உப்புச் சத்தியாகிரகம்

உப்பு நடைப்பயணம் பற்றி காந்தி

இந்த சத்யாக்கிரகம் காலனிய இந்தியாவில் பிரிட்டிஷாரின் உப்பு வரியை அறவழியில் எதிர்க்கும் திட்டமிட்ட செயல்வரிசையுடையது, அது தண்டிக்கு உப்பெடுக்கும் நடைப்பயணமாக மார்ச் 12, 1930 இல் துவங்கியது. இந்திய தேசிய காங்கிரசால் பூர்ண ஸ்வராஜ் , விடுதலைப் பிரகடனத்திற்குப் பிறகு பிரிட்டிஷ் ஆட்சியை எதிர்த்து அமைப்பு ரீதியாக செய்யப்பட்ட முதல் நடவடிக்கையாகும். மகாத்மா காந்தி தனது சபர்மதி ஆஷ்ரமத்திலிருந்து குஜராத்தின் தண்டிக்கு நடை பயணத்தை வழி நடத்தினார், உப்பை வரியின்று உற்பத்தி செய்வதற்கு, வழியில் அவருடன் இந்தியர்கள் உயர்ந்து வரும் எண்ணிக்கையுடன் இணைந்தனர். தண்டியில் காந்தி உப்புச் சட்டங்களை ஏப்ரல் 6, 1930 இல் உடைத்தபோது, அது பேரளவில் சட்ட மறுப்பு நடத்தையை இலட்சக்கணக்கான இந்தியர்களால் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கெதிராகத் தீப்பொறியாக்கியது.[0]

காந்தி மே 5, 1930 இல் அவரது திட்டமிட்ட தாராசனா சால்ட் வொர்க்ஸ் மீதான அத்துமீறி நுழைவிற்கு முன்பாக கைது செய்யப்பட்டார். தண்டி நடைப்பயணம் மற்றும் பின்னர் நிகழ்வான தாராசனா சத்தியாகிரகம் உலகம் முழுதுமான கவனத்தை இந்திய விடுதலை இயக்கத்தின் மீது விரிவான செய்தித் தாள்கள் மற்றும் செய்திச் சுருள் சேகரிப்புக்களின் மூலமும் இழுத்தது. உப்பு வரிக்கு எதிரான சத்யாக்கிரகம் ஓராண்டிற்கு தொடர்ந்தது, காந்தியின் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, இரண்டாம் வட்ட மேஜை மாநாட்டில் வைஸ்ராய் லார்ட் இர்வினுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்துவதில் முடிந்தது.[1] 80,000 ற்கும் மேற்பட்ட இந்தியர்கள் உப்பு சத்யாக்கிரகத்தின் விளைவாக சிறையிலடைக்கப்பட்டனர்.[2] செயல் வரிசையானது இந்திய விடுதலையை நோக்கிய உலகின் மற்றும் பிரிட்டிஷ் நடத்தைகளின் மீது கணிசமான விளைவினைக் கொண்டது,ஜான்சன், ப. 37.</ref></ref>

உப்புச் சத்தியாகிரக பிராச்சாரம் காந்தியின் கோட்பாடுகளான அற்நெறி எதிர்ப்பான சத்தியாகிரக த்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது, அதை அவர் தளர்வாக "உண்மைச்-சக்தி" என வரையறுத்தார். 1930 களின் துவக்கத்தில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் அவர்களின் முக்கிய செயல்முறையாக சத்யாக்கிரகத்தை தேர்வு செய்து இந்திய விடுதலையை பிரிட்டிஷ் ஆட்சியிலிருந்து வெல்லவும் செயல்வரிசையை அமைப்பாக்கம் செய்யவும் காந்தியை நியமித்தது. காந்தி 1882 பிரிட்டிஷ் உப்பு சட்டத்தை சத்யாக்கிரகத்தின் முதல் இலக்காக தேர்ந்தெடுத்தார். தண்டிக்கான உப்பு நடைப்பயணமும் தாராசனாவில் நூற்றுக்கணக்கான அறவழிப் எதிர்ப்பாளர்களை அடித்தது, சட்ட மறுப்பினை பலனளிக்கும் விதத்தில் சமூக மற்றும் அரசியல் அநீதியை எதிர்த்து போராடும் செயல் தந்திரமாக எடுத்துக் காட்டியது.மார்டின், ப. 35.</ref> காந்தியின் சத்தியாக்கிரக போதனைகளும் தண்டி நடைப்பயணமும் அமெரிக்க மனித உரிமை செயல்வீரர் மார்ட்டின் லூதர் கிங், ஜூனியர் மீதும், மேலும் அவரது 1960 களின் கருப்பர்கள் மற்றும் இதர சிறுபான்மை குடிமை உரிமைகளுக்கான போரிலும் கணிசமான செல்வாக்கினைக் கொண்டது.[8]

விடுதலைப் பிரகடனம்

முதன்மைக் கட்டுரை: Purna Swaraj

நடைப்பயணத்தின்போது காந்தியும் சரோஜினி நாயுடுவும்.

டிசம்பர் 31, 1929 நள்ளிரவில், இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் லாகூரின் ராவி நதிக்கரையில் இந்தியாவின் மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றினர். இந்திய தேசிய காங்கிரஸ், காந்தி மற்றும் ஜவஹர்லால் நேருவால் வழிகாட்டப்பட்டு, வெளிப்படையாக விடுதலைப் பிரகடனம் அல்லது பூர்ண ஸ்வராஜ் ஜை, ஜனவரி 26, 1930 இல் வெளியிட்டது.[10] பிரகடனமானது வரிகளை தடுத்து நிறுத்த தயாராவதை உள்ளடக்கியிருந்தது, மேலும் அறிக்கையானது:

இது இந்திய மக்களின் பிரிக்க இயலாத, பிற மக்களைப் போல,விடுதலைப் பெறவும் அவர்களது உழைப்பின் பலனைப் அனுபவிக்கவும், வாழ்க்கையின் தேவைகளைப் பெறவும், ஆதலால் வளர்ச்சியின் முழு வாய்ப்புக்களைப் கொள்ளவுமான உரிமையுடையது என நாங்கள் நம்புகிறோம். நாங்கள் மேலும் நம்புவது எந்தவொரு அரசும் இந்த உரிமைகளை மக்களுக்கு மறுக்கிறது மற்றும் அவர்களை ஒடுக்குகிறது எனில் மக்களுக்கு இதற்கு மேலும் அதனை மாற்ற அல்லது ஒழிக்கும் உரிமையுள்ளது. இந்தியாவின் பிரிட்டிஷ் அரசு இந்திய மக்களின் சுதந்திரத்தை மறுப்பதோடு அல்லாமல், தன்னை மக்களின் மீதான சுரண்டலில் அடித்தளம் அமைத்துக் கொண்டுள்ளது, மேலும் இந்தியாவை பொருளாதார, அரசியல், பண்பாட்டு மற்றும் ஆன்மீக ரீதியில் சீரழித்துள்ளது. ஆதலால் நாம் நம்புவது, இந்தியா பிரிட்டிஷ் தொடர்பைத் துண்டித்து பூர்ண ஸ்வராஜ் அல்லது முழு விடுதலையை அடைய வேண்டும்.வோல்பெர்ட், 1999, ப. 204.</ref>

காங்கிரஸ் செயற்குழு காந்திக்கு சட்ட மறுப்பு நடவடிக்கையை அமைக்கும் பொறுப்பினைக் கொடுத்தது, அத்தோடு காந்தியின் எதிர்பார்க்கப்பட்ட கைதினைத் தொடர்ந்து தானே பொறுப்பினை எடுத்துக் கொள்ள தயாராகவும் இருந்தது.ஆக்கெர்மேன் & டுவால், ப. 83.</ref> காந்தியின் திட்டமானது சட்ட மறுப்பினை ஒரு சத்யாக்கிரகத்துடன் பிரிட்டிஷ் உப்புச் சட்டத்தை குறிவைத்து துவங்குவதாக இருந்தது. 1882 உப்புச் சட்டம் பிரிட்டிஷ்ஷாருக்கு உப்பின் சேகரிப்பிற்கும் உற்பத்திக்கும் ஏகபோகத்தினைக் கொடுத்தது, அதன் கையாளுகையை அரசு உப்புக் கிடங்குகளிலும் உப்பு வரி விதிப்பதிலும் வரையறுத்தது.[13] உப்புச் சட்டத்தை மீறுவது ஒரு குற்றச் செயலாகும். உப்பானது கடற்கரையில் வாழ்பவர்களுக்கு (கடல் நீர் ஆவியாவதிலிருந்து) இலவசமாக கிடைத்து வந்தாலும் கூட, இந்தியர்கள் அதனை காலனிய அரசிடமிருந்து நுகர வற்புறுத்தப்பட்டனர்.

காந்தியின் உப்பு வரி எதிர்ப்புத் தேர்வு காங்கிரஸ் செயற்குழுவினால்டால்டன், ப. 100.</ref> உப்பு வரி ஆழமான குறியீடாயமைந்த தேர்வாக, உப்பு இந்தியாவில் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொருவராலும் பயன்படுத்தப்படுவதால் ஆகும். அது 8.2% பிரிட்டிஷ் அரசு வரி வருமானத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது, மேலும் மிகக் குறிப்பாக ஏழ்மையிலும் ஏழ்மையான இந்தியர்களை மிகவும் பாதிக்கிறது.காந்தி & டால்டன், 1996, ப. 72.</ref> காந்தி இந்த எதிர்ப்பு பூர்ண ஸ்வராஜ்ஜிற்கு கீழ்மட்ட இந்தியர்களுக்கு பொருள்படும்படியான காட்சியாய் அமையலாம் என உணர்ந்தார். அவர் மேலும் அது ஹிந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் ஆகியோருக்கிடையில் ஒற்றுமையைக் கட்டியெழுப்ப காரணமாக அவர்களை சமமாக பாதித்த ஒன்றை எதிர்த்துப் போராடுவதன் மூலம் ஏற்படுத்தும் என நம்பினார்.[17]

சத்தியாக்கிரகம்

முதன்மைக் கட்டுரை: Satyagraha

உப்பு நடைப்பயணத்தின்போது காந்தி, வலது புறத்தில் சரோஜினி நாயுடு.

மகாத்மா காந்தி, கங்கிரஸ் கட்சியின் பல உறுப்பினர்களுடன், வன்முறையற்ற சட்ட மறுப்பிற்கு நீண்ட கால பொறுப்பினை கொண்டிருந்தார், அதை அவர் சத்தியாக்கிரகம் என, இந்திய சுதந்திரத்தை அடைவதற்கான அடிப்படையாக வரையறுத்தார்.[19] சத்தியாக்கிரகம் மற்றும் பூர்ண ஸ்வராஜ் இடையிலான உறவுமுறை குறித்து, காந்தி கண்டது "வழிமுறைகளுக்கும் முடிவுகளுக்கும் விதைகளுக்கும் மரங்களுக்கும் இடையிலானதைப் போல மீறக்கூடாத தொடர்பிருக்கிறது."[21] அவர் எழுதினார், "கைக்கொள்ளப்படும் வழிமுறைகள் தூய்மையற்றதாக, மாற்றமானது முன்னேற்றத்தை நோக்கியதாக இருக்காது ஆனால் மிக எதிர்மறையானதாக இருக்கலாம். நமது அரசியல் சூழல்களில் தூய்மையான வழிமுறைகளால் கொண்டுவரப்படும் மாற்றம் உண்மையான முன்னேற்றத்திற்கு வழிவிடலாம்."ஃபோர்வேர்ட் டு வால்யூம் ஆஃப் கோகலேஸ் ஸ்பீச்சஸ், "கோபால் கிருஷ்ண கோகலேனான் வியாக்யாநானோ" ஃபிரம் ஜான்சன், ப. 118.</ref>

சத்தியாக்கிரகம் எனபது சம்ஸ்கிருத சொற்களான சத்ய (உண்மை) மற்றும் ஆக்ரஹா (உறுதியாக பற்றியிருத்தல்) ஆகியவற்றின் சேர்ப்பு ஆகும். காந்திக்கு, சத்தியாக்கிரகம் வெறும் "துன்பமேற்கிற எதிர்ப்பை" விட வன்முறையற்ற வழிமுறைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு வலுவூட்டுவதாக ஆனது. அவரது சொற்களில்:

உண்மை (சத்யம்) அன்பை பொருளாகக் கொள்கிறது மற்றும் உறுதி (ஆக்ரஹா) உண்டு பண்ணுகிறது மேலும் ஆகையால் சக்திக்கு ஒத்ததொன்றாக பலனளிக்கிறது. ஆகையால் நான் இந்திய இயக்கத்தை சத்தியாக்கிரகம், என அழைக்கத் துவங்கினேன்,கூறுவதென்றால் பிறந்துள்ள சக்தியானது உண்மை மற்றும் அன்பு அல்லது வன்முறை இவற்றிலிருந்து ஏற்பட்டது, மேலும் சொற்தொடரான "துன்பமேற்கிற எதிர்ப்பை", இதன் தொடர்பாக அதனுடன் இருப்பது, அதிகமான முறை அதனால் ஆங்கிலத்தில் எழுதுகையில் கூட நாம் பலமுறை தவிர்த்திருக்கிறோம் அதற்குப் பதிலாக “சத்தியாக்கிரகம்”.... எனும் சொல்லைப் பயன்படுத்தியுள்ளோம்.[23]

அவரது முதல் குறிப்பிடத்தக்க முயற்சி இந்தியாவில் பெரும் சத்தியாக்கிரகத்தை வழிநடத்தியது 1920-1922 ஆண்டுகளில் நடந்த ஒத்துழையாமை இயக்கமாகும். அது இலட்சக்கணக்கான இந்தியர்களை பிரிட்டிஷாரால் உருவாக்கப்பட்ட ரௌலட் சட்டத்தை எதிர்த்து போராட எழுச்சியூட்டியதில் வெற்றியடைந்தாலும், சௌரி சௌராவில் வன்முறை வெடித்து, ஆயுதமற்ற 22 காவற்துறையினரை ஒரு கும்பல் கொன்றது. காந்தி, காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களின் எதிர்ப்பையும் கடந்து போராட்டத்தை நிறுத்தி வைத்தார். அவர் இந்தியர்கள் இன்னும் வெற்றிகரமான வன்முறையற்ற எதிர்ப்பிற்கு தயாராகவில்லை என முடிவெடுத்தார்.டால்டன், ப. 48.</ref> பர்தோலி சத்தியாக்கிரகம் 1928 இல் நடந்தது அதிக வெற்றிகரமானது. அது பிரிட்டிஷ் அரசை செயல்படவிடாமல் செய்வதில் வென்றது மேலும் குறிப்பிடத்தக்க சலுகைகளை வென்றது. மிக முக்கியமாக, விரிவான ஊடக செய்திகளின் காரணமாக, அது ஒரு பிரச்சார வெற்றியை அதன் அளவு விகிதத்தை விடக் கடந்து பெற்றது.டால்டன், ப. 93.</ref> காந்தி பின்னர் கூறியது பர்தோலியின் வெற்றி அவரது சத்தியாக்கிரகம் மற்றும் ஸ்வராஜ் மீதான நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது: "படிப்படியாகவே நாம் பர்தோலியில் கிடைத்த வெற்றியின் முக்கியத்துவத்தை அறியச் செய்வோம்...பர்தோலி அதனை வழிகாட்டியுள்ளது மற்றும் தெளிவாக்கியுள்ளது. ஸ்வராஜ் வேரில் பதிந்துள்ளது, மேலும் அது மட்டுமே நோய் தணிக்கும்...."[26] காந்தி தண்டி நடைப்பயணத்திலிருந்து அதிகளவில் பர்தோலி சத்தியாக்கிரகத்திற்கு பங்கேற்பாளர்களை தேர்ந்தெடுத்தார், அது பர்தோலி போராட்டத்தில் பங்கேற்ற அதே கிராமங்கள் பலவற்றின் வழியே சென்றது.[27]

நடைப்பயணத்திற்கு தயாராகுதல்

பிப்ரவரி 5 இல், செய்தித்தாள்கள் காந்தி சட்ட மறுப்பினை உப்புச் சட்டங்களை மறுப்பதன் மூலம் துவங்கலாம் என்று அறிவித்தன. உப்பு சத்தியாக்கிரகம் மார்ச் 12 இல் துவங்கி காந்தி ஏப்ரல் 6 இல் தண்டியில் உப்புச் சட்டத்தை உடைத்தப் பிறகு முடிவடையும். காந்தி ஏப்ரல் 6 இல் பேரளவில் உப்புச் சட்டங்களை உடைக்க தேர்வு செய்தததற்கு அடையாளமாகக் காரணம்- அது "தேசிய வாரத்தின்" முதல் நாள், 1919 இல் துவங்கப்பட்டது காந்தி தேசிய ஹர்த்தாலை (கடையடைப்பு) ரௌலட் சட்டத்திற்கு எதிராக மனதிற் கொண்டபோது ஏற்பட்டதாகும்.[28]

காந்தி உலக முழுதுமான ஊடகங்களை நடைபயணத்திற்கு வழக்கமான அறிக்கைகளை சபர்மதியிலிருந்து விடுத்தும், அவருடைய வழக்கமான பிரார்த்தனை கூட்டங்களின் மூலம் ஊடகங்களை நேரடியாக தொடர்பு கொள்வதன் மூலம் தயாராக்கினார். அவர் கைதினை எதிர் நோக்கி மீண்டும் ஏற்படுத்தப்பட்ட அறிக்கைகளினால் எதிர்பார்ப்புகள் அதிகரித்தன, மேலும் அவர் பரபரப்பூட்டுகிற மொழியில் நேரம் நெருங்கி வருகையில் அதிகரித்தவாறு: "நாம் வாழ்வா சாவா போராட்டத்தில் நுழைகிறோம்; ஒரு புனிதப் போரை; நாம் அனைவரும் அனைத்தையும் தழுவிய தியாகங்களை நிகழ்த்தி அதில் நாம் நம்மையே பலியிட அளிக்கிறோம்."டால்டன், ப. 108.</ref> இந்திய, ஐரோப்பிய மற்றும் அமெரிக்க செய்தித் தாள்களிலிருந்து டஜன் கணக்கான செய்தியாளர்கள், திரைப்பட நிறுவனங்களிலிருந்தும், நிகழ்ச்சித் தொகுதிகளுக்கு பிரதிபலித்து மற்றும் நிகழ்வை சுறுசுறுப்பாக சேகரித்தனர்.டால்டன், ப. 107.</ref>

நடைப்பயணத்திற்காக மட்டும், காந்தி கடுமையான ஒழுக்கத்தை விரும்பினார் மேலும் சத்தியாக்கிரகம் மற்றும் அகிம்சையை கடைபிடித்திருக்கவும் விரும்பினார். அநதக் காரணத்திற்காக, அவர் காங்கிரஸ் கட்சி உறுப்பினர்களிடமிருந்து தேர்வு செய்யவில்லை, ஆனால் அவரது சொந்த ஆசிரமத்தில் குடியிருந்தவர்களை, அவர்கள் காந்தியின் கடுமையான ஒழுக்க தரநிலைகளில் பயிற்சிப் பெற்றிருந்தனர்.டால்டன், ப. 104.</ref> 24 நாள் நடைப்பயணம் 4 மாவட்டங்கள் மற்றும் 48 கிராமங்கள் வழியே கடந்து சென்றது. நடைப்பயணத்தின் வழி, ஒவ்வொரு நாளின் மாலையில் நிற்றல் இடத்துடன், காலத்திற்கு முன்பே தேர்வுத் திறம், கடந்த காலத் தொடர்புகள் மற்றும் நேரங்கள் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு திட்டமிடப்பட்டது. காந்தி சாரணியர்களை ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் நடைப் பயணத்திற்கும் முன்பே அனுப்பினார் ஆதலால் அவர் தனது ஒவ்வொரு ஓய்விடத்திலும் உள்ளூர் மக்களின் தேவைகளுக்கேற்ப திட்டமிட முடிந்தது.[32] ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் நிகழ்ச்சிகள் அட்டவணையிடப்பட்டன மேலும் இந்திய மற்றும் அந்நிய ஊடகங்களில் வெளியிடப்பட்டன.ஆக்கெர்மேன் & துவால், ப.85.</ref> மார்ச் 2, 1930 இல் காந்தி அரசப் பிரதிநிதி இர்வின் பிரபுவிற்கு கடிதமொன்றை எழுதினார், இர்வின் பதினோரு கோரிக்கைகளை ஏற்றால் நடைப் பயணத்தை நிறுத்துவதாகக் கூறி, அதில் நிலவரியை மதிப்பிடுவதை குறைப்பது, இராணுவ செலவை வெட்டுவது, அந்நிய துணி மீது சுங்க வரி விதிப்பது மற்றும் உப்பு வரியை நீக்குவது ஆகியனவும் உள்ளடங்கின.[35] இர்வினுக்கான வலுவான கோரிக்கை உப்பு வரி பற்றியது:

கடிதமானது உங்கள் இதயத்தினை இம்மாதத்தின் பதினோராம் நாள் தொடவில்லை என்றால் நான் ஆசிரமத்தின் சக பணியாளர்களுடன் மேற்சென்று நான் எடுத்துச் செல்லக் கூடிய வகையில் உப்புச் சட்டங்களின் விதிகளை புறக்கணிப்பதை செயல்படுத்துவோம். நான் இந்த வரியை ஏழை மனிதனின் பார்வையிலிருந்து முழுமையாக மிகத் துன்பம் விளைவிக்கிறதாக கருதுகிறேன். விடுதலை இயக்கமானது நிலத்தின் ஏழைகளுக்கு தேவையானது, இந்தத் தீமையுடன் துவக்கம் செய்யப்படுகிறது.இர்வினுக்கு காந்தியின் கடிதம் , காந்தி & டால்டன், 1996, ப 78.</ref>

[37]இர்வின் உப்பு எதிர்ப்பை தீவிரமான ஆபத்தாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை, லண்டனுக்கு எழுதினார், "தற்போது உப்பு போராட்டத்தின் வாய்ப்பு என்னை இரவுகளில் விழித்திருக்கச் செய்யவில்லை."[38] அரசப் பிரதிநிதி கடிதத்தை அசட்டை செய்தார் மற்றும் காந்தியை சந்திக்க மறுத்தார், நடைப்பயணம் மேலே தொடர்ந்தது.மஜூம்தார், ப. 184.</ref> நடைப்பயணத்தின் முந்தைய நாட்கள் ஏராளமான இந்தியர்களை சபர்மதிக்கு வந்து வழக்கமான மாலை பிரார்த்தனை கூட்டங்களில் காந்தி பேசுவதைக் கேட்க இழுத்தது. ஓர் அமெரிக்க கல்வியாளரின் தி நேஷனுக்கு எழுதியதில் கூறப்பட்டிருந்ததாவது "60,000 பேர் நதியின் கரைகளில் காந்தியின் போர்க்கொலம் தரிக்கக் கோரும் அழைப்பினைக் கேட்க திரண்டனர். இந்த போர்க்கோலம் தரிக்கக் கோரும் அழைப்பு ஒருவேளை எப்போதும் செய்யப்படாத மிக நினைவு கூறத்தக்க போருக்கானதாகும்."ஹெர்பெர்ட் ஏ.மில்லர், காந்தீஸ் காம்பெயின் பிகின்ஸ் , தி நேஷன்,ஏப்ரல் 23, 1930. டால்டன், ப 107.</ref>

தண்டி நடைப்பயணம்

காந்தி தண்டி, ஏப்ரல் 5, 1930 இல், கையளவு உப்பு சகதியை சேகரிக்கிறார்.

மார்ச் 12, 1930 இல் காந்தி மற்றும் 78 ஆண் சத்தியாக்கிரகிகள் அவர்களின் துவக்க முனையான சபர்மதி ஆசிரமத்திலிருந்து மேலிருந்த கடற்கரை கிராமமான குஜராத்தின் தண்டிக்கு கால் நடையாக கிளம்பிச் சென்றனர். அரசின் அதிகாரபூர்வ செய்தித்தாளான தி ஸ்டேட்ஸ்மேனின் கூற்றுப்படி, அது வழக்கமான காந்தியின் நிகழ்ச்சிகளுக்கு வருகின்ற கூட்டத்தை குறைத்தே காட்டுகின்றது, 100,000 பேர் அகமதாபாத்திலிருந்து சபர்மதியை பிரிக்கின்ற சாலையில் கூடியிருந்தனர் எனக் கூறியது.வெப்பர், ப. 140.</ref> [44] இன் முதல் நாள் நடைப்பயணமான அஸ்லாலி கிராமத்தில் முடிந்தது, அங்கு காந்தி சுமார் 4,000 பேர் கூட்டத்தில் பேசினார். அஸ்லாலி, மற்றும் இதர கிராமங்களில் நடைப் பயணம் கடந்து சென்றவற்றில், தன்னார்வலர்கள் நன்கொடை வசூலித்தனர், புதிய சத்தியாக்கிரகிகளை பதிவு செய்தனர், மேலும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களிடம் ஒத்துழைப்பை முடிவிக்க விரும்பிய கிராம அதிகாரிகளிடமிருந்து பதவி விலகலைப் பெற்றனர்.[45]

ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் அவர்கள் நுழைந்தபோது, நடைப்பயணம் செய்பவர்களை மத்தளம் மற்றும் கைத்தாளமிட்டு மக்கள் வரவேற்றனர். காந்தி உப்பு வரியை மனித நேயமற்றது எனத் தாக்கி பேசினார், மேலும் சத்தியாக்கிரகத்தை "ஏழை மனிதனின் போர்" என வர்ணித்தார். ஒவ்வொரு இரவும் அவர்கள் திறந்த வெளியில் தூங்கினர், கிராமவாசிகளிடம் எளிய உணவு மற்றும் தங்குவதற்கும் தூய்மை செய்துகொள்வதற்கும் ஓரிடம் தவிர கூடுதலாக எதையும் கோரவில்லை. காந்தி இது ஏழைகளை விடுதலைப் போருக்கு கொண்டு வரும் என உணர்ந்தார், அது இறுதி வெற்றிக்குத் தேவையானது.ஆக்கெர்மேன் & துவால், ப. 86.</ref>

ஆயிரக்கணக்கான சத்தியாக்கிரகிகளும் சரோஜினி நாயுடு போன்றத் தலைவர்களும் அவருடன் இணைந்தனர். ஒவ்வொரு நாளும், நடைப்பயணத்தில் மக்கள் மென்மேலும் இணைந்தனர். சூரத்தில், அவர்கள் 30,000 மக்கள் அவர்களை வரவேற்றனர். அவர்கள் தண்டியின் இருப்புப் பாதையின் முனையை அடைந்தப் போது 50,000 ற்கும் மேற்பட்டோர் கூடியிருந்தனர். காந்தி வழியில் செல்லும் போது நேர்முகங்களைக் கொடுத்தும் கட்டுரைகளை எழுதியும் வந்தார். அந்நிய இதழியலாளர்கள் அவரை ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்க வீட்டுப் பெயராக ஆக்கினர்."மூன்று மும்பை திரைப்பட நிறுவனங்கள் செய்திச் சுருள் படமெடுக்க குழுக்களை உடன் அனுப்பின, மேலும் அந்நிய இதழியலாளர்கள் காந்தியை ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்காவில் வீட்டுப் பெயராக மாற்றினர். (1930 இன் கடைசியில் டைம் இதழ் அவரை "ஆண்டின் சிறந்த மனிதர்" எனக் குறித்தது)." ஆக்கெர்மேன் & துவால், ப. 86.</ref> தி நியூயார்க் டைம்ஸ் பெரும்பாலும், இரு முன் பக்க கட்டுரைகளை ஏப்ரல் 6 மற்றும் ஏப்ரல் 7 இல் உள்ளிட்டவற்றுடன் அனைத்து நாட்களும் உப்பு நடைபயணத்தைப் பற்றி எழுதியது.டால்டன், ப, 221.</ref> மார்ச்சின் இறுதியின் அருகில், "நான் இந்த உலகின் இரக்கத்தை இந்த வலிமையானவற்றிற்கெதிரான சரியானவர்களின் போரில் விரும்புகிறேன்" எனக் காந்தி அறிவித்தார்.[49]

ஏப்ரல் 5 இல் கடற்கரைக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, காந்தி அசோசியேடட் பிரஸ் நிருபர் ஒருவரால் நேர் முகம் செய்யப்பட்டார். அவர் குறிப்பிட்டதாவது:

நான் அரசிடமிருந்தான எனது முகமனை நடைப்பயணம் முழுதும் தலையிடாக் கொள்கையை அவர்கள் மேற்கொண்டதற்காக தடுத்து வைக்க இயலாது..... நான் விரும்புவது நான் நம்பக்கூடுவது இந்த தலையிடாமை உண்மையான இதய மாற்றமோ அல்லது கொள்கையின் காரணமாக அல்ல என்பதே. அவர்களால் திட்டமிட்டு பிரபல உணர்வுகளுக்கு சட்டமன்றத்தில் காட்டப்பட்ட மரியாதையின்மையும் அவர்களின் ஆணவமிக்க நடத்தையும் சந்தேகத்திற்கிடமின்றி எவ்விலை கொடுத்தாவது இதயமற்ற இந்தியச் சுரண்டல் கொள்கை தொடரச் செய்வதே, மேலும் ஒரேயொரு விளக்கமாக, நான் இந்த தலையிடாமையின் மீது கூறுவது, பிரிட்டிஷ் அரசு, வலிமைமிக்கதாக இருந்தாலும், உலகின் கருத்துக்களுக்கு மாறுதல்களுக்கு உள்ளாகக்கூடியது, அது தீவிரமான அரசியல் போராட்டத்தை ஒடுக்குவதை பொறுப்பதில்லை, சட்ட மறுப்பும் ஐயத்திற்கிடமின்றி அது போன்றதே, மறுப்பு சட்டப்பூர்வமானதாக இருக்கும் வரை மேலும் ஆதலால் அவசியமாக வன்முறையற்றது..... அரசானது நடைப்பயணத்தை பொறுத்தது போன்று உப்புச் சட்டங்களை உண்மையாக எண்ணற்ற மக்களால் நாளையிலிருந்து உடைக்கப்படும்போது பொறுக்குமா என்பதைக் காண வேண்டும்.[50]

தொடர்ந்த காலையில், ஒரு பிரார்த்தனைக்குப் பிறகு, காந்தி கையளவு உப்புச் சகதியை உயர்த்திப் பிடித்து அறிவித்தார், "இதனுடன், நான் பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்ஜியத்தின் அடித்தளத்தை அசைக்கிறேன்."</ref> அவர் பிறகு அதனை கடல் நீரில் கொதிக்க வைத்து, சட்டத்தை மீறி உப்பெடுத்தார். அவர் தனது ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்களிடம் அதேப்போல உப்பினை கடற்கரை முழுதும் "எங்கு வசதியாக இருக்கிறதோ அங்கு" தயாரிக்க துவங்குமாறும், மேலும் கிராமவாசிகளிடம் சட்டத்தை மீறி ஆனால் தேவையான உப்பினை உப்பெடுப்பதை போதிக்கவும் பரிந்துரைத்தார்.காந்தி & ஜாக், 1994, ப. 240.</ref>

பேரளவிலான சட்ட மறுப்பு

காந்தி உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின்போது பொதுப் பேரணியில்.

கஃபர் கானுடன் மகாத்மா காந்தி.‎

இந்தியா முழுதும் பேரளவில் சட்ட மறுப்பானது பரவியது இலட்சக்கணக்கானவர் உப்பு சட்டங்களை உடைத்து, உப்பு தயாரித்தனர் மற்றும் சட்டத்திற்குப் புறம்பான உப்பை வாங்கினர்.</ref> உப்பு சட்டத்திற்குப் புறம்பாக இந்தியாவின் கடற்கரை முழுதும் விற்கப்பட்டது. காந்தியால் தயாரிக்கப்பட்ட சிட்டிகையளவு உப்பு கூட ரூபாய் 1,600 ற்கு விற்கப்பட்டது (அக்காலத்தில் $750 க்கு இணையானது). பதிலாக, பிரிட்டிஷ் அரசு அம்மாதத்தின் இறுதிக்குள் அறுபதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பேர்களை சிறையிலடைத்தது.</ref>

உப்பு சத்தியாக்கிரகமாகத் துவங்கியது விரைவில் பேரளவிலான சத்தியாக்கிரகமாக மாறியது.[55] பிரிட்டிஷ் துணிகளும் பொருட்களும் புறக்கணிக்கப்பட்டன. பிரபலமற்ற வனச் சட்டங்கள் மகாராஷ்டிரா, கர்னாடிக் (தற்போது கர்நாடகா) மற்றும் மத்திய மாகாணங்களில் மறுக்கப்பட்டன. குஜராத்தி விவசாயிகள் வரி கொடுக்க மறுத்தனர், அவர்களின் நிலங்களையும் பயிர்களையும் இழக்கும் அபாயத்தை சந்தித்தனர். மிட்னபூரில், பெங்காலிகள் சௌகிதார் வரியை கொடுக்க மறுத்து சத்தியாக்கிரகத்தில் பங்கேற்றனர்.[56] பிரிட்டிஷ் அதிகமானச் சட்டங்களுடன், செய்தித் தொடர்பை தணிக்கைக்கு உட்படுத்தியும் காங்கிரஸ் மற்றும் அதன் சார்பு நிறுவனங்களை சட்டத்திற்கு புறம்பானதாக அறிவித்தது உள்ளடங்கலானவற்றைச் செய்து பதிலளித்தது. இது போன்ற வழிமுறைகள் எதுவும் சட்ட மறுப்பு இயக்கத்தை மெதுவாக்கவில்லை.[57]

பெஷாவரில், சத்தியாக்கிரகம் காந்தியின் முஸ்லிம் பஷ்டு சீடரான கஃபர் கானால் 50,000 உறுப்பினர்களை அறப்போராட்ட செயல்வீரர்கள் பயிற்றுவித்து குடாய் கிட்மட்கர் என்றழைக்கப்பட்ட படையை உருவாக்கியவரால் வழிநடத்தப்பட்டது.[58] ஏப்ரல் 23 1930 இல் கஃபர் கான் கைது செய்யப்பட்டார். குடாய் கிட்மட்கரின் குழுவொன்று பெஷாவரின் கிசா கானி (கதைச் சொல்லிகள்) பஜாரில் கூடியிருந்தனர். பிரிட்டிஷ் துருப்புக்களை ஆயுதம் தரிக்காத கூட்டத்தை நோக்கி இயந்திரத் துப்பாக்கியால் சுடுமாறு ஆணையிட்டனர், அதில் 200-250 எண்ணிக்கையில் கொல்லப்பட்டனர்.ஹபீப், ப. 56.</ref> பஷ்டூன் சத்தியாக்கிரகிகள் அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட அறவழிப் பயிற்சியின்படி, துருப்புகள் அவர்கள் மீது சுட்டப்போது குண்டுகளைச் சந்தித்தனர்.[60] ஒரு பிரிட்டிஷ் இந்திய இராணுவப் பிரிவு, பெயர்பெற்ற ராயல் கார்வால் ரைஃபிள்ஸ்சின் துருப்புக்கள், கூட்டத்தைப் பார்த்து சுட மறுத்தனர். முழு படைப்பிரிவும் கைது செய்யப்பட்டது, மேலும் பலர் கடும் தண்டனைப் பெற்றனர், ஆயுள் தண்டனை உட்பட.</ref>

1930 இன் சட்ட மறுப்பானது விடுதலைப் போரில் முதல் முறையாக பெண்கள் பேரளவில் பங்கேற்றதைக் குறித்தது. ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் பெரு நகரங்கள் முதல் கிராமங்கள் வரை சத்தியாக்கிரகத்தில் சுறுசுறுப்பாக பங்கேற்றனர்.[62] காந்தி ஆண்கள் மட்டுமே உப்பு நடை பயணத்தில் பங்கேற்க கோரினார், ஆனால் இறுதியில் பெண்கள் இந்தியா முழுதும் உப்பினை தயாரித்தும் விற்கவும் செய்தனர். உஷா மேத்தா, மூத்த காந்திய செயல்வீரர், விமர்சித்தார் "எமது வயதான மாமி/அத்தைகளும் மூத்த-மாமி/அத்தைகளும் மற்றும் பாட்டிமாரும் அவர்களின் வீட்டிற்கு பெரிய ஜாடிகளில் உப்புத் தண்ணீரைக் கொண்டு வந்து சட்டத்திற்குப் புறம்பான உப்பினை தயாரித்தனர். பிறகு அவர்களின் பெருங்குரலெடுத்து கத்துவர்: "நாங்கள் உப்புச் சட்டத்தினை உடைத்து விட்டோம்!'"ஹார்டிமேன், ப. 113.</ref>[63] விடுதலைப் போரில் பெண்களின் பெருமளவிலான பங்கேற்பு இர்வினைப் பொறுத்தவரை " புதிய மற்றும் தீவிரமான செயல்பாடு." ஒரு அரசு அறிக்கை பெண்களின் பங்கேற்பு பற்றிக் கூறியது "ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் இல்லங்களின் தனிமையிலிருந்து வெளிவந்தனர்....காங்கிரசின் ஆர்ப்பாட்டங்களில் பங்கேற்கவும் மறியலில் உதவவும்: அவர்களின் இத்தகைய போராட்டங்களின் போதான இருப்பு காவற்துறையினர் செய்யத் தேவையான செயல்பாட்டினை குறிப்பாக பொறுக்க இயலாததாக ஆக்குகிறது."[64]

கல்கத்தா (தற்போது கொல்கொத்தா), கராச்சி, மற்றும் குஜராத் ஆகிய இடங்களில் வன்முறை வெடித்தது. வன்முறை வெடித்தப் பிறகு சத்தியாக்கிரகத்தை நிறுத்துவதான தனது முந்தைய ஒத்துழையாமை இயக்க சந்தர்ப்பங்களை போலல்லாமல் இம்முறை காந்தி "இடங்கொடுக்கவில்லை". வன்முறையை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் வேண்டுகோள்விட்ட அதே நேரத்தில், காந்தி சிட்டகாங்கில் கொல்லப்பட்டவர்களை கௌரவப்படுத்தும் விதமாக அவர்களது பெற்றோர்களை நோக்கி வாழ்த்தி "அவர்களின் மகன்களின் பூர்த்தியான தியாகம்..... ஒரு வீரனின் மரணம் துன்பத்திற்கான விஷயம் அல்ல."வோல்பெர்ட், 2001, ப. 149.</ref>

பிரிட்டிஷ் ஆவணங்கள் பிரிட்டிஷ் அரசானது சத்தியாக்கிரகத்தினால் கலங்கியது என்பதைக் காட்டியது. அறவழி எதிர்ப்பு பிட்டிஷாரை காந்தியை சிறையிலடைப்பதா வேண்டாமா எனும் குழப்பத்தில் விட்டது. ஜான் கோர்ட் கர்ரி, இந்தியாவில் தங்கியிருந்த ஒரு பிரிட்டிஷ் காவல் அதிகாரி, தனது நினைவுக் குறிப்புககளில், தான் ஒவ்வொரு முறையும் காங்கிரஸ் ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு எதிராக 1930 இல் பொறுப்பேற்றிருந்தபோதும் வெறுப்புணர்ச்சிக்கு ஆளானதாக எழுதினார். பிரிட்டிஷ் அரசில் கர்ரியியும் மற்றவர்களும், வெட்ஜ்வுட் பென் இந்தியாவின் அரசு செயலர் உட்பட, வன்முறையாளர்களுடன் அறவழி எதிரிகளை விட சண்டையிட விருப்பப்பட்டனர்.</ref>

பின்விளைவுகள்

காந்தி மேற்கொண்டு தனது சுறுசுறுப்பான ஈடுபாட்டினை நடைப்பயணத்திற்குப் பிறகு தவிர்த்தார், இருந்தாலும் இந்தியா முழுதுமான படிப்படியான வளர்ச்சிகளுடன் நெருங்கிய தொடர்புக் கொண்டிருந்தார். அவர் தண்டிக்கு அருகில் தற்காலிக ஆசிரமத்தை உருவாக்கினார். அங்கிருந்தபடியே, பெண் தொண்டர்களை பம்பாயில் (தற்போது மும்பை) மதுக் கடைகளையும் அந்நியத் துணிகளை மறியல் செய்யவும் வலியுறுத்தினார். அவர் அந்நியத் துணிகளைக் கொண்டு ஒரு சொக்கப்பனை கொளுத்தச் செய்ய வேண்டினார். பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகள் வெறுமையடைய வேண்டும்."</ref>

அவரது அடுத்த பெரிய நடவடிக்கையாக, காந்தி குஜராத்தின் தாராசனா உப்பு நிறுவனத்தை திடீர்த் தாக்குதல் செய்ய முடிவெடுத்தார். அவர் மீண்டும் இர்வின் பிரபுவிற்கு கடிதம் எழுதி தனது திட்டங்களைக் கூறினார். மே 4 நள்ளிரவில், காந்தி மெத்தையில் மாமரத்தின் அடியில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது, சூரத்தின் மாவட்ட நீதிபதி இரு இந்திய அதிகாரிகள் மற்றும் முப்பது கனரக ஆயுதங்தாங்கிய காவல்துறையினருடன் வந்திறங்கினார்.[68] அவர் 1827 ஆம் ஆண்டு சட்டத்தின் கீழ் சட்ட விரோத நடவடிக்கைகளுக்காக கைது செய்யப்பட்டு, விசாரணையின்றி புனா (தற்போது புனே) அருகில் தங்கவைக்கப்பட்டார்.ரிட்டிக், ப. 108.</ref>

தாராசனா சத்தியாக்கிரகம் திட்டமிட்டப்படி நடந்தது, அப்பாஸ் டியாப்ஜி, ஒரு ஓய்வு பெற்ற எழுபத்தியாறு வயது நீதிபதி காந்தியின் மனைவி கஸ்தூர்பாவை தனது அருகில் வைத்துக் கொண்டு நடைப்பயணத்தை வழிநடத்தினார். இருவரும் தாராசனாவை அடையும் முன்பே கைது செய்யப்பட்டு மூன்று மாதங்களுக்கு சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். அவர்களின் கைதிற்குப் பிறகு, நடைப்பயணம் சரோஜினி நாயுடு ஒரு பெண் கவிஞர் மற்றும் விடுதலைப் போராட்ட வீரர் தலைமையில் தொடர்ந்தது, அவர் சத்தியாக்கிரகிகளை எச்சரித்தார், "நீங்கள் எந்தச் சூழலிலும் எவ்விதமான வன்முறையையும் பயன்படுத்தக் கூடாது. நீங்கள் அடிக்கப்படுவீர்கள், ஆனால் நீங்கள் எதிர்க்கக் கூடாது; நீங்கள் ஒரு கரத்தைக் கூட அடிகளை தடுத்து விலக்க உயர்த்தக் கூடாது." துருப்புகள் சத்தியாக்கிரகிகளை ஒரு சம்பவத்தில் எஃகு முனைக் கொண்ட தடிகளைக் கொண்டு அடித்தனர் அது சர்வதேச கவனத்தைப் பெற்றது.[70] யுனைடெட் பிரஸ் நிருபர் வெப் மில்லர் கட்டுரையில் எழுதியவை:

ஒரு நடைபயணிகூட ஒரு கரத்தைக் கூட அடியிலிருந்து விலக்க உயர்த்தவில்லை. அவர்கள் பந்து உருட்டும் விளையாட்டின் மர முளைகளைப் போல் விழுந்தன. நான் நின்றிருந்த இடத்திலிருந்து மூடப்படாத மண்டைகளில் காயம் ஏற்படுத்தும் ஒலிகளைக் கேட்டேன். காத்திருந்த வேடிக்கை பார்த்திருக்கும் கூட்டம் தேம்பினர் மற்றும் அவர்களது மூச்சை உள்ளிழுத்து ஒவ்வொரு அடியின் வலிக்கும் அனுதாபம் தெரிவிக்கும்படி செய்தனர். அடிபட்டவர்கள் கை கால்களை நீட்டியவாறு விழுந்தனர், உடைந்த மண்டை அல்லது முறிந்த தோள்பட்டை வலியுடன் சுய நினைவற்றோ அல்லது சுருண்டு நெளிந்தனர். இரண்டு அல்லது மூன்று நிமிடங்களில் நிலம் மெத்தை மீது கிடத்தப்பட்ட உடல்களால் நிரம்பியது. அவர்களது வெள்ளை ஆடைகளில் பெரிய இரத்தக் கறைகள் படிந்தன. மீதமிருந்தவர் வரிசையை உடைக்காமல் அமைதியாக மற்றும் விடாப்பிடியாக அடிபட்டு விழும் வரை நடந்தனர்.வெப் மில்லர்ஸ் அறிக்கை மே 21 , மார்டின், ப. 38.</ref>

விதல்பாய் படேல், முன்னாள் அவைத் தலைவர், அடிபடுவதை கண்டுக் கூறினார், "பிரிட்டிஷ் பேரரசை மீண்டும் இந்தியாவுடன் நட்புண்டாக்குவது எப்போதும் இழக்கப்பட்டுவிட்டது."வோல்பெர்ட், 2001, ப. 155.</ref> மில்லரின் கதையை தணிக்கை செய்ய பிரிட்டிஷாரின் முயற்சிகளையடுத்து, அது இறுதியாக உலகம் முழுதும் 1,350 செய்தித்தாள்களில் தோன்றியது, மேலும் அமெரிக்க மேலவையின் அதிகாரபூர்வமாக வாசிக்கப்பட்டது.[73] உப்பு சத்தியாக்கிரகம் உலகின் கவனத்தை ஈர்ப்பதில் வெற்றிய்டைந்தது. நடைப் பயணத்தை காண்பிக்கும் செய்திச் சுருளை இலட்சக்கணக்கானோர் கண்டனர். டைம் இதழ் காந்தி அதன் 1930 ஆம் ஆண்டின் மனிதர் என அறிவித்தது, காந்தியின் உப்பு வரியை மறுத்து கடல் நோக்கிய நடைப் பயணத்தை "சில நியூ இங்கிலாந்தவர்களின் ஒருமுறை பிரிட்டிஷ் தேநீர் வரியை மறுத்தது போன்றது" என ஒப்பிட்டது.Time Magazine (1931-01-05). "Man of the Year, 1930". Time. பார்த்த நாள் 2007-11-17.</ref> சட்ட மறுப்பு 1931 இன் முற்பகுதி வரை தொடர்ந்தது, காந்தி சிறையிலிருந்து இறுதியாக இர்வினுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்த விடுவிக்கப்பட்டார். இருவரும் சம தகுதியில் பேச்சு வார்த்தை நடத்துவது இதுவே முதல் முறை.காந்தி & டால்டன், 1996, ப. 73.</ref> பேச்சு வார்த்தைகள் 1931 இன் இறுதியில் இரண்டாம் வட்ட மேசை மாநாட்டிற்கு வழிவிட்டது.

நீண்ட நாள் பாதிப்பு

வார்ப்புரு:Tax resistance உப்பு சத்தியாக்கிரகம் குடியாட்சி அந்தஸ்தையோ அல்லது விடுதலையையோ நோக்கி மிகக்குறைவான முன்னேற்றத்தையே கொடுத்தது, மேலும் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து எவ்விதமான பெரிய சலுகைகள் எதையும் வென்றெடுக்கவில்லை.[78] அது முஸ்லிம்களின் ஆதரவையும் பெறத் தவறியது-பல முஸ்லிம்கள் சத்தியாக்கிரகத்தை புறக்கணித்தனர்.[79] காங்கிரஸ் தலைவர்கள் சத்தியாக்கிரகம் அதிகாரபூர்வ கொள்கையாக இருப்பதை முடிவிற்கு கொண்டுவர 1934 இல் தீர்மானித்தனர். நேரு மற்றும் இதர காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் காந்தியிடமிருந்து மேலும் விலகினர், காந்தி காங்கிரசிலிருந்து விலகியிருந்து தனது ஆக்கப்பூர்வமான திட்டங்களில் கவனம் செலுத்தச் சென்றார், அதில் அவரது தீண்டாமையை முடிவிற்கு கொண்டுவரும் முயற்சிகளும் அடங்கியிருந்தன.[80] இருப்பினும் 1930 களின் மத்தியில் பிரிட்டிஷார் மீண்டும் கட்டுப்பாட்டினுள் இருந்தாலும், இந்திய, பிரிட்டிஷ் மற்றும் உலகின் கருத்து விடுதலைக்கான காந்தி மற்றும் காங்கிரஸ் கட்சியின் கோரிக்கைகளிலிருந்த நியாயத்தை அதிகரித்தவாறு அங்கீகரிக்கத் துவங்கியது.[81] 1930 களின் சத்தியாக்கிரகப் பிரச்சாரம் பிரிட்டிஷாரையும் அவர்களின் இந்தியா மீதான கட்டுப்பாடு முழுமையாக இந்தியர்களின் பூரண சம்மதத்துடன் சார்ந்தது- உப்பு சத்தியாக்கிரகம் பிரிட்டிஷார் அந்த சம்மதத்தத்தை இழப்பதற்கான குறிப்பிடத்தகுந்த அடியாகும்.[82]

நேரு உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தை காந்தியுடனான தனது கூட்டணியில் அதிக பட்ச நீர்க் குறியீடு எனக் கருதினார்[83] மேலும் அதன் நீடித்த முக்கியத்துவம் இந்தியர்களின் நடவடிக்கைகளில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதாகும் என உணர்ந்தார்:

இயல்பிலேயே, இத்தகைய இயக்கங்கள் பிரிட்டிஷ் அரசு மீது மிகப் பெரிய அழுத்தத்தை விளைவித்தது மேலும் அரசு இயந்திரத்தை ஆட்டுவித்தது. ஆனால் உண்மையான முக்கியத்துவம், எனது நினைவிற்கு, நமது சொந்த மக்களின் மீது ஏற்படுத்திய பாதிப்பில் இருக்கிறது, மேலும் குறிப்பாக கிராம மக்களின் மீது....ஒத்துழையாமை அவர்களை கீழ்மையிலிருந்து வெளியேற்றியது மேலும் அவர்களுக்கு தன்மானத்தையும் தற்சார்பையும் கொடுத்தது.....அவர்கள் துணிச்சலாக செயல் புரிந்தனர் மேலும் மிக எளிதாக அநீதியான ஒடுக்குமுறைக்கு அடிபணியவில்லை; அவர்களது புறப்பார்வை விரிவடைந்தது மற்றும் அவர்கள் சிறிதளவு இந்தியா முழுமைக்குமாக என்ற வரையறையில் சிந்திக்கத் துவங்கினர்....அதொரு நினைவு கூறத்தக்க மாற்றமாகும் மேலும் காங்கிரஸ், காந்தியின் தலைமையின் கீழானது அதற்கான பாராட்டுதலுக்கு உரித்தானது.</ref>

முப்பதாண்டுகள் கழித்து, சத்தியாக்கிரகம் மற்றும் தண்டிக்கான நடைப் பயணம் அமெரிக்க மனித உரிமை செயல்வீரரான மார்ட்டின் லூதர் கிங், ஜூனியர்., மீதும், மற்றும் அவரது 1960 களின் கருப்பர்களுக்கான மனித உரிமை போராட்டத்தின் மீதும் வலுவான தாக்கத்தை விளைவித்தது:

பெரும்பாலான மனிதர்களைப் போல், நான் காந்தியைப் பற்றி கேட்டிருக்கிறேன், ஆனால் அவரை தீவிரமாகப் படித்ததில்லை. படித்தப்போது நான் அவரது அறவழி எதிர்ப்பு பிரச்சாரங்களினால் ஆழமாகக் கவரப்பட்டேன். நான் குறிப்பாக அவரது கடற்கரைக்கான உப்பு நடைப் பயணத்தினாலும் எண்ணற்ற உண்ணா நோன்புகளாலும் செயற்படத் தூண்டப்பட்டேன். சத்தியாக்கிரகம் எனும் முழுக் கருத்துருவமும்(சத்யா எனும் உண்மை அன்பிற்கு இணையானது ஆகிரஹம் சக்தி; சத்தியாக்கிரகம் , எனவே, பொருள்படுவதானது உண்மைச் சக்தி அல்லது அன்புச் சக்தி) எனக்கு மிக ஆழமான முக்கியத்துவமுடையது. நான் காந்தியின் தத்துவத்தில் ஆழமாக உண்மையை நாடி ஆய்வு செய்யும் போது, எனது அன்புச் சக்தியின் மீதான சந்தேகங்கள் படிப்படியாகக் குறைந்தன, மேலும் நான் முதல் முறையாக அதன் சாத்தியத்தை சமூக சீர்த்திருத்த தளங்களில் கண்டேன்.</ref>

மறு அரங்கேற்றம் 2005

பெரும் உப்பு நடைப்பயணத்தை நினைவு கூறத்தக்கவகையில், மகாத்மா காந்தி ஃபவுண்டேஷன் 75ஆவது நினைவு தினத்தில் மறு-அரங்கேற்றம் ஒன்றைப் பரிந்துரைத்தது. அந்நிகழ்வு "நீதி மற்றும் விடுதலைக்கான பன்னாட்டு நடை" என அறியப்பட்டது". மகாத்மா காந்தியின் கொள்ளுப் பேரனான துஷார் காந்தியும் பல நூறு உடன் வந்த நடைப்பயணிகளும் தண்டிக்கு அதே வழியினைப் பின்பற்றினர். அகம்தாபாத்தில் மார்ச் 12, 2005 அன்று துவங்கிய நடைப்பயணம் சோனியா காந்தியின், தலைவர் தேசிய ஆலோசனைக் குழு, அதேப் போல பல இந்திய மைய அமைச்சர்கள் உட்பட பலரும் முதல் ஒரு சில கிலோமீட்டர்கள் நடந்தனர். பங்கேற்பாளர்கள் தண்டியில் ஏப்ரல் 5 இரவு தங்கினர், அத்துடன் ஏப்ரல் 7 இல் நினைவு தினம் நிறைவடைந்தது."Gandhi's 1930 march re-enacted". BBC News. 2005-03-12. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/4342745.stm. Retrieved 2007-12-27. </ref>

தொடர்ச்சியான நினைவு அஞ்சல் தலைகள் 75 ஆம் ஆண்டு நினைவு தண்டி நடைப் பயணம்- இந்திய ரூபாய் 5 மதிப்புக் கொண்டவை, ஏப்ரல் 5, 2005 இல் வெளியிடப்பட்டன.[91]

மேற்குறிப்புகள்

• Ackerman, Peter; DuVall, Jack (2000). A Force More Powerful: A Century of Nonviolent Conflict. Palgrave Macmillan. ISBN 0312240503. 
• Chatterjee, Manini (July – August 2001). "1930: Turning Point in the Participation of Women in the Freedom Struggle". Social Scientist 29 (7/8): pp. 39–47. doi:10.2307/3518124. 
• Dalton, Dennis (1993). Mahatma Gandhi: Nonviolent Power in Action. Columbia University Press. ISBN 0231122373. 
• Fisher, Margaret W. (June 1967). "India's Jawaharlal Nehru". Asian Survey 7 (6): pp. 363–373. doi:10.1525/as.1967.7.6.01p02764. 
• Gandhi, Mahatma (1994). The Collected Works of Mahatma Gandhi. New Delhi: Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Govt. of India. 
• Gandhi, Mohandas K. (1962). The Essential Gandhi. New York: Vintage. ISBN 1-4000-3050-1. 
• Gandhi, Mahatma; Jack, Homer Alexander (1994). The Gandhi Reader: A Sourcebook of His Life and Writings. Grove Press. ISBN 0802131611. 
• Gandhi, Mahatma; Dalton, Dennis (1996). Selected Political Writings. Hackett Publishing. ISBN 0872203301. 
• Gandhi, M. K. (2001). Non-Violent Resistance (Satyagraha). Courier Dover Publications. ISBN 0486416062. 
• Habib, Irfan (September – October 1997). "Civil Disobedience 1930-31". Social Scientist 25 (9–10): pp. 43–66. doi:10.2307/3517680. 
• Hardiman, David (2003). Gandhi in His Time and Ours: The Global Legacy of His Ideas. Columbia University Press. ISBN 0231131143. 
• Johansen, Robert C. (1997). "Radical Islam and Nonviolence: A Case Study of Religious Empowerment and Constraint Among Pashtuns". Journal of Peace Research 34 (1): pp. 53–71. doi:10.1177/0022343397034001005. 
• Johnson, Richard L. (2005). Gandhi's Experiments With Truth: Essential Writings By And About Mahatma Gandhi. Lexington Books. ISBN 0739111434. 
• King, Jr., Martin Luther; Carson, Clayborne (1998). The Autobiography of Martin Luther King, Jr.. Warner Books. ISBN 0446676500. 
• Majmudar, Uma; Gandhi, Rajmohan (2005). Gandhi's Pilgrimage Of Faith: From Darkness To Light. New York: SUNY Press. ISBN 0791464059. 
• Martin, Brian (2006). Justice Ignited. Rowman & Littlefield. ISBN 0742540863. 
• Riddick, John F. (2006). The History of British India: A Chronology. Greenwood Press. ISBN 0313322805. 
• Wolpert, Stanley (2001). Gandhi's Passion: The Life and Legacy of Mahatma Gandhi. Oxford University Press. ISBN 019515634X. 
• Wolpert, Stanley (1999). India. University of California Press. ISBN 0520221729. 

ஊடகம்

காந்தி மற்றும் அவரது தொண்டர்களின் தண்டி உப்பு சத்தியாக்கிரகத்திலான நடைப்பயணம்

புற இணைப்புகள்

• உப்பு சத்தியாக்கிரகத்தின் செய்திப் பிரிவு படச் சுருள்
• உப்பு நடைப்பயணம்
• உப்பு நடைப்பயணத்தின் மறு அரங்கேற்றம் ஸ்லைட் காட்சி
• காந்தியின் 1930 ஆம் ஆண்டு நடைப்பயணத்தின் மறு அரங்கேற்றம் (BBC News)
• இந்தியப் பிரதமரின் உரை தண்டி நடைப்பயணத்தின் 75 வது நினைவு தினம்

Category:இந்தியாவில் 1930 Category:இந்திய விடுதலை இயக்கம் Category:குஜராத்தின் வரலாறு Category:நடைப்பயணங்கள் Category:அறவழி Category:அறவழி எதிர்ப்பு இயக்கங்கள் Category:எதிர்ப்பு நடைப்பயணங்கள் Category:வரி எதிர்ப்பு Category:வீடியோ படக் காட்சிகளைக் கொண்டிருக்கும் கட்டுரைகள் Category:காந்தியம்

காந்தி ரூல்ஸ்!!!