நிவேதிதா

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
சகோதரி நிவேதிதா
Sister Nivedita

இந்தியாவில் நிவேதிதா
பிறப்பு 28 அக்டோபர், 1867
அயர்லாந்து
இறப்பு அக்டோபர் 13, 1911 (அகவை 43)
டார்ஜிலிங், மேற்கு வங்காளம், இந்தியா

சகோதரி நிவேதிதா (அக்டோபர் 28, 1867 - அக்டோபர் 13, 1911),(இயற்பெயர்:மார்கரெட் எலிசபெத் நோபல்), சமூக சேவகியும் எழுத்தாளர் மற்றும் ஆசிரியையும் சுவாமி விவேகானந்தரின் முதன்மை சீடரும் ஆவார். ஆங்கில-ஐரியப் பெண்ணான இவர் 1895 ஆம் ஆண்டில் இலண்டனில் விவேகானந்தரை சந்தித்து அவருடைய கொள்கைகளால் கவர்ந்திழுக்கப்பட்டு 1898ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 28இல் இந்தியாவில் கல்கத்தா நகருக்கு வந்தவர்.நிவேதிதையை வரவேற்க சுவாமி விவேகானந்தரே துறைமுகத்திற்குச் சென்றிருந்தார். மார்ச் 28, 1898 ஆம் ஆண்டு பிரம்மச்சரிய தீட்சைக் கொடுக்கும்போது விவேகானந்தர் தெய்வத்திற்கு அர்ப்பணிப்பு எனும் பொருள்படும் நிவேதிதா என்ற பெயரை அளித்தார். இவ்வாறு இந்து சமயத்தில் தீட்சை வழங்கப்பட்ட முதல் மேற்கத்திய பெண் இவராவார்.

மூன்று முக்கிய நிகழ்ச்சிகள்[தொகு]

  • 1898 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 11 இல் நிவேதிதையை கல்கத்தாவாசிகளுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதற்காக சுவாமி விவேகானந்தர் ஒரு கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்தார்.
  • 1898 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 17 இல் அன்னை சாரதாதேவியை சந்தித்தார். இந்நிகழ்வை அவர் ’பொன்னான நாள்” என்று குறிப்பிடுகிறார். அன்னை சாரதா தேவி, அவர்களை வரவேற்று உரையாடி மகிழ்ந்தார். மொழி புரியாத போதும் அன்னையின் இனிமையை புரிந்து கொள்ள அவரால் முடிந்தது. அன்னையுடன் உரையாடுவதற்காகவே நிவேதிதை வங்காள மொழி கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தார்.
  • 1898 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 25 இல், வெள்ளிக் கிழமையன்று அவரது குரு, ’நிவேதிதை’ என்று பெயர் சூட்டினார்.

அவரது சேவைகள்[தொகு]

சகோதரி நிவேதிதா துவங்கிய பள்ளி, பாக்பசார்,கொல்கத்தா

நவம்பர் 1898ஆம் ஆண்டில் நிவேதிதா வித்தியாலயம் என்னும் பெண்கள் பள்ளியை கல்வியறிவு மறுக்கப்பட்ட அனைத்து தரப்பினருக்குமாக துவங்கினார்.[1] எண் 16, போஸ்பாரா தெருவில் அமைந்துள்ள வீட்டில் பெண்களுக்கான பள்ளி ஒன்றைத் திறக்க முடிவு செய்து, 1898, நவம்பர் 13 ஆம் நாள் பள்ளி திறக்கப்பட்டது. காளி பூஜையன்று அன்னை சாரதா தேவியே பள்ளியைத் திறந்து வைத்தார். ’அன்னையின் ஆசியை விட வேறு நல்ல சகுனத்தை என்னால் நினைத்துப் பார்க்க முடியவில்லை.எதிர்காலத்தில் சிறந்து விளங்கப்போகும் படித்த பெண்ணினத்திற்கு இதைவிட நல்ல சகுனம் ஏதும் இருக்க முடியாது’ என்று தமது கடிதத்தில் எழுதுகிறார் நிவேதிதை.

பிளேக் நோய் நிவாரணப் பணி

மார்ச் மாதத்தில் கல்கத்தா மக்களை கொள்ளை நோய் ’பிளேக்’ தாக்கியது. வசதிமிக்கோர் நகரை விட்டு வெளியேற,ஏழைகள் செய்வதறியாது கலங்கினர். சுவாமி விவேகானந்தர் உடனடியாக நிவாரணப் பணிகளில் இறங்கினார். துறவிகள் கொண்டு தாம் அமைத்த நிவாரணக் குழுவிற்கு நிவேதிதையை தலைவியாக்கினார். நிவேதிதை, நோயாளிகளைப் பராமரிக்கவும் நகரைத் தூய்மைப் படுத்தவும் இளைஞர் குழு ஒன்றையும் அமைத்தார்.

மாவட்ட மருத்துவ அலுவலர் ஒருவர் தமது குறிப்பேட்டில் "இந்தப் பேரிழப்புக் காலத்தில் அன்பின் வடிவாகத் திகழ்ந்த நிவேதிதையை பாக்பஜாரில் உள்ள எல்லாக் குடிசைப் பகுதிகளிலும் காண முடிந்தது. தன்னைப் பற்றிய சிந்தனையின்றி, துன்பத்தால் நலிந்தோர்க்குப் பணத்தாலும் உழைப்பாலும் உதவி புரிந்தாள் அவள்." என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இரவீந்திரநாத் தாகூர், சகதீச சந்திர போசு முதலானவர்களுடன் மிகுந்த நண்பராக இருந்தார். இந்தியாவின் கலை புரிதலுக்கு மிகவும் துணை புரிந்துள்ளார்.

பின்னாளில் அரவிந்தருடன் இணைந்து இந்திய விடுதலை இயக்கத்திலும் பங்கேற்றார். தனது இந்த ஈடுபாட்டினால் ஆங்கில அரசு இராமகிருஷ்ண இயக்கத்தை முடக்காமல் இருக்க அவ்வியக்கத்தில் இருந்து தன் அதிகாரபூர்வ பிணைப்பை விலக்கிக் கொண்டார்.

அக்டோபர் 13, 1911 அன்று டார்ஜிலிங்கில் மரணமடைந்தார்.

மேல்நாட்டுப் பயணம்[தொகு]

புதிய முறைகளைப் பின்பற்றி நிவேதிதை துவக்கிய பள்ளி சோதனையளவில் இருந்ததால் அதனை வளர்க்க நிதி உதவி வேண்டியிருந்தது. நிதி திரட்ட இங்கிலாந்து செல்ல வேண்டியிருந்தது. சுவாமி விவேகானந்தரும் அப்போது மேலை நாடு செல்வதாக இருந்ததால் அவருடன் 1899 ஜூன் நடுவில் புறப்பட்டார். சுவாமி விவேகானந்தர் இந்தப் பயணத்தின் போது தனது பயண அனுபவங்களை ’உத்போதன்’ பத்திரிக்கைக்காக எழுதினார். அமெரிக்காவிலும் தனது பள்ளிக்காக நன்கொடை திரட்டினார் நிவேதிதை. நியூயார்க்கில் ’ராமகிருஷ்ண தொண்டர் சங்கம்’ அமைப்பை நிறுவி ’ராமகிருஷ்ணர் பெண்கள் பள்ளிக்கான திட்டம்’ என்ற தலைப்பில் சிறு புத்தகமும் வெளியிட்டார். இந்தியப் பெண்களின் உள்ளத் தூய்மை மற்றும் சாந்த இயல்பு பற்றி பேசினார். இவற்றின் மூலம் அமெரிக்கப் பெண்கள் இந்திய மக்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றித் தெளிவாக அறிந்து கொண்டனர். ஆனால் இவற்றின் இடையே எதிர்ப்புகளையும் பழிப்புகளையும் அவர் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. லண்டன் பத்திரிக்கை நிருபர் ஒருவர் நிவேதிதையை ’இந்திய நாட்டிற்காகத் தொண்டாற்றும் வீராங்கனை’ என்று குறிப்பிட்டார்.

விவேகானந்தரின் கவிதை[தொகு]

பாரிசில் உள்ள பிரிட்டானியில் ’நல்வாழ்த்து’ என்ற கவிதையை சுவாமி விவேகானந்தர் நிவேதிதைக்குப் பரிசாக எழுதித் தந்தார்.

"தாயின் இதயமும் தலைவனின் உள்ளமும்
ஆய தென்றலின் அற்புத இனிமையும்
ஆரிய பீடத் தழகொளி விரிக்கும்
சீரிய எழிலும் திகழும் வலிமையும்
கனவிலும் முன்னோர் கண்டிரா வகையில்
உனதென ஆகி ஓங்குக மென்மேல்!
எதிர்காலத்தில் இந்திய மகனின்
சீர்சால் தலைவியாச் செவிலியாய்த் தோழியாய்
நேரும் ஒருமையில் நீயே ஆகுக!"

சில நிகழ்வுகள்[தொகு]

மகாகவி பாரதியார் இவரைத் தமது குருவாகக் குறிப்பிடுவார். [2] ஒரு முறை, பாரதியார் சகோதரி நிவேதிதாவை சந்தித்தபோது, அவரது மனைவியை அழைத்து வரவில்லையா என பாரதியாரிடம் கேட்டுள்ளார். அதற்கு பாரதியார், சமுதாய வழக்கப்படி தான் அவரை வெளியில் எங்கும் அழைத்துச் செல்வதில்லை என குறிப்பிட்டார். மேலும் தனது மனைவிக்கு அரசியல் குறித்து எதுவும் தெரியாது என்றும் கூறினார். இதைக் கேட்ட சகோதரி நிவேதிதை வருத்ததுடன், ’மனைவியை அடிமைக்கு அதிகமாக நினைக்காத இன்னொரு இந்திய மனிதரைக் காண்கிறேன் என்றார்.மேலும் சகோதரி நிவேதா, பாரதியாரிடம், 'உங்கள் மனைவிக்கே நீங்கள் சம உரிமையும், விடுதலையும் கொடுப்பதில்லை. இந்நிலையில், நீங்கள் நாட்டுக்கு எவ்வாறு விடுதலை பெற்றுத்தர போகிறீர்கள்', என்று கேட்டார். இந்த உரையாடல் தான் பாரதியாரின் பெண்கள் பற்றிய சிந்தனையையே மாற்றி, பெண்ணுரிமைக்காக போராட தூண்டுகோலாக இருந்தது.[3]

இறுதி நாட்கள்[தொகு]

போஸ் குதும்பத்தினருடன் நிவேதிதை டார்ஜிலிங் சென்றிருந்தார். ’ரே வில்லா’ என்ற வீட்டில் தங்கி முதல் சில நாட்களை அமைதி நிரம்பிய சூழ்நிலையில் செலவிட்ட பின்னர் சாண்டக்பூ எனும் மலைச்சிகரத்தை பார்க்க முடிவு செய்தனர். அங்கு கிளம்பும் நாளன்று அவருக்கு ரத்தபேதி கண்டது.சிறந்த முறையில் மருத்துவர்கள் சிகிச்சை செய்தும் பலன் கிட்டவில்லை. அக்டோபர் 7 ஆம் நாள் உயில் எழுதி தனது சொத்துக்களையும் நூல்களையும் இந்தியப் பெண்களுக்கு தேசியக் கல்வி வழங்க எழுதி வைத்து அதற்கு பேலூர் மடத்தைச் சார்ந்த மூத்த துறவிகளை அறங்காவலர்கள் ஆக்கினார்.

தமக்கு மிகவும் பிடித்த பிரபஞ்சம் தழுவிய அன்பையும் அமைதியையும் கூறுகின்ற பௌத்த தோத்திரத்தை அடிக்கடி படிக்கக் கேட்டு மகிழ்ந்தாள்.

உபநிடதத்தில் வரும் ருத்ரப் பிரார்த்தனை ஒன்று நிவேதிதைக்கு மிகவும் பிடித்தது. மரணம் அவளை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த போது அந்தப் பாடலை அடிக்கடிப் பாடினாள்.

அந்தப் பாடல் ’அஸதோ மா ஸதகமய தமஸோ ம ஜ்யோதிகமய ம்ருத்யோர் மா அம்ருதம் கமய’

பொருள் உண்மையற்றதிலிருந்து எங்களை உண்மைக்கு அழைத்துச் செல்வாயாக, இருளிலிருந்து எங்களை ஒளிக்கு அழைத்துச்செல்வாயாக மரணத்திலிருந்து எங்களை மரணமிலாப் பெருவழ்விற்கு அழைத்துச் செல்வாயாக

மேகமூட்டமான அந்த நாட்களில் டார்ஜிலிங்கில் சூரிய தரிசனம் கிடைப்பது மிகவும் அபூர்வம். ஆனால் அக்டோபர் 13, காலை ஏழு மணி சமயம் சூரியன் ஒளிவீசினான். அதைப் பார்த்தபடி நிவேதிதை ’பழுதடைந்த இந்தப் படகு மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனாலும் என்னால் சூரியோதத்தைக் காண முடிகிறது என்றார். பிறகு அவர் ஆவி பிரிந்தது.

’ரே வில்லா’ வின் இன்றைய நிலை[தொகு]

டிசம்பர் 1957 இல் பண்டித நேருவும், இந்திரா காந்தியும் இங்கு வருகை தந்துள்ளனர். பின்னர் பல ஆண்டுகள் பயன்பாட்டில் இல்லாத இந்த கட்டிடம், மேற்கு வங்க முதல்வர் மம்தா பானர்ஜியின் முயற்சியால் மே 16, 2013 இல் ராமகிருஷ்ண இயக்கத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இங்கு ’ராமகிருஷ்ண மிஷன் நிவேதிதை கல்வி மற்றும் கலாச்சார மையம்’ நிறுவ முயன்று வருகின்றனர்.[4][5]

மேலும் படிக்க[தொகு]

  • en:wikisource|The Complete Works of Swami Vivekananda/Volume 9/Excerpts from Sister Nivedita's Book
  • India’s 50 Most Illustrious Women (ISBN 81-88086-19-3) இந்திரா குப்தா

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

உதவி நூல்[தொகு]

  • சகோதரி நிவேதிதை வாழ்க்கை வரலாறு; ஸ்ரீராமகிருஷ்ணமடம்,சென்னை

மேற்கோள்கள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=நிவேதிதா&oldid=1686279" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது