevea. Islamic Connections: Muslim Societies in South and Southeast Asia. p. 144. http://books.google.co.uk/books?id=2MyHnPaox9MC&pg=PA144&dq&hl=en&sa=X&ei=zMGSU6nvIsmM7QaY-YCoAg&ved=0CCsQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false. பார்த்த நாள்: June 7, 2014. 
  312. 312.0 312.1 312.2 Philippines, த வேர்ல்டு ஃபக்ட்புக்
  313. 313.0 313.1 313.2 Pew Research Center's Religion & Public Life Project: Philippines. Pew Research Center. 2010.
  314. The Largest Baha'i Communities. (September 30, 2005). Retrieved April 26, 2010 from www.adherents.com.
  315. https://worldview.gallup.com/default.aspx
  316. http://www2.ttcn.ne.jp/~honkawa/9460.html
  317. 317.0 317.1 "LITERACY OF MEN AND WOMEN IN THE PHILIPPINES". National Statistics Office. பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  318. "Highlights of the 2008 Functional Literacy, Education and Mass Media Survey (FLEMMS)". Technical Education and Skills Development Authority. பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  319. "'Last leg' before K to 12: DepEd gets highest budget". Rappler (September 19, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  320. "DepEd gets largest share of proposed 2015 budget". Manila Bulletin (July 31, 2014). பார்த்த நாள் September 19, 2014.
  321. 321.0 321.1 Republic of the Philippines. Commission on Higher Education. (August 2010). Information on Higher Education System at the Wayback Machine (archived சூலை 4, 2011).. Official Website of the Commission on Higher Education. Retrieved April 17, 2011.
  322. Republic of the Philippines. (Approved: August 11, 2001). Republic Act No. 9155 – Governance of Basic Education Act of 2001. Retrieved December 11, 2009 from the Chan Robles Virtual Law Library.
  323. Dexter San Pedro (May 15, 2013). "Aquino signs K-12 enhanced basic education law". InterAksyon.com. பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  324. "K to 12 Basic Education Program Frequently Asked Questions". Department of Education (November 25, 2011). மூல முகவரியிலிருந்து June 11, 2012 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் April 28, 2012.
  325. Jerry E. Esplanada (July 20, 2009). "Mainstreaming Madrasa". The Philippine Daily Inquirer. பார்த்த நாள் September 23, 2014.
  326. Republic of the Philippines. (Approved: April 29, 2008). Republic Act 9500 – An Act to Strengthen the University of the Philippines as the National University. Chan Robles Law Library.
  327. "PHL spends less on health care amid economic boom — PIDS". GMA News and Public Affairs (September 4, 2013). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  328. 328.0 328.1 World Health Organization. (2009). World Health Statistics 2009. Geneva. ISBN 978-92-4-156381-9. http://www.who.int/entity/whosis/whostat/EN_WHS09_Full.pdf. பார்த்த நாள்: December 23, 2009. 
  329. Philippine News Agency. (December 14, 2009). "Senate approves proposed 2010 national budget". Retrieved December 18, 2009 from the Official Government Portal of the Republic of the Philippines.
  330. "DOH budget increase for 2014 ‘biggest ever’ due to sin tax law". Action for Economic Reforms (January 15, 2014). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  331. World Health Organization. (April 2006). Philippines. Country Cooperation Strategy at a Glance. Retrieved December 23, 2009.
  332. United States Agency for International Development. (May 2008). USAID Country Health Statistical Report – Philippines. Retrieved April 8, 2010.
  333. Santos, Tina G. (April 1, 2013). "HIV cases rose 43% to 486 in February; 16 AIDS deaths reported — DOH". Philippines Daily Inquirer. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  334. Mydans, Seth (April 20, 2003). "Low Rate Of AIDS Virus In Philippines Is a Puzzle". The New York Times. பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  335. Baringer, Sally E. [c. 2006]. "The Philippines". In Countries and Their Cultures. Advameg Inc. Retrieved December 20, 2009 from www.everyculture.com.
  336. Rowthorn, Chris and Greg Bloom. (2006). Philippines (9th ed.). Lonely Planet. p. 44. ISBN 1-74104-289-5. http://books.google.com/?id=aaUR07G0yAcC&pg=PA44&q=. 
  337. Dumont, Jean-Paul. (1992). Visayan Vignettes: Ethnographic Traces of a Philippine Island. Chicago: University of Chicago Press. பக். 160–162. ISBN 0-226-16954-5. http://books.google.com/?id=zMFKs8--FDMC&pg=PA160&dq=#v=onepage&q=. 
  338. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2010). "Baroque Churches of the Philippines". UNESCO World Heritage Centre. பார்த்த நாள் January 12, 2010.
  339. Rowthorn, Chris and Greg Bloom. (2006). Philippines (9th ed.). Lonely Planet. p. 145. ISBN 1-74104-289-5. http://books.google.com/?id=aaUR07G0yAcC&pg=PA145&q=. 
  340. "The Jollibee Phenomenon". Jollibee Inc. மூல முகவரியிலிருந்து June 23, 2007 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் January 9, 2008.
  341. 341.0 341.1 Conde, Carlos H. (May 31, 2005). "Jollibee stings McDonald's in Philippines". த நியூயார்க் டைம்ஸ். http://www.nytimes.com/2005/05/30/business/worldbusiness/30iht-burger.html?pagewanted=all. பார்த்த நாள்: January 5, 2010. 
  342. Zialcita, Fernando Nakpil. (2005). Authentic Though not Exotic: Essays on Filipino Identity. Quezon City: Ateneo de Manila University Press. p. 281. ISBN 971-550-479-5. http://books.google.com/?id=PEy9G-HLokwC&pg=PA281&dq=#v=onepage&q=. 
  343. Rowthorn, Chris and Greg Bloom. (2006). Philippines (9th ed.). Lonely Planet. p. 48. ISBN 1-74104-289-5. http://books.google.com/?id=aaUR07G0yAcC&pg=PA48&dq=filipino+cuisine&q=filipino%20cuisine. 
  344. Zibart, Eve. (2001). The Ethnic Food Lover's Companion: Understanding the Cuisines of the World. Menasha Ridge Press. p. 277. ISBN 0-89732-372-6. http://books.google.com/?id=y6vTun3i4NQC&pg=PA266&q=. 
  345. Lopez, Mellie Leandicho. (2006). A Handbook of Philippine Folklore. University of the Philippines Press. ISBN 971-542-514-3. http://books.google.com/?id=jGssp-oJrT8C&printsec=frontcover&q=. 
  346. Zaide, Gregorio and Sonia (1999). Jose Rizal: Life, Works, and Writings of a Genius, Writer, Scientist and National Hero. Quezon City: All Nations publishing Co. Inc.. ISBN 971-642-070-6. http://www.allnationspublishing.com/articles/6/1/Jose-Rizal-Life-Works-and-Writings-of-a-Genius-Writer-Scientist-and-National-Hero/Page1.html. 
  347. Republic of the Philippines. National Commission for Culture and the Arts. The National Artists of the Philippines. Retrieved December 26, 2009 from the National Commission for Culture and the Arts Website.
  348. Country profile: The Philippines. (December 8, 2009). BBC News. Retrieved December 20, 2009.
  349. Santiago, Erwin (April 12, 2010). AGB Mega Manila TV Ratings (April 7–11): Agua Bendita pulls away at the Wayback Machine (archived சூன் 23, 2011).. Retrieved May 23, 2010 from the Philippine Entertainment Portal Website.
  350. "Restoring Himala". Philippine Daily Inquirer (August 5, 2012). பார்த்த நாள் October 29, 2012.
  351. "May Himala! Restored film proves real global classic". யாகூ! (August 16, 2012). பார்த்த நாள் October 29, 2012.
  352. "Restored version of Himala will premiere at the 69th Venice Film Festival". pep.ph (August 13, 2012). பார்த்த நாள் September 21, 2014.
  353. "Cannes Classics 2013 line-up unveiled". Screen Daily. பார்த்த நாள் April 30, 2013.
  354. "The Philippines' celebrity-obsessed elections". (April 26, 2007). தி எக்கனாமிஸ்ட். Retrieved January 15, 2010.
  355. "Billiard Congress of America: Hall of Fame Inductees". (2009). Retrieved December 20, 2009 from the Billiard Congress of America Website.
  356. Mga Kilalang Pilipino [Known Filipinos]. (n.d.) (in Filipino). Tagalog at NIU. Retrieved April 25, 2010 from the Northern Illinois University, Center for Southeast Asian Studies, SEAsite Project.
  357. Himmer, Alastair (June 5, 2010). "Pacquiao named fighter of the decade". ராய்ட்டர்ஸ். http://www.reuters.com/article/idUSTRE6541BX20100605. 
  358. "The Games of the VIII Olympiad: Official Report (part 1, page 91)" (French). la84foundation.org. French Olympic Committee (July 28, 2012). பார்த்த நாள் July 28, 2012.
  359. Smothers, Ronald (July 19, 1996). "OLYMPICS;Bitterness Lingering Over Carter's Boycott". The New York Times. http://www.nytimes.com/1996/07/19/sports/olympics-bitterness-lingering-over-carter-s-boycott.html. 
  360. (PDF) The Official Report of XIth Winter Olympic Games, Sapporo 1972. The Organizing Committee for the Sapporo Olympic Winter Games. 1973. பக். 32, 145, 447. http://www.la84foundation.org/6oic/OfficialReports/1972/orw1972.pdf. பார்த்த நாள்: January 31, 2008. 
  361. Mga Larong Kinagisnan at the Wayback Machine (archived நவம்பர் 6, 2007). [Games One Grows Up With]. Hagonoy.com. (archived from the original on November 6, 2007)
  362. Mga Larong Pilipino [Philippine Games]. (2009). Tagalog at NIU. Retrieved December 19, 2009 from the Northern Illinois University, Center for Southeast Asian Studies, SEAsite Project. (archived from the original on June 28, 2014)
  363. Yo-yo. (2010). In Merriam-Webster Online Dictionary. Retrieved January 10, 2010.
  364. Republic of the Philippines. (Approved: December 11, 2009). An Act Declaring Arnis as the National Martial Art and Sport of the Philippines. Retrieved February 18, 2010 from the Senate of the Philippines Website.

நூற்பட்டியல்[தொகு]

  • Agoncillo, Teodoro A. (1990). History of the Filipino People (8th ed.). Garotech Publishing. ISBN 9718711066. 
  • Armes, Roy (1987). Third World Film Making and the West. University of California Press. ISBN 9780520908017. 
  • Chandler, David P.; Steinberg, David Joel (1987). In Search of Southeast Asia: A Modern History (revised 2nd edition ed.). University of Hawaii Press. ISBN 0824811100. 
  • De Borja, Marciano R. (2005). Basques in the Philippines. University of Nevada Press. ISBN 0874175909. 
  • Dumont, Jean-Paul (1992). Visayan Vignettes: Ethnographic Traces of a Philippine Island. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0226169545. 
  • Fox, Robert B. (1970). The Tabon Caves: Archaeological Explorations and Excavations on Palawan. National Museum. ASIN B001O7GGNI. 
  • Friis, Herman Ralph. ed. (1967). The Pacific Basin: A History of Its Geographical Exploration. American Geographical Society. 
  • Go, Julian; Foster, Anne L. (2003). The American Colonial State in the Philippines: Global Perspectives. Duke University Press. ISBN 0822330997. 
  • Halili, Maria Christine N. (2004). Philippine History. Rex Bookstore. ISBN 9712339343. 
  • Hirahara, Naomi (2003). Distinguished Asian American Business Leaders. Greenwood Publishing. ISBN 1573563447. 
  • Kurlansky, Mark (1999). The Basque History of the World. Nueva York: Walker & Company. ISBN 0-8027-1349-1. 
  • McAmis, Robert Day (2002). Malay Muslims: The History and Challenge of Resurgent Islam in Southeast Asia. Wm. B. Eerdmans Publishing. ISBN 0802849458. 
  • Munoz, Paul Michel (2006). Early Kingdoms of the Indonesian Archipelago and the Malay Peninsula. Singapore: Editions Didier Millet. ISBN 9814155675. 
  • Osborne, Milton E. (2004). Southeast Asia: An Introductory History (9th ed.). Allen & Unwin. ISBN 1741144485. 
  • Oxford Business Group (2009). The Report: Philippines 2009. Oxford Business Group. ISBN 1902339126. 
  • Price, Michael G. (2002). America at War: the Philippines, 1898-1913. Westport, CT: Greenwood. ISBN 0-275-96821-9. 
  • Ring, Trudy; Salkin, Robert M.; La Boda, Sharon (1996). International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania. Taylor & Francis. ISBN 1884964044. 
  • Rottman, Gordon L. (2002). World War 2 Pacific Island Guide – A Geo-Military Study. Westport, CT: Greenwood Press. ISBN 0-313-31395-4. 
  • Rowthorn, Chris; Bloom, Greg (2006). Philippines (9th ed.). Lonely Planet. ISBN 1741042895. 
  • Scott, William Henry (1984). Prehispanic Source Materials for the Study of Philippine History. Quezon City: New Day Publishers. ISBN 9711002272. 
  • Scott, William Henry (1994). Barangay: Sixteenth-century Philippine Culture and Society. Ateneo de Manila University Press. ISBN 9715501354. 
  • Solheim, Wilhelm G., II (2006). Archeology and Culture in Southeast Asia. University of the Philippines Press. ISBN 9789715425087. 
  • Spate, Oskar H. K. (1979). "Magellan's Successors: Loaysa to Urdaneta. Two failures: Grijalva and Villalobos". The Spanish Lake - The Pacific since Magellan. I. Taylor & Francis. ISBN 070990049X. 
  • Tarling, Nicholas (1999). "Part Two – From c. 1500 to c. 1800". The Cambridge History of Southeast Asia. 1. Cambridge, RU: Cambridge University Press. ISBN 0521663709. 
  • Tarling, Nicholas (2000). "From World War II to the Present". The Cambridge History of Southeast Asia. 4. Cambridge University Press. ISBN 0521663725. 
  • Tople, Lily Rose R.; Nonan-Mercado, Detch P. (2002). Philippines. Marshall Cavendish. ISBN 0761414754. 
  • Ure, John (2008). Telecommunications Development in Asia. Hong Kong University Press. ISBN 9789622099036. 
  • Zaide, Gregorio F. (1957). Philippine Political and Cultural History. Philippine Education Co. 
  • Zanini, Gianni (1999). Philippines: From Crisis to Opportunity : Country Assistance Review. World Bank Publications. ISBN 0821342940. 
  • Zialcita, Fernando Nakpil (2005). Authentic Though not Exotic: Essays on Filipino Identity. Quezon City: Ateneo de Manila University Press. ISBN 9715504795. 
  • Zibart, Eve (2001). The Ethnic Food Lover's Companion: Understanding the Cuisines of the World. Menasha Ridge Press. ISBN 0897323726. 


வெளி இணைப்புக்கள்[தொகு]

அரசாங்கம்
பொதுவான தகவல்கள்
புத்தகங்களும் கட்டுரைகளும்
விக்கிமீடியா
ஏனையவை

மேற்கோள்கள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பிலிப்பீன்சு&oldid=1769885" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது