திருவாய்மொழி

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்
Tiruvaai Mozhi, book.jpg

திருவாய்மொழி திராவிட(தமிழ்) வேதம் எனப் போற்றப்படும் நூல்.

பன்னிரண்டு ஆழ்வார்களில் ஒருவரான நம்மாழ்வார் இதனைப் பாடியுள்ளார்.
திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி, ஆகிய வேறு மூன்று நூல்களையும் இவர் பாடியுள்ளார்.
இவர் 10ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்.

நம்மாழ்வாரின் பாட்டுடைத் தலைவர் திருமால்.
இவர் திருமாலைத் தெய்வமாகக் கொண்டு பாடல்களைப் பாடினாலும் பிற சமயக் கோட்பாடுகளையும் மதித்துப் போற்றியவர்.

நம்மாழ்வாரின் திருமொழி 1102 பாசுரங்களைக் (பாடல்களைக்) கொண்டது.
இதில் பல்வேறு வகையான விருத்தப் பாடல்கள் அந்தாதியாக அமைந்துள்ளன.
இவற்றிற்கு ஈடு உரை என்று போற்றப்படும் ஐந்து உரைகள் உள்ளன.
இது பாடலின் பொருளாழத்தை நுட்பமாக விளக்குகிறது.

இந்நூலின் பாடல்களில் பல அகத்திணைத் துறைகளாக உள்ளன.

பாடல்கள்[தொகு]

உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் யவனவன்
மயர்வற மதிநலம் உடையவன் யவனவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவனவன்
துயரறு சுடரடி தொழுதனென் மனனே.

என்பது இந்நூலின் முதல் பாடல். இறைவன் நல்லவன். அறிவாகத் திகழ்பவன். அமரர்க்கும் தலைவன். துயரை அறுக்கும் சுடர். அவனை உள்ளத்தால் வழிபடுகிறேன் – என்கிறார்

அவரவர் தமதம(து) அறிவறி வகைவகை
அவரவர் இறையவர் எனஅடி அடைவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர், இறையவர்
அவரவர் விதிவழி அடையநின் றனரே. (1-1-5)

ஒவ்வொருவரும் அவரவர் அறிவுக்கு எட்டிய இறைவன் நிருவடிகளை அடைவார்கள். எந்த இறைவனும் குறையில்லாதவன். அவரவர் விதிப்படி அவரவர் இறைவனை அடைவார்கள்.

உளன்எனில் உளன்அவன் உருவம்இல் உருவுகள்
உளன்அலன் எனில்அவன் உருவம்இல் உருவுகள்
உளன்என இலன்என இவைகுணம் உடைமையில்
உளன்இரு தகைமையோ(டு) ஒழிவிலன் பரந்தே. (1-1-9)

இறைவனுக்கு உருவம் இல்லை. அவன் உள்ளான் என்றால் உள்ளான். உளனலன் (இல்லை) என்றால் இல்லை. உள்ளவனாகவும், இல்லாதவனாகவும் ஒழிவில்லாமல் எங்கும் பரந்துகிடக்கிறான்.

இல்லதும் உள்ளதும்
அல்லது அவனுரு
எல்லை இலக்கம் [1]
புல்குபற்(று) அற்றே [2] (1-2-4)

ஒளியே அவன் எல்லை. பற்றற்று அவனைப் பற்றிக்கொள்க.
  • நாரை, குயில், அன்னம் முதலானவற்றைத் தூது விடும் பாடல்கள் நான்றாம் திருவாய்மொழியில் உள்ளன.

சூழ்ந்(து)அகன்(று) ஆழ்ந்(து)உயர்ந்த முடிவில்பெரும் பாழேயோ
சூழ்ந்(து)அதனிற் பெரிய பர நன்மலர்ச் சோதீயோ
சூழ்ந்(து)அதனிற் பெரிய சுடர்ஞான இன்பமேயோ
சூழ்ந்(து)அதனிற் பெரிய என்அவாஅறச் சூழ்ந்தாயே. (10-10-10)

அவன் பாழோ, சோதியோ, இனபமோ தெரியவில்லை. என் ஆசையெல்லாம் அவனாகவே சூழ்ந்து கிடக்கிறான் – என்று கூறும் பாடலோடு நூல் நிறைவு பெறுகிறது.

அடிக்குறிப்பு[தொகு]

  1. ‘எல்லே இலக்கம்’ – தொல்காப்பியம் உரியியல்
  2. ‘பற்றுக பற்றற்றான் பற்றினை அப்பற்றைப் பற்றுக பற்று விடற்கு – திருக்குறள்
"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=திருவாய்மொழி&oldid=1241001" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது