நினைவு நாள்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
Memorial Day
Graves at Arlington on Memorial Day.JPG
The gravestones at Arlington National Cemetery are graced by U.S. flags on Memorial Day.
வகை National
அனுசரிப்புகள் Remembrance of American war dead
2013 இல் நாள் may Expression error: Unexpected < operator.  (பிழை: செல்லாத நேரம்)
2014 இல் நாள் may Expression error: Unexpected < operator.  (பிழை: செல்லாத நேரம்)
2015 இல் நாள் may Expression error: Unexpected < operator.  (பிழை: செல்லாத நேரம்)
2016 இல் நாள் may Expression error: Unexpected < operator.  (பிழை: செல்லாத நேரம்)


நினைவு நாள் என்பது அமெரிக்க குடியரசு விடுமுறை, இது மே மாதத்தின் இறுதித் திங்கட்கிழமை கடைபிடிக்கப்படுகிறது (மே 2014 இல் Expression error: Unexpected < operator.). முன்னாளில் அணிசெய்யும் நாள் என்று அறியப்பட்ட இது, இராணுவ சேவையில் இருக்கும்போது உயிர்நீத்த அமெரிக்க ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் நினைவு நாள் கொண்டாட்டமாகும்.[1] முதலில் அமெரிக்க உள்நாட்டு யுத்தத்தின் கூட்டரசு இராணுவ வீரர்களைக் கௌரவிப்பதற்காக சட்டமியற்றப்பட்டது (உள்நாட்டு போருக்குப் பின்னர், மறுஒருமைப்படுத்துதல் நாளின் நெருக்கத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது), பின்னர் அது முதல் உலகப் போருக்குப் பின்னர் விரிவுபடுத்தப்பட்டது.

நினைவு நாள் ஒழுங்குமுறை[தொகு]

Headquarters, Grand Army of the Republic Washington, D.C., May 5, 1868

I. The 30th day of May, 1869, is designated for the purpose of strewing with flowers or otherwise decorating the graves of comrades who died in defense of their country during the late rebellion, and whose bodies now lie in almost every city, village, and hamlet churchyard in the land. In this observance no form or ceremony is prescribed, but posts and comrades will in their own way arrange such fitting services and testimonials of respect as circumstances may permit.

We are organized, comrades as our regulations tell us, for the purpose, among other things, "of preserving and strengthening those kind and fraternal feelings which have bound together the soldiers, sailors, and marines who united to suppress the late rebellion." What can aid more to assure this result than by cherishing tenderly the memory of our heroic dead, who made their breasts a barricade between our country and its foe? Their soldier lives were the reveille of freedom to a race in chains, and their death a tattoo of rebellious tyranny in arms. We should guard their graves with sacred vigilance. All that the consecrated wealth and taste of the Nation can add to their adornment and security is but a fitting tribute to the memory of her slain defenders. Let no wanton foot tread rudely on such hallowed grounds. Let pleasant paths invite the coming and going of reverent visitors and found mourners. Let no vandalism of avarice or neglect, no ravages of time, testify to the present or to the coming generations that we have forgotten, as a people, the cost of free and undivided republic.

If other eyes grow dull and other hands slack, and other hearts cold in the solemn trust, ours shall keep it well as long as the light and warmth of life remain in us.

Let us, then, at the time appointed, gather around their sacred remains and garland the passionless mounds above them with choicest flowers of springtime; let us raise above them the dear old flag they saved from dishonor; let us in this solemn presence renew our pledges to aid and assist those whom they have left among us as sacred charges upon the Nation's gratitude,--the soldier's and sailor's widow and orphan.

II. It is the purpose of the Commander-in-Chief to inaugurate this observance with the hope it will be kept up from year to year, while a survivor of the war remains to honor the memory of his departed comrades. He earnestly desires the public press to call attention to this Order, and lend its friendly aid in bringing it to the notice of comrades in all parts of the country in time for simultaneous compliance therewith.

III. Department commanders will use every effort to make this order effective.

By command of: JOHN A. LOGAN, Commander-in-Chief.

General Orders No. 11, Grand Army of the Republic Headquarters[2].

பாரம்பரியமுறையில் அனுசரித்தல்[தொகு]

பெரும்பாலான மக்கள் கல்லறைகள் மற்றும் நினைவகங்களுக்குச் சென்றுவருவதன் மூலம் இந்த விடுமுறையை அனுசரிக்கிறார்கள். உள்ளூர் நேரம் மாலை மூன்று மணிக்கு, கணநேர தேசிய நினைவுகொள்ளுதல் நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. மற்றொரு பாரம்பரியப் பழக்கமாக அமெரிக்காவின் கொடியை அதிகாலையிலிருந்து உள்ளூர் நேரத்தின் நண்பகல் வரை அரைக் கம்பத்தில் பறக்க விடப்படுகிறது. தன்னார்வத் தொண்டர்கள் அவ்வப்போது அமெரிக்கக் கொடிகளை, தேசிய இடுகாடுகளின் ஒவ்வொரு கல்லறை இடத்திலும் வைக்கிறார்கள்.

வெளிநாட்டுப் போர்களின் படைவீரர் உறுப்பினர்கள், நினைவு நாளை நெருங்கும் நாட்களில் பாப்பீகளுக்காக நன்கொடைகளைப்[3] பெற்றுக்கொள்கிறார்கள்; ஜான் மெக்ரே கவிதையான "இன் ஃப்ளாண்டர்ஸ் ஃபீல்ட்ஸ்" விளைவாகத்தான் பாப்பீயின் முக்கியத்துவம் நினைவு நாளில் இடம்பெறுகிறது.

நினைவுபடுத்திக் கொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல், நினைவு நாள் சுற்றுலாக்கள், திறந்தவெளி விருந்துகள், குடும்பத்தினர்கள் ஒன்றுசேர்தல், மற்றும் விளையாட்டு நிகழ்வுகளுக்கான நேரமாகவும் அது பயன்படுத்தப்படுகிறது. நீண்டகாலம் நீடித்திருக்கும் பாரம்பரியப் பழக்கங்களில் ஒன்றாக இருப்பது இன்டியானாபோலிஸ் 500 ஓட்டம், இது 1911 ஆம் ஆண்டு, முதல் நினைவுநாள் நிகழ்ச்சியின் இணைவாகவே நடைபெற்றுவருகிறது.

தேசிய நினைவுநாள் இசை நிகழ்ச்சி யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் கேபிடல்லின் மேற்கு களியாட்டக்களத்தில் நடைபெறுகிறது. இசை நிகழ்ச்சி, பிபீஎஸ் மற்றும் என்பிஆர் இல் ஒலிபரப்பப்படுகிறது. இசை நிகழ்ச்சி நிகழ்த்தப்பட்டு, தங்கள் நாட்டுக்காக உயிர் நீத்த வீரர்கள் மற்றும் வீராங்கனைகளுக்கு மரியாதை செய்யப்படுகிறது.

சில அமெரிக்கர்கள் நினைவு நாளை அதிகாரப்பூர்வமற்ற கோடைக்காலத்தின் துவக்கமாகவும் தொழிலாளர் தினத்தை அதிகாரப்பூர்வமற்ற பருவகாலத்தின் முடிவாகவும் பார்க்கிறார்கள்.

முன்னாளில் நினைவுநாள் மே 30 அன்று அனுசரிக்கப்பட்டது. தேதியின் முக்கியத்துவம் வலுவிழந்தபோதிலும் வெளிநாட்டுப் போர்களின் படைவீரர்கள் (VFW) மற்றும் உள்நாட்டுப் போரின் கூட்டரசு போர்வீரர் மைந்தர்கள் (SUVCW) இந்த நிலையான தேதிக்குத் திரும்பிவிடவேண்டுமென்று வாதிடுகின்றனர். 2002 ஆம் ஆண்டு நினைவு நாள் உரையில் VFW தெரிவித்தவை:

Changing the date merely to create three-day weekends has undermined the very meaning of the day. No doubt, this has contributed a lot to the general public's nonchalant observance of Memorial Day.[4]

இரண்டாம் உலகப் போர் வீரரான ஹவாய்யின் செனேடார் டேனியல் ஐனோயெ, 1987 ஆம் ஆண்டு முதல் தொடர்ச்சியாக நினைவு நாளை அதன் பாரம்பரிய தேதியன்றே திரும்பிவிடுவதற்கான நடவடிக்கைகளை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்.

சமூக அனுசரித்தல்[தொகு]

தேசிய அனுசரித்தல்கள் தவிர, பல தனிப்பட்ட சமுதாயங்கள் அந்தந்த நகரங்களில் இருந்து உயிர்நீத்த போர்வீரர்களுக்குத் தேவாலயங்களில் அல்லது நகர நினைவுப் பூங்காக்களில் வழிபாடுகள் செய்தும் நினைவு அனுசரித்தல்களை மேற்கொள்கின்றனர். தங்கள் பணியில் உயிர் நீத்த உறுப்பினர்களை நினைவு கொள்வதும் மரியாதை செய்வதும், தீயணைப்பு மற்றும் காவல் துறைகளில் வழக்கமாக இருக்கிறது. அத்தகைய குடியிருப்போர்களின் நினைவாக நகரங்கள் அவ்வப்போது நினைவு நாள் அணிவகுப்பை நடத்துகின்றன. அத்தகைய அணிவகுப்புகளில், உள்ளூர் அவசரநிலை சேவைகளின் உறுப்பினர்கள் மற்றும் அவர்கள் வாகனங்கள், ரோட்டரி கிளப்புகள், அமெரிக்க ஆண் சாரணர்கள், அமெரிக்காவின் பெண் சாரணர்கள் மற்றும் உள்ளூர் உயர் பள்ளி அல்லது தேவாலயத்தின் இசைக் குழுக்கள் போன்ற சமூக அமைப்புகள் பங்கேற்கும்.

வரலாறு[தொகு]

2006, நினைவு நாளின்போது ஃபோர்ட் லோகன் தேசியக் கல்லறையில் கொடிகள் பறக்கின்றன.

உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, பல சமூகங்கள் போரின் முடிவைக் குறிக்கும் விதமாக அல்லது இறந்தவர்களின் நினைவாக ஒரு நாளினை முடிவுசெய்தனர். ஆரம்பகால நினைவு நாளை உருவாக்கிய சில இடங்களில் இவை அடங்கும், ஷார்ப்ஸ்பர்க், மேரிலாண்ட், ஆன்டைடான் பாட்டல்ஃபீல்ட் அருகில் அமைந்திருக்கிறது; சார்லஸ்டன், சௌத் கரோலினா; போல்ஸ்பர்க், பென்சில்வேனியா; பீடர்ஸ்பர்க், விர்ஜினியா; கார்பன்டேல், இல்லினாய்ஸ்; கோலம்பஸ், மிஸ்ஸிஸ்ஸிப்பி; வெர்மாண்டில் உள்ள பல சமுதாயங்கள்; மேலும் இரண்டு டஜன் இதர மாநகர் மற்றும் நகரங்கள். இந்த அனுசரித்தல்கள், கூட்டணி வீரர்களின் இறப்புகளுக்கு மரியாதை செய்யப்படும் அணிசெய்யும் நாள் மற்றும் பல்வேறு ஒன்றுபட்ட நினைவு நாட்களின்போது இணைந்தது.

யேல் பல்கலைக்கழக வரலாற்றுத் துறையின் பேராசிரியர் டேவிட் ப்ளைட்டின் கூற்றுப்படி, முதல் நினைவு நாள், தென் கரோலினாவின் சார்லஸ்டன்னில் இருக்கும் வாஷிங்க்டன் ரேஸ் கோர்ஸில் (இன்று அது ஹாம்ப்டன் பார்க் இருக்கும் இடம்), முன்னாளில் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட கறுப்பின மக்களால் அனுசரிக்கப்பட்டது. அந்த ரேஸ் கோர்ஸ் 1865 ஆம் ஆண்டில் தற்காலிக ஒன்றுபட்ட சிறைக் கூடாரமாகவும், அங்கு இறக்கும் கூட்டணி போர்வீரர்களுக்கான பெரும் சவக்குழியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. போர் நடவடிக்கைகள் நிறுத்தப்பட்டவுடன், முன்னாள் அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்கள், அந்த பெரும் சவக்குழிகளிலிருந்து பிணங்களை வெளியில் எடுத்து அவற்றை ஒழுங்கான தனிப்பட்ட சவக்குழிகளில் அடக்கம் செய்தனர். அந்த இடுகாட்டைச் சுற்றி வேலி கட்டி நுழைவு வாயிலை அமைத்து அதை யூனியன் கிரேவ்யார்ட் என்று அறிவித்தனர். பத்து நாட்களிலேயே இந்த வேலை முழுமைபெற்றது. மே 1, 1865 அன்று சார்லெஸ்டன் செய்தித்தாள் வெளியிட்ட செய்தியானது, 2800 குழந்தைகள் உட்பட பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஒரு கூட்டம், பெரும்பாலும் கறுப்பின குடியிருப்போர், சமயபோதனைகள், பாடுதல் மற்றும் மைதானத்தில் திறந்தவெளி உணவு உள்ளடக்கிய கொண்டாட்டங்களுக்காக அந்த இடத்திற்கு ஊர்வலமாகச் சென்றனர், இதன் மூலம் முதல் அணிசெய்யும் நாளை அவர்கள் உருவாக்கினர்.[5]

நினைவு நாளின் அதிகாரப்பூர்வ பிறப்பிடம் நியு யார்க்கின் வாட்டர்லூ. அந்தக் கிராமம் தான் பிறப்பிடமாக மதிக்கப்படுவதற்கான காரணம், அது மே 5, 1866 அன்றும் அதன் பின்னர் ஒவ்வொரு ஆண்டும் அந்த நாளை அனுசரித்தது. வாட்டர்லூவின் புகழ்பெற்ற குடிமகனான ஜெனரல் ஜான் முர்ரே மற்றும் இந்த நிகழ்வை தேசம் முழுவதும் கவனம் கொள்ள உதவிசெய்த ஜெனரல் ஜான் ஏ. லோகன் இருவருக்குமிடையே இருந்த நட்பும் கூட இந்த விடுமுறையின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

கார்பன்டேல் இல்லிநாய்ஸில் உள்ள ஒரு கல்லறையில், ஏப்ரல் 29, 1866 அன்று நகரம் முழுவதுமான நினைவு அனுசரித்தலில் முக்கியப் பேச்சாளராக லோகன் இருந்தார், பெரும்பாலும் இந்த நிகழ்ச்சி தான் இதை ஒரு தேசிய விடுமுறையாகச் செய்யவேண்டிய எண்ணத்தை அவருக்கு அளித்திருக்கும். மே 5, 1868 அன்று, படைவீரர் அமைப்பான கிராண்ட் ஆர்மி ஆஃப் தி ரிபப்ளிக்கின் சேனாதிபதியாக, லோகன், "அணிசெய்யும் நாள்" நாடுமுழுவதும் அனுசரிக்கப்படவேண்டும் என்று பறைசாற்றினார்[6]. அது முதன்முறையாக அதே ஆண்டின் மே 30 அன்று அனுசரிக்கப்பட்டது; ஒரு போரின் ஆண்டுதினமாக இல்லாத காரணத்தால் அந்தத் தேதி தேர்வு செய்யப்பட்டது. வீழ்ந்த கூட்டணி படைவீரர்களின் நினைவாக அவர்களின் கல்லறைகள் அலங்கரிக்கப்பட்டன.

தென்னக அமெரிக்காவின் பல மாநிலங்கள் கூட்டணி படைகள் மீது கொண்டிருந்த எதிர்ப்பு காரணமாகவும் மற்றும் ஒப்பீடளவில் தென்னகத்தில் புதைக்கப்பட்ட கூட்டணி படைவீரர்கள் குறைவாகவே இருந்த காரணத்தினாலும் அவர்கள் அணிசெய்யும் நாளைக் கொண்டாட மறுத்தனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்க விதிவிலக்காக கொலம்பஸ், மிஸ்ஸிஸிப்பி, ஏப்ரல் 25, 1866 அன்று தன்னுடைய அணிசெய்யும் நாளில், தன்னுடைய கல்லறைகளில் புதைக்கப்பட்ட கூட்டணி மற்றும் ஒன்றுபட்ட இறந்த வீரர்களுக்கு நினைவு விழாவை நடத்தியது.[7]

1942, வாஷிங்க்டன், டி.சி. நினைவு நாள் அணிவகுப்பில் படையினர்.

வாட்டர்லூ, பிறப்பிடமாக சிறப்புப் பெயர் பெற்றபோது, அது நூற்றாண்டு நிறைவு விழாவை அனுசரிக்கும்போதான நேரமாக இருந்தது. யு.எஸ் ஹவுஸ் ஆஃப் ரெப்ரசன்டேடிவ்ஸ் மற்றும் செனெட், ஒருமனதாக முறையே மே 17 மற்றும் மே 19, 1966 அன்று, அவை உடன்நிகழ்கிற தீர்மானம் 587 ஐ நிறைவேற்றியது, அது பகுதிகளில் பின்வரும் விதமாக இருக்கிறது: "யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸின் காங்கிரஸ் தீர்மானம், நியு யார்க், வாட்டர்லூ கிராமத்தில் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் செயல்புரியச் செய்யப்பட்ட நாட்டுப்பற்று பாரம்பரியத்தை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, இதன்மூலம் நியு யார்க்கின் வாட்டர்லூ, , அதிகாரப்பூர்வமாக நினைவு நாளின் பிறப்பிடமாக அங்கீகரிக்கிறது....."

மே 26, 1966 அன்று குடியரசுத் தலைவர் லிண்டன் பி.ஜான்சன், வாட்டர்லூ, நியு யார்க்ஐ நினைவு நாளின் பிறப்பிடமாக அங்கீகரித்து குடியரசுத் தலைவருக்குரிய அதிகாரப்பூர்வ பிரகடனத்தில் கையெழுத்திட்டார். வாட்டர்லூவில் நினைவு நாள் பிறப்புக்குத் தொடர்புடைய நினைவுச்சின்னங்கள் மற்றும் தொகுப்புகளை சேமித்துவைப்பதற்கு, 1965 ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் ஹெச். பர்டன் இல்லம், வாட்டர்லூ நூலகம் மற்றும் வரலாற்று கழகத்தால் வாங்கப்பட்டது.[8] இது தேசிய நினைவு நாள் அருங்காட்சியகமாக அறியப்படுகிறது. இந்த இல்லம் 1996 ஆம் ஆண்டில் வரலாற்று இடங்களின் தேசியப் பதிவில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.[9]

மாற்றுப் பெயரான "நினைவு நாள்" 1882 ஆம் ஆண்டில் முதன்முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது இரண்டாம் உலகப் போர் வரை அதிகம் வழக்கத்துக்கு வரவில்லை, மேலும் 1967 ஆம் ஆண்டு வரை குடியரசு சட்டத்தால் அதிகாரப்பூர்வ பெயராக அறிவிக்கப்படவில்லை. ஜூன் 28, 1968 அன்று யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் காங்கிரஸ் சீரான விடுமுறைகள் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது, இது வசதியான மூன்று-நாட்களுக்கான வாரஇறுதியை உருவாக்கும் வகையில், மூன்று விடுமுறைகளைத் தங்கள் பாரம்பரியத் தேதியிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட திங்கட்கிழமைக்கு மாற்றியமைத்தது. அந்த விடுமுறைகளில் வாஷிங்க்டனின் பிறந்தநாள், இப்போது குடியரசுத் தலைவர் நாளாக கொண்டாடப்படுகிறது; போர்வீரர்கள் தினம் மற்றும் நினைவு நாள் ஆகியவை அடங்கும். இந்த மாற்றம் நினைவு நாளை தன் பாரம்பரிய மே 30 ஆம் தேதியிலிருந்து மே மாதத்தின் இறுதி திங்கட்கிழமைக்கு மாற்றியமைத்தது. இந்தச் சட்டம் கூட்டரசு நிலையில் 1971 ஆம் ஆண்டில் நடைமுறைக்கு வந்தது.

சில தொடக்கக்கால குழப்பங்கள் மற்றும் உடன்பட விருப்பின்மைகளுக்குப் பின்னர் எல்லா 50 மாநிலங்களும் சில வருடங்களுக்குள்ளேயே நடவடிக்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டன. இறுதியில் 1978 ஆம் ஆண்டில் படைவீரர் நாள் அதன் பாரம்பரியத் நாளான நவம்பர் 11 தேதிக்கே மாற்றம் செய்யப்பட்டது. இப்போதெல்லாம் பெரும்பாலான கூட்டாண்மை வியாபாரத்தளங்கள், படைவீரர் தினம், கொலம்பஸ் தினம் அல்லது குடியரசுத் தலைவர் தினத்தன்று மூடுவதில்லை, அதற்குப் பதிலாக தங்கள் ஊழியர்களுக்கு நன்றிஅளித்தல், கிறிஸ்துமஸ் பொழுது மற்றும்/அல்லது புத்தாண்டு பொழுதுகளின் மறுநாள் வசதியான "விடுமுறை"களாக ஈடுசெய்கின்றன. நினைவு நாள், விடுமுறையாக நீடித்திருப்பதைப் பெரும்பாலான வியாபாரத்தளங்கள் அனுசரிக்கின்றன, ஏனெனில் அவை "கோடைக்கால விடுமுறைக் கால"த்தின் துவக்கத்தைக் குறிக்கின்றது. இந்தப் பாத்திரம் அண்டை நாடான கனடாவால் விக்டோரியா நாள் மூலம் நிரப்பப்படுகிறது, இது மே 24 அல்லது அந்தத் தேதிக்கு முந்தைய இறுதி திங்கட்கிழமை, இவற்றில் ஏதாவது ஒரு நாளில் ஏற்படுகிறது, இது நினைவு நாளுக்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் சரியாக வரும்.

இலக்கியம் மற்றும் இசையில்[தொகு]

[[சார்லஸ் ஐவெஸ்ஸின் சிம்போனிக் கவிதையான "அணிசெய்யும் நாள்" விடுமுறையை அவர் தன்னுடைய இளம்பருவத்தில் அனுபவித்தது மாதிரியே சித்தரித்துள்ளார், அதில் அவருடைய தந்தையின் இசைக் குழு நகரின் கல்லறைக்கு வழிநடத்திச் செல்வதாகவும், ஒரு ட்ரம்பட்டில் "டாப்ஸ்"ஐ வாசிப்பதாகவும் மீண்டும் நகருக்குத் திரும்புகையில் உயிர்த்துடிப்பான அணிவகுப்பு இன்னிசையுடன் இருக்கும். எ நியு இங்கிலாண்ட் ஹாலிடேஸ் சிம்போனி இன் இரண்டாம் இசைக் கூறாக, இது விடுமுறையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஐவெஸ்ஸின் இதர மூன்று படைப்புகளுடன் அடிக்கடி வாசிக்கப்படுகிறது.

மேலும் பார்க்க[தொகு]

குறிப்புதவிகள்[தொகு]

  1. அமெரிக்கப் படைவீரர்கள் விவகாரங்களின் துறை
  2. United States Department of Veterans Affairs
  3. http://www.cal-mum.com/poppy.htm
  4. Mechant, David (2007-04-28). "Memorial Day History". பார்த்த நாள் 2007-05-26.
  5. http://www.postandcourier.com/news/2009/may/24/the_first_memorial_day83450/ Retrieved 2009-05-24
  6. பொது ஒழுங்குமுறை #11
  7. [1] உங்களுக்குத் தெரிந்ததா?, யுஎஸ் ஜீனியாலஜி நெட்வர்க்
  8. Nancy L. Todd (March 1996). "National Register of Historic Places Registration: William H. Burton House". New York State Office of Parks, Recreation and Historic Preservation. பார்த்த நாள் 2009-11-10.
  9. "National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service (2009-03-13).

வெளி இணைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=நினைவு_நாள்&oldid=1754177" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது