உட்சுரப்பியல்

கட்டற்ற கலைக்களஞ்சியமான விக்கிப்பீடியாவில் இருந்து.
தாவிச் செல்லவும்: வழிசெலுத்தல், தேடல்


Endocrinologist
தொழில்
பெயர்கள் Doctor, Medical Specialist
வகை Specialty
செயற்பாட்டுத் துறை Medicine
விவரம்
தேவையான கல்வித்தகைமை Doctor of Medicine
தொழிற்புலம் Hospitals, Clinics
சராசரி ஊதியம் USD $199,000 (M.D., D.O.)

உட்சுரப்பியல் (Endocrinology) (ἔνδον, endo , "அதற்குள்"; κρῑνω, krīnō , "பிரிப்பதற்கு"; மற்றும் -λογία, -logia ஆகிய கிரேக்க வார்த்தைகளில் இருந்து இப்பெயர் வந்ததாகும்) என்பது அகஞ்சுரக்குந்தொகுதியின் சீர்குலைவு மற்றும் நொதிகள் என்று அழைக்கப்படும் சுரத்தல், பரவல், வளர்ச்சி மற்றும் வகைப்படுத்துதல் போன்ற மேம்பாடு சார்ந்த தொகுப்பு (கருவில் திசு வளர்ச்சி மற்றும் உறுப்பு உண்டாகுதல் உட்பட) மற்றும் வளர்சிதை மாற்றம், மூச்சுவிடல், கழிவு நீக்கம், இயக்கம், இனப்பெருக்கம் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைத்தல் மற்றும் வேதி உளவுகள் சார்ந்த புலன் சார்ந்த உணர்திறன், சிறப்புச் செல்கள் மூலமாக பொருட்கள் தொகுத்தல் மற்றும் சுரத்தல் போன்றவற்றுடன் தொடர்புடைய மருத்துவத்தின் கிளை ஆகும்.

உட்சுரப்பியலானது உயிரியல் சேர்க்கை, சேமிப்பு, வேதியியல் மற்றும் நொதிகளின் உளவியல் சார்ந்த செயல்பாடு ஆகியவை சார்ந்த படிப்பு ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாக மற்றும் சுரத்தலுக்கான நாளமில்லாச் சுரப்பிகள் மற்றும் திசுக்கள் ஆகியவற்றின் செல்கள் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது.

அகஞ்சுரக்குந்தொகுதியானது உடலின் மாறுபட்ட பகுதிகளில் பல்வேறு சுரப்பிகளைக் கொண்டிருக்கிறது. அது நொதிகளை குழல் மண்டலத்தில் இருந்து சுரக்காமல் நேரடியாக இரத்தத்தில் இருந்து சுரக்கிறது. நொதிகள் நடவடிக்கைகளின் பல மாறுபட்ட செயல்பாடுகள் மற்றும் முறைகளைக் கொண்டிருக்கலாம். ஒரு நொதி மாறுபட்ட இலக்கு உறுப்புக்களில் பல்வேறு விளைவுகளைக் கொண்டிருக்கலாம். மாறாக ஒரு இலக்கு உறுப்பு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட நொதியினால் பாதிக்கப்படலாம்.

1902 ஆம் ஆண்டு முதன் முதலில் பேலிஸ் (Bayliss) மற்றும் ஸ்டார்லிங் (Starling) (கீழே காண்க) மூலமாக வரையறுக்கப்பட்ட வரையறையில் அவர்கள் இதனை நொதியாக வகைப்படுத்தினர். இரசாயனம் உறுப்பின் மூலமாக உருவாகிறது. அது இரத்தத்தில் இருந்து (குறைந்த அளவில்) வெளியிடப்படுகிறது. மேலும் அதன் குறிப்பிட்ட நடவடிக்கையை நெருக்குவதற்காக தொலைவில் உள்ள உறுப்புக்கு இரத்தத்தின் மூலமாக அது பரிமாற்றப்படுகிறது எனக் குறிப்பிட்டு இருந்தனர். இந்த வரையறை பெரும்பாலான "ஏற்கப்பட்ட" நொதிகளுக்குப் பொருந்துகிறது. ஆனால் பாராக்ரைன் இயங்கமைப்புகள் (திசு அல்லது உறுப்புக்குள் செல்களுக்கு இடையில் இரசாயனத் தொடர்பு), ஆட்டொகிரைன் சமிக்ஞைகள் (ஒரெ செல்லின் மீது செயல்படும் இரசாயனம்) மற்றும் இன்ட்ராகிரைன் சமிக்ஞைகள் (ஒரெ செல்லுடன் செயல்படும் இரசாயனம்) ஆகியவையும் இருக்கின்றன.[1] "மரபார்ந்த" நொதியாக இருக்கும் நரம்பிய உட்சுரப்பு சமிக்ஞையானது நரம்புச்சுரப்பி நரம்பணு மூலமாக இரத்தத்தினுள் வெளியிடப்படுகிறது (நரம்பிய உட்சுரப்பியல் கட்டுரையைப் பார்க்கவும்).

நொதிகள் இலக்கு உறுப்பில் குறிப்பிட்ட ஏற்பிகளுக்கு கட்டமைத்தலின் மூலமாக செயல்படுகிறது. பவ்லியூ குறிப்புகளின் படி ஒரு ஏற்பி குறைந்த பட்சம் பின்வரும் இரண்டு அடிப்படை பகுதிக்கூறுகளைக் கொண்டிருக்கிறது:

  • நொதி கட்டமைப்புக்கான அடையாளம் காணல் தளம்
  • செல் சார்ந்த செயல்பாட்டின் மாற்றத்தை வீழ்ச்சியடையச் செய்யும் விளைவாக்கி தளம்.[2]

இவற்றுக்கு இடையில் அல்லோஸ்டெரிக் மாற்றத்தைத் தூண்டும் நொதி கட்டமைப்பு நடைபெறும் "குறுக்குக் கடத்துகை இயங்கமைப்பு" இருக்கிறது. அவை வரிசை முறையில் ஏற்ற பிரதிவினையைச் செய்கின்றன.

நொதிகளின் வேதிப்பிரிவுகள்[தொகு]

அமைன் நொதிகள்: நார்எபிநெப்ரின்
அமைன் நொதிகள்: ட்ரைஅயடோதைரோனைன்
ஸ்டெராய்டு நொதிகள்: கோர்டிசோல் மற்றும் வைட்டமின் D3

கிராஃப்பின் (Griffin) மற்றும் ஓஜெடா (Ojeda) இருவரும் நொதிகளை அவற்றின் இரசாயனப் பொதிவு சார்ந்து பின்வரும் மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரித்திருக்கின்றனர்:[3]

அமைன்கள்[தொகு]

நார் எப்பிநெப்ரின், எப்பிநெப்ரின் மற்றும் டோபமைன் போன்ற அமைன்கள் ஒற்றை அமினோ அமிலங்களில் இருந்து தருவிக்கப்படுகின்றன. இதில் டைரோசைன் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. 3,5,3’-ட்ரைஅயடோதைரோனைன் (T3) மற்றும் 3,5,3’,5’-டெட்ராஅயடோதைரோனைன் (தைராக்சின், T4) போன்ற தைராய்டு நொதிகள் இந்தப் பிரிவின் உப தொகுப்பை உருவாக்குகின்றன. ஏனெனில் அவை இரண்டு அயோடினேற்ற தைரோசைன் அமினோ அமில எச்சங்களின் இணைதலில் இருந்து தருவிக்கப்படுகின்றன.

புரதக்கூறு மற்றும் புரதம்[தொகு]

புரதக்கூறு நொதிகள் மற்றும் புரத நொதிகள் மூன்று (தைரோட்ரோபின் வெளியீட்டு நொதி சூழலில்) முதல் 200க்கும் அதிகமான (ஃபோலிக்கில்-ஸ்டிமுலேட்டிங் நொதி சூழலில்) அமினோ அமில எச்சங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. மேலும் அவை 30,000 க்கும் அதிகமான மூலக்கூறு எடையைக் கொண்டிருக்கலாம். பிட்யூட்டரி சுரப்பி மூலமாக சுரக்கும் அனைத்து நொதிகளும் புரதக்கூறு நொதிகள் ஆகும். அவை கொழுப்பினித்திசுவில் இருந்து லெப்டின், வயிற்றில் இருந்து ஹெரெலின் மற்றும் கணையத்தில் இருந்து இன்சுலின் ஆகியவை ஆகும்.

ஸ்டெராய்டு[தொகு]

ஸ்டெராய்டு நொதிகள் அவற்றின் மூலச்சேர்மமான இரத்தக் கொழுப்பில் இருந்து மாற்றமடைகின்றன. முலையூட்டிக்குரிய ஸ்டெராய்டு நொதிகள் அவை கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஏற்பிகள் சார்ந்து பின்வரும் ஐந்து குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கின்றன: குளூக்கோகார்ட்டிகாய்டுகள், கனிமக் கார்ட்டிக்காய்டுகள், ஆண்ட்ரோஜன்கள், எஸ்ட்ரோஜன்கள் மற்றும் ப்ரோஜெஸ்டோஜென்கள்.

உட்சுரப்பியலின் வரலாறு மற்றும் அடிப்படைக் கண்டுபிடிப்புகள்[தொகு]

உட்சுரப்பியலின் ஆய்வு சீனாவில் துவங்கியது. சீனர்கள் கி.மு. 200 இல் மனித சிறுநீரில் இருந்து பாலியல் மற்றும் பிட்யூட்டரி நொதிகளை பிரித்தெடுத்து அவற்றை மருத்துவ நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தினர்[4]. அவர்கள் பதங்கமாதல் போன்ற பல சிக்கலான முறைகளைப் பயன்படுத்தினர்.[4] இறுதியாக நலந்தட்டிய இளஞ்சேவல்களுக்கு கோழிக்கொண்டை மற்றும் பறவை அலகுகள் வளரவில்லை அல்லது வெளிப்படையாக ஆண் தன்மையை வெளிப்படுத்தியதை பெர்தோல்ட் (Berthold) கவனித்த போது ஐரோப்பிய உட்சுரப்பியல் ஆரம்பமானது (எனினும் அறிவியலில் சீனர்கள் 1500 ஆண்டுகள் முந்திச் சென்றிருக்கின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.) [5] அதே பறவையின் அல்லது மற்றொரு நலந்தட்டிய பறவையின் அடிவயிற்று அறையில் இருந்து விரைகள் மாற்றம் செய்த பிறகு சாதாரண நடத்தை சார்ந்த மற்றும் உருவத்துக்குரிய மேம்பாடு ஏற்பட்டதை அவர் கண்டறிந்தார். விரைகள் சுரத்தலானது இரத்தத்தை "கட்டுப்படுத்துகிறது" என்றும் அதனைத் தொடர்ந்து அது இளஞ்சேவலின் உடலில் செயலாற்றுவதாகவும் பின்னர் அவர் முடிவு (தவறாக) செய்தார். உண்மையில் அவருடைய விரைகள் இரத்தத்தின் இயைபுக் கூறுகளை மாற்றுகின்றன அல்லது இயக்குகின்றன அல்லது விரைகள் இரத்தில் இருந்து நிறுத்துகின்ற காரணிகளை அழிக்கின்றன ஆகிய இரண்டு முடிவில் ஒன்று உண்மையாக இருக்கலாம். விரைகள் ஆண் பண்புகளுக்குக் காரணமான பொருட்களை வெளியிடுகின்றன என்பது விரைகளின் பிரித்தெடுத்தல் நலந்தட்டிய விலங்குகளில் அவற்றின் செயல்பாட்டை மாற்றுகின்றன என்று காண்பிக்கப்படும் வரை நிரூபிக்கப்படவில்லை. தூய்மையான படிகநிலை டெஸ்டோஸ்டிரோன் 1938 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது.[6]

பெரும்பாலான தொடர்புடைய திசுக்கள் மற்றும் நாளமில்லாச் சுரப்பிகள் ஆரம்பகால உடற்கூறு வல்லுநர்களால் கண்டறியப்பட்ட போதும் உயிரியல் சார்ந்த செயல்பாடு மற்றும் நோய்களைப் புரிந்து கொள்வதற்கு மிகவும் கேளிக்கையான அணுகுமுறையானது அரிஸ்டாட்டில் (Aristotle), ஹிப்போக்ரடிஸ் (Hippocrates), லூக்ரிடியஸ் (Lucretius), செல்சஸ் (Celsus) மற்றும் காலன் (Galen) போன்ற மரபார்ந்த சிந்தனையாளர்களுக்குச் சாதகமாக இருந்ததாக ஃப்ரீமேன் (Freeman) மற்றும் பலர் கருதினர்.[7] மேலும் இந்தக் கருத்தமைவுகள் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் கிருமிக் கோட்பாடு, உடற்செயலியல் மற்றும் உறுப்பு அடிப்படையிலான நோய்க்குறியியல் ஆகியவற்றின் வருகை வரை நீடித்தன.

இடைக்கால பெர்சியாவில் அவிசென்னா (Avicenna) (980-1037) த கேனன் ஆஃப் மெடிசினில் (c. 1025) நீரிழிவு நோய் குறித்து விளக்கமாக வழங்கியிருந்தார். "அவர் நீரிழிவு நோயாளிகளில் அசாதாரண சாப்பிடும் விருப்பம் மற்றும் பாலியல் செயல்பாடுகளில் குழப்பம் ஆகியவற்றை விவரித்திருந்தார். மேலும் அவர் நீரிழிவு நோயாளியின் சிறுநீரில் சர்க்கரை இருப்பதையும் ஆவணப்படுத்தியிருந்தார்." அரடேயஸ் ஆஃப் கேப்படோசியா (Aretaeus of Cappadocia) போன்று அவருக்கு முன்பே அவிசென்னா முதன்மை மற்றும் இரண்டாம் நிலை நீரிழிவு நோயை அடையாளம் கண்டார். மேலும் அவர் நீரிழிவு திசு அழுகலையும் விவரித்திருந்தார். மேலும் லூபின், ட்ரைகோனெல்லா (ஃபெனுக்ரீக்) மற்றும் ஜெடோரி விதை ஆகியவற்றின் கலைவையைக் கொண்டு நீரிழிவு நோய்க்கு சிகிச்சை அளித்தார். அது சர்க்கரையின் வெளியேற்றத்தின் குறைப்பை கணிசமான அளவில் உருவாக்கியது. இந்த சிகிச்சை இன்றைய நவீன உலகிலும் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. மேலும் அவிசென்னா "முதன் முதலில் வெற்று நீரிழிவு குறித்து மிகவும் துல்லியமாக விவரித்திருக்கிறார்". எனினும் பின்னர் ஜோஹன் பீட்டர் ஃபிராங்க் (Johann Peter Frank) (1745-1821) முதன் முதலில் நீரிழிவு நோய் மற்றும் வெற்று நீரிழிவுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாட்டைக் கண்டறிந்தார்.[8]

12 ஆம் நூற்றாண்டில் மற்றொரு முஸ்லிம் மருத்துவர் ஜாய்ன் அல்தின் அல்ஜுர்ஜானி (Zayn al-Din al-Jurjani) கிரேவ்ஸ் நோய் குறித்து முதன் முதலில் விவரித்திருந்தார். பின்னர் தைராய்டு வீக்கம் மற்றும் விழிபிதுக்கம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள தொடர்பு குறித்தும் தெசாரஸ் ஆஃப் த சா ஆஃப் காவராச்ம் இல் குறிப்பிட்டிருந்தார். இது அவரது காலத்தில் முக்கிய மருத்துவக் கலைக்களஞ்சியமாக இருந்தது.[9][10] அல்ஜூர்ஜானி தைராய்டு வீக்கம் மற்றும் நெஞ்சுத்துடிப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள தொடர்பையும் வெளிப்படுத்தியிருந்தார்.[8] இந்த நோய் பின்னர் ஐரிஸ் மருத்துவர் ராபர் ஜேம்ஸ் கிரேவ்ஸ் (Robert James Graves) பெயரால் அழைக்கப்பட்டது.[11] 1835 ஆம் ஆண்டில் விழிபிதுக்கத்துடன் தைராய்டு வீக்கத்தின் நிலையை அவர் விவரித்திருந்தார். 1840 ஆம் ஆண்டில் ஜெர்மனைச் சேர்ந்த கார்ல் அடால்ப் வோன் பேஸ்டோவ்வும் கூட (Karl Adolph von Basedow) சார்பின்றி இதே அறிகுறிகளின் தொகுப்பைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். அதே சமயம் இந்த நோயின் ஆரம்ப கால அறிக்கைகள் 1802 மற்றும் 1810 ஆம் ஆண்டுகளில் முறையே இத்தாலியைச் சேர்ந்தவர்களான கியுசெப்பெ ஃபிளாஜானி (Giuseppe Flajani) மற்றும் ஆண்டனியோ கியுசெப்பே டெஸ்டா (Antonio Giuseppe Testa) ஆகியோராலும் வெளியிடப்பட்டன.[12] மேலும் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேய மருத்துவர் காலப் ஹில்லர் பார்ரி (Caleb Hillier Parry) (எட்வர்ட் ஜென்னரின் (Edward Jenner) நண்பர்) மூலமாகவும் விவரிக்கப்பட்டது.[13]

1902 ஆம் ஆண்டில் பேலிஸ் மற்றும் ஸ்டார்லிங் இருவரும் மேற்கொண்ட சோதனையில் முன்சிறுகுடலினுள் அமிலத்தினை சொட்டு சொட்டாக விடும் போது கணையம் சுரத்தலை ஆரம்பிப்பதைக் கண்டனர். அப்போது இந்த இரண்டுக்கும் இடையில் அனைத்து நரம்பு இணைப்புகளையும் கூட நீக்கிவிட்டு அவர்களை இதனைச் செய்தனர்.[14] தொண்டைக் குருதிக் குழாயினுள் நடுச்சிறுகுடல் மென்சவ்வுடைய சாரத்தைச் செலுத்திய போதும் இதே போன்ற வினை நிகழ்ந்தது. அதில் மென்சவ்வின் சில காரணிகள் வினைபுரிவதாக இருப்பது வெளிப்பட்டது. அவர்கள் இந்த பொருளுக்கு "செக்ரிட்டின்" என்று பெயரிட்டனர். மேலும் இந்த வழியில் செயல்படும் இராசயனங்களை நொதி என்ற வார்த்தையால் அழைத்தனர்.

1889 ஆம் ஆண்டில் வோன் மெரிங் (Von Mering) மற்றும் மொங்கொவ்ஸ்கி (Minkowski) இருவரும் கணையம் அறுவை சிகிச்சை மூலமாக நீக்கப்பட்டால் நீரிழிவு நோய்க்கான அறிகுறிகள் ஏற்பட்டு இரத்த சர்க்கரை அளவு அதிகரித்து அதனைத் தொடர்ந்து கோமா நிலையும் பின்னர் மரணமும் நிகழ்வதைக் கண்டனர். 1922 ஆம் ஆண்டில் பேண்டிங் (Banting) மற்றும் பெஸ்ட் (Best) இருவரும் கணையங்களை ஓரியல்புப் படுத்தல் மற்றும் வழிவந்த கரைசலை உட்செலுத்துதல் இந்த நிலைக்கு எதிரான நிலை ஏற்படுவதை உணர்ந்தனர்.[15] நொதி பொறுப்புள்ள இன்சுலின் 1953 ஆம் ஆண்டு ஃப்ரெடரிக் சாங்கர் (Frederick Sanger) அதனை வரிசைப்படுத்தும் வரை கண்டறிந்திருக்கப்படவில்லை.

நரம்புநொதிகள் 1921 ஆம் ஆண்டில் முதன் முதலில் ஓட்டோ லோயவியால் (Otto Loewi) கண்டறியப்பட்டது.[16] அவர் தவளையின் இதயத்தை (அதன் சஞ்சாரி நரம்பு இணைக்கப்பட்டதுடன் சேர்த்து) உப்புக்கரைசலில் வைத்தார். பின்னர் அந்தக் கரைசலில் சிறிது நேரம் விட்டார். அந்தக் கரைசலை பின்னர் சஞ்சாரி நரம்பு இணைக்கப்படாத இரண்டாவது இதயத்துக்குப் பயன்படுத்தினார். முதல் இதயத்தின் சஞ்சாரி நரம்பு தூண்டப்பட்டால் இரண்டு இதயங்களிலும் எதிர்மறை வன்மை வளர் (துடிப்பு வீச்சு) மற்றும் விரைவுவளர் (துடிப்பு விகிதம்) நடவடிக்கை காணப்பட்டது. இரண்டு இதயங்களிலும் சஞ்சாரி நரம்பு தூண்டப்பட்ட போது இது ஏற்படவில்லை. சஞ்சாரி நரம்பு உப்புக் கரைசலில் சில பொருட்களை இணைத்திருந்தது. இந்த விளைவை இதய சஞ்சார நரம்புத் தூண்டலுக்கு அறியப்பட்ட வினைத்தடுப்பானான அத்திரோபீன் பயன்படுத்தி தடுக்க முடிந்தது. சஞ்சார நரம்பின் மூலமாக ஏதோ ஒன்று சுரந்து அது இதயத்தை பாதித்தது தெளிவாக தெரிந்தது. இந்த தசை ஊட்ட விளைவுகளுக்குக் காரணமான "வேகூஸ்டஃப்" (லொயவி அதனை இவ்வாறு அழைத்தார்) பின்னர் அசெட்டைல்கோலின் மற்றும் நார் எப்பி நெப்ரின் எனக் கண்டறியப்பட்டது. லோயவி அவரது இந்தக் கண்டுபிடிப்புக்காக நோபல் பரிசு வென்றார்.

உட்சுரப்பியலின் சமீபத்திய பணி நொதிகளின் விளைவுகளைத் தூண்டுவதற்கு பொறுப்பு வகிக்கும் மூலக்கூறு இயங்கமைப்புகளைக் கண்டறிவதாக இருக்கிறது. இது போன்ற பணியின் முதல் எடுத்துக்காட்டு 1962 ஆம் ஆண்டு ஏர்ல் சதர்லேண்ட் (Earl Sutherland) மூலமாக மேற்கொள்ளப்பட்டது. சதர்லேண்ட் நொதிகள் நடவடிக்கையக் கொண்டு வருவதற்காக செல்களினுள் நுழைகின்றனவா அல்லது செல்களின் வெளியே தங்கி அதனைச் செய்கின்றனவா என ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டார். அவர் நார் எப்பி நெப்ரின் மீது ஆய்வு மேற்கொண்டார். அது கல்லீரலில் கிளைகோஜனை பாஸ்போரிலேஸ் என்சைமைச் செயல்படுத்துவதன் மூலமாக குளுக்கோஸாக மாற்றும் நடவடிக்கையை மேற்கொண்டது. அவர் கல்லீரலை மென்படல பின்னம் மற்றும் கரையத்தக்க பின்னம் (பாஸ்போரிலேஸ் கரையத்தக்கது) ஆகியவற்றினுள் ஓரியல்புப்படுத்தினார். மென்படல பின்னத்துடன் நார் எப்பி நெப்ரினை இணைத்தார். அதன் கரைபொருட்களின் சாரத்தினை எடுத்தார் மற்றும் அதனை முதல் கரையத்தக்க பின்னத்துடன் இணைத்தார். பாஸ்போரிலேஸைச் செயல்படுத்தியது நார் எப்பி நெப்ரினின் இலக்கு ஏற்பி செல் மென்படலத்தில் இருக்கிறது செல்லினுள் அல்ல என்பதைக் காண்பித்தது. அவர் பின்னர் அந்தச் சேர்மம் சைக்ளிக் AMP (cAMP) எனக் கண்டறிந்தார். மேலும் அவரது கண்டுபிடிப்பு இரண்டாவது-தூதுவர்-செயலூக்கி (second-messenger-mediated) கருத்துக்கான பாதையை உருவாக்கியது. லோயவி போன்றே இவரும் உட்சுரப்பியலில் அவரது சிறப்புப் பணிகளுக்காக நோபல் பரிசினை வென்றார்.[17]

ஒரு தொழிலாக உட்சுரப்பியல்[தொகு]

ஒவ்வொரு உறுப்பு மண்டலமும் சுரந்து நொதிகளுக்கு பதில் அளித்த போதும் (மூளை, நுரையீரல், இதயம், குடல்]], தோல் மற்றும் சிறுநீரகம் உள்ளிட்டவை) மருத்துவ சிறப்பு உட்சுரப்பியல் முதன்மையாக உட்சுரப்பு உறுப்புக்கள் மீது கவனம் கொள்கிறது. அதாவது நொதி சுரத்தல் முதன்மையாக இருக்கும் உறுப்புக்கள் மீது கவனம் கொள்கிறது. இதில் பிட்யூட்டரி, தைராய்டு, சிறுநீரகச்சுரப்பிகள், சூல்சுரப்பிகள், விரைகள் மற்றும் கணையம் உள்ளிட்ட உறுப்புக்கள் அடங்கும்.

உட்சுரப்பியல் நிபுணர் என்பவர் நீரிழிவு நோய், அதிதைராய்டியம் மற்றும் பல (நோய்களின் பட்டியலைக் கீழே காண்க) போன்ற அகஞ்சுரக்குந்தொகுதியின் சீர்குலைவுகளுக்கு சிகிச்சையளிப்பதில் நிபுணத்துவம் வாய்ந்த மருத்துவர் ஆவார்.

பணி[தொகு]

மருத்துவச் சிறப்பு உட்சுரப்பியல் பல்வேறு வகையான அறிகுறிகள் மற்றும் மாறுபாடுகளின் நோயறிதல் கணிப்பு மற்றும் குறைபாடு அல்லது ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நொதிகளின் அதிகரிப்பு ஆகிய சீர்குலைவுகளின் நீண்டகால நிர்வகிப்பு ஆகியவை தொடர்புடையது ஆகும்.

உட்சுரப்பு நோய்களின் நோயறிதல் மற்றும் சிகிச்சை பெரும்பாலான சிறப்பு நிபுணர்களால் மேற்கொள்ளப்படுவதைக் காட்டிலும் அதிகமாக பரிசோதனை கூட சோதனைகளின் வழிகாட்டுதல் மூலமாகவே மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. பல நோய்கள் கிளர்தல்/தூண்டம் அல்லது ஒடுக்கம்/அடக்கல் சோதனை மூலமாக ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன. இது உட்சுரப்பு உறுப்பின் செயல்பாட்டைச் சோதனையிடுவதற்கு தூண்டல் முகவரை உட்செலுத்துதல் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். இரத்தமானது பின்னர் தொடர்புடைய நொதிகள் அல்லது வளர்சிதை வினைமாற்ற பொருட்களின் மாற்றங்களை மதிப்பிடுவதற்காக மாதிரியெடுக்கப்படுகிறது. ஒரு உட்சுரப்பியல் நிபுணர் சோதனைகளின் பயன்பாடுகள் மற்றும் வரம்புகளைப் புரிந்து கொள்வதற்காக மருத்துவ வேதியியல் மற்றும் உயிரிவேதியியல் ஆகியவற்றில் சிறந்த அறிவுடன் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

உட்சுரப்பியல் பயிற்சி மேற்கொள்வதில் இரண்டாவது முக்கிய அம்சம் நோய்களில் இருந்து மனித மாறுபாடுகளை வேறுபடுத்திக் காண்பதில் உள்ளது. பெளதீக மேம்பாடு மற்றும் அசாதரண சோதனை முடிவுகளின் இயல்பற்ற உருப்படிமம் நோயினைச் சுட்டிக்காட்டுவதாக இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை மதிப்பிட வேண்டும். உட்சுரப்பு உறுப்புக்களின் நோயறிதல் இயல்நிலை வரைவு இன்சிடென்டலோமாக்கள் என்று அழைக்கப்படும் இடைவிளைவான முடிவுகளை வெளிப்படுத்தலாம். அவை நோயைக் குறிப்பிடலாம் அல்லது குறிப்பிடாமலும் இருக்கலாம்.

உட்சுரப்பியலில் நோயாளியின் மீது கவனம் செலுத்துவது மற்றும் நோய் இரண்டும் தொடர்புடையாக இருக்கிறது. பெரும்பாலான உட்சுரப்புச் சீர்குலைவுகள் ஆயுட்கால கவனம் தேவைப்படும் நீண்ட கால நோய்களாக இருக்கின்றன. நீரிழிவு நோய், அதிதைராய்டியம் மற்றும் வளர்சிதை மாற்ற நோய்க்குறி உள்ளிட்டவை மிகவும் பொதுவான உட்சுரப்பு நோய்களில் சிலவாகும். நீரிழிவு நோய்கள், உடற்பருமன் மற்றும் மற்ற நீண்டகால நோய்களுக்கு கவனம் செலுத்துவதற்கு நோயாளியின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை மற்றும் சமூக நிலை அத்துடன் மூலக்கூற்று ஆகியவற்றினைப் புரிந்துகொள்ளுதல் அவசியமாகும். மேலும் மருத்துவர்-நோயாளி உறவுமுறை நோய் தீர்க்கும் செயல்பாட்டிற்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கலாம்.

நோயாளிகளுக்கு சிகிச்சையளிப்பது தவிர பல உட்சுரப்பியல் நிபுணர்கள் மருத்துவ அறிவியல் மற்றும் மருத்துவ ஆய்வு, கற்பித்தல் மற்றும் மருத்துவமனை மேலாண்மை ஆகியவற்றிலும் பங்குபெறுபவர்களாக உள்ளனர்.

பயிற்சி[தொகு]

அமெரிக்காவில் தோராயமாக 4,000 உட்சுரப்பியல் நிபுணர்கள் இருக்கின்றனர்.[மேற்கோள் தேவை] உட்சுரப்பியல் நிபுணர்கள் உள் மருத்துவம் அல்லது குழந்தை மருத்துவத்தில் நிபுணத்துவம் வாய்ந்தவர்களாக உள்ளனர். இனம்பெருக்குகின்ற உட்சுரப்பியல் நிபுணர்கள் கருவுறுதல் மற்றும் மாதவிடாய் செயல்பாடு ஆகிய சிக்கல்களில் நடவடிக்கை மேற்கொள்வார்கள். பொதுவாக அவர்கள் முதலில் மகப்பேறியலில் பயிற்சி மேற்கொள்வர். பெரும்பாலானோர் இதில் நிபுணத்துவம் பெறுவதற்கு முன்னர் இடஞ்சார்ந்த பயிற்சி அமைப்பு சார்ந்து உடல்நோய் மருத்துவர், குழந்தை மருத்துவர் அல்லது பெண்ணோயியலாராக தகுதி பெறுவர். அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் மருத்துவப் படிப்பிற்குப் பின்னர் உள் மருத்துவம், குழந்தை மருத்துவம் அல்லது பெண்ணோயியல் ஆகியவற்றில் வாரிய சான்றளிப்புக்கான பயிற்சி பெறுவது ரெசிடன்சி (residency) என அழைக்கப்படுகிறது. இதனைத் தொடர்ந்து வயது வந்தோர், குழந்தை மருத்துவம் அல்லது இனம்பெருக்குகின்ற உட்சுரப்பியல் ஆகியவற்றில் உபநிபுணத்துவத்துகாக முறையான பயிற்சி ஃபெல்லோஷிப் (fellowship) என அழைக்கப்படுகிறது. வட அமெரிக்க உட்சுரப்பியல் நிபுணருக்கான வழக்கமான பயிற்சி கல்லூரியில் 4 ஆண்டுகள், மருத்துவப் பள்ளியில் 4 ஆண்டுகள், ரெசிடென்சியில் 3 ஆண்டுகள் மற்றும் ஃபெல்லோஷிப்பில் 3 ஆண்டுகள் ஆகியவை தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. வயது வந்தோர் உட்சுரப்பியல் நிபுணர்கள் உட்சுரப்பியல், நீரிழிவு நோய் மற்றும் வளர்சிதை மாற்றம் ஆகியவற்றில் அமெரிக்க போர்ட் ஆஃப் இன்டர்னல் மெடிசின் (American Board of Internal Medicine) (ABIM) மூலமாக வாரியச் சான்றினைப் பெற்றிருப்பர்.

தொழில் நிறுவனங்கள்[தொகு]

வட அமெரிக்காவில் உட்சுரப்பியல் நிபுணர்களின் முதன்மையான தொழில் நிறுவனங்களில் என்டோகிரைன் சொசைட்டி (Endocrine Society),[18] அமெரிக்கன் அசோசியேசன் ஆஃப் கிளினிகல் என்டோகிரினாலஜிஸ்ட்ஸ் (American Association of Clinical Endocrinologists),[19] அமெரிக்கன் டயாபிடிஸ் அசோசியேசன் (American Diabetes Association),[20] லாசன் வில்கின்ஸ் பீடியாட்ரிக் என்டோகிரைன் சொசைட்டி[21] மற்றும் அமெரிக்கன் தைராய்டு அசோசியேசன் உள்ளிட்டவை அடங்கும்.[22]

ஐக்கிய இராச்சியத்தில் சொசைட்டி ஃபார் என்டோகிரினாலஜி (Society for Endocrinology)[23] மற்றும் பிரிட்டிஷ் சொசைட்டி ஃபார் பீடியாட்ரிக் என்டோகிரினாலஜி அண்ட் டயாபிடிஸ் (British Society for Paediatric Endocrinology and Diabetes)[24] ஆகியவை முக்கிய தொழில் நிறுவனங்கள் ஆகும். த ஐரோப்பியன் சொசைட்டி ஃபார் பீடியாட்ரிக் என்டோகிரினாலஜி[25] யானது குழந்தை மருத்துவ உட்சுரப்பியலுக்காக மட்டுமே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட மிகப்பெரும் சர்வதேச தொழில்சார் அசோசியேசன் ஆகும். உலகம் முழுவதும் இதே போன்ற பல்வேறு அசோசியேசன்கள் இருக்கின்றன.

நோயாளிகளுக்குக் கற்பித்தல்[தொகு]

உட்சுரப்பியலில் பல கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் நோய்களை உள்ளடக்கியிருப்பதன் காரணமாக பல நிறுவனங்கள் நோயாளிகள் மற்றும் பொதுமக்களுக்கு கற்பிக்கின்றன. த ஹார்மோன் ஃபவுண்டேசன் (The Hormone Foundation) என்பது த என்டோகிரைன் சொசைட்டியின் பொதுமக்களுக்கு கற்பித்ததற்கான இணை அமைப்பாகும். அமெரிக்கன் டயாபிடிஸ் அசோசியேசன் (American Diabetes Association), நேசனல் ஆஸ்டியோபொரோசிஸ் ஃபவுண்டேசன் (National Osteoporosis Foundation), ஹ்யூமன் க்ரோத் ஃபவுண்டேசன் (Human Growth Foundation), அமெரிக்கன் மெனோபாஸ் ஃபவுண்டேசன், இன்க் (American Menopause Foundation, Inc.,) மற்றும் தைராய்டு ஃபவுண்டேசன் ஆஃப் அமெரிக்கா (Thyroid Foundation of America) உள்ளிட்டவை ஒன்று அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட உட்சுரப்பு தொடர்பான நிலைகளில் கவனம் செலுத்தும் மற்ற கல்விசார் அமைப்புகள் ஆகும்.

நோய்தாக்கங்கள்[தொகு]

அகஞ்சுரக்குந்தொகுதியின் சீர்குலைவுக்குக் காரணமான நோய் பொதுவாக "நொதி சமசீரின்மை" என அழைக்கப்படுகிறது. ஆனால் இது தொழில்நுட்ப ரீதியாக உட்சுரப்புநோய் அல்லது என்டோகிரைனோசிஸ் என அறியப்படுகிறது.

பிரபல கலாச்சாரத்தில்[தொகு]

  • ஹவுஸ் எம்.டி. (House M.D.) என்ற தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் மருத்துவர் லிசா குட்டி (Dr. Lisa Cuddy) என்ற பாத்திரம்.
  • "மை வே ஹோம்" ஸ்க்ரப்ஸ் எபிசோடில் இந்தத் துறையில் நிபுணராக மாறும் எல்லியோட் ரெய்ட் (Elliot Reid) என்ற பாத்திரம்,
  • பிரைவேட் பிராக்டிஸ் (Private Practice) என்ற தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் நவாமி பென்னட் (Naomi Bennett) என்ற பாத்திரம். இப்பாத்திரம் மகப்பேறு சிறப்பு மருத்துவராக இருப்பதாகவும் சித்தரிக்கப் பட்டிருக்கும்.

மேலும் காண்க[தொகு]

குறிப்புதவிகள்[தொகு]

  1. Nussey S, Whitehead S (2001). Endocrinology: An Integrated Approach. Oxford: Bios Scientific Publ.. ISBN 1-85996-252-1. 
  2. Kelly, Paul; Baulieu, Etienne-Emile (1990). Hormones: from molecules to disease. Paris: Hermann. ISBN 2-7056-6030-5. 
  3. Ojeda, Sergio R.; Griffin, James Bennett (2000). Textbook of endocrine physiology (4th ed.). Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 0-19-513541-5. 
  4. 4.0 4.1 Temple, Robert. The Genius of China. pp. 141, 142. ISBN 978-1-59477-217-7.
  5. Berthold AA. Transplantation der Hoden Arch. Anat. Phsiol. Wiss. Med. 1849;16:42-6.
  6. David K, Dingemanse E, Freud J et al. Uber krystallinisches mannliches Hormon aus Hoden (Testosteron) wirksamer als aus harn oder aus Cholesterin bereitetes Androsteron. Hoppe Seylers Z Physiol Chem 1935;233:281.
  7. Freeman ER, Bloom DA, McGuire EJ (2001). "A brief history of testosterone". J. Urol. 165 (2): 371–3. doi:10.1097/00005392-200102000-00004. பப்மெட் 11176375. 
  8. 8.0 8.1 Nabipour, I. (2003). "Clinical Endocrinology in the Islamic Civilization in Iran". International Journal of Endocrinology and Metabolism 1: 43–45 [44–5]. 
  9. வார்ப்புரு:WhoNamedIt - the history and naming of the disease
  10. Ljunggren, J. G. (August 10, 1983). "Who was the man behind the syndrome: Ismail al-Jurjani, Testa, Flagani, Parry, Graves or Basedow? Use the term hyperthyreosis instead". Lakartidningen 80 (32-33): 2902. பப்மெட் 6355710. 
  11. வார்ப்புரு:WhoNamedIt
  12. வார்ப்புரு:WhoNamedIt
  13. Hull G (1998). "Caleb Hillier Parry 1755-1822: a notable provincial physician". Journal of the Royal Society of Medicine 91 (6): 335–8. பப்மெட் 9771526. 
  14. Bayliss WM, Starling EH. The mechanism of pancreatic secretion. J Physiol 1902;28:325–352.
  15. Bliss M (1989). "J. J. R. Macleod and the discovery of insulin". Q J Exp Physiol 74 (2): 87–96. பப்மெட் 2657840. 
  16. Loewi, O. Uebertragbarkeit der Herznervenwirkung. Pfluger's Arch. ges Physiol. 1921;189:239-42.
  17. Sutherland EW (1972). "Studies on the mechanism of hormone action". Science 177 (47): 401–8. doi:10.1126/science.177.4047.401. பப்மெட் 4339614. http://www.sciencemag.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=4339614. 
  18. Endo-society.org
  19. AACE.com
  20. Diabetes.org
  21. lwpes.org
  22. Thyroid.org
  23. endocrinology.org
  24. bsped.org.uk
  25. Eurospe.org

புற இணைப்புகள்[தொகு]

அமைப்புகள்[தொகு]

"http://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=உட்சுரப்பியல்&oldid=1615720" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது